خولی فێرکاری 22 پەرتووک �پەرتووک 11 �فیركردنی پەرتووكی پیرۆز لە بارەی زیان و مرگ - بەشی یەكەم

​

�خوێندنەوەی هەفتانە� پەیدابوون 36-38، یاقوب 4-5�ئایەتیک بۆ خوێندنەوەی� زەبوورەکان 49، پەیدابوون 2

Kurdi Sorani CBM22-11

Bible teaching about Life and Death -1

WEEKLY READINGS

Genesis 36 - 38, James 4 – 5

READING FOR STUDY PAPER

Psalm 49, Genesis 2

ئیمە هەموومان پیر دەبین

• "I can´t do the things I used to when I was younger" - how often we hear those words.

​

• And how true they are! We don´t have to wait until we reach our 70s to find our powers failing, either.

​

• Even in middle age we cannot move as fast or think as quickly as we did when we were young.�

​

كاتی بچووكتر بووم نەمدەتوانی هەموو كاریك بكەم" چەند جار ئەم رستەیەمان بیستووە؟

​

وە چەندە راست بوون! ئیمە نابی تا گەیشتن بە تەمەنی 70 ساڵی خۆراگرین تا هیزیشمان لە دەست بدەین.

​

تەنانەت لە تەمەنی مام ناوەندیش ناتوانین بەو خیراییەی كە گەنجیتی جووڵە یان بیر بكەینەوە و چالاكی بكەین.

​

We all are ageing

هەر روژ پیرتر

• We spend our life growing old, and we know for a certainty - if we stop to think about it - that one day we shall die.

​

• The words of the Psalmist are true when he says, "The days of our years are threescore years and ten; and if by reason of strength they be fourscore years, yet is their strength labour and sorrow; for it is soon cut off, and we fly away"(Psalm 90, verse 10).

​

• All men die. It has been truly said that the only certain thing about living is that one day we shall die.

​

زیانی ئیمە لە ڕیڕەوی پیربوون تیدەپەری وە ئیمە بی گوومان دەزانین كە رۆزیك دی دەبی بمرین, تەنانەت ئەگەر نەمانەوی بیریشی لی بكەینەوە.

​

ووشەكانی نووسەری مزامیر راستیان تیدایە كاتیك دەلی: "تەمەنی ئیمە حەفتا سالە وە ئەگەر بەهیز بین, رەنگە ببی بە هەشتا سال. بەلام بە دریزایی ئەم ماوەیە, هیچ شتی بیجگە لە ئازار و مەینەتی بەر ئیمە ناكەوی. لە هەر ئانو ساتیك رەنگە تەمەنمان بە كۆتا بگات و بۆ دوونیایەكیتر لە شەقەی بال بدەین.

)زەبوورەکان 90، ئایەتی 10(.

​

هەموو مرۆظەكان دەمرن. راستی ئەوەیە كە تەنیا فەرمانی جیگیر لە بارەری زیان ئەوەیە كە رۆزیك هەردەبی بمرین.

​

Older every day

یەكەمین مرۆڤ لە سەر زەوی

• Why is it that we all grow old and die? To find the answer we must turn to the first book of the Bible, and read about the very first man and woman.

​

• God made the world as a very lovely place for men and women to live in. He created the plants and animals first, and then, when all was ready, He made a man. It tells us in Genesis, chapter 2, verse 7 that, "The Lord God formed man of the dust of the ground."

بۆ چی وەهایە كە هەموومان پیر دەبین و دواتر دەمرین؟ بۆ زانینی وولام, دەبی بگەیریینەوە بۆ یەكەمین بەشی پەرتووكی پیرۆز وە بەبارەی پەكەمین زن و پیاوی سەر رووی زەوی بخوینینەوە.

​

خودا دونیای بە شیوەی جیگایەكی زۆر جوان و دڵگیر بۆ زیانی زن و پیاو ئافراند. ئەو سەرەتا گزوگیاو ئازەلی ئافراند وە دواتر كە هەموو شتی ئامادە بوو, ئەو پیاوی درووست كرد.

لە پەیدابوون, بابی 2 ئایەتی 7 دەڵی كە: " ئەو كات خوداوەند لە خاكی زەوی مرۆظی خوڵقاند

​

The first man on the earth

خاک + هەناسە = زیندەوەر زیندوو

• With wonderful skill a human body was formed. We can picture that lifeless body lying on the ground. What happened next?

​

• God "breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul" (Genesis, chapter 2, verse 7).

​

• The man began to breathe. He was alive! He could see, and hear, and think and feel - surely he was the most wonderful of the things which God had made.

