H πατρίδα μου η Ελλάδα
Κίμωνας Γιάλπας
Απόστολος Γεωργιλάκης
Βάιος Ζητούνης
Μενού
Όλυμπος Αττικής�
Αδέρες�
Αιγάλεω Όρος�
Βουνό Φυλής��
Γεράνεια Όρη
Διονυσοβούνι�
Καισαριανή�
Κιθαιρώνας�
Μερέντα���
Πάνειο Όρος�
Πάρνηθα�
Όρος Πάστρα�
Όρος Πατέρας�
Πεντελικό όρος�
Ποικίλο Όρος�
Τουρκοβούνια�
Υμηττός�
Όλυμπος Αττικής�
Ο Όλυμπος της Αττικής, επίσης γνωστός ως Λαυρεωτικός Όλυμπος, καθώς και ως Όλυμπος Αναβύσσου, είναι χαμηλού υψομέτρου βουνό της νοτιοανατολικής Αττικής (Λαυρεωτική). Μαζί με το Πάνειο Όρος και τη Μερέντα είναι ένα από τα τρία βουνά του νοτιότερου τμήματος της Αττικής. Βρίσκεται κοντά στις ακτές του Σαρωνικού, πάνω από την Ανάβυσσο και τη Σαρωνίδα. Ο Όλυμπος έχει μέγιστο υψόμετρο 487 μέτρα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση, που αποτελείται από θάμνους και φρύγανα. Στο παρελθόν ονομαζόταν και Σκόρδι
Μενού
Αδέρες�
Οι Αδέρες είναι χαμηλή οροσειρά που καταλαμβάνει το νοτιοανατολικότερο τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας. Η οροσειρά εκτείνεται κατά μήκος της Τροιζηνίας με κατεύθυνση από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά όπου καταλήγει στο ακρωτήριο Σκύλλαιο. Περιβάλλεται από το όρος Δίδυμο στα βορειοδυτικά, την πεδιάδα της Τροιζήνας στα βόρεια και τα χαμηλότερα υψώματα της Ερμιονίδας στα νότια και δυτικά. Το μέγιστο υψόμετρό της είναι 721 μέτρα.[1]
Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Φορβάντιο όρος.
Μενού
Αιγάλεω Όρος�
Το Αιγάλεω είναι όρος της Αττικής. Χωρίζεται σε δύο μεγάλες οροσειρές, το Αιγάλεω και την επέκτασή του, το Ποικίλο Όρος. Το μέγιστο υψόμετρο ανέρχεται στα 468 μέτρα, ενώ τα πετρώματά του είναι κυρίως ασβεστολιθικά. Μεταξύ των ομαλών κορυφών δημιουργούνται μικρά οροπέδια και λαγκάδια, τα οποία διασχίζονται από πλήθος χωματόδρομων.
Όρος Αιγάλεω, θέα από τη Σαλαμίνα (2008)Το Αιγάλεω αποτελεί το δυτικό άκρο του λεκανοπεδίου των Αθηνών και στους πρόποδές του έχουν οικοδομηθεί οι εξής συνοικίες, ο ομώνυμος Δήμος Αιγάλεω, η Αγία Βαρβάρα, το Χαϊδάρι, ο Κορυδαλλός, το Κερατσίνι, το Πέραμα και η Νίκαια.
Μενού
Βουνό Φυλής��
Το Βουνό Φυλής είναι ύψωμα που εκτείνεται βόρεια της Φυλής, στην δυτική Πάρνηθα.
Ουσιαστικά ονομάζεται έτσι μία χαμηλή κορυφή της δυτικής Πάρνηθας, πάνω στην οποία είναι χτισμένο το κάστρο της Φυλής. Το κάστρο είναι χτισμένο στην κορυφή του υψώματος σε υψόμετρο 687 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Χτίστηκε από τους αρχαίους Αθηναίους για την προστασία της Αθήνας από τους Θηβαίους και άλλους επιδρομείς. Στην περιοχή του κάστρου βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Φυλής.
