Stylfigure

•  Apostroof – regstreekse, retoriese uitroep van woede, verbasing of opgewondenheid, bv. “Dood, waar is jou angel?“
• Antonomasia –  figure uit die Bybel of mites gebruik, bv. “Simson, Metusalem” 
• Antitese of kontras – twee uiterstes, bv. “die soet en die suur”
• Cliché – afgesaagde uitdrukking / trefkrag verloor
• Disfeminisme – buitensporige en kras beskrywings 
• Enumerasie/opnoemtegniek – opnoem van dinge wat nie bymekaar pas nie
• Feite (die werklikheid) en menings (net ‘n opinie)
• Geïmpliseerde betekenis / suggestie - leser moet ‘n afleiding maak 
• Innuendo – iets verkleinerend of vernederend gesuggereer – blondinegrappies

​

Stylfigure

• Implisiete betekenis – verskuilde boodskap - suggestie
• Karikatuur – belaglike, bespotlike, komiese voorstelling van iets of iemand
• Ostranenie (defamiliarisering) – laat jou nuut dink oor die alledaagse, bv. “Die dag breek met ‘n pouveer in sy hoed”  
• Polisindeton – herhaling van ‘n voegwoord, bv. “en”
• Regressie – agteruitgang – bv. van liefde na haat
• Simboliek – iets konkreets word die teken van iets abstraks – duif / vrede
• Satire – menslike swakhede word bespotlik voorgestel
• Sarkasme – sê minagtend of spottend wat jy dink – verneder iemand
• Woordspeling – speel grappenderwys met verskillende betekenisse van ‘n woord 

​

​

​

Ek-verteller/ eerstepersoonsverteller

• Een van die karakters in die verhaal
• Aan tyd en plek gebind
• Weet nie wat ander karakters dink, doen en voel nie
• Subjektief (bevooroordeeld)

Alomteenwoordige verteller/ derdepersoonsverteller

• Staan buite die verhaal
• Nie aan tyd en plek verbind nie
• Weet wat ander karakters hoor, sien, dink en voel
• Objektief (onbevooroordeeld)

Hoofkarakters

• Belangrikste karakters waarom alles draai
• Daar vind groei of verandering in die karakter plaas
• Die karakter wat die leser aan die einde van die verhaal die beste ken
• Innerlike en uiterlike karaktereienskappe en optrede kan gedurende die verloop van die verhaal verander - karakterontwikkeling

​

Newekarakters

• Ander karakters wat nie so belangrik of aktief in die verhaal is nie
• Innerlike en uiterlike karaktereienskappe en optrede kan gedurende die verloop van die verhaal verander - karakterontwikkeling

* Die leser leer ken die karakter op die volgende maniere:

• Naamgewing en beskrywing
• Dit wat die karakter self sê en doen
• Dit wat die ander karakters oor hom/haar sê
• Uit gesprekke tussen karakters
• Hoe ‘n karakter tydens botsing/konflik optree

​

Die gesprekke wat tussen die karakters plaasvind

Deel van die handeling, omdat dit die gebeure kan laat plaasvind

Uiterlike handeling

• Aksies wat gesien kan word, soos gesigsuitdrukkings, bewegings en gebare van karakters

Innerlike handeling

• Die karakters se emosies en denke (dit wat hulle dink en voel)

Uiterlike konflik/ botsing/ spanning

• Tussen die karakters wanneer een of meer karakters oor ‘n saak verskil

Innerlike konflik/ botsing/ spanning

• In karakters se gedagtes/gemoed wanneer die karakter sukkel om een of ander probleem vir homself uit te sorteer

Die leser leer meer oor die milieu deur:

• Die agtergrond van die verhaal
• Die kleredrag van die karakters
• Die karakters se taalgebruik en gewoontes
• Verwysings na werklike plekke, persone en gebeure

• Dit is hoe die gebeure in die verhaal verloop
• Dit is die dinge wat met die karakters gebeur en hul lewens beïnvloed
• Die gebeure is nie altyd chronologies (in volgorde) nie

​

Dit beteken dat die leser hom- of haarself in die skoene van een van die karakters kan plaas

Tema

• Die tema van die verhaal is die lewensiening wat deur die verhaal oorgedra word
• Die tema is universeel en dus op alle mense in enige tyd en op enige plek in die wêreld van toepassing

Boodskap

• Elke leser kan ‘n lewensles uit ‘n prosawerk leer, dit is die boodskap van die verhaal

Progressie

• Dit is die veranderinge, vooruitgang of ontwikkeling wat in die verhaal plaasvind
• Dit loop gewoonlik op die klimaks (opbou van gebeure tot ‘n hoogtepunt) uit

Volgorde

• Chronologies – as die skrywer die verhaal in die volgorde van gebeure skryf met

geen afwyking van die tyd nie. Die verhaal begin bv. in die oggend en eindig in die aand

• A-chronologies - as die skrywer die verhaal skryf en in tyd rondspring. Terugflitse word in die verhaal gebruik om sodoende die hede beter te verstaan of ‘n bepaalde doel te verrig

Voorblad

• Dit bevat die titel, die outeur en soms ‘n illustrasie
• Moet die leser se aandag trek
• Pryse wat die boek gewen het kom ook hier voor

Skutblad

• Inligtingsbladsy voor in die boek wat inligting gee oor die uitgewer, outeur, jaar van druk en dies meer

Agterblad

• Dit bevat die bandteks (lokstuk) asook die ISBN-nommer
• Bandteks: kort opsomming van die gebeure in die boek, sonder om die storie weg te gee - moet die leser nuuskierig maak
• ISBN-nommer ( Internasionale Standaardboeknommer van die unieke boek) en uitgewer (die maatskappy wat die boek druk en versprei) van die boek