1 of 26

1

Γ. Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΡΧΙΑΣΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1833-1862)

1. Η ΠΡΟΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΘΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

Μπακάλης Κώστας : history-logotexnia.blogspot.com

🞂 Άποψη του λιμανιού του Πειραιά το 1837

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/90/Piraeus_1837.JPG

2 of 26

2

3 of 26

3

Πορτραίτο του Όθωνα. Έργο του Γιόζεφ Καρλ Στίλερ. Με τη συνθήκη της 7^ης Μαΐου 1832 ο Όθωνας αναγορεύθηκε βασιλιάς της Ελλάδας και το νέο ελληνικό κράτος χαρακτηρίστηκε μοναρχικό.

▲ Η αγγλική φρεγάδα «Μαδαγασκάρη» που έφερε τον Όθωνα στην Ελλάδα αγκυροβόλησε στο λιμάνι του Ναυπλίου, στις 30 Ιανουαρίου 1833. Στις 6 Φεβρουαρίου ο Όθων αποβιβάσθηκε, ενώ στην παραλία είχαν παραταχθεί μονάδες τακτικού στρατού και είχε συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου. Επάνω: Η αποβίβαση του Όθωνος (Αθήνα, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη), Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, σ.32.

4 of 26

4

Με ποιον τρόπο διαχειρίστηκε το κράτος του Όθωνα την αποκατάσταση των προσφύγων και ποιες σκοπιμότητες υπαγόρευσαν αυτές τις επιλογές;

Κατά την περίοδο της μοναρχίας του Όθωνα,

το κράτος ασχολήθηκε σοβαρά με το ζήτημα της αποκατάστασης των προσφύγων.

Με σειρά διαταγμάτων

προβλεπόταν η ίδρυση νέων προσφυγικών συνοικισμών,
γεγονός που αποκάλυπτε τις προθέσεις της πολιτείας

για την ενίσχυση της εθνικής συνοχής.

Το οθωνικό κράτος προσέβλεψε μάλιστα στο προσφυγικό στοιχείο,

καθώς οι μορφωμένοι πρόσφυγες, κυρίως της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης,

κάλυπταν καλύτερα τις ανάγκες της κρατικής διοίκησης.

5 of 26

5

Με ποιον τρόπο διαχειρίστηκε το κράτος του Όθωνα την αποκατάσταση των προσφύγων και ποιες σκοπιμότητες υπαγόρευσαν αυτές τις επιλογές;

Κατά την περίοδο της μοναρχίας του Όθωνα,

το κράτος ασχολήθηκε σοβαρά με το ζήτημα της αποκατάστασης των προσφύγων.

Με σειρά διαταγμάτων

προβλεπόταν η ίδρυση νέων προσφυγικών συνοικισμών,
γεγονός που αποκάλυπτε τις προθέσεις της πολιτείας

για την ενίσχυση της εθνικής συνοχής.

Το οθωνικό κράτος προσέβλεψε μάλιστα στο προσφυγικό στοιχείο,

καθώς οι μορφωμένοι πρόσφυγες, κυρίως της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης,

κάλυπταν καλύτερα τις ανάγκες της κρατικής διοίκησης.

6 of 26

6

7 of 26

7

.

⮚ Ποιες συγκεκριμένες προσπάθειες κατέβαλαν οι διάφορες ομάδες προσφύγων (Χίοι, Ψαριανοί, Μακεδόνες, Κρήτες, Σουλιώτες, Ηπειρώτες και Κάσιοι) για την οικιστική τους αποκατάσταση κατά την οθωνική περίοδο και ποια ήταν η ανταπόκριση του κράτους σε κάθε περίπτωση;

8 of 26

8

Ποιες μορφές πήρε η εσωτερική μετανάστευση και η ίδρυση νέων οικισμών μέσω διαταγμάτων;

Με διατάγματα ιδρύθηκαν επίσης συνοικισμοί, οι οποίοι ήταν

ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ,

όπως των ΜΑΝΙΑΤΩΝ στο ΠΕΤΑΛΙΔΙ της ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ,
των ΥΔΡΑΙΩΝ στον ΠΕΙΡΑΙΑ
και αργότερα των ΚΑΡΥΣΤΙΩΝ στην ΟΘΩΝΟΥΠΟΛΗ της ΕΥΒΟΙΑΣ.