Μενού
Γεράνεια Όρη
Πρόκειται για ένα βουνό γνωστό από την αρχαιότητα με όνομα θηλυκού γένους: η Γεράνεια ή Γερανεία, όπως το αναφέρουν ο Θουκυδίδης και ο Παυσανίας. Το όνομά του οφείλεται, κατά την αρχαία παράδοση, από τους γερανούς που οδήγησαν τον Μέγαρο σε αυτά για να σωθεί κατά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Κατά τον Παυσανία, Γερανία ονομάζονταν η χερσαία απόληξη των Μεγάρων που μοιάζει με λαιμό γερανού.
Μενού
Διονυσοβούνι�
Το Διονυσοβούνι είναι μικρό βουνό της Αττικής που βρίσκεται βόρεια της Πεντέλης με την οποία συνδέεται. Έχει υψόμετρο 651 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Διόνυσος, Ροδόπολη και Σταμάτα. Το Διονυσοβούνι καλυπτόταν από πυκνό πευκοδάσος μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά του 2009, που έκαψε σχεδόν ολοσχερώς το βουνό[2]. Πιο παλιά, την εποχή της Αρχαίας Αθήνας, το βουνό είχε πυκνό δάσος από βελανιδιές, καθώς και καρυδιές, το οποίο αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από την χαλέπιο πεύκη.
Στη νότια πλαγιά του βουνού βρίσκονται τα λατομεία Διονύσου.
Μενού
Καισαριανή�
Η Καισαριανή είναι αστική περιοχή και δήμος του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, βρίσκεται τρία χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου της Αθήνας, σε 130 μέτρα υψόμετρο, στις ΒΔ πλαγιές του Υμηττού. Συνορεύει βόρεια με τους Δήμους Ζωγράφου και Αθηναίων, νότια με τους Δήμους Βύρωνα και Αθηναίων (Παγκράτι) και δυτικά πάλι με το Δήμο Αθηναίων. Ανατολικά βρίσκεται το όρος Υμηττός. Η συνολική έκταση του Δήμου Καισαριανής, σήμερα, είναι 8.500 περίπου στρέμματα, από τα οποία τα 7.500 είναι ορεινή δασική περιοχή και πράσινο και τα 1.000 κατοικημένοι και κοινόχρηστοι χώροι. Η πραγματική κατοικήσιμη έκταση είναι 780 περίπου στρέμματα. Η Καισαριανή έχει σχήμα τριγωνικό και καλή ρυμοτομία, με βάση την κεντρική λεωφόρο και τις άλλες οριζόντιες και κάθετες οδούς προς αυτή. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ήταν 26.269 κάτοικοι.
Μενού
Κιθαιρώνας�
Ο Κιθαιρώνας είναι πευκόφυτος ορεινός όγκος μεταξύ του όρους Πατέρα, των Γερανείων ορέων, και της Πάρνηθας. Τοποθετείται στα σύνορα Αττικοβοιωτίας, μεταξύ των ορεινών κοινοτήτων των δύο νομών. Η υψηλότερη κορυφή του Κιθαιρώνα λέγεται Προφήτης Ηλίας ή Ελατιάς και έχει υψόμετρο 1.409 μέτρα.[1] Η βλάστηση του Κιθαιρώνα είναι παρόμοια με τη βλάστηση της γειτονικής του Πάρνηθας. Διαθέτει αρκετά πευκοδάση σε χαμηλότερα υψόμετρα και ένα ελατοδάσος, γύρω από την κορυφή του.[2] Σύμφωνα με τη μυθολογία η ονομασία του οφείλεται στον Κιθαιρώνα, μυθικό βασιλιά των Πλαταιών.
