Από 1ο ΓΕΛ Κομοτηνής μέχρι 106ο Νηπιαγωγείο Αθηνών
1ος ΤΟΜΟΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ
1
Αφιερωμένο
στους μαθητές της χώρας μας που, δρώντας ως νεαροί ιστορικοί,
διασώζουν τη μνήμη από τη λήθη»
2
«Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου»
Σμίγουμε για τέταρτη συνεχή σχολική χρονια σε μια κοινή αφετηρία για να ανακαλύψουμε ξανά την τοπική μας ιστορία – όχι ως ένα στεγνό άθροισμα χρονολογιών, αλλά ως μια ζωντανή δύναμη που διαμόρφωσε την ταυτότητά μας.
Η τοπική ιστορία · είναι το ζωντανό κύτταρο της συλλογικής μας μνήμης. Μέσα από την έρευνα, τη συλλογή προφορικών μαρτυριών και την περιήγηση σε ιστορικά τοπόσημα, οι μαθητές λειτούργησαν ως σύγχρονοι ερευνητές. Κατάφεραν να αναδείξουν πτυχές της καθημερινής ζωής, της κοινωνικής εξέλιξης και των τοπικών ιδιαιτεροτήτων, συνδέοντας το «μικρό» του τόπου τους με το «μεγάλο» της εθνικής και παγκόσμιας ιστορίας.
Ψάχνοντας στα αρχεία των πόλεων, στα σοκάκια των χωριών και στις αφηγήσεις των παππούδων μας, δεν βρήκαν μόνο πληροφορίες· βρήκαν τις ρίζες μας. Σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης, η γνώση του τόπου μας είναι η πυξίδα που μας επιτρέπει να προχωράμε στο μέλλον με αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση.»
Ο ανά χείρας τόμος αποτελεί το επιστέγασμα μιας συλλογικής προσπάθειας που ένωσε τη μαθητική κοινότητα από κάθε γωνιά της πατρίδας μας και της ομογένειας. Ο τόμος αυτός δεν είναι μόνο ένα αρχείο επιστημονικών ανακοινώσεων, αλλά μια απόδειξη ότι η ιστορική γνώση μπορεί να εμπνεύσει, να προβληματίσει και να διαμορφώσει ενεργούς πολίτες με βαθιά αυτογνωσία.
Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς που καθοδήγησαν τους μαθητές και, κυρίως, στους ίδιους τους νέους μας για την επιμονή και το όραμά τους.
Κυριακουλόπουλος Ευ.
3
Περιεχόμενα
4
5
6
Είκοσι εννέα φωνές, Μνήμη ενός τόπου, 1944
Βουρναζίδης Κων/νος, Γιωργαντάς Κων/νος, Καλτσάς Γιώργος, Καλτσάς Μάριος, Κόρακα Ελίνα, Κυριαζίδου Ευμορφία, Μαρινέλη Άννα, Παπαδόπουλος Δημήτρης, Ρησγγίτς Σελέν, Σερμπέζη Μαρίνα, Σπανού Πάτρα, Σύρμος Νικόλαος, Τασοπούλου Θεοφανία, Τόλκα Ισιδώρα, Τσελεκίδη Δωροθέα, Τσιφτσόγλου Ελένη, Τσορμπατζόγλου Δημήτρης, Χαδίρογλου Λυδία, Χανουμίδου Ιωάννα, Χατζηνικολάου Βασίλης, Χουσεϊν Ετζρίν
Επιβλέποντες: Τενεκετζή Μαρία, ΠΕ02, Σολωμού Ελένη, ΠΕ02, Φαρμάκης Δημοσθένης ΠΕ11
1ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία ασχολείται με ένα βαθιά τραγικό και ιστορικά φορτισμένο γεγονός της τοπικής ιστορίας του χωριού Ξυλαγανή Ροδόπης, το οποίο για πολλά χρόνια παραμένει λησμονημένο εκτός του επίσημου ιστορικού λόγου: την εκτέλεση 29 νέων ανδρών από τις βουλγαρικές κατοχικές αρχές τον Απρίλιο του 1944. Το γεγονός αυτό προκάλεσε οδυνηρά τραύματα και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη της τοπικής κοινωνίας, επηρεάζοντας καθοριστικά τη ζωή των κατοίκων. Μέσα από τη μελέτη του ιστορικού πλαισίου της βουλγαρικής κατοχής στη Θράκη η έρευνα επιχειρεί να αποδώσει τις συνθήκες και τα αίτια που οδήγησαν στην εκτέλεση, καθώς και να αναδείξει τις κοινωνικές, ψυχολογικές και ιστορικές της συνέπειες. Η αξιοποίηση γραπτών πηγών, αρχειακού υλικού και προφορικών μαρτυριών φιλοδοξεί να συμβάλλει στη σφαιρική προσέγγιση του γεγονότος. Τελικός σκοπός της εργασίας είναι η ανάδειξη της αξίας της τοπικής ιστορίας, ως συμπληρωματικού και ενισχυτικού μέσου προσέγγισης της γενικής ιστορίας, και η διατήρηση της ιστορικής μνήμης, ως βασικού στοιχείου διαμόρφωσης κοινωνική, πολιτισμικής και εθνικής ταυτότητας.
7
Το βαμβάκι, ο λευκός χρυσός της Ροδόπης
Αβραμίδης Συμεών- Κωνσταντίνος, Αποστολίδη Βασιλική, Αποστολίδη Δήμητρα- Ειρήνη, Αργυριάδης Ευστράτιος, Βουρναζίδης Κωνσταντίνος- Νεκτάριος, Βουτσάς Νικόλαος, Γεμενετζής Γεώργιος, Γεωργαντάς Κωνσταντίνος, Εξακοίδη Σμαράγδα, Καμπούρης Ηλίας, Λέου Χαράλαμπος,
Επιβλέπουσες: Μιχαηλίδου Μαρία, ΠΕ02, Παιδαράκη Κυριακίτσα, ΠΕ02
1ο Γενικό Λύκειο Κομοτηνής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με τίτλο «Το βαμβάκι, ο λευκός χρυσός της Ροδόπης» παρουσιάζει το βαμβάκι ως θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητας και της οικονομικής ζωής του νομού Ροδόπης. Μέσα από ιστορικά, γεωγραφικά και κοινωνικοοικονομικά δεδομένα αναδεικνύεται η μακρόχρονη συμβολή της βαμβακοκαλλιέργειας στη διαμόρφωση του τοπίου, της παραγωγικής δραστηριότητας και της καθημερινότητας των κατοίκων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαδρομή του βαμβακιού από το χωράφι έως το τελικό προϊόν, με σημείο αναφοράς τα Εκκοκκιστήρια του νομού Ροδόπης και τη σύγχρονη, καινοτόμο επιχειρηματική τους δράση, η οποία συνδέει την τοπική πρωτογενή παραγωγή με τη μεταποίηση και τη δημιουργία ενδυμάτων από βαμβάκι της περιοχής. Η εργασία εμπλουτίζεται με συνεντεύξεις βαμβακοπαραγωγών, προσφέροντας βιωματική και ανθρώπινη διάσταση στο θέμα, και αναδεικνύει τη σχέση του τόπου με τη βιώσιμη μόδα, τη συνειδητή κατανάλωση και την τοπική ανάπτυξη, παρουσιάζοντας τη Ροδόπη ως έναν ζωντανό τόπο παραγωγής, παράδοσης και σύγχρονης προοπτικής
8
Η ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ!
Βλαχάκη Μ., Βογιατζής Δ., Γερασίμου Χ., Γεωργιάδης Π., Γιλμάζ Α., Γκιτάκος Η., Δακτυλίδη Ξ., Δεμέκα Ν., Δερβός Β., Δημαλέξη Μ., Καλδέλη Ε., Καμπουρόπουλος Ευ., Κανά Αράντα Ζ., Κανέλλου Ν., Καρίτζη Α., Καψιώχα Σπ., Κέφος Ρ., Κουρκουβέλα Α., Λάκης Δ., Λίλα Σ., Μαργαριτάκη Χρ., Μαρμαρά Ευ., Μιχαλοπούλου Ν., Μπαρμπίση Μ., Μποτώνη Παρθενοπούλου Σ., Ντραγκότι Τζ., Οφοκάνσι Μηγγηρος Θ., Πάτση Μ., Πέτρου Ε., Πορευόπουλος Γ., Πρίφτη Μ.,Σαλαμόζης Κ., Σφακιανάκη Μ.,Τριανταφύλλου Ρ., Χαλκιάς Κ., Χάντσς Γ., Χαρατσίδη Ι., Χατζηιωαννίδης Ν.
Επιβλέποντες Εκπαιδευτικοί : Αϊβαζίδου Σ. (ΠΕ02), Ανδρικόπουλος Τ. (ΠΕ11), Σπανουδάκης Π. (ΠΕ03), Τσιφόρου Ι. (ΠΕ02), Χατζηδούκα Θ. (ΠΕ 06)
1ο ΓΕΛ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Νέα Σμύρνη είναι ένας τόπος που διαμορφώθηκε ως αστικός για να καλύψει την ανάγκη των προσφύγων «εκ Σμύρνης» να ριζώσουν ξανά. Οι Σμυρνιοί ρίζωσαν βαθιά στην Νέα Σμύρνη και φρόντισαν αυτή την αγάπη και την σύνδεση με τον τόπο να την μεταδώσουν στις νεότερες γενιές σαν ένα θησαυρό. Αυτή η πολύτιμη σύνδεση με την Νέα Σμύρνη θα αποτελέσει τον πυρήνα της εργασίας των μαθητών της Α’ Λυκείου.
Το σχολείο μας, η ιστορική ΛΑΝΣ, η περίφημη πλατεία Νέας Σμύρνης, ο αθλητισμός, οι ξακουστοί νεοσμυρνιώτες και απόφοιτοι του σχολείου μας, τα τραγούδια μέχρι και τα οδωνύμια της περιοχής θα αποτελέσουν έναυσμα έμπνευσης για τους μαθητές μας. Μέσα από την φρέσκια ματιά τους θα επιχειρήσουν να ξανασυνδεθούν και να μας παρουσιάσουν την Νέα Σμύρνη τους. Οι μαθητές μας χωρισμένοι σε ομάδες γίνονται δημοσιογράφοι, ερευνητές, ιστορικοί, αθλητές, δημοσκόποι, τραγουδιστές και μουσικοί. Συνθέτουν μια ψηφιακή εργασία αξιοποιώντας το παρελθόν και παρουσιάζουν την Νέα Σμύρνη του σήμερα. Την δική τους Νέα Σμύρνη!
9
ΣΕ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΓΥΡΝΑΜΕ
Αλεξόπουλος Ανδρέας, Αντωνάτος Χρύσανθος, Βαρελά Ανδρονίκη, Κουνάδη Μελίνα – Ολυμπία, Μυχθή Ραφαέλα – Βασιλική, Παλασκώνη Καλλιόπη, Παρασκευά Ευαγγελία, Σκεύη Αναστασία
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Γεωργιοπούλου Παναγιώτα (ΠΕ 02), Γκλαβά Φωτεινή (ΠΕ 02), Δημητροπούλου Μαριάνννα (ΠΕ11)
Σχολείο: 10 Γενικό Λύκειο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αποτελεί αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο, έναν από τους τους πλέον εμβληματικούς δημιουργούς της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Σκοπός της είναι η παρουσίαση βασικών πτυχών της ζωής και του έργου του, καθώς και η ανάδειξη της συμβολής του στη συνάντηση της μουσικής με την ποίηση και τον κοινωνικό προβληματισμό. Αρχικά παρουσιάζονται συνοπτικά βιογραφικά στοιχεία και αναφορές στις σπουδές του συνθέτη, οι οποίες συνέβαλαν στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του φυσιογνωμίας. Στη συνέχεια εξετάζονται χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου του, με έμφαση στις μελοποιήσεις ποιημάτων Ελλήνων ποιητών και στη λειτουργία της μουσικής του ως φορέα ιδεών, αξιών και συναισθημάτων. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη βιωματική προσέγγιση του έργου του μέσω της κίνησης και του χορού. Στο πλαίσιο της παρουσίασης, αποδίδονται από τους μαθητές ζεϊμπέκικο στο τραγούδι «Ρόζα», χασάπικο στο «Της Θάλασσας Μάγια» και κινητικές, ρυθμικές ασκήσεις στο «Με μια πιρόγα», ενισχύοντας την κατανόηση του ρυθμού και της εκφραστικότητας. Καταληκτικά συνάγεται ότι το έργο του Θάνου Μικρούτσικου διατηρεί διαχρονική αξία και παιδευτική δυναμική, παραμένοντας επίκαιρο και λειτουργικό στο σύγχρονο εκπαιδευτικό πλαίσιο. Παράλληλα αναδεικνύεται η σημασία της διαθεματικής προσέγγισης, καθώς μουσική, ποίηση και κίνηση συνδέονται δημιουργικά, ενισχύοντας την ενεργό συμμετοχή και την αισθητική καλλιέργεια των μαθητών στο σύγχρονο σχολικό περιβάλλον ουσιαστικά.
10
Ο Αχέροντας ποταμός. Ένας τόπος φύσης, ιστορίας και μυθολογίας.
Αλεξανδροπούλου Δήμητρα, Μπαλάφα Αλεξάνδρα, Μπενετάτου Ειρήνη, Μπρίκου Κωνσταντίνα, Σαρακινού Βασιλική
Επιβλέπων: Ντέντες Ηλίας, ΠΕ80 & ΠΕ84
1ο ΓΕ.Λ. Πρέβεζας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ποταμό Αχέροντα ως έναν τόπο ιδιαίτερης φυσικής, ιστορικής και μυθολογικής σημασίας, αναδεικνύοντας τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του. Αρχικά παρουσιάζονται τα βασικά γεωγραφικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά του ποταμού, η μορφολογία της περιοχής, καθώς και η σημασία του Αχέροντα για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και της οικολογικής ισορροπίας. Στη συνέχεια αναλύεται η ιστορική διάσταση του ποταμού, με αναφορά σε αρχαιολογικά ευρήματα και ιδιαίτερα στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα, ένα από τα σημαντικότερα λατρευτικά κέντρα της αρχαιότητας, το οποίο συνδέθηκε με τελετουργίες επικοινωνίας με τον κόσμο των νεκρών. Παράλληλα, εξετάζεται η μυθολογική σημασία του Αχέροντα, ο οποίος στην αρχαία ελληνική μυθολογία θεωρούνταν ποταμός του Κάτω Κόσμου και σύμβολο του περάσματος από τη ζωή στον θάνατο. Τέλος, η εργασία συνδέει το ιστορικό και μυθολογικό παρελθόν με τη σύγχρονη πραγματικότητα, αναδεικνύοντας τον Αχέροντα ως τόπο φυσικού κάλλους, πολιτιστικής κληρονομιάς και εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος, που συμβάλλει στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και στην ήπια τουριστική ανάπτυξη.
11
<<Ο τόπος μας: Ο Πύργος του Μεσοπολέμου.>>
Κοιαδήμα Αγγελική-Μαρία,Μαλεβίτη Ελευθερία-Φωτεινή,Μπαντούνα Αναστασία.
Επιβλέποντες: Κλάδη Ρεβέκκα-Αικατερίνη ΠΕ 02, Σαργέντης Χρήστος ΠΕ 02.
1ο ΓΕΛ Πύργου Ηλείας.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Ελληνικός μεσοπόλεμος γεννήθηκε στις στάχτες της Σμύρνης ,το Σεπτέμβριο του 1922 ,και έληξε τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ,με το Alors c΄est la guerre του Ιωάννη Μεταξά στον πρέσβη της Ιταλίας Γκράτσι και την είσοδο της Ελλάδας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η έρευνα των μαθητριών μας μέσα από τα αρχεία της εποχής, που αφορούν στον Πύργο Ηλείας και τα περίχωρά του, σκοπό έχει να αναδείξει την οικονομική ανάπτυξη της πόλης την περίοδο αυτή και τις αγαθές συνέπειές της στην εμπορική, εισαγωγική και εξαγωγική οικονομική ζωή της περιοχής καθώς και τη συμβολή της στην πολιτιστική, πνευματική ανάπτυξη και κοινωνική ζωή της πόλης μας.
Ο Πύργος, μια επαρχιακή πόλη του σταφιδοφόρου τόξου της Β.Δ. Πελοποννήσου, παρά τον ατελή χαρακτήρα της αστικής ολοκλήρωσής της ,είχε να επιδείξει τα χρόνια εκείνα κοινωνική ζωή που χαρακτηριζόταν από εξαιρετική πυκνότητα και οικονομική λειτουργία, με ιδιαίτερη άνθηση στον απόηχο της Belle Époque και των νεοκλασσικών κτιρίων του!!!
12
Άργιλος,μία πόλη στη σκιά της Αμφίπολης.
Πελιτάρης Μάριος, Σταυρίδου Γεωργία,Τζήκα Ηλέκτρα,Τριλιράκη Αθηνά,Τσιρίκα Μαρία,Τσοχατζίδης Ιπποκράτης,Χατζηαραπίδου Ελένη,Χατζοπούλου Μαρία,Χριστοφορίδου Αθηνά.
Επιβλέπουσες: Κίτσιου Ελένη ΠΕ02.Λιώτη Μαγδαληνή ΠΕ02 ΕΑΕ
Σχολείο: 1ο ΓΕΛ Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει την ιστορία και τη σημασία της Αργίλου, της αρχαιότερης ελληνικής αποικίας στην ακτή της Μακεδονίας, που ιδρύθηκε το 655 π.Χ. από Ανδριώτες αποίκους. Λόγω της στρατηγικής της θέσης κοντά στον Στρυμόνα, η πόλη εξελίχθηκε σε κυρίαρχο οικονομικό κόμβο, ελέγχοντας τον πλούτο των μεταλλείων του Παγγαίου και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κατάληψη της γειτονικής Αμφίπολης από τον Σπαρτιάτη στρατηγό Βρασίδα στη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ευρήματα της Ελληνοκαναδικής Αρχαιολογικής Αποστολής,η οποία, με τη χρήση σύγχρονων ψηφιακών μεθόδων καταγραφής, έφερε στο φως εντυπωσιακά συγκροτήματα,όπως μια μεγάλη οικία με εσωτερική αυλή,προσφέροντας νέα στοιχεία για την οργάνωση της καθημερινής ζωής. Παράλληλα, η έρευνα αποκάλυψε μοναδικά «καταστήματα» της αρχαϊκής εποχής,που παραπέμπουν σε ύπαρξη ενός”εμπορικού κέντρου”,τεκμηριώνοντας την έντονη εμπορική δραστηριότητα πριν την καταστροφή της πόλης από τον Φίλιππο Β΄ το 357 π.Χ.
Η εργασία αποσκοπεί στο να ανακαλύψουν οι μαθητές μία πόλη ελάχιστα γνωστή στο ευρύ κοινό αλλά κυρίως να συνειδητοποιήσουν τη σύνδεση της περιοχής τους με τις πληροφορίες που αντλούν από τη διδασκαλία του μαθήματος των Αρχαίων στην Α΄Λυκείου,”Αρχαίοι Έλληνες Ιστοριογράφοι.
Οι μαθητές εργάστηκαν ομαδοσυνεργατικά,αξιοποίησαν τις ψηφιακές τεχνολογίες,ερεύνησαν πρωτογενείς πηγές στην Δημόσια Βιβλιοθήκη αλλά και στη βιβλιοθήκη του σχολείου και επισκέφτηκαν τον αρχαιολογικό χώρο για μια βιωματική προσέγγιση της τοπικής ιστορίας.. Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους παρουσιάζονται με τη μορφή εισήγησης, pp και ενός διαδραστικού χάρτη.
13
Πως συνομιλούν τα Οθωμανικά μνημεία με το παρόν της πόλης των Σερρών.
Συμμετέχοντες/χουσες μαθητές/τριες:Καζαντζή Νεφέλη,Καναράκης Φοίβος,Κλιάμπα Ζωή,Κοτζιάογλου Ιωάννης,Κουτρουμανίδης Απόστολος,Λι Ζικάνγκ,Λωρίδας Ιωάννης,Μούσα Αναστασία,Παυλίδου Χριστίνα.
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Λιώτη Μαγδαληνή ΠΕ02 ΕΑΕ,Κίτσιου Ελένη ΠΕ02
Σχολείο: 1ο ΓΕΛ Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει το αποτύπωμα της οθωμανικής περιόδου στον αστικό ιστό της πόλης. Οι Σέρρες, ως σημαντικό διοικητικό κέντρο,αντίστοιχης εποχής,φιλοξενούν μερικά από τα σπουδαιότερα δείγματα ισλαμικής αρχιτεκτονικής στα Βαλκάνια. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελεί το Μπεζεστένι, η κλειστή αγορά του 15ου αιώνα που σήμερα λειτουργεί ως Αρχαιολογικό Μουσείο και συμβολίζει την οικονομική άνθηση της περιοχής στην Οθωμανική περίοδο. Στο θρησκευτικό και αρχιτεκτονικό πεδίο, δεσπόζουν το Ζιντζιρλί Τζαμί, με την ιδιότυπη διώροφη στοά του,το επιβλητικό Τζαμί του Μεχμέτ Μπέη,γνωστό για την καλλιτεχνική του αρτιότητα,το Τζαμί Μουσταφά Μπέη αλλά και ερείπια οθωμανικών λουτρών που αντικατοπτρίζουν στιγμές της καθημερινής ζωής της περιόδου.
Η εργασία στοχεύει στην ανάδειξη της συμβολής αυτών των μνημείων, μέσω της αποκατάστασης και της σύγχρονης επανάχρησής τους ως πολιτιστικών χώρων,στη διατήρηση της πολυπολιτισμικής ταυτότητας της πόλης των Σερρών. Η μελέτη τους προσφέρει στους μαθητές την ευκαιρία να κατανοήσουν την ιστορική συνέχεια και τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως μέσο εκπαίδευσης και βιωματικής σύνδεσης με την τοπική ιστορία .
Οι μαθητές εργάστηκαν ομαδοσυνεργατικά,αξιοποίησαν τις ψηφιακές τεχνολογίες,ερεύνησαν πρωτογενείς πηγές στην Δημόσια Βιβλιοθήκη αλλά και στη βιβλιοθήκη του σχολείου και επισκέφτηκαν τα μνημεία σε μια προσπάθεια να γνωρίσουν το οθωμανικό παρελθόν της πόλης τους. Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους παρουσιάζονται με τη μορφή εισήγησης, pp και ενός διαδραστικού χάρτη.
14
Η θέση της γυναίκας στα Σπάτα: κοινωνικές και πολιτισμικές μεταβολές από τον 20ο αιώνα μέχρι σήμερα
Βελούδη Μαρία, Γουλέτα Ελισσάβετ, Ζώη Ελισσώ, Κώστα Αγγελική, Μάρκου Γεωργία, Μάρκου Παναγιώτα
Ελένη Μανιφάβα (ΠΕ02)
Σχολείο: 1Ο ΓΕΛ Σπάτων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία αυτή αναφέρεται στη θέση της γυναίκας στα Σπάτα και στις κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί από τον 20ο αιώνα ως σήμερα. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται ο τρόπος ζωής των γυναικών στο παρελθόν , καθώς και ο ρόλος τους μέσα στην οικογένεια και την τοπική κοινωνία. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις καθημερινές τους ασχολίες, όπως το νοικοκυριό, η φροντίδα των παιδιών και η συμμετοχή στις αγροτικές εργασίες. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στα ήθη και τα έθιμα της εποχής όπως ο γάμος και η προίκα , αλλά και στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες κυρίως στον τομέα της εκπαίδευσης και στη δυνατότητά τους να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή τους. Τέλος η εργασία εξετάζει τις αλλαγές που σημειώθηκαν με την πάροδο του χρόνου στη θέση της γυναίκας στα Σπάτα , επισημαίνοντας τη βελτίωση των ευκαιριών για μόρφωση και εργασία. Οι αλλαγές αυτές συνέβαλαν στη βελτίωση της καθημερινής ζωής των γυναικών και στη μεγαλύτερη συμμετοχή τους στην κοινωνία.
15
« Τα Μεσόγεια μέσα από τη φορεσιά και την αρχιτεκτονική»
Αμπατζόγλου Διονύσης, Ζήκος Γιώργος, Καλέμι Εμμανουέλο, Μάρκου Στέλιος, Μηλιώνης Γιώργος
Όλγα Φράγκου (ΠΕ02)
1ο ΓΕΛ Σπάτων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Μεσόγειος αποτελεί έναν πολιτισμικό χώρο όπου, παρά τις διαφορές των λαών , υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά που αποτυπώνονται τόσο στη φορεσιά όσο και στην αρχιτεκτονική. Η γυναικεία μεσογείτικη φορεσιά, με τα έντονα χρώματα, τα μεταξωτά υφάσματα και τα περίτεχνα κεντήματα, συνδέεται άμεσα με την οικονομική άνθηση της περιοχής, ιδίως χάρη στην καλλιέργεια του μεταξιού και την εμπορική δραστηριότητα. Η εργασία παρουσιάζει την περιοχή των Μεσογείων και εξετάζει πώς η ιστορία και η καθημερινή ζωή των κατοίκων αποτυπώνονται τόσο στην τοπική φορεσιά όσο και στην αρχιτεκτονική. Αρχικά περιγράφεται το ιστορικό πλαίσιο και τα βασικά χαρακτηριστικά των οικισμών αλλά και ναών της περιοχής. Στη συνέχεια αναλύονται η γυναικεία και ανδρική φορεσιά, τα υλικά και τα χρώματα που χρησιμοποιούνταν και τι αποκαλύπτουν για την κοινωνία της εποχής. Ακολουθεί παρουσίαση σημαντικών μνημείων, όπως οι πύργοι και τα παραδοσιακά σπίτια, που δείχνουν τον τρόπο ζωής και τις ανάγκες των κατοίκων. Τέλος, εξετάζεται η σχέση ανάμεσα στη φορεσιά και την αρχιτεκτονική, δείχνοντας ότι και τα δύο αποτελούν κομμάτια της ίδιας πολιτιστικής ταυτότητας των Μεσογείων.
16
Άγιος Αθανάσιος Θεσσαλονίκης: Ανακαλύπτοντας το παρελθόν μέσα από τα ίχνη του παρόντος
Αζά Μαρία, Αναγνωστόπουλος Δημήτριος, Ασλανίδης Νικόλαος, Βαδαρλής Νικόλαος, Βουλγαράκη Δέσποινα, Γιλτίδης Παναγιώτης, Καραλέξης Ιωάννης, Κασάρχου Ιωάννης, Μαρμαρίδης Ιωάννης, Μετεντζίδου Ηλέκτρα, Μητσά Αθανασία, Μπίνας Ιωάννης, Πασπαλτζής Κωνσταντίνος, Τερζόγλου Μαρία, Τσορμπατζόγλου Αλεξάνδρα
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Φωτακίδου Τζοβάνα ΠΕ02
Βασιλάκογλου Ελένη ΠΕ02
1ο Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Άγιος Αθανάσιος του Δήμου Χαλκηδόνος αποτελεί σήμερα μια σύγχρονη κωμόπολη, κτισμένη 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, με πληθυσμό που προσεγγίζει τους 5.000 κατοίκους. Η οικονομική του ζωή στηρίζεται στη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ σημαντικό μέρος των κατοίκων εργάζεται στη βιομηχανική ζώνη της Σίνδου, ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιωτικοί ή δημόσιοι υπάλληλοι. Η σύγχρονη ρυμοτομία, οι φαρδιοί δρόμοι, τα εμπορικά καταστήματα, τα καφέ και το κεντρικό σιντριβάνι δεν προδίδουν εύκολα το προσφυγικό παρελθόν του τόπου. Κι όμως, ο Άγιος Αθανάσιος αποτελεί τη μεγαλύτερη αμιγώς προσφυγική κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης, με τις απαρχές του να ανάγονται στο μακρινό 1922 και την άφιξη προσφύγων από την Ανατολική Θράκη και τη Δυτική Μ.Ασία. Το παρόν εκπαιδευτικό εγχείρημα επιχειρεί να διερευνήσει κατά πόσο η προσφυγική ταυτότητα παραμένει ορατή στη σύγχρονη πραγματικότητα. Μαθητές/-τριες, σε ρόλο ερευνητών και με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών τους, πραγματοποιούν ιστορικό περίπατο και μελετούν υλικά κατάλοιπα, κτήρια, ονοματοδοσίες οδών, κειμήλια, φωτογραφικά τεκμήρια και προφορικές μαρτυρίες. Στόχος είναι η ανασύσταση του πρόσφατου παρελθόντος και η σύνδεση της τοπικής ιστορίας με τη βιωματική μάθηση, οδηγώντας στη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού βιβλίου που αποτυπώνει τα ευρήματα, τα συμπεράσματα και τους αναστοχασμούς των μαθητών.
17
Λύσε γρίφο, βρες τον μύθο: το QR Code παίζει μαζί σου στην πόλη…
Βαβαλέρου Μιχαέλα-Μαρία, Δεδεψίδου Δήμητρα, Μαστορή Μιχαέλα, Κορκιδάκη Πουλχερία, Κωστάκη Μαρία, Πατσάκη Χρυσή, Πρινιωτάκης Γεώργιος, Σιάρκος Γεώργιος, Σταματάκη Αλίκη, Στιβακτάκη Ιόλη, Σφυράκη Ιωάννα, Τσολάκη Ευαγγελία.
Επιβλέποντες/επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Γκοσποδίνης Εμμανουήλ, ΠΕ08, Δασκαλογιαννάκη Καλλιόπη, ΠΕ02, Λαχανά Δημητρούλα, ΠΕ02, Περονικολής Ιωάννης, ΠΕ04.01, Τσιτιρίδου Χριστίνα, ΠΕ02.
Σχολείο: 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου Λασιθίου.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τουρίστας ή ταξιδευτής; Μία πρώτη ανάγνωση θα χαρακτήριζε τις δύο προαναφερθείσες λέξεις ως συνώνυμες αλλά μία διεισδυτική ματιά αναδεικνύει το βαθύ νοηματικό χάσμα που τις διακρίνει. Ο πρώτος, μαγεμένος από τις ταξιδιωτικές εκπομπές που εστιάζουν σε πολυτελή θέρετρα, χειραγωγούμενος από τη δύναμη των φιλτραρισμένων εικόνων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επιλέγει τον τόπο των διακοπών του βάσει προκαθορισμένων οδηγιών που του παρέχουν μεν ευκολία στις μετακινήσεις του αλλά του αφαιρούν τη χαρά και τον ενθουσιασμό που συνοδεύει την αυθόρμητη περιπλάνηση. Αντιθέτως, ο ταξιδευτής ως ανήσυχο πνεύμα, αφήνει τη διαίσθηση του να τον καθοδηγήσει, λατρεύει την περιπετειώδη γνωριμία με τον ταξιδιωτικό του προορισμό και επιδιώκει να αναχωρήσει από αυτόν, όχι με αναρτήσεις ωσάν διάσημος influencer, αλλά με γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, πολιτισμικές για τον επισκεπτόμενο τόπο.
Ο Άγιος Νικόλαος ως προορισμός διαθέτει μεγάλη επισκεψιμότητα η οποία καλύπτει σχεδόν τους εννέα μήνες του έτους. Η ομάδα μας στοχεύει να κατασκευάσουμε και να προσφέρουμε στις τοπικές αρχές ένα εργαλείο με το οποίο η ανακάλυψη των σημαντικότερων τοπόσημων θα υλοποιείται από τους ίδιους τους ταξιδευτές της πόλης μας. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας και του QR Code δημιουργούμε μία εφαρμογή με την οποία ο περιηγητής περιπλανάται και έρχεται σε επαφή με μνημεία, φυσικές ομορφιές και ιστορικές γωνιές. Ωστόσο, για αυτήν την επίτευξη πρέπει να λυθούν ψηφιακά μία σειρά γρίφων για να απεικονιστούν αφενός σε 3D , αφετέρου να τα εντοπιστούν μέσα στην πόλη. Αρχής γενομένης από το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, δίνεται ο πρώτος γρίφος και ακολούθως σε κάθε τοπόσημο που ο ταξιδευτής μας εντοπίζει, βρίσκει και τα στοιχεία για την πορεία προς τον επόμενο σταθμό του.
18
Η αδιρφή μ’ η Καρανατσιούδα
Αραπίδου Αλεξάνδρα, Αρίζου Δήμητρα, Γκαλαίτσης Βασίλης, Γκουτζιλίκας Βαγγέλης, Ελευθεριάδου Αναστασία, Καλαβριανός Νίκος, Καλεντζίδης Θανάσης, Καμαριώτη Αγγελική, Κλλογίρι Σιέννα, Κοτζάμπαση Ηρώ, Κουκουρίκη Μαριλένα, Κουτσαλιάρη Ελένη , Λιάπη Αργυρώ, Λιόλιος Ραφαήλ, Λίου Έμιλυ, Νικολαίδου Δέσποινα, Νόλα Στυλιανή, Ντάκου Έλλη, Παναγιωτίδου Ελένη, Παπαευθυμίου Στέφανος, Παπαιωάνου Έλενα, Πολυχρονίου Ιόλη, Σιδηροπούλου Ευτέρπη, Στεφανίδου Παναγιώτα, Χειμωνίδου Ελευθερία
Επιβλέπουσες: Ανδρεάδου Πολύμνια ΠΕ03, Σιδηροπούλου Μαρία ΠΕ02
Φιλίππειο - 1ο Γυμνάσιο Βέροιας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
"Η αδιρφή μ’ η Καρανατσιούδα " είναι ένα χιουμοριστικό διήγημα από το βιβλίο της Βεροιώτισσας λαογράφου και συγγραφέα Βούλας Χατζίκου "Βεργιώτικες ιστορίες και παραμύθια ".Το διήγημα αυτό, όπως και όλα τα διηγήματα και τα παραμύθια του βιβλίου ,είναι γραμμένο στο βεροιώτικο ιδίωμα . Η ιστορία διαδραματίζεται στην παλιά τουρκοκρατούμενη Βέροια (τέλη 19ου- αρχές 20ού αιώνα) και περιέχει πολλά ηθογραφικά και λαογραφικά στοιχεία. Η ομάδα μας διασκευάζει την ιστορία αυτή σε θεατρικό δρώμενο και στη συνέχεια την μετατρέπει σε μικρού μήκους ταινία , γυρισμένη στους δρόμους, τα διατηρητέα αρχοντικά και τα καταστήματα της Βέροιας , με τη βοήθεια και τη συνεργασία πολιτιστικών συλλόγων της πόλης μας. Η ταινία διατηρεί το βεροιώτικο ιδίωμα αλλά συνοδεύεται από υπότιτλους στη νέα ελληνική που θα βοηθήσουν τον σύγχρονο θεατή να κατανοήσει καλύτερα την υπόθεση του διηγήματος .
19
“Από πού κρατάει η σκούφια μου”
Άλιος Χρήστος, Αφορόζης Ιωάννης, Βελισσάρης Μάριος, Βουδρισλή Φωτεινή, Γρηγοριάδου Μαριάννα, Καραφυλλιάς Ιωάννης, Κουτσουπιά Ευδοκία, Κωστίκας Σωκράτης, Μπαϊράμης Κωνσταντίνος,, Παρδάλη Μαριάμ, Σύρου Σοφία, Φωτίου Αθανάσιος
Επιβλέποντες: Ανθούλα Μητκούδη ΠΕ06, Ευστράτιος Πατσιάνης ΠΕ03
1ο Γυμνάσιο Γιαννιτσών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στη σκιά του όρους Πάικου και δίπλα στη Λίμνη των Γιαννιτσών πριν να αποξηρανθεί, συναντήθηκαν γηγενείς πληθυσμοί, Ηπειρώτες, πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία, Πόντιοι, Μικρασιάτες και Καππαδόκες και έζησαν αρμονικά πλάι-πλάι μέχρι σήμερα. Μοιράστηκαν τη γη και την καθημερινότητα και κατάφεραν να «παντρέψουν» τις διαφορές τους και να σέβονται οτιδήποτε ξένο. Αυτήν την πολυμορφία οι μαθητές/τριες του Γυμνασίου ανέλαβαν να αναδείξουν μέσα από την εργασία: «Από πού κρατάει η σκούφια μου». Ως μικροί δημοσιογράφοι κι ερευνητές, οργανωμένοι σε ομάδες θα επισκεφθούν Πολιτιστικούς Συλλόγους όπου θα συλλέξουν πληροφορίες και θα τις καταγράψουν σχετικά με την καταγωγή των κατοίκων των Γιαννιτσών, τα ήθη κι έθιμά τους, τις παραδόσεις, τους χορευτικούς ήχους και τις γαστρονομικές συνήθειές τους. Θα συνομιλήσουν με ανθρώπους που γνωρίζουν την ιστορία και λαογραφία του τόπου και θα δουν από κοντά σχετικό φωτογραφικό υλικό, αρχεία και θα συμμετέχουν στους βηματισμούς των χορευτικών ομάδων.
20
«Μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι του Διδυμοτείχου»
Αμέτογλου Αλή, Κουρούπης Αναστάσιος, Μπαλιξή Μαρία, Μπροντίδης Βασίλης – Μιχαήλ, Σιβρής Ευάγγελος, Σταματάκης Βασίλης, Τοκαμάνη Ελένη
Επιβλέπουσες: Τριανταφύλλου Ευαγγελία, ΠΕ03, Μαθηματικός
Τσομπανούδη Αθανασία, ΠΕ06, Αγγλικής Φιλολογίας
1ο Γυμνάσιο Διδυμοτείχου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η συμμετοχή των μαθητών της Β’ τάξης του 1ου Γυμνασίου Διδυμοτείχου στο Πανελλήνιο Δίκτυο Σχολείων Τοπικής Ιστορίας με απώτερο σκοπό την υλοποίηση του 4ου Πανελλήνιου Μαθητικού Συνεδρίου στον θεματικό άξονα “Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου”, στοχεύει στην ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας και της έντονης πολυπολιτισμικότητας που χαρακτηρίζουν το Διδυμότειχο, μία πόλη με συνεχή κατοίκηση και διαδοχική παρουσία πολιτισμών. Οι μαθητές της Β' Γυμνασίου θα εστιάσουν στα σημαντικότερα μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης ως αδιάψευστους μάρτυρες αυτής της διαχρονίας.
Μέσα από τη μελέτη των μνημείων και επίσκεψη στους αρχαιολογικούς χώρους, οι μαθητές θα ανακαλύψουν την πολυσχιδή ταυτότητα του Διδυμοτείχου ως σταυροδρόμι πολιτισμών, καθώς οι διαφορετικές κοινότητες (Βυζαντινοί, Οθωμανοί, Εβραίοι, Αρμένιοι) άφησαν το αποτύπωμά τους στη φυσιογνωμία της πόλης, δημιουργώντας ένα μοναδικό πολιτισμικό μωσαϊκό.
Η τελική παρουσίαση του προγράμματος θα υλοποιηθεί μέσω της δημιουργίας παρουσίασης PowerPoint με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, συνοδευόμενη από αφήγηση των ίδιων των μαθητών. Με αυτόν τον τρόπο, οι μαθητές θα αναπτύξουν δεξιότητες έρευνας, σύνθεσης, ψηφιακής δημιουργίας και δημόσιας ομιλίας, μεταφέροντας το μήνυμα της αξίας της πολιτιστικής συνύπαρξης και της ιστορικής μνήμης στη σχολική κοινότητα.
21
History as story- Η Ιστορία με ιστορίες
Μιχαηλίδου Ραφαηλία-Παναγιώτα, Μπαλτατζής Αλέξανδρος, Μπέμπτσακ Ιζαϊας, Μπιλαδέρη Αικατερίνη, Νικολάου Ανυσία, Παναγιωτίδου Αθανασία, Παπακωνσταντίνου Κωνσταντίνος, Παπαλεξοπούλου Ανδρεάνα, Ρεμπετσιώτη Ζωή, Σακισλόγλου Ιωάννης, Σαριγγέλου Ιωάννα. Σιδηρά Δήμητρα, Σονάυ Άρτεμη, Σταμπουλίδου Αναστασία, Τζελέπη Θεανώ, Φωτούδη Λευκοθέα, Χαλιάζης Δημοσθένης, Χατζόπουλος Σωτήριος, Μπέλλη Σοφία, Λούμα Αναστασία, Σίββα Ιωάννα, Σπάχο Σαμάνθα, Χατζηπαναγιώτη Αναστασία, Σταματάκης Νικόλαος, Σεραφείμ Μαρία
Επιβλέπουσα: Αθηνά Χαραλαμπίδου, ΠΕ06
1ο Γυμνάσιο Ευκαρπίας-Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στο πλαίσιο του προγράμματος History as story δημιουργήθηκε μια ξενάγηση – παρουσίαση του κτιρίου της Μονής Λαζαριστών που αποτελεί εμβληματικό κτίριο για την περιοχή του Δήμου Π.Μελά(Θεσσαλονίκης) –με ιδιαίτερο ρόλο στην διαμόρφωση της περιοχής και της ανθρωπογεωγραφίας της σε μια περίοδο που η πόλη από Οθωμανική γίνεται Ελληνική και από πολυεθνική μετατρέπεται σε εθνική. Το κτίριο διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στα ιστορικά γεγονότα του ΑΠΠ και την εγκατάσταση προσφυγικών πληθυσμών. Ακόμη, σήμερα το αναστηλωμένο κτίριο έχει ενεργή παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα και στην πολιτισμική ενεργοποίηση της περιοχής.
Σε αυτή την πορεία μελετήθηκαν με ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό από βιβλιογραφικές πηγές και λογοτεχνικά κείμενα τα ιστορικά γεγονότα της (μακρο)Ιστορίας για να προσεγγιστούν με ενσυναίσθηση και να δοθεί υπόσταση στις προσωπικές (μικρο)ιστορίες των απλών ανθρώπων όπως επηρεάστηκαν από την Ιστορία. Πολύτιμη παρακαταθήκη στην μελέτη είναι η άποψη του Γ.Πεντζίκη ότι το κτίριο είναι μια λεπτομέρεια της πόλης αλλά ταυτόχρονα συγκροτεί μια ενότητα από πολλές συνιστώσες, ιστορικές, κοινωνικοπολιτικές, πολιτιστικές κ.α. Παράλληλα δημιουργήθηκαν αφηγηματικά κείμενα-δρώμενα που παρεμβάλλονται ώστε η ξενάγηση να αποκτήσει βιωματικό χαρακτήρα.
Έτσι, η συνομιλία των μαθητών με την Ιστορία του κτιρίου απέδειξε έμπρακτα την ιστορική συνέχεια, την σύνδεση της τοπικής Ιστορίας με την διεθνή και την επίδραση της Ιστορίας στις ζωές των απλών ανθρώπων.
22
Η έντεχνη μουσική δημιουργία στα Επτάνησα.
Η περίπτωση των Νικολάου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου (1795-1872), Παύλου Καρρέρ (1829-1896) και Σπυρίδωνος Ξύνδα (1812-1896).
Μαθητές και Μαθήτριες των τμημάτων Α2 και Α3.
Επιβλέπων εκπαιδευτικός: Θεόδωρος Γκουγκουσούδης, ΠΕ79.01
Συμμετέχων εκπαιδευτικός: Διονύσιος Ζαφειρόπουλος ΠΕ01
1ο Γυμνάσιο Ζακύνθου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αδιαμφησβήτητα, τα πρώτα δείγματα έντεχνης μουσικής δημιουργίας στο νεότερο ελληνικό κράτος εμφανίζονται στην περιοχή των Επτανήσων, ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η εμφάνιση αυτών συνδέεται με την μακραίωνη επιρροή που είχαν τα Επτάνησα από μεγάλους ευρωπαϊκούς πολιτισμούς, η οποία αντανακλάται και στις μουσικοαισθητικές κατευθύνσεις σημαντικών μουσουργών της λεγόμενης «Επτανησιακής Σχολής Μουσικής». Σημαντικές μορφές που ερευνώνται στην παρούσα εργασία είναι οι μουσουργοί Νικόλαος Χαλικιόπουλος Μάντζαρος (1795-1872), Παύλος Καρρέρ (1829-1896) και Σπυρίδων Ξύνδας (1812-1896), οι οποίοι, μεταξύ άλλων, έθεσαν τις βάσεις για την σύγχρονη ελληνική όπερα. Ακόμα, αντικείμενο μελέτης γίνεται η ανάπτυξη της φωνητικής πρακτικής, εκτός του πλαισίου της έντεχνης δημιουργίας, αναδεικνύοντας το επτανησιακό έντεχνο αστικό τραγούδι, με το οποίο ασχολήθηκαν και οι τρεις μουσουργοί, σε μελοθέτηση στίχων σπουδαίων Επτανήσιων ποιητών.
Η εργασία εκπονήθηκε στα πλαίσια των Δράσεων Ενεργούς Πολιτειότητας «Τοπική Ιστορία», στην οποία συνεργάστηκαν μαθητές/μαθήτριες των τμημάτων Α2 και Α3 του Σχολείου, συλλέγοντας πληροφορίες, αποδελτιώνοντας τες, υπό το πρίσμα της διαθεματικής προσέγγισης. Τέλος, στα πλαίσια της εργασίας οι μαθητές/μαθήτριες διδάχθηκαν και παρουσίασαν, σε χορωδιακή απόδοση, επιλεγμένα τραγούδια των τριών μουσουργών.
23
Οι πλατείες και τα μνημεία της Ηλιούπολης.
Αδαμοπούλου Κωνσταντίνα, 2) Βαφία Εβελίνα, 3) Βεργέτη Ναταλία, 4) Γαλαίου Μαργαρίτα, 5) Γαλάνη Αθανασία, 6) Γόγκου Μελίνα, 7) Δακορώνια Γεωργία-Ιωάννα, 8) Δερτούζου Πηνελόπη, 9) Ζυγογιώργου Κωνσταντίνα, 10) Καλαμπούκα Κάτια, 11) Καμπουράκη Μαρία, 12) Σαλάππα Αναστασία.
Επιβλέπουσες καθηγήτριες:1)Ορφανίδου Ναντέζντα,ΠΕ02, 2)Μπελογιάννη Αναστασία, ΠΕ86, ΠΕΟ4.Ο1
1ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Ηλιούπολης.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία μας με θέμα “ Οι πλατείες και τα μνημεία της Ηλιούπολης” αποτελεί συνέχεια της παρουσίασης του Δήμου Ηλιούπολης, που επιχειρήθηκε στην περσινή μας εργασία. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε τον ρόλο που διαδραματίζουν οι δημόσιοι αυτοί χώροι στη διαμόρφωση της ιστορικής μνήμης, της κοινωνικής ζωής και της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης μας. Η Ηλιούπολη ξεκινώντας από το αρχικό ρυμοτομικό της σχέδιο και δεχόμενη διαδοχικές επεκτάσεις καθώς αυξανόταν σε έκταση και πληθυσμό, διαμορφώθηκε με τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου, αστικού, οικιστικού οργανισμού. Οι πλατείες της, περίπου τριάντα μικρές και μεγάλες, αποτελούν κομβικά σημεία συνάντησης των κατοίκων, χώρους ξεκούρασης, επικοινωνίας και συλλογικής δράσης. Παράλληλα τα μνημεία που κοσμούν την Ηλιούπολη και πολλά από αυτά βρίσκονται στις πλατείες λειτουργούν ως ζωντανά σύμβολα ιστορικής μνήμης και συνέχειας. Μέσα από αυτά τιμώνται αγώνες, πρόσωπα και γεγονότα που καθόρισαν την τοπική, αλλά και την εθνική ιστορία. Η εργασία μας παρουσιάζει τα σημαντικότερα μνημεία και πλατείες της πόλης, εξετάζοντας την ιστορική τους προέλευση, τον συμβολισμό τους και τη σχέση τους με τη σύγχρονη ζωή της Ηλιούπολης.
24
Οικισμοί που χάνονται: ο οικισμός των Μικρασιατών Προσφύγων στη Θήβα και οι Κήποι Αλιάρτου
Παπαχαραλάμπους Μιχαήλ-Κωνσταντίνος, Ρίζου Αθηνά, Ρουπάκα Ευαγγελία, Ρουπάκα Χαραλαμπία, Σβίγγος Κώνσταντίνος, Σιμωτά Δανάη, Σουρτζή Κωνσταντίνα, Στάμου Γεώργιος, Σχίζας Παρασκευάς, Ταρώνης Δημήτριος, Τέγος Αθανάσιος, Τζουμανέκα Ευθυμία-Ευθαλία, Τζουμάνη Σμαράγδα-Σωτηρία, Τρικαλίτη Ιουλία, Φουστέρη Μαρία-Ευγενία, Αθανασίου Ηλίας, Αποστόλου Ευαγγελία, Βουκάι Ρονάλντο, Γατής Ευάγγελος, Δημητρίου Γεώργιος, Ζαρκαδούλας Κωνσταντίνος, Ζυγογιάννη Ελένη, Ζυγογιάννης Δημήτρης-Θωμάς, Ιωάννου Γλυκερία, Καραγιώργου Δήμητρα, Καραχάλιου Αλεξάνδρα, Κατσαρού Αλεξία, Κατσαρού Ελισάβετ, Κατσιμήτρος Αριστείδης, Λούκας Ιωάννης, Λούκας Νικόλαος, Μακαλιά Ελένη-Γαρυφαλλιά, Μαργκέγκα Άντζελα, Χρήστου Αλεξάνδρα, Χρήστου Γεώργιος
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Θεοδωροπούλου Μαρίνα ΠΕ79.01, Σιάκουλη Κωνσταντίνα ΠΕ02, Κιούση Σεραφούλα ΠΕ86, Μανδάλου Φωτεινή ΠΕ02
1ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Θήβας Ισμήνιο
1ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Αλιάρτου Ελικωνίδες Μούσες
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Θα παρουσιάσουμε μία μαθητική δράση ανάμεσα σε σχολεία της Θήβας και της Αλιάρτου, με επίκεντρο δύο ιδιαίτερους οικισμούς: τον οικισμό των Μικρασιατών Προσφύγων στη Θήβα και τους Κήπους Αλιάρτου. Οι μαθητές θα συλλέξουν πληροφορίες, θα περιηγηθούν στους οικισμούς και θα γνωρίσουν την ιστορία τους, ενώ ταυτόχρονα θα μελετήσουν και την τωρινή τους πραγματικότητα. Στη συνέχεια θα ξεναγήσουν τους συμμαθητές τους από την άλλη πόλη, αναδεικνύοντας τόσο το παρελθόν όσο και τους σύγχρονους προβληματισμούς που προκύπτουν από τη σημερινή εικόνα των οικισμών. Στόχος είναι από τη μία να γνωρίσουν βαθύτερα τον τόπο τους και να καλλιεργήσουν συνεργασίες με συμμαθητές τους από άλλα σχολεία και από την άλλη να διαπραγματευτούν έννοιες όπως αυτή της εγκατάλειψης και της φθοράς, της απώλειας συλλογικής μνήμης και θεσμικής προστασίας, και να σκεφτούν πώς θα μπορούσαν ως ενεργοί πολίτες του μέλλοντος να συμβάλουν στη φροντίδα και την ανάδειξη του τόπου τους.
25
Μια περιήγηση στο Νησί των Ιωαννίνων: Μαθαίνοντας την Ιστορία του Αλή Πασά και τη Μοναστηριακή Παράδοση.
Βάββα Μαρία Νικολέτα, Βάββα Χρύσα Ιωάννα, Βραζέλης Κων/νος, Γιαννακός Κων/νος Νεκτάτιος, Γκούβας Διονύσιος, Γκούβελου Άννα, Γραμμενιάτη Παναγιώτα, Δόσης Ίωνας, Καραμήτσου Ηλέκτρα Βασιλική, Κολιά Ελένη, Μανωλά Άννα, Μουσελίμη Έλλη Σοφία, Μπρούζου Ανδριάννα, Μυριούνη Άννα, Πετούση Αμαλία, Σπανού Μαρία Σοφία, Τζάλλα Ελένη, Τσίπη Μελίτίνη, Χατζή Μαρίσα, Χήτου Ραφαηλία
Επιβλέπουσες: Γιαννούλα Αικατερίνη ΠΕ86, Διαμαντή Αννέτα ΠΕ03, Ζιώγα Σταυρούλα ΠΕ02
1ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία, με τίτλο «Μια περιήγηση στο Νησί των Ιωαννίνων: Μαθαίνοντας την Ιστορία του Αλή Πασά και τη Μοναστηριακή Παράδοση», εντάσσεται στο πλαίσιο πολιτιστικού εκπαιδευτικού προγράμματος που αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Νησιού των Ιωαννίνων.
Μέσα από ερευνητική και βιωματική προσέγγιση, οι μαθητές διερεύνησαν την ιστορική φυσιογνωμία του Αλή Πασά, τα γεγονότα που συνδέονται με τη δράση και το τέλος του, καθώς και τον ρόλο των μονών ως κέντρων θρησκευτικής και πνευματικής ζωής. Παράλληλα, εξετάστηκαν λαογραφικές παραδόσεις και τοπικοί θρύλοι που συνθέτουν την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου. Το πρόγραμμα ενίσχυσε τη διαθεματική σύνδεση Ιστορίας, Θρησκευτικών και Τέχνης, προάγοντας την ενεργό συμμετοχή, τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση των μαθητών.
Η εργασία ολοκληρώνεται με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων μέσω ψηφιακών δημιουργιών που αποτυπώνουν την οπτική των μαθητών για το Νησί και την ιστορική του μνήμη.
26
“Το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής - Φύση, Πολιτισμός και Μνήμη”
Αγγέλης Δημήτριος, Αναγνωστοπούλου Γεωργία, Βαϊλά Αριάδνη, Βαρότσης Γεώργιος, Βάσσος Αναστάσιος, Βεζιρτζιάν Έλσα-Δέσποινα, Γραμμένος Αλέξανδρος, Δενδρινός Απόλλωνας, Δολομίδου Δήμητρα, Δούκας Ιάσονας, Ζώγας Βασίλειος, Καλαμάρα Μελίνα, Κορέτα Άγγελος, Λέκκα Μαρία Σταματίνα, Μπακέας Θεοχάρης, Μπακέας Παναγιώτης Φίλιππος, Οικονόμου Αθανάσιος, Περδικάκης Βασίλειος, Πρωτογέρου Βασιλεία, Σάκα Συλβία, Σκεπετάρη Άννα Μαρία, Σκρουμπή Δέσποινα, Στρουμπούλη Βασιλική, Συκαμιά Αικατερίνη, Σφακιανάκης Νικόλαος, Φεργάδη Μαριάνθη, Φίλωνος Ιάσονας, Χάμζα Σάλμα.
Συντονιστές-καθηγητές: Λεωνιδοπούλου Θεοδώρα ΠΕ11, Πολίτη Γεωργία ΠΕ02, Κυλάφη-Δαμτούμη Ανδριανή ΠΕ02
: 1ο Γυμνάσιο Καισαριανής-Δημήτρης Καραμολέγκος.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο Δίκτυο Σχολείων «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου», οι μαθητές προσεγγίζουν το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής ως έναν τόπο που μιλά, αρκεί να μάθει κανείς να τον ακούει. �Οι μαθητές διερευνούν το δάσος ως ένα σύνθετο φυσικό και πολιτιστικό τοπίο, στο οποίο συναντώνται η ιστορία, η φύση και η ανθρώπινη δράση. Μέσα από επιτόπιες επισκέψεις, μελέτη πηγών και βιωματικές δραστηριότητες, γνωρίζουν τη δημιουργία και την αναδάσωση του Αισθητικού Δάσους, τον ρόλο της Μονής Καισαριανής διαχρονικά, καθώς και τα μνημεία της περιοχής και τη σχέση τους με τον Ιλισσό ποταμό και τις πηγές του Υμηττού.
Κεντρικό προϊόν του προγράμματος είναι η δημιουργία ενός podcast, στο οποίο οι μαθητές, μέσα από αφήγηση, διαλόγους και ηχητικά τοπία, παρουσιάζουν τον τόπο τους όχι ως σύνολο πληροφοριών, αλλά ως ζωντανή εμπειρία μνήμης. Στόχος είναι η καλλιέργεια της ενεργού πολιτειότητας, η ανάπτυξη δεξιοτήτων συνεργασίας και δημιουργικής έκφρασης, καθώς και η ενίσχυση της σχέσης των μαθητών με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον τους.
Tο πρόγραμμα ενισχύει τη βιωματική μάθηση, τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση, δίνοντας στους μαθητές τη δυνατότητα να γνωρίσουν και να αφηγηθούν τον τόπο τους με ουσιαστικό τρόπο.
27
«Αμφιάρειο: Ιστορία και σύγχρονη πολιτιστική αναβίωση»
Δήμητρα Μιτζιφίρη, Ελένη Δανιά
Επιβλέποντες: Βιργινία Γρηγοριάδου ΠΕ02, Γρηγόρης Τζομπάνος, ΠΕ03.ΕΑΕ, Χριστίνα Πλιάτσικα ΠΕ02.ΕΑΕ
1ο Γυμνάσιο Καλάμου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι το Αμφιάρειο του Ωρωπού, ένας αρχαίος χώρος αφιερωμένος στον θεοποιημένο ήρωα και μάντη-ιατρό Αμφιάραο, που χτίστηκε στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. και λειτουργούσε για οκτώ περίπου αιώνες ως ιερό, μαντικό και θεραπευτικό κέντρο. Στην αρχαιότητα οι πιστοί επισκέπτονταν το ιερό για καθοδήγηση και ίαση, ενώ ταυτόχρονα το Αμφιάρειο αποτελούσε σημείο συνάντησης και κοινωνικής συναναστροφής. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη και παρουσίαση της ιστορίας του αλλά και η ανάδειξη της σύγχρονης πολιτιστικής του αναβίωσης μέσα από εκδηλώσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, πολιτιστικά δρώμενα και πρωτοβουλίες ανάδειξης της ιδιαίτερης ταυτότητας του μνημείου από την τοπική κοινωνία. Η επιλογή, διερεύνηση και ανάδειξη του συγκεκριμένου θέματος κρίθηκε σημαντική για δύο κυρίως λόγους. Αφενός το Αμφιάρειο αποτελεί τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο του τόπου μας, αφετέρου δεν αποτελεί κομμάτι μόνο της αρχαίας ιστορίας αλλά και ένα ζωντανό στοιχείο του σύγχρονου πολιτισμού. Το μνημείο λειτουργεί ως γέφυρα που συνδέει τον πολιτισμό του Ωρωπού από την αρχαιότητα έως σήμερα, ενισχύοντας την κατανόηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την ευαισθητοποίηση για την προστασία των αρχαιολογικών χώρων και τη σύνδεση της ιστορίας με τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτιστική ζωή.
28
«Η αναβίωση του Αρβανίτικου γάμου στον Κάλαμο Αττικής»
Άννα Μεθενίτη, Χριστίνα Κιούση
Επιβλέποντες: Γρηγόρης Τζομπάνος, ΠΕ03.ΕΑΕ, Βιργινία Γρηγοριάδου ΠΕ02, Χριστίνα Πλιάτσικα ΠΕ02.ΕΑΕ
1ο Γυμνάσιο Καλάμου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην παρούσα εργασία επιχειρείται η παρουσίαση ενός δημοφιλούς πολιτιστικού δρώμενου που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στον Κάλαμο Αττικής, της αναβίωσης του Αρβανίτικου Γάμου. Το πολιτιστικό αυτό γεγονός αποτελεί αναπαράσταση όλων των σταδίων του γάμου, από το προξενιό μέχρι το γλέντι και ολοκληρώνεται λαμβάνοντας τη μορφή γιορτής με συμμετοχή του κόσμου. Οι κάτοικοι της περιοχής και οι επισκέπτες αναβιώνουν έθιμα του παραδοσιακού γάμου, με μουσική, χορό, παραδοσιακές φορεσιές και την «κλοπή» της νύφης. Το συγκεκριμένο δρώμενο έχει αποκτήσει χαρακτήρα τοπικού εθίμου που αντανακλά μια πτυχή της ιδιαίτερης πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου μας, επιτυγχάνοντας ως έναν βαθμό τη διατήρηση της αρβανίτικης παράδοσης. Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση του συγκεκριμένου εθίμου, της ιστορία του, των γενικών χαρακτηριστικών του και της τελευταίας αναβίωσης που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2025. Βασική επιδίωξη είναι η παρουσίαση μιας ολοκληρωμένης εικόνας της συγκεκριμένης παράδοσης, του τρόπου με τον οποίο τελούνταν ο γάμος, της ενδυμασίας των μελλόνυμφων, της σημασίας που είχε το μυστήριο για την οικογένεια και των εθίμων που τον συνόδευαν. Μέσα από τη μελέτη και την παρουσίασή της αναβίωσης του Αρβανίτικου Γάμου αναδεικνύεται η αξία των παραδόσεων και η σημασία της συμβολή μας στη διατήρησή τους, ώστε να παραδοθούν ζωντανές στις επόμενες γενιές.
29
«Ντοκιμαντέρ: Οι Φυλακές του Ωρωπού»
Αλέκος Χότζα, Κωνσταντίνος Τσαπάρας, Στέφανος Αλίου, Τζέισον Τούφα
Επιβλέποντες: Χριστίνα Πλιάτσικα ΠΕ02.ΕΑΕ, Γρηγόρης Τζομπάνος, ΠΕ03.ΕΑΕ, Βιργινία Γρηγοριάδου ΠΕ02,
1ο Γυμνάσιο Καλάμου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία επιχειρεί να παρουσιάσει την ιστορία και τη σύγχρονη ταυτότητα των Φυλακών του Ωρωπού, ενός χώρου που συνδέεται άμεσα με την κοινωνική και πολιτική μνήμη του τόπου μας. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί μέσα από ένα μαθητικό ντοκιμαντέρ, που συνδυάζει βιντεοληπτικό υλικό με ανάγνωση αφηγηματικών κειμένων από τους μαθητές, επιδιώκοντας μια βιωματική και ουσιαστική προσέγγιση τμήματος της τοπικής ιστορίας. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδειχθεί η πολυκύμαντη διαδρομή ενός χώρου που αντικατοπτρίζει σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές μεταβολές της νεότερης ιστορίας της περιοχής μας. Οι Φυλακές Ωρωπού ιδρύθηκαν το 1897 ως ορφανοτροφείο κορασίδων με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού, μετατράπηκαν σε αναμορφωτικό ίδρυμα και στη συνέχεια σε φυλακές ανηλίκων και ενηλίκων. Μετά την καταστροφή των κτιρίων από τον σεισμό του 1938, επαναλειτούργησαν και κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967–1974) ως τόπος πολιτικής εξορίας. Σήμερα, ο χώρος αξιοποιείται ως Μουσείο Δημοκρατίας και Κέντρο Πολιτισμού, μετατρέποντας ένα παρελθόν εγκλεισμού σε έναν ζωντανό τόπο μνήμης, παιδείας και δημοκρατικών αξιών.
