2 of 16

Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός , ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν .

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΑΜΗΝ

Ὠδὴ α’. Ἦχος α’.

Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε, Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε, Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται.

3 of 16

Ευάγγελος ήταν το βαπτιστικό του όνομα και τον φώναζαν Άγγελο. Κι ήταν Άγγε-λος, όνομα και πράγμα. Διότι από μικρός ζούσε με υποδειγματική υπακοή, διατη-ρούσε την καρδιά του καθαρή και επιθυ-μούσε με σφοδρό πόθο να δοξάζει τον Θεό.

Οι γονείς του ήταν φτωχοί και γι’ αυτό τον λόγο ο πατέρας του αναγκάστηκε να ταξιδέψει στα ξένα και να δουλέψει ως εργάτης στη διώρυγα του Παναμά. Έτσι, ο μικρός Άγγελος που έμεινε πίσω, βοηθούσε σε κάθε δουλειά μέσα κι έξω από το σπίτι. Για όλα ήταν πρόθυμος: να φυτεύει, να σκαλίζει, να ποτίζειτον κήπο, να πηγαίνει και να φέρνει τα ζώα για βοσκή, να φυλάει τα πρόβατα.

4 of 16

χολείο δεν μπόρεσε να πάει παρά μόνο μία τάξη κι αυτή λειψή, γιατί ο δάσκαλός του συχνά αρρώσταινε. Έτσι δεν μπόρεσε να μάθει εκεί γράμματα. Ωστόσο αγαπούσε το διάβασμα και γι’ αυτό, όταν βρήκε ένα βιβλιαράκι με το βίο του αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου, το πήρε κοντά του εκεί που έβοσκε τα πρόβατα και λίγο-λίγο άρχισε συλλαβιστά να διαβάζει.

Ωστόσο, μόλις σε ηλικία επτά χρονών αναγκάστηκε να φύγει από το χωριό του, τον άγιο Ιωάννη Ευβοίας, και να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει σ’ ένα κατάστημα που γνώριζε η μητέρα του. Ήταν ένα μεγάλο μπακάλικο, όπου έβρισκε κανείς να αγοράσει απ’ όλα τα είδη. Εκεί βρήκε να εργάζονται άλλα δύο παιδιά. Τα παιδιά όμως αυτά είδαν πρόθυμο τον Άγγελο και του φόρτωναν όλες τις δουλειές. Ενώ, όταν ήταν οι δυο τους, είχαν κανονίσει να σκουπίζουν και να ποτίζουν τα λουλούδια εναλλάξ, όταν ήρθε εκείνος ως νέος υπάλληλος, τον έβαλαν να τα κάνει όλα μόνος του. Ο μικρός όμως Άγγελος δεν σκεφτόταν πονηρά, ούτε παραπονιόταν. Έκανε πάντα με χαρά ό,τι του ζητούσαν

5 of 16

Φαίνεται ότι στην αρχή το αφεντικό δεν μιλούσε. Τους άφηνε να τα κανονίζουν μεταξύ τους. Κάποτε όμως μια απλή κίνηση του μικρού Άγγελου τράβηξε την προσοχή του αφεντικού. Τον είδε να σκουπίζει και να μαζεύει με προσοχή μερικά σπυριά του καφέ που είχαν πέσει κάτω. Τα ξεχώρισε λοιπόν και τα έβαλε στο τσουβάλι. Θαύμασε το αφεντικό το πνεύμα οικονομίας του μικρού και φώναξε αμέσως όλους τους άλλους, για να τους διδάξει ότι δεν πρέπει εύκολα να πετάνε ό,τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Επιπλέον τους επέβαλε τη σωστή κατανομή της εργασίας, ώστε να μη σηκώνει όλο το βάρος ο μικρός Άγγελος. Από τότε το αφεντικό του τον αγάπησε ιδιαίτερα και πάντοτε τον προστάτευε. Ύστερα από δυο χρόνια όμως έφυγε για τον Πειραιά, για να συνεχίσει να εργάζεται στο μπακάλικο ενός συγγενή του.

6 of 16

Ωστόσο παντού ο Άγγελος αισθανόταν περισσότερο την προστασία του Θεού και σ’ εκείνον εμπιστευόταν όλους τους πόθους και τις επιθυμίες του. Μια μέρα άκουσε στο μαγαζί να γίνεται συζήτηση για το Άγιον Όρος. Εντυπω-σιάστηκε. Σκέφτηκε ότι εκεί θα μπορούσε να πραγματοποιήσει όλα τα όνειρά του. Και ποιο ήταν το όνειρό του; Να μοιάσει στον άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη! Να ζει μόνο για τον Θεό και να Τον λατρεύει με όλη του την καρδιά! Σκέφτηκε λοιπόν να πάει στο Άγιον Όρος και να δει από κοντά αυτά για τα οποία μόνο άκουγε και θαύμαζε... Πώς να πάει όμως μόνος του, μικρό παιδί; Και πού να βρει χρήματα;... Πολλά ήταν τα εμπόδια. Αλλά με τη βοήθεια του Θεού όλα τα ξεπέρασε.