Μενού
Μερέντα���
Η Μερέντα είναι βουνό της Αττικής. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στους οικισμούς Μαρκόπουλο Μεσογαίας, Καλύβια Θορικού, Πόρτο Ράφτη και Κουβαράς. Το όνομά της οφείλεται σε παραφθορά της ονομασίας του παρακείμενου αρχαίου Αθηναϊκού δήμου, του Μυρρινούντα. Έχει μέγιστο υψόμετρο 613 μέτρα. Δυτικά συνδέεται με το Πάνειο Όρος. Καλύπτεται κυρίως από χαμηλή βλάστηση. Η βόρειά της πλευρά είναι πλήρως λαξευμένη από τα λατομεία Μαρκοπούλου[2]. Στην κορυφή οδηγεί άσφαλτος που εξυπηρετεί το ραντάρ του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος.
Μενού
Πάνειο Όρος�
Το Πάνειο ή Πανείο Όρος είναι βουνό της Αττικής που εκτείνεται ΝΑ του Υμηττού. Άλλες ονομασίες του είναι Βουνό της Κερατέας και Πανί. [1] Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στην Κερατέα και τα Καλύβια Θορικού. Έχει μέγιστο υψόμετρο 648 μέτρα (κορυφή Κερατοβούνι) [2] [3] και είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της νότιας Αττικής μετά τον Υμηττό. Περιβάλλεται από τ' άλλα δύο βουνά των Μεσογείων, τον αττικό Όλυμπο και την Μερέντα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση.
Τμήμα του Πανείου κάηκε το καλοκαίρι του 2008, αλλά την άνοιξη του 2009 έγινε εκτεταμένη αναδάσωση.
Μενού
Πάρνηθα�
Η Πάρνηθα, παλαιότερα γνωστή ως Πάρνης, είναι βουνό της Αττικής, βόρεια των Αθηνών, με συνολική έκταση 300 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα και ψηλότερη κορυφή την Καραβόλα (1.413 μ). Καλύπτεται από πεύκα στα χαμηλότερα και από έλατα στα υψηλότερα σημεία της. Ένα σημαντικό της τμήμα απαρτίζει τον ομώνυμο Εθνικό Δρυμό, ο οποίος ιδρύθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα 644 του 1961. Έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000,[1] αποτελεί σημαντική περιοχή για τα πουλιά (SPA) και έχει ανακηρυχθεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (25638/1269 απ. Υπ. Γεωργίας), ενώ μετά την πυρκαγιά του 2007 καθορίστηκαν περιοχές προστασίας με Προεδρικό Διάταγμα [1].
Ταυτόχρονα όμως, η Πάρνηθα αποτελεί βάση στρατιωτικών εγκαταστάσεων στις δύο υψηλότερες κορυφές της. Σε μία από τις κορυφές του βουνού, το Μαυροβούνι, έχει χτιστεί το Καζίνο της Πάρνηθος (Μοντ Παρνές), στο οποίο μπορεί να φτάσει κανείς είτε με αυτοκίνητο είτε με το τελεφερίκ της Πάρνηθας. Στην περιοχή λειτουργούν τα ορειβατικά καταφύγια Μπάφι και Φλαμπούρι.
Στην κορυφή της Πάρνηθας αναφέρεται η ύπαρξη βωμού και αγαλμάτων του Δία, τουλάχιστον κατά τα ρωμαϊκά χρόνια.
Μενού
Όρος Πάστρα�
Το Όρος Πάστρα είναι βουνό της Δυτικής Αττικής με μέγιστο υψόμετρο 1.025 μέτρα. Βρίσκεται στα όρια της Δυτικής Αττικής και της Βοιωτίας και παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Κιθαιρώνα και στην Πάρνηθα. Μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα των παραπάνω βουνών.
Στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Πάστρα βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Ελευθερών. Στο όρος Πάστρα κατέπεσε στις 20 Δεκεμβρίου του 1997 αεροσκάφος C-130 της πολεμικής αεροπορίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι πέντε επιβαίνοντες. Αυτό ήταν το δεύτερο ατύχημα με αεροπλάνο C-130 μετά το πολύνεκρο ατύχημα στο όρος Όθρυς, το 1991[1].