30
<< ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ>>
Ζαντιώτης Δημήτριος, Μπαρδούσι Άντζελα, Μπαρρούκου Κατερίνα, Παπαθανασίου Αγγελική, Πάσχου Αλεξάνδρα, Περπάτη Μαρία, Πούλα Αναστασία, Ρετζέπ Κωνσταντίνα, Ταγαρά Άννα, Τσιτσή Κωνσταντίνα.
Συντονίστρια καθηγήτρια: Παπαντωνίου Γεωργία, ΠΕ02
1ο Γυμνάσιο Κορίνθου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές με τη συνδρομή των καθηγητών της ομάδας στοχεύοντας στη γνωριμία με τον τόπο τους, την ενίσχυση του κριτικού πνεύματος μέσα από τη σύγκριση των πολιτευμάτων και της πολιτειότητας του τότε και του σήμερα, την καλλιέργεια κοινωνικού-κριτικού εγγραμματισμού, την ενίσχυση δεσμών μεταξύ μαθητών, καθηγητών και σχολικών μονάδων, την ανάδειξη δεξιοτήτων και ταλέντων των μαθητών, και την ενίσχυση της εξωστρέφειας του σχολείο, θα ασχοληθούν με τα εξής:
Συνοπτική παρουσίαση της ιστορίας της πόλης(νεολιθική εποχή- ρωμαϊκά χρόνια)
Πολιτεύματα της Αρχαίας Κορίνθου: αριστοκρατία (ιδιότυπη ολιγαρχία των εμπόρων)- τυραννία- αριστοκρατία
(ιδιότυπη ολιγαρχία των εμπόρων)/ δημοκρατία
Καθημερινή ζωή των πολιτών(ανδρών- γυναικών-παιδιών- δούλων)
Χαρακτήρας της πόλης- κράτους της Αρχαίας Κορίνθου
Σύγκριση του πολιτεύματος και της πολιτειότητας του τότε και σήμερα
Μέρος των αποτελεσμάτων της προσπάθειάς μας θα παρουσιαστεί μέσα από ένα power-point/ βίντεο στο Πανελλήνιο Μαθητικό Συνέδριο (Πάτρα, 22-25 Απριλίου 2025).
31
Αποτυπώνοντας τις ομορφιές του τόπου μου αλλά και μνήμες του που χάνονται…
Αθανασάκου Δήμητρα – Μαρία, Αλεξοπούλου Αναστασία, Βιολέτης Αθανάσιος – Μάριος, Γαβριηλίδης Θεόδωρος, Γερεμπακάνης Γεώργιος, Γκάγκας Αντώνιος, Γκίκας Πέτρος – Μάριος, Δελιγκά Ελένη, Δεμουρτσίδου Αγγελίνα, Ιατρού Άγγελος – Στυλιανός, Ιωαννίδης Πάρης, Καλαϊτζίδης Αθανάσιος, Καμπαγιοβάνης Αναστάσιος, Καρατεπελή Άρτεμις, Καρυοφυλλίδης Ιωάννης, Κότι Νεφέλη, Κροντηράς Δημήτριος, Μεσίγκος Στέφανος, Μουρατίδου Καλλιόπη, Μπορδόλη Γεωργία, Μυλωνάς Ιωάννης, Νετκίδης Απόστολος, Νικολή Πολυξένη, Παπαγεωργίου Νικόλαος, Παπαχαρίτου Αλέξανδρος, Ρούτσι Αρέσα, Σάλτσα Ιωάννης, Σαρίκου Βασιλική, Σοϊλεμεζίδης Ιωάννης, Σπανδώνης Αιμίλιος, Σπυριδάκος Κωνσταντίνος, Ταχμαζίδου Ζωή, Τραϊανίδου Νικολέττα, Τσάλης Άγγελος, Τσινγκάρι Ρικάρντο, Τσιούρη Γαρυφαλιά, Φράγκος Βασίλειος
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Σιμιτσοπούλου Σουλτάνα, ΠΕ04.02, Αρχοντόγλου Ελισάβετ, ΠΕ02, Νοταρίδου Σπυριδούλα, ΠΕ86, Χατζή Άννα, ΠΕ02
1ο Γυμνάσιο Λαγκαδά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Λαγκαδάς αποτελεί κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης και διαθέτει πλούσιο φυσικό περιβάλλον, μακραίωνη ιστορία και έντονα πολιτισμικά χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία του τόπου. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές και οι μαθήτριες του 1ου Γυμνασίου Λαγκαδά με την εργασία τους «Αποτυπώνοντας τις ομορφιές του τόπου μου αλλά και μνήμες του που χάνονται…», στοχεύουν στην ανάδειξη και τη διατήρηση της τοπικής ταυτότητας. Η εργασία αναπτύσσεται σε δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος αφορά τις διαχρονικές ομορφιές του τόπου, με κεντρικό σημείο αναφοράς τα Ιαματικά Λουτρά Λαγκαδά, έναν χώρο ιδιαίτερης φυσικής, ιστορικής και κοινωνικής σημασίας, που συνδέεται άρρηκτα με την ιστορική πορεία κα την πολιτισμική ταυτότητα της περιοχής. Ο δεύτερος άξονας εστιάζει σε μνήμες του τόπου που φθίνουν, αναδεικνύοντας χαρακτηριστικά στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του Λαγκαδά, τα οποία απειλούνται από τη φθορά του χρόνου και τις σύγχρονες παρεμβάσεις. Η εργασία θα αποδοθεί με τη μορφή ψηφιακού αφηγηματικού χάρτη, αξιοποιώντας σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία για την παρουσίαση και τη διάχυση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος.
32
Του τόπου μας το νήμα: Ήθη, Έθιμα και Μουσικές Παραδόσεις που μας ενώνουν
Ασβεστά Σοφία, Δράκου Μαρία, Ζαραμπούκα Μαρία, Κανονίδου Ευγενία Άννα, Κανονίδου Μαρία Άννα, Κουμπάρος Χριστόφορος, Κουτσοποδιώτης Χρήστος, Κωνσταντάρα Αγγελίνα, Κωνσταντάρα Δέσποινα, Νικολάου Ευαγγελία, Νταλλαρής Στράτος, Ντεληγιώργης Χρήστος, Παλαπουγιούκ Μαρίνα, Παραπονιάρη Νικολέττα, Τσιάγκρα Μαρία, Χρονοπούλου Νεφέλη
Επιβλέπουσες καθηγήτριες:1)Κωστοπούλου Μαρία, ΠΕ02 2)Παπαφώτη Μαρία, ΠΕ02 3)Χαζηλία Ειρήνη, ΠΕ02
1ο Γυμνάσιο Λέρου ( Μπελλένειο)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναιοι μαθητές να γνωρίσουν και να αναδείξουν την πολιτιστική κληρονομιά της Λέρου, να κατανοήσουν τη σημασία των ηθών και εθίμων για τη διαμόρφωση της τοπικής μας ιδιοπροσωπίας και να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη διατήρησης και συνέχισής τους.
Με τη συνδρομή των επιβλεπουσών καθηγητριών και του κ. Νταλλαρή Αντώνη, προέδρου του Κέντρου Πολιτισμού, Έρευνας και Ανάπτυξης Λέρου, οι μαθητές εργάστηκαν ομαδοσυνεργατικάσυλλέγοντας πληροφορίες από βιβλία, ψηφιακά αρχεία και προφορικές μαρτυρίες κατοίκων της Λέρου αλλά και φορέων που εμπλέκονται με την προβολή και συνέχιση της τοπικής παράδοσης. Στη συνέχεια επεξεργάστηκαν το υλικό, επέλεξαν τα πιο αντιπροσωπευτικά στοιχεία, τα οργάνωσαν σε θεματικές ενότητες προκειμένου να δημιουργήσουν μια ψηφιακή παρουσίαση.
Ειδικότερα, στην παρουσίασή τους αναφέρονται στατοπικά έθιμα και τις παραδόσεις που συνδέονται με τα Χριστούγεννα, τις Απόκριες, τον παραδοσιακό λέρικο γάμο καθώς και το λέρικο γλέντι.Παράλληλα, αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο συνυφαίνονται τα παραπάνω με τη μουσική παράδοση της Λέρου. Απώτερος σκοπός της παρουσίασης είναι να αναδειχθεί το ότι τα έθιμα του νησιού μας δεν αποτελούν απλώς αναμνήσεις του παρελθόντος, αλλά ζωντανές εκφράσεις της συλλογικής, τοπικής μας ταυτότητας, που εξακολουθούν να εμπνέουν και να ενώνουν τις γενιές.
33
Φορεσιές που αφηγούνται ιστορίες: H λαογραφική κληρονομιά της Λευκάδας
Καφεντζή Ειρήνη, Κατωπόδη Ηλιάννα- Αλεξάνδρα, Στραγαλινός Γεώργιος, Τέλη Μαρία, Χατζιράϊ Ερλίντα, Χρυσοβιτσάνου Αικατερίνη
Επιβλέποντες: Κατωπόδη Δήμητρα ΠΕ 02, Σαμαντά Μαρία ΠΕ78, Καζολή Αθανασία, ΠΕ 79.01
1ο Γυμνάσιο Λευκάδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία «αφηγείται» την ιστορία των παραδοσιακών ενδυμασιών της Λευκάδας, εστιάζοντας τόσο στην ανδρική φορεσιά και τα συνοδευτικά της αξεσουάρ όσο και στις γυναικείες φορεσιές, οι οποίες διαφοροποιούνται ανάλογα με την κοινωνική και οικογενειακή κατάσταση της γυναίκας. Η ανδρική φορεσιά της Λευκάδας χαρακτηρίζεται από απλότητα και πρακτικότητα. Περιλαμβάνει βασικά κομμάτια όπως το πουκάμισο, τη βράκα, το γιλέκο και το ζωνάρι, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και τα αξεσουάρ όπως το κεφαλομάντηλο και τα υποδήματα. Σε αντίθεση, η γυναικεία φορεσιά παρουσιάζει μεγαλύτερη ποικιλία, καθώς φέρει συμβολικά στοιχεία. Έτσι υπάρχει διαφοροποίηση στη φορεσιά της ανύπαντρης, της παντρεμένης γυναίκας και της νύφης, με διαφορές στα χρώματα, στα υφάσματα, στα κοσμήματα αλλά και στα κεφαλοκαλύμματα.
Στόχος είναι οι μαθητές να γνωρίσουν τις παραδοσιακές ενδυμασίες του νησιού και να κατανοήσουν το τρόπο με τον οποίο η κάθε φορεσιά συνδέεται με την κοινωνική θέση και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Μέσα από τη μελέτη αυτή επιδιώκεται να ενισχυθεί το ενδιαφέρον των μαθητών για την τοπική ιστορία και την παράδοση αναδεικνύοντας τη παραδοσιακή φορεσιά ως ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής αλλά και λαογραφικής κληρονομιάς και ταυτότητας του νησιού, τονίζοντας ταυτόχρονα τη σημασία της διατήρησής της στη σύγχρονη εποχή.
34
Το πάρκο των Λευκαδιτών ποιητών
Ασημακόπουλος Γεώργιος, Αχείμαστος Κωνσταντίνος, Κατωπόδη Αγγελική, Σάρκα Αλέσια, Σταματέλος Γεώργιος, Τσάτσης Αιμιλιάνος
Επιβλέποντες: Κατωπόδη Δήμητρα ΠΕ02, Σαμαντά Μαρία ΠΕ 78, Καζολή Αθανασία, ΠΕ 79.01
1ο Γυμνάσιο Λευκάδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία πραγματεύεται ως θέμα τη σημαντική συμβολή της Λευκάδας στην ελληνική ποίηση και λογοτεχνία μέσα από τη δημιουργία ενός οπτικοακουστικού έργου. Η Λευκάδα συνδέεται άμεσα με σημαντικές προσωπικότητες των γραμμάτων, όπως ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο Άγγελος Σικελιανός και ο Λευκάδιος Χερν, οι οποίοι γεννήθηκαν και έζησαν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους στο νησί. Ο Βαλαωρίτης θεωρήθηκε ο δεύτερος εθνικός ποιητής μετά τον Διονύσιο Σολωμό, ο Σικελιανός ανέδειξε την πνευματικότητα και τον ελληνικό πολιτισμό, ενώ ο Χερν συνέβαλε στη διάδοση της ελληνικής σκέψης διεθνώς. Στη λογοτεχνική παράδοση της Λευκάδας εντάσσεται και ο μύθος της Σαπφούς, που συνδέεται με το ακρωτήρι του νησιού. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Κήπο των Ποιητών (Μποσκέτο), που δημιουργήθηκε το 1925 ως χώρος μνήμης και τιμής.
Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αναδειχθεί ο ρόλος που έπαιξε το νησί ως τόπος έμπνευσης για σπουδαίους ποιητές, μέσα από τη φυσική ομορφιά, την ιστορία και την πολιτιστική του παράδοση. Τέλος, επιδιώκεται να γνωρίσουν οι μαθητές τη «Λευκάδα των Ποιητών» αλλά και τη διαχρονική της αξία.
35
Η ψυχή της Λευκάδας βρίσκεται στη θάλασσα
Γκαζής Σταύρος, Θέρμου Ιωάννα, Θέρμου Κωνσταντίνα, Θέρμου Μάρθα- Κλεοπάτρα, Μεσσήνη Μαυρέτα, Πολυχρονοπούλου Λυδία
Επιβλέποντες: Κατωπόδη Δήμητρα (ΠΕ02), Σαμαντά Μαρία (ΠΕ78), Καζολή Αθανασία, (ΠΕ79.01)
1ο Γυμνάσιο Λευκάδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία με τίτλο «Η ψυχή της Λευκάδας βρίσκεται στη θάλασσα» είναι ένα βίντεο που αφορά την παραδοσιακή αλιεία στο νησί στης Λευκάδα και το οποίο συνδέεται με τα ιβάρια. Το βίντεο περιλαμβάνει πλάνα από ένα ιβάρι της λιμνοθάλασσας, όπου εξηγείται με απλό τρόπο η λειτουργία του. Μέσω αφήγησης, δίνονται βασικές πληροφορίες για την αλιεία, τον ρόλο της στο παρελθόν και τη σημερινή της κατάστασης. Ιδιαίτερη θέση έχουν οι συνεντεύξεις με πρώην ψαράδες, οι οποίοι μιλάνε για τις εμπειρίες τους, τις δυσκολίες του επαγγέλματος και τις αλλαγές που παρατηρήθηκαν στο πέρασμα του χρόνου.
Σκοπός του οπτικοακουστικού αυτού έργου είναι να παρουσιαστεί η παραδοσιακή αλιεία και η κατανόηση της αξίας της, να τονιστεί η ανάγκη της προστασίας των πρακτικών που εφαρμόζονται και να αναδειχθεί η σημασία της, καθώς αποτελεί μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Λευκάδας και συνδέεται άμεσα με τη θάλασσα και τη καθημερινή ζωή των ανθρώπων του νησιού. Επιπλέον, επιδιώκει την ανάδειξη της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση, καθώς και τη διατήρηση της γνώσης και της εμπειρίας που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, μέσα από τις παραδοσιακές πρακτικές και τις απλές καθημερινές δραστηριότητες των τοπικών κοινοτήτων της περιοχής.
36
Τρεις λόφοι, χίλιες ιστορίες: ένα ταξίδι στον Τρίλοφο Θεσσαλονίκης
Βαγενά Ηλιάνα, Καμπάνης Δημήτριος, Κύρινα Ιωάννα, Κωνσταντινίδη Σοφία, Κωτόπουλος Αλέξανδρος, Λαζοπούλου Ευαγγελία, Λιάλια Ιωάννα, Μπεκιάρη Στελίνα, Πολυτάνου Σοφία
Αναστασιάδου Όλγα ΠΕ80, Μαυρίδου Χρυσούλα ΠΕ02, Παυλίδου Αθηνά ΠΕ03
1ο Γυμνάσιο Μίκρας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αφορά στην τοπική ιστορία του Τριλόφου Θεσσαλονίκης, ενός οικισμού με σημαντικό παρελθόν και εξέλιξη, οποίος βρίσκεται στη νοτιοανατολική Θεσσαλονίκη. Στόχος της έρευνάς μας αποτελεί η ανάδειξη της ιστορικής διαδρομής του χωριού από την Οθωμανική περίοδο έως τη σύγχρονη εποχή, μέσω γραπτών πηγών, προφορικών μαρτυριών και φωτογραφικού υλικού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εγκατάσταση προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Οι τελευταίοι, εξάλλου, συνέβαλαν στη δημογραφική, κοινωνική και πολιτισμική διαμόρφωση του Τριλόφου. Επιπλέον, παρουσιάζονται στοιχεία της καθημερινής ζωής των κατοίκων του Τριλόφου, όπως η αγροτική οικονομία, τα επαγγέλματα, τα ήθη και τα έθιμα, καθώς και η εξέλιξη της εκπαίδευσης και των θεσμών. Μέσω αυτής της μελέτης, οι μαθητές/ -τριες επιχειρούν να συνδέσουν παρελθόν και παρόν, καταλαβαίνοντας τη σημασία της τοπικής ιστορίας ως μέρους της συλλογικής μνήμης και της πολιτιστικής ταυτότητας της κοινότητας του Τριλόφου. Η εργασία αποσκοπεί στην καλλιέργεια ιστορικού ενδιαφέροντος και της ενεργού συμμετοχής των μαθητών/ -τριών στη διατήρηση της τοπικής κληρονομιάς.Αρχή φόρμας
37
Από το Δημοτικό τραγούδι στη μεταπολεμική ποίηση του Τάσου Ζερβού
Αγκότης Βασίλειος, Αρκούδη Έλενα, Γκιουζέλης Γεώργιος, Δημότσης Ιάσων, Θεοδωρακάκου Μαρία- Δήμητρα, Καραγάνη Ειρήνη, Κότσαλη Χρυσούλα, Κουτράκος Ιωάννης, Λύρα Αγάπη, Αποστολάκου Θεοδώρα, Καναβάρος Σταύρος, Λυριωτάκης Ιωάννης, Ντανάκα Φωτεινή, Παράσχου Μαρία- Παρασκευή, Πουλάκης Φίλιππος, Ρίζος Κωνσταντίνος, Ρούγας Νικόλαος, Σταυροπούλου Ελεονώρα, Στάππα Φαίδρα, Τραϊφόρος Νικηφόρος
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Κόικα Χρυσούλη (ΠΕ02), Βέργου Μαρία- Ευαγγελία (ΠΕ02 ΕΑΕ), Παπαδημητρίου Ευανθία (ΠΕ11)
1ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Μολάων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση των δημοτικών τραγουδιών του τόπου μας με τα ποιήματα ενός δημιουργού της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, του Τάσου Ζερβού. Στόχος της ερευνητικής προσπάθειας είναι η μελέτη και η παρουσίαση δημοτικών τραγουδιών που αποτυπώνουν τη χαρά, τον πόνο και γενικά τον συναισθηματικό κόσμο των λαϊκών ανθρώπων του τόπου. Τα τραγούδια αυτά αποτελούν μέρος της λαϊκής μας παράδοσης, η οποία κληροδοτείται στους μεταγενέστερους και συνιστά αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής ιστορίας καθώς αντικατοπτρίζει την εθνική και πολιτισμική μας φυσιογνωμία. Δεύτερος στόχος είναι η ανάδειξη της μετάβασης από το δημοτικό τραγούδι, που αντιπροσωπεύει την αυθόρμητη ποίηση, στην τυποποιημένη μορφή ποίησης, που εκφράζει τα ίδια συναισθήματα, ενός επώνυμου δημιουργού της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, του Λάκωνα ποιητή Τάσου Ζερβού. Πρόκειται για έναν δημιουργό που μοιράστηκε με τους αναγνώστες του την αγάπη του για την ιστορία και τη φιλοσοφία, αλλά κυρίως τη βαθιά λατρεία του για την ιδιαίτερη πατρίδα του. Μέσα από τη μελέτη αυτή επιδιώκουμε να αναδείξουμε τη γέφυρα που ενώνει το παλιό με το νέο, το παραδοσιακό με το σύγχρονο, το αυθόρμητο με το επεξεργασμένο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, καθίσταται εφικτό η νέα γενιά να εμπνευστεί ώστε να δημιουργήσει την ποιητική γέφυρα προς το μέλλον.
38
Μονεμβασία: Πολιτισμική κληρονομιά και προοπτικές αειφορίας
Αγκότης Βασίλειος, Αρκούδη Έλενα, Γκιουζέλης Γεώργιος, Δημότσης Ιάσων, Θεοδωρακάκου Μαρία - Δήμητρα, Καραγάνη Ειρήνη, Κότσαλη Χρυσούλα, Κουτράκος Ιωάννης, Λύρα Αγάπη, Αποστολάκου Θεοδώρα, Καναβάρος Σταύρος, Λυριωτάκης Ιωάννης, Ντανάκα Φωτεινή, Παράσχου Μαρία - Παρασκευή, Πουλάκης Φίλιππος, Ρίζος Κωνσταντίνος, Ρούγας Νικόλαος, Σταυροπούλου Ελεονώρα, Στάππα Φαίδρα, Τραϊφόρος Νικηφόρος
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Παπαδημητρίου Ευανθία (ΠΕ11), Βέργου Μαρία- Ευαγγελία (ΠΕ02 ΕΑΕ), Κόικα Χρυσούλη (ΠΕ02)
1ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Μολάων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό τη διερεύνηση μιας προοπτικής αειφορίας της Μονεμβασίας, βασισμένη στην πολιτισμική της κληρονομιά, καθώς πρόκειται για έναν τόπο με ιδιαίτερη ιστορική, πολιτισμική και περιβαλλοντική σημασία. Αρχικά, πραγματοποιείται μια συνοπτική ιστορική αναδρομή, με στόχο την ανάδειξη των βασικών στοιχείων που κατέστησαν τη Μονεμβασία σημαντικό πολιτισμικό και εμπορικό κέντρο στο πέρασμα των αιώνων καθώς και τις επίμαχες εποχές που συνέβαλαν στην ακμή και την παρακμή της. Μέσα από επιλεγμένους ιστορικούς σταθμούς αναδεικνύεται η διαμόρφωση της μοναδικής ταυτότητας της περιοχής. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα πολιτισμικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης εποχής, καθώς και οι προοπτικές ανάπτυξής της, στο σύγχρονο, τεχνολογικά εξελιγμένο και παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα από τις απόψεις και θέσεις των τοπικών φορέων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις σύγχρονες δράσεις και παρεμβάσεις που υλοποιούνται στην περιοχή, καθώς και στις προκλήσεις που σχετίζονται με τη βιώσιμη ανάπτυξη, τον τουρισμό και την προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. Απώτερος σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η διερεύνηση της δυνατότητας αρμονικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση και την πολιτισμική του κληρονομιά, με επίκεντρο την αειφόρο ανάπτυξη.
39
Ζώντας την Ιστορία ..........
Γκιάτσι- Παπαγκίνη Αλίσια, Γκιάτσι Σιλβάνο, Δερματά Δέσποινα – Μαρία, Δήμας Ιωάννης, Δρίτσας Ανδριανός, Ηλιάδης Κωνσταντίνος, Κουτριφίνης Παναγιώτης, Κουτσουρόπουλος Νικόλαος, Μανώλη Μαρίνα, Νακούτσης Σταύρος, Οτζαΐμι Μάγκη – Έβελυν, Πέτσι Ρενάτο, Πέτροβιτς Νικόλας, Πηλίγκου Βασιλική – Αγγελική, Ράπτη Λαμπρινή, Σαγκιώτης Χρήστος, Σάικ Αλέξανδρος - Ζούχερ, Σαρλάνης Αλέξανδρος, Σέλλη Μαρίνα, Σίνι Λιονέλ, Σκούμπη Αθηνά, Σκουφούλα Δέσποινα, Στραβουδάκης Άγγελος, Σχίζα Ευμορφία, Τασούλη Ιππολύτη- Βασιλική, Χαλβαντζής Ραφαήλ- Δημήτριος, Χαλιλάι Ντεσάρι, Χρονόπουλος Παναγιώτης.
Επιβλέπουσα Καθηγήτρια : Χρήστου Καλλιόπη ΠΕ02
Σχολείο: 1ο Γυμνάσιο Ναυπλίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Ναύπλιο είναι ένας τόπος με σημαίνουσα παρουσία και καταλυτική συμβολή στην ιστορία της Ελλάδας. Οι συμμετέχοντες μαθητές και οι συμμετέχουσες μαθήτριες θα ασχοληθούν, και το τρέχον έτος, στο πλαίσιο της τοπικής ιστορίας, με ένα άλλο σημαντικό κομμάτι της πλούσιας ιστορίας του Ναυπλίου: τους δύο οικισμούς του: την Πρόνοια και το Νέο Βυζάντιο (Συνοικισμό) και οι δύο συνδεδεμένοι με τη οδυνηρή μοίρα των προσφύγων. Η Πρόνοια από την εποχή του Καποδίστρια και ο Συνοικισμός, επίπτωση της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Στόχος της Δράσης : Οι μαθητές/τριες να αντιληφθούν τη ζωντανή συνέχεια της ιστορίας του τόπου της καθημερινότητάς τους και να συνειδητοποιήσουν τον καταλυτικό ρόλο κάποιων ιστορικών γεγονότων και στο παρόν∙ «να συνομιλήσουν» με το παρελθόν και να αντιληφθούν πόσο επίκαιρη είναι η θέση «.....όσο η φύση του Ανθρώπου δεν αλλάζει»∙ να ανακαλύψουν και να γνωρίσουν πτυχές του τόπου τους που αγνοούν και να προβληματισθούν για τη στάση των εφήβων απέναντι στον τόπο τους και στην ιστορία του, και να τον αγαπήσουν.
Οι μαθητές / τριες, σε ομάδες, αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν την ιστορική πορεία αυτών των δύο οικισμών από πηγές, από ζωντανές μαρτυρίες κατοίκων – και απογόνων των προσφύγων -, σκιαγραφώντας, βεβαίως, και τη δική τους εφηβική καθημερινότητά στους δύο αυτούς οικισμούς.
40
ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΤΟΥ ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Αλεξίου Κωνσταντίνα-Ιωάννα, Δυχάλας Γεώργιος-Μάριος, Ζεϊμπέγλου Βασιλική, Ζυγογιάννη Ευσταθία, Ζωγράφος Παναγιώτης, Καβαθούλη Μαρία-Ιωάννα, Καλαμπαλίκη Μαρία-Ηλιάνα, Καλαμπαλίκη Ραφαέλα, Καλαμπαλίκη Φωτεινή-Παρασκευή, Καραγιάννη Αλεξάνδρα, Κλαρούδας Γεώργιος, Μάμαλη Μιχαηλία, Μουστή Κωνσταντίνα-Γεωργία, Μπεντάνα Αικατερίνη, Ντάη Ευφροσύνη, Παπαγγελή Ελένη, Ρεντίφης Τριαντάφυλλος, Τζαβάρας Λουκάς, Τσαγαλά Κωνσταντίνα, Τσιγαρίδα Ελευθερία
Επιβλέποντες: Κονδύλη Βασιλική ΠΕ0402, Σακκομήτρος Ιάσονας ΠΕ02, Γεωργιάδη Άννα ΠΕ06
1ο Γυμνάσιο Ορχομενού
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην παρούσα εργασία μας θα σας παρουσιάσουμε, ως μαθητές του 1ου Γυμνασίου Ορχομενού, τρία από τα σημαντικότερα μνημεία της περιοχής μας, τα οποία βρίσκονται σε ενιαίο χώρο και συγκροτούν το αρχαιολογικό πάρκο του Ορχομενού.
Πρώτο μνημείο είναι ο θολωτός τάφος του Μινύα, ένα σπουδαίο μυκηναϊκό ταφικό μνημείο του 13ου αιώνα π.Χ., που φανερώνει τη δύναμη και τον πλούτο του αρχαίου Ορχομενού. Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος του δρόμου του τάφου αφαιρέθηκε και χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της εκκλησίας της Παναγίας της Σκριπούς, το δεύτερο μνημείο που θα σας παρουσιάσουμε.
Η Παναγία της Σκριπούς είναι βυζαντινός ναός του 9ου αιώνα μ.Χ. και αποτελεί σημαντικό θρησκευτικό μνημείο της περιοχής.
Τρίτο μνημείο είναι το αρχαίο θέατρο-ωδείο του Ορχομενού, το οποίο χρονολογείται στην ελληνιστική περίοδο. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει εργασίες ανάδειξης του χώρου και έχει πραγματοποιηθεί εκτεταμένος αναστηλωτικός καθαρισμός του αρχαίου θεάτρου έπειτα από πρωτοβουλία του σωματείου «ΔΙΑΖΩΜΑ».
Το αρχαιολογικό πάρκο αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες, ενώ στο θέατρο, όπου κατά καιρούς έχουν δοθεί παραστάσεις, στο τέλος της σχολικής χρονιάς θα δοθεί παράσταση αρχαίου δράματος από το σχολείο μας.
41
Η Ευλογία και το καμάρι του νησιού μας. Η ιστορική Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Σαλαμίνας και ο κτήτοράς της Άγιος Λαυρέντιος.
Βασιλείου Ελευθερία, Αθανασάτου Κάλλια, Δαρζέντα Ελπίδα, Ανδριώτης Νικόλαος, Κολιαδέλης Μάρκος, ΒαλσάμηςΚων/νος, Κωνσταντινίδη-Γραμματικού Αναστασία, Λαζάρου Όλγα, Μεζαρτάσογλου Μαρία, Μουσούλη Άννα, Παπασωτηρίου Αφροδίτη – Γεωργία, Περδικούρης Πέτρος, Σάββας Αναστάσιος, Μπούζη Άγγελος, Χριστοπούλου Κων/να, Τσιλιβίγκου Αικατερίνη, Τσιλιβίγκου Δέσποινα, Τσιλιβίγκος Αργύριος, Σαλματάνη Αλεξάνδρα, Σαλματάνη Αργυρώ, Μιχαλάκη Ειρήνη, Χατζή Αγγελική, Τσεβά Στυλιανή, Τσούκα Γκυστίνα, Σάντος Κων/νος, Γιαννάκης Γεώργγιος, Τσανόλε Άγγελος.
Επιβλέπουσες: α) Βιλλιώτου Βασιλική ΠΕ01 β) Μακρή Κωνσταντινιά ΠΕ07 γ) Λαζάρου Πέρσα ΠΕ 79.01
1Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, ο ευλαβής χωρικός από τα Μέγαρα Λάμπρος Κανέλλος διέπλευσε με τρόπο θαυμαστό το στενό υδάτινο πορθμό και πέρασε απέναντι στη Σαλαμίνα, εκτελώντας θεία προσταγή, που είχε λάβει. Πράγματι, στα ερείπια αρχαιότερου χριστιανικού Ναού βρήκε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης και ξεκίνησε η ανοικοδόμηση (του παλαιού Ναού) και η συγκρότηση ανδρικής αδελφότητας.
Το καθολικό της Μονής καθιερωμένο αρχικά στην Μεταμόρφωση του Σωτήρα είναι μια τρίκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική. Είναι ονομαστό, ιδίως για την ζωγραφική του, με την παραδοσιακή τέχνη της νωπογραφίας, για την μοναδική πυκνότητα της εικονογραφίας του και για το πλήθος των εικονιζόμενων προσώπων (τα υπολογίζουν σε περισσότερες από τρεισήμισι χιλιάδες μορφές) .
Το μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την επανάσταση του 1821, όταν ηγούμενος ήταν ο Γρηγόριος, απόγονος της οικογένειας του Αγίου Λαυρεντίου και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Όχι μόνον οι μοναχοί με αρχηγό τον ηγούμενο έλαβαν ενεργό μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά ανέλαβαν και την περίθαλψη των τραυματιών και την φιλοξενία των οικογενειών τους, αλλά και προσέφεραν τους χώρους του Μοναστηριού στη διάθεση του στρατού και της νεοσύστατης Κυβέρνησης.
Το 1878 μέχρι το 1881 μεταφέρθηκε στο μοναστήρι ο Ναύσταθμος του Κράτους.
Η μονή Φανερωμένης υπήρξε ειρηνικό καταφύγιο πολλών προσωπικοτήτων, όπως του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και του ποιητή Άγγελου Σικελιανού. Το 1944 η Μονή μετατράπηκε σε γυναικεία και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να είναι πόλος έλξης των πιστών και καύχημα όλων των Σαλαμινίων .
42
Παλαιομονάστηρο Βρονταμά: Τόπος ιστορίας, μνήμη θυσίας
Αθανασόπουλος Αλέξανδρος, Αραχωβίτη Σταματίνα, Αρβανίτη Γεωργία-Ηλιάνα, Βλήτα Σταυριανή, Βούρα Ζωή-Βασιλική, Γαλάτα Νικολία, Γερόντζου Παναγιώτα-Λυδία, Γκούμας Σπυρίδων, Δημάρκο Αλέξανδρος, Καλαμαρά Θεοδώρα, Καπετανέα Δέσποινα, Καφετζή Μυρτώ, Κολοβού Γεωργία, Κωτσή Χριστίνα, Λαζαράς Ηλίας, Λάμπρου Θεοδώρα, Λιάπη Αγγελική, Μαρούδα Ελένη, Μενούτη Παναγιώτα, Μωριάτη Γεωργία, Νάνου Βασιλική, Νικολακάκη Βασιλική, Οικονομάκη Αικατερίνη, Οικονομάκης Παναγιώτης, Πανταζέλου Δήμητρα, Παπανάγνου Γαβριέλα-Μιχαέλα, Πετράκος Ανδρέας, Πλαγάκη Ηλιάνα, Σελιτσάνου Ελένη, Σκιαδάς Παναγιώτης, Σωτηρίου Κωνσταντίνος, Τσακωνάκου Γαρυφαλιά-Άννα, Τσαρουχά Βασιλική-Δέσποινα, Τσαρουχάς Παναγιώτης, Τσαρπαλής Βικέντιος, Φλώρου Φρειδερίκη
Βλαχολιά Μαρία-Παναγιώτα (ΠΕ04.02), Βλαχουτσάκου Θεοδούλη (ΠΕ86), Λίνα Δωροθέα-Ασπασία (ΠΕ08), Μανώλη Κανέλλα (ΠΕ01), Τσερώνη Καλλιρρόη (ΠΕ80)
1ο Γυμνάσιο Σπάρτης «Έτος Ίδρυσης 1862»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Για την συμμετοχή μας στο φετινό συνέδριο, επιλέξαμε σε συνεργασία με τους μαθητές, να παρουσιάσουμε ένα όχι και τόσο γνωστό, αλλά μεγάλης σπουδαιότητας μνημείο του Νομού Λακωνίας. Πρόκειται για το παλαιομονάστηρο του Βρονταμά, το οποίο από το 1958 έχει χαρακτηρισθεί από την ελληνική πολιτεία ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η παρουσίαση θα βασίζεται σε έρευνα των πηγών, σε μαρτυρίες κατοίκων και θα περιλαμβάνει πληροφορίες για την ιστορία της Μονής, για την γεωγραφική της θέση και το φυσικό περιβάλλον της γύρω περιοχής. Θα γίνει αναφορά στα δομικά, αρχιτεκτονικά και οχυρωματικά στοιχεία του μνημείου. Σκοπεύουμε, επίσης, να παρουσιάσουμε τα γεγονότα του ολοκαυτώματος που έλαβαν χώρα στην μονή πριν 200 χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 1825. Η θυσία των Βρονταμιτών στον χώρο της Μονής χαρακτηρίζεται ως το Αρκάδι της Πελοποννήσου. Με την προσπάθειά μας αυτή στοχεύουμε να αναδείξουμε αυτό το σημαντικό μνημείο του τόπου μας και ελπίζουμε να κάνουμε γνωστή μια ακόμη θυσία των Ελλήνων, που αποτελεί και αυτή φάρο για το μέλλον.
43
Πινελιές Φλωρίνης
Αρβανιτάκης Δημήτριος, Δεράλα Πασχαλιά, Κιβωτίδου Δήμητρα-Μαρία, Κοΐδου Άννα, Κούλης Ιωάννης, Μάινου Ευγενία, Μητρόπουλος Μιχαήλ, Πανίδου Ελευθερία, Παραστατίδου Αρετή, Πουγαρίδης Παναγιώτης-Ραφαήλ, Πουγαρίδου Νεφέλη, Σταυρακοπούλου Μαριέττα, Τελαλίδου Νικολέττα-Παρασκευή, Τικοπούλου Ελένη
Επιβλέπουσες: Ζωγράφου Κωνσταντινιά (ΠΕ08), Κουλουκάτση Αικατερίνη Αικατερίνη (ΠΕ02), Παπαστεργίου Μαρία (ΠΕ06)
1ο Γυμνάσιο Φλώρινας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Φλώρινα, η πόλη με την εκπληκτική παράδοση στις εικαστικές τέχνες, αποτελεί ίσως μοναδικό παράδειγμα ελληνικής επαρχίας με τόσο πλούσια καλλιτεχνική παραγωγή, δυσανάλογη με τον λιγοστό πληθυσμό της, κάτι που συντελεί και στην άτυπη εκπαίδευση του βλέμματος των κατοίκων της. Με άξονα τη βιωματική, ανακαλυπτική και συνεργατική μάθηση, οι μαθητές ξεκινούν με αναζήτηση αρχειακού υλικού και μελέτη έργων κάποιων μόνο από τους πολλούς και σημαντικούς ζωγράφους της Φλώρινας. Εξετάζουν πλήθος εικόνων από τους πίνακες των επιλεγμένων δημιουργών, γνωρίζουν την ιστορία τους, «μυρίζουν» τις πινελιές τους. Στη συνέχεια, ακολουθούν την προσωπική τους διαδρομή, αποτυπώνοντας καλλιτεχνικά τα σημεία εκείνα από τους ζωγραφικούς πίνακες που «μίλησαν» περισσότερο στην ψυχή τους και στάθηκαν πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Η πορεία αυτή της «συνομιλίας» με τους ζωγράφους και τα έργα τους, αλλά και της ατομικής (ανα)δημιουργίας αποδίδεται ψηφιακά σε ένα video, ένα πρόδηλο παράδειγμα της σύζευξης του «χθες» με το «σήμερα», μα και ένας οιωνός για την ζωντανή παρουσία της Καλλιτεχνούπολης-Φλώρινας στο «αύριο».
44
“Από την Αιγιαλεία στον εθνικό ξεσηκωμό: Η συμβολή του λαού στην Επανάσταση του 1821”
Αργυρόπουλος Δημήτριος, Άσπρος Κωνσταντίνος, Βλάχου Υπαπαντή, Γιοβάς Σπήλιος, Γκόρου Ευανθία, Ζαβούνη-Κορδούλη Όλγα, Ζαφειρόπουλος Γεώργιος, Καράι Αλτέο, Κουτρούλης Μιχαήλ, Μάμαλης Άγγελος, Μάμαλης Πέτρος, Μπίνας Θωμάς, Νουσκάι Φιόνα, Ντεβές Εμμανουήλ, Ντόμπρα Σέλντι, Παναγιωτοπούλου Γεωργία, Πολύδερα Δέσποινα-Ειρήνη, Σαρμά Βασιλική-Σωτηρία, Ταρανά Ανδριανή, Τζανγκί Αλεξάντρο, Τσαμτσίκας Βασίλειος, Φειδάκης Ραφαήλ-Άγγελος, Ψαρρού Σοφία
Επιβλέποντες: Μουργελάς Χαράλαμπος ΠΕ70, Ευσταθίου Αναστασία ΠΕ70
1ο Δημοτικό Σχολείο Ακράτας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να παρουσιάσει τον ρόλο της Αιγιαλείας στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και να αναδείξει τη συμβολή του λαού στον εθνικό ξεσηκωμό. Η περιοχή, με κέντρο το Αίγιο, αποτέλεσε σημαντικό σημείο της προεπαναστατικής προετοιμασίας, καθώς σε αυτή πραγματοποιήθηκε η Μυστική Συνέλευση της Βοστίτσας. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης, οι κάτοικοι της Αιγιαλείας ξεσηκώθηκαν άμεσα, εκδίωξαν την οθωμανική διοίκηση και οργάνωσαν ένοπλα σώματα. Στην εργασία παρουσιάζονται τα βασικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην περιοχή, καθώς και η δράση σημαντικών αγωνιστών, όπως ο Ανδρέας Λόντος, ο Σωτήρης Χαραλάμπης, ο Ανδρέας Ζαΐμης, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κ.ά.. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συμβολή των απλών ανθρώπων που βοήθησαν με κάθε δυνατό τρόπο, αποδεικνύοντας ότι η Επανάσταση ήταν υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Αιγιαλεία συνέβαλε ουσιαστικά στην επιτυχία της Επανάστασης και ότι ο Αγώνας του 1821 υπήρξε αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας και ενότητας του ελληνικού λαού.
45
«Μικροί Ιστορικοί: Αναζητώντας τα ίχνη του τόπου μας»
Αθανασία Στάμου, Απόστολος Στέκας, Βασίλης Πανάγος, Γιασμίνα Λλόρια, Γρηγόριος Σπινθουράκης, Ευαγγελία Κορτιμανίτση, Ευμορφία Ψύλλου, Μαριαλένα Τσιλίκα, Μιχαήλ Κορμάζος, Νιάζι Μέτσε, Νικόλαος Λιανός, Χρίστος-Δημήτριος Καρβελάς
Επιβλέπων/ ουσα: Αλέξανδρος Μόκιας ΠΕ70, Βασιλική Μπλούνα ΠΕ70, Ιωάννης Ζυγούλης ΠΕ71
1ο Δημοτικό Σχολείο Εχιναίων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει στόχο τη διερεύνηση της τοπικής ιστορίας μέσα από τη βιωματική μάθηση και την έρευνα, αναζητώντας στοιχεία για την ταυτότητα και την εξέλιξη της περιοχής των Ραχών στον χρόνο.
Αρχικά, η μελέτη ξεκινά με τη διαδρομή που συνδέει τις «Πάνω Ράχες» με το «Κάτω Χωριό», ώστε να εξεταστεί η ονοματολογία της περιοχής, καθώς το σχολείο ονομάζεται 1ο Δημοτικό Σχολείο Εχιναίων, αλλά η περιοχή είναι γνωστή ως Ράχες.
Πρόσθετα, η έρευνα βασίστηκε στη μελέτη ποικίλων ιστορικών πηγών, όπως παλιές φωτογραφίες, χάρτες και καθημερινά αντικείμενα που μαρτυρούν τον τρόπο ζωής των προηγούμενων γενεών. Ιδιαίτερη αξία για την εργασία είχε η συλλογή προφορικών μαρτυριών. Μέσα από συνεντεύξεις, αφηγήσεις και μύθους ανασυνθέσαμε την καθημερινή ζωή των ανθρώπων του παρελθόντος. Στην κατεύθυνση αυτή μάθαμε για μέρη όπως το σχολείο, τα παιχνίδια, τους χώρους συνάθροισης, τα κύρια επαγγέλματα κ.α., καθώς και για τις τοπικές παραδόσεις. Παράλληλα, εξετάσαμε τόσο την αρχιτεκτονική κληρονομιά, αναγνωρίζοντας τη σημασία των παλιών κτιρίων ως «ζωντανών» μνημείων που πρέπει να προστατεύσουμε όσο και τις παραδοσιακές μορφές μετακίνησης.
Συμπερασματικά, η ενασχόλησή μας με την τοπική ιστορία μας δίδαξε ότι η γνώση των ριζών μας είναι το κλειδί για να αγαπήσουμε και να φροντίσουμε το μέλλον της κοινότητάς μας.
46
« Η καρδιά μου για το Καρπενήσι»
Αλαφροπάτης Χρήστος, Γιαννιώτη Σταυρούλα-Μαρία, Γιαννοπούλου Ανθία, Γκορόγιας Γεώργιος, Διώτης Παναγιώτης, Ζαρκάδας Παύλος, Κατής Παναγιώτης, Κεφαλούδης Δημήτριος, Κιούσης Στέφανος, Λαθύρη Μαγδαληνή, Λάππα Ασπασία-Σταυρούλα, Λάππα Μαρία, Μακράκη Ελέσα, Μερμίγγης Βασίλειος, Μπραούσα Ελιντιόν, Ράικος Βασίλειος, Σιντόση Κλεονίκη, Σκαρμούτσου Αθηναΐς, Σώκος Κωνσταντίνος, Τάκης Αναστάσιος, Τσίτσιου Μαρίνα, Φουρλιάς Ιωάννης, Φύκα Ιωάννα
Επιβλέπουσες: Παπανικολάου Αλεξάνδρα (ΠΕ70), Λαλικίδου Ζωή (ΠΕ70), Νασιού Ευαγγελία (ΠΕ70)
1ο Δημοτικό Σχολείο Καρπενησίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Α΄ τάξη του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καρπενησίου συμμετέχει στο διαδικτυακό σχολικό συνέδριο με τίτλο «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου», παρουσιάζοντας τη δράση με θέμα «Η καρδιά μου για το Καρπενήσι». Η δράση υλοποιείται μέσα από μια βιωματική και δημιουργική παιδαγωγική προσέγγιση, με στόχο οι μαθητές και οι μαθήτριες να γνωρίσουν τον τόπο τους, να συζητήσουν για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους απέναντί του.
Το τελικό προϊόν της δράσης θα είναι ένα ομαδικό κολλάζ, στο οποίο θα αποτυπώνεται το Βελούχιο Όρος, ως χαρακτηριστικό σύμβολο της περιοχής. Πάνω στο βουνό θα τοποθετηθούν καρδιές, στις οποίες οι μαθητές θα κολλήσουν φωτογραφίες από τοπία, μνημεία και χαρακτηριστικά σημεία του Καρπενησίου, αποτυπώνοντας όσα αγαπούν και θεωρούν σημαντικά για τον τόπο τους.
Η εργασία θα υλοποιηθεί μέσα από συνεργατικές δραστηριότητες, συζήτηση στην ολομέλεια της τάξης, παρατήρηση και επεξεργασία φωτογραφικού υλικού, καθώς και εικαστική έκφραση. Μέσα από τη συγκεκριμένη δράση επιδιώκεται η καλλιέργεια της τοπικής ταυτότητας, της συνεργασίας, της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής σύνδεσης των παιδιών με το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Παράλληλα, οι μαθητές ενθαρρύνονται να αναλάβουν ενεργό ρόλο ως μικροί «πρεσβευτές» του Καρπενησίου, παρουσιάζοντας τον τόπο τους με αυθεντικότητα και προσωπική έκφραση.
47
Παγανιστικές Υπερφυσικές Δοξασίες και η Αντανάκλαση τους στη Λαϊκή Παραμυθική Παράδοση του Πόρου
ΒΟΥΡΔΑΧΑ ΒΙΡΓΙΝΙΑ, ΒΟΥΡΔΑΧΑΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ, ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΜΑΛΕ ΑΓΓΕΛΟΣ, ΜΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΙΟΛΕΤΤΑ, ΣΩΤΗΡΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, ΤΖΙΩΤΗ ΕΜΑΝΟΥΕΛΑ, ΤΙΜΤΣΙΟΥΚ ΑΝΤΟΝΙΑ, ΤΣΑΜΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ,ΤΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΟΣ
Επιβλέποντες: ΚΑΤΕΡΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ Π.Ε.70, ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΡΥΣΤΙΝΟΥ Π.Ε.70 ΕΑΕ
1Ο Δ.Σ. ΠΟΡΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εστιάζει στις παγανιστικές υπερφυσικές δοξασίες που διασώζονται στη λαϊκή παραμυθική παράδοση του Πόρου και στον τρόπο με τον οποίο αυτές αντανακλούν τη συλλογική μνήμη και τη φαντασία της τοπικής κοινωνίας. Οι δοξασίες αυτές, με ρίζες σε αρχαίες αντιλήψεις για τη φύση, το υπερφυσικό και το ανεξήγητο, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτισμικής ταυτότητας του τόπου. Στο πλαίσιο της έρευνας, οι μαθητές θα καταγράψουν και θα ηχογραφήσουν τοπικές αφηγήσεις και παραδόσεις, όπως το Πετροκάραβο, το Διαβολογέφυρο και τα έθιμα που συνδέονται με τη νύχτα του Αϊ-Γιάννη του Κλήδονα. Μέσα από τις προφορικές μαρτυρίες αναδεικνύονται συμβολισμοί, φόβοι, προσδοκίες και τρόποι ερμηνείας του κόσμου, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν μέσα στον χρόνο. Το ηχητικό υλικό θα συνδυαστεί σε βίντεο με την προσθήκη εικόνων του τοπίου και ζωγραφικών έργων των μαθητών, δημιουργώντας ένα πολυτροπικό ψηφιακό αφήγημα. Στόχος της εργασίας είναι η βιωματική προσέγγιση της λαϊκής παράδοσης, η καλλιέργεια της δημιουργικότητας των μαθητών και η ανάδειξη της σημασίας της προφορικής παράδοσης ως φορέα ιστορίας και πολιτισμού.
48
Πλέοντας στην Ιστορία: Ένα Ταξίδι του Πόρου Μέσα στο Χρόνο
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΑΡΑΠΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΑΡΑΠΙΔΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ, ΒΟΛΙΩΤΗ ΙΩΑΝΝΑ, ΔΟΥΖΙΝΑ ΜΑΡΙΑ, ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ, ΛΟΥΠΑΣΚΟΥ ΡΑΟΥΛ, ΣΕΙΝΤΙΝΙ ΙΩΑΝΝΑ, ΣΕΣΙ ΑΝΤΡΙΑΝΑ, ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ ΙΩΣΗΦ, ΣΠΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ: ΚΑΚΑΡΟΥΝΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΕ70, ΤΡΑΣΑΝΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΕ11.
1Ο Δ.Σ. ΠΟΡΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές της ΣΤ’ τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πόρου μέσα από την εργασία τους αναδεικνύουν τα ιστορικά μνημεία του νησιού τους Το φωτογραφικό και ψηφιακό υλικό που συνέλεξαν στη διάρκεια της έρευνάς τους αφορά αξιοθέατα όπως: Το Αρχαιολογικό Μουσείο, τον Ρώσικο Ναύσταθμο, το σπίτι όπου φιλοξενήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, το Μπούρτζι, το Καστέλι, το μέρος που βρισκόταν ο Ναός της Απατουρίας Αθηνάς και ο Ναός του Ποσειδώνα .Η εργασία αποσκοπεί στη βαθύτερη και εμπεριστατωμένη γνωριμία και εξοικείωση των παιδιών με την ιστορία του τόπου τους. Η προσέγγιση περιλαμβάνει : βιβλιογραφική έρευνα, φωτογραφική αποτύπωση, καταγραφή εικόνας και ήχου με οπτικοακουστικά μέσα, καλλιτεχνική αναπαράσταση, εκπαιδευτικές επισκέψεις στα μνημεία, συνεργασία με τοπικούς φορείς. Ελπίζουμε πως η παρουσίαση θα αποτελέσει την αφορμή για την ανάδειξη της ιστορικής κληρονομιάς μας.
49
«Η Δράμα μαγεύει το κοινό της: Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους»
Αναδρανάκη Μαρίνα (Μαθήτρια)
Σαριδάκη Νίκη, Ματζίρη Καλούδα, Σαλής Αναστάσιος (Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί)
1ο ΕΠΑΛ ΔΡΑΜΑΣ
Περίληψη:
Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας πραγματοποιείται κάθε Σεπτέμβριο στην πόλη μας και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα της Ελλάδας, δημιουργώντας μια ισχυρή πολιτιστική παράδοση. Μέσα από τις προβολές μικρού μήκους ταινιών προβάλλεται η τέχνη του κινηματογράφου και αναδεικνύεται η δημιουργικότητα μιας αναδυόμενης γενιάς νέων καλλιτεχνών και δημιουργών τέχνης από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάθε χρόνο, νέοι σκηνοθέτες παρουσιάζουν ταινίες διάρκειας λίγων λεπτών, γεμάτες φαντασία, κοινωνικά μηνύματα και προσωπικές ιστορίες. Το φεστιβάλ προωθεί τον πολιτισμό και ενθαρρύνει τους πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στη διοργάνωση, μετατρέποντας τη Δράμα σε σημείο συνάντησης και πολιτισμικής όσμωσης ανθρώπων της τέχνης. Η πόλη αποκτά ζωντάνια φιλοξενώντας επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Το Φεστιβάλ Μικρού Μήκους δεν αποτελεί μόνο μια κινηματογραφική γιορτή, αλλά και ένα σημαντικό μέσο προβολής του τόπου μας, κάνοντας την πόλη της Δράμας γνωστή διεθνώς και εμπνέοντας τους νέους να εκφραστούν μέσα από την τέχνη.
50
«Έλα να σου μιλήσω για τη μουσική της Δράμας»
Στράτσιος Κωνσταντίνος (Μαθητής), Καζεπίδου Παρασκευή (Μαθήτρια), Βουλτσίδης Μιχαήλ (Μαθητής)
Σαριδάκη Νίκη, Ματζίρη Καλούδα, Σαλής Αναστάσιος (Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί)
1ο ΕΠΑΛ ΔΡΑΜΑΣ
Περίληψη
Η Δράμα, πέρα από τη φυσική της ομορφιά και την ιστορική της κληρονομιά, διατηρεί ζωντανή τη μουσική της παράδοση, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της τοπικής ταυτότητας. Η μουσική της συνδέει τους κατοίκους με τις ρίζες τους και συνοδεύει τις γιορτές τους, τις στιγμές χαράς αλλά και τις δύσκολες περιόδους της ζωής τους. Τα τραγούδια μιλούν για την καθημερινότητα, την αγάπη, τον πόνο, τη νοσταλγία και τις εμπειρίες των ανθρώπων. Στη Δράμα, ερχόμαστε από μικρή ηλικία σε επαφή με τη μουσική, μαθαίνουμε παραδοσιακά όργανα και συμμετέχουμε ενεργά στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Η μουσική αποτελεί στοιχείο της κουλτούρας μας και της παράδοσης του τόπου μας. Η παρουσίαση αυτή επιδιώκει να αναδείξει ότι οι ήχοι της Δράμας παραμένουν «ζωντανοί», «συνομιλούν και σιγοτραγουδούν με εμάς τους νέους», συνεχίζουν να μας εμπνέουν, να μας συντροφεύουν και να μας συνδέουν με τον τόπο μας, την έκφραση των συναισθημάτων μας και τη συλλογική μνήμη.
51
Η γεωστρατηγική σημασία της περιοχής του Διδυμοτείχου: παρελθόν, παρόν και μέλλον
Γερασούδη Ραφαήλια, Γκουλιαμάκη Ματίνα, Δεληγιαννούδη Ηλιάνα, Δούκα Νικολέτα Βαρβάρα, Καλαϊτζίδης Πέτρος, Λαζίδη Δέσποινα Αργυρώ, Μεταξάς Αθανάσιος, Παρασκευά Γεωργία, Παρασχάκη Σταυρούλα, Παρατσούκη Νικολέτα, Ρίζογλου Χαραλαμπία, Σακκιάδης Μάριος, Στεφανούδη Πασχαλίνα, Τσίτσιος Γρηγόριος, Χατζηαντωνίου Θεοδώρα Ειρήνη
Ιακωβίδου Καρολίνα (ΠΕ88.02/ ΠΕ80)
1ο ΕΠΑΛ Διδυμοτείχου «Ευγένιος Ευγενίδης»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει την γεωστρατηγική σημασία της περιοχής του Διδυμοτείχου στο παρελθόν, παρόν και μέλλον, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ως κομβικό σημείο στην βορειοανατολική Ελλάδα. Το Διδυμότειχο βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη γεωγραφική θέση, κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα και σε βασικούς άξονες μετακίνησης και επικοινωνίας, γεγονός που του προσδίδει διαχρονική στρατηγική αξία. Συγκεκριμένα, ανατολικά και σε απόσταση δύο χιλιομέτρων βρίσκεται η Τουρκία, ενώ η περιοχή απέχει 950 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αθήνας.
Ιστορικά, το Διδυμότειχο αποτέλεσε σημείο ελέγχου και άμυνας για διαφορετικές αυτοκρατορίες. Κατά την Ρωμαϊκή εποχή δημιουργήθηκε η Πλωτινόπολη η οποία οχυρώθηκε με τείχος λόγω της εξαιρετικά στρατηγικής της θέσης, καθώς έλεγχε όλη την κοιλάδα του Ερυθροποτάμου και το πέρασμα της Εγνατίας οδού που έφτανε μέχρι και τις ακτές του Εύξεινου πόντου. Κατά την Βυζαντινή εποχή μεταφέρεται η οχύρωση από την Πλωτινόπολη στον λόφο του Καλέ όπου σώζεται μέχρι και σήμερα. Ο Ερυθροπόταμος αποτέλεσε την φυσική τάφρο του κάστρου. Εν συνεχεία, στην Οθωμανική αυτοκρατορία η περιοχή εξακολούθησε να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και το Διδυμότειχο κατέστη η πρώτη οθωμανική πρωτεύουσα σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Σήμερα, συνδέεται άμεσα με ζητήματα εθνικής ασφάλειας, μεταναστευτικών ροών και διασυνοριακών σχέσεων, διότι αποτελεί σύνορο όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η γεωστρατηγική σημασία της περιοχής ενισχύεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, καθώς και από τη σημασία του ποταμού Έβρου ως φυσικού και πολιτικού συνόρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η περιοχή αναμένεται επίσης να συμβάλει σημαντικά στην οικονομική ανάπτυξη, την σταθερότητα, την ειρήνη και την βιώσιμη ανάπτυξη του νομού Έβρου.
52
Το "Ηγεμονικό Μέγαρο" Καρλοβάσου: Ένα τοπόσημο στην ιστορία της Σάμου
Γαλαθρή Αγγελική, Δεμελής Δημήτριος, Ελευθερίου Σταματία, Καραγιαννάκης Μιλτιάδης, Μπούσι Τζοβάν, Πίττας Αντώνιος, Σκρίνος Νικόλαος Ηλίας, Σχοινάς Νικόλαος, Φίκου Εράλντ, Φίκου Ερβίν, Φίκου Λεμπιαμίν, Χατζημανώλης Κωνσταντίνος
Συντονίστρια εκπαιδευτικός: Τσακίρη Γεωργία ΠΕ02, Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Βακάκης Σπυρίδων ΠΕ86, Δίγκας Δημήτριος ΠΕ02, Ζίχναλη Μαρία ΠΕ06
1ο Ημερήσιο ΕΠΑ.Λ. Καρλοβασίου Σάμου
«ΠΕΡΙΛΗΨΗ»
Το Ηγεμονικό Μέγαρο στο Καρλόβασι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της Σάμου, μάρτυρα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του νησιού και αναπόσπαστο μέρος της ιστορικής του πορείας. Η ιστορία του κτιρίου συνδέεται άρρηκτα με την περίοδο της Σαμιακής Ηγεμονίας (1834-1912), κατά την οποία η Σάμος απολάμβανε καθεστώς αυτονομίας, γεγονός που συνέβαλε στην έντονη οικοδομική και οικονομική ανάπτυξη του Καρλοβασίου, αναδεικνύοντάς το σε σημαντικό εμπορικό και πνευματικό κέντρο.
Η ανέγερση του Ηγεμονικού Μεγάρου, σε συνδυασμό με άλλα εμβληματικά κτίρια της εποχής, αποτυπώνει τη δυναμική αυτή περίοδο ανάπτυξης. Το κτίριο ανεγέρθηκε, για να φιλοξενήσει τον τοπικό ηγεμόνα και λειτούργησε ως διοικητικό κέντρο του νησιού. Στη σύγχρονη εποχή φιλοξενεί γραφεία και τη γραμματεία του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, γεγονός που καταδεικνύει τη διαχρονική του χρήση ως χώρου διοίκησης και εκπαίδευσης.
Στόχος της εργασίας είναι η ανάδειξη της τοπικής ιστορίας, η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν και η κατανόηση του Ηγεμονικού Μεγάρου ως συμβόλου της αυτονομίας και της ανάπτυξης της Σάμου, αναδεικνύοντας πώς ένα κτίριο μπορεί να λειτουργήσει ως ζωντανός φορέας μνήμης και ιστορίας για την τοπική κοινωνία.
53
Τα υφαντά της Όσσας: Κλωστή με κλωστή γράφεται η ιστορία
Βακάλη Ελένη, Δεληγιαννίδου Ιωάννα, Δημητρίου Νικόλαος Ραφαήλ, Κίτσιος Νικόλαος, Κολόπτα Θεοκλήτη, Κόντρα Κωνσταντίνα, Κούτλα Γεωργία, Μαλίκης Τριαντάφυλλος, Παναγιωτίδου Ευαγγελία, Πιάγκου Ελένη, Χονδρογιάννης Αθανάσιος
Επιβλέποντες: Μιχαήλ Σταυρούλα ΠΕ86, Παπαδόπουλος Χιονάς ΠΕ86, Στεργίου Ευαγγελία ΠΕ81, Τριανταφυλλοπούλου Αλίκη ΠΕ81
1ο ΕΠΑΛ Λαγκαδά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εισήγηση εξετάζει την παραδοσιακή υφαντική τέχνη της Όσσας ως σημαντικό στοιχείο της μακεδονικής λαϊκής πολιτισμικής κληρονομιάς. Τα τοπικά υφαντά, κατασκευασμένα από μαλλί, βαμβάκι και μετάξι, διακρίνονται για την τεχνική αρτιότητα, την ποικιλία των μοτίβων και τη χρωματική ένταση, με κυρίαρχες τις αποχρώσεις του κόκκινου. Μάλλινα πλουμιστά, στρωσίδια με γεωμετρικά μοτίβα και λεπτεπίλεπτα υφαντά με θέματα από τη φύση, συνθέτουν ένα εικαστικό σύνολο λαϊκής τέχνης υψηλής αισθητικής και ιδιαίτερης πολιτισμικής αξίας. Μέσα από την υφαντική τέχνη αναδεικνύεται ο κοινωνικός και οικονομικός της ρόλος, καθώς και η καθοριστική συμβολή των γυναικών στη διατήρηση, εξέλιξη και διάδοση της παράδοσης. Τα υφαντά αποτέλεσαν βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο της προίκας, λειτουργώντας παράλληλα ως δείκτης κοινωνικής καταξίωσης και οικοκυρικής αρετής. Καλά φυλαγμένα στα μπαούλα και στα σεντούκια των σπιτιών, τα πλουμιστά υφαντά στρώνονταν μόνο τις γιορτινές και επίσημες ημέρες, αποτελώντας πολύτιμο μέρος της προίκας και δείκτη νοικοκυροσύνης.
