ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗ

Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός , ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν .

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΑΜΗΝ

​

​

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

​

Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,

Πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας

Και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,

Υπομονής και αγάπης

Χάρισαί μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι

Του οράν τα εμά πταίσματα, και

Μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου

Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν.

Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,

Πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας

Και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,

Υπομονής και αγάπης

Χάρισαί μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι

Του οράν τα εμά πταίσματα, και

Μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου

Ότι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν.

Τι είναι η κατάκριση;

Κατάκριση είναι το να ασχολούμαι με τις αμαρτίες και τα ελαττώματα των άλλων να ερμηνεύω τις πράξεις των ανθρώπων και να τους καταδικάζω με ασπλαχνία και κακία γι᾿ αυτές ή και απλώς να τους κουτσομπολεύω, ν᾿ αφήνω ένα υπονοούμενο γι᾿ αυτούς.

• Κατάκριση

Άλλο πράγμα είναι να φλυαρείς για τα λάθη του άλλου να τον κουτσομπολεύεις, άλλο να μιλάς εναντίον του και να τον καταδικάζεις (=καταλαλιά, κουτσομπολιό), άλλο να τον χαρακτηρίζεις αρνητικά από αυτά τα λάθη (=κατάκριση) κι άλλο να τον εκμηδενίζεις (=εξουδένωση).

• Μορφές

Η κατάκριση

• Κουτσομπολιό είναι μια λεπτομερή περιγραφή τις συμπεριφοράς του άλλου ανθρώπου εν αγνεία του, δηλαδή πίσω από την πλάτη του.

• Καταλαλιά είναι η κατηγόρια, η κακολογία. Κατάλαλος είναι αυτός που κακολογεί και κατηγορεί τον πλησίον του. Ο Μέγας Βασίλειος λέει «καταλαλιά είναι να μιλάς εναντίον ενός αδελφού που δεν είναι παρών, με σκοπό να τον συκοφαντήσεις, ακόμα και αν είναι αλήθεια αυτό που λες».

• Χειρότερο από αυτό είναι όταν, από αυτή τη μεμονωμένη συμπεριφορά του βγάζεις συμπέρασμα για όλη του τη ζωή, π.χ. «ο τάδε είναι ψεύτης ή είναι οξύθυμος. Πώς θα ταλαιπωρεί τους άλλους!...». Αυτή η κατάκριση είναι βαρύτερη, είναι πιο αυθαίρετη και δείχνει μεγαλύτερη κακία.

Η κατάκριση

• Στην πλέον βαρύτερη μορφή της η κατάκριση φθάνει στην εξουδένωση, δηλαδή να θεωρώ τον πλησίον μου ένα μηδέν, να τον περιφρονώ και να τον σιχαίνομαι. Ο άγιος Νεκτάριος προσδιορίζει την πράξει αυτή ως λοιδορία. Ο λοίδορος γίνεται πικρός δικαστής του αδελφού του, τον κατακρίνει χωρίς απολογία, ανηλεής και αδυσώπητος του επιτίθεται και του απαγγέλει την καταδίκη του. Ο λοίδορος καθόλου δεν διαφέρει από τον δολοφόνο, διότι ο μεν αφαιρεί την ζωή, ενώ ο δε την τιμή, δηλαδή το βάθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ζωή. Τι φοβερό κατάντημα!

​

Γιατί πέφτουμε στην κατάκριση; Τι φταίει;

Η ρίζα της κατάκρισης είναι ο εγωισμός.

οφείλεται σε έλλειψη αγάπης και αυτογνωσίας, ταπεινοφροσύνης.

Πώς θα νικήσω

την κατάκριση;

1

2

3

4

• είναι αμάρτημα βαρύ, «θανάσιμο».

5

• Να περνάω τα λόγια μου από τριπλό «φίλτρο»:

• Να βρίσκω ελαφρυντικά για όλους

• Να διακρίνω πάντοτε τον άνθρωπο από την πράξη

• Να μην εμπιστεύομαι τον εαυτό μου σε ό,τι βλέπω ή ακούω

−«Βλέπεις, αδελφέ», του είπε τότε ο όσιος Γέροντας, «τρώγοντας δυο πιάτα εγώ εγκρατεύομαι. Γιατί θα μπορούσα να φθάσω ως τα δώδεκα και να μη σταματήσω στα επτά. Ενώ εσύ δεν κατάφερες ούτε καν το τέταρτο να τελειώσεις».

Πώς θα νικήσω

την κατάκριση;

1

2

3

• Να λέω όχι στην περιέργεια

• Να κοιτάζω τα δικά μου ελαττώματα

• «Μὴ κρίνετε, καὶ οὐ μὴ κριθῆτε·

προσεύχομαι πολύ να τον απαλλάξει

ο Θεός.

προσπαθώ, εφόσον μού δίνει το δικαίωμα (είναι φίλος μου), να

τον συμβουλέψω ταπεινά γι᾿ αυτό που είδα.

Μια απορία: Τι κάνω στις περιπτώσεις που είναι αληθινά όσα άσχημα βλέπω στον άλλον, (π.χ. έβρισε, θύμωσε…).

εάν δεν θέλει τη διόρθωση, κρατώ αποστάσεις ασφαλείας και προσοχής

για να μην αδικήσω τον εαυτό μου, για να έχω την ειρήνη του Θεού να βασιλεύει στην καρδιά μου και να πλουτίζω συνεχώς με τη χάρη Του

Άρα, παιδιά, τι θα επιλέξουμε;

για να μην αδικήσω τους άλλους

Επιλέγω την αγάπη, αρνούμαι την κατάκριση:

Και παράλληλα με τον αγώνα μου να μην κατακρίνω, ενώνω τη φωνή μου με τον όσιο Εφραίμ και προσεύχομαι: Κύριε, όλα της χάριτός Σου είναι. Δώσ᾿ μου αυτό το δώρο: Άνοιξέ μου τα μάτια της ψυχής να βλέπω τις δικές μου αμαρτίες και όχι των αδελφών μου. Αμήν.

Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἀμήν.

Ιερά Μητρόπολις

Μεσογαίας & Λαυρεωτικής

Γραφείο Νεότητος