9 of 26

9

Ποιες μορφές πήρε η εσωτερική μετανάστευση και η ίδρυση νέων οικισμών μέσω διαταγμάτων;

Με διατάγματα ιδρύθηκαν επίσης συνοικισμοί, οι οποίοι ήταν

ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ,

όπως των ΜΑΝΙΑΤΩΝ στο ΠΕΤΑΛΙΔΙ της ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ,
των ΥΔΡΑΙΩΝ στον ΠΕΙΡΑΙΑ
και αργότερα των ΚΑΡΥΣΤΙΩΝ στην ΟΘΩΝΟΥΠΟΛΗ της ΕΥΒΟΙΑΣ.

10 of 26

10

ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ

Κατά την Οθωνική περίοδο, οι Μακεδόνες πρόσφυγες πέτυχαν να δημιουργήσουν συνοικισμό στην περιοχή της Αταλάντης, με το όνομα «Νέα Πέλλα». #31325

Σ

Το 1840 έγινε προσπάθεια ίδρυσης συνοικισμού των Ηπειρωτών προσφύγων στο Αντίρριο. #31325

Λ

Το Οθωνικό κράτος μερίμνησε ιδιαίτερα για την αποκατάσταση των προσφύγων, αξιοποιώντας μάλιστα κάποιους από αυτούς στην κρατική διοίκηση. #30905

Σ

Το οθωνικό κράτος (1833-1862) προσέβλεψε στο προσφυγικό στοιχείο καθώς οι μορφωμένοι πρόσφυγες κάλυπταν καλύτερα τις ανάγκες της κρατικής διοίκησης #29980

Σ

Στους Ψαριανούς πρόσφυγες παραχωρήθηκε το 1835 ο δεξιός τομέας της σχεδιαζόμενης πόλης του Πειραιά, για να κτίσουν εκεί τα σπίτια τους. #25979

Λ

Κατά την περίοδο της μοναρχίας του Όθωνα δεν δραστηριοποιήθηκαν για την αποκατάστασή τους: #32918

α. οι Μακεδόνες πρόσφυγες β. οι Κρήτες πρόσφυγες γ. οι Ψαριανοί πρόσφυγες δ. οι Σμυρναίοι πρόσφυγες

δ

Κατά την Οθωνική περίοδο, οι Μακεδόνες πρόσφυγες πέτυχαν να δημιουργήσουν συνοικισμό: #31328