Σπάνια μουσειακά τεχνουργήματα, μαρτυρούν μια πανάρχαια γυναικεία τέχνη και αναδεικνύουν τη διαχρονική αισθητική και την πολιτισμική κληρονομιά της Όσσας. Σήμερα, εμείς επιλέγουμε να τα βγάλουμε ξανά στο φως, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες για να τα ζωντανέψουμε και να τους δώσουμε νέα μορφή, γεφυρώνοντας την παράδοση με το σύγχρονο βλέμμα.
54
Γεύσεις που Χορεύουν
Αγκόλλι Μινούσε, Ανδρέου Λαμπρινή, Αρέτας Αθανάσιος, Αριστοπούλου Ελένη, Βλάχος Γεώργιος-Χρυσοβαλάντης, Βουτσινάς Ιωάννης-Παναγιώτης, Γαβρίλη Δέσποινα, Γεωργακόπουλος Γεώργιος-Ιωάννης, Γιαννακόπουλος Ιωάννης, Γκέλι Άλεξ, Καϊτάτζη Αργυρή-Μαρία, Κανούρα Μαρίν Τεοντόρ, Καπνίσης Ιάσων-Δημήτριος, Κοσμά Χριστίνα, Λούζι Μαριλένα, Λούζι Φαμπιάνα, Μούτσα Εριντιόνα, Μούτσα Νερτίλα, Νεοφωτίστου Ερασμία, Ξεσφίγγης Στυλιανός-Παναγιώτης, Πανοπούλου Διονυσία, Πετρονικολός Αθανάσιος, Πρέντζα Γερασιμούλα, Ράμα Ερσίλντα, Ρισβά Ιωάννα, Ρόβας Παναγιώτης Χρύσανθος, Σέφα Λιζέτα, Στρωματιά Μαρίνα
Συντονιστές καθηγητές: Κάππα Ελένη (ΠΕ03 ΕΑΕ), Μεταξιώτη Ευθυμία (ΠΕ03), Παλιούρας Σπυρίδων (ΠΕ82)
1ο ΕΠΑ.Λ. Μεσολογγίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στόχος του προγράμματος είναι η γνωριμία με την πολιτιστική και γαστρονομική κληρονομιά της Αιτωλοακαρνανίας και η ανάδειξη της στενής σχέσης της τοπικής γαστρονομίας με τον παραδοσιακό χορό και τη μουσική. Οι μαθητές θα ερευνήσουν την τοπική παράδοση και θα ανακαλύψουν στοιχεία που διαμορφώνουν την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου μέσα από γεύσεις, ήχους και κινήσεις.. Αρχικά, θα πραγματοποιήσουν συλλογή παραδοσιακών συνταγών από την τοπική κοινωνία, αξιοποιώντας συνεντεύξεις, προφορικές μαρτυρίες και γραπτές πηγές. Οι συνταγές θα τεκμηριωθούν με αναφορά στα υλικά, στους τρόπους παρασκευής και στη σημασία τους στην καθημερινή ζωή και στα έθιμα της περιοχής. Παράλληλα, θα μελετηθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των τοπικών γεύσεων και η σύνδεσή τους με τα αγροτικά προϊόντα και το φυσικό περιβάλλον της Αιτωλοακαρνανίας.. Στη συνέχεια, οι μαθητές θα γνωρίσουν και θα παρουσιάσουν παραδοσιακούς χορούς και μουσικά ακούσματα, διερευνώντας τον ρόλο τους στις κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Μέσα από τη σύνδεση γαστρονομίας και χορού, θα επιχειρηθεί μια ολοκληρωμένη και βιωματική προσέγγιση της τοπικής παράδοσης, αναδεικνύοντας τον τόπο ως ζωντανό φορέα πολιτισμού.
55
«Η γη των Καραγκούνιδων: παράδοση, μνήμη και καθημερινή ζωή»
Αγγελώνας Γεώργιος, Κατσιαούνου Ιωάννα - Τερψιχώρη, Μακρή Ευθυμία, Μαντέ Βαΐα, Μυλωνάς Ματθαίος, Παπακυρίτσης Ευρύμαχος, Παπαναστασίου Βαΐα – Γεωργία, Πάσχος Λεωνίδας, Πετρόπουλος Χρυσοβαλάντης – Σπυρίδων, Ρουσούλης Χρήστος, Σακελλαρίου Μαρκέλλα – Ελευθέρια, Τέτσιου Βασιλική – Μαρία
Επιβλέπων καθηγητές: Βούλγαρη Βαΐα ΠΕ82, Καλογεροπούλου Αικατερίνη ΠΕ80 ,Τσέργας Χαράλαμπος ΠΕ82
1ο ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΕΠΑ.Λ. ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία «Η γη των Καραγκούνιδων: παράδοση, μνήμη και καθημερινή ζωή» ασχολείται με την πολιτισμική ταυτότητα των Καραγκούνιδων της Θεσσαλίας και τη στενή σχέση τους με τη γη. Η γη αποτελεί βασικό στοιχείο της ζωής τους, καθώς συνδέεται με την εργασία, την παραγωγή, αλλά και την καθημερινότητα των ανθρώπων. Μέσα από βιβλιογραφική έρευνα, προφορικές μαρτυρίες από κατοίκους της περιοχής και τη χρήση φωτογραφικού υλικού, παρουσιάζονται στοιχεία της παραδοσιακής αγροτικής ζωής, όπως η ενδυμασία, οι καλλιεργητικές εργασίες, τα εργαλεία, τα έθιμα, οι γιορτές και οι κοινωνικές σχέσεις. Παράλληλα, εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο η παράδοση και οι εμπειρίες μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και πώς επηρεάζονται από τις σύγχρονες κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της μνήμης και της τοπικής ιστορίας στη διαμόρφωση της συλλογικής ταυτότητας. Στόχος της εργασίας είναι να γνωρίσουν οι μαθητές την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου τους, να συνδέσουν τη σχολική γνώση με την τοπική κοινωνία και να κατανοήσουν τη σημασία της διατήρησης της παράδοσης ως ζωντανού στοιχείου της σύγχρονης ζωής και της επαγγελματικής τους πορείας.
56
ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
Δούκας Μάριος, Καμβούνια Ίριδα, Κωνσταντοπούλου Αγγελική, Λώμης Όθωνας, Μπασινάς Ιωάννης, Νίκας Χρήστος, Παλ Γκαγκαντίπ, Συκοβάρης Νικόλαος, Τσιμίνης Γεώργιος, Χατζηστεφάνου Ευαγγελία, Χόντια Αλεξάντερ,
Επιβλέποντες: Ζιώγας Δημ. ΠΕ81, Νάνου Όλγα ΠΕ81, Στεφανάκη Μαρία ΠΕ81
1ο Ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο Ραφήνας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ανατολική Αττική είναι μία περιοχή με μεγάλη ιστορία που αποδεικνύεται από τα πολυάριθμα μνημεία της. Το σχολείο μας ανήκει στον Δ. Ραφήνας – Πικερμίου και οι μαθητές προέρχονται τόσο από τον ομώνυμο Δήμο αλλά και από άλλες δημοτικές ενότητες της περιοχής. Στην εργασία αυτή γίνεται παρουσίαση των μνημείων της Ανατολικής Αττικής που αφορούν αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και νεώτερα μνημεία. Στόχος είναι να γνωρίσουν οι μαθητές τον πλούτο της πολιτισμικής και ιστορικής κληρονομιάς, μέσα από την καταγραφή και κατηγοριοποίηση των μνημείων της Ανατολικής Αττικής. Η καταγραφή αυτή εκτός από την βιβλιογραφική έρευνα, περιλαμβάνει επισκέψεις στα μνημεία και φωτογραφική αποτύπωση. Επίσης συνδυάζει το εργαλείο της χαρτογραφικής σύνθεσης με το οποίο καταγράφονται τα μνημεία στο χώρο. Στην εργασία τονίζεται η σύνδεση των μνημείων μεταξύ τους, με σημαντικά ιστορικά γεγονότα, με το φυσικό περιβάλλον αλλά και τις δραστηριότητες των σύγχρονων κατοίκων. Η γνωριμία και παρουσίαση των μνημείων θα είναι ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο που θα μείνει αξέχαστο.
57
Παρουσιάζοντας την ιερά μονή Κορώνης του νομού Καρδίτσας
Ζαχαρής Βασίλης, Γραφάκου Κατερίνα, Ζαχάκος Προκόπης, Ελέζι Φιόνα, Δεληγιάννης Ζήσης, Βασίλογλου Ελένη, Αποστολακούλης Αναστάσιος, Ζήσης Θωμάς, Βασίγια Μαρσέλ
Συντονιστές καθηγητέ:Ευάγγελος Ντελής ΠΕ02, Θωμάς Καλαντζής ΠΕΟ3
1ο Πειραματικό ΓΕ.Λ Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ιερά Μονή Κορώνης του νομού Καρδίτσας είναι ένα ενεργό μοναστήρι, το οποίο χρονολογείται από τα βυζαντινά χρόνια. Βρίσκεται στην οροσειρά των Αγράφων και σε υψόμετρο 800 μέτρων. Είναι γνωστή για τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και την Τίμια Κάρα του Αγίου Σεραφείμ, Αρχιεπισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου, ο οποίος είχε μονάσει εκεί. Η Μονή ιδρύθηκε το 1123. Το σημερινό συγκρότημα στο σύνολό του χτίστηκε τον 16ο αιώνα, οπότε και βρισκόταν στη μεγαλύτερη ακμή της.. Στα χρόνια εκείνα της τουρκοκρατίας αποτέλεσε καταφύγιο των επαναστατών και διαθέτει χώρο που ονομάζεται «κρυφό σχολειό» και είναι επισκέψιμος. Κατά την Κατοχή των Γερμανών αποτέλεσε καταφύγιο ανταρτών και κάηκε σε επιδρομή των γερμανικών στρατευμάτων. Σήμερα είναι ενεργό μοναστήρι με μοναχούς και Ηγούμενο και είναι επισκέψιμο συγκεκριμένες ώρες και ημέρες. Αποτελεί ένα από τα γνωστά ιστορικά μνημεία του νομού Καρδίτσας. Θα επιχειρήσουμε μελέτη, καταγραφή και παρουσίαση της ιστορίας της Μονής και των εκθεμάτων της και θα κάνουμε ψηφιακή αναπαράσταση της Μονής με τη χρήση σύγχρονων ψηφιακών μέσων και επαυξημένης πραγματικότητας.
58
Ανακαλύπτοντας την αρχαία Μητρόπολη Καρδίτσας: Μνημεία, Μύθοι και Ιστορία
Κάσσος Ιωάννης, Κατσούλη Σεβαστή, Κοτρωτσιού Δανάη, Κοτσιαρίδη Αγγελική, Κοτσιαρίδη Μαρία-Τριανταφυλλένια, Κουτσώνα Κατερίνα
Συντονιστές Καθηγητές: Ελένη Πλατογιάννη (ΠΕ02), Αγγελική Παπαδοπούλου (ΠΕ06), Γιάννης Γεννάδιος (ΠΕ04.02) Σχολείο: 1ο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρουσίαση εστιάζει στην Αρχαία Μητρόπολη Καρδίτσας, ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της δυτικής Θεσσαλίας, αναδεικνύοντας την ιστορική της συνέχεια από τη Μυκηναϊκή έως τη Βυζαντινή περίοδο. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελεί ο Μυκηναϊκός Θολωτός Τάφος (13ος–12ος αι. π.Χ.), ο οποίος τεκμηριώνει την πρώιμη κατοίκηση της περιοχής, καθώς και η μεταγενέστερη χρήση του ως χώρου προγονικής λατρείας («ΑΙΑΤΙΕΙΟΝ») συνδεδεμένο με τον μυθικό γενάρχη Αίατο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον Αρχαϊκό Ναό του Απόλλωνα, έναν από τους αρχαιότερους περίπτερους θεσσαλικούς ναούς, με ανάλυση των αρχιτεκτονικών του χαρακτηριστικών και της μοναδικής εικονογραφικής απόδοσης του θεού ως οπλίτη, όπως αυτή αποκαλύπτεται από το σπουδαίο χάλκινο άγαλμα που βρέθηκε στο εσωτερικό του. Παράλληλα, εξετάζεται η ίδρυση της πόλης μέσω συνοικισμού κατά τον 4ο αι. π.Χ. («ΠΟΛΙΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ»), καθώς και η πολιτική, θρησκευτική και διοικητική της πορεία κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Η θεματική ανάπτυξη ολοκληρώνεται με τη βυζαντινή φάση της πόλης, όπως αυτή μαρτυρείται από την οχυρωματική ενίσχυση του Ιουστινιανού. Μέσα από τη σύνθεση αρχαιολογικών ευρημάτων και γραπτών πηγών, ανασυνθέτεται ο κόσμος της αρχαίας πόλης, συνδέοντας την τοπική κληρονομιά με την ιστορική εξέλιξη του θεσσαλικού χώρου.
59
Η Λάρισα στο Βυζάντιο και στην Τουρκοκρατία – Μνημεία & Άνθρωποι
Τάτση Δήμητρα, Τάτσης Θεόδωρος, Τσίχλη Αναστασία-Ραφαηλία,
Τσόγιας Κωνσταντίνος
Επιβλέπουσα: Αθηνά Καραλοπούλου, ΠΕ02 Φιλόλογος
1ο Πειραματικό ΓΕΛ Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει και να παρουσιάσει τα αρχαιολογικά και ιστορικά μνημεία της Λάρισας, τα οποία χρονολογούνται στα Βυζαντινά χρόνια και την Τουρκοκρατία και εντοπίζονται στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Η Λάρισα αποτελούσε κατά την ιστορική αυτή περίοδο σημαντικό διοικητικό και εμπορικό κέντρο. Εμφανή κατά την καθημερινή περιδιάβαση στο κέντρο της πόλης, τα μνημεία αυτής της περιόδου αποτελούν μάρτυρες του πλούσιου ιστορικού παρελθόντος της πόλης και δίνουν το έναυσμα για συστηματική έρευνα του ιστορικού και κοινωνικού πλαισίου από το οποίο προήλθαν. Τμήματα τειχών που χρησιμοποιούνταν από τα αρχαία μέχρι τα βυζαντινά χρόνια, παλαιοχριστιανικές βασιλικές αλλά και νεότερα μνημεία που εντοπίζονται χρονικά στην περίοδο της Τουρκοκρατίας π.χ. το Μπεζεστένι, το Γενί Τζαμί και τα τούρκικα χαμάμ σε συνδυασμό με τα βυζαντινά και μεταγενέστερα ευρήματα που εκτίθενται στο Διαχρονικό Μουσείο της πόλης δημιουργούν ένα συμπαγές και ενδιαφέρον ιστορικό πλαίσιο.
60
Σύγχρονοι καλλιτέχνες της Λάρισας-Η ζωή και το έργο τους
Παπανδρέου Μαρία, Τάτσης Θεόδωρος, Τσίχλη Αναστασία-Ραφαηλία,Φαλιάγκας Νικόλαος, Ψαρογεώργος Δημήτριος
Επιβλέπουσα: Αθηνά Καραλοπούλου, ΠΕ02 Φιλόλογος
1ο Πειραματικό ΓΕΛ Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να παρουσιάσει το έργο σύγχρονων καλλιτεχνών (20ος αιώνας) που γεννήθηκαν ή έζησαν και εργάστηκαν στην πόλη της Λάρισας. Παρόλο που αυτή η πτυχή του τόπου δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή ωστόσο σημαντικοί δημιουργοί των παραστατικών τεχνών όπως ο Αγήνορας Αστεριάδης, ο Γιώργος Λαζόγκας, ο Τάκης και ο Φιλόλαος Τλούπας και πολλοί άλλοι εμπνεύστηκαν από την πόλη και το θεσσαλικό τοπίο και συνέδεσαν το πολύμορφο και επιδραστικό έργο τους με αυτό. Μέσα από την έρευνα στη ζωή και το έργο των καλλιτεχνών, διαπιστώνεται η βαθιά επιρροή του τόπου και ο τρόπος που αυτή μεταμορφώνεται και αντανακλάται μέσα στα έργα τους. Αποδίδοντας το θεσσαλικό τοπίο, την αγροτική ζωή και τους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους, τα έργα αυτά αποτελούν μια σημαντική μαρτυρία για την ιστορία και την πολιτιστική ζωή του τόπου. Πίνακες, φωτογραφίες ακόμη και γλυπτά δημόσιου χαρακτήρα μαρτυρούν την ενδιαφέρουσα αυτή πολιτιστική διαδρομή.
61
Φωνές γύρω από τη Λίμνη Πλαστήρα: μαρτυρίες, μνήμες, ιστορία
Αβανίδη Φωτεινή-Ίρις, Αλεξίου Ευαγγελία-Κωνσταντίνα, Αντωνίου Χρήστος, Αξιώτη Αναστασία, Βάλλα Πολυξένη, Βέλλης Σταύρος, Γαλούση Σαββίνα, Γαλούσης Θεμιστοκλής, Γεννάδιος Χαράλαμπος, Γιολδάσης Αλέξανδρος, Γισδάκης Σταμάτιος, Γκούμας Βίκτωρ, Διανελλάκη Μαρία-Ζωή, Ζάχος Άρης, Ζευγαρά Κωνσταντίνα, Ζήσης Ελευθέριος, Θεοχάρη Μαρία, Ιωάννου Ιωάννα, Καλιάφα Ζωή, Κάμπας Σπυρίδων, Καμπίτσα Αικατερίνη, Καραμαλίγκα Ευθυμία, Καφέρογλου Μαρίνος, Κόζιακα Ειρήνη, Κόκκοτα Μαριάνα, Κολοβού Αναστασία, Κοντοβά Βασιλική, Κούρτι Φατίμε, Κωτίνας Κωνσταντίνος, Μαγαλιού Δάφνη, Μαυρογιάννη Πολυξένη, Μάχντι Σαντίγια, Μηλίτση Μαργαρίτα, Μουτσάι Γιασεμίνα, Μπρουζιώτη Ασπασία, Νταρακλίτσα Ασπασία, Παπαδημητρίου Αρετή-Εριέττα, Παπαευαγγέλου Βασίλειος-Ταξιάρχης, Σιώμος Δημήτριος, Τρέμος Βασίλειος, Φλώρου Αλεξάνδρα, Φώτη Στέλλα, Χαλβαντζή Αικατερίνη, Χαλβαντζής Κωνσταντίνος, Χαλίλη Ελπίδα, Ψαλλίδας Ευάγγελος
Επιβλέπουσες: Παπακώστα Έλενα ΠΕ 79.01, Γεωργίου Εύα-Ευαγγελία ΠΕ02, Γεωργίου Μελίνα ΠΕ04.05
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα μαθητική εργασία υλοποιείται από τους μαθητές των Ομίλων Πειραματικής Δημοσιογραφίας και Ραδιοφωνίας του 1ου Πειραματικού Γυμνασίου Καρδίτσας, στο πλαίσιο συμμετοχής στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου». Στόχος της εργασίας είναι οι μαθητές να ζωντανέψουν την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά γύρω από τη Λίμνη Πλαστήρα, συλλέγοντας προφορικές μαρτυρίες, αναμνήσεις και αφηγήσεις κατοίκων. Μέσα από συνεντεύξεις, επεξεργασία των στοιχείων και δημιουργία βίντεο και πιθανών podcast, τα παιδιά μετατρέπουν τις πληροφορίες σε ζωντανή αφήγηση, καλλιεργώντας δεξιότητες συνεργασίας, επικοινωνίας, κριτικής σκέψης και ιστορικής κατανόησης. Η εμπειρία τους συνδέει τη σχολική γνώση με την τοπική κοινωνία, ενισχύει τη δημιουργικότητά τους και προάγει τη βιωματική μάθηση, ενώ ταυτόχρονα τους δίνει τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τον τόπο τους μέσα από τη δική τους φωνή, ζωντανή και αυθεντική.
62
Καρδίτσα: Διαδρομές ιστορίας, φύσης και πολιτισμού στην καρδιά της πόλης
Αποστόλου Ιουλίτα, Αργυροπούλου Ρωξάνη, Ζαζά Φαίδρα, Ζάχος Άρης, Κάλφα Ευσταθία, Καπατσίνα Ιωάννα, Κατσαρής Ιωάννης, Κόκκοτα Μαριάνα, Κολοβού Αναστασία, Κούρτι Φατίμε, Μαγκούτης Βασίλειος, Μάνθου Αφροδίτη, Μαρκάτου Στέλλα, Μπέλλου Άννα-Λυδία, Ντανοβασίλης Κωνσταντίνος, Παλαιοχωρίτης Ραφαήλ, Πασχάλη Γεωργία
Επιβλέπουσες Καθηγήτριες: Ροδίτη Αικατερίνη ΠΕ04.02, Βλάχου Μυρτώ ΠΕ 88.05, Ποταμίτου Νίκη, ΠΕ04.02
Σχολείο: 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με τίτλο «Καρδίτσα: Διαδρομές ιστορίας, φύσης και πολιτισμού στην καρδιά της πόλης» υλοποιείται στο πλαίσιο του Ομίλου Θετικών Επιστημών και της συμμετοχής του σχολείου στο Εθνικό Δίκτυο Βιώσιμης Πόλης. Στόχος της είναι οι μαθητές να γνωρίσουν την πόλη της Καρδίτσας μέσα από μια διεπιστημονική προσέγγιση που συνδυάζει τις φυσικές επιστήμες, την ιστορία, τον πολιτισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Οι μαθητές, με τη μορφή ερευνητικών ομάδων, χαρτογραφούν διαδρομές στο κέντρο της πόλης, καταγράφοντας ιστορικά σημεία, χώρους πολιτισμού, πράσινες γωνιές και παρεμβάσεις βιώσιμης κινητικότητας. Μέσα από επιτόπιες παρατηρήσεις, μετρήσεις, φωτογραφική τεκμηρίωση και συνεργασία με τοπικούς φορείς, διερευνούν τη σχέση του αστικού περιβάλλοντος με την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο του φυσικού στοιχείου, της ήπιας μετακίνησης και της περιβαλλοντικής συνείδησης στη διαμόρφωση μιας σύγχρονης, βιώσιμης πόλης.
63
Θεσσαλικό Θέατρο: 50 χρόνια διαδρομής και προσφοράς στην καλλιτεχνική ζωή της Λάρισας
Γούτα Καλλιόπη, Δαμασιώτη Στυλιανή, Δρόσου Μιχαέλα, Καραβιδέ Νικολέτα, Καραλή Χριστίνα, Κατηγιάννη Λυδία, Κουτουλάκη Βασιλική, Κυριτσάκα Αναστασία, Νικούδη Κωνσταντίνα, Παντελίδη Αναστασία, Παπαϊωάννου Δημήτριος –Μάρκος, Σαμαρά Ροδάνθη, Τσακνάκη Νικολέτα- Δωροθέα
Επιβλέπουσα εκπαιδευτικός: Ντανίκα Αναστασία ΠΕ02
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αποτελεί καρπό έρευνας μιας ομάδας μαθητών με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυση του Θεσσαλικού Θεάτρου (1975). Στόχος της έρευνας ήταν να αναδειχθεί πώς το πρώτο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο της χώρας κατάφερε να μετατρέψει τη Λάρισα σε ένα ζωντανό κύτταρο καλλιτεχνικής δημιουργίας, επηρεάζοντας καθοριστικά την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης.
Η μεθοδολογία μας βασίστηκε στη μελέτη του αρχειακού υλικού του θεάτρου και στην ανάλυση κριτικών της εποχής. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, διαπιστώσαμε ότι το Θεσσαλικό Θέατρο δεν υπήρξε απλώς ένας πολιτισμικός θεσμός ψυχαγωγίας, αλλά ένας φορέας κοινωνικής αφύπνισης και εκπαιδευτικής προσφοράς, φέρνοντας το ποιοτικό θέατρο ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα χωριά της Θεσσαλίας. Στο πλαίσιο της εργασίας, εστιάσαμε σε παραστάσεις-σταθμούς που σφράγισαν την πορεία του, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η περιφέρεια μπορεί να πρωταγωνιστεί στην τέχνη όταν υπάρχει όραμα και συλλογική προσπάθεια.
64
Στα ίχνη του Φιλόλαου Τλούπα: Μια καλλιτεχνική διαδρομή από τον Θεσσαλικό Κάμπο στο Φως του Παρισιού
Βασιλοπούλου Αθηνά, Γεροφωκάς Λάζαρος, Γούσιος Χρήστος, Δάσκαλος Ανδρέας, Κουτσογιάννης Ματθαίος, Κρομμύδας Γεώργος, Κρομμύδας Ιωάννης, Κυριακάκης Χριστόφορος, Λίταινα Καλλιόπη, Λίτσιος Ιωάννης, Μαγαλιού Κωνσταντίνα, Μακρή Χριστίνα-Μαριάννα, Μάρκου Ζωή, Μέκρα Δέσποινα, Μπατζαλέξης Παύλος, Μπουκουβάλας Νικόλαος, Νάνας Ευάγγελος, Νάνη Μαρία-Αιμιλία, Παλαιοπάνου Σοφία, Παλιοτζήκα Χριστίνα, Παπακωνσταντίνου Ιάσονας, Παπακώστας Κωνσταντίνος, Παπαοικονόμου Χριστίνα-Εφραιμία, Σαμαρούλης Σωτήριος, Τάτσιος Σεραφείμ, Τσιούτσιας Γεώργιος, Χαδουλός Νικόλαος-Παναγιώτης, Χατζημίχος Γρηγόριος, Χελιδώνη Φωτεινή
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Τσαούση Δήμητρα (ΠΕ02), Κολοκοτρώνη Ευθαλία (ΠΕ02), Λάνταβου Ευτυχία (ΠΕ08)
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία ιχνηλατεί την εικαστική και βιογραφική πορεία του διεθνούς φήμης γλύπτη Φιλόλαου, σκιαγραφώντας το ταξίδι του από τις γήινες ρίζες του Θεσσαλικού Κάμπου στο αττικό φως του Παρισιού. Μέσα από τη βιβλιογραφική έρευνα και τη δημιουργική γραφή, η μαθητική ομάδα προσεγγίζει τη σταδιακή μεταμόρφωση του καλλιτέχνη και διερευνά πώς η πρωτογενής επαφή με το ξύλο και το χώμα της Λάρισας μετουσιώθηκε σε μνημειακές συνθέσεις από ανοξείδωτο ατσάλι και μπετόν στη Γαλλία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στους καινοτόμους «Υδατόπυργους» και στη φιλοσοφία του Φιλόλαου για την «Τέχνη στην Πόλη», όπου το γλυπτό αποκτά χρηστική αξία και κοινωνικό ρόλο, μετατρέποντας το αστικό τοπίο σε ανοιχτό μουσείο. Επιπλέον, εξετάζεται η ιδιαίτερη σχέση των έργων του με την αρχιτεκτονική και τον δημόσιο χώρο, καθώς οι μαθητές μελετούν πώς οι μνημειώδεις φόρμες του εντάσσονται αρμονικά στην καθημερινότητα των πολιτών. Στόχος της εργασίας είναι να αναδείξει τη σημασία της αισθητικής αγωγής και να αποδείξει πως το τοπικό βίωμα, όταν συνδυαστεί με το όραμα, μπορεί να εξελιχθεί σε οικουμενική καλλιτεχνική γλώσσα, γεφυρώνοντας την παράδοση με τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό.
65
Ο Εμφύλιος στη Σάμο μέσα από το θεατρικό του Δ. Θρασυβούλου
Γιούργη Κυρανιώ, Καλίτσης Χρήστος, Καραγιάννη Καλλίοπη, Κωνσταντάκη Μυρτώ, Πετσίνης Παναγιώτης, Πρινιά Αγγελίνα
Επιβλέπουσες: Μπουρνάκα Σπυριδούλα (ΠΕ04.04), Παπαδοπούλου Βασιλική (ΠΕ06)
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο με Λ. Τ. Σάμου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εστιάζει σε μια καθοριστική ιστορική περίοδο της Σάμου: τον Εμφύλιο Πόλεμο. Αφετηρία της μελέτης μας αποτελεί το θεατρικό έργο «Ο Κήπος με τα Κυπαρίσσια» του Δημήτρη Θρασυβούλου, το οποίο συνδέει την τοπική ιστορία με τη θεατρική έκφραση και τη συλλογική μνήμη.
Μέσα από το έργο αναδεικνύεται η Σάμος όχι μόνο ως γεωγραφικός τόπος, αλλά ως ζωντανός χώρος εμπειριών, συγκρούσεων και ανθρώπινων ιστοριών. Οι χαρακτήρες, οι καταστάσεις και οι συμβολισμοί του θεατρικού αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές αντιθέσεις, τις πολιτικές συγκρούσεις και τις βαθιές πληγές που άφησε ο Εμφύλιος στην τοπική κοινωνία. Παράλληλα, φωτίζονται οι καθημερινές ζωές των κατοίκων του νησιού, οι φόβοι, τα διλήμματα και οι προσπάθειες επιβίωσης σε μια περίοδο έντονου διχασμού.
Στόχος της εργασίας είναι να δείξει πώς η γνώση της τοπικής ιστορίας, μέσα από την τέχνη του θεάτρου, συμβάλλει στην ουσιαστική κατανόηση του τόπου μας. Η προσέγγιση αυτή βοηθά τους μαθητές να συνδέσουν το παρελθόν της Σάμου με το παρόν, καλλιεργώντας ιστορική συνείδηση και σεβασμό στη συλλογική μνήμη.
66
Γέννηση ενός Συνοικισμού
Αυγερινού Ζωή, Βολιώτης Γεώργιος, Δημητρακοπούλου Ηλέκτρα, Λαΐδογλου Κυριακή, Μολίκο Σπανοπούλου Αλεξάνδρα, Μπλάνα Μαριάνα, Μπλάνα Ναταλία, Νέτσικας Ευάγγελος, Ντοκούζης Παντελής, Ροδίου Σπυρίδων, Στεριανού Ελένη, Τερζίδης Μιχαήλ, Τζουβάρα Μαρία Αγάπη, Τσώλης Αλέξανδρος, Φήυγα Αικατερίνη, Φούντα Κωνσταντίνα, Χατζηγεωργίου Δήμητρα.
Επιβλέπων/ ουσα: Βασιλική Βούλγαρη, ΠΕ86/ΠΕ60, Σοφία Ζάχου, ΠΕ05, Μαρία Σκούρα, ΠΕ78
Σχολείο: 1ο Γυμνάσιο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας Πειραματικό
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το σχολείο μας, το 1ο Γυμνάσιο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας Πειραματικό, έχει μια πολύ συγκινητική ιστορία που ξεκινά από τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Όταν έφτασαν στον Βόλο το 1922, έφτιαξαν τον δικό τους Συνοικισμό, την Νέα Ιωνία Μαγνησίας δηλαδή, και την εκκλησία της Ευαγγελίστριας για να τους προστατεύει. Με πολύ κόπο και μεράκι, έχτισαν γύρω της τα μονοκάμαρα σπιτάκια τους. Η εκπαίδευση ήταν η πρώτη τους προτεραιότητα. Το σχολείο μας ξεκίνησε να λειτουργεί το 1952 και οι παλιοί το έλεγαν Παράγκα, επειδή στην αρχή στεγαζόταν σε ένα πρόχειρο παράπηγμα. Παρά τις δυσκολίες, οι γονείς πίστευαν πολύ στη μόρφωση των παιδιών τους και ένιωθαν περήφανοι που έβλεπαν τα όνειρά τους να πραγματοποιούνται. Το 1924 γεννήθηκε και η αγαπημένη ομάδα της περιοχής, η Νίκη Βόλου, με το γήπεδό της Κλούβα ή Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς, προς τιμήν του ιδρυτικού της μέλους. Η ομάδα αυτή βοήθησε τους πρόσφυγες να δεθούν και να αγωνιστούν για μια καλύτερη ζωή. Ακόμα και μετά την κούραση στη δουλειά, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχαναν την ελπίδα τους. Έφεραν μαζί τους την κουλτούρα της Μικράς Ασίας, καθιερώνοντας το τσίπουρο και τους μεζέδες στα τσιπουράδικα στα σοκάκια της Νέας Ιωνίας, κάνοντας μια νέα αρχή γεμάτη ζωντάνια.
67
Θεόφιλος: Τέχνη και Παράδοση στο Πήλιο
Αϋφαντής Νίκος, Βλαχλής Γιάννης, Γιαρένη Ελευθερία, Γουσουτίδης Χάρης, Δοσούλα Εύα, Καλαμπουκά Ραφαηλία, Καμπανά Ραφαέλα, Καραμαρλής Γιώργος, Καρνάβα Ανθή, Κονδυλογιάννη Μαρία, Κοτσαμάνη Θεοφανία, Κουτσιανής Θοδωρής, Λανγκόζι Ελίνα, Μαλαμούσης Απόστολος, Μαργαρίτης Νάσος, Μπαντέκας Κωνσταντίνος, Μούκα Μπράιαν, Παπαδή Εύα, Παπαδόπουλος Δημήτρης, Πρόγιος Θανάσης, Ροδίου Σπύρος, Σαλιαρέλης Λουκάς, Τζερεμές Θωμάς, Τζούβελη Αθηνά, Τριανταφυλλίδης Απόστολος, Τσιτσάμη Μαρία, Τσάμη Βασιλική, Τσομπάνογλου Γιώργος, Φλαμουράι Βαλέρια, Χατζηγεωργίου Ντέμη
Επιβλέπουσες: Θώδη Βασιλική ΠΕ86, Παπαποστόλου Βασιλική ΠΕ07
1ο Γυμνάσιο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας-Πειραματικό
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, αν και γεννημένος στη Μυτιλήνη, έζησε και δημιούργησε σημαντικό μέρος του έργου του στη Μαγνησία και ειδικά στο Πήλιο, αντλώντας έμπνευση από το φυσικό τοπίο, την τοπική ιστορία και την καθημερινή ζωή. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής λαϊκής τέχνης, καθώς μέσα από το έργο του ανέδειξε την παράδοση, την ιστορική μνήμη και τα ήθη του τόπου μας. Η εκπόνηση του προγράμματος κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς προσφέρει στους/στις μαθητές/τριες τη δυνατότητα να προσεγγίσουν τη λαϊκή καλλιτεχνική δημιουργία, να κατανοήσουν τη στενή σχέση της τέχνης με τον πολιτισμό και την ταυτότητα ενός τόπου, καθώς και να εκφραστούν δημιουργικά μέσα από εικαστικές δραστηριότητες. Οι μαθητές/τριες καλούνται να ανακαλύψουν πώς η τοπική ιστορία, οι καθημερινές ασχολίες και η φύση μιας περιοχής μπορούν να εμπνεύσουν έναν καλλιτέχνη και να αποτυπωθούν στο έργο του. Μέσα από τη μελέτη του βίου και του έργου του Θεόφιλου, οι μαθητές/τριες θα κατανοήσουν πώς η τέχνη μπορεί να διαφυλάξει και να αναδείξει την πολιτιστική μας κληρονομιά, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν τους.
68
Ε, διαβάτη! Στάσου να σου πω μια ιστορία.
Βλαχόπουλος Ανδρέας, Κωνσταντινάκος Στέφανος, Παυλούδη Ευανθία, Σταματόπουλος Φίλιππος, Τσαούση Αριάδνη, Χριστόπουλος Ιάσονας, Χύσα Αλέσια
Επιβλέπουσα: Σύριγγα Μαριάνθη ΠΕ02
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Πειραιά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Περνάμε δίπλα τους βιαστικά και αδιάφορα. Αποφεύγουμε τις κακοτοπιές τους και τα μεμφόμαστε για την πληγωμένη και απεριποίητη όψη της εγκατάλειψης που φέρουν. Αν όμως κοντοσταθούμε και αφουγκραστούμε τους μυστικούς τους ψιθύρους και τις κρυμμένες ιστορίες των εποχών και των ανθρώπων που πέρασαν μαζί μ’ αυτά, συνδεόμαστε πάλι με την ιστορία της πόλης μας, με τον παλμό της ζωής της, με τα όνειρα και τους αγώνες των κατοίκων της. Και οι μαθητές μας άκουσαν τους ψιθύρους τους, κοντοστάθηκαν δίπλα τους και μας μεταφέρουν τις φωνές δύο σημαντικών τοπόσημων της πόλης μας στο κεντρικό εμπορικό λιμάνι. Ενός ξεχασμένου του 1844 και ενός κυρίαρχου από το 1960: των ερειπωμένων κεντρικών αποθηκών του τελωνείου Πειραιά της οδού Ευπλοίας και του Επιβατικού Σταθμού του ΟΛΠ που οι Πειραιώτες με κοσμοπολίτικο καμάρι αποκαλούν «Παγόδα».
Η ιστορία τους είναι η αφήγηση της αναγέννησης της πόλης, του οράματος να μετατραπεί σε κεντρικό εμπορικό λιμάνι του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, της μετανάστευσης των Ελλήνων κατά τα μέσα του 20ου αιώνα και της μετατροπής του λιμανιού σε τουριστική πύλη. Είναι η αφήγηση μιας πόλης σε άρρηκτη σύνδεση με το λιμάνι και τους θαλάσσιους δρόμους.
69
Περιήγηση στα κτήρια του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και του Β ΄ Παρθεναγωγείου του αρχιτέκτονα Ιωάννη Λαζαρίμου
Λεπίδα Μαρία, Μεσολογγίτη Μαριλένη, Νάννος Ιωάννης, Νικολάου Κάλλη, Παπαδοπούλου Μαρία- Λυδία, Πλατανιώτη Πηνελόπη, Ρεντούμη Μυρτώ,Σοφιανοπούλου Αέλια, Χάλικας Αλκίνοος, Χάλικας Ιάσονας, Χατζησυμεωνίδης Στυλιανός.
Βασιλική Μορφοπούλου, ΠΕ 02
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Πειραιά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το 1895 εγκαινιάζεται ένα από τα πιο εμβληματικά έργα που σηματοδότησαν την ανάγκη της αστικής τάξης για ένα μεγαλοπρεπή χώρο πολιτισμού, το κορυφαίο έργο του Ιωάννη Λαζαρίμου, το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά. Στον πανηγυρικό λόγο των εγκαινίων του νεοκλασικού αυτού οικοδομήματος, ο τότε Δήμαρχος Θεόδωρος ρετσίνας, το εξαίρει ως έργο προορισμένο να “διαπλάσει τα ήθη και να ευγενίσει την κοινωνία”. Στην ίδια γραμμή κινείται και η οικοδόμηση από τον ίδιο αρχιτέκτονα, με χρηματοδότηση του Ιάκωβου Ράλλη, του Β Παρθεναγωγείου κι αργότερα Β Γυμνασίου Αρρένων Πειραιά, κτηρίων που ξεχώρισαν για τα χαρακτηριστικά ανακλιντροειδή κιονόκρανα με τα οποία κοσμούσαν την όψη τους. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, η πορεία ανέγερσης των συγκεκριμένων οικοδομημάτων και ο ρόλος που επετέλεσαν ως κέντρα εκπαίδευσης στα τέλη του 19ου αιώνα.
70
Όταν ο Πειραιάς σείεται!
Γιαννοπούλου Ευαγγελία, Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνα, Μιχαηλίδη Μαρία-Όλγα, Μπουλές Ιάσονας, Παυλούδη Ευανθία, Ρέπα Μπίφσα Μαριάνθη
Επιβλέπουσα: Δήμητρα Καλαντώνη, ΠΕ 04.05
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Πειραιά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από υψηλή σεισμικότητα, γεγονός που προκαλεί ανησυχία σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός του σεισμικού κινδύνου που διατρέχει η πόλη μας. Ο σεισμικός κίνδυνος αποτελεί συνέλιξη της τρωτότητας των οικοδομών και των υποδομών μιας περιοχής και της μέγιστης αναμενόμενης εδαφικής κίνησης λόγω σεισμού (σεισμική επικινδυνότητα). Αρχικά μελετήσαμε την τρωτότητα των εκτιθέμενων σε σεισμικό κίνδυνο κτηρίων ανα οικοδομικό τετράγωνο εφαρμόζοντας εμπειρική μέθοδο αποτίμησης τάξης και δείκτη τρωτότητας σύμφωνα με την απογραφή κτηρίων της ΕΛΣΤΑΤ 2011. Εν συνεχεία, επιλέγοντας τη μέγιστη αναμενόμενη εδαφική επιτάχυνση από χάρτη του ΟΑΣΠ, υπολογίσαμε τον πιθανότερο βαθμό βλάβης που θα υποστεί κάθε οικοδομικό τετράγωνο μέσω αλγορίθμου. Τα αποτελέσματα συνδέθηκαν με βάση δεδομένων γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών (GIS) και σχεδιάστηκε Χάρτης Σεισμικού Κινδύνου του Πειραιά. Οι μαθητές διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα κτήρια του Πειραιά έχουν κατασκευαστεί από οπλισμένο σκυρόδεμα κατά την χρονική περίοδο 1961 - 1995 με μέτριο αντισεισμικό κανονισμό και ότι η πλειοψηφία των οικοδομικών τετραγώνων δεν διατρέχει ιδιαίτερο σεισμικό κίνδυνο.
71
«Στα Μονοπάτια του Μάρκου Βαμβακάρη: Μία διαδρομή στη Σύρο»
Γλύκας Αριστείδης, Γρυπάρη Αριστέα, Δαλεζίου Ευθυμία- Θέμις, Θεοδώρου Γεώργιος, Κόλλιας Γεώργιος, Κοντιζάς Ευάγγελος, Κοπανιτσάνος Απόστολος, Κοπανιτσάνου Χαρίκλεια, Λάμπρου Ευάγγελος, Λυκιαρδόπουλος Άγγελος, Μανιαδάκη Λαμπρινή, Μανιάτη Μαρία, Μπάιλας Δημήτριος, Μπρούσκαρης Ευάγγελος, Ξενικάκη Δήμητρα, Πιτσικάλη Ακριβή, Σκόνδρα Αικατερίνη, Τριανταφύλλου Κασσιανή, Φλώρου Νεφέλη
Επιβλέπουσες: Αγγελή Παναγιώτα (ΠΕ01), Κονδύλη Μαρία (ΠΕ02), Πλίτση Στεφανία (ΠΕ79.01)
1ο Γυμνάσιο Σύρου- Πειραματικό
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Μάρκος Βαμβακάρης (1905–1972), ο Πατριάρχης του ρεμπέτικου τραγουδιού, γεννήθηκε στην Άνω Σύρο, έναν τόπο που σφράγισε καθοριστικά τη ζωή και το έργο του. Μεγαλωμένος σε ένα αυστηρό αλλά ζωντανό κοινωνικό περιβάλλον, ανάμεσα σε φτωχικές γειτονιές, εκκλησίες και στενά σοκάκια, ο Μάρκος βίωσε από νωρίς τις δυσκολίες αλλά και την αυθεντικότητα της λαϊκής ζωής. Η Σύρος, με την ιδιαίτερη πολιτισμική της ταυτότητα και τη συνύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών τάξεων, του προσέφερε τα πρώτα ερεθίσματα που αργότερα μετουσιώθηκαν σε μουσική. Με τη μετανάστευσή του στον Πειραιά, ο Βαμβακάρης ανέπτυξε το προσωπικό του ύφος και καθιέρωσε το μπουζούκι ως βασικό όργανο του ρεμπέτικου. Ωστόσο, η μνήμη της γενέτειράς του παρέμεινε ζωντανή και καθοριστική. Η «Φραγκοσυριανή» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τραγουδιού εμπνευσμένου από τη Σύρο, υμνώντας τη γοητεία και το πνεύμα του νησιού. Έτσι, η Σύρος δεν υπήρξε απλώς ο τόπος γέννησής του, αλλά η βαθιά ρίζα της μουσικής και καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Σήμερα, η παρουσία του Μάρκου παραμένει ζωντανή στο νησί μέσα από μουσεία, μουσικές εκδηλώσεις και πολιτιστικές διαδρομές, επιβεβαιώνοντας ότι η κληρονομιά του συνεχίζει να εμπνέει και να συνδέει το παρελθόν με το παρόν.
72
«Τα σπίτια θυμούνται: ιστορίες ξεριζωμού και μνήμης στη Σπλάντζια Χανίων μέσω δημιουργικής γραφής και ψηφιακής αφήγησης»
Μαθητές/τριες Ομίλου Δημιουργικής Γραφής και Ρητορικής: Αλιγιζάκη Άλλα, Αργυροπούλου Αθηνά, Βαμβακάκη Άρτεμις, Δρακάκη Μαρκέλλα, Δραμηλαράκη Μαρία Άννα, Ζαχαροπούλου Άρτεμις, Καμπούρη Αλεξάνδρα, Καραγκούνη Αναστασία, Κουγεντάκη Μαρία Κυριακή, Μανωλουδάκη Ελευθερία, Μαρκογιαννάκη Ευαγγελία, Μπικογιάννη Θωμαΐδα, Μπικογιάννη Νικολέτα, Μπλαζουδάκη Αικατερίνη, Νικολακάκη Ελπίδα Γεωργία, Νικολουδάκη Αναστασία, Ντοσκέας Σωτήριος, Σόι Μελίνα, Τωμαδάκη Μιράντα, Χατζηλούη Χριστίνα Καρμέλλα
Μαθητές/τριες Ομίλου Ψηφιακής και Καλλιτεχνικής Απεικόνισης: Ανδρουλάκη Ελένη, Βουράκη Δήμητρα, Γεωργιλαδάκη Μαρία, Κουράκη Αικατερίνη, Κιαγιαδάκη Αλεξάνδρα, Μαρκάκη Παρασκευή, Μαργαρώνη Δήμητρα, Μπλαζουδάκη Ευαγγελία, Ριτζάκη Σταυρούλα, Ριτζάκης Νικόλας, Ρουμελιώτη Κωνσταντίνα, Σόι Μελίνα, Χαροντάκη Δανάη, Χατζάκη Ιωάννα Κυριακή, Χιωτέλλης Ιωάννης
Επιβλέπουσες: Φουντά Ελένη ΠΕ02, Τσιαμάλου Γεωργία ΠΕ02
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Χανίων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κατά το σχολικό έτος 2025–2026 οι Όμιλοι ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ και ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗΣ του 1ου Πειραματικού Γυμνασίου Χανίων συνεργάζονται σε ένα διαθεματικό εκπαιδευτικό εγχείρημα με επίκεντρο τη συνοικία της Σπλάντζιας, ιστορικό πυρήνα της παλιάς πόλης των Χανίων. Αφετηρία της δράσης αποτελεί η ιστορική μετάβαση της συνοικίας μετά το 1923, όταν με την ανταλλαγή των πληθυσμών τα οθωμανικά σπίτια κατοικήθηκαν από Μικρασιάτες πρόσφυγες. Οι μαθητές/τριες -μέσα από επιτόπιες επισκέψεις, ιστορική έρευνα και προφορικές μαρτυρίες- γνωρίζουν την ιστορία των κτιρίων και των ανθρώπων που έζησαν σε αυτά. Στη συνέχεια, τα μέλη του ΟΜΙΛΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΡΗΤΟΡΙΚΗΣ εμπνέονται διηγήματα από τη μετάβαση αυτή, επιχειρώντας να προσεγγίσουν με ενσυναίσθηση την εμπειρία του ξεριζωμού τόσο των Ελλήνων όσο και των Τούρκων προσφύγων, με τα σπίτια να λειτουργούν ως κεντρικοί αφηγηματικοί άξονες. Κατόπιν δύο από τα διηγήματα μετασχηματίζονται σε ψηφιακές αφηγήσεις από τον ΟΜΙΛΟ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗΣ με αξιοποίηση οπτικού και ηχητικού υλικού. Πρόκειται για μια διαθεματική δράση που συνδυάζει τοπική ιστορία, λογοτεχνία και δημιουργική γραφή, καλές τέχνες, ψηφιακά μέσα και πολυτροπικότητα, επιδιώκοντας τη βιωματική γνωριμία των μαθητών/τριών με την ιστορία του τόπου τους και την κατανόηση του ξεριζωμού, της προσφυγικής εμπειρίας, της ταυτότητας και της συνύπαρξης.
73
Είντα γίνεται στη Χιό; Όλο ξύνω και μετρώ….
ΑΓΙΩΡΓΟΥΣΗΣ Ν, ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ Α, ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ Ε, ΓΛΥΚΑ Χ, ΓΟΥΡΛΗΣ Δ, ΓΟΥΤΗΣ Σ, ΔΑΦΝΗ Φ, ΕΥΓΕΝΗΣ Σ, ΖΕΝΙΩΔΗΣ Π, ΖΟΥΜΑ Λ, ΖΩΗΣ Σ, ΙΣΟΥΦΑΪ Σ, ΚΑΡΓΑΤΖΗΣ Χ, ΚΟΙΝΟΥΣΗ Α, ΚΟΥΚΗ Μ, ΚΟΥΜΠΙΑΣ Ε, ΚΟΥΡΤΙ Ν, ΝΕΡΑΚΗ Μ,
Επιβλέπουσες: Ελένη Κιτρίνου, ΠΕ03, Κυριακή Βαγιάνου ΠΕ02
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Χίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία έχει ως στόχο να γνωρίσουν οι μαθητές/τριες ένα από τα πιο χαρακτηριστικά Μαστιχοχώρια της Χίου, το Πυργί, έναν τόπο που ξεχωρίζει τόσο για τη μοναδική του αρχιτεκτονική όσο και για τη ζωντανή του παράδοση. Το χωριό είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα περίφημα «ξυστά», τα γεωμετρικά σχέδια που διακοσμούν τους εξωτερικούς τοίχους των σπιτιών και των κτιρίων του και αποτελούν χαρακτηριστικό στοιχείο της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας. Παράλληλα, στο Πυργί και γενικότερα στα Μαστιχοχώρια συναντάται ένα ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα, το χιακό, το οποίο αποτελεί σημαντικό κομμάτι της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού.
Οι μαθητές /τριες αρχικά μελετούν την ιστορία των ξυστών και τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται από εξειδικευμένους τεχνίτες. Στη συνέχεια, αξιοποιώντας βιβλιογραφικές πηγές αλλά και συνεντεύξεις με κατοίκους του χωριού, δημιουργούν το δικό τους σενάριο, μέσα από το οποίο παρουσιάζουν την πυργούσικη ντοπιολαλιά και τη χρησιμοποιούν σε σκηνές εμπνευσμένες από την καθημερινή ζωή στο Πυργί. Στις σκηνές αυτές αποτυπώνονται στιγμές όπως το καθάρισμα της μαστίχας, οι καθημερινές συναλλαγές στην αγορά, αλλά και χαρακτηριστικοί διάλογοι και καβγάδες, που δίνουν ζωντάνια και αυθεντικότητα στην παρουσίαση. Μέσα από αυτή τη διαθεματική προσέγγιση και τη δημιουργική έκφραση, οι μαθητές/τριες έρχονται σε βιωματική επαφή με την χιακή τοπική πολιτιστική κληρονομιά.
74
Έλα να σου μιλήσω για τα γεωμετρικά μοτίβα του τόπου μου
ΑΓΙΩΡΓΟΥΣΗΣ Ν, ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ Α, ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ Ε, ΓΛΥΚΑ Χ, ΓΟΥΡΛΗΣ Δ, ΓΟΥΤΗΣ Σ, ΔΑΦΝΗ Φ, ΕΥΓΕΝΗΣ Σ, ΖΕΝΙΩΔΗΣ Π, ΖΟΥΜΑ Λ, ΖΩΗΣ Σ, ΙΣΟΥΦΑΪ Σ, ΚΑΡΓΑΤΖΗΣ Χ, ΚΟΙΝΟΥΣΗ Α, ΚΟΥΚΗ Μ, ΚΟΥΜΠΙΑΣ Ε, ΚΟΥΡΤΙ Ν, ΜΑΪΣΤΡΟΣ Μ, ΜΑΪΣΤΡΟΣ Π, ΜΑΝΤΙΚΑ Η, ΜΑΡΤΑΚΗ Β, ΜΠΙΛΙΡΑΚΗΣ Μ, ΝΕΡΑΚΗ Μ, ΝΤΟΣΚΑΣ Π, ΠΑΝΤΕΛΑΡΑΣ Ι, ΣΚΟΥΛΟΥΜΠΡΗ Ε.
Επιβλέπουσες: Ελένη Κιτρίνου, ΠΕ03, Βασιλική Πέτροβα, ΠΕ03
Σχολείο: 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Χίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εστιάζει στην αισθητική και την αρχιτεκτονική παράδοση της Χίου μέσα από τα ξυστά και τα βοτσαλωτά γεωμετρικά μοτίβα, τα οποία αποτελούν ζωντανά δείγματα του τοπικού πολιτισμού. Τα μοτίβα αυτά συναντώνται κυρίως στα Μαστιχοχώρια και στον Κάμπο της Χίου, αλλά και σε πολλά χαρακτηριστικά τοπόσημα του νησιού. Στόχος της εργασίας είναι οι μαθητές/τριες να παρουσιάσουν την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου τους μέσα από αυτά τα ιδιαίτερα λαογραφικά στοιχεία.
Η προσέγγιση είναι βιωματική, διερευνητική και διαθεματική. Περιλαμβάνει μελέτη φωτογραφικού και αρχειακού υλικού, συνεργασία με τοπικούς πολιτιστικούς φορείς, επιτόπια παρατήρηση και ομαδική εργασία.
Οι μαθητές /τριες εστιάζουν στην ιστορία, τις τεχνικές και τα μοτίβα των δύο αυτών μορφών λαϊκής τέχνης και παράλληλα διερευνούν τις γεωμετρικές έννοιες που κρύβονται πίσω από αυτά, όπως οι συμμετρίες, οι μετασχηματισμοί, τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα και οι αναλογίες. Μέσα από αυτή τη διαδικασία συνδέουν την τοπική ιστορία και την πολιτιστική τους ταυτότητα με τη σύγχρονη μαθηματική σκέψη.
75
Ανακαλύπτοντας την Πίστη και την Ιστορία: Τα Θρησκευτικά Μνημεία της Χίου.
ΑΓΑΘΟΥ Σ., ΑΛΜΕΤΑ Κ., ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ Π., ΑΝΔΡΕΑΔΗ Η., ΒΑΣΙΛΑΚΗ Μ., ΒΑΤΟΥΣΗ Ε., ΒΕΡΓΙΝΑ Κ., ΒΟΛΑΚΗ Ν., ΓΕ Μ., ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ Α., ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ Ε., ΓΙΑΜΟΥΡΙΔΗ Σ., ΓΚΑΓΙΑΛΗΣ Α., ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ Ι., ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗ Μ., ΔΡΟΣΑΚΗ Δ., ΔΡΟΣΟΥ Κ., ΕΥΓΕΝΗΣ Π., ΖΟΡΜΠΑΣ Θ., ΚΑΛΑΜΑΡΑ Δ., ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ Ι., ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ Γ., ΚΟΤΤΑΤΗΣ Κ., ΚΟΥΓΙΟΥΛΗ Ε., ΚΟΥΓΙΟΥΛΗ Κ., ΚΟΥΚΕΑΣ Ε., ΚΟΥΤΑΛΙΑΡΗ Ε., ΚΟΥΤΡΗ Σ., ΛΑΜΠΡΙΝΟΥΔΗ Φ., ΛΙΑΔΗ Θ., ΜΑΪΣΤΡΟΣ Μ., ΜΑΪΣΤΡΟΣ Π., ΜΑΜΟΥΝΑ Α., ΜΑΜΟΥΤΑΪ Ν., ΜΑΝΤΙΚΑ Η., ΜΑΡΑΓΚΟΥ Χ., ΜΑΡΤΑΚΗ Β., ΜΑΡΤΟΥΛΑ Κ., ΜΑΥΡΑΚΗ Α., ΜΟΝΙΟΥΚΑΣ Γ., ΜΟΡΤΑΚΗ Γ., ΜΟΥΤΑΦΗΣ Χ., ΜΠΙΛΙΡΑΚΗΣ Μ., ΜΠΟΗ Α., ΜΠΡΙΝΚ Κ., ΝΤΟΣΚΑΣ Π., ΟΡΦΑΝΟΥ Υ., ΠΑΓΚΑΛΟΥ Α., ΠΑΓΟΥΔΗΣ Τ., ΠΑΪΔΟΥΣΗ Α., ΠΑΪΔΟΥΣΗ Κ., ΠΑΝΤΕΛΑΡΑΣ Ι., ΠΑΠΠΑΣ Σ., ΡΙΤΣΟΣ Α., ΣΑΛΑΤΕΛΛΗ Φ., ΣΑΠΛΑΟΥΡΑΣ Γ., ΣΓΟΥΤΑ Μ., ΣΚΙΤΑ Λ., ΣΚΟΥΛΟΥΜΠΡΗ Ε., ΣΠΥΡΑΚΗΣ Λ., ΣΩΚΙΑΝΟΥ Ε., ΣΩΤΗΡΑΚΗΣ Γ., ΤΖΗΜΟΥΡΑΓΚΑΣ Ν., ΤΟΥΡΛΗΣ Κ. , ΤΣΑΚΟΣ Δ., ΤΣΑΛΔΑΡΗ Β., ΧΙΟΝΑ Ι., ΧΟΝΔΡΟΥΔΑΚΗΣ Δ., ΨΥΧΙΑΣ Δ., ΨΩΡΑ Α.
Επιβλέπων: Νικόλαος Κώσταλος, ΠΕ01 Θεολόγος
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Χίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να φέρει σε επαφή τους μαθητές/τριες με τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία, που εντοπίζονται στο νησί της Χίου. Η Χίος αποτελεί έναν τόπο με πλούσια ιστορία, λαογραφία, πολιτιστική και θρησκευτική παράδοση και ως εκ τούτου διαθέτει πλήθος θρησκευτικών μνημείων.
Οι μαθητές /τριες μετά από σχετική έρευνα θα εντοπίσουν και θα καταγράψουν τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία της Χίου, συγκεντρώνοντας βασικές πληροφορίας για το καθένα. Στη συνέχεια, θα γίνει αποτύπωση και παρουσίαση των θρησκευτικών μνημείων που εντοπίζονται στο νησί της Χίου σε κατάλληλο ψηφιακό χάρτη.
Για την πραγματοποίηση της παραπάνω δράσης, θα ερευνηθεί σχετικό έντυπο και ψηφιακό υλικό και θα υπάρξει συνεργασία τοπικούς φορείς. Μέσα από αυτή την ομαδική, βιωματική και διερευνητική προσέγγιση, οι μαθητές/τριες έρχονται σε επαφή με την τοπική θρησκευτική - πολιτιστική κληρονομιά.
76
Η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία ως ζωντανό μνημείο της Αλεξανδρούπολης: ένα κτίριο που διδάσκει Ιστορία
Αραμπατζής Ζήσης, Βάσιου Γιασεμή, Γαλαζούλας Γρηγόριος, Γιαννούλης Νικόλαος, Δαουλτζής Κωνσταντίνος, Δημητριάδη Χαρά Ελένη, Δημητρόπουλος Θεόδωρος-Παναγιώτης, Καραγατσίδη Ραφαηλία Φανουρία, Κιτικίδης Σάββας, Kομεσίδου Ιωάννα Δούκισσα, Ματθαίος Θεοδόσιος, Μητρούλας Πέτρος, Μπάκας Αθανάσιος- Μάριος, Μπαλλάκης Νικόλαος, Ναούνης Θεόδωρος, Πλάτανος Χαρίσιος, Πούπα Οσιέλ, Σκαρλατούδη Ιωάννα, Σκαρλατούδης Γεώργιος, Συμεωνίδης Ανάργυρος, Τέγος Γεώργιος, Χίντεγκ Στυλιανός
Επιβλέπουσες: Καραβοκύρη Βιργινία, ΠΕ70, Κυριακίδου Γεωργία, ΠΕ70
1ο 12/θ Πειραματικό Δ.Σ. Αλεξανδρούπολης ( Ενταγμένο στο Π.Τ.Δ.Ε., Δ.Π.Θ.)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το κτίριο όπου στεγάζεται το 1ο Πειραματικό Δ.Σ. Αλεξανδρούπολης είναι ένα από τα παλαιότερα και σπουδαιότερα νεοκλασικά κτίρια της πόλης. Πρόκειται για το κτίριο της Ζαρίφειου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, που πήρε το όνομά της από τον εθνικό ευεργέτη Γεώργιο Ζαρίφη.
Το κτίριο λειτουγεί ως Διδασκαλείο με Διευθυντή τον Θεόδωρο Κάστανο σχεδόν ταυτόχρονα με την ενσωμάτωση της Αλεξανδρούπολης στο ελληνικό κράτος. Με την κατάργηση των Διδασκαλείων και την ίδρυση των Παιδαγωγικών Ακαδημιών, και ύστερα από επίμονες προσπάθειες σημαντικών προσωπικοτήτων της πόλης και με το κληροδότημα του Γεωργιου Ζαρίφη, ιδρύεται η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία και λειτουργεί στο ίδιο κτίριο μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της ιστορίας της Ζαρίφειου Παιδαγωγικής Ακαδημίας και ταυτόχρονα σημαντικών κοινωνικών και ιστορικών γεγονότων της Αλεξανδρούπολης από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ΄2 τάξης.