​

جەستەی مرۆظ بە پسپۆریەكی سەرسوورهینەر شیوەی وەرگرت. دەتوانین جەستەیەكی بی گیان بینینە بەرچاو كە لە سەر زەوی كەوتووە. دواتر چی روویدا؟

​

خودا" لە لووتی ئەودا روحی زیانی بەبەردا كرد وە مرۆظ بوو بە گیانیكی زیندوو"

• پەیدابوون، بەشی 2، ئایەتی 7 .

​

مرۆظ دەستی بە هەناسەدان كرد. ئەو زیندوو بوو! ئەو دەیتوانی بینی, ببیستی, بیربكاتەوە وە هەست بكا. بی گوومان مرۆظ سەرسورهینەرترین شت بوو كە خودا ئافراندبووی.

​

Dust + Breath = Living being

مرۆظ تەنیایە

• Genesis, chapter 2, verse 8, "The Lord God planted a garden eastward in Eden; and there He put the man whom He had formed."

​

​

• Adam - for that was the name which God gave to this man - looked after the garden. He was told by God that he could eat any of the fruit he likes - except for one tree, which is called "the tree of the knowledge of good and evil" .

​

• God warned him, "In the day that thou eatest thereof thou shalt surely die" (Genesis, chapter 2, verse 17).

پەیدابوون, با بی 2 ئایەتی 8: " لە دوای ئەوە خوداوەند لە سەرزەمینی عەدەن (بەهەشت) جیگرتوو لە شەرق, باغیكی بەدی هینا وە ئەو مرۆظەی كە درووستی كردبوو لەو باغەی دانا.

​

ئادەم (ئەو ناوەی كە خودا بۆ ئەكەم مرۆظ دیاریكردبوو) لە ناو باغەكە دەگەرا. لە لایەن خوداوە پیی گووترابوو كە ئەو دەتوانی لە هەر جۆرە میوەیەك كە حەزی لی بی بخووات, بیجگە لە یەك دار. كە بە " درەختی ناسینی باش و خراپ" دەناسرا.

​

خودا ئاگاداری كردەووە. " ئەگەر لە میوەكەی بخۆی, دڵنیابە دەمری"

Adam is lonely

خودا ئافرەتی دروست کەرد

• Adam had only the animals for company; and they couldn´t think in the same way as he could.

​

• He became lonely, and God said, "It is not good that the man should be alone; I will make him an help meet for him" (Genesis, chapter 2, verse 18).

​

• In Genesis 2:21-23 God put Adam to sleep, took one of his ribs, and shaped it into a woman - someone to be with Adam and share his life.

​

ئادەم ئازەلەكانی تەنیا بۆ بۆ هاورییەتی هەبوو, ئەوان نەیاندەتوانی وەكوو ئەو بیر بكەنەوە.

​

ئەو بە تەنیا مایەوە. وە خودا فەرمووی: " ساییستە نیە ئادەم بە تەنیا بمینیتەوە, دەبی هاودەمیكی گوونجاو بۆ ئەو بەدی بینم"

(پەیدابوون بەشی 2، ئایەتی 18).

​

پەیدابوون بابی 2 لە ئایەتەكانی 21 تا 23 دەخویننەوە كە چۆن خودا ئادەمی بردە خەوەوە وە یەكیك لە پەراسووەكانی دەرهینا وە پەراسووەكەی بۆ شیوەی زنیك گۆری. كەسیك كە لە گەل ئادەم بی و هاوبەشی زیانی بی.

​

God made woman

ئادەم و حەوا پیشیلی فەرمانی خودایان كرد

• Now read Genesis, chapter 3, verses 1-13 and you will see how the first woman, Eve, broke God´s law by listening to the serpent, and how Adam also disobeyed God.

ئیستا پەیدابوون بابی 3 ئایەتی 1 تا 13 بخویننەوە وە ببینن كە چۆن یەكەمین زن واتا حەوا, بە گوی گرتن لە قسەی مار, پیشیلی فەرمانی خودای كرد. وە چۆن ئادەم لە فەرمانی خودا سەرپیچی كرد.

​

Adam and Eve broke�God´s law

دەڵنیا بێن دەمڕەت

• By breaking God´s law they had sinned; and as we have already seen, the wages of sin is death.

​

• Adam and Eve knew that, too, for God had said to them,

​

• "In the day that thou eatest thereof thou shalt surely die" (Genesis, chapter 2, verse 17)

​

بە سەرچیچی كردن لە فەرمانی خودا ئەوان لە تاوان تیوەگلان وە هەر بەوجۆرە كە پیشتر بینیمان, پاداشی تاوان مەرگە.