α. στην Ερέτρια β. στη Μεσσηνία γ. στη Ναύπακτο δ. στην Αταλάντη

δ

Το 1840 έγινε προσπάθεια ίδρυσης συνοικισμού των Ηπειρωτών προσφύγων: #31328

α. στο Αντίρριο β. στην Αργολίδα γ. στην Κυλλήνη δ. στην Ερέτρια

γ

11 of 26

11

ΟΡΙΣΜΟΙ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Νέα Πέλλα

12 of 26

12

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
Κατά την περίοδο της μοναρχίας του Όθωνα, το κράτος ασχολήθηκε σοβαρά με το ζήτημα της αποκατάστασης των προσφύγων. Στους Χίους πρόσφυγες παραχωρήθηκε το 1835 ο δεξιός τομέας της σχεδιαζόμενης πόλης του Πειραιά, για να κτίσουν εκεί τα σπίτια τους. Στο αίτημα των Ψαριανών ανταποκρίθηκε η κυβέρνηση το 1836. Για τους Σουλιώτες οι αναβολές δεν είχαν ούτε τώρα τέλος. Αποφασίστηκε το 1837 η ίδρυση συνοικισμού τους στο Αντίρριο, η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε. Σοβαρότερη φαίνεται ότι ήταν η προσπάθεια ίδρυσης ενός συνοικισμού Ηπειρωτών στην Κυλλήνη το 1840. Άλλοι Ηπειρώτες και Σουλιώτες εγκαταστάθηκαν στη Ναύπακτο. Αίτημα ίδρυσης συνοικισμού υπέβαλαν και ο Κάσιοι πρόσφυγες το 1838, οι οποίοι επιδίωξαν να μεταναστεύσουν στην Αμοργό.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1. Ποια ήταν η μέριμνα που επέδειξε η κυβέρνηση του Όθωνα απέναντι στους πρόσφυγες και ποιες προθέσεις της πολιτείας εξυπηρετούνταν με την πολιτική αυτή;

2. Σε έξι ως επτά γραμμές να απαντήσετε στα εξής ερωτήματα:

α) Ποιες ομάδες προσφύγων κατά την περίοδο της απόλυτης μοναρχίας του Όθωνα δραστηριοποιήθηκαν για την αποκατάστασή τους;

β) Σε ποιες περιπτώσεις πέτυχαν στις προσπάθειές τους και πώς;

3. Να αναφερθείτε στην «εσωτερική μετανάστευση» κατά την περίοδο της απόλυτης μοναρχίας του Όθωνα.

4. Να αναφερθείτε στις προσπάθειες των Σουλιωτών και γενικά των Ηπειρωτών, κατά την οθωνική περίοδο, για να αποκτήσουν τόπο μόνιμης εγκατάστασης.

13 of 26

13

Γ. Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ (1833-1862)

2. Η ΔΙΑΜΑΧΗ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΩΝ

Μπακάλης Κώστας : history-logotexnia.blogspot.com

14 of 26

14

15 of 26

15

Τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετώπισε η Αντιβασιλεία στην Ελλάδα:

www.museduc.gr

16 of 26

16

▲ Φωτογραφία του 1868 με το παλάτι του Όθωνα (σήμερα στεγάζει τη Βουλή των Ελλήνων) και την πλατεία Συντάγματος μπροστά του(την πλατεία των Ανακτόρων, όπως την ονόμαζαν τότε). Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 η στρατιωτική φρουρά της Αθήνας, που την υποστήριζαν οι κάτοικοι της πόλης, συγκεντρώθηκε σ’ αυτή την πλατεία και ανάγκασε το βασιλιά να συγκαλέσει εθνοσυνέλευση και να παραχωρήσει σύνταγμα. Γι’ αυτό η πλατεία αυτή ονομάστηκε μετά Πλατεία Συντάγματος.

17 of 26

17

Α΄ ΦΑΣΗ: Ποια ήταν τα αίτια της δυσφορίας των αυτοχθόνων προς τους ετερόχθονες την οθωνική περίοδο; Πώς παρουσιάστηκε στο πολιτικό πεδίο;

Οι προσπάθειες αποκατάστασης του προσφυγικού στοιχείου κατά τα πρώτα χρόνια της οθωνικής περιόδου προκάλεσαν αντιδράσεις.

Η παρουσία μορφωμένων προσφύγων σε δημόσιες θέσεις
και η διάκρισή τους στην πολιτική ζωή

προκάλεσαν μεγάλη ΔΥΣΦΟΡΙΑ στους άλλους Έλληνες.

Κατηγορούσαν τους ομογενείς πρόσφυγες γενικά, επειδή διαπίστωναν ότι, ενώ αυτοί είχαν αγωνιστεί για να απελευθερώσουν τη χώρα,

παραγκωνίζονταν τώρα από τους νεοφερμένους.