Η έρευνα των μαθητών και μαθητριών αφορά στη μελέτη των αρχείων του σχολείου, βιβλιογραφικών πηγών, σε συνεντεύξεις σε σπουδαστές της Ζαρίφειου Ακαδημίας, αλλά και μαθητές των Πρότυπων σχολείων που συστεγάζονταν με αυτήν.
77
Από την Τοπική Ιστορία Στην Τοπική Λογοτεχνία Και Δημιουργία: Πως ο Τόπος Εμπνέει Τους Συγγραφείς
Βατίδη Αγγελική, Γεωργούλας Θωμάς, Γκίζα Ευαγγελία-Κλειώ, Κορώνης Μιχαήλ-Ιωάννης, Κουκούλη Ευσεβεία-Αμαλία, Κουτίνα Ευαγγελία, Λεφάκη Ελένη, Μαλαμούση Αθανασία, Μάνη Νεφέλη, Μαργαριτόπουλος Κωνσταντίνος, Μιράλη Μαρία, Νάσιου Φωτεινή –Γαρυφαλλιά, Σαλιαρέλης Χρόνης, Σάλτης Ηλίας, Τσιγάρα Γεωργία, Χρηστάκης Κωνσταντίνος
Επιβλέπουσα: Ειρήνη-Φαίδρα Γκουγκουλούλη ΠΕ.70
1ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Πορταριάς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε πώς ο γεωγραφικός και ο ιστορικός χώρος της Μαγνησίας λειτουργεί ως μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης για τη λογοτεχνία και τις τέχνες. Η Μαγνησία δεν αποτελεί απλώς ένα σκηνικό, αλλά έναν «ζωντανό χαρακτήρα» που διαμορφώνει την πλοκή και το ύφος των έργων. Η έρευνά μας επικεντρώνεται σε τρεις βασικούς άξονες. Στον πρώτο άξονα με επίκεντρο το τοπίο ως μύθο και Ιστορία αναλύουμε πως η Μαγνησία μέσα από την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και τη σύνδεση με τον μύθο των Κενταύρων τροφοδοτεί την Τοπική Λογοτεχνία. Στον δεύτερο άξονα με εστίαση στη λαϊκή τέχνη μελετάμε την επίδραση του λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου που «ιστορούσε» τους τοίχους του Πηλίου με χρώματα και τη διεθνή ακτινοβολία του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ο οποίος μετέτρεψε τις παιδικές του αναμνήσεις σε παγκόσμια τέχνη. Στον τρίτο άξονα με επίκεντρο το τρενάκι Μουτζούρης εξετάζουμε πως λειτούργησε ως σύμβολο σύνδεσης του παρελθόντος με το παρόν. Μέσα από δημιουργικές δράσεις όπως εικαστικές τέχνες, δημιουργική γραφή και ψηφιακή αφήγηση αποδεικνύουμε ότι εμείς, οι μαθητές, είμαστε οι νέοι δημιουργοί που καλούνται να συνεχίσουν την πολιτιστική παράδοση του τόπου μας αναδεικνύοντας ότι η τοπική ιστορία δεν είναι μόνο γεγονότα του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή δύναμη.
78
79
«Ο Κήπος της Αμαλίας: Ιστορία, Μνήμη και Βιώσιμη Κληρονομιά στον Εθνικό Κήπο»
Κουνέλη Ιωάννα, Κουτσούμπη Ευτέρπη Ευγενία, Κρητικός Σπυρίδων, Λιναρδής Ιωάννης Νεκτάριος, Μανακατάς Αλέξανδρος, Μπέκας Κωνσταντίνος, Ξυλαράς Έκτορας, Πατουχέας Ηλίας, Πέτσιου Παρασκευή, Πλούμη Παναγιώτα, Ποντίδη Ελευθερία, Σούσκας Μάριος Ιωάννης, Συκάς Περικλής, Τέγος Κωνσταντίνος, Φιλίππου Άννα, Φρυδάκης Οδυσσέας, Χαραλάμπους Ιωάννης Αθανάσιος, Χαρέμης Νικόλαος, Χουντάλας Ευστάθιος, Χρυσός Ευάγγελος
Επιβλέπουσες: Θηλυκού Σάρρα, ΠΕ01, Κορούλη Αθηνά, ΠΕ02,, Ντούπα Ευαγγελία, ΠΕ02
1ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Αθηνών «Γεννάδειο»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με οδηγό το λογοτεχνικό έργο «Ο Κήπος της Αμαλίας» της συγγραφέως Καρολίνας Μέρμηγκα οι συμμετέχοντες μαθητές και μαθήτριες εξερευνούν τον Εθνικό Κήπο ως τόπο ιστορικής, πολιτιστικής και περιβαλλοντικής σημασίας. Ειδικότερα αναζητούν πληροφορίες για την προσωπικότητα της βασίλισσας Αμαλίας, μελετούν την ιστορία του Κήπου, δημιουργούν φυτολόγιο, δίγλωσση (ελληνικά και αγγλικά) ξενάγηση και ένα σύντομο θεατρικό δρώμενο εμπνευσμένο από το βιβλίο. Στο τέλος της σχολικής χρονιάς οι μαθητικές ομάδες θα παρουσιάσουν δημόσια στους γονείς/κηδεμόνες τους τις εργασίες τους στον ίδιο τον Εθνικό Κήπο, με θεματικούς σταθμούς (ιστορική αφήγηση, φυτολόγιο, αγγλόφωνη ξενάγηση, θεατρικό δρώμενο).
Μέσω της υλοποίησης του εν λόγω προγράμματος οι μαθητές/-τριες θα έχουν την ευκαιρία να διερευνήσουν την ιστορική διαδρομή του Εθνικού Κήπου και το πρόσωπο της βασίλισσας Αμαλίας, να κατανοήσουν τη σημασία των δημόσιων χώρων και της ιστορικής μνήμης και να αναγνωρίσουν την αξία της βιοποικιλότητας και της αειφορίας στον Κήπο. Παράλληλα εξοικειώνονται με τεχνικές ιστορικής έρευνας και τεκμηρίωσης, καλλιεργούν δεξιότητες συνεργασίας, αναζήτησης, συνθετικής και δημιουργικής γραφής και εξασκούν τον γλωσσικό τους γραμματισμό σε δύο γλώσσες.
80
Βιομηχανικά κτίρια της Χαλκίδας:σκιές και μνήμες στο φως.
Βαρελάς Ιωάννης, Βασιλείου Γεώργιος, Γεροντίτης Γεώγιος, Γιαννακούρης Αναστάσιος, Γκορτζής Γεώργιος, Εμμανουηλίδης Χρήστος, Ζάχου Αναστασία, Καλαθέρη Ασημίνα, Καραβά Ραφαηλία, Κίλιμπα Ναταλία, Μητάκος Νικόλαος, Παπαβασιλείου Αλέξανδρος, Παπαναστασίου Νικόλαος,Τόγια Σοφία-Ελένη, Τρεπεκλής Ευάγγελος-Αναστάσιος, Φιλίππου Χαράλαμπος, Ψαρράς Γεώργιος
Επιβλέπουσες: Ζωή Μπούρου ΠΕ80, Ευδοξία Τσιτίνη ΠΕ 07
1ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η γεωγραφική θέση της Χαλκίδας, ενός τόπου με συνεχή ανθρώπινη παρουσία εδώ και περίπου 5.000 χρόνια, υπήρξε κομβική και συνδέθηκε άρρηκτα με την οικονομική της ζωή, η οποία αρχικά στηριζόταν στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Οι χερσαίες και θαλάσσιες συγκοινωνίες διευκόλυναν τη μεταφορά πρώτων υλών και προϊόντων, ενώ καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι αγροτικές πρώτες ύλες της ευρύτερης περιοχής, όπως η ρητίνη, ο μούστος, το λάδι και τα σιτηρά. Ιδιαίτερα μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας το 1833 και την ένταξή της στο ελληνικό κράτος, η Χαλκίδα εξελίχθηκε σε πρωτεύουσα του νομού και άρχισε να μετασχηματίζεται οικονομικά και κοινωνικά.Μετά το 1870, η βιομηχανική ανάπτυξη ενισχύθηκε σημαντικά, ενώ ο 20ός αιώνας αποτέλεσε περίοδο ακμής και οικονομικής άνθησης για την πόλη. Η εργασία επικεντρώνεται σε τρία επιλεγμένα παλιά βιομηχανικά κτήρια της Χαλκίδας, τα οποία αποτελούν μάρτυρες της ιστορικής της διαδρομής. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε κτίρια που αναστηλώνονται και επαναχρησιμοποιούνται, όπως η Αρέθουσα και ο ΑΣΑΧ, αλλά και σε κτίρια που έχουν εγκαταλειφθεί ή κατεδαφιστεί, όπως το κτίριο ΔΑΡΙΓΚ. Στόχος της εργασίας είναι η ανάδειξη της βιομηχανικής κληρονομιάς της Χαλκίδας και η σύνδεσή της με την ιστορική μνήμη και την τοπική ταυτότητα.
81
Εικονική περιήγηση στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας. Ο ρόλος του προστάτη Αγίου.
Κάβουρα Ελένη, Κοκκάλας Ιωάννης, Παπαμιχάλη Αργυρώ, Ρέτσας Άγγελος, Τάραμας Κωνσταντίνος, Τερζάκης Θεόδωρος, Φιλίππου Χαράλαμπος, Φλωροσκούφης Μάριος
Επιβλέπουσες: Κότσαρη Ελένη ( ΠΕ01), Ματθαίου Μαρία (ΠΕ02/MA-MEd)
1ο Πρότυπο ΓΕΛ Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σημείο εκκίνησης της δράσης είναι το ενδιαφέρον που παρουσιάζει για τους μαθητές/τριες η ιστορία των θρησκευτικών μνημείων του τόπου μας. Πρόσωπα αναφοράς είναι ο/η άγιος/α, η ιστορική του/της διαδρομή και η μετουσίωση της πορείας του/της σε ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση.
Σκοπός της δράσης είναι η εξοικείωση των μαθητών με την έρευνα ,η σφαιρική εξέταση του θέματος, η σύγχρονη παρουσίασή του με εποπτικά μέσα και η διαμόρφωση πολιτισμικής συνείδησης, από την οποία απορρέει η ανάγκη συντήρησης των θρησκευτικών μνημείων και ενσωμάτωσής τους στο καθημερινό βίωμα.
Ειδικότερα, οι μαθητές/τριες ασχολούνται με την έννοια του Πολιούχου Αγίου και την αξία του προσώπου στη διαμόρφωση θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας. Μέσο επίτευξης αυτού του στόχου αποτελεί η παρατήρηση των μνημείων στο φυσικό τους χώρο και η μελέτη της διαχρονικής αξίας και χρήση τους.
Οι μαθητές/τριες μέσω της εμπλοκής τους διευρύνουν την οπτική τους, αναζητούν συσχετισμούς και προσωπικές νοηματοδοτήσεις, ανακαλύπτουν τρόπους αυτοέκφρασης και δημιουργικότητας, ενισχύονται στην παρατήρηση, τον προβληματισμό ,την έρευνα και εν τέλει αντιλαμβάνονται την ουσιαστική αξία ενός σημαντικού μνημείου του τόπου τους, το οποίο διαχρονικά ενέπνευσε, παρηγόρησε, υποδέχθηκε, όρθωσε το ανάστημά του σε καιρούς χαλεπούς και έφτασε στο σήμερα, φέροντας τα σημάδια μνήμης βαθιά χαραγμένα στο είναι του.
82
Η ζωή και το έργο του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου
Γκλιάτη Αφροδίτη, Γρηγορίου Ιωάννα, Δερμάτη Σοφία- Λυδία, Δεληβοριάς Μιχαήλ, Δεδούση Ιωάννα, Δαϊναβά Βασιλική
Επιβλέπουσα: Αντωνάκου Μαρία (ΠΕΟ2)
1ο Πρότυπο ΓΕΛ Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η παρουσίαση της ζωής και του έργου του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου, ο οποίος γεννήθηκε στο Διδυμότειχο, το 1933, αλλά μεγάλωσε και ζει στη Χαλκίδα. Αποτελεί μια πολυσχιδή προσωπικότητα, καθώς έχει την ιδιότητα του φιλολόγου, του λογοτέχνη, του κριτικού λογοτεχνίας, του μεταφραστή. Έγινε προσπάθεια της παρουσίασης των ιδιοτήτων αυτού του πνευματικού ανθρώπου αλλά και της ιδιαίτερης σχέσης του με την πόλη της Χαλκίδας. Μέσα από την αναζήτηση πληροφοριών για τη ζωή και το έργο του προβλήθηκε η πνευματική του σχέση με τον Σκαρίμπα –μέσα από το διήγημα ΄΄Σκαριμπικό αλλιώτικο΄΄, το οποίο ανθολογείται στα Κείμενα Λογοτεχνίας της Γ΄ Λυκείου-ως το ελάχιστο δείγμα παρουσίασης του έργου του και της προσφοράς του στα ελληνικά γράμματα- και τον Παπαδιαμάντη αλλά και η καταλυτική επίδραση της πόλης της Χαλκίδας στην παραγωγή του λογοτεχνικού του έργου, όπως της συλλογής διηγημάτων ΄΄Λιμενάρχης Ευρίπου΄΄. Επιχειρήθηκε η παρουσίαση σκέψεών του για τη σχέση του έφηβου με τη λογοτεχνία –τότε, τώρα, στο μέλλον αλλά και προτάσεων ώστε να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στην καθημερινότητά του.
83
Ιστορικά γεγονότα της Πρέβεζας
Αλεξανδροπούλου Δήμητρα, Αλεξανδροπούλου Μιχαέλα, Γιάννου Ευφροσύνη, Γκιονάι Κενάντο, Γούση Ελένη, Δημητράκου Δήμητρα, Ελέζι Αντριάννα, Ζήση Βασιλική, Καμάσσα Ντομένικο, Κολιοφώτη Φωτεινή, Κωστούλας Αλέξανδρος, Κώτση Χαρίκλεια, Μπενετάτου Ειρήνη, Μπενετάτου Λαμπρινή, Μπότα Βασιλική, Ντούλε Αλέξανδρος, Παππά Ελένη, Ροπόκη Χριστίνα, Σκέντου Αναστασία, Σόφη Φωτεινή, Σύψας Κωνσταντίνος, Τσανάκα Κυριακή.
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Γιαννούλη Σοφία ΠΕ02, Πασσά Όλγα, ΠΕ82 & ΠΕ80, Μαγαλιού Μαρία, ΠΕ04.01
1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Πρέβεζας με Λυκειακές Τάξεις
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Πρέβεζα, πόλη-λιμάνι στρατηγικής σημασίας στο στόμιο του Αμβρακικού κόλπου, κατέχει διαχρονικά εξέχουσα θέση στην ιστορία της Μεσογείου, καθώς η γεωγραφική της θέση την ανέδειξε σε κομβικό σημείο στρατιωτικών, πολιτικών και γεωστρατηγικών εξελίξεων. Από την αρχαιότητα έως τους νεότερους χρόνους, ο έλεγχος της περιοχής συνδέθηκε άμεσα με την κυριαρχία στις θαλάσσιες οδούς της δυτικής Ελλάδας και τη διαμόρφωση ευρύτερων συσχετισμών ισχύος.
Η παρούσα εργασία εξετάζει τέσσερις καθοριστικούς ιστορικούς σταθμούς που διαμόρφωσαν την ταυτότητα της Πρέβεζας και επηρέασαν εξελίξεις πέρα από τα τοπικά όρια: τη Ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.), τη Ναυμαχία της Πρέβεζας (1538), τον Χαλασμό της Πρέβεζας (1798), την Απελευθέρωση της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο (1912) και την άφιξη των προσφύγων της Μικράς Ασίας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη Ναυμαχία του Ακτίου, γεγονός με κοσμοϊστορικές συνέπειες, καθώς οδήγησε στη γέννηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Στόχος της μελέτης είναι η ανάδειξη της διεθνούς σημασίας των γεγονότων αυτών και η σύνδεση της τοπικής ιστορίας της Πρέβεζας με τις μεγάλες πολιτικές, στρατιωτικές και ναυτικές μεταβολές στον χώρο της Μεσογείου και των Βαλκανίων. Μέσα από ιστορική και συγκριτική ανάλυση, η εργασία καταδεικνύει ότι η Πρέβεζα λειτουργεί ως διαχρονικό ιστορικό σταυροδρόμι, όπου το τοπικό και το παγκόσμιο επίπεδο αλληλεπιδρούν δυναμικά.
84
Προσωπικότητες που Επηρέασαν την Πορεία του Τόπου μας
Αλεξανδροπούλου Δήμητρα, Αλεξανδροπούλου Μιχαέλα, Γιάννου Ευφροσύνη, Γκιονάι Κενάντο, Γούση Ελένη, Δημητράκου Δήμητρα, Ελέζι Αντριάννα, Καμάσσα Ντομένικο, Κολιοφώτη Φωτεινή, Κωστούλας Αλέξανδρος, Κώτση Χαρίκλεια, Μπενετάτου Ειρήνη, Μπενετάτου Λαμπρινή, Μπότα Βασιλική, Ντούλε Αλέξανδρος, Παππά Ελένη, Ροπόκη Χριστίνα, Σκέντου Αναστασία, Σύψας Κωνσταντίνος, Τσανάκα Κυριακή.
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Πασσά Όλγα, ΠΕ82 & ΠΕ80, Γιαννούλη Σοφία ΠΕ02, Μαγαλιού Μαρία, ΠΕ04.01
1ο Πρότυπο Γυμνάσιο Πρέβεζας με Λυκειακές Τάξεις
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Πρέβεζα υπήρξε διαχρονικά στρατηγικό και πολιτισμικό σταυροδρόμι της Ελλάδας, όπου οι αποφάσεις και οι δράσεις επιφανών προσωπικοτήτων καθόρισαν την πορεία της. Η παρούσα εργασία εστιάζει στον ρόλο του Οκταβιανού, του Αλή Πασά, του Οδυσσέα Ανδρούτσου και του Κώστα Καρυωτάκη, αναδεικνύοντας πώς η στρατηγική, η πολιτική και η πολιτισμική τους παρουσία επηρέασαν την κοινωνία, την οικονομία και την ιστορική πορεία της Πρέβεζας σε διαφορετικές περιόδους.
Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι προσωπικότητες αυτές συνδέθηκαν με τα τοπικά και διεθνή γεγονότα, διαμορφώνοντας τη στρατηγική θέση της Πρέβεζας και την κοινωνικοπολιτισμική της ταυτότητα. Ο στόχος είναι να προσφέρει μια ολοκληρωμένη ανάλυση των σχέσεων ανάμεσα στην ηγεσία, την πολιτική δράση και την τοπική κοινωνία, αναδεικνύοντας τη διαχρονική σημασία της Πρέβεζας ως κέντρο στρατηγικών και πολιτισμικών επιρροών στην ευρύτερη Μεσόγειο. Μέσα από την εστίαση σε αυτά τα ιστορικά πρόσωπα, η εργασία προσφέρει πολύτιμη γνώση για τον τρόπο που η τοπική ιστορία αλληλεπιδρά με τις διεθνείς εξελίξεις, τονίζοντας τον καθοριστικό ρόλο των ηγετών και των δημιουργών στην ιστορική διαμόρφωση της πόλης.
85
Όταν ανάβει ο φανός, μιλά η ψυχή της Κοζάνης
Αρβανιτίδου Γεωργία, Ατματζίδης Στέφανος, Γαλάνη Βασιλική, Γιαννάκη Μαρκέλλα, Γκοτζαμπασοπούλου Ευδοκία, Καρακούλα Ζωή, Λότσιου Ευαγγελία, Μαργαρίτη Βασιλική, Μπελιάτη Ελένη, Μπέμπα Ξένια, Νάνου Άννα , Παπαδόπουλος Άγγελος, Παπαευαγγέλου Εύη, Σιώντα Μερόπη, Σταθόπουλος Χρήστος, Τακίδου Γεωργία, Τσακαλίδου Φωτεινή, Τσιόκανου Κωνσταντίνα
Επιβλέπουσα: Αναστασία Δημοπούλου, ΠΕ02
2ο Γενικό Λύκειο Κοζάνης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι Φανοί της Κοζάνης αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα αποκριάτικα έθιμα της πόλης και είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την αστική λαϊκή παράδοση και τη ζωή των γειτονιών. Η προέλευσή τους χάνεται στο παρελθόν, όταν οι κάτοικοι των συνοικιών άναβαν μεγάλες φωτιές τις τελευταίες ημέρες της Αποκριάς, γύρω από τις οποίες συγκεντρώνονταν για τραγούδι, χορό και σάτιρα. Κεντρικό στοιχείο του εθίμου είναι η φωτιά, η οποία συμβολίζει την κάθαρση, την αναγέννηση και τη μετάβαση από τον χειμώνα στην άνοιξη. Γύρω από τον Φανό ακούγονται τα χαρακτηριστικά αποκριάτικα τραγούδια της Κοζάνης, συχνά τολμηρά και σατιρικά, που μεταδίδονται προφορικά από γενιά σε γενιά. Η σάτιρα δίνει τη δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης και κοινωνικού σχολιασμού, αποτελώντας βασικό γνώρισμα του εθίμου. Οι Φανοί οργανώνονται παραδοσιακά από τις γειτονιές της πόλης, όπως ο Λάκκος τ’ Μάγγαν’, τα Πλατάνια, η Σκ’ρκα και ο Άγιος Δημήτριος, ενισχύοντας την τοπική ταυτότητα και τη συλλογική συμμετοχή. Η προετοιμασία και η κορύφωση του εθίμου αποτελούν υπόθεση ολόκληρης της κοινότητας. Σήμερα, οι Φανοί παραμένουν ζωντανό στοιχείο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Κοζάνης, μεταφέροντας αξίες όπως η συλλογικότητα, η μνήμη και η ελευθερία έκφρασης.
86
Μωμό(γ)εροι: με προσωπεία και ευχές στα ίχνη των προγόνων
Ατματζίδου Σοφία, Βαβλιάρα Ιωάννα, Βαβλιάρα Στεφανία, Βαλιάκα Φωτεινή, Γιαπράκα Θεοδώρα, Δέδε Νικολέτα, Δουλγερίδου Μαρία-Καλλινίκη, Καραθανάση Ελευθερία, Καρακούλας Νίκος, Κοντογούνη Αγνή, Κουτρώνα Άννα, Μιέστρη Αλέσια, Μπαντή Ευαγγελία, Παπανικολάου Βάγια, Πιλικίδου Ελισάβετ , Τέλλιος Βαγγέλης , Τσιότσιου Βασιλεία, Τσιφτσής Αργύρης, Χονδρογιάννη Βασιλική
Επιβλέπων: Παρίσσης Δουλγερίδης, ΠΕ11
2ο Γενικό Λύκειο Κοζάνης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Μωμοέρια αποτελούν παλιό λαϊκό δρώμενο του ποντιακού ελληνισμού με ρίζες στην αρχαιότητα και τελετουργικό χαρακτήρα. Τελούνταν παραδοσιακά κατά το Δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα έως τα Θεοφάνεια και στόχο είχαν να φέρουν καλή χρονιά, υγεία και καρποφορία στις κοινότητες του Πόντου.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Πόντιοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Κοζάνης μετέφεραν μαζί τους τα Μωμοέρια διατηρώντας τα ως μέσο μνήμης και πολιτισμικής συνέχειας. Το έθιμο ρίζωσε ιδιαίτερα σε ποντιακούς οικισμούς όπως το Πρωτοχώρι, ο Άγιος Δημήτριος, ο Τετράλοφος και το Ρυάκιο και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την ταυτότητα των προσφύγων. Το δρώμενο περιλαμβάνει μεταμφιέσεις, καθορισμένους ρόλους όπως οι Μωμόγεροι, μουσική, χορό και έντονη σάτιρα. Οι ομάδες περιφέρονται στα σπίτια προσφέροντας ευχές, προκαλώντας γέλιο και σχολιάζοντας κοινωνικά ζητήματα. Σήμερα τα Μωμοέρια στους Πόντιους της Κοζάνης αποτελούν ζωντανό στοιχείο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά. Μέσα από την αναβίωσή τους ενισχύεται η συλλογικότητα, η συμμετοχή της κοινότητας, η επαφή των νεότερων με την παράδοση και η διατήρηση των ποντιακών ηθών, εθίμων και αξιών στον σύγχρονο κόσμο, καθώς και η συνέχεια, η μνήμη, η ταυτότητα και η πολιτιστική κληρονομιά των κοινοτήτων.
87
Οδός Ερμού
Δημούδα Μαριάνθη, Κατσούρης Παναγιώτης, Λούκα Ευριδίκη, Λουλαδέλη Ευαγγελία
Επιβλέπων: Χριστόφορος Μουρουγιάννης, ΠΕ86
2ο Ημερήσιο Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία αυτή αποτελεί μια βιωματική περιήγηση στον κεντρικό εμπορικό και ιστορικό άξονα της Μυτιλήνης, την οδό Ερμού, με στόχο την ανάδειξη των σημαντικότερων μνημείων και σημείων πολιτιστικού ενδιαφέροντος της περιοχής. Μέσα από έναν νοητό περίπατο, οι μαθητές παρουσιάζουν τη διαχρονική ταυτότητα του δρόμου, όπου συνυπάρχουν μνημεία διαφορετικών ιστορικών περιόδων, όπως ο ναός του Αγίου Θεράποντα, η Μητρόπολη, η Καθολική Εκκλησία, το Γενί Τζαμί και το Τσαρσί Χαμάμ. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της αγοράς, με την ποικιλία καταστημάτων και τη ζωντανή καθημερινότητα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν της πόλης. Η εργασία πλαισιώνεται από οπτικοακουστικό υλικό, αφήγηση και παραδοσιακούς ήχους, επιδιώκοντας να προσφέρει στον θεατή μια ολοκληρωμένη πολιτιστική εμπειρία. Σκοπός της είναι να ενισχύσει τη γνώση και την αγάπη των μαθητών για τον τόπο τους και να αναδείξει την Ερμού ως ζωντανό μνημείο της ιστορικής και κοινωνικής μνήμης της Μυτιλήνης. Το τελικό παραγόμενο προϊόν της εργασίας θα παρουσιαστεί με τη μορφή βίντεο και ψηφιακής αφήγησης.
88
Από τη Μάκρη στη Νέα Μάκρη: ο ξεριζωμός και η αποκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων της Νέας Μάκρης.
Αποστολάκου Μιχαέλα, Γκρίτζη Ιόλη, Ρήγκου Αγγελική, Ρήγκου Αναστασία
Επιβλέπουσα: Ζερβάκη Αθηνά, ΠΕ02 Φιλόλογος
2ο Γενικό Λύκειο Νέας Μάκρης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στο πλαίσιο του φετινού μαθητικού συνεδρίου, «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου», το σχολείο μας, 2ο ΓΕΛ Νέας Μάκρης, παρουσιάζει την ιστορία των πρώτων κατοίκων της περιοχής, προσφύγων από τις ιωνικές κωμοπόλεις, Μάκρη και Λιβίσι. Η παρούσα εργασία αποτελεί μια αναδρομή στο προσφυγικό παρελθόν της περιοχής. Αρχικά επιχειρείται η διερεύνηση της ζωής των προσφύγων πριν την Μικρασιατική καταστροφή στα παράλια της Λυκίας της Μικράς Ασίας. Στη συνέχεια η έρευνα εστιάζει μέσα από μαρτυρίες απογόνων των Μικρασιατών στις συνθήκες που συνάντησαν οι πρόσφυγες το πρώτο διάστημα της εγκατάστασής τους στις βαλτώδεις περιοχές της Ανατολικής Αττικής και στις προσπάθειες που κατέβαλαν για να χτίσουν μια νέα ζωή. Στόχος της προσπάθειας αυτής είναι η δημιουργία ενός ιστορικού οδοιπορικού, μέσα από το οποίο η επαφή με το ιστορικό παρελθόν επιτυγχάνεται βιωματικά στο παρόν, σε σύνδεση με τον χώρο και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν.
89
Ψηφιακή Ιστορία
Γκιέλη Στέφανος, Ηλιοπούλου Χριστίνα, Θεοδωρόπουλος Ιωάννης, Θεοδωροπούλου Άννα, Καλδίρη Βασιλική, Κανελλακοπούλου Μαρία, Καρβούνη Ηλιάνα, Μακρυγένη Ιωάννα, Μουρκογιάννη Βασιλική, Μυλωνάς Αθανάσιος, Παπαδημητρίου Δημήτριος, Σταματόπουλος Κωνσταντίνος-Ραφαήλ, Χρυσανθακοπούλου Παναγιώτα
Επιβλέπουσες: Παναγιωτοπούλου Βασιλική ΠΕ86, Μεσιακάρη Κωνσταντία ΠΕ02
2ο Γενικό Λύκειο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τοπόσημα της πόλης, με κεντρικό στοιχείο τα αναβρυτήριά της, τα οποία κοσμούνται από λιοντάρια και αγάλματα τοποθετημένα πάνω από τα σιντριβάνια. Τα γλυπτά αυτά δεν λειτουργούν μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά φέρουν ιστορικό και συμβολικό χαρακτήρα, συνδέοντας το παρελθόν της πόλης με το παρόν της. Ο χώρος της πλατείας έχει καθιερωθεί ως σημείο συνάντησης των Πατρινών, αλλά και ως τόπος συγκέντρωσης για διαμαρτυρίες, εκδηλώσεις και κοινωνικές δράσεις, ενισχύοντας τον δημόσιο και συλλογικό του ρόλο. Με αφορμή το παραμύθι του Π. Σκούρα «Τα λιοντάρια της πλατείας», η ομάδα του Ομίλου «Τοπική Ιστορία – Ψηφιακή Ιστορία» του 2ου ΓΕΛ Πατρών στοχεύει στη συλλογή πρωτογενών πληροφοριών από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη, καθώς και στην επιτόπια παρατήρηση του χώρου. Μέσα από φωτογράφιση, σχεδίαση και καλλιτεχνική αποτύπωση των αγαλμάτων και των σιντριβανιών, οι μαθητές θα δημιουργήσουν και θα παρουσιάσουν το δικό τους ψηφιακό παραμύθι, πλαισιωμένο από σκίτσα και φωτογραφίες, αναδεικνύοντας τη σημασία της πλατείας στη σύγχρονη πολιτιστική ζωή της Πάτρας.
90
Τα Αναβρυτήρια της Πλατείας Γεωργίου Α’
Γκιέλη Στέφανος, Ηλιοπούλου Χριστίνα, Θεοδωρόπουλος Ιωάννης, Θεοδωροπούλου Άννα, Καλδίρη Βασιλική, Κανελλακοπούλου Μαρία, Καρβούνη Ηλιάνα, Μακρυγένη Ιωάννα, Μουρκογιάννη Βασιλική, Μυλωνάς Αθανάσιος, Παπαδημητρίου Δημήτριος, Σταματόπουλος Κωνσταντίνος-Ραφαήλ, Χρυσανθακοπούλου Παναγιώτα
Επιβλέπουσες: Μεσιακάρη Κωνσταντία ΠΕ02, Παναγιωτοπούλου Βασιλική ΠΕ86
2ο Γενικό Λύκειο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές του ομίλου «Τοπική Ιστορία – Ψηφιακή Ιστορία» του 2ου Γενικού Λυκείου Πατρών πραγματοποίησαν μια δημιουργική και ερευνητική προσέγγιση γύρω από τα σιντριβάνια της πλατείας Γεωργίου, ενός από τα πιο εμβληματικά σημεία της πόλης. Αρχικά, αναζήτησαν πληροφορίες και γνώρισαν την ιστορία των σιντριβανιών, διερευνώντας τη δημιουργία τους και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται άμεσα με το παρελθόν και την ιστορική εξέλιξη της Πάτρας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, κατανόησαν ότι τα σιντριβάνια δεν αποτελούν απλώς διακοσμητικά στοιχεία του αστικού τοπίου, αλλά φορείς μνήμης και πολιτισμού. Στη συνέχεια, οι μαθητές θα προχωρήσουν στην παρουσίαση των αγαλμάτων που δεσπόζουν πάνω από τα σιντριβάνια, αξιοποιώντας τα δικά τους σκίτσα και φωτογραφίες. Τα αγάλματα αυτά, αν και τα συναντάμε καθημερινά, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστα τόσο ως προς το τι απεικονίζουν όσο και ως προς τον συμβολισμό τους. Μέσα από την καλλιτεχνική και ερευνητική τους ματιά, οι μαθητές επιδιώκουν να αναδείξουν τη σημασία τους και να φέρουν το κοινό πιο κοντά στην κρυμμένη ιστορία που υπάρχει γύρω μας.
91
Το πριν, το κατά και το μετά του 1821. Μια ψηφιακή περιήγηση στην καθημερινότητά μας.
Μαρία Αγιοστρατήτη, Σταματία Πουρνάρα, Μαρία Σκανδάλη, Καλλιόπη Τραχείλου
Μαρία Κίκερη ΠΕ03, Γεώργιος Πολυζώης ΠΕ04, Μαρία Γκεβεζέ ΠΕ04.04
2 ΓΕΛ Χαϊδαρίου Ρήγας Φεραίος
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ιστορία του Χαϊδαρίου είναι πλούσια και συνδέεται με όλες τις σημαντικές ιστορικές περιόδους της Ελλάδας. Η παρούσα ερευνητική εργασία έχει ως στόχο τη μελέτη και την ανάδειξη της ιστορίας του Χαϊδαρίου μέσα από την καθημερινότητα των μαθητών του 2ου ΓΕΛ Χαϊδαρίου. Το σχολείο μας, που φέρει το όνομα "Ρήγας Φεραίος", έχει άμεση σύνδεση με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Επιπλέον, οι δύο δρόμοι δίπλα από το σχολείο τιμούν τη μνήμη του Γεώργιου Καραϊσκάκη και του Κάρολου Φαβιέρου, οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη Μάχη του Χαϊδαρίου το 1826, γύρω από το Παλατάκι. Η ιστορική αυτή κληρονομιά αποτυπώθηκε από τους μαθητές μας σε έναν ψηφιακό χάρτη, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή Google My Maps, η οποία επιτρέπει τη δημιουργία και κοινοποίηση διαδραστικών χαρτών. Στο πλαίσιο της εργασίας, οι μαθήτριες επισκέφθηκαν σημεία ιστορικού ενδιαφέροντος, κατέγραψαν φωτογραφίες και βίντεο και εμπλούτισαν τις γνώσεις τους μέσα από έρευνα στη βιβλιοθήκη του Χαϊδαρίου. Το τελικό παραδοτέο της εργασίας είναι ένας ψηφιακός χάρτης που περιλαμβάνει όλα τα ιστορικά μνημεία της περιοχής, συνοδευόμενος από κείμενο βασισμένο στη βιβλιογραφία, ψηφιακό υλικό και χωρικά δεδομένα, όπως η ακριβής τοποθεσία κάθε μνημείου και οι μεταξύ τους αποστάσεις. Ακολουθώντας την προτεινόμενη διαδρομή, ο χρήστης θα έχει τη δυνατότητα να περιηγηθεί στα μνημεία και να ανακαλύψει τη συμβολή του Χαϊδαρίου στην Ελληνική Επανάσταση. Με αυτόν τον τρόπο, η εργασία στοχεύει στη διάδοση της τοπικής ιστορίας μέσα από έναν σύγχρονο και προσιτό τρόπο.
92
Ράγες μνήμης: Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της Αλεξάνδρειας
Αναστασόπουλος Ευάγγελος, Γιαννουλέλης Χαράλαμπος, Γιοβανόπουλος Νικόλαος, Γιοβανόπουλου Αντίκλεια-Μαρία, Δημοπούλου Φανή, Καραγκιοζοπούλου Ελένη, Κουρουγιαννίδου Χριστίνα, Κούτσια Φωτεινή-Ειρήνη, Λαμπριανίδης Ορέστης, Παπαδημήτριου Σοφία, Παπαδόπουλος Ηλίας-Άγγελος, Σκαλίνου Ελένη, Σταμπουλής Αργύριος, Σχοινόπουλος Σταύρος, Τρυφινόπουλος-Βάφας Μιχαήλ, Χαριτίδου Αικατερίνη
Επιβλέπων/ ουσα: Αγγέλη Ελένη, ΠΕ02, Μανδρέλα Κωνσταντία, ΠΕ02
2ο Γυμνάσιο Αλεξάνδρειας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία με τίτλο «Ράγες μνήμης: Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Αλεξάνδρειας εξετάζει τον ρόλο του σιδηροδρομικού σταθμού ως τόπου ιστορικής μνήμης και κοινωνικής αναφοράς για την τοπική κοινότητα. Μέσα από ιστορικές πηγές αναδεικνύεται η σημασία του σταθμού στην οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική εξέλιξη της Αλεξάνδρειας από τα τέλη του 19ου αιώνα έως σήμερα. Η εργασία εστιάζει στη συμβολή του σιδηροδρόμου στη διαμόρφωση της αστικής ταυτότητας της πόλης, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο ο σταθμός λειτουργεί ως φορέας συλλογικής μνήμης, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν. Τέλος, επισημαίνεται η ανάγκη διατήρησης και ανάδειξης του σταθμού ως μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς και ζωντανού στοιχείου της τοπικής ιστορίας.
93
Αρχαίο Ιερό Θεσμοφορίων δήμου Αλιμούντος…όταν οι γυναίκες έπαιρναν τον λόγο!
Ανδριανού Μαρία, Ανδριανού Παναγιώτα, Ανδρικοπούλου Γεωργία-Παρασκευή, Ανδρικοπούλου Ιωάννα, Γαρουφαλίδης Παύλος, Γεωργακοπούλου Κυριακή, Δαλέζιου Βαλεντίνη, Ζησούλη Μαριάννα, Κουνενίδου Ιωάννα, Κωνσταντοπούλου Αικατερίνη, Κωνσταντοπούλου Ηλιάννα, Κώτσου Ιωάννα, Λεϊμονή Φωτεινή, Λου Γιούτσεν -Παρασκευή, Μαρκοπούλου Αναστασία, Παπαδάκης Ιωάννης, Παπανικολάου Έλενα, Σπυρόπυλος Θεόφιλος, Σταυριανάκου Αναστασία,
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΕΣ: Μπαχούμη Αγγελική ΠΕ 02, Λεοντσίνη Άννα ΠΕ03
2ο Γυμνάσιο Αλίμου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της εργασίας μας είναι να αναδειχθεί η σημασία του ιερού χώρου των Θεσμοφορίων στον αρχαίο δήμο Αλιμούντα Αττικής ( σημερινό Άλιμο), αλλά και ο αντίστοιχος θεσμός και ιδιαίτερα ο ρόλος των γυναικών σε αυτόν. Το αρχαίο ιερό βρίσκεται στον λόφο της Αγίας Άννας στον δήμο Αλίμου Αττικής, όπου σώζονται λείψανα της λατρείας της Δήμητρας και της Κόρης από την Κλασική περίοδο. Ο Αλιμούντας υπήρξε σημαντικό άστυ-δήμος με έντονη θρησκευτική και κοινωνική ζωή και οι Θεσμοφορίες, συνδεδεμένες με τη γονιμότητα και τη γεωργία, αποτελούσαν μία από τις σπουδαιότερες αποκλειστικά γυναικείες τελετές του αρχαίου κόσμου, ένα…φεστιβάλ στο οποίο οι γυναίκες έπαιρναν τον λόγο. Ήταν τριήμερες εορτές μόνο για έγγαμες γυναίκες και περιλάμβαναν συμβολικές πράξεις με στόχο την ευφορία της γης και των ανθρώπων. Πολύτιμες πληροφορίες για τον θεσμό προσφέρει και η κωμωδία «Θεσμοφοριάζουσαι» του Αριστοφάνη, η οποία αντανακλά το κλίμα αυτού του φεστιβάλ. Η μελέτη του χώρου επιτρέπει να κατανοήσουμε πώς το ιερό λειτουργούσε ως πεδίο συλλογικής δράσης και διατήρησης παραδόσεων, ενώ ο λόφος της Αγίας Άννας συνδέεται στενά με την τοπική ιστορία και αναδεικνύει μία σπουδαία, αλλά άγνωστη σε πολλούς πλευρά της πόλης μας.Τέλος φόρμας
94
Αρχαία Ήλιδα: Κοιτίδα Αθλητισμού και Πολιτισμού
Καλλιοντζή Εριφύλη, Κόλλια Ιωάννα Αικατερίνη, Κόλλια Μαρία Νικολέτα, Λούντζη Δέσποινα, Μάργαρη Δήμητρα, Μπίρμπα Νίκη, Ρέγκλη Αρετή Έφη, Ξουρή Αναστασία, Πασσά Μελίνα, Σπηλιοπούλου Κωνσταντίνα, Σπυροπούλου Μαρία
Συντονιστές: Παναγιώτα Γιαννακοπούλου (ΠΕ04.05), Άννα Κοκκίνου (ΠΕ83), Σταυρούλα Μπάλλα (ΠΕ02), Αγγελική Μιχαλοπούλου (ΠΕ03), Παναγιώτης Αποστολόπουλος (ΠΕ03.05)
2ο Γυμνάσιο Αμαλιάδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αρχαία Ήλιδα υπήρξε κορυφαίο κέντρο πολιτισμού και αθλητισμού της αρχαίας Ελλάδας, με ιδιαίτερο ρόλο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Χάρη στη στρατηγική της θέση στην Πελοπόννησο, η Ήλιδα έγινε ασφαλής τόπος διοργάνωσης των αγώνων, φροντίζοντας για την εκπαίδευση των αθλητών και τη δίκαιη κρίση μέσω των Ελλανοδικών, οι οποίοι εξασφάλιζαν την ορθή διεξαγωγή των αγώνων στην Ολυμπία. Παράλληλα, αποτέλεσε κέντρο παιδείας και πολιτισμού, με ανεπτυγμένους θεσμούς, καλλιτεχνική δραστηριότητα και σεβασμό στις αξίες της ειρήνης και της ευγενούς άμιλλας. Η καθιέρωση της Ολυμπιακής Εκεχειρίας υπογράμμισε την αξία της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των ελληνικών πόλεων. Ταυτόχρονα, η πόλη ήταν πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο, όπου αναπτύχθηκαν η φιλοσοφία, η ρητορική, οι τέχνες και η μουσική. Οι αρχαιολογικοί χώροι, τα γυμνάσια, τα θέατρα και οι ναοί αποτυπώνουν τη ζωή, τον πολιτισμό και την κοινωνική οργάνωση των κατοίκων της. Η συμβολή της Αρχαίας Ήλιδας ξεπερνά το πλαίσιο των αθλητικών αγώνων, καθώς συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός πολιτιστικού προτύπου που επηρέασε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο.
Σήμερα, η Αρχαία Ήλιδα δεν είναι μόνο μνημείο, αλλά ζωντανός πολιτιστικός κόμβος, όπου η ιστορία, η εκπαίδευση και οι πολιτιστικές δράσεις εμπνέουν νέες γενιές και διατηρούν ζωντανή την παράδοση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού
95
Τα “ Ρουγκατσάρια ή Λουκατσάρια ” έθιμο της Πρωτοχρονιάς του Νομού Γρεβενών
Ασλανίδου Χριστίνα, Βούλγαρη Νικολέτα, Βούλγαρη Παναγιώτα, Γούσιου Δήμητρα, Ευαγγελόπουλος Ευθύμιος, Καραμέτσιου Αικατερίνη, Καραμιχαηλίδης Στέφανος, Καραμιχαηλίδης Γεώργιος
Επιβλέπουσα: Κωνσταντινιά Σιούλη ΠΕ 02
2ο Γυμνάσιο Γρεβενών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Ρουγκατσάρια ή Λουκατσάρια είναι ένα από τα βασικά έθιμα της Πρωτοχρονιάς που γίνεται ακόμη σε διάφορα χωριά του Νομού Γρεβενών. Ομάδες μεταμφιεσμένων ατόμων γυρνούσαν στο χωριό από σπίτι σε σπίτι λέγοντας τα Κάλαντα και μοιράζοντας ευχές. Ντυμένοι με ακατέργαστα δέρματα ζώων, με μακριές μαύρες κάπες και φορώντας προσωπίδες είναι ζωσμένοι με βαριά κουδούνια, ώστε να διώχνουν το κακό και να φέρουν καλή χρονιά στο χωριό. Κεντρικός χαρακτήρας του εθίμου είναι ο Αράπης. Βάφει το πρόσωπό του μαύρο, φοράει κουδούνια, φουστανέλα και κρατάει ρόπαλο. Στο έθιμο συμμετέχουν επίσης η Νύφη και ο Γαμπρός, που συμβολίζουν τον γάμο, τη ζωή και τη γονιμότητα. Είναι ένα έθιμο από τα βάθη των αιώνων στο Νομό Γρεβενών και παρουσιάζει μικρές παραλλαγές από χωριό σε χωριό.
96
Σούρμενα: Ένας τόπος, 100 χρόνια ιστορία
Βογιατζή Μαρία, Βουδούρη Εμμανουέλα, Ευθυμίου Κωνσταντίνα, Ζαχοπούλου Βασιλική, Καλαβρυτινού Νεκταρία, Κιάρι Ραφαέλλα, Ματράγκα Μαρία, Μαύρου Μαριάννα, Μεταξά Μαρία
Επιβλέποντες καθηγητές: Νιώρα Ελένη (ΠΕ02), Σκλαβούνος Αντώνης (ΠΕ01), Χαμπίπης Παναγιώτης (ΠΕ11)
2o Γυμνάσιο Ελληνικού
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Σούρμενα Αττικής είναι ένας τόπος με ιστορία 100 χρόνων. Η παρούσα ερευνητική εργασία συνδέεται με τον άξονα Τοπική ιστορία και εθιμικές τοπικές συνήθειες. Συγκεκριμένα, η συμμετέχουσα ομάδα των μαθητριών του 2ου Γυμνασίου Ελληνικού θα παρουσιάσει συνοπτικά τον ερχομό και την εγκατάσταση των προσφύγων από τα Σούρμενα του Πόντου, καθώς και την εξέλιξη της κοινότητας σε βασικά σημεία. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην παρουσίαση του Ταφικού Εθίμου, ως συστατικού στοιχείου της ταυτότητας των Ποντίων Σουρμένων, το οποίο τελείται αδιάλειπτα όλα τα χρόνια της παρουσίας τους. Η εργασία βασίζεται σε επιτόπια έρευνα στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Σουρμένων και στην τέλεση του Ταφικού Εθίμου στο νεκροταφείο των Σουρμένων, την Κυριακή του Θωμά. Η ομάδα θα εργαστεί με αφόρμηση τα ερωτήματα που τίθενται γύρω από την ιστορία του τόπου, με στόχο τη διατήρηση της μνήμης και τους τρόπους με τους οποίους αυτή επιτυγχάνεται μέσω του Ταφικού Εθίμου ως εθιμικής συνήθειας.
97
Τα θρησκευτικά μνημεία του τόπου μου: Φορείς ιστορικής μνήμης και παράδοσης
Αλετρά Μαρία, Γαρακλίδου Κλάρα, Γαρδίκη Αθηνά, Γκιουζέλη Βασιλική, Μπεϊλάκη Ιωάννα-Όλγα, Μποζατζίδου Μιχαέλα, Παληός Αλέξανδρος, Σαρρίδης Κωνσταντίνος, Σεραφίδης Φώτιος, Στράτος Αντώνιος, Ταμήλια Ελένη, Υφαντίδου Αλεξία-Άννα
Επιβλέποντες: Κουτσιμανή Αικατερίνη ΠΕ06, Τσιαντούλα Αριστέα ΠΕ01, Γεωργούδας Ιωάννης ΠΕ83
2ο Γυμνάσιο Θέρμης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία βασίζεται σε έρευνα των μαθητών/μαθητριών για τα θρησκευτικά μνημεία στην ευρύτερη περιοχή του Νέου Ρυσίου Θεσσαλονίκης, με στόχο την ανάδειξη της ιστορικής, αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής τους αξίας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε εκκλησίες και παρεκκλήσια της περιοχής τα οποία αποτελούν ζωντανές μαρτυρίες της ιστορικής πορείας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου. Η έρευνα εστιάζει στη σύνδεση των θρησκευτικών μνημείων με την ιστορία των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και τονίζει τη σημασία τους ως φορέων ιστορικής μνήμης και συνέχειας με τις χαμένες πατρίδες. Παράλληλα, εξετάζονται βασικά αρχιτεκτονικά στοιχεία των θρησκευτικών μνημείων και η ύπαρξη προσφυγικών επιρροών που ενισχύουν τη στενή σχέση της αρχιτεκτονικής με την τοπική ιστορία. Επιπλέον, αναλύεται ο πολιτιστικός ρόλος των θρησκευτικών μνημείων στη ζωή της τοπικής κοινωνίας, καθώς αποτελούν σημαντικά κέντρα λατρείας και κοινωνικής συνοχής που συμβάλλουν στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και των τοπικών εθίμων και παραδόσεων. Μέσα από την παρούσα εργασία γίνεται φανερό ότι η προστασία των θρησκευτικών μνημείων στην ευρύτερη περιοχή του Νέου Ρυσίου Θεσσαλονίκης αποτελεί συλλογική ευθύνη, καθώς συντελούν στη μεταβίβαση αξιών από γενιά σε γενιά και στη διαμόρφωση της ταυτότητας της τοπικής κοινωνίας, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον της περιοχής.
98
Η Αθήνα του Ίζαρ: το ελληνικό πρόσωπο του Μονάχου
Βελολλάρι Γρηγόρης, Γαλάνης Αθανάσιος, Γκουδούλα Αναστασία, Ζάμπα Δήμητρα, Ζέππα Βαλεντίνος, Κεμεντζοπούλου Ευθυμία, Κολορίζου Βαρβάρα, Μουρατίδης Γεώργιος, Μπιτσαχτσίδου Ναταλία, Παπαγεωργίου Ραφαήλ, Παπαλίτσας Αναστάσιος, Ποζίδου Κωνσταντίνα, Σαμαρά Αικατερίνη, Σπυρίδου Φωτεινή, Στεργιοπούλου Κυριακή, Τσόκρης Δημήτριος, Τσουρπής Θεόδωρος,
Επιβλέπουσες: Καρατζία Αικατερίνη ΠΕ02, Κατσούλου Φωτούλα ΠΕ06, Παπαλεξοπούλου Αικατερίνη ΠΕ02
2ο Γυμνάσιο Μονάχου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το παρόν εκπαιδευτικό project υλοποιείται από μαθητές της Α΄ Γυμνασίου του 2ου Ελληνικού Γυμνασίου Μονάχου και εντάσσεται στον θεματικό άξονα «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου». Αφετηρία της προσέγγισης αποτελεί η ίδια η πόλη όπου ζουν οι μαθητές: ένα σύγχρονο αστικό περιβάλλον στο οποίο συνυπάρχουν η βαυαρική παράδοση και έντονα ίχνη του ελληνικού πολιτισμού.
Η ιστορική σχέση του Μονάχου με την Ελλάδα κατά τον 19ο αιώνα, με κεντρικό πρόσωπο τον Όθωνα, πρώτο βασιλιά του νεοελληνικού κράτους, καθώς και ο φιλελληνισμός του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, λειτουργούν ως ερμηνευτικό πλαίσιο για τη μελέτη μνημείων και χώρων με νεοκλασικά και ελληνικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, όπως η Königsplatz, η Γλυπτοθήκη και τα Προπύλαια.
Παράλληλα το project μεταφέρεται στο παρόν και αναδεικνύει τη σύγχρονη ελληνική παρουσία στο Μόναχο, μέσα από αναφορές σε οδούς με ελληνικά ονόματα, ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες, ελληνικά σχολεία και τη δράση της Ελληνικής Κοινότητας. Η τελική εργασία περιλαμβάνει ψηφιακή παρουσίαση και οπτικοακουστικό υλικό, σχεδιασμένα με τρόπο προσιτό στη μαθητική ηλικία, ενισχύοντας τη βιωματική μάθηση, τη δημιουργικότητα και την κατανόηση της τοπικής ιστορίας ως μιας ζωντανής γέφυρας πολιτισμών και ταυτοτήτων.
99
Ναύπλιο. Το λιμάνι της μικρής μας πατρίδας
Αραμπός Δημήτριος, Αραμπός Νικόλαος, Βέλμαχος Ζαχαρίας – Δημήτριος, Βλαντούση Αδριανή, Βουβοπούλου Ναταλία, Γαβρήλου Νεφέλη – Ευαγγελία, Γιαννάκου Παναγιώτα, Γιαννούλη Μαρία, Γκίκας Κωνσταντίνος, Διαμαντάκου Γεωργία, Δρούγκα Ευτυχία, Δρούζα Έλσα, Ζαχαράκη Αρετή, Ζαχαράκης Γρηγόριος, Ζγέντι Σάμπα, Ζυμής Μιλτιάδης, Καβάλλας Γεώργιος, Καζολιάς Παναγιώτης, Καραγιάννης Ανδρέας, Κατσίγιαννη Ευαγγελία, Κουτάτζη Σταματίνα, Κωσταρέλος Γεώργιος, Λαχανάς Ιωάννης, Μάλλιος Ηλίας, Μάλλιου Ανθή, Μανώλη Αναστασία, Μαστής Φαίδωνας, Μερμίγκη Παρασκευή, Μουρταράκος Έκτορας, Μπλάτσος Ανδριανός – Έκτορας, Μπουντούρης Κωνσταντίνος, Μώρου Νεφέλη, Παπαγεωργίου Σοφία, Παπαδοπούλου Σοφία, Παπαϊωάννου Γεωργία, Παπαμάρκου Ευάγγελος – Αδριανός, Περαχωρίτης Μάξιμος – Χρήστος, Πίκη Σοφία, Φραγκιουδάκης Ορέστης.
Συντονιστές εκπαιδευτικοί: Κονδυλία Δαμούλου ΠΕ02, Βασίλειος Κώτσιος ΠΕ08, Αικατερίνη Οικονόμου ΠΕ04.04, Μαρία Σκότρα ΠΕ03
2ο Γυμνάσιο Ναυπλίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Από τα παράθυρα του σχολείου μας αντικρίζουμε το λιμάνι του Ναυπλίου σε απόσταση λίγων μόλις μέτρων. Οι ήχοι και οι φωνές του συνοδεύουν το καθημερινό μάθημα. Είναι το φόντο κάθε διαλείμματος και κάθε κοντινού σχολικού μας περίπατου, σημείο συνάντησης και απαραίτητο πέρασμα στη βόλτα και τη σαββατιάτικη έξοδο. Γι’ αυτό δημιουργήσαμε μια μικρή ταινία που παρουσιάζει το λιμάνι όχι μόνο ως τον πιο οικείο μας χώρο αλλά και ως την «καρδιά» της πόλης και βασικό στοιχείο της ταυτότητάς της. Η ταινία μας περιγράφει τη φυσική του ομορφιά και τονίζει τη μεγάλη ιστορική σημασία που έχει από την αρχαιότητα έως σήμερα ως πύλη εμπορίου, επικοινωνίας και πολιτισμού, με χαρακτηριστικά σύμβολα το Μπούρτζι και το Παλαμήδι. Παράλληλα, παρουσιάζει την εμπορική και τουριστική κίνηση αλλά και την καθημερινή ζωή γύρω από το λιμάνι, με τους κατοίκους της πόλης, τους ψαράδες και τους επισκέπτες. Επιθυμούμε λοιπόν, με τη βοήθεια της ταινίας μας, να ζήσετε για λίγο και σεις το λιμάνι του Ναυπλίου ως ζωντανή εμπειρία, γεμάτη μνήμες, ομορφιά και ιστορίες που συνεχίζουν να γράφονται.
100
Η στάμνα και το οικολογικό αποτύπωμα
Πολυχρονίδου Ειρήνη- Νεφέλη, Τσελεπίδου Μαρία- Βικτώρια, Φασούλα Ιωάννα, Φωτιάδου Αναστασία, Χριστοφορίδου Νεφέλη
Γαλάνης Νικόλαος ΠΕ80, Τσαχουρίδου Μαρία ΠΕ08
2ο Γυμνάσιο Περαίας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Αφετηρία της παρούσας εργασίας αποτελεί η στάμνα, ένα απλό αλλά πολυσήμαντο αντικείμενο της καθημερινής ζωής, άρρηκτα συνδεδεμένο με τον τόπο, τη διαχείριση της αποθήκευσης νερού και τροφίμων και τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Μέσα από τη μελέτη της, οι μαθητές/τριες διερευνούν έννοιες που σχετίζονται με το οικολογικό αποτύπωμα, όπως η αειφορική διαχείριση των φυσικών πόρων και η αποφυγή της υπερκατανάλωσης. Μεθοδολογικά, η εργασία βασίζεται στη βιβλιογραφική ανασκόπηση και στη διαθεματική προσέγγιση (Οικιακή Οικονομία, Εικαστικά, Εργαστήριο Δεξιοτήτων). Επιπλέον, βασίζεται στην κατασκευή σταμνών στο εργαστήριο των Εικαστικών και δημιουργίας- παρουσίασης ενός σύντομου θεατρικού δρώμενου, ενισχύοντας τη βιωματική και ομαδοσυνεργατική μάθηση. Αναζητώντας το οικολογικό αποτύπωμα μέσα από τον πολιτισμό, αναδεικνύεται η διαχρονική σημασία της στάμνας σε κοινωνικό, πολιτισμικό και περιβαλλοντικό επίπεδο για τον σύγχρονο άνθρωπο. Μέσα από αυτή τη διαχρονική οπτική, οι μαθητές/τριες συνειδητοποιούν πως ο πολιτισμός δεν είναι αποκομμένος από την κοινωνία και το περιβάλλον, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα για την καλλιέργεια ενεργούς πολιτειότητας και περιβαλλοντικής συνείδησης.
101
«Σταφίδα, ο μαύρος χρυσός της Ηλείας»
Αντύπας Τίτος, Βελντές Αθανάσιος, Βορλόκας Αχιλλέας , Γκοτσόπουλος Αλέξης, Γκοτσοπούλου Κων/να, Ιορδάνης Διονύσιος. Ιορδάνης Χρήστος, Κακρή Δήμητρα, Καντούνη Μαρία, Κατρανίδης Ιωάννης,Κλωνάρης Νικόλαος, Κολλιαδήμα Βασιλική, Κονδύλη Αλεξάνδρα, Λεμόνη Μυρτώ, Λεμπέση Μαρία, Λεοναρδοπούλου Μαρία, Λογκοβίτη Δέσποινα, Λύχα Χριστίνα, Λύχα Χρύσπα, Μπακάλη Ευγενία, Μπεκρή Ιωάννα, Παναγόπουλος Ανδρέας, Πουλής Χρήστος, Χύσα Νεράντζα.
Επιβλέπουσες : Ανδριοπούλου Παναγιώτα, ΠΕ02, Γρηγοροπούλου Αβροκόμη , ΠΕ Θεοδωροπούλου Νικολέττα,ΠΕ02, Μιχαλάκη Μακεδονία, ΠΕ02
2ο Γυμνάσιο Πύργου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ιστορία της σταφίδας στον Πύργο είναι άρρηκτα δεμένη με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Ηλείας, ιδιαίτερα από τον 19ο αιώνα. Η κορινθιακή σταφίδα αποτέλεσε το σημαντικότερο εξαγώγιμο προϊόν της περιοχής και βασική πηγή πλούτου για αγρότες και εμπόρους. Ο Πύργος, χάρη στη γεωγραφική του θέση και στο λιμάνι του Κατακόλου, εξελίχθηκε σε σπουδαίο εμπορικό κέντρο συγκέντρωσης και διακίνησης της σταφίδας προς την Ευρώπη. Την περίοδο της «σταφιδικής ευημερίας» δημιουργήθηκαν αποθήκες, εμπορικοί οίκοι, σιδηροδρομική σύνδεση και νέες υποδομές, που άλλαξαν την όψη της πόλης. Ωστόσο, η σταφιδική κρίση στα τέλη του 19ου αιώνα προκάλεσε οικονομική ύφεση, κοινωνικές εντάσεις και μετανάστευση. Παρά τις δυσκολίες, η σταφίδα άφησε βαθύ αποτύπωμα στην ιστορική μνήμη και την ταυτότητα του Πύργου, ως σύμβολο ανάπτυξης αλλά και αγώνα.
102
Συνομιλώντας με Μακεδονομάχους στις γειτονιές μας
Αλεξοπούλου Αφροδίτη, Αλευρίδου Ελένη, Αλευρίδου Στεφανία, Αρβανιτίδου Σοφία, Βίτκας Νικόλαος, ΓκεσόπουλοςΙάσονας, Γκότση Θεοδώρα, Γρηγοριάδης Σπυρίδων, Δάικου Τατιανή, Δούμτση Νικολέτα, Δούμτσης Γεώργιος, Ιωαννίδου Δανάη, Καρατζάς Ευστάθιος, Κιούσης Σωτήριος, Κόλτσης Κωνσταντίνος, Κοσκοσίδου Άννα, Κροκάρη Σταυρούλα, Μάρκου Χρήστος, Μηντσόπουλος Αλέξανδρος, Μιαούλης Δημήτριος, Μποσδελεκίδης Άγγελος, Μποσδελεκίδου Δέσποινα, Μπότσης Στέργιος, Οικονόμου Ελευθερία, Παλικρούσης Λάζαρος, Ποστολίτσιν Χρήστος, Σουλίδης Αλέξανδρος, Τζαμπάζης Βίκτωρ, Τριανταφύλλου Δημήτριος, Φορτομάρη Αθανασία
Επιβλέπουσες: Ρίζου Ευανθία, ΠΕ 80, ΜαλεσιάγκουΔομνίκη, ΠΕ 02,Ιορδανίδου Αναστασία, ΠΕ 02.ΕΑΕ
2ο Γυμνάσιο Φλώρινας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Από την ιστορία του τόπου μας επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, καθώς η Φλώρινα και η ευρύτερη περιοχή της διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο ως πεδίο δράσης των Μακεδονομάχων, στην προσπάθεια απελευθέρωσης της Μακεδονίας και ένωσής της με το ελληνικό κράτος.