​

ئادەم و حەواش ئەوەیان دەزانی, چوونكە پیشتر خودا ئەوەی پی گووتبوون:

​

" ئەگەر لەو میوەیە بخۆی بە دلنیایەوە دەمری"

• پەیدابوون، بەشی 2، ئایەتی 17 .

​

You will surely die

سەزادان

• The serpent was punished for his part in causing the trouble. Adam and Eve were condemned to death, and driven out of the garden.

​

• Although they lived a long time after this, Adam and his wife became dying creatures - and, just like us, they would get tired and sick, and at last grow old and die.

مارەكە لە بەر ئەوەی ببووە هۆی نانەوەی كیشە, سزا درا. ئادەم و حەوا بە مەرگ سزا دران وە لە باغی عەدەن دەركران.

​

هەرچەندە دوای ئەو رووداوە ئەوان بۆ ماوەیەكی زۆر زیان, بەلام ئادەم و هاوسەرەكەی مردنیان بەدی هینا وە ئەوانیش ریك وەكوو مارەكە تووشی ماندوویتی, نەخۆشی, پیری و مەرگ بوون.

The punishment

• The words of God were certain - "Dust thou art, and unto dust shalt thou return" (Genesis, chapter 3, verse 19).

​

• You will remember how, when God made Adam, He "breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul" (Genesis, chapter 2, verse 7).

​

• All human beings are `living souls´, but when they stop breathing, their life has gone - they become `dead souls´.

ووتەی خودا یەكلاكەرەوە بوو " وە لە كۆتاییدا بۆ هەمان خاك دەگەرییەوە كە لیی وەرگیرای: چوونكە تۆ لە خاك بەدی هاتووی و بۆ خاكیش دەگەرییتەوە

پەیدابوون، بەشی 3، ئایەتی 19

​

بیگوومان بیرتانە كە خودا چۆن ئادەمی خوڵقاند. ئەو " وە لە ناو لووتی ئەو روحی زیانی تیكرد وە ئادەم بوو بە نەفەسیكی زیندوو" پەیدابوون, بابی2 ئایەتی 7 .

​

هەموو مرۆظەكان نەفسیكی زیندوون بەلام كاتیك لە هەناسەدان دەكەوون زیانی ئەوان لە ناو دەچی وە دەبن بە "نەفسی مردوو".

The punishment = return to dust

سەزادان – گەڕانەوە بۆ خاک

مردووەكان هیچ نازانن

• Ecclesiastes says: �The dead know nothing

​

• "For the living know that they shall die: but the dead know not any thing, neither have they any more a reward; for the memory of them is forgotten. Also their love, and their hatred, and their envy, is now perished; neither have they any more a portion for ever in any thing that is done under the sun." (Ecclesiastes, chapter 9, verses 5-6).

​

هەر بەو جۆرە كە نووسەری پەرتووكی كۆمەڵگا دەڵی:

مردووەكان هیچ نازانن

​

" لە بەرئەوەی زیندووەكان دەزانن كە دەبی بمرن, بەلام مردووەكان هیچ نازانن ئەوان چیتر پاداشت وەرناگرن چونكە باسی ئەوان فەرامۆش دەكری هەروەها خۆشەویستی و نەفرەت و حەسوودی ئەوان, ئیستا نابوود بووە و چیتر تا ئەبەد هەرشتیك كە لە زیر هەتاو دەكری نسیبی ئەوان نابی"

• ژیرمەندی، بەشی 9، ئایەتی 5-6 .

​

​

​

​

​

The dead know nothing

لە هەمان ڕوژدا نەخشەکان دەسڕێتەوە

• Or, as we read in Psalm 146, verses 3-4,

​

• "Put not your trust in princes, nor in the son of man, in whom there is no help. His breath goeth forth, he returneth to his earth; in that very day his thoughts perish."

​

یان هەر بەوجۆرە كە ئیمە لە زەبوورەکان 146 ئایەتی 3 و 4 دەخوینینەوە "

​

• نە پشت بە میرەکان ببەستن،نە بە ئادەمیزاد کە ڕزگارییان لەلا نییە.

کە ڕۆحی دەرچوو بۆ خۆڵەکەی خۆی دەگەڕێتەوە، لە هەمان ڕوژدا نەخشەکان دەسڕێتەوە . ‏

​

In the day we die our thoughts perish

تاوان و مەرگ لە جیهان

• The apostle Paul helps us to understand how this affects us. In Romans, chapter 5, verse 12, he says,

​

• "By one man sin entered into the world, and death by sin; and so death passed upon all men, for that all have sinned".

