1. Argus malus canis est; in luto se volvit et valde sordidus est. 2. Scintilla ‘Argus’ inquit ‘valde sordidus est; debetis eum lavare.’ 3. Quintus ‘o canis sordid,’ inquit, ‘cur non potes te lavare? ego non cupio te lavare.’ 4. Scintilla ‘vos parate, pueri,’ inquit; ‘debetis canem vestrum statim lavare.’ 5. Quintus ad matrem se vertit et ‘ego occupatus sum’ inquit; ‘Argus non meus canis est sed tuus.’ 6. Horatia ‘noli ignavus esse, Quinte,’ inquit; ‘Argus non meus canis est sed tuus.’ 7. tandem Quintus urnam aquae fert Horatiamque iuvat. Argum diu lavant. 8. ubi primum canem solvent, ille abit iterumque in luto se volvit.