Κατά τη συζήτηση με τους μαθητές, ακούγοντας κάποια ονόματα Μακεδονομάχων, ορισμένοι από τους μαθητές μας αναγνώρισαν ονομασίες οδών στις γειτονιές τους. Έτσι σκεφτήκαμε να χρησιμοποιήσουμε τις οδούς της Φλώρινας - και κυρίως της περιοχής γύρω από το σχολείο μας - ως βάση για την ενασχόλησή μας με τους Μακεδονομάχους, με στόχο να γνωρίσουμε αυτά τα πρόσωπα και τη δράση τους.
Οι μαθητές χωρισμένοι σε ομάδες, συνεργατικά και βιωματικά, με επιτόπια έρευνα εντοπίζουν τις οδούς που φέρουν ονόματα Μακεδονομάχων και στη συνέχεια ερευνούν βιβλιογραφικό και αρχειακό υλικό, ώστε να γνωρίσουν τη ζωή και τη δράση αυτών των αγωνιστών. Τέλος, σε συνεργασία με τη Δημοτική Αρχή της πόλης, υλοποιούνται κάποιες ιδέες των μαθητών, που φέρνουν τους Μακεδονομάχους πιο κοντά στο σήμερα.
103
Πηγές Αρέθουσας: Ένα παράδειγμα διασύνδεσης τοπικής ιστορίας, φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος
Αλαφάκη Ελισάβετ, Αλεξανδρή Μάρθα, Βενιζέλου Μαρία, Γεωργίου Αθηνά, Γιασεμάκη Ειρήνη ,Δημητρίου Νικόλαος, Ευαγγελίδου Ελένη, Ζησιμάκη Λυδία –Αμυγδαλιά, Καζάνης Επαμεινώντας, Καπνίδη Ειρήνη-Χρυσοβαλάντου, Καρλέτσου Εριέττα-Ελένη, Καρόζη Γαλάτεια, Καρτελιά Αντωνία, Κατσαρής Ιωάννης, Κολοβός Βασίλειος, Κοροβέση Μαρία, Κορόζη Σοφία-Καλομοίρα, Κορόζης Σταμάτιος , Κότσαρη Ευαγγελία, Λούκα Αμάντα, Μπαλτά Μελίνα, Νιδριώτη Ειρήνη, Νιδριώτης Παναγιώτα, Παπαναγιώτου Γεώργιος, Πετούμενου Άννα, Πολύζος Γεώργιος, Σταματίνη Βασιλική, Σωτηροπούλου Ελένη, Τσαλίκη Ελένη-Άννα, Τσάτση Αναστασία,
Επιβλέπων/ ουσα: Καραγκούνη Ελ. ΠΕ04, Κουσερής Αθ. ΠΕ04, Σαμίου Μαρ. ΠΕ86, Παπαμανώλης Ανδ. ΠΕ03
2ο Γυμνάσιο Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία, υπό τον τίτλο «Πηγές Αρέθουσας: Ένα παράδειγμα διασύνδεσης τοπικής ιστορίας, φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος», προσεγγίζει το ιστορικό αυτό τοπόσημο της Χαλκίδας ως ένα δυναμικό πεδίο περιβαλλοντικής και πολιτισμικής εκπαίδευσης.
Αρχικά, επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή που εκκινεί από τον μύθο της Νύμφης Αρέθουσας και τη χρήση της πηγής κατά την αρχαιότητα ως ζωτικού πόρου ύδρευσης, φτάνοντας έως τη σύγχρονη εποχή, όπου το φυσικό τοπίο πιέζεται από την αστική ανάπτυξη. Μέσα από τη συγκριτική μελέτη «παρελθόντος-παρόντος», αναδεικνύονται οι αλλαγές στη φυσιογνωμία της περιοχής και η επιτακτική ανάγκη προστασίας της.
Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση PowerPoint, εμπλουτισμένη με οπτικοακουστικό υλικό, ενώ θα προβληθεί και βίντεο από τη δράση καθαρισμού των Πηγών Αρέθουσας από τους μαθητές.
Πυρήνα της εργασίας αποτελεί η ενεργή εμπλοκή των μαθητών μέσω της συμβολικής «υιοθεσίας» του χώρου. Υπερβαίνοντας τη στείρα μετάδοση γνώσεων, το 2ο Γυμνάσιο Χαλκίδας θεσμοθέτησε δράσεις καθαρισμού και φροντίδας που πραγματοποιούνται δύο φορές ετησίως. Η βιωματική αυτή πρακτική λειτουργεί διττά: αφενός συμβάλλει στην αισθητική και οικολογική αναβάθμιση του υδροβιότοπου και αφετέρου καλλιεργεί στους μαθητές την ταυτότητα του ενεργού πολίτη, μετατρέποντάς τους σε θεματοφύλακες της τοπικής τους κληρονομιάς.
104
Κυκλώπεια Τείχη Κεφαλονιάς: Η Μνήμη της Γης και ο Διάλογος των Ανθρώπων
Αβαντίου Νεφέλη, Ανδρικόπουλος Μάριος, Βαλλιάνου Ρωξάνα Σοφία, Βασιλάρης Γιώργος, Γιώργο Άλεξ, Γκιοσάι Ορέστι,Δεμαρτινού Αγάπη, Δρόσος Παναγιώτης, Ζαμπαύτη Αγγελική, Ζαμπαύτη Μαρία Αγγελική, Ζαχαράτος Μερέτ Οδυσσέας, Ιωαννίδης Λουκάς, Κάγια Βανέσα, Καππάτος Παντελεήμων, Κόκαλη Σπυριδούλα, Κοκκόλης Ελευθέριος, Κοτσιανού Αναστασία, Κουμαριώτης Άγγελος, Κουστουμπάρδης Διονύσιος, Κρεμύδα Νίκη, Λάλα Κλαίρη, Λαμπόβας Άγγελος, Λαμπρόπουλος Σπυρίδων, Λαμπροπούλου Δήμητρα Αέλια, Λάσκαρη Χρύσα, Λελάι Εμάνουελ, Λελάι Μαρία, Λελάι Ρεάλντα, Λελάι Γκεράλντο, Λίφια Ένιο, Μαγκαφάς Γιώργος, Μάρκου Αρλίντ, Μεμάι Γκάμπριελ, Μεμπελίκα Χένρι, Μέτσε Ενγκελλούσε, Μιχελής Μάριος, Μίτρι Αναστάς, Μουντάκης Βασίλειος, Μπαλί Ντιμερίτα, Μπέλλου Μυρτώ, Μπουχάγιερ Δαμιανός, Μουρελάτου Βασιλική, Μυτάφι Χρυσάνθη, Νικολάου Γεράσιμος Τάσος, Νικόλλι Αντελίσα, Ντόντα Γιούργκεν, Σαμπέρ Άκο, Σελιμάνι Αργκίτα, Σιμάτου Ιουλία, Σκαλτσή Αγγελική, Σκλιβάνος Παναγιώτης, Τεκμενίδη Φψτεινή, Τζωρτζάτου Ειρήνη, Τραυλού Νίκη Ιωάννα, Φλαμπιάτου Γεωργία, Χαλιναρίδης Ανδρέας, Χέτι Χαμελίσα
Επιβλέπων/ ουσα: Μοσχοπούλου Κατερίνα ΠΕ70, Ραποτίκα Παρασκευή ΠΕ70, Σακκά Μάρθα ΠΕ70
2ο Δημοτικό Σχολείο Αργοστολίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη ΣΤ΄ Δημοτικού εστιάζει στην ιστορία και τον πολιτισμό της Κεφαλονιάς, με έμφαση στα κυκλώπεια τείχη, στις τοπικές παραδόσεις και στη διαχρονική σχέση πολέμου και ειρήνης. Οι μαθητές προσεγγίζουν το θέμα μέσα από βιωματικές και συνεργατικές δραστηριότητες που ενισχύουν τη δημιουργικότητα, την ιστορική σκέψη και την ενσυναίσθηση. Στο πλαίσιο του προγράμματος κατασκευάζουν πήλινα «νομίσματα» εμπνευσμένα από την αρχαιότητα και συμμετέχουν σε δραματοποίηση μιας ιστορικής μάχης, μέσα από την οποία αναδεικνύεται η αξία της ειρηνικής συνύπαρξης. Το πρόγραμμα συνδέεται με βασικά γνωστικά αντικείμενα της ΣΤ΄ Δημοτικού, όπως η Ιστορία, η Γλώσσα, τα Εικαστικά, η Θεατρική Αγωγή, η Γεωγραφία και η Κοινωνική & Πολιτική Αγωγή. Η μεθοδολογία βασίζεται στη συλλογική έρευνα, στη χρήση οπτικού υλικού, στη βιωματική μάθηση και στον αναστοχασμό των μαθητών. Η διάχυση των αποτελεσμάτων πραγματοποιείται μέσω έκθεσης με τα πήλινα έργα, παρουσίασης φωτογραφικού υλικού, θεατρικής αναπαράστασης και δημιουργίας έντυπου ή ψηφιακού υλικού που κοινοποιείται στη σχολική κοινότητα. Η αποτίμηση του προγράμματος γίνεται με παρατήρηση της συμμετοχής των μαθητών, φύλλα αναστοχασμού, αξιολόγηση των δημιουργικών εργασιών και συζήτηση μεταξύ εκπαιδευτικών για την πορεία, τις επιτυχίες και τα σημεία βελτίωσης. Συνολικά, το πρόγραμμα επιδιώκει να καλλιεργήσει ιστορική επίγνωση, συνεργασία, δημιουργικότητα και βαθιά κατανόηση της αξίας της ειρήνης.
105
«Γαϊτανάκι»: το πασχαλινό δρώμενο της Αιτωλοακαρνανίας
Γιολδάσης Χρήστος, Γκρίζης Παναγιώτης, Γρίβας Βασίλειος, , Καζάνας Σταύρος, Καλαμπαλίκης Νικόλαος, Κανιώτη Ευανθία, Κονόμι Κριστιάν, Μπλέτσας Ιωάννης, Παπακωνσταντής Άγγελος, , Στρωματιάς Αθανάσιος, Τασιούλης Νικόλαος, Τρόκα Σύλβια
Επιβλέπουσες: Τοπάτση Αναστασία, ΠΕ70 & Μπλέτσα Μαρία, ΠΕ70
2ο Δημοτικό Σχολείο Θεστιέων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αιτωλοακαρνανία, ο μεγαλύτερος σε έκταση νομός της Ελλάδας, διακρίνεται για τον φυσικό, ιστορικό και πολιτιστικό της πλούτο. Στο χωριό Ανάληψη του Δήμου Θέρμου τελείται κάθε Δευτέρα ή Τρίτη του Πάσχα το δρώμενο «Γαϊτανάκι», το οποίο είναι ενταγμένο στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο χορευτικό δρώμενο με ιστορικές, θρησκευτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, στο οποίο συμμετέχουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά, χωρίς τη συνοδεία μουσικών οργάνων παρά μόνο τραγουδιού από τους συμμετέχοντες. Τόσο οι στίχοι, όσο κι ο τρόπος «πλεξίματος» των χεριών αποτελούν χαρακτηριστικά στοιχεία του δρωμένου κι αποδίδουν διαχρονικές αρχές κι αξίες της κοινότητας. Η μελέτη και παρουσίαση του συγκεκριμένου δρωμένου πραγματοποιήθηκε από τους/τις μαθητές/ήτριες με την ολιστική μέθοδο, η οποία προσεγγίζει το δρώμενο σε συνδυασμό με επιμέρους στοιχεία του Λαϊκού Πολιτισμού και μέσα από ανακαλυπτικές, βιωματικές κι ομαδοσυνεργατικές τεχνικές. Η ενασχόληση των μαθητών/τριών με την πολιτισμική παράδοση του τόπου τους αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, δημιουργώντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη συνέχεια της πολιτιστικής κληρονομιάς στο διηνεκές. Έτσι, λοιπόν, στα πλαίσια του μαθητικού συνεδρίου «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου», ένα σπουδαίο δρώμενο της πλούσιας παράδοσης της Αιτωλοακαρνανίας μελετάται, παρουσιάζεται και κληροδοτείται με σεβασμό στη νέα γενιά.
106
Το Λουτράκι διηγείται την ιστορία του
Συμμετέχοντες: Αγκάτσι Χεριάνα, Ανδρούτσος Λεωνίδας , Βόγκλη Νεφέλη Βρατσίστα Αγγελική, Γιαννάκενας Νικόλαος , Γιαννίδης Νικόλαος, Γιαννούλη Χρυσοβαλάντη-Βασιλική, Γκίνη Ανδριάνα, Γκοτζάι Αθηνά-Μαρία, Ίτσιος Αναστάσιος , Καλαντζής Παναγιώτης Καραβαγγέλη Αγγελική-Μαρία, Καραγκούνης Αθανάσιος , Καραγκούνης Δημήτριος, Κεβάνη Ρένος, Κολλιάκος Γεώργιος , Κουζιώνης Δημήτριος , Κωνσταντούλια Ευαγγελία , Λαζανά Ανθή, Λιόντου Αδαμαντία, Λουβιτάκης Σωτήριος, Μαργέτης Ευστάθιος, Μίχα Χαρίκλεια, Μουστάκης Λάζαρος, Μπαριάμαϊ Μελίνα, Μπίσδας Στέφανος-Σωτήριχος, Μπόρσης Παναγιώτης , Ντυρμίσι Αρμέλα , Οικονόμου Παναγιώτα, Παντελέου Δανάη, Παπακωνσταντόπουλος Βασίλειος, Πέρρα Αναστασία, Σκάρος Δημήτριος, Σκόπι Εζέλ, Τσερώνης Χρήστος, Τσιάτης Ανδρέας –Παναγιώτης, Τσουλχάι Νοέλ, Υμεράι Τζέι, Φίνου Αδαμαντία, Φίνου Ανθή, Χαλκιάς Ιωάννης.
Επιβλέπουσα: Νιγιάννη Αδαμαντία (ΠΕ70)
Συνεργάτες εκπαιδευτικοί: Καραγκούνη Μαρία(ΠΕ 70), Κόκκινου Χριστίνα(ΠΕ70)
2ο Δημοτικό σχολείο Λουτρακίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Λουτράκι είναι ένας προορισμός που συνδυάζει τη φυσική ομορφιά, με την ιστορία και τον πολιτισμό. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κόλπου και είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα ιαματικά λουτρά φημισμένα από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
Το Λουτράκι είναι επίσης γνωστό για το Ηραίον Περαχώρας, ένας αρχαιολογικός χώρος αφιερωμένος στη θεά Ήρα. Επίσης ξεχωρίζει η μονή οσίου Παταπίου χτισμένη στον βράχο με την πανοραμική της θέα, η εντυπωσιακή διώρυγα της Κορίνθου, η ρωμαϊκή έπαυλη που μαρτυρά το παρελθόν της περιοχής, η αρχαία Δίολκος που συνέδεε τις δύο άκρες του Ισθμού και ο φάρος Μελαγκάβι, σημείο αναφοράς με μοναδικό τοπίο δίπλα στο Ηραίον.
Η ομάδα των μαθητών ερεύνησε την ιστορία του Λουτρακίου με αφορμή το μάθημα της Ιστορίας. Σκοπός της εργασίας ήταν να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου τους και να κατανοήσουν ότι ο τόπος που ζουν έχει πλούσιο παρελθόν και σημαντικά μνημεία. Μέσα από την έρευνα οι μαθητές θα μάθουν να σέβονται την πολιτισμική τους κληρονομιά και θα συνειδητοποιήσουν τη σημασία της διατήρησής της.
107
«Βλάχοι-Νομάδες της παράδοσης»
Αθανασιάδου Παρθένα, Αναστασιάδης Ανδρέας, Ασλαματζίδου Τριανταφυλλιά, Βασιλείου Γεώργιος, Γεωργιάδου Δέσποινα, Γλαβέλης Δημοσθένης, Καγιά Εύα, Καμπέλης Ιωάννης, Μοναχάς Μάριος, Μποζατζίδου Κυριακή, Ναλμπάντης Ρηγίνος, Παπαγρηγορίου Παναγιώτα, Σιδηράς Άγγελος,Σουλάϊ- Σάντρου Αλεξάντρα, Συκιώτη Αικατερίνη, Τσακαλακίδου Κωνσταντίνα, Τσιλίκας Αλέξανδρος, Ζουλούμη Ειρήνη,
Επιβλέποντες: Νικολάου Ελένη (ΠΕ70), Πετειναράκη Ελένη (ΠΕ70), Φρασιόλα Στυλιανή (ΠΕ71), Γκατζούνης Νικόλαος, (ΠΕ02)
2ο Δημοτικό Σχολείο Παλαιοκάστρου, Θεσσαλονικής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το εκπαιδευτικό έργο με τίτλο «Βλάχοι – Νομάδες της παράδοσης» υλοποιήθηκε από τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης κατά το σχολικό έτος 2025–2026, με στόχο τη γνωριμία τους με την τοπική ιστορία και την πολιτισμική κληρονομιά του τόπου στον οποίο ζουν, όπου η βλάχικη παρουσία υπήρξε καθοριστική. Το έργο σχεδιάστηκε με βάση τις αρχές της διερευνητικής και βιωματικής μάθησης, ενισχύοντας τη μαθητοκεντρική προσέγγιση και την ενεργό συμμετοχή των μαθητών. Μέσα από οργανωμένες δράσεις κατανόησης του ιστορικού πλαισίου, οι μαθητές αναζήτησαν πληροφορίες από πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές, όπως προφορικές μαρτυρίες, ιστορικά τεκμήρια και έντυπες πηγές, τις οποίες κατέγραψαν, αποδελτίωσαν και επεξεργάστηκαν συνεργατικά. Στη συνέχεια, υλοποίησαν δραστηριότητες που αφορούσαν τη διαχείριση της συλλογικής μνήμης, της πολιτισμικής ταυτότητας και της ιστορικής συνείδησης, αναπτύσσοντας δεξιότητες κριτικής σκέψης και συνεργασίας. Το έργο ολοκληρώθηκε με δράσεις μνήμης και δημιουργικής έκφρασης, εστιάζοντας στην προστασία και ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από την αναβίωση εθίμων και παραδόσεων, καλλιεργώντας τον σεβασμό και την υπευθυνότητα των μαθητών απέναντι στο παρελθόν και το μέλλον του τόπου τους.
108
Ένα βλέμμα στα Άγραφα
Αγοροπούλου Άννα-Ελεονώρα, Γκβελεσιάνι Μαρίνα, Δεμικέλης Ευάγγελος, Κακούσιου Αντωνία, Μακρή Πολυξένη, Μπουντόλου Αθανασία, Τσάβαλος Γεώργιος, Ταράτσαλου Αναστασία-Μαρία, Τσίντζα Παναγιώτα, Τσίτου Ιωάννα
Επιβλέπουσες: Ουρανία Μαγγίνα, ΠΕ83-ΠΕ82, Σταυρούλα Νάκου, ΠΕ89.01, Ευανθία Μήτσιου, ΠΕ87.02
2ο Ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία στρέφει «ένα βλέμμα στα Άγραφα», αναδεικνύοντάς τα ως διαχρονικό προπύργιο της Ορθοδοξίας και της ελευθερίας, μέσα από μια βιωματική διαδρομή που συνδέει την ιστορική μνήμη με το φυσικό κάλλος. Το οδοιπορικό ξεκινά από τις παρυφές του θεσσαλικού κάμπου, όπου το βλέμμα αιχμαλωτίζεται από την Ιερά Μονή Κορώνης· εκεί, ο επισκέπτης συναντά την Κάρα του πολιούχου και νεομάρτυρα Αγίου Σεραφείμ, προτού γνωρίσει το Σχολείο Δάσους Μεσενικόλα.
Η περιήγηση συνεχίζεται προς την Ιερά Μονή Πέτρας Καταφυγίου και τον Βοτανικό Κήπο Νεοχωρίου, μια στάση κομβική για τη γνωριμία με την τοπική χλωρίδα, και κορυφώνεται στην εμβληματική Ιερά Μονή Παναγίας Πελεκητής και το Σχολείο Δάσους Κερασιάς. Η ανάβαση προς το Ορεινό Καταφύγιο Αγράφων προσφέρει μια μοναδική επαφή με το αλπικό ανάγλυφο, ενώ η πορεία ολοκληρώνεται δυτικά στην ιστορική Ιερά Μονή Παναγίας Σπηλιάς, το απόρθητο «στρατηγείο» των αγωνιστών του 1821 πάνω από την άγρια χαράδρα του Αχελώου.
Μέσα από αυτή τη γεωγραφική διασύνδεση των μεταβυζαντινών μνημείων με σύγχρονες δομές περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, τα Άγραφα μετατρέπονται σε ένα ζωντανό πεδίο μάθησης. Εκεί, η πνευματικότητα, η αγωνιστικότητα και η οικολογική συνείδηση συνθέτουν μια αδιάσπαστη ταυτότητα, προωθώντας παράλληλα ένα μοντέλο αειφόρου τουρισμού που σέβεται και αναδεικνύει την πολύτιμη κληρονομιά του τόπου.
109
Καρδίτσα: Ο νομός των λιμνών και των παραδοσιακών γεύσεων.
Δήμου Ευαγγελία, Γκβελεσιάνι Αλέξανδρος, Γκορτσά Αλεξάνδρα, Καραγιάννη Κωνσταντίνα, Μαρκούτη Φωτεινή, Νταμκαρέλου Ραφαηλία, Ντιακονέσκου Μιχαήλ, Ντούλα Χριστίνα, Παππά Αγγελική, Φαλάρας Φώτιος, Χαβδούλας Παναγιώτης
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Ζερβουδάκη Αναστασία ΠΕ88.04, Κάλφα Σουλτάνα ΠΕ 88.01, Κουκουτσέλου Κωνσταντία ΠΕ 88.02
2ο Επαγγελματικό Λύκειο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία μελετά το νομό Καρδίτσας το κέντρο της Ελλάδας, ως πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών κάθε χρόνο. Γίνεται αναφορά στο πλούσιο φυσικό τοπίο όπου κυριαρχεί το υγρό στοιχείο. Δυτικά η τεχνητή λίμνη Πλαστήρα, νότιο ανατολικά η τεχνητή λίμνη Σμοκόβου και τα ιαματικά λουτρά και πάλι δυτικά η φυσική χαριτωμένη λίμνη Στεφανιάδας καθώς και η υπό κατασκευή τεχνητή λίμνη του φράγματος της Συκιάς, προσφέρουν πλούσιες δραστηριότητες ενώ η Λίμνη Πλαστήρα αποτελεί πηγή ζωής για τον κάμπο και την ίδια την πόλη της Καρδίτσας
Μια περιοχή με πλούσια αγροτική παράδοση και εύφορη γη που φημίζεται για τα ποιοτικά παραδοσιακά τοπικά προϊόντα. Αναφέρονται τα πιο γνωστά αγροτικά προϊόντα της Καρδίτσας, το βαμβάκι που έχει συμβάλει καθοριστικά στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, τα δημητριακά, το αιγοπρόβειο γάλα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή παραδοσιακής γιαούρτης, φέτας και κασεριού, εξαιρετικής γεύσης και ποιότητας. Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στο μέλι της περιοχής, το οποίο παράγεται από τα άνθη του κάμπου και των ορεινών περιοχών, καθώς και στα προϊόντα χοιρινού κρέατος όπως λουκάνικα και τσιγαρίδες που παρασκευάζονται με ιδαίτερες συνταγές που περνούν μέσα από την παράδοση από γενιά σε γενιά.
Τα παραδοσιακά προϊόντα της Καρδίτσας δεν είναι απλά διατροφικά αγαθά, αλλά φορείς ιστορίας και παράδοσης.
110
Τα χωριά του κόλπου Καλλονής
Άννα Μαρία Αναστασέλλη, Πηνελόπη Ανδρόνικου, Κυριακή Βιτσέντζου, Παναγιώτα Σουλτάνα Βιτσέντζου, Βασίλειος Βόμβας, Ιωάννα Γιαλαμά, Δημοσθένης Ραφαήλ Κρουτσίδας, Γαβριήλ – Γεώργιος Μαρμαρινός, Θεοδώρα Παπαγεωργιάδη, Παρασκευή Φανουρία Παπαδοπούλου, Μαρκελιάν Σούλι
Επιβλέποντες : Στυλιανός Μεστούσης, ΠΕ 90, Αριστέα Γιαννάκα, ΠΕ 86
2ο Ημερήσιο ΕΠΑΛ Μυτιλήνης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο κόλπος της Καλλονής, που βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Λέσβου, περιβάλλεται από χωριά με σημαντική ιστορική, πολιτιστική και φυσική αξία. Τα χωριά του κόλπου, όπως η Καλλονή, η Σκάλα Καλλονής, ο Πολιχνίτος, η Νυφίδα, τα Παράκοιλα , τα Βασιλικά, το Λισβόρι και άλλα μικρότερα οικιστικά σύνολα, έχουν αναπτυχθεί σε στενή σχέση με το φυσικό περιβάλλον και τις παραδοσιακές οικονομικές δραστηριότητες της περιοχής. Κύρια ασχολία των κατοίκων υπήρξε διαχρονικά η αλιεία, η γεωργία και η κτηνοτροφία, με ιδιαίτερη έμφαση στην παραγωγή ελαιολάδου και αλιευμάτων υψηλής ποιότητας, όπως οι περίφημες σαρδέλες Καλλονής. Ο κόλπος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους της Ελλάδας, φιλοξενώντας πλούσια βιοποικιλότητα και σπάνια είδη πουλιών, γεγονός που ενισχύει τον οικοτουρισμό. Τα χωριά διατηρούν ζωντανά τα τοπικά έθιμα, τη λαϊκή αρχιτεκτονική και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, συμβάλλοντας στη διατήρηση της ταυτότητας της περιοχής. Σήμερα, τα χωριά του κόλπου Καλλονής συνδυάζουν την παράδοση με τη σύγχρονη ζωή, αποτελώντας σημαντικό πολιτιστικό και περιβαλλοντικό πόλο της Λέσβου.
111
Η λεηλασία της Ιερά Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών από τους Βουλγάρους
Κύρτσιου Μαρία, Λαπατώνης Παναγιώτης, Ματζιάρη Ιωάννα, Μουμτζίδης Κωνσταντίνος- Χρυσοβαλάντης, , Μούργκου Αγγελική, Μπεντούλη Αθανασία
Επιβλέπουσες: Αθανασιάδου Ολυμπία ΠΕ01, Ρουμάνου Πηνελόπη ΠΕ02,, Βούρκου Μαρία ΠΕ 80
2ο ΕΠΑΛ Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία παρουσιάζει την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, ένα σημαντικό θρησκευτικό και ιστορικό μνημείο της περιοχής. Στο πλαίσιο του μαθήματος Ζώνη Δημιουργικών Δραστηριοτήτων, οι μαθητές εργάστηκαν ομαδικά μελετώντας την ιστορία της Μονής, η οποία ιδρύθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ορθόδοξης πίστης σε δύσκολες περιόδους, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως χώρος εκπαίδευσης και φιλοξενίας μοναχών Η Μονή ξεχωρίζει για τη θρησκευτική της σημασία, καθώς σε αυτή χειροτονήθηκε ο Άγιος Ραφαήλ, ενώ εδώ μόνασε και αναπαύεται ο τελευταίος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μετά την άλωση, Γεννάδιος Σχολάριος, γεγονός που προσδίδει επιπλέον ιστορική αξία. Κατά τη διάρκεια των βουλγαρικών επιδρομών, η Μονή υπέστη σοβαρές καταστροφές και λεηλατήθηκαν τα κειμήλιά της, πολλά από τα οποία παραμένουν στη Βουλγαρία μολονότι η τοπική Εκκλησία κατέβαλε επίμονες προσπάθειες για την επιστροφή τους. Παρά τις απώλειες και τις καταστροφές, η Μονή εξακολουθεί να αποτελεί ζωντανό πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο, προσφέροντας πνευματική καθοδήγηση, φιλοξενία στους προσκυνητές και εκδηλώσεις που συνδέουν την θρησκευτική παράδοση με τη σύγχρονη κοινωνία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής.
.
112
«Ο τόπος μας μέσα από τη διήγηση ιστοριών των προγόνων μας»
Αμανατίδου Μαρία-Αρετή, Αμοιρίδης Νικόλαος – Χρήστος, Αραμπατζή Ίριδα, Βασίλαρου Ευθυμία, Βασιλειάδης Μιχαήλ, Βυζιηνός Ευλάμπιος, Γαβράς Αντώνιος, Γαραμτζίδου Δέσποινα, Γεωργιάδης Στυλιανός, Γιαννάτσκος Δημήτριος, Δεληγιάννη Ανδριάνα, Ελευθερίου Νικόλαος Αιγέας, Ευαγγέλου Αθηνά, Θωμαΐδης Θεόδωρος, Καγιάννη Ραφαηλία, Κακαβίτσας Σοφιανός, Καπετανάκος Ευάγγελος, Καράμπαγλη Ραφαέλα, Μουλάς Δημοσθένης, Παπαδοπούλου Ελένη, Ραδίτσης Αστέριος, Ραφαηλίδου Σοφία, Σαλτσίδης Ευστράτιος, Σένια Σελιντιόνα, Σουμελίδης Χαράλαμπος, Σπυρίδης Κωνσταντίνος, Σπυρίδου Ελισάβετ, Τακαβάκα Ναυσικά, Τουμανίδου Ελένη, Τσομίδου Ευδοκία, Χρηστίδου Δήμητρα, Χρυσάφη Αικατερίνα
Επιβλέποντες: Κυριακίδου Παρθένα, ΠΕ02, ΠΕ70, Άννα Μπαδήλα, ΠΕ02, Κωνσταντίνος Μυρωνίδης, ΠΕ04.01
2ο ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΙΛΚΙΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σε μια βιωματική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση της τοπικής ιστορίας οι μαθητές/μαθήτριές μας δημιούργησαν ένα σύντομο βίντεο, στο οποίο καταγράφουν και αφηγούνται ιστορίες των προγόνων τους που ήρθαν κυρίως από τον Πόντο, ιστορίες προσφυγιάς, απώλειας, αγώνα και επανεκκίνησης. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, οικογενειακές αφηγήσεις και μνήμες που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά, οι μαθητές ανακαλύπτουν τις ρίζες τους και κατανοούν βαθύτερα το παρελθόν του τόπου τους.
Κεντρικό θέμα της εργασίας είναι η συνέχεια: οι σημερινοί Κιλκισιώτες αποτελούν τους συνεχιστές εκείνων των ανθρώπων που, παρά τις ταλαιπωρίες και τα βάσανα της προσφυγιάς, κατάφεραν να δημιουργήσουν, να ριζώσουν και να πλαισιώσουν κάτι νέο και ουσιαστικό. Το έργο αναδεικνύει ότι ο κόσμος μας είναι ένας μικρόκοσμος που διαμορφώνεται μέσα από καθημερινές ιστορίες απλών ανθρώπων. Μέσα από τη μαθητική ματιά, η ιστορία αποκτά πρόσωπο, φωνή και συναισθηματικό βάθος.
113
Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου Κιλκίς
Αθανασιάδου Χρυστάλλα, Αραμπατζή Ίριδα, Γαβράς Αντώνιος, Ευαγγέλου Αθηνά, Ιωαννίδου Αλεξάνδρα, Κιουφεντζόγλου Κατσαβέλη Ελένη, Μπίκου Αναστασία, Σαββίδου Μαρία - Ηλιάνα, Παπαδοπούλου Άννα, Πασσαλίδης Παύλος, Τακαβάκα Ναυσικά, Χατζοπούλου Σοφία
Συντονίστρια καθηγήτρια : Κατσαβέλη Μαρία ΠΕ01
2ο Πειραματικό ΓΕΛ Κιλκίς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην περιοχή της πόλης του Κιλκίς δεν υπάρχουν πολλά μοναστήρια, μόνο δύο και αυτά έχουν ιστορία λίγων χρόνων. Η Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου Κιλκίς όμως έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία να αφηγηθεί. Σχετίζεται με τη νεότερη ιστορία της πόλης μας, τα έργα που έγιναν την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά και την ένωσαν με τα γύρω χωριά καθώς και με τον πόλεμο του ΄40. Σε εκείνη την τοποθεσία μαζεύτηκαν οι συμπολίτες μας που έφυγαν για το αλβανικό μέτωπο, εκεί ξανασυναντήθηκαν όσοι επέστρεψαν για να τιμήσουν τους νεκρούς ήρωες συντρόφους τους. Αργότερα το σημείο εκείνο έγινε τόπος μνήμης και εξελίχθηκε σε θρησκευτικό κέντρο στα πλαίσια της οργάνωσης της Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου. Καθώς η ιστορία ενός τόπου και των μνημείων του είναι η ίδια η ιστορία των ανθρώπων που τον κατοικούν, αυτή την ιστορία του νεότερου Κιλκίς θα αφηγηθουμε μέσα από την παρούσα εργασία και θα δούμε πως η εμπειρία, το συναίσθημα και οι διαδρομές της ιστορίες μετασχηματίζουν τις ζωές των ανθρώπων και του χώρου στον οποίο ζουν και δραστηριοποιούνται.
114
Ανακαλύπτοντας την Ομορφιά και την Ιστορία του Τόπου μου
Αμπεριάδου Ραφαηλία, Θεοδωρίδου Ειρήνη, Ιακωβίδου Ιφιγένεια, Καντίδου Ολυμπία, Καρανικόλας Διονύσιος, Κέρου Βαρβάρα-Αγγελική, Κόνιαρη Ελένη Κοπαλίδου Σοφία, Κυρτσίδου Αγγελική, Κωστελίδου Ουρανία , Μαυρομάτη Ελένη, Μουζενίδου Ελένη, Μυλωνά Αθανασία, Παπαδοπούλου Άννα, Σένια Αναστασία Τσαπαρίδου Παναγιώτα, Τσαουσίδου Αμαλία, Φωτιάδου Αθανασία
Επιβλέπων/ουσα: Άννα Μπαδήλα ΠΕ02, Νικόλαος Καρακάσης ΠΕ04, Παρθένα Κυριακίδου ΠΕ02
2ο Πειραματικό Ημερήσιο Γενικό Λύκειο Κιλκίς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με την παρούσα εισήγηση ανακαλύπτουμε και αποκαλύπτουμε τον τόπο μας, τον νομό Κιλκίς στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με την ομώνυμη πρωτεύουσα, χτισμένη στους πρόποδες του λόφου Αγίου Γεωργίου. Είναι αλήθεια ότι η φύση υπήρξε εξαιρετικά γενναιόδωρη με την περιοχή μας, καθώς αποτελεί ένα φυσικό παράδεισο με καταπράσινα βουνά, πυκνά δάση, λίμνες με γαλαζοπράσινα νερά και κελαρυστά ποτάμια. Η φυσική ποικιλία συνδυάζεται με τη μακραίωνη ιστορική διαδρομή του τόπου. Ο Όμηρος αναφέρεται για πρώτη φορά στην περιοχή, όταν ονομάζει τον Αξιό το πιο πλατύ και το πιο ωραίο ποτάμι της γης. Σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα, υποτάσσεται στη ρωμαϊκή κυριαρχία και κατόπιν αποτελεί τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η περιοχή βρίσκεται κάτω από τον οθωμανικό ζυγό μέχρι την απελευθέρωση της με τους βαλκανικούς πολέμους και κατά τη διάρκεια του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί θέατρο σκληρών μαχών. Την πολιτισμική διαδρομή της μαρτυρούν αρχαιολογικοί χώροι και ιστορικά μνημεία, διατηρητέα κτήρια και παραδοσιακές κατοικίες, αμέτρητες εκκλησίες και παρεκκλήσια των περασμένων αιώνων. Αυτή την περιβαλλοντική ομορφιά και την πλούσια ιστορία, άριστο δείγμα παραδοσιακής, ελληνικής υπαίθρου θα αναδείξουμε με την εργασία μας, με την ελπίδα ότι θα αποτελέσει ιδανικό προορισμό για όσους αναζητούν μια αυθεντική ταξιδιωτική εμπειρία.
115
Η αθέατη καθημερινότητα των πρώτων μαθητών της Φιλαρμονικής Εταιρείας Λευκάδας μέσα από τα αρχεία της εποχής
Κουμάση Ζωή, Μπάκα Λάουρα, Χέλμη Χάρις
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Ζαμπέλη Διονυσούλα ΠΕ 03, Τριάντου Μαρία ΠΕ02
2ο Πειραματικό ΓΕΛ Λευκάδας «Άγγελος Σικελιανός»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Φιλαρμονική Εταιρεία Λευκάδας ιδρύθηκε το 1850. Αποτελεί το αρχαιότερο σωματείο του νησιού και τη δεύτερη παλαιότερη Φιλαρμονική της Ελλάδας, με συνεχή και αδιάλειπτη παρουσία από την ίδρυσή της έως και σήμερα. Η απαρχή της Φιλαρμονικής παρουσιάζεται ως δημιούργημα των φιλόμουσων και διορατικών τοπικών αρχόντων της εποχής με σκοπό να καλλιεργήσουν τη μουσική παιδεία της απαίδευτης νεολαίας του νησιού. Πώς όμως οι άρχοντες έπεισαν τους νέους του νησιού να τη στελεχώσουν και να δεχτούν να αφιερώσουν οι νέοι τη ζωή τους στην εκμάθηση μουσικών οργάνων που ούτε καν είχαν ξαναδεί; Και γιατί στα αλήθεια ήταν τόσο σημαντική η ύπαρξη και λειτουργία της Φιλαρμονικής Εταιρείας για την άρχουσα τάξη; Σε αυτά τα βασικά ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει η παρούσα εργασία μελετώντας το ιδρυτικό καταστατικό της εταιρείας και τα συμβόλαια μαθητείας που σώζονται μέχρι σήμερα με τα οποία δεσμεύονταν νομικά οι μαθητές της. Οι πρωτογενείς πηγές που διαπραγματευτήκαμε δεν μιλούν μόνο για μουσική, αλλά ψιθυρίζουν ιστορίες αθέατες, όπου η εκπαίδευση και η ψυχαγωγία μπλέκονται με την εξουσία και την κοινωνική ιεραρχία, καλώντας μας να τις ερμηνεύσουμε με μια νέα, διαφορετική ματιά.
116
το αλατι τησ γησ μασ
Λογοθέτη Λυδία, Σκληρού Δήμητρα-Παρασκευή, Μυρτάι Τζούλια, Νάνου Δανάη, Ντεμάι Μαρσίντα, Παππά Μαρία-Φιλίππα, Παπαδημα Αθανασία, Πετούση Ιωάννα, Σάντα Ανδρονίκη, Σταύρακα Νεφέλη, Στόοπ Χριστίνα-Αργυρώ, Χαλικιά Ελένη
Επιβλέπουσες: Καλού Μαριέτα ΠΕ03, Τασσοπούλου Μαρία ΠΕ02
2ο Πειραματικό ΓΕΛ Λευκάδας ¨Άγγελος Σικελιανός¨
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ιστορία της Λευκάδας είναι συνυφασμένη με την ιστορία των ανενεργών σήμερα αλυκών της. Χάρη σε μια γεωφυσική της ιδιαιτερότητα, η παραγωγή του αλατιού αποτέλεσε μια από τις πιο προσοδοφόρες ενασχολήσεις των κατοίκων για πολλά χρόνια. Έτσι, οι αλυκές ακολουθούν την πορεία της στο χρόνο, επηρεάζοντας ταυτόχρονα την οικονομία και όπως είναι φυσικό, μέσα από αυτήν την κοινωνία.
Πώς η παραγωγή του αλατιού συνδέεται με την ιστορία του τόπου, όχι μόνο την οικονομική αλλά και με όλες τις εκφάνσεις της στον καθημερινό βίο; Πώς ένα ανόργανο στοιχείο επηρεάζει τη ζωή ενός ολόκληρου νησιού; Και το μόνιμο ερώτημα που αναδεικνύεται: πώς οι επιλογές του ανθρώπου επηρέασαν και επηρεάζουν το τοπίο και τον τόπο;
Η παρούσα εργασία προσπαθεί να αναδείξει την ιστορία των λευκαδίτικων αλυκών ως παράγοντα διαμόρφωσης της οικονομικής ιστορίας του τόπου που για τους ηλικιωμένους αποτελεί μια ζωντανή ανάμνηση αλλά για τους νέους μόνο μαυρόασπρες φωτογραφίες και ένα παρατημένο τοπίο. Θα μπορούσε άραγε να αποτελέσει και κομμάτι του μέλλοντός μας; Ἐάν τό ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται;
117
Ανακαλύπτοντας τη Συμβασιλεύουσα μέσα από επιλεγμένες αίθουσες του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού.
Αγοραστάκη Γεωργία, Αιχμαλωτίδου Κυριακή, Αναστασιάδης Γιάννης, Αντωνόπουλος -Σπονδυλίδης Κωνσταντίνος, Γενηκομσάκης Σταύρος, Γκιώσης Παύλος , Δούρβα Άννα ,Ευαγγελόπουλος Παναγιώτης, Ζαμπακλή Βασιλεία, Θεοχαρίδης Γιάννης, Καζάκου Άννα, Καραγκούνης Μάξιμος ,Κερτσιάδης Στέφανος Κεσίσογλου Απόστολος, Κονιαλίδου Αναστασία , Μαβίδου Αλκινόη ,Μάρκογλου Σοφία , Μπογδάνος Αλέξανδρος ,Νακόπουλος Παναγιώτης ,Ψύχας Άγγελος
Επιβλέπουσες: Παπαμιχαήλ Πολυξένη ΠΕ02, Σωτηριάδου Ελένη ΠΕ02,Επιβλέπων: Πέτσης Σπυρίδων ΠΕ02
2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Καλαμαριάς
Περίληψη
Η εισήγηση εξετάζει τη Βυζαντινή Θεσσαλονίκη μέσα από τα εκθέματα του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο ο υλικός πολιτισμός λειτουργεί ως φορέας ιστορικής γνώσης, συλλογικής μνήμης και τοπικής ταυτότητας. Η Θεσσαλονίκη, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, διατηρεί έως σήμερα ισχυρά τα ίχνη της βυζαντινής της φυσιογνωμίας, τα οποία αποτυπώνονται εύγλωττα στα αρχαιολογικά ευρήματα και τα εκθέματα του μουσείου.
Μέσα από αντικείμενα καθημερινής ζωής, θρησκευτικά κειμήλια, έργα τέχνης και επιγραφές, ανασυντίθεται η εικόνα μιας πόλης με έντονη πνευματική, οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα. Τα εκθέματα λειτουργούν ως «αφηγητές» της ζωής των ανθρώπων της εποχής, αποκαλύπτοντας πτυχές της κοινωνικής οργάνωσης, της λατρευτικής πρακτικής και των καλλιτεχνικών ρευμάτων. Παράλληλα, αναδεικνύεται η διαχρονική σχέση της πόλης με τη βυζαντινή της κληρονομιά και ο ρόλος του μουσείου ως χώρου εκπαίδευσης, μνήμης και πολιτισμικής συνείδησης.
Η προσέγγιση αυτή εντάσσει το μουσείο στον ευρύτερο διάλογο για τον τόπο ως φορέα ιστορίας και βιώματος, προσκαλώντας τον σύγχρονο πολίτη να «ακούσει» την ιστορία της πόλης του μέσα από τα τεκμήρια του παρελθόντος.
118
Η Καλαμαριά στον ιστορικό χρόνο: τόπος μνήμης και σύγχρονης πραγματικότητας.
Αναγνωστοπούλου Ιφιγένεια, Ανδρόνικος Δημήτριος, Αργυριάδου Πηνελόπη, Γκόγκος Γεώργιος, Ζαχαρία Θωμαή, Θεοδωράκη Αντιγόνη, Θεοχαρίδου Φωτεινή, Θεοχαρόπουλος Γεώργιος, Καπρινιώτη Έυα, Κατσαμάνη Μαρία, Κόκκινος Κωνσταντίνος, Κοκκίνου Νεφέλη, Κουμουριάδου Λεμονιά, Κωνσταντινίδου Σοφία, Λιβεριάδης Ιωάννης, Μαρετίδου Σαββίνα, Μελικοπούλου Πηνελόπη, Μπουζέτη Ζωή, Προδαφίκα Χριστίνα, Ρίβα Χρύσα, Σεμερτζίδου Σοφία, Σκαλίμης – Παλλίδης Ιάσων, Στεφανίδου Βασιλική, Τυμπανίδη Μαρία – Ελένη, Χαραλαμπίδου Όλγα.
Επιβλέπουσα: Λαγού Θεοπίστη ΠΕ 02, Επιβλέποντες: Θεοδοσιάδης Ιωάννης ΠΕ 02, Πέτσης Σπυρίδων ΠΕ 02
2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Καλαμαριάς
Περίληψη
Η εισήγηση παρουσιάζει την Καλαμαριά ως τόπο μνήμης και ταυτότητας, αναδεικνύοντας τη μακρά ιστορική της διαδρομή και τη διαρκή αλληλεπίδραση παρελθόντος και παρόντος. Η γεωγραφική της θέση στον Θερμαϊκό κόλπο καθόρισε από την αρχαιότητα τη φυσιογνωμία της, όπως τεκμηριώνεται από τον αρχαίο οικισμό της Αρεθούσας στο Καραμπουρνάκι, σημαντικό εμπορικό και λιμενικό κέντρο της αρχαίας Μακεδονίας. Κατά τους βυζαντινούς και οθωμανικούς χρόνους, η περιοχή διατήρησε τον παράκτιο χαρακτήρα της, έως ότου η ιστορική τομή του 1922, με την εγκατάσταση των προσφύγων από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία, μετασχημάτισε ριζικά τον χώρο.
Οι πρόσφυγες, μεταφέροντας μνήμες, πολιτισμικές πρακτικές και συλλογικές αφηγήσεις, διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ταυτότητα της Καλαμαριάς, η οποία συγκροτείται ως τόπος βιωμάτων, μνήμης και πολιτισμικής συνέχειας. Η εξέλιξη της περιοχής σε σύγχρονο αστικό δήμο κατά τον 20ό αιώνα, μέσα από ιστορικές δοκιμασίες όπως ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο σεισμός του 1978, ενισχύει τον χαρακτήρα της ως τόπου που αφηγείται την ιστορία του μέσα από τους ανθρώπους του.
Σήμερα, η Καλαμαριά παραμένει ένας ζωντανός πολιτισμικός χώρος, όπου η προσφυγική μνήμη και ο παραλιακός χαρακτήρας συνθέτουν μια διαρκή αφήγηση του τόπου, προσκαλώντας τον σύγχρονο άνθρωπο να «ακούσει» και να κατανοήσει την ιστορία του.
119
Ο Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ
Γιάννης Καγιάτος, Σπύρος Χαριτωνίδης, Σωτηρία Αϊβαζίδου, Χριστίνα Τσανασίδου, Τσάρα Έλιο, Αλία Γιώργος.
Συντονίστρια : Κυριακή Τατίδου (ΠΕ02)
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Γεωργούσης Ιωάννης (ΠΕ88.3), Κωνσταντινίδου Μαρία, (ΠΕ02) Ντίνου Κων/νος (ΠΕ86), Σαπκάρη Χριστίνα (ΠΕ05)
2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Κιλκίς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία διερευνά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέσα από την αξιοποίηση πρωτογενών ιστορικών πηγών που προέρχονται από την τοπική κοινωνία. Στόχος της έρευνας είναι η ανάδειξη της ιστορικής εμπειρίας του πολέμου σε μικροϊστορικό επίπεδο και η κατανόηση των επιπτώσεών του στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της περιοχής. Το υλικό της μελέτης περιλαμβάνει προφορικές μαρτυρίες, αρχειακά έγγραφα, φωτογραφίες και προσωπικά τεκμήρια της περιόδου της Κατοχής. Μέσα από την ανάλυση των πηγών αυτών, καταγράφονται όψεις της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής πραγματικότητας, όπως η πείνα, οι μορφές αντίστασης και οι μηχανισμοί επιβίωσης του πληθυσμού. Παράλληλα, επιχειρείται η συσχέτιση των τοπικών γεγονότων με το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία των πρωτογενών πηγών στη διδασκαλία της ιστορίας, καθώς ενισχύουν την κριτική σκέψη και συμβάλλουν στη διαμόρφωση ιστορικής συνείδησης, καθιστώντας το παρελθόν πιο άμεσο και κατανοητό.
120
Το σπήλαιο του Κιλκίς
Ταμουτσίδης Ανδρέας, Διαμαντίδης Χρήστος, Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα, Παυλίδου Κωνσταντίνα, Παπαδόπουλος Εμμανουήλ, Χαραλαμπίδης Δανιήλ, Κομήνιας Σταύρος, Νίκα Ιωάννα, Τρυπίλλας Χρήστος, παπαδόπουλος Ιωάννης, Αλεξίου Άγγελος, Γιαννάκος Χαράλαμπος, Ορφανίδης Νίκος
Επιβλέπων/ ουσα: Κιουφεντζόγλου Αθανάσιος ΠΕ02
2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Κιλκίς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές του ομίλου "Η ανθρώπινη παρουσία στα σπήλαια" θα αναζητήσουν πληροφορίες και υλικό σχετικό με το σπήλαιο του Κιλκίς. Το σπήλαιο που βρίσκεται στον λόφο του Αγίου Γεωργίου ανακαλύφθηκε τυχαία τη δεκαετία του 1920. Από την δεκαετία του 1960 το σπήλαιο χαρτογραφήθηκε και άνοιξε για το κοινό την δεκαετία του 1980. Eίναι το μοναδικό διώροφο επισκέψιμο σπήλαιο στην Ελλάδα και ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τα οστά προϊστορικών ζώων που βρέθηκαν μέσα σε αυτό. Επίσης εκτός από τα γεωλογικά του ενδιαφέροντα, αναγνωρίζεται για το μοναδικό του μικροκλίμα, το οποίο, σύμφωνα με Τσέχους επιστήμονες, έχει θεραπευτικές ιδιότητες, κυρίως για το παιδικό άσθμα και ορισμένες δερματολογικές παθήσεις που σχετίζονται με αλλεργίες και μολύνσεις.
Οι μαθητές του ομίλου αφού επισκεφθούν το σπήλαιο, φωτογραφίσουν και κινηματογραφήσουν στιγμιότυπα, θα δημιουργήσουν ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο θα παρουσιάσουν το σπήλαιο και στο οποίο θα περιλαμβάνονται και συνεντεύξεις από ειδικούς σχετικά με τη σημασία του σπηλαίου.
121
«Ψηφιακοί Ερευνητές: Ανακαλύπτω τον τόπο μου με τεχνολογία»
Διαμάντη Βασιλική ΠΕ70, Κεκάτου Πολυξένη ΠΕ70
2ο Πειραματικό Δημοτικό Λεχαινών ‘’Πάρης Κατσούφης’’
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία «Ψηφιακοί Ερευνητές: Ανακαλύπτω τον τόπο μου με τεχνολογία» απευθύνεται σε μαθητές της Δ΄ Δημοτικού και έχει στόχο να τους εισάγει στη διερευνητική μάθηση και στη χρήση ψηφιακών εργαλείων. Οι μαθητές εργάζονται σε ομάδες, ερευνούν την ιστορία, τον πολιτισμό και τα χαρακτηριστικά της τοπικής κοινωνίας τους, συλλέγουν πληροφορίες, φωτογραφίες και προφορικές μαρτυρίες και δημιουργούν έναν διαδραστικό ψηφιακό χάρτη με τα αποτελέσματα της έρευνάς τους.
Η δράση συνδυάζει γνωστικά αντικείμενα (Γλώσσα, Ιστορία, Γεωγραφία, ΤΠΕ), καλλιεργεί συνεργατικές και ερευνητικές δεξιότητες, ενισχύει την κριτική σκέψη και φέρνει τους μαθητές σε επαφή με την τοπική τους κληρονομιά. Στο τέλος της χρονιάς, οι μαθητές παρουσιάζουν τον ψηφιακό χάρτη στην εκπαιδευτική κοινότητα, αναδεικνύοντας την αξία της τεχνολογίας ως εργαλείου μάθησης, δημιουργίας και διάχυσης γνώσης.
Το πρόγραμμα εντάσσεται στον πρώτο άξονα λειτουργίας της σχολικής μονάδας: Διδασκαλία, Μάθηση και Αξιολόγηση με εφαρμογή καινοτόμων διδακτικών πρακτικών, εφαρμογή πρακτικών διαφοροποιημένης μάθησης και ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού για την υποστήριξη της διδασκαλίας.
122
Κάστρο... σε Κατοίκηση: Ανασυνθέτοντας τις Πολλαπλές Χρήσεις του Κάστρου της Χίου και το Μέλλον του μέσω ψηφιακής τεκμηρίωσης
Αποστολίδη Κωνσταντίνα - Μαρίνα, Ασκολίδης - Μπαρμπαντωνάκης Χρήστος, Βασιλάκη Στεφανία, Βειογλάνη Ζηνοβία, Γλύκας Νικόλαος, Δρούκα Μαρία - Άννα, Ζαφειράκη Κωνσταντίνα, Ζαφειράκης Νικόλαος, Καλλιοντζής Βασίλειος, Κάμπουρας Ιάσονας, Κασμά Αγγερούλα, Κατιμερτζή Μαρία -Ειρήνη, Καφεντζή Αθανασία, Κρυεζίου Λεάντρα, Μακρίδη Μαριάνθη, Μαρίνου Ζωή, Σαρμπίνου Δέσποινα, Σεττάκη Αικατερίνη, Υψηλάντης Κωνσταντίνος
Επιβλέπουσα: Νανάκη Μαρία, ΠΕ70
2ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Χίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία διερευνά το Κάστρο της Χίου όχι απλώς ως οχυρωματικό έργο, αλλά ως έναν διαχρονικά «κατοικημένο» χώρο που μετασχηματίζεται συνεχώς από τη βυζαντινή περίοδο, τη γενοβέζικη κυριαρχία των Giustiniani και την οθωμανική περίοδο έως τη σημερινή του μορφή ως σύγχρονο οικισμό. Κεντρικός άξονας της μελέτης είναι η ανασύνθεση των πολλαπλών χρήσεων του χώρου —διοικητικών, στρατιωτικών και κοινωνικών— και η διερεύνηση της μελλοντικής του προοπτικής.
Για την υλοποίηση της έρευνας επιστρατεύτηκε η ψηφιακή τεκμηρίωση, η οποία λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ ιστορίας και τεχνολογίας. Σχεδιάσαμε ένα εικονικό ψηφιακό μουσείο που φιλοξενεί τεκμήρια και τρισδιάστατες αναπαραστάσεις εμβληματικών σημείων, όπως η Πύλη Maggiore και η Σκοτεινή Φυλακή. Παράλληλα, δημιουργήσαμε ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, το οποίο αποτυπώνει την εμπειρία της σύγχρονης κατοίκησης και τη δυναμική του μνημείου. Η παρουσίαση ολοκληρώνεται με τη χρήση QR codes, επιτρέποντας στους συνέδρους να αλληλεπιδράσουν με το ψηφιακό υλικό σε πραγματικό χρόνο.
Μέσα από αυτή την «phygital» προσέγγιση, η εργασία μας αναδεικνύει πώς η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την τοπική κληρονομιά, διασφαλίζοντας ότι το Κάστρο θα παραμείνει ένας ζωντανός πόλος πολιτισμού και στο μέλλον
123
Στους δρόμους της παλιάς Αθήνας: η πόλη μέσα από τις ταινίες του ’50 και του ’60
Χριστίνα Καραπατάκη, Απόστολος Κεφαλής, Αικατερίνη Κοιλάκου, Χριστίνα Κοτρώτσου, Δημοσθένης Κρυωνίδης, Φαίδρα Κωστελέτου, Ευαγγελία Λέκκα, Αντωνία Μακρή, Αλεξάνδρα Οικονομοπούλου, Σταύρος Σούλας
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Ανδρονίκη Γάκη (ΠΕ02), Δήμητρα Γεράση (ΠΕ02), Βασιλική Κοντογεωργάκου (ΠΕ02), Κατερίνα Τζαβελοπούλου (ΠΕ02)
2ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Αθηνών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο να φέρει τις μαθήτριες και τους μαθητές σε επαφή με την Αθήνα της μεταπολεμικής περιόδου και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν την εξέλιξη της πόλης μέσα στον χρόνο, αξιοποιώντας τον κινηματογράφο ως ιστορική και πολιτισμική πηγή. Μέσα από αποσπάσματα επιλεγμένων ελληνικών κινηματογραφικών ταινιών των δεκαετιών του 1950 και 1960, οι μαθήτριες και οι μαθητές του 2ου Πρότυπου Γενικού Λυκείου Αθήνας εξερευνούν εικόνες της καθημερινής ζωής, της αρχιτεκτονικής και των κοινωνικών σχέσεων της εποχής. Παρατηρούν τον αστικό ιστό, τις γειτονιές, τους δρόμους, τα κτίρια αλλά και την καθημερινή ζωή των κατοίκων της πόλης. Μέσα από τη σύγκριση του παρελθόντος και του παρόντος, αναδεικνύονται πολεοδομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί. Η εργασία καλλιεργεί την ιστορική σκέψη, την οπτικοακουστική παιδεία και τη σύνδεση των μαθητριών και των μαθητών με τον τόπο τους, συμβάλλοντας ενεργά στους στόχους του συνεδρίου.
124
Πήλιο: το βουνό των μύθων και των θρύλων
Αναστασίου Κωνσταντίνα, Ιωάννου Ευανθία, Ιωάννου Μαρία, Παπαγιάννης Κωνσταντίνος, Πουρνάρας Αντώνιος, Τουρτούρης Βασίλειος, Τσουράπας Νικόλαος, Χαλαζωνίτης Χρήστος, Μέλλιος Γεώργιος
Επιβλέπουσα: Γάκη Μαριάνθη, ΠΕ02, Συμμετέχουσα: Μανδάλου Παναγιώτα, ΠΕ02
2ο Πρότυπο ΓΕΛ Βόλου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
H ιστορία του τόπου μας είναι γεμάτη από μύθους, θρύλους και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που φωτίζουν την πορεία του πολιτισμού μέσα στους αιώνες και συνιστούν πόλο έλξης για αναρίθμητους επισκέπτες της ημεδαπής και της αλλοδαπής όλες τις εποχές του χρόνου. Μία αστείρευτη πηγή λαϊκής και λόγιας παράδοσης, καθώς για χιλιετίες το έχουν περπατήσει θεοί, ημίθεοι, Κένταυροι και Τιτάνες, μαχητές των εθνικών και κοινωνικών αγώνων, όπως και διακεκριμένες προσωπικότητες του πνεύματος. Η πόλη του Βόλου και το μαγικό Πήλιο, «βουνό βουνών καμάρι» (Γ. Δροσίνης), προσκαλούν περιπατητές, μελετητές και περιηγητές να εξερευνήσουν την ομορφιά τους, να χαθούν στις γοητευτικές γειτονιές, τα μουσεία και τα υπέροχα τοπία, να σκύψουν ευλαβικά στις ιστορικές περιπέτειες, τις μνήμες, τις αγωνίες, τις ελπίδες, τους πόθους και τις προσδοκίες των ανθρώπων. Μύθοι και αλήθειες συμπλέκονται και υφαίνουν υπέροχες διαδρομές στο τοπικό και συλλογικό παρελθόν, αναδεικνύοντας την ψυχή της μαγνησιακής γης. Αυτό είναι και το αντικείμενο έρευνας της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας του σχολείου μας, που, μέσα από αρχειακό υλικό, αρχαιολογικά κατάλοιπα και συνεντεύξεις, θα παρουσιάσει τους μύθους της Αργοναυτικής εκστρατείας, των Κενταύρων, τους θρύλους των ερειπωμένων κάστρων και του Αρχοντικού Κόντου.
125
Η αθέατη πλευρά της Θεσσαλονίκης: Μύθοι και Θρύλοι που συνδέονται με τα τοπόσημα της πόλης
Αναστασία Μελίνα Ευαγγελίδη, Μαρίνα Ζιάκα, Αικατερίνη Κιοσέογλου, Σοφία Μόσχου, Σοφία Ραφαηλία Παντελίδου, Φωτεινή Παυλίδου, Αντιγόνη Πουρσανίδου, Χρήστος Πρίσκας, Βασιλική Μαρία Σφέτκου, Θεοφάνης Τσικρικάς, Δέσποινα Τσίμτσιου, Μυρτώ Βασιλική Φάλλα, Χαραλαμπία Φορόζογλου, Χρυσούλα Χανιωτάκη
Επιβλέπουσες: Αγνή Πλιάκα, ΠΕ80, Αναστασία Τσακιρίδου, ΠΕ02
2ο Πρότυπο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης «Λευκός Πύργος»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία διερευνά την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Θεσσαλονίκης μέσω της μελέτης μύθων και θρύλων που συνδέονται με σημαντικά αστικά τοπόσημα, όπως οι Κήποι του Πασά, η Κατακόμβη του Αγίου Ιωάννη, το Κόκκινο Σπίτι και η Οδός Μαύρης Πέτρας. Η πόλη προσεγγίζεται ως ιστός αφηγήσεων, όπου η ιστορική πραγματικότητα διασταυρώνεται με τη λαϊκή φαντασία, συμβάλλοντας στη συγκρότηση της αστικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης των κατοίκων. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει βιβλιογραφική και αρχειακή έρευνα, ανάλυση οπτικού υλικού και επιτόπια περιήγηση με ιστορικό-ξεναγό, προσφέροντας άμεση βιωματική εμπειρία των χώρων. Η συνδυαστική προσέγγιση των τοπόσημων, μέσω της διερεύνησης των μύθων και θρύλων και της βιωματικής εμπειρίας, ενισχύει την κατανόηση της πολιτισμικής και αισθητικής τους διάστασης. Παράλληλα, αναδεικνύει τις δυνατότητες αξιοποίησής τους σε εκπαιδευτικά πλαίσια για την ανάπτυξη γνωστικών, συναισθηματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων των μαθητών/-τριών.