Μενού
Όρος Πατέρας�
Το Όρος Πατέρας αποτελεί το ορεινό άκρο της Αττικής στα βορειοδυτικά της, ως προέκταση της Πάρνηθας, ενώ συνδέεται μέσω της κοιλάδας των Βιλίων με τον Κιθαιρώνα. Η υψηλότερη κορυφή του (βόρεια των Μεγάρων) έχει υψόμετρο 1.132 μέτρα.[1]
Η έκτασή του καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα της βορειοδυτικής Αττικής χωρίζοντας το Θριάσιο Πεδίο από τη Μεγαρική πεδιάδα. Κατά την αρχαιότητα, το ανατολικότερο άκρο του όρους, το Τρικέρι στο Λουτρόπυργο αποτελούσε το σύνορο της Αθήνας.[2] Το πέτρωμά του είναι ιδιαιτέρως σκληρό, με χαρακτηριστικό κοκκινόχωμα, ενώ κατά διαστήματα έχουν παρατηρηθεί κατολισθήσεις κατά μήκος της Εθνικής Οδού Αθηνών-Κορίνθου.
Μενού
Πεντελικό όρος�
Το Πεντελικό (ή Πεντέλη) είναι το δεύτερο ψηλότερο όρος της Αττικής, με μέγιστο υψόμετρο 1.109 μέτρων. Έχει σχήμα πυραμίδας και οριοθετείται από το λεκανοπέδιο των Αθηνών στα νοτιοδυτικά, την πεδιάδα του Μαραθώνα στα βορειοανατολικά και την κοιλάδα της Μεσογαίας στα νότια, ενώ ανατολικά βρέχεται από τον Κόλπο των Πεταλιών.
Ο Βριλησσός, όπως αποκαλούνταν αρχικά, σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα αλλά και τη σημερινή του όψη χαρακτηρίζεται από τα λευκά και σκληρά του πετρώματα, αλλά και τα πλούσια πευκοδάση που τον περιβάλλουν σε χαμηλότερο υψόμετρο, καθώς και τα δροσερά νερά που αναβλύζουν προς πάσα κατεύθυνση
Μενού
Ποικίλο Όρος�
Το Ποικίλο Όρος είναι χαμηλό βουνό (446 μ.) της Αττικής. Εκτείνεται σε μήκος 11 χλμ. με κατεύθυνση από ΝΔ προς ΒΑ, μεταξύ του Όρους Αιγάλεω (χωρίζονται απ' τη Λεωφόρο Αθηνών) και της Πάρνηθας, και αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στο Λεκανοπέδιο Αθηνών και το Θριάσιο Πεδίο.
Κατά το παρελθόν το Ποικίλο διέθετε αρκετή βλάστηση, κυρίως αμπέλια και ελιές. Αυτά περιορίζονταν σταδιακά από τη δεκαετία του '20 μέχρι που εξαφανίστηκαν εντελώς, ως συνέπεια της γιγάντωσης των οικισμών που βρίσκονται στην πλευρά του λεκανοπεδίου (Χαϊδάρι, Περιστέρι, Πετρούπολη, Καματερό). Στην περιβαλλοντική υποβάθμισή του συνετέλεσε επίσης η εγκατάσταση των Διυλιστηρίων Ασπροπύργου στους πρόποδές του απ' την πλευρά του Θριασίου.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της σημερινής μορφής του είναι τα πολλά εγκαταλελειμένα νταμάρια, καθώς και οι εγκατάστασεις κεραιών τηλεπικοινωνιών και παρανόμου κέντρου εκπομπής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης στα υψώματά του, συμφωνα με την ΕΕΤΤ.