​

پۆلسی نیردراو یارمەتی ئیمە دەدا لە تیگەیشتن لە چۆنیەتی كاریگەری ئەم بابەتە لە سەر زیانی ئیمە. ئەو لە رۆمیان بابی 5 ئایەتی 12 دەڵیت:

​

" كاتیك ئادەم تاوانی كرد, تاوانەكەی ئەو تەواوی نەوەی مرۆڤی كرد وە بووە هۆی بلاوبوونەوەی مەرگ لە سەرانسەری دوونیا. لە ئاكامدا هەموو شتی تووشی رزین و خراپبوون بوو, چوونكە مرۆظەكان هەموو تاوانیان كرد

Sin and death in the world

وەکو ئادەم و حەوا تاوانباریین

• Adam and Eve became sinners. We are their children, and so we are sinners too. Our very nature is a sinful nature; or as Paul puts it, we are by nature "children of disobedience”.

​

• Like our father, Adam, we sin, and, like him, we die.

​

• It is not our fault that we have a sinful nature, and it certainly is not God´s fault. It was Adam´s fault, and our misfortune.

ئادەم و حەوا تاوانبار بوون. ئیمە مندالانی ئەوانین وە لە ئەنجامدا ئیمەش تاوانبارین. سرووشتی ئیمە, سرووشتیكی پیسبوو بە تاوانە, یان هەر بەو جۆرە كە پۆلس دەڵی, ئیمە بە سرووشت" مندالانی سەرپیچیكار"ین... وەكوو باوكمان ئادەم تاوانمان كردووە وە وەكوو ئەویش دەمرین.

​

​

ئەمە خەتای ئیمە نیە كە سرووشتیكی پیسبوو بە تاوانمان هەیە وە بیگوومان ئەمە خەتای خوداش نیە. ئەمە خەتای ئادەم و چارەرەشی ئیمە بوو.

Like Adam we sin

مرۆڤ لە خودا تووڕەیە ؟

• We are being very foolish if we blame God.

​

• Instead we should thank Him. We should thank Him because He has given us a chance to live at all, which we have no right to, really; and we should especially thank Him for giving us a way of escape from our hopeless plight.

​

• We are not blamed for being born with a sinful nature, but we deserve great blame if we neglect God´s offer of a way of escape.

​

زۆر نەزانین ئەگەر خودا بە خەتابار بزانین.

​

لە جیاتی ئەوە دەبی سپاسی بكەین. دەبی سووپاسگووزاری ئەو بین كە چانسیكی دووبارەی بۆ زیان بە ئیمە بەخشیەوە. شانسیك كە بە هیچ شیوەیەك شایانی نەبووین. وە ئیمە دەبی بە شیوەیەكی تایبەت سووپاسی بكەین چوونكە ئەو ریگای هەلاتن لە گیروگرفتی بیهیواكەری بە ئیمە نیشان داوە.

​

ئیمە بە خاتری لە دایكبوون بە سرووشتیكی پیسبوو بە تاوان, تاوانبار نین, بەلام ئەگەر لەو ریگای دەرچوونەی كە خودا بۆ ئیمەی پیشنیار كردووە, غافل ببین, شایانی لۆمەی زیاترین.

​

Man angry with God?

پوختە

1. God made Adam from the dust of the ground.

​

2. He caused him to live, by breathing into his nostrils the breath of life.

​

3. God gave Adam a commandment. He told him that if he broke this commandment, the punishment would be death.

​

4. Adam and Eve broke God´s commandment. They became dying creatures.

​

5. All men are descended from Adam; all are sinners, and all die.

​

• 6. As we shall see in the next three lessons, Christ brought men a hope of life.

1. خودا ئادەم لە خاکی زەوی دروست کەڕد.

​

2. ئەو بە هەناسە رۆحی ژیان لە لووتی ئەو به ئەوی ژیانی پەبەخشی.

​

3. خودا به ئادەم فرمانی دا و بەوی دەڵێت که ئەگەر نافرمانی بێکەی، سزایەکت مەرگ دەبە.

​

4. ئادەم و حوا فرمانی خودایان شکاند و مەرگی بۆ زەوی هێنا.

​

5. هەموو مرۆڤەکان لە وەچەی ئادەمێن، هەموو گوناهبار و دەمڕیین.

​

6. عیسا به مڕوڤ هیوای ژیانی پەدەبخشێت.

Summary