126
Τα Τείχη της Θεσσαλονίκης: Διαδρομές Ιστορίας και Πολιτισμού
Βαβάτση Σοφία-Μαρία, Γκαϊτατζή Γεωργία, Γραμμένος Σωτήριος, Γρηγοριάδη Δωροθέα, Δάλλας Νικηφόρος, Δανδάκη Μαρία, Ιλερής Ευστράτιος, Κακαμούκας Ιορδάνης, Καλλίτση Ζωή-Ελπίδα, Καλογερίδου Αθηνά, Κελλίδου Σαββίνα
Επιβλέπων/ ουσα: Φουτσιτζή Ευαγγελία (ΠΕ02), Σκουρκέας Αναστάσιος (ΠΕ03)
2ο Πρότυπο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης «Λευκός Πύργος»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τη διαχρονική πορεία των τειχών της Θεσσαλονίκης, αναδεικνύοντάς τα ως βασικό στοιχείο της ιστορικής, πολεοδομικής και πολιτισμικής ταυτότητας της πόλης. Τα τείχη της Θεσσαλονίκης είναι ένας ζωντανός μάρτυρας που αφηγείται την ταραχώδη και συναρπαστική ιστορία της πόλης για σχεδόν δύο χιλιετίες. Στέκουν ως μνημείο της διαχρονικής σχέσης ανάμεσα στην πόλη και την οχύρωσή της, μιας σχέσης που άλλαζε πρόσωπα και λειτουργίες καθώς περνούσαν οι αιώνες. Ξεκίνησαν ως απόλυτη αναγκαιότητα για την επιβίωση, μετατράπηκαν σε σύμβολο θεϊκής προστασίας και αυτοκρατορικής εξουσίας, προσαρμόστηκαν στις νέες πολεμικές τεχνολογίες και, τελικά, θεωρήθηκαν εμπόδιο στην πρόοδο. Σήμερα, όσα τμήματα επιβιώνουν έχουν αναλάβει τον πιο σημαντικό ίσως ρόλο τους: αυτόν του θεματοφύλακα της ιστορίας και της ταυτότητας της πόλης. Η ιστορική αφήγηση συναντά τη λογοτεχνική ματιά Θεσσαλονικέων δημιουργών, μέσα από την οποία τα τείχη αναδεικνύονται όχι μόνο ως μνημεία, αλλά ως ζωντανά ίχνη μνήμης που εξακολουθούν να περιβάλλουν την καρδιά και την ψυχή της πόλης.
127
Το ξεσήκωμα της Τριπολιτσάς. Η Επανάσταση ζωντανεύει
Α. Θέατρο Σκιών
Μαθητής: Ευθύμιος Κωστούρος
Επιβλέπουσα: Αντωνία Βερβαινιώτη, ΠΕ02
Β. Η «Χρονοκάψουλα του 1821»: Τοπική Ιστορία, Μνήμη και Εκπαιδευτική Δημιουργία μέσα από τη Μαθητική Έρευνα
Μαθητές:Νάνσυ Κυπριωτάκη, Ιωάννα Καψιμάλη, Μαντή Αθανασία
Επιβλέπων:Αγγελάκος Ηλίας, ΠΕ03
2ο Πρότυπο ΓΕ.Λ. Τρίπολης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η άλωση της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821 αποτέλεσε καθοριστικό γεγονός για την εξέλιξη της Ελληνικής Επανάστασης και την απελευθέρωση του ελληνικού έθνους. Ο ρόλος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον σχεδιασμό της πολιορκίας και η ευφυΐα των Ελλήνων αγωνιστών συνέβαλαν στο αποφασιστικό πλήγμα κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παράλληλα, το θέατρο σκιών, με κεντρική φιγούρα τον Καραγκιόζη, είχε διαδοθεί στην Τριπολιτσά και μετά την απελευθέρωση εξελληνίστηκε, αναδεικνύοντας ηρωικές αφηγήσεις. Η παράσταση του μαθητή Ευθύμιου Κωστούρου συνδυάζει την τέχνη του θεάτρου σκιών με τα ιστορικά γεγονότα της Επανάστασης και Απελευθέρωσης της Τριπολιτσάς, έχοντας τον Καραγκιόζη ως συμπρωταγωνιστή του Κολοκοτρώνη, και αναδεικνύει τον μαθητή ως άξιο συνεχιστή της τοπικής θεατρικής παράδοσης. Οι μαθητικές δράσεις συνδυάζουν την τοπική ιστορία με τη δημιουργική έκφραση: η δεύτερη δράση, με τίτλο «Η Χρονοκάψουλα του 1821», περιλαμβάνει ιστορική έρευνα για τα γεγονότα του Φεβρουαρίου 1828 και τη σύνδεσή τους με τον σύγχρονο αστικό χώρο. Οι μαθητές συλλέγουν μαρτυρίες, μελετούν πηγές και αποτυπώνουν σκέψεις και βιώματα σχετικά με την Επανάσταση και την ελευθερία. Κεντρικό στοιχείο της δράσης αποτελεί η δημιουργία χρονοκάψουλας με μηνύματα και προσωπικές αντανακλάσεις. Η ενιαία προσέγγιση αναδεικνύει τη σημασία της τοπικής ιστορίας ως εργαλείο βιωματικής μάθησης και ενεργού συμμετοχής στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης.
128
Το παρελθόν συναντά το παρόν στην Τρίπολη
Βαλέση Ραφαλέα, Καρδαρά Νεκταρία, Μπλάνας Μαρίνος, Τσίρκα Αφροδίτη Φόρτης …Χαλκιά Ασπασία,
Γρηγορίου Χαρίκλεια, ΠΕ02,, Καλδή Μαρίνα, ΠΕ02
2ο Πρότυπο ΓΕ.Λ. Τρίπολης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία εξετάζει την ιστορική και πολιτιστική φυσιογνωμία της πόλης μέσα από κτίρια και χώρους που αποτελούν σημεία αναφοράς για τους κατοίκους. Το θέμα προσεγγίζεται με στόχο να αναδειχθεί η σχέση ανάμεσα στο παρελθόν και τη σύγχρονη ζωή, όπως αυτή αποτυπώνεται στην αρχιτεκτονική και στη λειτουργία σημαντικών δημόσιων, θρησκευτικών και πολιτιστικών κτισμάτων.
Η έρευνα επικεντρώνεται σε χαρακτηριστικά κτίρια και μνημεία, όπως νεοκλασικά κτίσματα, δημόσιους και θρησκευτικούς χώρους, πολιτιστικούς τόπους και μουσεία που μαρτυρούν την ιστορική εξέλιξη και την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της Τρίπολης. Μέσα από ιστορική αναζήτηση, παρατήρηση, φωτογραφική καταγραφή και συγκέντρωση πληροφοριών, επιχειρείται να παρουσιαστεί η ιστορία τους, η αρχιτεκτονική τους μορφή και ο ρόλος τους στη διαμόρφωση της ταυτότητας της πόλης.
Σκοπός της εργασίας είναι να γίνει πιο κατανοητή η εξέλιξη της Τρίπολης στον χρόνο και να αναδειχθεί η σημασία της διατήρησης και ανάδειξης της τοπικής κληρονομιάς, ώστε στοιχεία του χθες να παραμένουν ενεργά και αναγνωρίσιμα στο σήμερα.
129
Μελέτη των ρυθμών Ναοδομίας: Βασιλικής και Ροτόντας, μέσα από τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την υλοποίηση προπλάσματος. Παρουσίαση της Ροτόντας και της Παναγίας Αχειροποιήτου Θεσσαλονίκης.
Βακιά Ειρήνη, Βαλιανός Θεολόγος, Βαχτσεβάνος Κωνσταντίνος, Γαλανάκη Σταματίνα, Γεωργούδα Δέσποινα, Δημοπούλου Αναστασία, Δήμτσας Αναστάσιος, Θεοδουλίδης Ελευθέριος, Θολούλης Ευάγγελος, Ιατρού Γεώργιος, Ίτσιος Γεώργιος, Καλλού Κυριακή – Μαρία, Κανάτσιος Φίλιππος, Καραμανίδης Νικόλαος, Καρυανός Νικηφόρος – Γάιος, Κατσικάρης Στυλαινός- Παναγιώτης, Κεντραλίδου Ελπίδα, Κλάρου Χρυσούλα- Μαργαρίτα, Κόγια Γεωργία, Κοκκαλάς Αλέξανδρος, Κουσαξίδης Δημήτριος, Κουτκιά Στυλιανή, Κρικέλης Γεώργιος, Κωνσταντινίδης Παρασκευάς, Λίλου Ελένη, Μαντιού Μυρτώ.
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Σμαράγδα Φαρίδου, ΠΕ01, Στυλιανή Γεωργίου, ΠΕ81.
2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Πρόκειται για μια διαθεματική - διεπιστημονική δράση αλληλοπεριχώρησης του μαθήματος των θρησκευτικών με αυτό της τεχνολογίας, κατά την οποία επιχειρείται ομαδοσυνεργατικά α) η παρουσίαση των βασικών αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών των δύο πρώτων και βασικών ρυθμών της χριστιανικής ναοδομίας, δηλ. του ρυθμού της απλής βασιλικής και του ρυθμού του περίκεντρου ή ροτόντας. β) η λεπτομερής περιγραφή και παρουσίαση του ιστορικού δύο ναών της πόλης μας Θεσσαλονίκης, ως χαρακτηριστικών δειγμάτων καθενός από τους ρυθμούς αυτούς, δηλ. της Ροτόντας για τον περίκεντρο και της Αχειροποιήτου για τη βασιλική, γ) η παρουσίαση της δομικής υπόστασης και της κατασκευής των κτιρίων των δύο τύπων της Ναοδομίας (Βασιλικής και Ροτόντας) σε σχέση με την λειτουργικότητά του, δ) ο σχεδιασμός των δύο ναών με το σύστημα των ορθών προβολών, ο οποίος βασίζεται στον καθορισμό των σχεδιαστικών αξόνων που διέπουν την αρχιτεκτονική τους δομή, δ) ο σχεδιασμός στον ηλεκτρονικό υπολογιστή των τρισδιάστατων μοντέλων των δύο ναών με το σχεδιαστικό πρόγραμμα TINKERCAD και ε) η κατασκευή προπλάσματος (μακέτας) των δύο ναών με απλά υλικά όπως χαρτιά, χαρτόνια, κολλητικές ταινίες, μπογιές κλπ..
130
Η πόλη κάτω από την πόλη
Γκατζογιάννη Μαίρη, Κάλου Κυριακή, Κανακίδου Μαρίζα, Κανάτσιος Φίλιππος, Καραμανίδης Νικόλαος, Μπάστεν-Ζιώγας Γεώργιος, Παχιαδάκη Παρασκευή,
Σιαμάκης Σταύρος
Επιβλέπουσες: Αργυριάδου Ευγενία (ΠΕ02), Μαμάκου Κυριακή (ΠΕ02), Κυρατζή Δέσποινα (ΠΕ08)
2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία «Η πόλη κάτω από την πόλη» έχει ως στόχο να αναδείξει τη διαχρονική ιστορία της Θεσσαλονίκης μέσα από την παρουσίαση πέντε επιλεγμένων σταθμών του νεότευκτου Μετρό της πόλης, προβάλλοντας τα ιστορικά, κοινωνικά και πολιτιστικά στοιχεία που συνδέονται άμεσα με αυτούς. Οι σταθμοί Βενιζέλου, Αγίας Σοφίας, Σιντριβανίου, Πανεπιστημίου και Παπάφη λειτουργούν ως σημεία αναφοράς για διαφορετικές ιστορικές περιόδους και πτυχές της αστικής ζωής.
Μέσα από την παρουσίασή τους αναδεικνύονται σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, μνημεία, ιστορικά γεγονότα, αλλά και πρόσωπα που διαμόρφωσαν την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον σταθμό Βενιζέλου, όπου αποκαλύφθηκε τμήμα του ρωμαϊκού decumanus maximus και της βυζαντινής πόλης, προσφέροντας ένα μοναδικό παράδειγμα συνύπαρξης σύγχρονου τεχνικού έργου και αρχαιολογικής κληρονομιάς.
Συνολικά, το Μετρό Θεσσαλονίκης παρουσιάζεται όχι μόνο ως έργο σύγχρονης αστικής υποδομής, αλλά και ως ζωντανή γέφυρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον της πόλης, προσκαλώντας το κοινό σε μια ουσιαστική «κατακόρυφη» περιήγηση στον χρόνο
131
Η Αθήνα μετά την απελευθέρωση: τα μέγαρα.
Ε’ τάξη: Aχμεντ Μάριαμ, Zάμμερ Μπρούνο, Θεοδωρόπουλος Μάξιμος, Kοκλώνη Δωροθέα, Κοκλώνης Μιχαήλ, Μπάρουερ- Μαντής Φώτης, Οικονομάκη Αρετή
Στ ‘ τάξη: Αθανασόπουλος Ευάγγελος, Αναστασάκη Ελενα, Γιαννακοπούλου – Μουμούρη Γκρατσιέλλα, Κατούντας Διονύσιος, Κολοβός Νίκωνας, Λυμβαίου Ευαγγελία, Παπατζιτζέ – Γιαννακοπούλου Αμαλία, Πλατάκος Αλέξανχρος
Επιβλέπων/ ουσα: Γαρυφαλλίδου Δέσποινα ΠΕ 70, Ντοά Αρτεμισία ΠΕ70
3/Θ Πειραματικό Δ.Σχ. Πανεπιστημίου Αθηνών Μαράσλειο.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αθήνα κατά τη Βυζαντινή περίοδο και μέχρι το 1821 είναι μια επαρχιακή πόλη. Η απελευθέρωση τη βρίσκει κατεστραμμένη. Η επιλογή της όμως ως η νέα πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους της έδωσε νέα πνοή. Χτίζονται τα ανάκτορα και οι κήπου τους, διάφοροι Έλληνες κυρίως έμποροι, και τραπεζίτες, αλλά και φιλέλληνες έρχονται στην Αθήνα όπου χτίζουν μεγαλοπρεπή κτίρια για να μείνουν με τις οικογένειές τους. Κάποια από αυτά τα μέγαρα έφτασαν μέχρι της μέρες μας συνήθως με διαφορετική χρήση. Πολλά από αυτά μετατράπηκαν σε μουσεία ή αγοράστηκαν από ξένες κυβερνήσεις για να στεγάσουν πρεσβείες και προξενεία. Κάποια από αυτά τα κτίρια (μουσείο Μπενάκη, Μέγαρο Σλήμαν, μέγαρο Μέρλιν, μέγαρο Δουκίσης Πλακεντίας κ.α.) θα γνωρίσουμε στην εργασία μας αυτή.
132
Ο Βόλος της πρωτοπορίας στις αρχές του 20ου αιώνα
Αντωνίου Βικτώρια, Ασπρούδη Αικατερίνη, Γάτου Κωνσταντίνα, Κατσιαντώνη Φρειδερίκη, Μαγγιώρη Βασιλική, Μόνας Ορέστης, Ντόκα Άννα, Χαρισόπουλος Συμεών
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Πολιτοπούλου Μαρία ΠΕ02, Σαραντούλη Ευανθία ΠΕ02, Νανοπούλου Αικατερίνη ΠΕ06
3ο Γενικό Λύκειο Βόλου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον Βόλο των αρχών του 20ου αιώνα (1900-1930) ως ένα μοναδικό κέντρο οικονομικής, εκπαιδευτικής, ιδεολογικής και κοινωνικής πρωτοπορίας στον ελλαδικό χώρο. Αναλύονται κομβικά σημεία της περιόδου, όπως η ταχεία βιομηχανική ανάπτυξη και η λειτουργία του λιμανιού που λειτούργησαν ως καταλύτες για την εισαγωγή νέων ιδεών, η ίδρυση του Ανώτερου Παρθεναγωγείου (1908-1911) υπό τον Αλέξανδρο Δελμούζο και η ανάδειξη του γλωσσικού ζητήματος, η ανάδυση εργατικού κινήματος και συγκρότηση του πρώτου Εργατικού Κέντρου στην Ελλάδα (1908), καθώς και οι έντονες ιδεολογικές ζυμώσεις που επηρέασαν την κοινωνία και τη φυσιογνωμία της πόλης. Μέσα από τη μελέτη αρχειακού υλικού και πηγών, η εργασία αναδεικνύει πώς ο Βόλος μετεξελίχθηκε από μια μικρή παραλιακή πόλη σε ένα σύγχρονο, προοδευτικό αστικό κέντρο.
133
Ισλαχανέ: «Διαδρομές Μνήμης»
Αμαξοπούλου Μυρτώ, Λάκο Κλαούντια, Νικολά Πέτρο, Νοφάλ Άια, Ξανθόπουλος Δημήτρης, Παπαδοπούλου Κατερίνα, Σταματιάδου Χαρά, Στογιαννίδου Δέσποινα, Χασιώτη Νεφέλη, Χατζηαράπογλου Σοφία
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Μαργκά Μαρία- Αγγελική (ΠΕ02), Γάππα Σωτηρία (ΠΕ02), Κυριαζή Μαρία (ΠΕ02)
3ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης «Γιώργος Ιωάννου»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με θέμα «Ισλαχανέ: Διαδρομές Μνήμης» εξετάζει την ιστορική πορεία και τη σημασία του Ισλαχανέ ως χώρου κοινωνικής προσφοράς και συλλογικής μνήμης στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά παρουσιάζεται η ίδρυσή του κατά την οθωμανική περίοδο και ο ρόλος του ως ιδρύματος περίθαλψης και εκπαίδευσης ορφανών και άπορων παιδιών. Στη συνέχεια αναλύονται οι αλλαγές στη χρήση και τη λειτουργία του χώρου μέσα στον χρόνο, σε σχέση με τις ιστορικές εξελίξεις και τις ανάγκες της πόλης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις «διαδρομές μνήμης», δηλαδή στις ανθρώπινες ιστορίες, τις μαρτυρίες και τα ίχνη του παρελθόντος που διασώζονται μέσα από το κτίριο και το περιβάλλον του. Μέσα από αρχειακές πηγές, ιστορικά στοιχεία και παρατηρήσεις, η εργασία αναδεικνύει το Ισλαχανέ ως έναν χώρο που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Τέλος, τονίζεται η σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά.
134
ΗΧΩ ΑΠΟ ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΒΟΥΝΑ
Γιάννη Εύα, Γκόγκου Κων/να, Γόγολου Μάρα, Δαλιάνη Ελένη, Καμπέρη Γεωργία, Καπερώνη Εμμέλεια, Κάκου Δήμητρα, Κολιονάσιου Ελένη, Λέτσιου Αφροδίτη, Μόκας Νικόλαος, Μπακανιάρη Λαμπριάνα, Ντιναλέξης Αλκιβιάδης, Τζιότζιου Έφη, Τσακανίκας Ανδρέας.
Υπεύθυνοι καθηγητές: Λιαπίκου Νίκη, κλ. ΠΕ02, Καλάκου Θεολογία, κλ. ΠΕ86, Διευθύντρια του σχολείου.
3o ΓΕΛ Ιωαννίνων- «Επιφάνειος Σχολή»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ήπειρος, μια από τις πιο ιδιαίτερες και ιστορικά φορτισμένες περιφέρειες της Ελλάδας, έχει συνδέσει την πολιτισμική της ταυτότητα όσο λίγες άλλες με το βίωμα της ξενιτιάς. Η φτώχεια, το ορεινό ανάγλυφο και οι δύσκολες συνθήκες ζωής ανάγκασαν για αιώνες τους Ηπειρώτες να αφήνουν τον τόπο τους αναζητώντας καλύτερη τύχη σε μακρινά μέρη, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η εμπειρία αυτή άφησε βαθύ αποτύπωμα στη λαϊκή ψυχή και εκφράστηκε με τον πιο αυθεντικό τρόπο μέσα από το δημοτικό τραγούδι και τον χορό.
Τα ηπειρώτικα τραγούδια της ξενιτιάς είναι λιτά, αργά και βαθιά συγκινητικά. Μέσα από τους στίχους και τις μελωδίες τους αποτυπώνονται ο αποχωρισμός, η νοσταλγία, ο πόνος της μάνας, της γυναίκας και του ξενιτεμένου, αλλά και η ελπίδα της επιστροφής. Παράλληλα, οι χοροί της Ηπείρου, συχνά σε κλειστό κύκλο και με βαριά, μετρημένα βήματα, λειτουργούν ως συλλογική έκφραση αυτών των συναισθημάτων και ως μέσο διατήρησης της μνήμης και της παράδοσης.
Στην παρουσίαση θα γνωρίσουμε τραγούδια και χορούς της Ηπείρου αναδεικνύοντας τη λαογραφική τους αξία και τον τρόπο με τον οποίο η μουσική και ο χορός έγιναν για τους Ηπειρώτες παρηγοριά, εξομολόγηση και δεσμός με την πατρίδα.
135
“Γυάλινη και μαλαματένια”, Παμβῶτις : η τα πάντα τρέφουσα
Γκάλγκου Ιοκάστη, Γκανιάτσας Παναγιώτης, Καραβίδας Μάξιμος, Κιοσσές Ιάσων, Κολόκα Μαρία, Κουρματζής Ιωάννης, Κουτσολάμπρος Παναγιώτης, Μπουτσορή Κυριακή, Ντίσιου Βασιλική, Πράσου Τάνια, Ρίζου Έλλη, Σκαργιώτη Καλυψώ, Σκουτελιά Θεοδώρα, Σούρλα Νεφέλη, Τσίπης Σωτήριος.
Επιβλέπουσες: Ζούκη Ανδρονίκη ΠΕ02, Κωστάκη Καλλιόπη ΠΕ02
3ο ΓΕΛ Ιωαννίνων «Επιφάνειος Σχολή»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι λίμνες, πρόσεξες ποτέ τις λίμνες ;
Δεν είναι σαν τις θάλασσες.
Οι θάλασσες μιλούν, τραγουδούν. Οι λίμνες ονειρεύονται!
Αλκυόνη Παπαδάκη
Το υγρό στοιχείο είναι βασική συνιστώσα για τη διαμόρφωση της ιστορικής πορείας, οικονομίας και αισθητικής μίας περιοχής. Έτσι ακριβώς η λίμνη Παμβώτιδα είναι κυρίαρχο στοιχείο της ταυτότητας της πόλης των Ιωαννίνων.
Μία από τις αρχαιότερες λίμνες παγκοσμίως, η δεύτερη παλαιότερη στην Ευρώπη και ένας από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους της Ελλάδας, ενταγμένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000, λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητάς της. Το μέγεθός της στη διάρκεια των αιώνων έχει μεταβληθεί, επηρεάζοντας όλο το λεκανοπέδιο, αλλά παρά τη συρρίκνωσή της παραμένει καθοριστικός παράγοντας για τη ζωή της πόλης. Στο κέντρο της βρίσκεται το Νησάκι -χωρίς όνομα, γνωστό ως το Νησί της λίμνης των Ιωαννίνων-, ένα από τα ελάχιστα κατοικημένα νησιά λιμνών παγκοσμίως, στο οποίο εδράζεται η τρίτη σε μέγεθος μοναστική πολιτεία στην Ελλάδα. Αποτελεί πόλο έλξης για αθλητικό, θρησκευτικό, μαθητικό και συνεδριακό τουρισμό και είναι από πρώτους στην Ελλάδα ψυχαγωγικούς προορισμούς.
Πηγή έμπνευσης για τη μυθοπλασία- συνυφασμένη με την ιστορική διαδρομή και τις περιπέτειες της πόλης- και για την τέχνη σε κάθε έκφανσή της, τραγουδημένη και αποτυπωμένη από ντόπιους και ξένους.Στα νερά της για αιώνες ονειρεύεται η πόλη…
136
Οι τοπικές μνήμες ως πηγή λογοτεχνικής έμπνευσης και δημιουργίας
Ακρίβου Άννα Μαρία, Αναγνωστοπούλου Ναταλία, Γκάτση Βιργινία, Θεοδωρή Ναταλία, Καλαμπάκα Κωνσταντίνα, Καραγιάννη Ευγενία, Καραμέτου Βαΐα Χρυσοβαλάντου, Καρέτσου Αριάδνη, Κυργιάκη Σμαράγδα, Λέμπας Απόστολος, Μούστου Θωμαή, Νούσιου Ευαγγελία, Οικονόμου Γεωργία, Πούλιου Αθανασία, Παπαδάκου Νίκη, Παπαϊωάννου Θωμαή, Τσιακαράκη Σταματία
Επιβλέπουσες: Αποστολάκη Γεωργία, ΠΕ02, Μητσικώστα Φωτεινή, ΠΕ78, Μπαϊράμη Παναγιώτα, ΠΕ02, Σκουρτανιώτη Παναγιώτα, ΠΕ02,
3ο Γενικό Λύκειο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα προσέγγιση εστιάζει στη σύνδεση της φυσιογνωμίας της πόλης της Καρδίτσας με την τέχνη, και δη τη λογοτεχνική γραφή. Η σχέση ανάμεσα στην τοπική ιστορία και τη λογοτεχνική γραφή είναι αναμφίβολα δημιουργική και αμφίδρομη. Η πρώτη αποτελεί μια πολυδύναμη αυθεντική πηγή έμπνευσης για τη δεύτερη, η οποία λειτουργώντας ως φορέας μνήμης αναπλάθει, συμπληρώνει, ερμηνεύει δημιουργικά το παρελθόν προσφέροντας μια πιο «ζωντανή» εκδοχή της ιστορίας. Υπό την οπτική αυτή, οι μαθητές/τριες εμπνέονται ποικίλους πυρήνες μυθοπλασίας για τη συγγραφή διηγημάτων με επίκεντρο το χαρακτηριστικότερο ίσως αρχιτεκτονικό μνημείο της πόλης, το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς. Πρόκειται για μοναδικό δείγμα μοντέρνας αρχιτεκτονικής από σκυρόδεμα, μέταλλο και γυαλί στον ελλαδικό χώρο, τοποθετημένο στον ιστό της πόλης, που κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ο περίπου ένας αιώνας ζωής του, η αρχικά οικονομική του διάσταση, η σύγχρονη πολιτισμική του οπτική ως ενός από τα μνημεία της Ευρωπαϊκής Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς (1992), αλλά και η κινηματογραφική του αποτύπωση στα πλάνα των ταινιών του Θ. Αγγελόπουλου «Μέρες του ‘36» (1973) και «Θίασος» (1975), με κορυφαίο την παράδοση των όπλων από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ, που γυρίστηκε στο αίθριο της Αγοράς θα αποτελέσουν γόνιμο εφαλτήριο της φαντασίας και του συναισθήματος των μαθητών/τριών.
137
Χαλάνδρι: καταφύγιο Μικρασιατών προσφύγων –Η Κρήνη του Χέλιου
Δρακάκη Βασιλική, Θελούδη Φεβρωνία, Καποδίστρια Αναστασία
Επιβλέπουσα: Μαρία Σεφερλή ΠΕ02
3ο ενικό Λύκειο Χαλανδρίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η περιοχή του Χαλανδρίου, στην πορεία του χρόνου και πριν διαμορφωθεί σε σύγχρονο πολυπληθές αστικό προάστιο της Αθήνας, υπήρξε τόπος εγκατάλειψης και ερήμωσης. Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή λεηλατήθηκε, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η έλλειψη πληροφοριών μαρτυρά την παρακμή της και κατά τα πρώτα χρόνια του νεοελληνικού κράτους αναφέρεται ως ένας ασήμαντος αγροτικός οικισμός. Όμως, μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 μετατράπηκε σε ένα καταφύγιο του προσφυγικού πληθυσμού. Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Χαλανδρίου που μετονομάστηκε Συνοικισμός κάτω από δύσκολες συνθήκες και με ελλείψεις υποδομών, κυρίως νερού, και οργανωμένων δημόσιων χώρων.
Οι κοινόχρηστες κρήνες της περιοχής ήταν ζωτικής σημασίας για τους πρόσφυγες διότι εξασφάλιζαν την επιβίωσή τους και ταυτόχρονα λειτουργούσαν ως τόποι κοινωνικής συνεύρεσης, ανταλλαγής πληροφοριών και συγκρότησης της συλλογικής ταυτότητας. Η Κρήνη του Χέλιου αποτελεί ένα μεταγενέστερο καλλιτεχνικό έργο, δωρεά της Ελευθερίας Χέλιου, ακριβές αντίγραφο της αυθεντικής που βρισκόταν στο Μελί της Μικράς Ασίας, ως συμβολική συνέχεια των κρηνών του Συνοικισμού. Λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο προσφυγικό παρελθόν και τη σύγχρονη αστική ταυτότητα της πόλης. Αναδεικνύει τον δημόσιο χώρο ως φορέα ιστορικής μνήμης και αφήνει παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
138
«Αναζητώντας την ιστορία του 3ου Γενικού Λυκείου Χαλκίδας – Μαρτυρίες μαθητών – εκπαιδευτικών»
Αλεξίου Γιάννης, Αργυρίου Σωτηρία, Βελισσαρίου Ιωάννα, Μπότης Γιάννης, Γκέκα Μαρία, Γκάνη Κατερίνα, Γιαπλέ Θένια, Δήμου Κωνσταντίνα, Δημητρακοπούλου Πηνελόπη, Ζησίμου Ιόλη, Καδδίτης Βασίλης, Καπέλλος Μάριος, Καρατζιάς Νίκος, Καρατζίδη Δήμητρα, Καραφυλλίδη Κατερίνα, Καρκαλής Γιώργος, Καστριτσίου Κατερίνα, Κούγκιας Γιάννης, Λαγού Χαρά, Λαμπρογεώργου Μυρτώ, Μανάρας Γιώργος, Ματράκα Αμαλία, Μαχαίρα Μαριαλένα, Ντεγιάννη Ελένη, Ντόβρου Μάρθα, Παπανικολάου Βασίλης, Πηγαϊδούλη Νεφέλη, Σίδερη Μαρία, Σίδερης Β., Τσούκης Γιώργος
Επιβλέπουσες: Λουκιανού Ειρήνη, ΠΕ 02, Tολίκα Σταυρούλα, Καραλούλη Χρύσα ΠΕ 04, Tολίκα Σταυρούλα ΠΕ 011
3ο Γενικό Λύκειο Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στη μελέτη της ιστορίας του 3oυ Γενικού Λυκείου Χαλκίδας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες θα κληθούν να συλλέξουν προφορικές μαρτυρίες από αποφοίτους διαφορετικών γενεών και να ανακαλύψουν την ιστορία του 3ου ΓΕΛ, μέσα από τις αφηγήσεις ζωής των αφηγητών/-ριών. Ταυτόχρονα, θα έχουν την ευκαιρία να επεξεργαστούν διαφορετικά είδη τεκμηρίων (αρχεία, εφημερίδες, φωτογραφίες, λευκώματα κ.λπ.). Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσουν να έρθουν σε άμεση βιωματική επαφή με τη διεξαγωγή της ιστορικής έρευνας, να εξοικειωθούν με τη μεθοδολογία της προφορικής ιστορίας και να προσεγγίσουν αναστοχαστικά το σχολικό παρελθόν, αλλά και τη δική τους ταυτότητα σήμερα.
Οι συμμετέχοντες/-ουσες στο πρόγραμμα μαθητές και μαθήτριες θα ερευνήσουν διάφορα είδη ιστορικών πηγών, τόσο εντός του χώρου του σχολείου (Αρχείο) αλλά και εκτός (εφημερίδες, παλιές φωτογραφίες κ.λπ.). Επιπλέον, θα εξοικειωθούν και θα κληθούν να αξιοποιήσουν ψηφιακές συσκευές καταγραφής βίντεο και ήχου, προκειμένου να συλλέξουν τις προφορικές μαρτυρίες. Επιπλέον, σύμφωνα με τη μεθοδολογία της Προφορικής Ιστορίας, θα καταρτιστούν ημερολόγια, περιλήψεις και ερμηνευτικά κείμενα για κάθε συνέντευξη. Στο τέλος του σχολικού έτους, η ερευνητική ομάδα θα δημιουργήσει, με βάση το αφηγηματικό και ιστορικό υλικό της έρευνας, μια οπτικοακουστική παρουσίαση, αξιοποιώντας και πάλι τα ανάλογα ψηφιακά εργαλεία.
139
“Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου” αλλά … “Ο τόπος μου είναι άτοπος”.
Αλεξίου Νίκος, Αναστασάκης Γιάννης, Αργυρίου Λυδία, Βαϊδάκη Χριστίνα, Βούλγαρη Νεφέλη, Γλεντουσάκη Στεφανία, Γιουντιάο Πίραντον, Δεληογλάνης Ηλίας, Θάνος Ηλίας, Καμαλεδάκης Ματθαίος, Καραμπινάκη Αντωνία, Κοτρωνάκης Στέφανος, Κουκάκη Ανδριάννα, Κουτσογιανννάκη Έφη, Κυριακίδης Ηλίας, Λαμάι Αλεξάνδρα, Μαλάι Λουσιάνα, Μπάμι Άγγελος, Μπαδογιάννη Μαριλένα, Μπόικα Λόλα, Μυζεκιάρι Ένζο, Παπαπάνο Κωνσταντίνα, Πραματιώτη Ραφαέλα, Πρίφτη Ναταλία, Ραλλάκη Ελεωνόρα, Σαλαβαντάκης Γιάννης, Σεϊτη Ειρήνη, Σοφιανός Παύλος, Στριλιγκάς Χάρης, Τσιβουράκης Παύλος, Τσάνα Ελίσα, Τσολλάκου Άλεξ, Τσουράκης Γιώργος, Τσωλάκης Γιώργος, Φουφουδάκη Σταματία, Χριστινάκης Δημήτρης
Επιβλέπων/ ουσα: Λεπίδα Στυλιανή, ΠΕ02, Γουμενάκη Αργυρή, ΠΕ02, Φλουρή Μαρία, ΠΕ02
3ο Γενικό Λύκειο Χανίων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τι μπορεί να ήταν στο παρελθόν η αυλή του σχολείου μας; Με αυτό το ερώτημα ξεκινήσαμε την εκπαιδευτική μας δράση, η οποία συνέδεσε την τοπική ιστορία με τη σύγχρονη ψηφιακή αφήγηση. Οι μαθητές του 3ου ΓΕΛ Χανίων ταξιδέψαμε στην Οθωμανική περίοδο για να γνωρίσουμε τον σουφισμό, το τάγμα των Μεβλεβήδων δερβίσηδων και τον Ρουμί, με αφετηρία τον τεκέ που λειτουργούσε στην περιοχή του Κουμπέ Χανίων.
Κεντρικός άξονας της διερεύνησής μας αποτέλεσε το μποστάνι του τεκέ, στον χώρο όπου σήμερα στεγάζεται το σχολείο μας. Μέσα από τη μεθοδολογία της ψηφιακής Ιστορίας, εργαστήκαμε συνεργατικά σε ρόλους ιστορικών ερευνητών και digital storytellers. Ερευνήσαμε ιστορικές πηγές, αξιοποιήσαμε οπτικό και χαρτογραφικό υλικό, πραγματοποιήσαμε συνεντεύξεις και αναλάβαμε δημιουργικές, τεχνικές και γραφιστικές αρμοδιότητες, μετατρέποντας το υλικό της έρευνας σε ψηφιακές αφηγήσεις. Παράλληλα, προσεγγίσαμε τη σουφική μουσική και φιλοσοφία, καθώς και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία των τεκέδων, αντιλαμβανόμενοι τον τεκέ ως ζωντανό πολιτισμικό χώρο.
Η δράση καλλιέργησε την ιστορική μας σκέψη, τη δημιουργικότητα και τη συνεργατική μάθηση. Μέσα από εργαλεία ψηφιακής Ιστορίας και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, επανανοηματοδοτήσαμε το παρελθόν, μετατρέποντας το μποστάνι του τεκέ σε σημείο συνάντησης τόπων και χρόνων και επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Ρουμί ότι ο τόπος μπορεί να είναι ταυτόχρονα συγκεκριμένος και «άτοπος».
140
«Ολοκαύτωμα» ή «Σφαγή» του Αιγάλεω – Ένα αποσιωπημένο γεγονός της Ιστορίας της πόλης μας: Αναζητώντας τα ίχνη του στον χώρο και στη μνήμη
Αλεξοπούλου Μυρτώ, Ζούνος Κωνσταντίνος, Λαϊνάς Δημήτρης, Νικολάου Κατερίνα, Ντούμη Μελίνα, Παντελάκη Ηλιάνα, Σακελλάκης Γιάννης, Τζάκα Εύα, Τζιώτη Γεωργία (Γ΄ Γυμνασίου), Αγγελόπουλος Θοδωρής, Γαβούρας Μάριος, Κατσαρός Ηλίας, Κοντογιάννης Κωνσταντίνος, Κουτσού Αναστασία, Λαχανιάτη Μαρία, Λιανού Ιφιγένεια, Ματαράγκα Ευαγγελία, Μπαχλαβά Στεφανία, Ντουραντώνη Φρειδερίκη (Β΄ Γυμνασίου)
Επιβλέπουσες: Τσιώρου Κωνσταντίνα (ΠΕ02), Μίχου Αργυρώ (ΠΕ02), Γεωργακοπούλου Βασιλική (ΠΕ02)
3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθήτριες και οι μαθητές του Πολιτιστικού Ομίλου και του Ομίλου Φιλαναγνωσίας, με αφετηρία το μνημείο που βρίσκεται κοντά στο σχολείο μας και αφορά το «Ολοκαύτωμα» ή «Σφαγή» του Αιγάλεω, μπαίνουν στην περιπέτεια μιας ιστορικής διερεύνησης, για να μελετήσουν τι συνέβη στην πόλη, με επίκεντρο τη γειτονιά του Αγίου Γεωργίου, στις 29 Σεπτεμβρίου 1944. Αναζητούν στοιχεία για ένα τραυματικό και, σε μεγάλο βαθμό, αποσιωπημένο γεγονός της Τοπικής Ιστορίας, ενταγμένο στο ευρύτερο πλαίσιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, των ναζιστικών αντιποίνων και εγκλημάτων.
Στην εργασία παρουσιάζονται τα ερευνητικά ερωτήματα και η σταδιακή διατύπωσή τους, με στόχο την κατανόηση τόσο του ίδιου του γεγονότος όσο και των λόγων της ιστορικής του αφάνειας. Παράλληλα, αναλύεται η μεθοδολογία της έρευνας: η συνεξέταση ιστορικών πηγών και η αξιοποίηση της βιβλιοθήκης, του διαδικτύου, καθώς και ψηφιακών και φυσικών αρχείων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις έννοιες του χώρου και της μνήμης: στην επίσκεψη σε μνημεία/τόπους μνήμης, στις διαδρομές μνήμης, στη δημιουργία σχετικών χαρτών, αλλά και στην πραγματοποίηση συνεντεύξεων Προφορικής Ιστορίας με αυτόπτες μάρτυρες και άλλους/ες πληροφορητές/πληροφορήτριες. Η πολυπρισματική αυτή προσέγγιση οδηγεί στην ανάδειξη νέων αποριών, σε προβληματισμό και συζήτηση σχετικά με τη μνήμη, το τραύμα, την ευθύνη, τη δικαιοσύνη, τη διασύνδεση παρελθόντος-παρόντος. Τέλος, γίνεται αναφορά στον τρόπο με τον οποίο οι δράσεις και τα συμπεράσματά μας για το συγκεκριμένο θέμα αποτυπώνονται στη σχολική εφημερίδα μας.
141
Τα αξιοθέατα του Άργους και της γύρω περιοχής
Ντάση Ελένη, Ντοξάνι Φλάβιο, Παιδάκης Νικόλαος, Παναγοπούλου Κορίνα, Παπασαχοπούλου Ιωάννα, Ρήγα Χριστίνα, Ρογκοζίνα Αλεξία, Σαμαρτζή Λυδία, Σιδέρη Μελίνα, Σιώτος Αναστάσιος, Σκιντζή Μαρία, Σπυροπούλου Στυλιανή, Σταυρόπουλος Δημήτριος, Ταραντίλη Νάγια, Τσεκρέκος Μάξιμος, Χριστοπούλου Βασιλική, Χριστοπούλου Θεοφανία
Επιβλέπουσες: Αγγελοπούλου Ελένη ΠΕ02, Πειρούνη Ελένη ΠΕ04.01
3ο Γυμνάσιο Άργους
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρουσίαση «Τα αξιοθέατα του Άργους και της γύρω περιοχής» έχει ως βασικό στόχο την αναλυτική καταγραφή και ανάδειξη των σημαντικότερων ιστορικών, αρχαιολογικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών μνημείων της πόλης του Άργους και της ευρύτερης περιοχής. Μέσα από οργανωμένες ενότητες, παρουσιάζεται η διαχρονική σημασία του Άργους, από την αρχαιότητα έως τους νεότερους χρόνους, αναδεικνύοντας τον ρόλο του ως σημαντικό πολιτιστικό κέντρο.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον Άγιο Πέτρο Άργους, πολιούχο της πόλης, στο αρχαίο θέατρο, ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδας, και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους, το οποίο στεγάζει ευρήματα από σημαντικές ανασκαφές της περιοχής. Παρουσιάζονται επίσης το κάστρο Λάρισα, ο λόφος της Ασπίδας και η Ιερά Μονή Παναγίας Κατακεκρυμμένης, που συνδέουν την πόλη με τη φυσική της γεωγραφία και τη θρησκευτική παράδοση. Επιπλέον, αναφέρονται νεότερα μνημεία, όπως το Κωνσταντοπούλειο Μέγαρο, το παλιό Δημαρχείο και οι Στρατώνες του Καποδίστρια, καθώς και οι θολωτοί τάφοι των Μυκηνών, ολοκληρώνοντας μια συνολική εικόνα της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς του Άργους.
142
Διαφημιστική Αφίσα για την πόλη τους Άργους και την ευρύτερη περιοχή
Ντάση Ελένη, Ντοξάνι Φλάβιο, Παιδάκης Νικόλαος, Παναγοπούλου Κορίνα, Παπασαχοπούλου Ιωάννα, Ρήγα Χριστίνα, Ρογκοζίνα Αλεξία, Σαμαρτζή Λυδία, Σιδέρη Μελίνα, Σιώτος Αναστάσιος, Σκιντζή Μαρία, Σπυροπούλου Στυλιανή, Σταυρόπουλος Δημήτριος, Ταραντίλη Νάγια, Τσεκρέκος Μάξιμος, Χριστοπούλου Βασιλική, Χριστοπούλου Θεοφανία
Επιβλέπουσες: Μυτιληναίου Ευγενία ΠΕ02, Πειρούνη Ελένη ΠΕ04.01
3ο Γυμνάσιο Άργους
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η αφίσα για το Άργος δημιουργήθηκε με βασικό στόχο την τουριστική προβολή της πόλης και την ανάδειξη της ιστορικής, πολιτιστικής και φυσικής της ταυτότητας. Σκοπός της είναι να προσελκύσει επισκέπτες, προβάλλοντας το Άργος ως έναν μοναδικό προορισμό με συνεχή κατοίκηση από την αρχαιότητα έως σήμερα, αλλά και ως τόπο με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και φυσική ομορφιά. Το σκεπτικό της δημιουργίας της βασίζεται στη σύντομη, ελκυστική και κατανοητή παρουσίαση πληροφοριών, ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει άμεσα θετική εικόνα και να παρακινηθεί να το επισκεφθεί.
Στα βασικά σημεία της αφίσας περιλαμβάνονται η αναφορά στο Άργος ως την αρχαιότερη συνεχώς κατοικημένη πόλη της Ευρώπης, η ανάδειξη σημαντικών αξιοθέατων όπως ο ναός του Αγίου Πέτρου, το αρχαίο θέατρο, τα μουσεία και τα νεοκλασικά κτήρια, καθώς και οι φυσικές διαδρομές προς τον λόφο της Ασπίδας και το Κεφαλάρι. Παράλληλα, προβάλλεται η σύνδεση της πόλης με τις Μυκήνες, ενισχύοντας τη συνολική ιστορική και τουριστική αξία της περιοχής.
143
Οι ομορφιές της ορεινής Άρτας: Συρράκο και Καλαρρύτες
Αθανασάκη Θεοδώρα, Αλυμάρα Νεφέλη, Βαγενά Ελίνα, Βασιλάκης Μάριος, Γιαβής Γεώργιος, Γιε Μίνα, Γιώτη Ισμήνη, Γρίβα Ελπίδα, Δημακοπούλου Πηνελόπη, Θεοδωρή Φωτεινή, Καμπέρη Σταυρούλα, Καμπέρη Τσαμπίκα, Καμπέρης Ευάγγελος, Καραβασίλης Στέφανος, Κασκαντίρης Ιωάννης, Κοκώνη Σπυριδούλα, Κολιού Νεκταρία, Κολοβός Φίλιππος, Κομζιά Χρυσαυγή, Ρίζος Σπυρίδων, Ρίζου Κωνσταντίνα, Ρίζου Μαρία-Λαμπρινή, Ρώτα Άννα, Σακκά Μαρία, Σαρλή Βασιλική, Σβηνέλης Γεώργιος, Σούλη Ισαβέλλα, Σούτα Βασιλική, Σωτάκη Ελένη, Τάτσης Απόστολος, Τζίμα Αγάθη, Τζίμας Ευάγγελος, Τόλι Παναγιώτης, Τσέλα Μαρία, Τσιαμπάς Βασίλειος, Τσιπρά Βάια, Τσώλη-Κόρδα Αλίκη, Φλούδας Οδυσσέας, Χριστοπούλου Μαρία-Ελένη
Συντονιστές καθηγητές: Σακκά Θέκλα-Φωτεινή ΠΕ01, Μηλιώνη Κωνσταντίνα ΠΕ80, Βαζούρα Αθηνά ΠΕ03, Τσίκος Σπυρίδων ΠΕ88.01
3ο Γυμνάσιο Άρτας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία είναι αφιερωμένη σε δύο από τους πιο ιστορικούς και αρχιτεκτονικά σημαντικούς οικισμούς της Ελλάδας: το Συρράκο και τους Καλαρρύτες. Βρίσκονται στην καρδιά της Πίνδου, στην ορεινή Άρτα και αποτελούν πρότυπα παραδοσιακής, Ηπειρώτικης δόμησης. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε το φυσικό κάλλος των Τζουμέρκων, με έμφαση στα πέτρινα αρχοντικά, τα καλντερίμια, τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια, τις περίτεχνες βρύσες, τη Μονή Κηπίνας (ένα από τα πιο εντυπωσιακά μοναστήρια της Ελλάδας) και το Σπήλαιο της Ανεμότρυπας. Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε προσωπικότητες που συνδέονται με την περιοχή, (Κρυστάλλης, Κωλέττης, Bulgari) και την προσφορά τους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ελπίζουμε, αυτή η εργασία να αποτελέσει αφορμή, για να επισκεφθείτε αυτά τα «πέτρινα κοσμήματα» της ορεινής Άρτας και να αισθανθείτε τη μοναδική τους ενέργεια.
144
Φωτογραφίζω το χθες και το σήμερα ΄΄Κλικ .....στην Θέρμη΄΄
Αλεπάκη Αναστασία, Αμοιρίδης Κωνσταντίνος, Βρανά Δέσποινα,Γεωργουλάκου Δήμητρα, Γιαγκουνίδου Αλεξάνδρα, Γιαπαλής Αλέξανδρος, Δαραή Κορίνα, Θεοδωρόπουλος Κωνσταντίνος,Καμπουρίδης Γρηγόρης,Καραδενιζλή Παναγιώτα ,Κατσούφης Κλεάνθης,Κουκουτσέλου Ζωή ,Λαγοπούλου Μελίνα,Λιανοπούλου Κασσιανή, Λυμπέρη Νεφέλη,Ματζιαρλή Ευαγγελία, Μάττα Ιωάννα,Ντίντα Χριστίνα,Παγώνη Ραφαέλα, Παπακωνσταντίνου Κατερίνα, Περρωστής Ορέστης,Σταματιάδου Χριστίνα, Σταμίδου Νεφέλη, Τεπετζής Χρήστος, Τερζήμπασης Απόστολος, Τερζήμπασης Μιχάλης, Τικούδη Νεκταρία,Τσακμακίδης Κυριάκος, Τσιτόγλου Άρτεμης, Τσιανάκα Χαριτίνη, Φλαμουρτζόγλου Ευθαλία, Χριστοδούλου Αγνή.
Επιβλέπουσες : Λίλη Κωνσταντίνα ΠΕ 02, Μήλιου Χριστίνα ΠΕ 03, Ραφτούδη Δήμητρα ΠΕ 02
3ο Γυμνάσιο Θέρμης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στην εργασία που θα παρουσιαστεί στο 4ο μαθητικό συνέδριο του Πανεπιστημίου Πατρών ΄΄Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου΄΄ η ομάδα μαθητών μας σκοπό έχει να παρουσιάσει στους υπόλοιπους συμμετέχοντες την ιστορία του τόπου τους, την ιστορία της Θέρμης, ενός προαστίου της Θεσσαλονίκης, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης. Όλη η παρουσίαση θα έχει την μορφή βίντεο και θα υπάρξει και ένα powerpoint. Οι μικροί μας δημοσιογράφοι αφού χωρίστηκαν σε ομάδες, δημιούργησαν ερωτηματολόγια για να πάρουν συνεντεύξεις σε παλιούς κατοίκους της Θέρμης με σκοπό να μάθουν την ιστορία του τόπου, ήθη και έθιμα, καθημερινές συνήθειες των κατοίκων, παλιά καταστήματα που υπήρχαν αλλά πλέον δεν υπάρχουν.Ένα άλλο συνεργείο σε αντιπαραβολή προσέγγισε τον δήμαρχο της περιοχής, ο οποίος τους παρουσίασε την σημερινή εικόνα της Θέρμης.
Οι μαθητές χρησιμοποίησαν την τεχνική της βιντεοσκόπησης και ασχολήθηκαν επισταμένως και με τις τεχνικές του μοντάζ, της ηχοληψίας και της μουσικής επένδυσης. Στο τέλος της παρουσίασης οι μαθητές μας θα δώσουν το θερμιώτικο στίγμα τους και θα δείξουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την Μακεδονίτικη καταγωγή τους.
145
Οδοιπορικό στην τοπική ιστορία της Σαλαμίνας
Βεργοπούλου Μαρία-Νεφέλη, Βέργος Αθανάσιος, Βέργου Αικατερίνη, Γεωργιάδης Θεόδωρος, Ζέρβας Γεώργιος, Καβάζη Αικατερίνη, Κανάρη Γεωργία, Κοτζαγεωργίου Παντελής, Κουρμουλάκη Άννα-Μαρία, Μαρούλης Χρήστος, Μιμίδη Χριστίνα, Μούλτος Ανδρέας, Νάννου Ευγενία, Παπαδημητρίου Ελένη, Πρωτογεράκης Εμμανουήλ, Ραπατζίκου Παναγιώτα, Σκυφτός Κωνσταντίνος, Τζίμα Αποστολία, Φαρμακόρης Σπυρίδων, Φασουλής Αλέξανδρος, Φιλιάγκος Ιωννης, Χατζηνάκης Γεώργιος, Χριστιανάκη Ελένη
Συντονίστριες: Βιλλιώτη Μαρία (ΠΕ86), Παπασωτηρίου Αικατερίνη (ΠΕ02), Περδικούρη Αικατερίνη (ΠΕ86)
3ο Γυμνάσιο Σαλαμίνας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της σημαντικής εθνικής δράσης της Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας κατά την Επανάσταση του 1821. Με ομαδική εργασία σε όλα τα στάδια της παραγωγής – από την έρευνα και τη συγγραφή σεναρίου μέχρι τις συνεντεύξεις, τη λήψη εικόνας και τη διαμόρφωση του τελικού προϊόντος –, δημιουργήσαμε ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ που αποτυπώνει τον πολυσχιδή ρόλο της Μονής ως σημείο αντίστασης και έμπρακτης αλληλεγγύης στον ιερό Αγώνα για την ελευθερία. Ειδικότερα, φωτίζεται ο ρόλος της Μονής Φανερωμένης ως κέντρο διοίκησης, ασφαλές καταφύγιο, αποθήκη πολεμοφοδίων και τόπος περίθαλψης αγωνιστών, αναδεικνύοντας τη συμβολή της στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Για την τεκμηρίωση του ντοκιμαντέρ αξιοποιήσαμε αφηγήσεις, μελετήσαμε αρχειακό υλικό και διερευνήσαμε πρωτογενείς ιστορικές πηγές, δηλαδή έγγραφα και άλλα υλικά που σχετίζονται άμεσα με την εποχή της Επανάστασης του 1821 και προσφέρουν αξιόπιστη πληροφόρηση για τα γεγονότα που παρουσιάζονται. Στόχος της συλλογικής αυτής προσπάθειας είναι η προβολή της ιστορικής μας κληρονομιάς και η καλλιέργεια του σεβασμού προς την ιστορική μνήμη από τις σημερινές και τις μελλοντικές γενιές.
146
«Η Γερακίνα της Νιγρίτας» , λαϊκό δρώμενο της περιοχής Βισαλτίας Σερρών
Βουρουτζής Αβραάμ, Δαρδάνης Κωνσταντίνος, Κατσιαμπάκης Μιχάλης, Κοφίτσα Κωσταντίνα, Κωσταντοπούλου Αποστολία, Κωτσιάνης Ιωάννης, Λαζαρίδης Κωσταντίνος, Λεοντή Μαρία, Μπεντιούλη Χαριτίνη, Ντεμουρασβίλι Γκιόργκι, Πετρόβαλη Έλενα, Σουργουτσίδου Σταυρούλα, Σουτζίδου Στεφανία, Τσιούλκας Ιωάννης.
Συντονιστές καθηγητές: Καρυώτου Γιαννούλα ΠΕ02 , Καφταντζή Ελένη ΠΕ04.01
3ο Γυμνάσιο Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ιστορία της Γερακίνας διαδραματίζεται στην πόλη της Νιγρίτας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η Γερακίνα ήταν υπαρκτό πρόσωπο και γεννήθηκε το 1854 από τη φτωχή οικογένεια Ροκάνη στην περιοχή Τσακαλάδες. Έγινε πολύ αγαπητή για τον ευγενικό της χαρακτήρα και την ομορφιά της. Στα 17 της χρόνια ερωτεύτηκε τον νεαρό Τριαντάφυλλο Γκοστίνο που κι εκείνος ανταποκρινόταν στα αισθήματά της. Σύμφωνα με την παράδοση στις 6 Αυγούστου μητέρα και κόρη είχαν στρώσει μεσημεριανό τραπέζι (ο πατέρας της είχε πεθάνει) η Γερακίνα πήγε με τη στάμνα της στο πηγάδι για να φέρει νερό. Καθώς έριχνε τον κουβά έχασε την ισορροπία της και καθώς η περίφραξη ήταν χαμηλή και πρόχειρη, έπεσε στο πηγάδι. Οι φωνές της ξεσήκωσαν τους γείτονες που έτρεξαν να βοηθήσουν. Μαζί τους κι ο Τριαντάφυλλος που έπεσε δεμένος με σκοινί για να τη σώσει χωρίς να τα καταφέρει. Τρεις μήνες αργότερα πεθαίνει κι ο ίδιος απ’ τη θλίψη του. Η ιστορία παραδόθηκε προφορικά μέχρι τη σύγχρονη εποχή, έγινε δημοτικό τραγούδι που τραγουδιέται και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα. Κάθε Σεπτέμβριο στη Νιγρίτα γίνεται αναπαράσταση του γεγονότος και πολιτιστικές εκδηλώσεις με την ονομασία «Γερακίνεια».
147
«Οδοιπορικό στον νομό Σερρών: ένα μωσαϊκό φύσης και πολιτισμού»
Αλεξίου Γεώργιος, Γκόγκου Μαρία, Γουναρίδου Αποστολίνα, Γρέπτσιος Κωνσταντίνος, Δαρδάνης Κωνσταντίνος, Ιορδανίδης Λουκάς, Ιωαννίδου Δανιέλα, Κάπη Παναγιώτα, Καραγιόζης Ηλίας, Καραπαναγιωτίδου Αικατερίνη, Καροτσέρης Αναστάσιος, Κιλλούδη Χρυσή, Κουκνάκος Αθανάσιος, Κούτρα Βασιλεία, Κωτσιάνης Ιωάννης, Λαζαρίδης Κωνσταντίνος, Μπαή Ειρήνη, Μπατσιβάρης Κυριάκος, Νιζάμη Αικατερίνη, Ντεμουρασβίλι Γεώργιος, Παρζιάλης Γεώργιος, Πετρόβαλη Έλενα, Τζιαμπάζης Κωνσταντίνος, Τσελεκίδης Αλέξανδρος
Συντονιστές καθηγητές: Καφταντζή Ελένη (ΠΕ 04), Ταΐρη Μαρία (ΠΕ 03 ΕΑΕ ), Ζαφειροπούλου Σοφία (ΠΕ 02)
3ο Γυμνάσιο Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία με τίτλο «Οδοιπορικό στον νομό Σερρών: ένα μωσαϊκό φύσης και πολιτισμού» αποτελεί μια περιγραφική περιήγηση που επιχειρεί να αναδείξει τον πλούτο της φυσικής ομορφιάς και της πολιτιστικής κληρονομιάς του νομού Σερρών, φωτίζοντας τη διαχρονική του εξέλιξη και τη σύγχρονη ταυτότητά του. Στο επίκεντρο βρίσκονται σημαντικά τοπόσημα και πόλοι έλξης επισκεπτών, αντιπροσωπευτικοί της ιστορικής, κοινωνικής και πολιτισμικής συγκρότησης της περιοχής.
Με επιτόπιες αυτοψίες, έρευνα πηγών, αξιοποίηση βιβλιογραφίας, καθώς και φωτογραφική τεκμηρίωση, οι μαθητές και οι μαθήτριες, στο πλαίσιο του 4ου Πανελλήνιου Μαθητικού Συνεδρίου Τοπικής Ιστορίας, θα μιλήσουν για τον τόπο τους, δίνοντας έμφαση σε μνημεία φυσικού κάλλους, όπως λίμνες, δασικές και ορεινές περιοχές, αλλά και σε ιστορικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά μνημεία, παραδοσιακούς οικισμούς και σύγχρονες πολιτιστικές υποδομές, που συνθέτουν τον πολιτισμικό χάρτη του νομού. Παράλληλα, θα εξεταστούν πτυχές της τουριστικής εμπειρίας, όπως οι δυνατότητες διαμονής, αναψυχής και δραστηριοτήτων, καθώς και η γαστρονομική ταυτότητα της περιοχής, αναδεικνύοντας τη συμβολή τους στη βιώσιμη τοπική ανάπτυξη.
Το τελικό αποτέλεσμα θα αποτυπωθεί σε ένα πολυμεσικό έργο, είτε σε παρουσίαση PowerPoint, που θα περιλαμβάνει πολυτροπικό κείμενο, συνδυάζοντας λόγο και οπτικοακουστικό υλικό, είτε σε πρωτότυπο βίντεο, το οποίο θα συνθέτει ένα πανοραμικό πορτρέτο του τόπου.
�
148
Το χρυσοφόρο Παγγαίο και η Παναγία Εικοσιφοίνισσα: Σταυροδρόμι φύσης, πίστης και πολιτισμού
Αλεξιάδου Μαρία, Αλεξίου Γεώργιος, Αρχοντίδου Ιουλιανή, Γουναρίδου Ζωή, Θεοδότου Μάριος, Ιχτιάρη Αλεξάνδρα, Κάπη Παναγιώτα, Καπλανίδης Φώτιος, Καρακούτη Ερατώ, Κελεσενλής Αναστάσιος, Κηπουρός Αλέξανδρος, Κιλλούδη Χρυσή, Κνιαμή Χριστιάννα, Λεοντή Μαρία, Μαγκούλια Μαρία, Μανδέλας Αθανάσιος, Μπατσιβάρης Κυριάκος, Μελίτου Μαρία, Μπεντιούλη Χαριτίνη, Παναγιωταρίδης Αργύριος, Παρζιάλης Γεώργιος, Σαββαϊδου Μυρτώ, Σερέτη Κωνσταντίνα, Σιάπκα Ευαγγελία, Σουργουτσίδου Σταυρούλα, Σουτζίδου Στεφανία, Στοΐλα Αθανασία, Στοΐλα Δήμητρα, Τασκούδης Άγγελος, Τόκα Αικατερίνη, Τουρατζίδης Αχιλλέας, Τσαβλίδης Αθανάσιος, Τσαούσογλου Μαρία, Τσατμά Μαρία Ελένη, Φενερλής Ευγένιος
Επιβλέπουσες: Τσιάγκα Μαργαρίτα ΠΕ02, Δομουχτσή Αθανασία ΠΕ06
3ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΕΡΡΩΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία εξετάζει το όρος Παγγαίο και τη Μονή της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας ως έναν σύνθετο ιστορικό, φυσικό και πολιτισμικό χώρο, στον οποίο διαχρονικά αλληλεπιδρούν το φυσικό περιβάλλον, η θρησκευτική παράδοση και η ανθρώπινη δραστηριότητα. Το Παγγαίο, γνωστό ήδη από την αρχαιότητα για τον χρυσοφόρο πλούτο του και τη στρατηγική του σημασία, αποτέλεσε πεδίο οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών διεργασιών, ενώ παράλληλα διατηρεί έως σήμερα ιδιαίτερη οικολογική αξία, χάρη στην πλούσια βιοποικιλότητά του.
Στο πλαίσιο αυτό, η Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας αναδεικνύεται ως ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά και πολιτιστικά κέντρα της Μακεδονίας, με αδιάλειπτη παρουσία από τα βυζαντινά χρόνια έως τη σύγχρονη εποχή. Η ιστορική της πορεία, η θρησκευτική της ακτινοβολία και οι παραδόσεις που συνδέονται με θαυματουργές επεμβάσεις της Παναγίας συμβάλλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της συλλογικής μνήμης, της ιστορικής συνέχειας και της τοπικής ταυτότητας.
Μέσα από τη συνδυαστική αξιοποίηση ιστορικών, περιβαλλοντικών και πολιτισμικών δεδομένων, η εργασία αναδεικνύει τη δυναμική σχέση ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος, καθώς και τον ρόλο της πολιτιστικής κληρονομιάς στη διαμόρφωση βιώσιμων αντιλήψεων, εκπαιδευτικών προσεγγίσεων και κοινωνικής ευαισθητοποίησης στο σύγχρονο μακεδονικό χώρο. Η μελέτη απευθύνεται κυρίως σε μαθητικό και ευρύτερο εκπαιδευτικό κοινό.