Μενού
Τουρκοβούνια�
Είναι η υψηλότερη υψομετρικά και η πλέον εκτεταμένη λοφοσειρά στην κεντρική περιοχή του Λεκανοπεδίου της Αττικής με υψόμετρο 337 μέτρων.[1] Χωρίζει, έτσι, το λεκανοπέδιο σε ανατολικό και δυτικό. Στην αρχαιότητα ονομάζονταν Αγχεσμός, ονομασία που σχετίζεται με το οξύ σχήμα κάποιων κορυφών τους και η οποία αποδίδονταν επίσης στον Λόφο του Στρέφη. Η παλαιότερη ονομασία της λοφοσειράς ήταν Λυκοβούνια. Το σημερινό όνομα δόθηκε κατ' κάποιους επειδή εκεί υπήρχε τουρκικό νεκροταφείο και κατ' άλλους επειδή εκεί στρατοπέδευαν τα στρατεύματα του Τούρκου Πασά Ομάρ, πριν την απελευθέρωση της Αθήνας. Τα Τουρκοβούνια αποτελούν το φυσικό όριο μεταξύ των δήμων Γαλατσίου (δυτικά, βορειοδυτικά), Φιλοθέης (βόρεια) και Ψυχικού (βορειοανατολικά), ενώ το νότιο τμήμα τους ανήκει στο Δήμο Αθηναίων (συνοικισμός Παπανδρέου). Στους νεότερους χρόνους στα Τουρκοβούνια είχε το λημέρι του ο φοβερός λήσταρχος Κακαράς, εξ ου και η ονομασία της σπηλιάς που υφίσταται εκεί (σπηλιά του Κακαράμπη).
Σήμερα στη περιοχή τους βρίσκεται το Αττικό άλσος, το Κέντρο Νεότητας του Γαλατσίου, καθώς και η μονή με την εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Στην κορυφή του είχε προγραμματιστεί επί δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974) η ανέγερση του «Τάματος του Έθνους», δηλαδή ενός ναού του Σωτήρος, που όμως ποτέ δεν κατασκευάσθηκε. Στις πλαγιές των Τουρκοβουνίων είναι κτισμένο το Πολύγωνο και το υψηλότερο τμήμα του Γαλατσίου, γνωστό ως Πανόραμα Γαλατσίου.
Από το 1937 μέχρι το 1976 στα Τουρκοβούνια η εταιρία ΚΕΚΡΩΨ λειτουργούσε λατομείο και έτσι η γεωμορφολογία της περιοχής έχει, σε πολλά μέρη, καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Αν και σήμερα το λατομείο έχει κλείσει, το βιομηχανικό στοιχείο παραμένει πολύ έντονο στη περιοχή. Εγκαταλελειμμένα κτήρια, τσιμεντένιες δομές και απορρίμματα πολλών ειδών είναι διάσπαρτα στα Τουρκοβούνια, τα οποία ονομάζονται γι' αυτόν τον λόγο και Νταμάρια. Η εταιρία από το 1988 μέχρι και σήμερα βρίσκεται σε νομική διαμάχη με το Ελληνικό Δημόσιο και τον Δήμο Ψυχικού σχετικά με τη κυριότητα των εκτάσεων αυτών.
Μενού
Υμηττός�
Ο Υμηττός είναι βουνό της Αττικής. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Υψώνεται μεταξύ του λεκανοπεδίου Αττικής και των Μεσογείων με κατεύθυνση από Β. προς Ν. από τη δίοδο του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού καταλήγοντας πάνω από τη Βούλα και τη Βάρη. Με μήκος 23 χιλιόμετρα και με το πλάτος του να ποικίλλει από 4 έως 6 χιλιόμετρα καλύπτει έκταση 80.000 στρεμμάτων.[2] Έχει υποστεί καταστροφικές πυρκαγιές αλλά συνεχίζει να διαθέτει εκτάσεις πρασίνου από τις συνεχείς δενδροφυτεύσεις [3]. Από γεωλογική άποψη ο Υμηττός ανήκει στην αττικοκυκλαδική ζώνη. Τα πετρώματά του περιέχουν ασβεστόλιθους, σχιστόλιθους και μεγάλες μάζες μαρμάρου και μαρμαρυγιακών σχιστολίθων.
Μενού