Η στάση αυτή υποδήλωνε την ύπαρξη ενός ΒΑΘΥΤΕΡΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ, τον οποίο προκαλούσε η συνύπαρξη

💣 του ντόπιου ελληνικού στοιχείου (ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ)

💣 και του προσφυγικού, αλλά ομογενούς (ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΕΣ).

Το θέμα των σχέσεων αυτοχθόνων και ετεροχθόνων,

💣 που δίχασε την κοινή γνώμη,

💣 παρουσιάστηκε στο πολιτικό πεδίο ως διαμάχη στις θυελλώδεις συζητήσεις της Εθνοσυνέλευσης που συνήλθε μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

18 of 26

18

Α΄ ΦΑΣΗ: Ποια ήταν τα αίτια της δυσφορίας των αυτοχθόνων προς τους ετερόχθονες την οθωνική περίοδο; Πώς παρουσιάστηκε στο πολιτικό πεδίο;

Οι προσπάθειες αποκατάστασης του προσφυγικού στοιχείου κατά τα πρώτα χρόνια της οθωνικής περιόδου προκάλεσαν αντιδράσεις.

Η παρουσία μορφωμένων προσφύγων σε δημόσιες θέσεις
και η διάκρισή τους στην πολιτική ζωή

προκάλεσαν μεγάλη ΔΥΣΦΟΡΙΑ στους άλλους Έλληνες.

Κατηγορούσαν τους ομογενείς πρόσφυγες γενικά, επειδή διαπίστωναν ότι, ενώ αυτοί είχαν αγωνιστεί για να απελευθερώσουν τη χώρα,

παραγκωνίζονταν τώρα από τους νεοφερμένους.

Η στάση αυτή υποδήλωνε την ύπαρξη ενός ΒΑΘΥΤΕΡΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ, τον οποίο προκαλούσε η συνύπαρξη

💣 του ντόπιου ελληνικού στοιχείου (ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ)

💣 και του προσφυγικού, αλλά ομογενούς (ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΕΣ).

Το θέμα των σχέσεων αυτοχθόνων και ετεροχθόνων,

💣 που δίχασε την κοινή γνώμη,

💣 παρουσιάστηκε στο πολιτικό πεδίο ως διαμάχη στις θυελλώδεις συζητήσεις της Εθνοσυνέλευσης που συνήλθε μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

19 of 26

19

Β΄ ΦΑΣΗ: Πότε και με ποια αφορμή ξέσπασε η κύρια κρίση μεταξύ αυτοχθόνων- ετεροχθόνων; Πώς λύθηκε το 1844 το θέμα της στελέχωσης του δημοσίου;

ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΚΥΡΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ
ΠΡΟΦΑΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ
ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ
ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ
Β΄ ΨΗΦΙΣΜΑ

Η κύρια κρίση ξέσπασε τον Ιανουάριο του 1844 με την έναρξη της συζήτησης για το δημόσιο δίκαιο των Ελλήνων

και ειδικά για το άρθρο που καθόριζε τις προϋποθέσεις για την απόκτηση🠞 της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη.

Αφορμή ήταν πρόταση που υποβλήθηκε στην Εθνοσυνέλευση και η οποία ζητούσε

την απομάκρυνση από δημόσιες θέσεις όλων αυτών που είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα μετά την Επανάσταση, περιορίζοντας τις θέσεις απασχόλησης για τους αγωνιστές και τις οικογένειές τους.

Στη συζήτηση που ακολούθησε,

άλλοι πληρεξούσιοι απαίτησαν συνταγματική απαγόρευση της κατάληψης δημόσιων θέσεων από τους ετερόχθονες (συνεπώς και την απόλυση όσων ήδη κατείχαν δημόσιες θέσεις),
ενώ άλλοι εναντιώθηκαν με οργή σε κάθε συνταγματική ρύθμιση που θα καθιέρωνε διακρίσεις μεταξύ Ελλήνων.