149
«Αθανάσιος Σπανός: Ο Ιδρυτής της Εκπαίδευσης στην Αλεξανδρούπολη»
Ασλανίδης Λέανδρος, Βαλκάνη Πασχαλίνα, Βράκας Κωνσταντίνος, Δριγγόπουλος Σωτήριος, Καπάη Ελεάνα, Μακαρίδης Αλέξανδρος, Μιχαηλίδη Μαρία, Μαμούτογλου Εμίρ,Μπόγλου Νίκη, Νιάζι Μουτζίμπ, Παναγιωτοπούλου Δέσποινα, Παπαθανασίου Ελένη, Πέσιου Χριστίνα, Τερζενίδης Αναστάσιος, Χριστοδούλου Ειρήνη
Επιβλέπων: Τσέκος Τριαντάφυλλος ΠΕ70
3ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης-«ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΙΔΗΣ»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Αθανάσιος Σπανός γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1858 και πέθανε στην Αλεξανδρούπολη το 1951. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως και, σε ηλικία μόλις 18 ετών, διορίστηκε δάσκαλος στο Ιμπρίκ Τεπέ (κωμόπολη στην περιοχή των Υψάλων της επαρχίας Αδριανούπολης). Αυτοδίδακτος και βαθιά φιλομαθής, αφιέρωσε πενήντα χρόνια στη διδασκαλία. Υπηρέτησε σε πολλά σχολεία της Ανατολικής Θράκης και του Έβρου, όπως στη Μακρά Γέφυρα, στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη), στην Κεσσάνη, στο Σουφλί, στην Αίνο και στη Σαμοθράκη. Μετά την απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης μετέβη στην πόλη με το αντιτορπιλικό «Λόγχη» και ανέλαβε την οργάνωση των Δημοτικών Σχολείων της περιοχής. Υπηρέτησε επί σειρά ετών ως διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου, από το οποίο αποφοίτησαν σημαντικές προσωπικότητες της τοπικής κοινωνίας. Στο τέλος του 19ου αιώνα συνεργάστηκε με τον κλήρο για τη διενέργεια εράνων με στόχο την ίδρυση των πρώτων σχολείων στην Αλεξανδρούπολη και του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Νικολάου. Το 1895 δημοσίευσε εργασία για τον κυνικό φιλόσοφο Διογένη, που τυπώθηκε στη Σμύρνη. Μεγάλη προσφορά του αποτελεί η έκδοση λεξικού κύριων ονομάτων και η δημιουργία χαρτών του Νομού Έβρου για την καθιέρωση ελληνικών τοπωνυμίων. Το 1978 τιμήθηκε ιδιαίτερα για τη συμβολή του στην πνευματική ζωή της Αλεξανδρούπολης.
150
Ίχνη και Διαδρομές στην Κομοτηνή: Από το Βυζαντινό Τείχος στη Διαδραστική Ξενάγηση
Αξιωτίδης Αναστάσιος, Δημητρίου Ευφημία Παρασκευή, Ευαγγελίδου Μαρία, Κιουτσούκμεχμέντ Γαβριέλα, Κούσαρη Χριστίνα, Λένου Δήμητρα Μαρίνα, Μεμέτ Εϊμέν, Μιχόπουλος Μιχάλης, Μοσχάκης Παναγιώτης, Μούρτζινου Βασιλική, Μπάτζιος Γεώργιος, Μπιλγήν Εγέ, Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος, Παπαδοπούλου Βασιλική, Παπαδοπούλου Ιωάννα, Παπάζης Λάζαρος Μάριος, Παπάζογλου Δημήτριος, Παπαλαζάρου Αγγελική, Παπαχαραλάμπους Ελευθέριος, Παχούμη Τατιάνη, Περγέλη Λαμπρινή, Πετροπούλου Σταυριάννα, Πούλιου Αικατερίνη, Σακελλαρίου Λάμπρος, Σεμπέγκου Έρσα, Σερήφ Αρντά, Σπάσης Ανδρέας, Σταθάκη Χριστίνα, Σταματίου Λίνα Χρυσοβαλάντου, Τζατζανά Κωνσταντίνα, Τσεκμέζογλου Σταυρούλα, Τσεσμελή Δήμητρα, Τσομπανγιοβάνης Ραφαήλ, Τσομπανίδης Κωνσταντίνος, Φουκαρά Βηθλεέμ, Χαμαλίδης Πέτρος, Χιονάκη Ιφιγένεια, Χουρμουζέλη Ευθυμία, Χριστιανάκη Κωνσταντίνα.
Επιβλέποντες: Αμανατίδου Ειρ, ΠΕ02, Βερρή Ανδρ, ΠΕ86, Μαργ. Χουρμούζης, ΠΕ0
3ο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Κομοτηνής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με βασικό προσανατολισμό τη βιωματική, διερευνητική και ομαδοσυνεργατική προσέγγιση της μάθησης, αντιμετωπίζοντας την Τοπική Ιστορία ως ένα ζωντανό και δυναμικό πεδίο ανακάλυψης. Οι μαθητές/ήτριες είχαν ενεργό ρόλο στη μαθησιακή διαδικασία, συμμετέχοντας στη διερεύνηση, τεκμηρίωση και παραγωγή ψηφιακού υλικού. Η εργασία διαρθρώνεται σε δύο διακριτά αλλά συμπληρωματικά μέρη και υλοποιήθηκε στο πλαίσιο των μαθήματων της Βυζαντινής Ιστορίας της Β΄ Λυκείου και του Ομίλου Προγραμματισμού & Ρομποτικής. Στο πρώτο μέρος, με τίτλο «Ανακαλύπτοντας το Βυζαντινό Τείχος της Κομοτηνής», οι μαθητές/ήτριες προχώρησαν στη μελέτη και ιστορική τεκμηρίωση του Βυζαντινού Τείχους της πόλης. Μέσα από την εξερεύνηση της πορείας του τείχους στον σύγχρονο αστικό ιστό, δημιούργησαν τη δική τους ιστορική αφήγηση, η οποία σε συνδυασμό με αναπαραστάσεις των τμημάτων του τείχους, στοχεύει να μεταφέρει το κοινό στην εποχή της δημιουργίας του, αναδεικνύοντας τη χρήση και τη σημασία του μνημείου στο παρελθόν. Στο δεύτερο μέρος, με τίτλο «Application KomoMap & Monuments: Διαδραστική Ξενάγηση στα Μνημεία της Κομοτηνής», αναπτύχθηκε εφαρμογή ψηφιακού ξεναγού για συσκευές Android, η οποία περιλαμβάνει διαδραστικό χάρτη, οδηγίες πλοήγησης, φωτογραφικό υλικό και συνοπτικές πληροφορίες για τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης. Η εργασία αναδεικνύει τη σύνδεση της ιστορικής γνώσης με την ψηφιακή τεχνολογία, προωθώντας μια διεπιστημονική προσέγγιση στη μάθηση.
151
Η Κομοτηνή μέσα από τη ματιά των συγγραφέων: Όταν ο τόπος γίνεται αφήγηση
Βουτσά Παναγιώτα, Ζηκίδη Μαρία, Καραγκιοζάκη Αναστασία, Καρακύριου Άννα, Κουκουδέτσου Μαρία, Κουρτίδου Κωνσταντίνα, Κραστούδη Μαριάμ, Μαζιώτη Φωτεινή, Μοκαΐτη Σοφία, Μουτάφη Περσεφόνη, Παγκοζίδη Αγγελική, Πάκου Ελευθερία, Παπαδοπούλου Βασιλική, Παπαδοπούλου Ιωάννα, Παπασχάλη Μαλαματένια, Παπαλαζάρου Αγγελική, Σιούλα Άρτεμις Βασιλική, Σφαντζίκη Χρυσάνθη, Τερζοπούλου Σωτηρία, Τοκούτση Χριστίνα Μαρία, Τσουλφά Θεοδοσία Μαρία, Τζαμπαζλή Χαρά, Φουκαρά Βηθλεέμ
Επιβλέποντες: Στοϊκίδης Αναστάσιος, ΠΕ03, Χατζηγιαννάκη Ελένη, ΠΕ02,
3ο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Κομοτηνής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία υλοποιήθηκε από τον Όμιλο Φιλαναγνωσίας του σχολείου μας και επιχειρεί να προσεγγίσει την πόλη της Κομοτηνής ως λογοτεχνικό και αφηγηματικό υποκείμενο, μέσα από μια βιωματική και διερευνητική μαθησιακή διαδικασία. Οι μαθητές εξερευνούν τον τόπο τους μέσα από κείμενα συγγραφέων που έχουν γράψει για την Κομοτηνή, όπως ο Αναστάσης Βιστωνίτης, ο Μισέλ Φάις, ο Σπύρος Κιοσσές, ο Ραχμή Αλή, ο Άρης Αλεξανδρής, η Λεύκη Σαραντινού. Εργαζόμενοι ομαδοσυνεργατικά, προσεγγίζουν τα κείμενα συγκριτικά, αναζητούν διαφορετικές αφηγηματικές φωνές, υφολογικές επιλογές και χρονικά-ιστορικά επίπεδα, καλλιεργούν δεξιότητες κριτικής ανάγνωσης και ερμηνείας, ενώ παράλληλα συνδέουν τον χώρο ως φυσική παρουσία με τη λογοτεχνική αφήγηση. Η πόλη αναδεικνύεται ως ενεργός λογοτεχνικός χαρακτήρας, ενισχύοντας τη σύνδεση των μαθητών με τον τόπο τους και μετατρέποντας τη λογοτεχνία σε μέσο ενεργής μάθησης.
152
«Ο Πειραιάς μέσα από το ρεμπέτικο»
Αναγνώστου Θάνος, Αρμενιάκος Χάρης, Βαγιακάκος Παναγιώτης, Γκλιάτη Ζοζεφίνα, Γκόγκα Αθανασία, Δημοπούλου Θεοδώρα, Δώνος Γιώργος, Ζάννος Σωτήρης, Θωμαΐδη Αθηνά, Καραμπλής Γρηγόρης, Καραφύλλης Γιώργος, Κληρονόμος Ιγνάτιος, Κόκκινου Αποστολία, Κοκκώνης Κωστής, Κουκιάλη Μαργαρίτα Ευθυμία, Κουτσουροπούλου Έλενα, Κοψιαύτη Ευαγγελία, Κριαρά Σταματίνα, Κωνσταντάρα Μαργαρίτα Θεοδώρα, Κωστάκη Νίκη, Λιώνας Παναγιώτης, Μπούκη Κωνσταντίνα, Μπρέλλου Βασιλική, Ορφανός Νικήτας, Πάτσιου Αλεξάνδρα, Πετροπούλου Αναστασία Ηλιάνα, Πλαστάρα Νεφέλη, Σαβόγια Αγάπη, Σαραντούλια Γεωργία, Σιδεράκη Μαρία, Σιδεράκης Δημήτρης, Σκιαθίτη Παναγιώτα, Στεφανής Άγγελος, Σχίζα Ζίβεϊ, Σωτηροπούλου Μιχαέλα, Τουφεξή Ραφαέλα,Τρένι Ιωάννα, Φράγκου Θεοδώρα Χρυσάνθη, Χατζηθεοδώρου Στέλλα
Επιβλέποντες: Στέλλα Χατζοπούλου (ΠΕ 02), Φανούριος Σταυρακάκης (ΠΕ 79.01), Ευαγγελία Βλάχου (ΠΕ 02), Μαρουλία Γλύπτη (ΠΕ 78), Κατερίνα Μπαλαφούτη (ΠΕ 02)
3ο Πειραματικό ΓΕΛ Πειραιά και Μουσικό Σχολείο Πειραιά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στόχος αυτής της βιντεοπαρουσίασης είναι μία προσέγγιση της ιστορίας του Πειραιά μέσα από τα ρεμπέτικα τραγούδια. Ειδικότερα, με οδηγό τους στίχους και τις μελωδίες ρεμπέτικων τραγουδιών που κάνουν ρητές αναφορές σε γειτονιές του Πειραιά, εξερευνούμε τον τόπο, τους ανθρώπους του και τις ιστορίες τους. Συγκεκριμένα, η Πειραιώτικη Κομπανία του Μουσικού Σχολείου Πειραιά ερμηνεύει τρία ρεμπέτικα τραγούδια που αναφέρονται σε περιοχές του Πειραιά («Απ’ της Ζέας το λιμάνι» σε μουσική του Γιάννη Παπαϊωάννου και στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη, «Κάτω στα Λεμονάδικα» σε μουσική και στίχους του Βαγγέλη Παπάζογλου, «Χατζηκυριάκειο» σε μουσική και στίχους του Δημήτρη Γκόγκου (Μπαγιαντέρα)). Τα τραγούδια αυτά είναι δημιουργήματα μίας άλλης εποχής. Μέσα από αυτά που λένε, μέσα από αυτά που δεν λένε και μέσα από αυτά που υπονοούν γίνονται αφορμή να διερευνήσουμε ιστορίες του παρελθόντος. Η αφήγηση αυτή εμπλουτίζεται από φωτογραφικό και άλλο εικαστικό υλικό. Απώτερος σκοπός είναι να ενώσουμε όσες περισσότερες ψηφίδες του μωσαϊκού της ιστορίας του Πειραιά μπορούμε (το λιμάνι, την προσφυγιά, το ρεμπέτικο και την κληρονομιά του) ώστε να γνωρίσουμε καλύτερα τον Πειραιά του σήμερα.
153
Η Παναγία Κοσμοσώτειρα Φερών
Ανδρεάδη Βασιλική, Γιώτη Μαρία, Γκουλής Άγγελος, Δεμίρογλου Νετζατί, Εμμανουηλίδη Χριστίνα, Λάζου Μαρία, Μακρή Ιωάννα, Οικονομάκος Νικήτας, Παπαδοπούλου Ήλια, Πράγκατζη Αναστασία Πασχαλίνα, Σαράντου Αγγελική, Τάγγα Αμαλία,Τρικάλη Αναστασία
Επιβλέποντες: Τσαπάνης Χρήστος, ΠΕ02 Φιλόλογος, Τσιουλπά Αγγελική, ΠΕ02 Φιλόλογος, Σαραφιανού Άννα, ΠΕ06 Αγγλικής Φιλολογίας, Καλαϊτζής Στυλιανός, ΠΕ04.01 Φυσικός
4ο Γενικό Λύκειο Αλεξανδρούπολης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τον Ναό της Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες Έβρου ως ένα κομβικό μνημείο της Μέσης Βυζαντινής Περιόδου, το οποίο αντανακλά την αίγλη της δυναστείας των Κομνηνών. Αρχικά, αναλύεται ο ρόλος του ναού ως μέσο προβολής της ισχύος και του πλούτου της αυτοκρατορικής οικογένειας κατά τον 12ο αιώνα. Κεντρικό πρόσωπο αποτελεί σεβαστοκράτορας Ισαάκιος Κομνηνός, ο οποίος μέσω της ίδρυσης της μονής επεδίωξε όχι μόνο τη θρησκευτική ευλάβεια, αλλά και τη δημιουργία ενός μνημειώδους ταφικού μνημείου που θα διαιώνιζε τη φήμη του. Στο δεύτερο μέρος, η έρευνα εστιάζει στα αρχιτεκτονικά και καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά του ναού. Η Κοσμοσώτειρα παρουσιάζεται ως ένα αντιπροσωπευτικό πρότυπο του τετρακιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλο, ενσωματώνοντας την υψηλή αισθητική της Κωνσταντινούπολης. Η ανάλυση του εικονογραφικού προγράμματος, με έμφαση στις σωζόμενες τοιχογραφίες, καταδεικνύει την άμεση σύνδεση της Θράκης με τα καλλιτεχνικά ρεύματα της πρωτεύουσας. Συμπερασματικά, ο ναός αναδεικνύεται σε ένα «ζωντανό» τεκμήριο της πολιτιστικής ακτινοβολίας του Βυζαντίου, όπου η τέχνη υπηρετεί την πολιτική και θρησκευτική ιδεολογία της εποχής.
154
« Μνήμες προσφυγιάς στη Δράμα: Συνοικισμοί, σπίτια και ασχολίες μετά το 1922 »
Δημητριάδης Αλέξανδρος, Ζάμπα Δομνίκη, Ιωαννίδης Βασίλειος, Κασμερίδης Χρήστος, Κενανίδου Άννα, Κεχαγιόγλου Σωτηρία, Κοσμίδου Ελένη, Κωνσταντινίδου Ασπασία, Κωνσταντινίδης Παύλος, Μαργαριτόπουλος Μαργαρίτης, Μεγάλου Άγγελος, Μπουργασλής Δημήτριος, Νίκογλου Αναστασία, Νικολαίδου Σταυρούλα, Παπαδοπούλου Μαρία, Σαπουρίδου Σωτηρία, Σουλικίδου Νικολέτα, Σπυρίδου Ευφροσύνη, Στρατήρου Καλλιόπη,Τοζακίδου Ελευθερία, Τακυρίδου Αγάπη, Τσιτσιόνη Αναστασία , Χαραλαμπίδου Μαρία, Χατζηιωαννίδου Ξένη, Χατζημιχαήλ Γεωργία.
Επιβλέποντες: Σκαμπάλη Στυλιανή (ΠΕ02, Αντωνίου Ευαγγελία (ΠΕ02), Δεμιρτζόγλου Χρήστος ( ΠΕ03)
4ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΔΡΑΜΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Πανελλήνιου Συνεδρίου Τοπικής Ιστορίας με τίτλο «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου» που διοργανώνεται από το Πειραματικό Λύκειο Πανεπιστημίου Πατρών. Η εργασία επικεντρώνεται στην προσφυγιά στην πόλη και ευρύτερα στο νομό της Δράμας ,καθώς αυτή αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο της τοπικής ιστορίας με ποικίλες διαστάσεις ιστορικές , πολιτισμικές, κοινωνικές , οικονομικές και ανθρωπιστικές. Αυτές τις διαστάσεις θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε μέσω της μελέτης των προσφυγικών συνοικισμών που δημιουργήθηκαν μετά το 1922, των αρχικών πρόχειρων καταλυμάτων εγκατάστασής τους και της σταδιακής ανέγερσης μόνιμων κατοικιών, της αρχιτεκτονική τους, που αντανακλούσαν τις ανάγκες και τις μνήμες των προσφύγων. Ακόμη, θα εστιάσουμε στις ασχολίες και τα επαγγέλματα τους ενώ θα αναδειχθεί η συμβολή τους στην αγροτική παραγωγή, το εμπόριο και τη βιοτεχνία της περιοχή μας καθώς επίσης και στη μετάδοση τεχνογνωσίας και πολιτιστικών στοιχείων από τις αλησμόνητες στη νέα πατρίδα. Στόχοι της εργασίας είναι η γνωριμία των μαθητών με την τοπική ιστορία της Δράμας και ιδιαίτερα με αυτή των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, η καλλιέργεια ενσυναίσθησης και σεβασμού προς αυτούς ,η ανάπτυξη κριτικής σκέψης γύρω από κοινωνικά και ιστορικά ζητήματα και η ευαισθητοποίηση σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η μεθοδολογία υλοποίησης είναι βιωματική και ομαδοσυνεργατική με διερεύνηση πηγών ,όπως φωτογραφίες, ιστορικά κείμενα, επαφή με ιστορικούς ,τοπικά αρχεία , πολιτιστικούς και προσφυγικούς συλλόγους της περιοχής, προσωπικές μαρτυρίες. Μέσω των παραπάνω θα επιτευχθεί η ενίσχυση της τοπικής συλλογικής μνήμης στο πλαίσιο μιας συνομιλίας του παρόντος με το παρελθόν
155
«Όταν το φαγητό γίνεται μνήμη: Η Μικρασιατική και η Ποντιακή κουζίνα στην τοπική ταυτότητα της Καλαμαριάς»
Βολίκας Δημήτριος, Γκουγκούση Όλγα, Ζαρογουλίδης Κοσμάς, Θεοδώρου Μαρία, Καβαζοπούλου Σοφία, Καλιβάτσης Αχιλλέας, Καλφάκη Βασιλική, Καντίρη Αλεξάνδρα, Καρανίκα Αναστασία, Καρρά Ελένη, Καρράς Βασίλειος, Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος, Σαμαρτζή Αγγελική, Φουντοπούλου Χριστίνα, Χατζηφραντζή Μαρία.
Επιβλέπουσες: Κουρκουλή Όλγα (ΠΕ01), Μιχαλάτου Ελένη (ΠΕ04)
4ο ΓΕΛ Καλαμαριάς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα μαθητική εργασία εξετάζει πώς το φαγητό λειτουργεί ως φορέας μνήμης και ταυτότητας, με επίκεντρο τη Μικρασιατική και την Ποντιακή κουζίνα στην περιοχή της Καλαμαριάς. Οι μαθητές θα διερευνήσουν τη σχέση της τοπικής κοινωνίας με τις προσφυγικές γαστρονομικές παραδόσεις, αναδεικνύοντας τον ρόλο τους στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και της πολιτισμικής συνέχειας. Στο πλαίσιο της έρευνας, θα πραγματοποιηθούν συνεντεύξεις με κατοίκους προσφυγικής καταγωγής, καταγραφή παραδοσιακών συνταγών και συγκέντρωση φωτογραφικού υλικού από οικογενειακά αρχεία. Παράλληλα, οι μαθητές θα επισκεφθούν τοπικά καταστήματα εστίασης και πολιτιστικούς συλλόγους, όπου θα συζητήσουν τη σημασία της κουζίνας στην καθημερινή ζωή και στις εορταστικές εκδηλώσεις. Η εργασία θα συμπληρωθεί με ομαδικές δράσεις, όπως παρουσίαση συνταγών και βιωματικές δραστηριότητες στην τάξη. Μέσα από αυτές τις δράσεις, οι μαθητές αναμένεται να κατανοήσουν ότι η γαστρονομία δεν αποτελεί μόνο διατροφική συνήθεια, αλλά ζωντανό στοιχείο ταυτότητας που συνδέει το παρελθόν με το παρόν της Καλαμαριάς.
156
Η Μεσσήνια ποιήτρια Γιώτα Αργυροπούλου
Βρυώνης Άγγελος, Καρνούσκου Γεωργία, Κρητικάκη Νεφέλη, Σταθακοπούλου Σαββίνα, Στρογγύλη Μαρία, Τσακάκου Δανάη, Χαντζή Ευγενία
Επιβλέπουσες : Μαργαρίτη Μαρία ΠΕ02,Κάτσου Ελένη ΠΕ80, Κουτίβα Ζαχαρούλα ΠΕ 86, Βουτέλη Βασιλική ΠΕ03
4ο ΓΕΛ Καλαμάτας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία επικεντρώνεται στην παρουσίαση της ζωής και του έργου της Γιώτας Αργυροπούλου. Οι μαθητές θα εστιάσουν στις ποιητικές συλλογές της «Τοιχογραφία της άνοιξης», «Νερά απαρηγόρητα», «Διηγήματα», «Ποιητών και Αγίων Πάντων», « Για Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό». Μέσα από την επαφή με τον ποιητικό λόγο της Γιώτας Αργυροπούλου θα αντιληφθούν την ποίηση της ως μέσο κοινωνικού προβληματισμού και ευαισθητοποίησης. Θα διερευνήσουν κοινωνικά ζητήματα όπως οι ανθρώπινες σχέσεις, η ταυτότητα, η μνήμη, η μοναξιά και η συλλογική εμπειρία. Θα ενθαρρυνθούν να εκφράσουν προσωπικές σκέψεις και συναισθήματα και να αντιληφθούν τον ρόλο της ποίησης ως φωνή του ατόμου μέσα στην κοινωνία. Επιπλέον μέσα από την εργασία τους οι μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες φιλολογικής έρευνας, θα χρησιμοποιήσουν ποιοτικές πηγές (ποιητικές συλλογές, κριτικές, συνεντεύξεις), θα εξοικειωθούν με μεθόδους ανάλυσης ποιητικού κειμένου και θα ασκηθούν στην τεκμηριωμένη ποιητική ερμηνεία.
157
Χαρτογραφώντας την ιστορία: Σημαντικές σελίδες της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας της περιοχής της Καρδίτσας.
Ορφανιώτης Αναστάσιος, Παπανικολάου Μαρίνα, Παπατριανταφύλλου Ιωάννης, Παπατριανταφύλλου Τριαντάφυλλος, Παππά Αναστασία, Πούλιος Κωνσταντίνος, Πούλιος Παναγιώτης, Ράπτη Μαρία, Σακελλαρίου Άγγελος-Νικόλαος, Σιατραβάνη Αρετή-Χριστίνα, Σινέκας Αθανάσιος-Μάριος, Σινέκας Παναγιώτης-Νικόλαος, Σκόνδρας Χαράλαμπος, Σταύρου Σωτηρία Μαρία, Τζιοβάρας Χρήστος, Τσαχτάνης Θωμάς, Τσόγκα Άννα, Τσόγκα Κωνσταντίνα, Φιλίππου Αικατερίνη-Ανδριάνα, Χαβαλές Ιωάννης, Χροναίου Ζωή-Έλλη, Χρυσικός Κωνσταντίνος
Eπιβλέποντες: Σκόνδρας Κωνσταντίνος ΠΕ02, Κουκούλη Αικ ΠΕ02, Τσιανάκα Μελίνα ΠΕ02, Φυτσιλής Αλέξης ΠΕ86
4ο Γενικό Λύκειο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει συνοπτικά τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της περιοχής της Καρδίτσας μέσα κυρίως από τα σημαντικότερα γεγονότα που έλαβαν χώρα από τις απαρχές της ελληνικής Επανάστασης του 1821 μέχρι την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων στα τέλη του 1944. Η προαναφερθείσα περίοδος διαρθρώνεται σε τέσσερις επιμέρους θεματικές ενότητες: α) Αγώνες για την απελευθέρωση από την οθωμανική κυριαρχία (1821-1881). Εξετάζονται επαναστατικά κινήματα των περιόδων 1821-1823, 1854 και 1878. β) Η συγκρότηση της πόλης: άνθρωποι και κτήρια (1881-1930). Δίνεται έμφαση στις πληθυσμιακές ομάδες της αναδυόμενης πόλης και σε σημαντικά τοπόσημά της γ) Οι αγώνες των κολίγων για την απόκτηση γης και η έλευση προσφύγων από τις αρχές του 20ού αιώνα έως τον Μεσοπόλεμο. Μετά την απόκτηση της εθνικής ελευθερίας (1881) τη σκυτάλη παίρνουν οι προσπάθειες και οι αγώνες των κολίγων για κοινωνική απελευθέρωση δ) Αγώνες και θυσίες των Καρδιτσιωτών απέναντι στους κατακτητές (1940-1944). Μέσα στη δίνη του πολέμου και απέναντι στη βαρβαρότητα των κατακτητών, ξεπροβάλλει ως φάρος φιλοπατρίας και αξιοπρέπειας η αντίσταση του λαού. Στον υπό διαμόρφωση ηλεκτρονικό χάρτη τοποθετούνται επιγραμματικά τα εξεταζόμενα γεγονότα (28-30 περίπου), για το καθένα από τα οποία ο επισκέπτης - μελετητής, πατώντας στο συγκεκριμένο σημείο, μπορεί να βρει ποικίλο υλικό (κείμενο, φωτογραφίες, οπτικο-ακουστικό υλικό).
158
Κάτω στον Πειραιά: Στου λιμανιού την άκρη …
Αναγνωστοπούλου Καλλ, Διαμαντόπουλος Διονύσης, Κολντάσι Χρυσοβαλάντης, Λέκκα Μαρία, Πρινιωτάκη Ελένη
Συντονιστές εκπαιδευτικοί: Ανδριοπούλου Κωνσταντίνα (ΠΕ02), Φωτεινός Αντώνης (ΠΕ86), Ψωμάκης Γιάννης (ΠΕ02)
4ο Γενικό Λύκειο Κερατσινίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Φιλοδοξία της παρούσας εργασίας είναι να γνωρίσει στο ευρύ μαθητικό κοινό - με σύγχρονο τρόπο και νεανικό ύφος - την τοπική ιστορία του Κερατσινίου, μιας περιοχής άρρηκτα συνδεδεμένης με τον Πειραιά και το λιμάνι του. Με τίτλο «Κάτω στον Πειραιά: Στου λιμανιού την άκρη…» το podcast μας επιχειρεί ένα σύντομο, αλλά ουσιαστικό ταξίδι στον χρόνο, από την αρχαιότητα έως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο ιστορικό αυτό «οδοιπορικό» θα σταθούμε στον πρώτο οικισμό της περιοχής με την ονομασία Θυμαιτάδαι και τη ναυτική του σημασία, καθώς και την καταστροφή του μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Το πέρασμα στη νεότερη ιστορία και στην περίοδο της Τουρκοκρατίας βρίσκει το Κερατσίνι ερημικό και επικίνδυνο, γνωστό ως Αγρίμειον. Η δράση του Γεωργίου Καραϊσκάκη στα Ταμπούρια θα αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην περιοχή, για να ακολουθήσει η βιομηχανική ανάπτυξη και η εγκατάσταση Μικρασιατών προσφύγων, που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη φυσιογνωμία της πόλης του Κερατσινίου. Τέλος, η συνεισφορά των Κερατσινιωτών κατά τη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε καθοριστική στον αγώνα κατά του φασισμού και του ναζισμού με αποκορύφωμα τη Μάχη της Ηλεκτρικής, κορυφαία στιγμή αυτοθυσίας και σύμβολο της αντιστασιακής δράσης του λαού της περιοχής.
159
Η χαρτογράφηση της γλωσσικής ποικιλότητας της Κορινθίας από τον ΓΛΟΜΙΛ(ο)
Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, Διοκλής Γεώργας, Δημήτριος-Ιωαννης Γκίλλας, Αναστασία Διδασκάλου, Κωνσταντίνος Δρακάκης, Αριάδνη Θάνου, Αγγελική Καλτσή, Έκτορας Κούρκαφας, Δανάη Μπινιάρη Γεωργαλλή, Δήμητρα Ντενέκου, Παναγιώτης Παναγιώτης, Δημήτρης Πεπονης, Ναταλία Περιβολάρη, Πενυ Σουκουλη, Δήμητρα Σπυροπούλου, Μαρία Στελέτου, Χρύσα Χαρλαύτη, Νίκος Χαρλαύτης, Ρένια Χριστοδούλου
Συντονιστής: Μιχαήλ Μαρίνης
4ο Γενικό Λύκειο Κορίνθου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία παρουσιάζει τμήμα της έρευνας η οποία έχει εκπονηθεί από το 2022 έως σήμερα από τον «Όμιλο ανάδειξης, καταγραφής και χαρτογράφησης της τοπικής γλωσσικής ποικιλότητας – ΓΛΟΜΙΛ(ος)»
(https://glomilosofficial.wixsite.com/glomilos) ο οποίος υλοποιείται στο 4ο Γενικό Λύκειο Κορίνθου με συμμετοχή μαθητών των Α΄ και Β΄ τάξεων και επιστημονικό υπεύθυνο τον γλωσσολόγο, Δρ. Μιχαήλ Ι. Μαρίνη. Η έρευνα αποσκοπεί στην ανάδειξη, την καταγραφή, και την χαρτογράφηση της τοπικής γλωσσικής ποικιλότητας της Κορινθίας μέσα από την αξιοποίηση των πρωτογενών πηγών αλλά και την διεξαγωγή πρωτότυπης έρευνας με σχεδιασμό και διάχυση ερωτηματολογίων στην τοπική γλωσσική κοινότητα.
Η παρούσα έρευνα κινείται στην παράδοση εργασιών που έχουν διεξαχθεί για μεμονωμένες μόνο περιοχές της χώρας, όπως η Λέσβος (Ράλλη & Αλεξέλλη 2019, Αλεξέλλη 2021), και φιλοδοξεί να συμβάλει στην γενική απουσία συστηματικής χαρτογράφησης της διαλεκτικής ποικιλίας της Ελληνικής, γεγονός που αποτελεί σημαντική υστέρηση σε σχέση με άλλες γλώσσες της Ευρώπης οι οποίες διαθέτουν γλωσσικούς άτλαντες από προηγούμενους αιώνες.
Η εργασία είναι ποσοτική (quantitative) και βασίζεται σε 150 ερωτηματολόγια τα οποία εξετάζουν περισσότερα από 48 γλωσσικά φαινόμενα στο επίπεδο του λεξιλογίου, της φωνολογίας, της μορφολογίας, και της σύνταξης. Τα εξεταζόμενα φαινόμενα δεν συσχετίζονται μόνο με την γεωγραφική τους κατανομή, αλλά και με παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο, κ.λπ. των πληροφορητών, επιβεβαιώνοντας την μεγάλη (ενδο)διαλεκτική ποικιλία της Ελληνικής την οποία επισημαίνουν εξαιρετικά πρόσφατες έρευνες (βλ, ενδεικτικά, Marinis 2024, Marinis 2025α, Marinis 2025β).
160
ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ, ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΑΙΓΙΟΥ
Μουρίκης Χαράλαμπος, Ντούνια Βαλεντίνα, Ντόι Τομίγκελ, Ντερέκης Σπυρίδων, Σωτηροπούλου Άννα, Τζούρα Ζωή, Μπόκολα Μαρία, Νικολάου Θεόδωρος, Γλωσσίδη Δήμητρα, Αλεξόπουλος Άγγελος, Κάβουρα Δέσποινα, Κάβουρας Παναγιώτης, , Καρπίδας Κωνσταντίνος, Μαυρέλη Μαρία, Αλεξανδροπούλου Αικατερίνη, Βαγένα Ελένη, Γκυζέλης Ιωάννης, Γιαννακοπούλου Νεκταρία
Συντονιστές Καθηγητές: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΛΕΞΙΟΥ (ΠΕ02), ΒΟΜΠΙΡΗ ΙΟΥΛΙΑ (ΠΕ06)
4ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΙΓΙΟΥ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αφορά την έρευνα και τη συλλογή στοιχείων για τα σημαντικά ιστορικά σημεία, μνημεία και τοπόσημα της περιοχής του Αιγίου, με έμφαση στη σύνδεσή τους με την εκπαιδευτική διαδικασία. Το Αίγιο, με ιστορικές ρίζες που εκτείνονται από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, αποτελεί έναν ζωντανό χώρο πολιτιστικής μνήμης και μάθησης. Η αρχαία Ελίκη, τα αρχαιολογικά ευρήματα, το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου, τα νεοκλασικά κτίρια και οι ιστορικοί ναοί συνθέτουν ένα πλούσιο πολιτιστικό απόθεμα με ιδιαίτερη παιδαγωγική αξία.�Η εργασία αναδεικνύει τον ρόλο των τοπικών μνημείων ως εκπαιδευτικών εργαλείων, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν στη διδασκαλία της ιστορίας, της γεωγραφίας, της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της πολιτιστικής αγωγής. Μέσα από βιωματικές προσεγγίσεις, εκπαιδευτικές επισκέψεις και διαθεματικές δράσεις, οι μαθητές αποκτούν άμεση επαφή με το παρελθόν του τόπου τους, ενισχύοντας την ιστορική συνείδηση και την ενεργό συμμετοχή στη μαθησιακή διαδικασία.
Στόχος της εργασίας είναι να καταδείξει πως η τοπική ιστορία του Αιγίου μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ σχολείου και κοινωνίας, προάγοντας την εκπαιδευτική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής.
161
Εξέχουσες μορφές του τόπου μου: «Αγία Κυράννα, Όσσα Λαγκαδά»
Μαρία Κοτζαμάνη, Κόλα Ζωή,Ιόλη-Κατερίνα Κεμερίδου, Αναστασία Καραμανλή, Αρμπάνα Γκέτσι, Μαρία Εμινίδου, Α1, Σοφία Αγοραστού, Ευδοκία Αποστολάκη,Βασιλική Αλεξούδα, Ζωή Ελευθεριάδου,Σταυρούλα Ελευθεριάδου, Ευαγγελία Γαλατσιάτου, Μαρκέλλα Γιαγλή, Νιόβη Αγιώτη, Ιωάννα Παναγιωτίδου, Σοφία Μαζαράκη, Σοφία Πάνου, Καραμανώλη Μυρτώ, Κουγιουμτζογλου Ραφαηλία, Μακρονίκου Ευδοξία, Περσίδου Μαρία, Μαντόνα Αικατερίνη, Λιόλιου Κλειώ, Καρανάσιου Εύα,Κωνσταντινίδη Αθηνά.
Επιβλέπουσα: Χουρπουλιάδη Ελένη, ΠΕ02/ΤΕ16
4ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΥΟΣΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αγία Κυράννα γεννήθηκε και έζησε στην Όσσα, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία, στον ναό των Αγίων Αρχαγγέλων του χωριού της, διδάχθηκε ότι το πιο πολύτιμο αγαθό στη ζωή είναι η πίστη στον Χριστό.
Η νεαρή Κυράννα ξεχώριζε όχι μόνο για τη σωματική, αλλά κυρίως για την πνευματική της ομορφιά και το ήθος της. Ένας πλούσιος Τούρκος προσπάθησε να την εξαναγκάσει να τον παντρευτεί και να αρνηθεί την πίστη της. Εκείνη αρνήθηκε με θάρρος, δηλώνοντας πως προτιμά να χάσει τη ζωή της παρά να απαρνηθεί τον Χριστό. Γι’ αυτό φυλακίστηκε και υπέστη σκληρά βασανιστήρια, τα οποία αντιμετώπισε με προσευχή και απίστευτη γενναιότητα, προκαλώντας τον θαυμασμό ακόμη και των δεσμοφυλάκων.
Ύστερα από πολυήμερο μαρτύριο, η Αγία Κυράννα πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1751 μέσα στη φυλακή της Θεσσαλονίκης. Οι πιστοί έθαψαν το λείψανό της και η Εκκλησία την αναγνώρισε ως Αγία και Νεομάρτυρα. Το 2011, το ιερό της λείψανο βρέθηκε στον ναό των Αρχαγγέλων στην Όσσα, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά πνευματική της παρουσία στον τόπο μας.
Η Αγία Κυράννα αποτελεί ζωντανό παράδειγμα και για εμάς σήμερα, καθώς μας διδάσκει να στεκόμαστε με θάρρος στις αξίες μας και να γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου μας.
162
SculpTHess: τα γλυπτά της Παραλίας
Όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ Γυμνασίου
Κυριακοπούλου Ασπασία ΠΕ06, Χανόγλου Δέσποινα ΠΕ01
4ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία αυτή αποτελεί ένα συλλογικό έργο των μαθητών/τριών της Γ’ Γυμνασίου και αφορά τα γλυπτά που κοσμούν την παραλία της Θεσσαλονίκης. Στόχος μας ήταν να γνωρίσουμε την καλλιτεχνική αυτή κληρονομιά, να αναζητήσουμε πληροφορίες για τα έργα και τους δημιουργούς τους και να τα παρουσιάσουμε με έναν σύγχρονο και ελκυστικό τρόπο. Αφού καταγράψαμε τα γλυπτά ( προτομές , ανδριάντες, μνημειακά γλυπτά, αφηρημένες κατασκευές ) που συναντάμε στο παραλιακό μέτωπο, από το Λιμάνι μέχρι το Μέγαρο Μουσικής, δημιουργήσαμε έναν ψηφιακό χάρτη, όπου ο επισκέπτης μπορεί να εντοπίσει τη θέση κάθε γλυπτού και να διαβάσει συνοπτικά στοιχεία γι’ αυτό. Με τον τρόπο αυτό συνδυάσαμε την έρευνα με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων και την ομαδική συνεργασία. Η εργασία μάς βοήθησε να αναπτύξουμε δεξιότητες παρατήρησης, υπευθυνότητας και δημιουργικότητας, ενώ ταυτόχρονα μας έδωσε την ευκαιρία να προσεγγίσουμε την πόλη μας μέσα από την τέχνη που συχνά προσπερνούμε χωρίς να τη γνωρίζουμε. Ελπίζουμε ο ψηφιακός χάρτης να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για μαθητές, εκπαιδευτικούς και επισκέπτες της Θεσσαλονίκης.
163
Τσίμπι τσίμπι τον αητό: ένα παιχνιδοτράγουδο από την Πόλη του 19ου αιώνα.
τμήμα Α2, σχολικού έτους 2025-26
Συντονίστριες: Γαβρίλη Παρασκευή, Στυλοπούλου Ανίτα
4ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
�
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στo περιοδικό του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου Κωνσταντινουπόλεως γίνεται αναφορά σε ένα παιχνιδοτράγουδο για παιδιά με τίτλο: Τσίμπι τσίμπι τον αητό. Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο με τα πόδια τεντωμένα προς το κέντρο ενώ η γιαγιά, στο κέντρο, τραγουδά ακουμπώντας ρυθμικά ένα ένα πόδι. Ένα ένα τα παιδιά χάνουν και βγαίνουν. Ο τελευταίος είναι ο νικητής.
Τα παιδιά αφού πρώτα ενημερώθηκαν για την ιστορία και τη μουσική της Πόλης θέλησαν να προσθέσουν στοιχεία που δείχνουν την ιστορική συνέχεια από την Αρχαιότητα αλλά και τον σεβασμό στην παράδοση της βυζαντινής Πόλης . Πρόσθεσαν ποινή για τον χαμένο να μιμείται ένα ζώο, κορώνες με τα ζώα και τα σύμβολά τους που διάλεξαν, αφηγητή και θεατρική είσοδο των ζώων με ρυθμική απαγγελία σε καρσιλαμά Προποντίδας που τονίζουν τα τοπικά κρόταλα και τα ζίλια από την αρχή του παιχνιδιού. Ο αετός έγινε ο βυζαντινός Αυτοκράτορας, η γάτα έγινε η Αυτοκράτειρα, ο σκύλος ο πιστός Πρωτοσπαθάριος, το παγώνι ο σοφός γραφέας, η πάπια η κυρία από την Πόλη, το ψάρι ο όμορφος Βενετσιάνος έμπορος και η μέλισσα η εργατική υφάντρα.
164
Άγιοι Απόστολοι, η καρδιά της πόλης μας.
Γιαννόπουλος Χρήστος, Δημητρακόπουλος Νικόλαος, Καπόγλης Γεώργιος, Κωνσταντοπούλου Κωνσταντίνα, Σπηλιώτη Ελένη, Τζήμου Ειρήνη Χρυσοβαλάντη, Φλέσσα Χριστίνα Αννέτα.
Επιβλέπουσα : Κόλλια Μαρία ΠΕ88.01
4ο Γυμνάσιο Καλαμάτας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι Άγιοι Απόστολοι .
Ένα τοπόσημο της πόλης της Καλαμάτας. Ο ιστορικός ναός βρίσκεται στην καρδιά του ιστορικού κέντρο της πόλης. Είναι ένα μνημείο της και έχει συνδεθεί με όλη τη ζωή της σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της.
Έχει συνδέσει την ιστορία του, με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του 1821 από τον Τουρκικό ζυγό.
Έχει απεικονιστεί σε νόμισμα της χώρας ως φόρος τιμής . Είναι ένα μνημείο ιστορικής αξίας, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα με προσθήκες στο κτίσμα κατά την περίοδο της Β΄ Ενετοκρατίας.
Είναι σημείο αναφοράς στη σύγχρονη ζωή της πόλης αφού σχεδόν όλη η διασκέδαση, το χειμώνα, έχει αναπτυχθεί στη γύρω περιοχή τους.
Τα παιδιά του προγράμματος θα συνεργαστούν, θα ενημερωθούν από ειδικούς, θα ασχοληθούν με τις διαφορετικές διαστάσεις του θέματος (ιστορία, αρχιτεκτονική, ψυχαγωγία) ώστε να κατανοήσουν τη διαδικασία εξέλιξης του ελληνικού πολιτισμού μέσα από την ιστορία του και να μπορέσουν να δημιουργήσουν μία ξενάγηση για τον Ναό των Αγίων Αποστόλων και να γίνουν τα ίδια ξεναγοί για το χώρο.
165
Ο Γιολδάσης μας συστήνει την Καρδίτσα
Ηλέκτρα Καραίσκου, Χριστίνα Δήμου, Σοφία Αργυροπούλου, Σοφία Δεληγιάννη, Καλλιόπη Γεωργίου, Ιουλία Γκαράνη Βαγγέλης Μαγαλιός, Δανάη Μαυραντζά, Αριστέα Κωστοπούλου, Χρήστος Κατσής, Βίκυ Κούτρα, Χριστίνα Νικολάου, Λαοκράτης Κατσιούλης, Αναστασία Μπότα, Γιώργος Κολοβός, Χρήστος Μακρής, Αναστασία Τάντου, Γεωργία Κουκούλη, Κωνσταντίνα Λαγού, Βαλέρια Οικονομίδη, Φωτεινή Πλακιά, Μαρίλια Σδρόλια, Φιλήμων Παναγιωτόπουλος, Γκαμπριέλα Ρούντου, Ελπίδα Τσίντζα, Σοφία Ράπτη, Κέλλυ Παπανικολάου, Γιάννης Παππάς, Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, Χριστίνα Σαλαγιάννη
Επιβλέποντες: Ραϊτσίνη Χριστίνα ΠΕ02, Κυρίτση Χριστιάνα ΠΕ03, Παπαευαγγέλου Φωτεινή ΠΕ 88.01
4ο Γυμνάσιο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με την οποία το 4ο Γυμνάσιο Καρδίτσας θα λάβει μέρος στο μαθητικό συνέδριο του δικτύου σχολείων «Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου» θα παρουσιάζει όψεις της Καρδίτσας μέσα από τα μάτια του Καρδιτσιώτη ζωγράφου Δ. Γιολδάση. Οι μαθητές θα επισκεφθούν την Δημοτική Πινακοθήκη της πόλης, θα επιλέξουν έργα του καλλιτέχνη με θεματολογία την Καρδιτσιώτικη ύπαιθρο και θα εντρυφήσουν πάνω στα έργα επιλογής τους. Έπειτα θα δημιουργήσουν ένα βίντεο μέσω AI, στο οποίο ο ίδιος ο Γιολδάσης θα παρουσιάζει τα έργα του και μέσα από αυτά θα μας συστήνει την αγαπημένη του γενέτειρα.
166
Σκιτσάροντας: ένας ιστορικός περίπατος στα μνημεία της Κοζάνης
Αθανασιάδης Χρήστος, Βερδέγκα Γεωργία, Βοζίνη Βάγια, Βούρκα Ευαγγελίνα, Δημόπουλος Γεώργιος, Διαμαντόπουλος Βασίλης, Ζιώγα Μαρία Ιωάννα, Ζώη Παρασκευή, Καραθανάση Δήμητρα, Καραθάνου Αποστολία, Καρυπίδης Αναστάσιος, Κολοβού Κρυσταλλία, Μαγούλα Στυλιανή Ραφαηλία, Μόσχογλου Παρασκευή, Μπαλίτσα Αντωνία, Νικολαΐδου Ευθαλία, Παπαδοπούλου Ευαγγελία, Περιστέρης Άγγελος, Σιούλα Αρετή Λήδα, Στιούκη Ευαγγελία, Στυλίδου Άννα, Τεντσογλίδου Νικολέτα, Φούντογλου Ηλιάνα, Χατζηφραντζή Αικατερίνη Δωροθέα, Χουιλίδου Αθανασία
Επιβλέπουσες: Γκιούρα Σουλτάνα ΠΕ08, Ζορμπά Ματίνα ΠΕ02, Βαρδάκα Ελένη ΠΕ05
4ο Γυμνάσιο Κοζάνης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αναδεικνύει τα μνημεία της πόλης της Κοζάνης μέσα από μια βιωματική και δημιουργική μαθητική εμπειρία. Οι μαθητές προσεγγίζουν την τοπική ιστορία μέσα από άμεση επαφή με τον χώρο, παρατηρούν, βιώνουν και αποτυπώνουν εικαστικά σημαντικά μνημεία της πόλης, όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο, τα Αρχοντικά Λασσάνη και Βούρκα, την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το Κειμηλιαρχείο της Ιεράς Μητρόπολης. Κατά τη διάρκεια των επισκέψεων, οι μαθητές ζωγραφίζουν, σχεδιάζουν και καταγράφουν τις εντυπώσεις και τα συναισθήματά τους, υιοθετώντας μια αισθητική προσέγγιση της ιστορίας και του αστικού χώρου. Η δημιουργία λειτουργεί ως βασικό μέσο κατανόησης και ερμηνείας των μνημείων, μετατρέποντας τη μάθηση σε προσωπική εμπειρία. Στόχος της δράσης είναι η ανάδειξη των μνημείων της Κοζάνης μέσα από τη μαθητική δημιουργία και η αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων για τη σύνθεση και παρουσίαση του ψηφιακού ταξιδιωτικού οδηγού της πόλης. Παράλληλα, παρουσιάζονται οι καλλιτεχνικές εργασίες των μαθητών (σκίτσα, ζωγραφιές και φύλλα εντυπώσεων), αποτυπώνοντας τη δική τους ματιά στον τόπο τους και συνδέοντας τον χώρο, τη μνήμη και τη σύγχρονη εμπειρία.
167
Ρέθυμνο, ο Τόπος μου.
Βλαστός Ιωάννης, Γκιόκα Φλάβια, Δρυγιαννάκη Ελένη, Ζακάκη Εμμανουέλα, Ζουβελέκη Θεοδώρα, Κατικά Χρυσή, Κληρή Σμαράγδα, Παπαδάκης Ιωάννης
Επιβλέπουσες: Συκιώτη Φλωρέττα, ΠΕ02, Βασάκη Μαρία – Ελένη ΠΕ02, Καραντζίκου Ελένη, ΠΕ01
4ο Γυμνάσιο Ρεθύμνου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με τίτλο «Ρέθυμνο, ο Τόπος μου» αποτελεί ένα πολιτιστικό εκπαιδευτικό εγχείρημα που εστιάζει στην ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας μέσα από τον μαθητικό Τύπο. Αφετηρία της δράσης είναι η ανθολόγηση και επεξεργασία άρθρων που δημοσιεύτηκαν στον σχολικό τύπο του 4ου Γυμνασίου Ρεθύμνου κατά τα τελευταία επτά χρόνια. Οι μαθητές και οι μαθήτριες, στο Α μέρος, ερευνούν πτυχές της τοπικής ιστορίας, της λαογραφίας, των εθίμων, των μνημείων, αλλά και σύγχρονες κοινωνικές και πολιτιστικές όψεις της πόλης τους, όπως αυτές αποτυπώνονται μέσα στον δημοσιογραφικό λόγο. Επίσης στο Β’ μέρος, οι μαθητές/τριες ξεφυλλίζουν το Ρέθυμνο από διαφορετικά φίλτρα: μνήμη, ειρωνεία, εφηβεία, παρατήρηση, φαντασία. Η εργασία υλοποιείται με βιωματική, ομαδοσυνεργατική και διερευνητική μεθοδολογία και αξιοποιεί τεχνικές δημιουργικής γραφής, έρευνας πηγών, συνεντεύξεων και ψηφιακής επιμέλειας. Στόχος του εγχειρήματος είναι η καλλιέργεια της πολιτισμικής συνείδησης, η ανάπτυξη δεξιοτήτων κριτικής σκέψης και γραπτής έκφρασης, καθώς και η ενίσχυση της ενεργού συμμετοχής των μαθητών στην τοπική κοινωνία. Το τελικό προϊόν θα είναι μια συλλογική έκδοση που θα λειτουργεί ως ζωντανό πολιτιστικό αποτύπωμα του τόπου μέσα από τη μαθητική ματιά.
168
«Τα αγάλματα των Τρικάλων αφηγούνται την ιστορία της πόλης»
Δισίκος Παναγιώτης, Παπαζαφείρη Κωνσταντίνα, Σαντίκη Λυδία, Tσιονάρα Ηλιάνα, Αυγερινού Σταυρούλα, Βλαχάβας Ευθύμιος, Γκάνιας Σταύρος, Κεραμάς Ευάγγελος, Κουκουράβα Αλίκη, Μανώλης Γεώργιος, Μητροτάσιος Αθανάσιος, Μπαντέκα Γεωργία, Ρήγα Ευαγγελία, Σέντα Αντριάνα, Τζάρντο Γιάνι, Τουρτούνης Δημήτριος, Αθανασίου Αγγελική, Ασπρούδης Αθανάσιος, Καραδήμα Μαρία – Αρετή, Καραμούτσιου Γλυκερία, Καψιώχα Μαρία, Κωστοπούλου Ελισάβετ Διονυσία, Μαρκαντάς Δημήτριος, Σπανός Χρήστος, Τσιγκαρίδα Αριάδνη, Τσότσος Αθανάσιος, Χασιώτης Αλκιβιάδης, Χασιώτης Βασίλειος, Χρυσοχόου Σπυρίδων
Συντονιστές εκπαιδευτικοί: Πλεσιώτη Κωνσταντίνα (ΠΕ02 Φιλόλογος) Μιχαλάκης Κωνσταντίνος (ΠΕ 02, Φιλόλογος), Παναγοπούλου Αθηνά (ΠΕ 79, Μουσικός)
4ο Γυμνάσιο Τρικάλων «Γιώργος Σεφέρης»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα αγάλματα μιας πόλης δεν είναι απλά διακοσμητικά στοιχεία του αστικού ιστού, αλλά λειτουργούν ως μνημονικοί τόποι, προσφέροντας υλική υπόσταση στην εθνική και τοπική ιστορία. Συμπυκνώνουν σημαντικά γεγονότα (π.χ. Επανάσταση, Αντίσταση) και πρόσωπα (ήρωες, ευεργέτες), μετατρέποντας το παρελθόν σε ένα χρήσιμο «αφήγημα» για το παρόν. Συμβάλλουν στη μοναδικότητα και τη φυσιογνωμία της πόλης, δημιουργώντας σημεία αναφοράς που συνδέουν τους κατοίκους με την κοινή τους κληρονομιά. Ενίοτε γίνονται πεδίο συγκρουσιακής μνήμης, όπως φαίνεται από την πτώση αγαλμάτων σε περιόδους κοινωνικών αναταραχών, υποδηλώνοντας την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό της ιστορίας.
Στην πόλη των Τρικάλων εντοπίζονται μια σειρά αγάλματα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία 80 χρόνια. Έργα φτιαγμένα από μάρμαρο ή μέταλλο βρίσκονται διάσπαρτα σε πλατείες και πάρκα και παριστάνουν αρχαίες θεότητες, ήρωες του 1821, αγωνιστές της Αντίστασης, πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες, ευεργέτες και ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Η ομάδα μας ανέλαβε να φωτογραφίσει και να καταγράψει τα έργα αυτά, να συγκεντρώσει πληροφορίες για τους καλλιτέχνες και τα πρόσωπα που παριστάνονται και να ανασυνθέσει τα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία του τόπου. Παράλληλα, θα διερευνήσουμε την «ιστορία της λήθης», την απουσία μνημείων για συγκεκριμένες ομάδες (π.χ. γυναίκες, μειονότητες), η οποία μας διδάσκει πολλά για τις ιδέες και τις προκαταλήψεις του παρελθόντος.
169
Ιστορικοί Περίπατοι
Αθανασίου Βασιλική, Αφένδρας Δημήτρης, Βεβελογιάννη Ειρήνη, Βιέρης Δαυιδ, Γαλάνη Ειρήνη, Γκιουλέκας Άγγελος, Δεποτάκης Γεώργιος, Ζάνιος Άγγελος, Καλπέρης Ραφαήλ, Κάμελ Μαρία, Καφαντάρης Γεώργιος, Κωνσταντίνου Αναστασία, Κικίδη Κωνσταντίνα, Κολοβού Άννα, Κουκιά Αικατερίνη- Ιωάνννα, Κουκουβίνου Άννα, Κούλης Γρηγόριος, Κουνή Χριστίνα, Κουταλιανού Ευθυμία, Κυριαζής Γιώργος, Κωνσταντούρα Ελευθερία, Λιούτα Μιχαέλα, Λίτσα Αιμιλία, Λυμπεσάρι Ματέο, Ντόκος Χρήστος, Πέτσι Γκρασιέλα, Πουρνάρα Βασιεία Μαρία, Σπανού Παναγιώτα, Τζαφεράσι Ιωάννα, Φωτίου Ουρανία, Χαλδούπη Μαρία, Χατζηστρατή Ειρήνη
Συντονιστές καθηγητές: Βιντζηλαίου Χριστίνα, ΠΕ02, Μητάκη Ευαγγελία ΠΕΟ4.Ο4, Χαραλαμπίδου Ελένη, ΠΕ02
4ο Γυμνάσιο Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Χαλκίδα: μια πόλη με πλούσια ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Με τους μαθητές μας μελετήσαμε ιστορικές πηγές που αναφέρονται στην ιστορία της πόλης μας και στα σπουδαιότερα μνημεία της. Επειδή, όμως, η ιστορία της πόλης μας είναι ακόμα ζωντανή, δε μείναμε σε μια στείρα μελέτη, αλλά προσπαθήσαμε και να την “βιώσουμε”: πραγματοποιήσαμε περιπάτους για να δούμε από κοντά, να φωτογραφίσουμε, να σχεδιάσουμε εκείνες τις “γωνιές” της περιοχής μας που σε πείσμα των καιρών είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν το παρελθόν μας και να μας δείχνουν δρόμους για το μέλλον.
Σκοπός της εργασίας μας αυτής είναι να αναδείξουμε την τοπική μας ιστορία, καθώς η Χαλκίδα, όπως και πολλές άλλες περιοχές της χώρας μας, πέρασε δύσκολες ιστορικές περιόδους, λεηλατήθηκε, πολιορκήθηκε, άκμασε, καταστράφηκε και ξαναγεννήθηκε, είναι όμως σήμερα εδώ ως ζώσα πραγματικότητα με όλα εκείνα τα στοιχεία της που την βοήθησαν να επιβιώσει. Με αρωγό τις λίγες αυτές σκέψεις, γινόμαστε ταξιδιωτικοί οδηγοί και πρεσβευτές της πόλης μας, για να παρουσιάσουμε μέσα από τη δική μας ματιά την ιστορία της Χαλκίδας σε μαθητές και καθηγητές από όλη την Ελλάδα στο συνέδριο Τοπικής Ιστορίας στην Πάτρα.
170
ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΤΟΠΟΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ
Βουρλίδης Μάρκος, Γκιάλη Σοφία, Δάλλας Φίλιππος, Κατσίβας Χρήστος, Κεσόγλου Κωνσταντίνος, Κολοβού Βανέσα, Κοσσάρη Σαββίνα, Λευκάκη Κατερίνα, Μανάρας Λάμπρος, Νεαμονίτη Μελίνα, Πολυχρόνη Δήμητρα, Στουπάκη Σταματίνα, Τοκατλιάν Αναστάσης, Τζιώτης Γιώργος
Επιβλέποντες καθηγητές: Καλόγερου Ευγενία ΠΕ03, Στεφάνου Βασίλης ΠΕ02
4ο Γυμνάσιο Χίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο την ανάδειξη των μνημείων και των αρχαιολογικών τόπων της Χίου μέσα από τη δημιουργία ενός ψηφιακού μουσείου με τη χρήση του ψηφιακού εργαλείου Artsteps. Οι μαθητές, αξιοποιώντας φωτογραφικό υλικό και ιστορικές πηγές, οργανώνουν το ψηφιακό μουσείο σε θεματικές αίθουσες, καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο του νησιού. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται η Προϊστορική Χίος, η Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική Περίοδος, τα Βυζαντινά Μνημεία, η Μεσαιωνική και Γενουατική Χίος, τα Μαστιχοχώρια και η Λαϊκή Αρχιτεκτονική, η Οθωμανική Περίοδος και τα Νεότερα Μνημεία, καθώς και η σύγχρονη ανάδειξη των μνημείων μέσω χαρτογραφικής απεικόνισης. Μέσα από την εργασία αυτή, οι μαθητές εξοικειώνονται με την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Χίου, καλλιεργούν δεξιότητες έρευνας και ψηφιακού γραμματισμού και αντιλαμβάνονται τη σημασία της διατήρησης και προβολής των μνημείων. Το ψηφιακό μουσείο λειτουργεί ως σύγχρονο εκπαιδευτικό εργαλείο, συνδυάζοντας τη γνώση με τη δημιουργικότητα και τη βιωματική μάθηση.
171
ΙΧΝΗ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΕΙΚΟΝΕΣ ΖΩΗΣ – ΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
Οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων 1, 2a, 4a, 5a & 5b
Επιβλέποντες: Αραβαντινού Αγγελική (ΠΕ07), Βάβουρα Ουρανία (ΠΕ 70), Βασάλος Διονύσης (ΠΕ70), Τσολακίδου Παρασκευή (ΠΕ70), Φάτσιου Γλυκερία (ΠΕ70)
4ο Ελληνικό Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο Μονάχου «Αριστοτέλης»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη διερεύνηση της ιστορικής, αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής σημασίας δύο εμβληματικών κτιρίων του ιστορικού κέντρου του Μονάχου: του Altes Rathaus (Παλαιό Δημαρχείο) και της Frauenkirche (Καθεδρικός ναός της πόλης). Οι μαθητές μελετούν την εξέλιξη των κτιρίων αυτών από το παρελθόν έως σήμερα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις σοβαρές καταστροφές που υπέστησαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη μετέπειτα ανακατασκευή τους. Μέσα από την αξιοποίηση φωτογραφικού υλικού πριν και μετά τον πόλεμο, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο το γερμανικό κράτος προστάτευσε και αποκατέστησε τα ιστορικά μνημεία, αναγνωρίζοντας τη σημασία τους για την ταυτότητα και τη συλλογική μνήμη της πόλης. Οι μαθητές αντλούν πληροφορίες και από συνέντευξη με τον δήμαρχο του Μονάχου, μέσα από την οποία φωτίζεται ο σύγχρονος ρόλος των μνημείων αυτών και η πολιτική διατήρησης του ιστορικού κέντρου. Η εργασία αυτή συμβάλλει στην κατανόηση της αξίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων έρευνας, κριτικής σκέψης και συνεργασίας.