7 of 16

Ζήτησε από το αφεντικό του το εισιτήριο για να πάει με το πλοίο μέχρι τη Χαλκίδα, για να πάει τάχα στη μητέρα του, αλλά συνέχισε τη διαδρομή μέχρι το Βόλο κι από εκεί μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Τον βρήκε ο ελεγκτής, αλλά τον λυπήθηκε. Τον μάλωσαν κι οι ναύτες αργότερα, αλλά δεν τον έδιωξαν. Μια κυρία που είδε τη σκηνή και κατάλαβε ότι είναι φτωχό παιδί, τον κάλεσε και του έδωσε μια φέτα ψωμί με τηγανισμένες μαρίδες. Τις δέχθηκε ευχαρίστως.

‒Μπράβο! της είπαν κάποιες άλλες κυρίες. Καλά έκανες και βοήθησες το καημένο.

‒Τέλος πάντων, απάντησε εκείνη, κανονικά τέτοια αλητόπαιδα δεν πρέπει ούτε να τα κοιτάζει κανείς, ούτε να τους προσφέρει τίποτε... Αλλά τι να κάνουμε;... Βλέπετε, είμαστε άνθρωποι.

Πρώτη φορά άκουγε να τον λένε «αλητόπαιδο» ο Άγγελος. Αλλά δεν αντέδρασε

8 of 16

«Όντως αλητόπαιδο είμαι», σκέφθηκε. «Αλήτης για την αγάπη του Χριστού»! Ταξίδευε μόνος. Δεν φοβόταν όμως. Προσευχόταν θερμά και παρακαλούσε τον Θεό με τα λόγια ενός τροπαρίου που θυμόταν:

−«Φουρτουνιασμένη θάλασσα είναι η ζωή μου, Κύριε... Οδήγησέ με σ’ ένα λιμάνι, όπου θα ησυχάσει η ψυχή μου»... («Τοῦ βίου την θάλασσαν υψουμένην καθορῶν τῶν πειρασμῶν τῷ κλύδωνι, τῷ ευδίῳ λιμένι Σου προσδραμών βοῶ Σοι...» (Ψυχοσάββατο, Ἀναστάσιμος Κανών ἤχου πλ. β΄, ειρμός ς΄ ὠδῆς).

Πράγματι, ο Θεός οδήγησε τα βήματά του στο Περιβόλι της Παναγίας. Ένας Γέροντας που πήγαινε στα Καυσοκαλύβια τον βρήκε στο λιμάνι, πριν επιβιβαστεί στο καράβι για Άγιον Όρος. Τον είδε μικρό και τον ανέλαβε υπό την προστασία του. Πήγαινε στα Καυσοκαλύβια. Ο Άγγελος έζησε κοντά του με υποδειγματική υπακοή, γι’ αυτό και ο Θεός τον αξίωσε να γίνει πολύ σύντομα μοναχός και να αποκτήσει πολλά έκτακτα χαρίσματα. Κι όταν αρρώστησε κι έπρεπε να εγκαταλείψειτο Άγιον Όρος, μόλις σε ηλικία 19 ετών, ο νεαρός μοναχός υποτάχθηκε στο θέλημα του Θεού. Άλλωστε το είχε μάθει καλά.

9 of 16

Πάντα ο Θεός έχει το σχέδιό Του. Και στην περίπτωση του νεαρού μοναχού η Πρόνοια του Θεού προετοίμαζε έναν σύγχρονο Άγιο, τον όσιο Πορφύριο, ο οποίος ακολούθησε πορεία θαυμαστή και έγινε μέσα στον κόσμο φάρος φωτεινός, που έδινε ελπίδα στους ταξιδιώτες της ζωής.

Ο Άγιος κοιμήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1991 και εορτάζεται στις 2 Δεκεμβρίου.

10 of 16

Για ποιον, παιδιά, μιλήσαμε σήμερα;

Θυμάται κάποιος πώς λεγόταν όταν ήταν μικρός ο άγιος Πορφύριος;

Πέρασε εύκολα παιδικά χρόνια ο Άγιος;

Πώς εργαζόταν ο Άγιος;

Όμως τι πόθο είχε μέσα του ο άγιος Πορφύριος;

11 of 16

ήθελε να ζει μόνο για τον Θεό και να Τον λατρεύει με όλη του την καρδιά

είχε μεγάλη εργατικότητα

είχε μεγάλη υπακοή

12 of 16

Πώς μπορούμε κι εμείς ν’ αποκτήσουμε αυτή την αρετή;

Με τη θέληση που θα δείχνουμε, και τη διαρκή προσπάθεια που θα κάνουμε για τα μαθήματά μας.

Με την υπακοή στους γονείς μας

Με την προσευχή μας προς τον Κύριο Ιησού Χριστό

13 of 16

Και ποια θα είναι τα ευλογημένα αποτελέσματα στη ζωή μας από την καλλιέργεια αυτής της αρετής;

Θα γίνουμε άνθρωποι χρήσιμοι στην κοινωνία μας.

Θα γεμίζει η καρδιά μας από χαρά και αγαλλίαση για τα έργα που θα κάνουμε.

Θα μας αγαπούν οι άνθρωποι.

Και κυρίως θα ελκύουμε τη χάρη και την ευλογία του Θεού!

14 of 16

Σύνθημα:

Μιμούμαι την εργατικότητα των Αγίων!

15 of 16

Definition

Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἀμήν.

1 of 16