Τελικά, το πρόβλημα δεν λύθηκε με συνταγματική ρύθμιση,

αποφασίστηκε όμως να υπάρξει στο μέλλον σχετική νομοθετική πράξη.

Το θέμα της στελέχωσης του δημοσίου -τα προσόντα δηλαδή του δημοσίου υπαλλήλου- ρυθμίστηκε με το Β' ψήφισμα, που όριζε ότι δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να είναι:

α) οι αυτόχθονεςτης ελληνικής επικράτειας

και όσοι αγωνίσθηκαν σε αυτή μέχρι το τέλος του 1827 ή ήρθαν και εγκαταστάθηκαν κατά την ίδια περίοδο,

β) όσοι αποδεδειγμένα συμμετείχαν σε πολεμικά γεγονότα της Επανάστασης μέχρι το 1829.

20 of 26

20

Β΄ ΦΑΣΗ: Πότε και με ποια αφορμή ξέσπασε η κύρια κρίση μεταξύ αυτοχθόνων- ετεροχθόνων; Πώς λύθηκε το 1844 το θέμα της στελέχωσης του δημοσίου;

ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΚΥΡΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ
ΠΡΟΦΑΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ
ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ
ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ
Β΄ ΨΗΦΙΣΜΑ

Η κύρια κρίση ξέσπασε τον Ιανουάριο του 1844 με την έναρξη της συζήτησης για το δημόσιο δίκαιο των Ελλήνων

και ειδικά για το άρθρο που καθόριζε τις προϋποθέσεις για την απόκτηση🠞 της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη.

Αφορμή ήταν πρόταση που υποβλήθηκε στην Εθνοσυνέλευση και η οποία ζητούσε

την απομάκρυνση από δημόσιες θέσεις όλων αυτών που είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα μετά την Επανάσταση, περιορίζοντας τις θέσεις απασχόλησης για τους αγωνιστές και τις οικογένειές τους.

Στη συζήτηση που ακολούθησε,

άλλοι πληρεξούσιοι απαίτησαν συνταγματική απαγόρευση της κατάληψης δημόσιων θέσεων από τους ετερόχθονες (συνεπώς και την απόλυση όσων ήδη κατείχαν δημόσιες θέσεις),
ενώ άλλοι εναντιώθηκαν με οργή σε κάθε συνταγματική ρύθμιση που θα καθιέρωνε διακρίσεις μεταξύ Ελλήνων.

Τελικά, το πρόβλημα δεν λύθηκε με συνταγματική ρύθμιση,

αποφασίστηκε όμως να υπάρξει στο μέλλον σχετική νομοθετική πράξη.

Το θέμα της στελέχωσης του δημοσίου -τα προσόντα δηλαδή του δημοσίου υπαλλήλου- ρυθμίστηκε με το Β' ψήφισμα, που όριζε ότι δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να είναι:

α) οι αυτόχθονες της ελληνικής επικράτειας

και όσοι αγωνίσθηκαν σε αυτή μέχρι το τέλος του 1827 ή ήρθαν και εγκαταστάθηκαν κατά την ίδια περίοδο,

β) όσοι αποδεδειγμένα συμμετείχαν σε πολεμικά γεγονότα της Επανάστασης μέχρι το 1829.

21 of 26

21

Γ΄ ΦΑΣΗ: Πώς ρυθμίστηκε από την Εθνοσυνέλευση το θέμα των όρων εκλογής ετεροχθόνων βουλευτών;

Στην τρίτη φάση της αντιδικίας αυτοχθόνων- ετεροχθόνων το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε

στο θέμα των όρων εκλογής των βουλευτών.

Η ρύθμιση που επικράτησε ήταν ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΗ,

επιτρέποντας στους πρόσφυγες/ετερόχθονες το δικαίωμα ιδιαίτερης αντιπροσώπευσης στη Βουλή,

εφόσον είχαν στο μεταξύ ιδρύσει χωριστό συνοικισμό με επαρκή πληθυσμό.

Το πρόβλημα εστιαζόταν στο αν θα έπρεπε να συνεχιστεί η ιδιαίτερη εκπροσώπηση των εγκατεστημένων στην Ελλάδα ομογενών ως ξεχωριστών ομάδων

🠞 (άποψη των ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΙΣΤΩΝ),

ή θα έπρεπε να ενσωματωθούν αυτοί εκλογικά στις επαρχίες που ζούσαν, τερματίζοντας ένα διαχωρισμό του παρελθόντος που δεν είχε νόημα

🠞 (άποψη των ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΣΤΩΝ).

22 of 26

22

Γ΄ ΦΑΣΗ: Πώς ρυθμίστηκε από την Εθνοσυνέλευση το θέμα των όρων εκλογής ετεροχθόνων βουλευτών;

Στην τρίτη φάση της αντιδικίας αυτοχθόνων- ετεροχθόνων το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε

στο θέμα των όρων εκλογής των βουλευτών.

Η ρύθμιση που επικράτησε ήταν ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΗ,

επιτρέποντας στους πρόσφυγες/ετερόχθονες το δικαίωμα ιδιαίτερης αντιπροσώπευσης στη Βουλή,

εφόσον είχαν στο μεταξύ ιδρύσει χωριστό συνοικισμό με επαρκή πληθυσμό.

Το πρόβλημα εστιαζόταν στο αν θα έπρεπε να συνεχιστεί η ιδιαίτερη εκπροσώπηση των εγκατεστημένων στην Ελλάδα ομογενών ως ξεχωριστών ομάδων

🠞 (άποψη των ΕΤΕΡΟΧΘΟΝΙΣΤΩΝ),

ή θα έπρεπε να ενσωματωθούν αυτοί εκλογικά στις επαρχίες που ζούσαν, τερματίζοντας ένα διαχωρισμό του παρελθόντος που δεν είχε νόημα

🠞 (άποψη των ΑΥΤΟΧΘΟΝΙΣΤΩΝ).

23 of 26

23

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ: Ποιες υπήρξαν οι συνέπειες της ρύθμισης του ζητήματος των ετεροχθόνων εντός κι εκτός Ελλάδας κατά την οθωνική περίοδο;

Λαϊκές αντιδράσεις - έκτροπα

Την περίοδο των συζητήσεων στην Εθνοσυνέλευση, και από τις δύο πλευρές εκδηλώθηκαν έντονες λαϊκές αντιδράσεις, μερικές από τις οποίες κατέληξαν σε έκτροπα.

Αποδοχή ρυθμίσεων:

Τελικά, οι ομογενείς ετερόχθονες στο σύνολο τους, μετά την ψήφιση των μέτρων που τους απέκλειαν για μια περίοδο από το δημόσιο και περιόριζαν τη χωριστή αντιπροσώπευσή τους,

🠞υποχρεώθηκαν να αποδεχθούν αυτές τις ρυθμίσεις.

Ενδιαφέρον εντός κι εκτός Ελλάδας:

Το θέμα των δικαιωμάτων των ετεροχθόνων στην Εθνοσυνέλευση έδειξε τη βαθύτερη διάσταση που υπήρχε στην κοινωνία της εποχής.
Το πρόβλημα απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη,
ενώ προσέλκυσε το ενδιαφέρον και του ξένου παράγοντα.
Ιδιαίτερα το ζήτημα για τη χωριστή κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση των ετεροχθόνων

🠞προκάλεσε τις διαμαρτυρίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.Διαζύγιο:

Ανάδειξη προβλημάτων συμβίωσης

Το βέβαιο είναι ότι με τη διαμάχη αυτή αναδείχθηκαν τα προβλήματα συμβίωσης

🠞του ντόπιου ελληνικού και 🠞 του νεοφερμένου ομογενούς στοιχείου στο μικρό νεοσύστατο κράτος.

24 of 26

24