172
Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία
Μπλούκας Χρήστος, Μπράχο Άγγελος, Νερολή Ρόη, Νίκα Κωνσταντίνα, Νικολάου Γιώργος, Νικολάου Χριστίνα, Ντούζγου Φωτεινή, Ντρούκα Μαρίσα, Παπαβασιλείου Φένια, Παπαγιάννη Ασημένια, Παπαδήμα Ξένια, Παπαθεοδώρου Ειρήνη, Παπαστέφανος Σεραφείμ, Παππής Δημήτρης, Πατσούρας Ευθύμης, Πετράκη Αναστασία, Πλατιά Κορίνα, Σαραφιανού Δήμητρα, Σιούτα Γεωργία, Σιούτας Αχιλλέας, Σκαλιστήρα Ζωή, Σκούρας Ανδρέας, Σολδάτου Μαριλίζα, Σόρκου Νότα, Σπυροπούλου Ασπασία
Επιβλέπουσα: Νάτσιου Θεοδώρα-Μαρία, ΠΕ02
4ο Πειραματικό Λύκειο Λαμίας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές του σχολείου μας επιδεικνύουν μεγάλο ενδιαφέρον και πραγματικό ζήλο για την συμμετοχή και την συμβολή τους στην ανάδειξη και προβολή της ιστορίας του τόπου μας. Οι μαθητές -σε ρόλο ερευνητών αρχικά- μελετούν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό την ιστορία των κεντρικών οδών της πόλης μας καθώς και των τεσσάρων κεντρικών πλατειών της Λαμίας. Στη συνέχεια, υποδυόμενοι το ρόλο των δημοσιογράφων, αποφασίζουν να «κάνουν έναν ιστορικό περίπατο» στο κέντρο της πόλης και με μεγάλο ενθουσιασμό προθυμοποιούνται να μάς ξεναγήσουν και να μιλήσουν για την ιστορία των οδών και των πλατειών της. Μέσα από την δράση αυτή, οι μαθητές μας έρχονται σε επαφή με την ιστορική γνώση με βιωματικό τρόπο, συνειδητοποιούν τη σημασία και την αξία της αρχειακής έρευνας, ανακαλύπτουν, βλέπουν και απολαμβάνουν πλούσιο φωτογραφικό υλικό μιας πόλης που χάνεται στο παρελθόν και αποκτούν πρωτόγνωρες και πολύτιμες εμπειρίες.
173
Βαρούσι: η Παραδοσιακή Συνοικία των Τρικάλων
Χριστίνα Γραβάνη, Φωτεινή Δημόγιαννη, Εβίτα Ζάχου, Κωνσταντίνα Καλαντζή
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Στεργιανή Ζήση, ΠΕ 02, Ελένη Αργυροπούλου, ΠΕ 02, Λουίζα Πουλιάνα, ΠΕ 06
4ο Πειραματικό ΓΕΛ Τρικάλων «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Βαρούσι, η πρώτη συνοικία των Τρικάλων εκτός του Φρουρίου της πόλης, συγκεκριμένα στις παρυφές του, στη βορειανατολική πλευρά της πόλης, είναι γνωστό και ως συνοικία των Χριστιανών στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Οι δέκα εκκλησίες και τα παρεκκλήσια σε μικρή απόσταση μεταξύ τους στην οριοθετημένη περιοχή της συνοικίας μαρτυρούν ότι οι ενορίες υπήρξαν μοχλός αντίστασης στους Τούρκους κατακτητές. Η πληθώρα των ιερών ναών σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική των σπιτιών - παλιών αρχοντικών με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική που έχει κριθεί διατηρητέα – και με τα καλντερίμια της συνοικίας, αντανακλούν την πολιτιστική και οικονομική ιστορία της, απόρροια της ανάπτυξης του εμπορίου και της βιοτεχνίας κατά τους προηγούμενους αιώνες. Στην παρούσα εργασία αναδεικνύονται τα παραπάνω χαρακτηριστικά της συνοικίας του Βαρουσίου μέσα από επιτόπια έρευνα, μελέτη έργων για το Βαρούσι, εκπονημένων με επιστημονικό και αυτοβιογραφικό πρίσμα, καθώς και από φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει τις ιδιαίτερες οικιστικές και αρχιτεκτονικές πτυχές της συνοικίας στο σήμερα, με απώτερο σκοπό την ανάδειξη της πολιτιστικής και ιστορικής της αξίας.
174
Οι μελωδίες των καντουνιών : η μουσική παράδοση της Κέρκυρας
Γιασεμίδου Αγάπη, Μαυρωνάς Σωτήριος, Μεσημέρης Κωνσταντίνος, Μηλιώτης Δημήτριος, ΜπαντάΗλέκτρα, Όρφανος Ανδριανός, Παπαζαφειρίου Δήμητρα, Παππάς Ιωάννης, Παρίση Βασιλική, Ταϊρης Αρίσταρχος –Έκτορας, Τζώρτζη Ιωάννα – Μαρία, Φώσκολος Χαρίλαος
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί : Ντούρου Μαργαρίτα ΠΕ70 , Μπότσαρη Βασιλική ΠΕ70, Αυγούστα Ευθυμίου ΠΕ79, Προβατά Ελένη ΠΕ08
4ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας Αθηναγόρειο
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με την εργασία μας «Οι μελωδίες των καντουνιών: η μουσική παράδοση της Κέρκυρας», οι μαθητές της ΣΤ’ τάξης εξερευνούμε τον μαγικό κόσμο της επτανησιακής μουσικής. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε πώς η μουσική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά τρόπος ζωής και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.
Το ταξίδι μας ξεκινά από τα γραφικά καντούνια, τα στενά δρομάκια της Παλιάς Πόλης, που αποτελούν το φυσικό σκηνικό για τις περίφημες καντάδες. Θα μιλήσουμε για τον ρομαντισμό και την ιδιαίτερη πολυφωνία που γεμίζει τον αέρα τα καλοκαιρινά βράδια, συνοδεία κιθάρας.
Στη συνέχεια, γνωρίζουμε τις μαντολινάτες, με τον γλυκό και χαρακτηριστικό ήχο των νυκτών εγχόρδων, και εστιάζουμε στον σημαντικότερο ίσως θεσμό του νησιού: τις ιστορικές Φιλαρμονικές μας. Θα δούμε πώς αυτές οι μπάντες λειτουργούν ως μουσικά σχολεία για τη νεολαία και πρωταγωνιστούν σε κάθε λιτανεία και γιορτή.
Τέλος, ανακαλύπτουμε τον πλούτο των παραδοσιακών κερκυραϊκών τραγουδιών, που με τους στίχους τους αφηγούνται ιστορίες, χαρές και λύπες του λαού μας. Μέσα από την έρευνά μας διαπιστώσαμε πως για την Κέρκυρα, η μουσική είναι η ίδια η ταυτότητα και η ψυχή των ανθρώπων της.
175
Σπουδαίες Προσωπικότητες της Κέρκυρας
Βάρελης Σπυρίδων, Βουργίδη Χριστίνα, Γκόγκα Αριαδνη, Γραμμένου Ευρυδίκη, Γραμμένου Σοφία, Δέγλερη Εμμέλεια, Θεοδώρου Κωνσταντίνος, Μουζακίτη Γεωργία, Μουζακίτη Γεωργία, Μπάλλας Ιάσων, Μπέτας Βασίλειος, Μπούα Αικατερίνη, Νίκα Μαρία-Δήμητρα, Πάνου Στυλιανός, Περράκη Σοφία, Σταθόπουλος Σπυρίδων, Τασούλα Ίρις, Τσιώλη Γεωργία, Φλώρος Ιωάννης, Χανδρινός Θωμάς
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί : Μέλλου Αγγελική ΠΕ70, Καραμπά Βασιλική ΠΕ86, Σταμουλά Μαρία ΠΕ91
4ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας Αθηναγόρειο
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία, η οποία εκπονήθηκε με ενθουσιασμό από τους μαθητές της ΣΤ’ τάξης, αποτελεί ένα ταξίδι στην πλούσια πνευματική κληρονομιά της Κέρκυρας. Στόχος μας είναι να τιμήσουμε τέσσερις εμβληματικές μορφές που με το έργο τους δόξασαν το νησί μας και την Ελλάδα.
Ξεκινάμε με τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον πρώτο Κυβερνήτη της χώρας, αναδεικνύοντας το σπουδαίο διπλωματικό του έργο και την ανεκτίμητη προσφορά του στη θεμελίωση του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Στη συνέχεια, περνάμε στον χώρο των τεχνών και των γραμμάτων. Μελετάμε τον Νικόλαο Μάντζαρο, τον θεμελιωτή της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής και συνθέτη του Εθνικού μας Ύμνου. Τη σκυτάλη παίρνει ο κορυφαίος λογοτέχνης Κωνσταντίνος Θεοτόκης, ο οποίος μέσα από τα διηγήματά του «φωτογράφισε» μοναδικά την κερκυραϊκή κοινωνία και τον απλό άνθρωπο.
Η τετράδα ολοκληρώνεται με τον «ζωγράφο της Κέρκυρας», τον Άγγελο Γιαλλινά. Μέσα από τις υδατογραφίες του, θα περιηγηθούμε στα χρώματα και το μοναδικό φως των τοπίων του νησιού μας.
Η μελέτη της ζωής τους μας δίδαξε ότι η Κέρκυρα υπήρξε φάρος πολιτισμού και πως εμείς, ως νέα γενιά, οφείλουμε να διαφυλάξουμε και να τιμήσουμε αυτή την παρακαταθήκη.
176
Σημαντικές προσωπικότητες της πόλης του Αγρινίου και η συμβολή τους στον πολιτισμό, αθλητισμό και κοινωνία
Αλεξοπούλου Μαρία, Γαλαζούλα Ειρήνη, Ιωάννου Σπυριδούλα, Καλτσούνη Καλλιρρόη, Καντάνης Άγγελος, Κουτσούπια Δήμητρα, Μαρούλης Χριστόφορος, Μερισιώτη Παρασκευή, Παπαδοπούλου Ελένη, Τουρλίδα Γεωργία
Επιβλέποντες: Μανιφάβα Σταυρούλα ΠΕ01, Πολίτης Αθανάσιος ΠΕ02, Λαζαρίνης Φώτης ΠΕ86
5ο ΓΕΛ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία αυτή παρουσιάζει σημαντικές προσωπικότητες της πόλης του Αγρινίου και τη συμβολή τους στον πολιτισμό, τον αθλητισμό και την κοινωνία. Μέσα από τη μελέτη ανθρώπων όπως ο λογοτέχνης Κωνσταντίνος Χατζόπουλος και οι ευεργέτες Αδελφοί Παπαστράτου, αναδεικνύεται η πνευματική και κοινωνική πρόοδος της πόλης. Στον χώρο του αθλητισμού, ο μαραθωνοδρόμος Μιχάλης Κούσης ξεχώρισε για τις επιδόσεις και το ήθος του, προβάλλοντας διεθνώς το Αγρίνιο. Στον πολιτισμό, ο ζωγράφος Χρήστος Μποκόρος, ο μουσικοσυνθέτης Πυθαγόρας Παπασταματίου και ο γλύπτης Χρήστος Καπράλος συνέβαλαν με το έργο τους στην καλλιτεχνική αναγνώριση της περιοχής. Παράλληλα, η Μαρία Δημάδη αποτελεί σύμβολο αυτοθυσίας και αγώνα για την ελευθερία, ενώ η ηθοποιός Κάτια Γέρου και η συγγραφέας Ελένη Πριοβόλου εμπλουτίζουν τη σύγχρονη καλλιτεχνική και λογοτεχνική ζωή. Ο Γεράσιμος Παπατρέχας, εκπαιδευτικός, λαογράφος και ιστορικός, συνέγραψε έργα για την τοπική ιστορία του Αγρινίου. Μέσα από την ανάλυση των βιογραφιών και του έργου τους, αναδεικνύεται η βαθιά επίδρασή τους στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας και της κοινωνικής συνείδησης του Αγρινίου.
177
Αγρίνιο: Η πορεία μιας πόλης μέσα στο χρόνο
Αλεξοπούλου Μαρία, Γαλαζούλα Ειρήνη, Ιωάννου Σπυριδούλα, Καλτσούνη Καλλιρρόη, Καντάνης Άγγελος, Κουτσούπια Δήμητρα, Μαρούλης Χριστόφορος, Μερισιώτη Παρασκευή, Παπαδοπούλου Ελένη, Τουρλίδα Γεωργία
Επιβλέποντες: Πολίτης Αθανάσιος ΠΕ02, Μανιφάβα Σταυρούλα ΠΕ01, Λαζαρίνης Φώτης ΠΕ86
5ο ΓΕΛ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία παρουσιάζει συνοπτικά την ιστορική εξέλιξη της περιοχής του Αγρινίου από την προϊστορία έως τον 20ό αιώνα, αναδεικνύοντας τις βασικές καμπές που διαμόρφωσαν την ταυτότητά της. Αρχικά εξετάζονται τα πρώιμα ίχνη κατοίκησης και η γεωγραφική θέση που ευνόησε την ανάπτυξη οικισμών. Στη συνέχεια αναλύεται η πορεία κατά την Κλασική, Ελληνιστική και Ρωμαϊκή εποχή, με έμφαση στις πολιτικές μεταβολές, στις σχέσεις με την ευρύτερη Αιτωλοακαρνανία και στη σταδιακή ένταξη σε μεγαλύτερα διοικητικά και οικονομικά δίκτυα. Ακολουθεί η Βυζαντινή περίοδος, όπου επισημαίνονται ζητήματα διοίκησης, άμυνας και θρησκευτικής ζωής, και έπειτα η Τουρκοκρατία, με κεντρικό σημείο τον οικισμό Βραχώρι και τον ρόλο του ως τοπικού κέντρου. Τέλος, παρουσιάζεται η νεότερη εποχή, η μετονομασία σε Αγρίνιο και η δυναμική του 20ού αιώνα (οικονομία, αστικοποίηση, κοινωνικές αλλαγές), ώστε να αποτυπωθεί η συνέχεια και η μεταμόρφωση της πόλης μέσα στον χρόνο.
178
Η Πάτρα οδηγεί την Ελλάδα στην Επανάσταση του 1821. Ιστορία και Μύθοι
Αναστασόπουλος Παναγιώτης, Γκίκα Ραφαέλα, Ζάππης Ανδρέας, Κατριβέση Μαρία, Κατσαΐτη Νεφέλη, Κουκής Χρήστος, Κωτσικογιάννης Δημήτριος, Μανίκα Μαργαρίτα, Μαραγκού Τρισεύγενη, Ντάτσι Γρέισι
Επιβλέπων: Χρήστος Μουτάφης (ΠΕ02), Σοφία Μανωλοπούλου (ΠΕ02), Χρήστος Φελούκας (ΠΕ02), Μαριάννα Χατζήπαπα (ΠΕ02)
5ο Γενικό Λύκειο Πάτρας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Πάτρα, στο εθνικό συνειδητό, καταχωρείται ως η πόλη που άναψε η σπίθα της επανάστασης του 1821. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, παρά τις αρχικές ενστάσεις, δίνει τη συγκατάθεση της εκκλησίας για να ξεκινήσει ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Ελλήνων. Οι ντόπιοι προεστοί ηγούνται των εθνικών εξελίξεων και στη συνέχεια η Πάτρα, μοιραία, θα εμπλακεί στις έριδες και τις σκοπιμότητες τόσο των ξένων Μεγάλων Δυνάμεων όσο και σε αυτές των ντόπιων αλληλοσυγκρουόμενων παρατάξεων. Η μάχη του Γηροκομείου, η ναυμαχία της Πάτρας αλλά και η παράδοση του κάστρου της Πάτρας στο Γάλλο στρατηγό Μαιζόν και η μετατροπή της πόλης με την παρέμβαση του κυβερνήτη Καποδίστρια από ένα σωρό ερειπίων σε μια πόλη δυτικού τύπου, θα εξεταστούν στην παρούσα εργασία. Μέσα από τη μελέτη του πρωταγωνιστικού ρόλου της επαναστατικής Πάτρας, θα γίνει απόπειρα ερμηνείας και της μετεπαναστατικής θέσης της πόλης. Η ιστορία συναντά τους μύθους και τους συμβολισμούς και προσπαθεί να διακρίνει ένα ασφαλές μονοπάτι ερμηνείας των γεγονότων της έναρξης της ελληνικής επανάστασης στην Αχαΐα.
179
Η κυρά Δομνίτσα – η καπετάνισσα της Αίνου
Κολιού Σπυριδούλα, Μεταξά Μαρία, Παπαϊωάννου Φώτιος, Πεϊχαμπέρης Ευάγγελος, Προύσαλη Μαρία, Τερζή Ιωάννα, Χότζα Αλεξία
Ευτέρπη Μπιλιμπίνη, ΠΕ06
5ο Γυμνάσιο Αλεξανδρούπολης – Ελένη Φιλιππίδη
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η πόλη της Αλεξανδρούπολης , από τις νεώτερες πόλεις του Ελληνικού Κράτους, συνδέεται άρρηκτα με την ιστορία της Αίνου καθώς οι Αινίτες την αποίκισαν συνδιαμορφώνοντας την ιστορία της. Η Αίνος – μία από τις παλαιότερες πόλεις της Θράκης – με μακρά ιστορία από την αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη ιστορία του Ελληνικού Κράτους. Οι μαθητές και οι μαθήτριες στα πλαίσια της εργασίας θα μελετήσουν την ιστορία της Αίνου και την συνεισφορά της στον αγώνα των ελλήνων για απελευθέρωση μέσα από την προσωπικότητα της εμβληματικής καπετάνισσας με καταγωγή από την Αίνο, της Δόμνας Βισβίζη. Η κυρά- Δομνίτσα επέδειξε μεγαλείο ψυχής και απόθεμα δύναμης όταν μετά τον θάνατο του συζύγου της Χατζηαντώνη Βισβίζη ανέλαβε να συνδράμει τον ελληνικό αγώνα δίνοντας όλη της την περιουσία για τον σκοπό αυτό και αγωνιζόμενη γενναία στη θάλασσα ενάντια στους Τούρκους, για να πεθάνει πάμπτωχη και ξεχασμένη.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες μελετούν το πλούσιο αρχειακό υλικό του συλλόγου Ελληνομουσείου Αίνου, μιλούν με συγγραφείς και επιστήμονες που μελέτησαν την πορεία της στον χρόνο και προσπαθούν να συνθέσουν την προσωπικότητα της σπουδαίας καπετάνισσας που έχει πλέον περάσει στο πάνθεον των γυναικών που συνέδραμαν στην απελευθέρωση του Έθνους.
180
«Στα μονοπάτια της Θήβας: οι σταθμοί μίας αδιάκοπης ιστορίας»
Αλεξάκη Γαβριέλα, Δρίτσας Εμμανουήλ, Ζαχαρής Στυλιανός, Θεμέλη Αικατερίνη, Καλαμάρας Βασίλειος, Καμαρούλα Ειρήνη, Καραμάνη Μελετία, Κομπελάκου Ραφαηλία-Νικολέτα, Μακρής Δημήτριος, Μπατσούλης Αργύρης- Εφραίμ, Μπατσούλης Κωνσταντίνος-Εφραίμ, Μπίνα Μαρία, Νίκας-Παναγιώτου Ιωάννης, Ντάντσιου Ραούλ-Τσιπριάν, Ξυνού Μαρίνα-Μαρία, Σκουρτανιώτη Αγγελική, Σταμέλος Δημήτριος, Τσακανίκας Γεώργιος, Φαφούλας Γεώργιος, Χοντάϊ Ερίνα, Χριστοδούλου Γεώργιος
Επιβλέποντες καθηγητές: Ρηγογιάννης Ιωάννης, ΠΕ03, Ρηγοπούλου Χριστίνα, ΠΕ03
5ο Γυμνάσιο Θήβας «Πελοπίδειο»
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση τεσσάρων βασικών και αντιπροσωπευτικών αξόνων της ιστορίας της Θήβας, μέσα από τους οποίους αναδεικνύεται η διαχρονική πορεία της πόλης από τον μυθικό χρόνο έως τη βυζαντινή εποχή. Μέσα από επιλεγμένα γεγονότα και πρόσωπα, η εργασία επιχειρεί να φωτίσει τον ρόλο της Θήβας στην πολιτική, στρατιωτική, πνευματική και κοινωνική εξέλιξη του ελληνικού χώρου.
Αφετηρία αποτελεί ο μυθικός Κάδμος και η ίδρυση της πόλης, που τοποθετεί τη Θήβα στον πυρήνα της ελληνικής μυθολογικής παράδοσης. Ο δεύτερος άξονας επικεντρώνεται στη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), όπου η στρατηγική ιδιοφυΐα του Επαμεινώνδα και η δράση του Πελοπίδα και του Ιερού Λόχου οδήγησαν στη θηβαϊκή ηγεμονία. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η Θήβα κατά τα ρωμαϊκά χρόνια και η έλευση του Χριστιανισμού, με ιδιαίτερη αναφορά στην παράδοση που συνδέει την πόλη με τον Ευαγγελιστή Λουκά. Τέλος, ο τέταρτος άξονας αφορά τη βυζαντινή περίοδο και το σπουδαίο φιλανθρωπικό έργο του Αγίου Ιωάννη του Καλοκτένη, το οποίο αναδεικνύει την ανθρώπινη και κοινωνική διάσταση της ιστορίας της Θήβας.
181
“Οι Άνθρωποι που έχτισαν την μνήμη! Εμβληματικές προσωπικότητες της Ξάνθης.”
Βαχαρέλη Λυδία, Βιδούρας Αλέξανδρος, Γαρούφα Ιωάννα, Γερασίμου Άννα, Γκούβα Γεωργία, Μακρής Ιωάννης, Μπουτζιώνη Αναστασία, Ξυνίδη Κυριακή, Ξυνοτρούλα Εφραιμία, Παπαδοπούλου Αθανασία, Παπαδοπούλου Έλενα, Πασχούδη Ελένη, Πλεγχίδης Γεώργιος, Σαπουντζής Γεώργιος, Σιδηρόπουλος Ιωάννης, Τσοκνίδας Χρήστος
Επιβλέπουσα: Βογιατζή Αθανασία ΠΕ02
5ο Γυμνάσιο Ξάνθης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Ξάνθη, ως σταυροδρόμι πολιτισμών και ιστορικό κέντρο του εμπορίου καπνού, υπήρξε γενέτειρα και τόπος δράσης σπουδαίων προσωπικοτήτων των γραμμάτων, τεχνών, οικονομίας.
Με την παρούσα εργασία επιλέχθηκαν να παρουσιαστούν με τη μορφή vidcast 4 εμβληματικές μορφές της ιστορίας της Ξάνθης, συνδεδεμένες άρρηκτα με την περίοδο της οικονομικής και πολιτιστικής ακμής της πόλης (τέλη 19ου - αρχές 20ου αιώνα) λόγω του εμπορίου του καπνού.
Οι μαθητές ερευνούν, ανακαλύπτουν και συνθέτουν σε μία παρουσίαση την δράση, τα κληροδοτήματα και την προσφορά των ανθρώπων αυτών καθώς και το αποτύπωμά τους στην πόλη (κτίρια, εκδηλώσεις που συνδέονται με το όνομά τους).
Ο Μάνος Χατζιδάκις, κορυφαίος συνθέτης, έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε ένα οίκημα, το εμβληματικό “Grand Maison” , το οποίο λειτουργεί σήμερα ως Πολυχώρος Τέχνης και Σκέψης, σημαντικό πολιτιστικό τοπόσημο της πόλης.
Ο Παναγιώτης Στάλιος, ένας από τους σημαντικότερους καπνεμπόρους και δημογέροντες, υπήρξε ταυτόχρονα σπουδαίος ευεργέτης της πόλης. Το Αρχοντικό Στάλιου στεγάζει σήμερα τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής της εποχής της belle époque της πόλης.
Το όνομα του Παναγιώτη Ζαλάχα έχει συνδεθεί με δωρεές και κληροδοτήματα προς την πόλη όπως οι «Προκηρύξεις Ζαλάχα» υποτροφίες που διαχειρίζεται σήμερα η Ιερά Μητρόπολή Ξάνθης. Και τέλος, ο Χαμδή Μπέη, ένας από τους ισχυρότερους μουσουλμάνους καπνεμπόρους υπενθυμίζει την πολυπολιτισμική κληρονομιά της πόλης και διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη της χρυσής εποχής του καπνού όπως αποτυπώνεται στο αρχοντικό του που στεγάζει σήμερα υπηρεσίες του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
182
Τα σπίτια που ψιθυρίζουν! Ιστορίες και μυστικά της παλιάς πόλης της Ξάνθης!
Δεκαλτσίδου Ιωάννα, Δημητριάδου Δέσποινα, Εμμανουήλ Αθανάσιος, Κοψίδα Βασιλική, Μακρή Θεοδώρα, Μακρή Μαρία, Μητσιβέλη Κωνσταντίνα, Μπληγούρα Παρασκευή, Μπρίκα Ζωή, Δόκα Ζωή, Κούτρα Κοραλία, Πετρίδου Πηνελόπη, Ρωσίδης Βασίλης, Σερετόπουλος Ηλίας, Τούβας Δημήτριος, Τσαούσης Δημήτριος, Φωτιάδου Σοφία, Χατζατριάν Αλεξάνδρα, Χουμαΐδου Χριστιάνα
Συντονιστής εκπαιδευτικός : Ιμαμίδης Σπύρος ΠΕ 02
5ο Γυμνάσιο Ξάνθης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η ανάδειξη και η παρουσίαση της εποχής του καπνού (τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα), της επονομαζόμενης και ως belle epoque, ως της σημαντικότερης και πιο καθοριστικής χρονικής περιόδου για τη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της Ξάνθης στη νεότερη ιστορία της.
Αρχικά, επιχειρείται μια σύντομη ιστορική αναδρομή στην καλλιέργεια του καπνού και στους λόγους για τους οποίους το προϊόν αυτό που παραγόταν στην Ξάνθη απέκτησε ιδιαίτερα μεγάλη φήμη στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και στην κεντρική Ευρώπη.
Στη συνέχεια, γίνεται σύνδεση με την ανάδειξη και την προσέλκυση στην πόλη σπουδαίων προσωπικοτήτων λόγω της οικονομικής και εμπορικής ανάπτυξης που παρουσίαζε. Κύριο στοιχείο αυτής της παρουσίασης αποτελεί η προβολή της ιστορίας και των χαρακτηριστικών των διάσημων νεοκλασικών κτηρίων των καπνεμπόρων εκείνης της εποχής. Τα κτήρια που επιλέχθηκαν είναι οι οικίες Ντανιέλ, Χασιρτζόγλου, Κουγιουμτζόγλου και Χαμδή Μπέη. Η παρουσίαση δε θα περιοριστεί στην αισθητική και αρχιτεκτονική αποτύπωση, αλλά και στους θρύλους και τις ιστορίες που συνοδεύουν αυτά τα κτήρια, καθώς και την επίδρασή τους στο σημερινό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της πόλης.
183
Σερραίοι Εκπαιδευτικοί Λογοτέχνες II
Κυριαζάκη Ελένη, Λούδου Μαρία, Ρούλη Νικολέτα, Ταγάρα Σοφία, Τοπτσή Φωτεινή, Μπαντής Παναγιώτης, Γαλατίδη Ελένη, Βλάχος Γεώργιος, Κράλλης Γεώργιος, Μαμτζέρης Κωνσταντίνος, Δελημίση Βασιλική
Επιβλέπουσα: Στεργίου Βασιλική (ΠΕ02)
5ο Γυμνάσιο Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα παιδιά μας - σε συνεργασία με την επιβλέπουσα - θα επιχειρήσουν για δεύτερη συνεχή χρονιά να προσεγγίσουν τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή του τόπου μας, (διόλου ευκαταφρόνητη!) εστιάζοντας για άλλη μια φορά στους λογοτέχνες που είναι και εκπαιδευτικοί. Προηγήθηκε η ενασχόλησή τους κατά την προηγούμενη σχολική χρονιά με την τοπική ποίηση, μέσω της φιλολόγου – ποιήτριας Μαρίας Καραθανάση. Φέτος θα περάσουν στη του πεζογραφικού έργου της φιλολόγου και συγγραφέως κυρίας Φανής Κεχαγιά, που υπηρετεί στο 1ο Λύκειο της πόλης των Σερρών. Αφού πρώτα διατρέξουν τα δύο μυθιστορήματα που συνέγραψε η συγγραφέας – φιλόλογος θα εστιάσουν κυρίως σε δύο διηγήματα από το τελευταίο της σύγγραμμα με τίτλο: «Είμαι». Θα προσπαθήσουν να κατανοήσουν το διήγημα ως δομή, να αναστήσουν τους ήρωες των διηγημάτων, να ερμηνεύσουν τις επιλογές τους, να αντιληφθούν τη διαφορετικότητα των καταστάσεων και της εποχής που ζουν και να αισθανθούν τον πόνο τους! Αλλά και – παίρνοντας έμπνευση από αυτά - να εκφραστούν και τα ίδια καλλιτεχνικά. Θα συναντηθούν μαζί της και θα συνομιλήσουν, προκειμένου να την γνωρίσουν ως άνθρωπο και λογοτέχνιδα, να διερευνήσουν τις πηγές της έμπνευσής της αλλά και το όφελος που αποκομίζει ένας δημιουργός από το πνευματικό του δημιούργημα, να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν την ορθότητα της ερμηνείας που έδωσαν και να διαπιστώσουν αν αυτό που ένιωσαν διαβάζοντας τα διηγήματα ήταν το ίδιο ή διαφορετικό από τον αρχικό σκοπό της συγγραφέως. Στόχος είναι, το project να συνεχιστεί με τη μελέτη του πεζογραφικού έργου και του κοινωνιολόγου, Γιάννη Δίγκα.
184
Εμμανουήλ Παπάς, ο ήρωας του τόπου μας
Τερζής Αθανάσιος, Γάκη Αλεξάνδρα, Ρακιτζή Μάγδα, Αγατσιώτη Δήμητρα, Βλάχος Γιώργος, Δόξας Γρηγόριος, Τσουβαλτζή Ιωάννα, Καρατζούδης Ιωάννης, Καρατζούδης Δημήτριος, Σαϊνατούδης Ευστράτιος, Κώστογλου Μάριος
Επιβλέπουσες: Στεργίου Βασιλική (ΠΕ02), Μαλαμούδη Αγγελική (ΠΕ02), Πετρομελίδου Ελένη (ΠΕ02)
5ο Γυμνάσιο Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα παιδιά μας - σε συνεργασία με τις επιβλέπουσες - θα επιχειρήσουν να προσεγγίσουν την ηρωική μορφή του Εμμανουήλ Παπά, να τον γνωρίσουν, να συγκινηθούν από τις αξίες, τις ιδέες, τα οράματα και τα ιδανικά του συντοπίτη τους, να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της θυσίας του για την πατρίδα, να εμπνευστούν από τη ζωή και το έργο του μεγάλου ήρωα, το άγαλμα του οποίου δεσπόζει σε κεντρική πλατεία της πόλης των Σερρών και αποτελεί σημείο συνάντησης για μικρούς και μεγάλους. Μελετώντας τον βίο του ίδιου και τον απογόνων του, περπατώντας στις ίδιες γειτονιές που δραστηριοποιούταν ο ήρωας, να νιώσουν την ενότητα παρόντος – παρελθόντος, να προβληματιστούν, να μάθουν από την ιστορία και ταυτόχρονα ενισχύσουν την εθνική συνείδηση και περηφάνεια τους, ζωντανεύοντας την εποχή του ήρωα.
Θα τραγουδήσουν τραγούδια, θα χορέψουν χορούς της εποχής του και θα ετοιμάσουν θεατρική παράσταση για τη ζωή και το έργο του ήρωα, με σκοπό να μοιραστούν με τον κόσμο τα όσα έμαθαν για τον ήρωά μας και να αναδείξουν τη μεγάλη του προσφορά στην πατρίδα, η οποία δεν είναι ίσως τόσο γνωστή στην υπόλοιπη Ελλάδα, παρά το ότι αποτελεί έναν από τους μεγάλους αγωνιστές της Εθνικής Παλιγγενεσίας, για την οποία θυσίασε τεράστια περιουσία, τη ζωή του και τη ζωή τριών παιδιών του.
185
«Σέρρες, ο τόπος που εμπνέει: Διαδρομές ταχύτητας και στιγμές ίασης»
Αβράμη Σ., Βαρώση Μ., Μαυρουδή Σ., Μητουσούδη Α., Μιχτσόγλου Σ., Μπέλλιου Β., Μπερμπέρη Μ., Μπίκου Σ., Πάνου Γ., Παπαδοπούλου Δ., Πεταλίδης Χ., Πούλιου Μ., Σπυρίδου Α., Συμεών Ε., Σωτηροπούλου Ε., Ταγάρα Σ., Τζελέπη Μ., Τζώρτζογλου Δ., Τοπτσή Β.
Επιβλέπουσες: Βαλσαμάκη Βαρβάρα ΠΕ80, Καραμαριγώ Γεωργία ΠΕ05
5ο Γυμνάσιο Σερρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τη διττή ταυτότητα της πόλης των Σερρών ως τόπου έμπνευσης, όπου η ταχύτητα και η ίαση συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Μέσα από τη μελέτη δύο εμβληματικών φορέων, του Αυτοκινητοδρομίου Σερρών και του Θεραπευτικού Ομίλου ΚΕΘΙΣ, αναδεικνύεται ο πολυδιάστατος ρόλος της περιοχής στη σύγχρονη κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα. Το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών αποτελεί έναν σημαντικό πυρήνα μηχανοκίνητου αθλητισμού, καινοτομίας και εξωστρέφειας, προσελκύοντας επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην τοπική ανάπτυξη. Παράλληλα, ο Θεραπευτικός Όμιλος ΚΕΘΙΣ επιτελεί σημαντικό κοινωνικό έργο, προσφέροντας προγράμματα υποστήριξης, αποκατάστασης και ίασης σε άτομα που το έχουν ανάγκη. Η εργασία αναδεικνύει πως οι Σέρρες μπορούν να ιδωθούν ως ένας τόπος όπου η ένταση της ταχύτητας συνδυάζεται με τη φροντίδα του ανθρώπου, δημιουργώντας ένα ενιαίο αφήγημα προόδου, κοινωνικής προσφοράς και ανθρώπινης ισορροπίας.
186
Φλυαρώντας για το Χαλανδράκι μας.
Αβτζή Παρασκευή, Αλευρίτη Ζωή, Αργύρη Μελίνα, Βλάχου Αγγελική, Γεωργιλά Θάλεια, Γιάννινα Αικατερίνη, Γιαννουκάκης Κωνσταντίνος, Γιοβάνη Βιολέττα, Γκίκα Ελευθερία, Δράκος Δημήτριος-Μάριος, Ευαγγελάρας Γεώργιος, Θεοδοσάκη Ισαβέλλα-Σωφρονία, Κανελλόπουλος Αναστάσιος, Καπίρη Ζωή, Καραγκούνης Χρήστος, Καρμπαδάκης Ιωάννης, Μάτσος Στέφανος, Ξενούλης Γεώργιος- Κόλιν, Πατσιαβούρας Νικόλαος, Τσορντένι Ιζάουρα.
Συντονιστές: Γεωργία Φλουρέντζου ΠΕ88.01, Ευθαλία Θλιβερού ΠΕ08, Αλεξίου Ζωή ΠΕ02
5ο Γυμνάσιο Χαλανδρίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Χαλάνδρι ή αρχαία Φλύα, ο δήμος μας.
Το Χαλάνδρι, ένας από τους μεγαλύτερους δήμους της Αττικής, διαθέτει πλούσια ιστορία που εκτείνεται από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Στα πλαίσια της προσπάθειας συμμετοχής μας στο συνέδριο θα εκπονήσουμε ερευνητική εργασία με θέμα το Χαλάνδρι και την τοπική ιστορία, τα μνημεία που έχουν διασωθεί μέσα στο πέρασμα των αιώνων ( αρχαία, βυζαντινά κλπ) μαζί με τις προσπάθειες από πλευράς δημοτικής αρχής για συντήρησή τους, την εμπορική δραστηριότητα και τα προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και εξέχουσες προσωπικότητες του τόπου μας .
Επίσης σχεδιάζουμε τη δημιουργία powerpoint και αφίσας.
Η διαδικασία θα περιλαμβάνει έρευνα στο διαδίκτυο, έρευνα σε έντυπο τύπο του Δήμου, σειρά ζωντανών συνεντεύξεων, βόλτα σε συνοικίες του τόπου μας και συζήτηση με κατοίκους, επιχειρηματίες, παλαιούς Χαλανδραίους , ιερείς και τεχνικούς της υπηρεσίας του Δήμου.
187
Παραδοσιακές συνταγές της Θράκης
Αλεξόπουλος Ηλίας, Αποστολίδης Πέρρος Γεώργιος, Βασιλειάδης Γεώργιος, Γκουδουσίδης Ιωάννης, Ευθυμίου Σταύρος, Ζάρρας Δημήτριος, Ιωαννίδη Νεφέλη, Καμπανίδου Αγγελική, Καραγιάννης Άγγελος Γεώργιος, Κεχαγιά Κουζέι, Κουρή Ηλέκτρα, Κοψαλίδη Κλεοπάτρα, Μαργαρίτης Ανδρέας, Μαυρομμάτης Ευθύμιος, Μολλάς Χρήστος Αθανάσιος, Μπεκίρης Μάριος, Νικολάου Μυρτώ, Παιδακάρης Ιωάννης, Παπαδόπουλος Χρήστος, Παπάζογλου Κωνσταντίνος, Πασχαλίδης Θεόδωρος, Πασχαλίδου Αικατερίνη, Πασχαλίδου Μελίνα, Πατσαρούχα Κωνσταντίνα, Παχούμη Ευγενία, Πολυτσάκης Μιχαήλ Άγγελος, Πούλιου Γεψγρία, Σγούρας Βασίλειος, Σερετίδης Χρήστος Τσαβούσογλου Νεφές, Τσιβικά Μελίνα, Χατζόπουλος Δήμος
Επιβλέπουσες: Γιαννακίδου Σταυρούλα (ΠΕ70), Καραγκιοζάκη Σοφία Χρηστίνα (ΠΕ70)
5ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εστιάζει στην ανάδειξη των παραδοσιακών συνταγών της Ροδόπης ως στοιχείου της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς, στο πλαίσιο εκπαιδευτικής δράσης με μαθητές της Α΄ Δημοτικού. Η παραδοσιακή διατροφή της περιοχής, βασισμένη σε απλά και φυσικά υλικά, συνδέεται άμεσα με την ιστορία, τα έθιμα και την καθημερινή ζωή των προηγούμενων γενεών.
Βασικός στόχος της δράσης ήταν η γνωριμία των μαθητών με την τοπική γαστρονομική παράδοση, η καλλιέργεια της πολιτισμικής τους ταυτότητας και η ανάπτυξη γλωσσικών, κοινωνικών και ψηφιακών δεξιοτήτων μέσω βιωματικών και συνεργατικών δραστηριοτήτων.
Οι μαθητές, με τη συνεργασία των οικογενειών τους, συνέλεξαν παραδοσιακές συνταγές της Ροδόπης. Το υλικό οργανώθηκε και παρουσιάστηκε σε μορφή ψηφιακού βιβλίου (ebook), το οποίο περιλαμβάνει απλές περιγραφές, εικαστικές δημιουργίες των παιδιών και φωτογραφικό υλικό. Παράλληλα, δημιουργήθηκε βίντεο με τη συμμετοχή των μαθητών στην παρασκευή της παραδοσιακής «βαρβάρας».
Η δράση ανέδειξε τη δυναμική της τοπικής ιστορίας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ενισχύοντας τη βιωματική μάθηση, τη συνεργασία σχολείου–οικογένειας και τη σύνδεση των μαθητών με τον τόπο τους από τις πρώτες σχολικές βαθμίδες.
188
Όψεις της οικονομικής και εμπορικής ζωής της Χαλκίδας κατά τον 19ο και 20ο αιώνα
Αβραμίδη Αναστασία-Μαρία, Απατσίδη Κωνσταντίνα-Ελένη, Βαρδακάς Χαράλαμπος, Βαρελά Θεοδώρα, Βαρελά Ξανθή, Βοργιάς Παύλος-Αλέξανδρος, Θεοδώρου Αθανάσιος, Κατούνη Ασπασία, Κελαϊδίτης Δημήτριος, Κουρούκλη Φωτεινή, Παπαδόπουλος Μιχαήλ, Τζιαχρήστας Δημήτριος, Τσαντίλας Ιωάννης
Επιβλέπουσες: Κοροπούλη Ειρήνη ΠΕ02, Ηλιοπούλου Ιωάννα ΠΕ02
5ο Πρότυπο Γυμνάσιο Χαλκίδας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση όψεων της οικονομικής και εμπορικής ζωής της Χαλκίδας κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Ομίλου Ιστορίας προσέγγισαν το παρελθόν της πόλης μέσα από ιστορικές πηγές, συνεντεύξεις, φωτογραφίες και υλικά κατάλοιπα αναζητώντας στοιχεία για τις δραστηριότητες των κατοίκων που συνέβαλαν στην ανάπτυξή της. Έδωσαν έμφαση σε παλιές βιοτεχνίες και βιομηχανίες που πλέον δεν λειτουργούν αλλά η μνήμη και η ονομασία τους παραμένει, σε πρόσωπα του επιχειρείν που διαμόρφωσαν την τοπική οικονομία, σε κτήρια που άλλαξαν χρήση ή παραμένουν σήμερα ερειπωμένα καθώς και σε κομβικούς χώρους για την οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης, όπως το λιμάνι, τις γέφυρες και τον σιδηροδρομικό σταθμό. Μέσα από τη δημιουργία μιας ψηφιακής αφήγησης θα αναδειχθούν σημαντικές πτυχές της οικονομικής και εμπορικής ζωής της πόλης και οι παράγοντες που την ευνόησαν αλλά και η σημασία της ιστορικής μνήμης για το παρόν και το μέλλον της πόλης και των κατοίκων της.
189
Καπνέμποροι και καπνεργάτες στην πόλη του Αγρινίου: συγκρότηση ταξικής συνείδησης στην περίοδο του Μεσοπολέμου
Βελέντζα Αφροδίτη, Γαλαζούλα Νέλλη, Γιάγκα Ρεγγίνα, Γιωτάκη Ελένη, Γιωτοπούλου Μαρία, Γκάμπου Λυδία, Δίπλα Ζηνοβία, Ζύγουρα Χρυσαυγή, Ζύγουρας Γιάννης, Καλογερά Ελένη, Καψιμάλη Δήμητρα, Κοντού Ελεάννα, Κρικελή Άρτεμις, Κωσταρά Αλεξάνδρα, Λουροπούλου Ελευθερία, Μαραγκού Λιάνα, Μιχοπούλου Ηλιάννα, Μουντζογιάννη Χρύσα, Πουρνάρα Μελίνα, Σιόλου Αθανασία, Σκόνδρα Βασιλική, Χαλβαντζής Βαγγέλης
Επιβλέπουσες : Θανέλλα Βασιλική ΠΕ02, Ταμπάκη Ευγενία ΠΕ02
6ο ΓΕΛ Αγρινίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Αγρίνιο, ακμαία πόλη της δυτικής Στερεάς Ελλάδας, έχει το γεωγραφικό προνόμιο να κείτεται σ’ έναν εύφορο κάμπο και πάνω σε μια σημαντική αρτηρία που συνδέει Ήπειρο και Μοριά. Μετά το 1870 άρχισε να αποκτά μεγάλη σημασία στην οικονομία εξαιτίας της επέκτασης της καλλιέργειας του καπνού στην περιοχή. Ειδικότερα, κατά την περίοδο 1900-1930 η αύξηση της παγκόσμιας κατανάλωσης καπνού και η γενικότερη θετική συγκυρία για την ελληνική αγροτική παραγωγή έδωσαν τεράστια ώθηση στην καλλιέργεια και την παραγωγή καπνού στην Αιτωλοακαρνανία, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί σταδιακά η πόλη του Αγρινίου σε οικονομικό και συγκοινωνιακό κέντρο της περιοχής. Στόχος της συγκεκριμένης εργασίας είναι να αναδείξει τη συγκρότηση ταξικής συνείδησης στο Αγρίνιο του Μεσοπολέμου, από τη μια της αστικής τάξης των καπνεμπόρων που ασχολήθηκε με τη δευτερογενή παραγωγή και το εξωτερικό εμπόριο, και από την άλλη της καπνεργατικής τάξης που στελέχωσε ένα μαχητικό καπνεργατικό κίνημα. Επιπλέον, η συγκεκριμένη εργασία στοχεύει να φωτίσει τις προϋποθέσεις που ευνόησαν τη διαμόρφωση της εκάστοτε ταξικής συνείδησης.
190
«Μάνα μου Βραχωρίτισσα: Η γυναίκα στα καπνά»
Οι μαθητές/-τριες της Σχολικής Χορωδίας 2025-26
Επιβλέποντες: Ανδρομανέτσικου Χρυσούλα (ΠΕ88.02), Γεωργίου Δήμητρα (ΠΕ05), Κοτζιάς Ηλίας (ΠΕ79.01), Σάρρα Μαρία (ΠΕ02)
6ο Γυμνάσιο Αγρινίου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τον καθοριστικό ρόλο της γυναίκας σε όλες τις φάσεις της καπνοκαλλιέργειας και τη συμβολή της στη διαμόρφωση της οικογενειακής, κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής στην Αιτωλοακαρνανία. Η έρευνα επικεντρώνεται στην πόλη του Αγρινίου και την αγροτική της περιφέρεια, με στόχο να φανεί πώς η συμμετοχή της στον καπνοπαραγωγικό κύκλο εγγράφεται στη συλλογική μνήμη και διαμορφώνει την τοπική ταυτότητα.
Αφετηρία αποτελεί η πρωτότυπη μελοποίηση του ποιήματος του Πάνου Χατζόπουλου «Μάνα μου Καπνοφύτισσα» από εκπαιδευτικό του σχολείου και η ερμηνεία του από τη χορωδία. Οι μαθητές/-τριες, υιοθετώντας την ομαδοσυνεργατική μέθοδο, προσεγγίζουν το θέμα μέσα από τη φιλολογική ανάλυση, την τεκμηρίωση αρχειακού υλικού και τη συλλογή προφορικών μαρτυριών, αναδεικνύοντας τη βιωμένη εμπειρία ως βασικό εργαλείο μελέτης.
Το τελικό προϊόν είναι ένα βίντεο ψηφιακής αφήγησης, όπου οι στίχοι του ποιήματος αποτελούν τον κεντρικό αφηγηματικό του άξονα, πλαισιωμένο από οπτικό υλικό καπνοπαραγωγής και στιγμιότυπα της χορωδίας εν δράσει. Μέσω της σύνδεσης λογοτεχνίας, μουσικής και ιστορικού υλικού, προσπαθούμε να προσφέρουμε μια ολιστική παρουσίαση της τοπικής πολιτισμικής κληρονομιάς.
191
Η καρδιά της Καρδίτσας
Μπιλιούρη Ηλιαχτίδα, Πλακιάς Ηρακλής,Πυροτζέλλο Δημήτρης, Σέμπρου Ευαγγελία, Σιατραβάνη Αρετή, Σιώκης Ηλίας, Σκόνδρα Παρασκεύη, Στάθη Μαρία- Ελένη, Σχοινά Ευαγγελία, Σωτηροπούλου Αφροδίτη-Φρέια, Τάντος Παναγιώτης, Τασιοπούλου Ερασμεία, Τζέκου Τατιάνα, Τζιώτα Σοφία, Τσαπουρνή Μάρθα, Τσαρμποπούλου Μαρίλια, Τσαρουχά Χρύσα, Τσέλιου Βαρβάρα, Τσιαχτάνης Παναγιώτης, Τσουκνίδας Γιάννης, Φατόλας Στέφανος, Φιάσκας Γιώργος, Χανής Θωμάς, Χατζηγιάννη Αρετή.
Επιβλέπουσες Καθηγήτριες: Ελένη Κρικέλη (ΠΕΟ2), Γιαννέλου Μαρία (ΠΕΟ2)
6ο Γυμνάσιο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στο Μουσείο Πόλης της Καρδίτσας μεταξύ άλλων εκθεμάτων μπορεί κανείς να δει την καρδιά του Νικόλαου Πλαστήρα, μέρος μιας σύγχρονης εικαστικής εγκατάστασης του Γιάννη Μιχαλούδη, που συνδυάζει την έκθεση της αυθεντικής καρδιάς σε χρονοκάψουλα και της «αερόπλαστης» καρδιάς από το υλικό διαστημικής τεχνολογίας silicaaerogel. Στόχος του εκθέματος είναι να δοθεί έμφαση στον συμβολισμό της προσφοράς και στο όραμα που επιδιώκει να εμπνεύσει και όχι στη φθαρτή ύλη. Ποιος είναι όμως ο Ν. Πλαστήρας;
Με την εργασία αυτή οι μαθητές παρουσιάζουν αυτόν τον σημαντικό στρατιωτικό και πολιτικό του 20ού αιώνα, ο οποίος διακρίθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα, στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη Μικρασιατική Εκστρατεία, όπου απέκτησε το προσωνύμιο «Μαύρος Καβαλάρης». Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή πρωταγωνίστησε στις πολιτικές εξελίξεις και συνέβαλε στη Συνθήκη της Λοζάνης. Η πολιτική του πορεία περιλάμβανε εξορίες, αποτυχημένα κινήματα και καταδίκη σε θάνατο. Υπήρξε τρεις φορές πρωθυπουργός, προωθώντας εθνική συμφιλίωση, κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και έργα ανασυγκρότησης. Παρέμεινε σύμβολο εντιμότητας, λαϊκής αποδοχής και ανιδιοτελούς προσφοράς, ενώ το όραμά του συνδέεται και με τη δημιουργία της Λίμνης Πλαστήρα.
192
Μνήμες και Ρίζες: Ο θεσμός της προίκας στη Θεσσαλία
Αδάμος Βασίλης, Αδάμος Νικήτας, Αθανασοπούλου Εμμέλεια, Αναστασοπούλου Αγγελική, Ανδρέου Στυλιανή, Ανδριανόπουλος Θάνος, Αρβυθάς Θάνος, Βασιλάκη Εμμανουέλα, Βεσάι Ιζαμπέλα, Βούζας Θάνος, Βούζας Γιώργος, Βρέκος Γιώργος, Γιάκας Κίμων, Γιαννέλου Ιωάννα, Γκανούρης Νικόλαος, Γκβελιεσιάνι Μαρκέλλα, Γκούρλας Αλέξανδρος, Γούλα Θεώνη, Γωγούλης Παναγιώτης, Δημακόπουλος Κωνσταντίνος, Δήμος Γιώργος, Δήμος Ραφαήλ, Διαμάντη Εριφύλη, Παπατριανταφύλλου Θωμάς, Πιτσαριώτης Θωμάς, Στάμος Σταύρος
Επιβλέπουσες: Αλεξοπούλου Αντιγόνη (ΠΕ02), Κρικέλη Ελένη (ΠΕ02)
6Ο Γυμνάσιο Καρδίτσας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αποτελεί μια ψηφιακή αφήγηση με θέμα τον θεσμό της προίκας στη Θεσσαλία, όπως αυτός λειτούργησε στις αγροτικές κοινωνίες του 20ού αιώνα. Στόχος της εργασίας είναι να γνωρίσουν οι μαθητές τον συγκεκριμένο κοινωνικό θεσμό, να κατανοήσουν τον ρόλο του στη ζωή των γυναικών και των οικογενειών και να προβληματιστούν γύρω από ζητήματα κοινωνικής ανισότητας και ισότητας των φύλων.
Η έρευνα βασίστηκε σε ιστορικές πηγές, φωτογραφικό υλικό, προφορικές μαρτυρίες και λαογραφικά στοιχεία από τη Θεσσαλία. Μέσα από τη μορφή της ψηφιακής αφήγησης, οι μαθητές συνδύασαν εικόνα, ήχο και προφορικό λόγο, δημιουργώντας μια ιστορία που αναδεικνύει τη βιωματική διάσταση του θέματος. Κεντρικό αφηγηματικό στοιχείο αποτελεί η ζωή ενός κοριτσιού της εποχής, μέσα από την οποία παρουσιάζονται οι κοινωνικές πιέσεις, οι προσδοκίες και οι συνέπειες του θεσμού της προίκας. Η εργασία ολοκληρώνεται με αναφορά στην κατάργηση της προίκας και τη σύγκριση παρελθόντος και παρόντος, αναδεικνύοντας τη σημασία της ιστορικής μνήμης, και της κοινωνικής προόδου.
193
Ένα λιγνιτωρυχείο στη γειτονιά μας
Τμήμα: Γ1, Σχολικού Έτους 2025-2026
Επιβλέπουσες καθηγήτριες: Τσίπου Δήμητρα, ΠΕ02, Ανδριανοπούλου Πολυξένη, ΠΕ03, Μαλλή Μαρία, ΠΕ05
6ο Γυμνάσιο Νέας Ιωνίας Αττικής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα λιγνιτωρυχεία της Καλογρέζας και κυρίως οι άνθρωποι που τους έδωσαν ζωή αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής ιστορίας της Νέας Ιωνίας, την οποία γνωρίζουν οι παλιοί αλλά αγνοούν γενικά οι νεότερες γενιές. Μετά το οριστικό κλείσιμο των λιγνιτωρυχείων και την ταχύτατη οικιστική ανάπτυξη της περιοχής, ο χρόνος έχει σβήσει από το έδαφος τα αποτυπώματα της μεταλλευτικής δραστηριότητας. Ελάχιστα πλέον ίχνη, ένας δρόμος και ένα τοπωνύμιο έχουν απομείνει για να θυμίζουν ότι από τα βάθη της γης της Καλογρέζας πριν από 70 και πλέον χρόνια έβγαινε ο καλύτερος λιγνίτης στην Ελλάδα. Με αφετηρία αυτά τα σιωπηλά σημάδια μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ τάξης ανακαλύπτουν το βιομηχανικό παρελθόν της πόλης μας. Περιηγούνται στους δρόμους της γειτονιάς μας και ακολουθούν τη διαδρομή του κάρβουνου από την Καλογρέζα μέχρι το Λαύριο. Φέρνουν στο φως πολλές ιστορίες που ήταν θαμμένες βαθιά στη μνήμη των ανθρώπων και δίνουν φωνή στα λιγνιτωρυχεία του τόπου μας, τα οποία τους διηγούνται τις περιπέτειές τους για να μη λησμονηθεί η ιστορία τους μέσα στον χρόνο.
194
Διαδρομές στην ιστορία του τόπου μας μέσα από τα μνημεία του
Τμήμα Β3 σχολικού έτους 2025-26
Επιβλέπουσα: Παπανδρέου Ματίνα, ΠΕ02
6ο Γυμνάσιο Νέας Ιωνίας Αττικής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η μακραίωνη ιστορία του τόπου μας μάς κληροδότησε σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία που τον χαρακτηρίζουν και συχνά λειτουργούν ως σημεία αναφοράς για τους κατοίκους του και όχι μόνο. Περνάμε από μπροστά τους καθημερινά, αποτελούν σημεία συνάντησης, φόντο για τις φωτογραφίες μας, μέρη που το όνομα τους συναντάμε συχνά στην καθημερινότητά μας, εικόνες που έχουμε ταυτίσει με την πόλη μας. Τελικά όμως πόσο καλά γνωρίζουμε την ιστορία τους; Στην προσπάθειά μας να έρθουμε σε μια πιο ουσιαστική επαφή με αυτά οι μαθητές και οι μαθήτριες της ομάδας μας ερευνούν, εντοπίζουν και παρουσιάζουν μνημεία στην περιοχή μας που διασώζονται από την αρχαιότητα και τη βυζαντινή περίοδο και αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της αρχιτεκτονικής των αντίστοιχων εποχών. Έργα υποδομής, όπως το Αδριάνειο Υδραγωγείο, τμήματα του οποίου διασχίζουν την πόλη μας, αλλά και χαρακτηριστικά δείγματα της βυζαντινής ναοδομίας, έργα τέχνης που κοσμούν τον τόπο μας, σηματοδοτούν την ιστορία του, μαρτυρούν την ιστορική του συνέχεια αποτελώντας ταυτόχρονα αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης εικόνας του.
195
«Τοπική Πολιτιστική Κληρονομιά. Το παράδειγμα της Ηετιώνειας Πύλης»
Αγγελάκης Βασίλειος, Αναστασοπούλου Αικατερίνη Ευαγγέλια, Αξιομακάρου Μαρία – Μαλί, Αρουτιουνιάν Αρτούρ, Βασίλεβα Ιωάννα, Βόρφι Ερβίν, Γραμμένου Ιωάννα, Δημόπουλος Ιωάννης, Δρακουλάκος Μιχαήλ Γαβριήλ, Ζαχαροπούλου Ραφαέλα Αργυρώ, Ζέκου Κατρίν, Κακάμπουρας Δημήτριος – Μάξιμος, Καροπούλου Ελένη, Κολιός Γεώργιος Μάριος, Κορτσινόγλου Ευσεβία, Κυριακού Μαρία – Ελένη, Λαγουδάκος Νικόλαος, Λαμπράκη Άννα, Μάρδας Ιωάννης, Μαρινάκης Ιάκωβος, Μέντης Αθανάσιος, Νάτση Ματέο, Νίνος Αθανάσιος, Νομικός Χρήστος Παναγιώτης, Ντονάι Χριστίνα, Παπαδημητρίου Βασιλική, Παπαζαφείρης Πάρης – Νικόλαος, Ράπτης Νικόλαος, Σαλλία Κέισι, Σιρανίδη Ελένη, Σιδηροπούλου Βικτώρια Βασιλική, Σωτήρχος Βασίλειος, Ταμπάκης Παναγιώτης
Επιβλέπουσες: Μεντή Αικατερίνη (ΠΕ 02), Μαυροζούμη Ανδρομάχη (ΠΕ 03)
7ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Πειραιά
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία βασίζεται στη σημαντικότητα ανάδειξης μνημείων τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς μέσα από το όραμα μαθητών και μαθητριών του σχολείου μας. Πρόκειται για μια ενότητα που συνδυάζει τα ποικίλα μαθήματα και εντάσσεται στα πλαίσια δράσεων Ενεργού Πολίτη για την Γ’ γυμνασίου με έμφαση στους στόχους 4, 11, 15, 17 της Ατζέντας 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη.
Αρχικά, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ’ τάξης εντόπισαν τον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιώνειας Πύλης του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας και παρατήρησαν ότι δεν υπάρχει επαρκής πληροφόρηση και ανάδειξή του στην τοπική κοινωνία. Αποφασίστηκε τότε η σφαιρική μελέτη του «προβλήματος», γεγονός που επιβεβαιώνεται από το ψηφιακό ερωτηματολόγιο που δημιούργησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες και απευθυνόταν στους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του σχολείου μας.
Η επόμενη φάση της εργασίας περιέχει τη δημιουργία δύο (2) διαφημιστικών φυλλαδίων (ένα διαφημιστικό φυλλάδιο και μια αφίσα) με απώτερο στόχο τη διαφήμιση του αρχαιολογικού χώρου και την προώθηση της ιστορικής και κοινωνικής του σημασίας. Εκτός από τη δημιουργία των φυλλαδίων έχει προγραμματιστεί θεματική περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιώνειας Πύλης.
Τέλος, οι μαθητές και οι μαθήτριες που θα συμμετάσχουν στο συνέδριο θα κληθούν να διαμορφώσουν μια παρουσίαση powerpoint με τον συνολικό απολογισμό και αναστοχασμό για το έργο τους.
196
«Γίκνα», ένα πανάρχαιο έθιμο του θρακιώτικου γάμου
Αναστασιάδου Ελισάβετ, Αντωνούδης Άγγελος, Αποστόλου Αλέξανδρος-Μιχαήλ, Γκαράβελα Κωνσταντίνα, Γκουλιάμα Ηλιάννα, Δήμου Ευαγγελία, Δοντάκη Ευγενία, Δουλγέρης Φίλιππος, Ζαχαρία Αναστασία, Καζία Αριάδνη, Κεραμυδάς Γιώργος, Κλειτσιώτης Χρήστος, Κουρουμιχάκης Αθανάσιος, Λιούρτας Κωνσταντίνος, Μαγγίνα Νεφέλη, Μαγγιρίδης Δήμος, Μαρινάκης Δημήτρης, Μιχελή Θεοφανώ, Μοντεσίνος Λορέντζο-Δημήτριος, Μπέγκο Μερκίντα, Ντάντη Μαριλένα, Παπαδόπουλος Ιωάννης, Παππαγώγου Μαρία-Κωνσταντίνα, Σιδηροπούλου Μαρία, Στασινόπουλος Μιχάλης, Τζιορτζιώτη Βασιλική, Χατζίδου Κωνσταντίνα
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Ζωή Ρεβύθη (ΠΕ70), Κλεονίκη Γαβριήλ (ΠΕ70), Μαρία Βράβα (ΠΕ11)
7ο Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης-ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΗΤΡΑΚΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το έθιμο της «γίκνας» ανήκει στα πανάρχαια γαμήλια θρακιώτικα έθιμα και λάμβανε χώρα τις τελευταίες εβδομάδες πριν τον γάμο στην τοπική κοινωνία των Εβριτών Μάρηδων. Ξεκινούσε από το βράδυ της Παρασκευής, όταν ομάδα συγγενών του γαμπρού πήγαιναν στο σπίτι της νύφης τη «γίκνα», έναν σκουρόχρωμο πολτό που τον παρασκεύαζαν από φύλλα καρυδιάς. Έβαζαν τη «γίκνα» σε ένα κυλινδρικό ξύλινο σκεύος, όπου τοποθετούσαν κι ένα ζευγάρι νυφικά παπούτσια και φτιασίδια με βασιλικό.
Την επομένη το πρωί, το Σάββατο, έφταναν στο σπίτι της νύφης το σόι του γαμπρού για να χορέψουν τη «γίκνα». Αφού δίπλωναν την προίκα ραντίζοντάς τη με βασιλικό ξεκινούσαν τον χορό της «γίκνας», την οποία είχαν τοποθετήσει μέσα σε μια κούπα σκεπασμένη με μια κουλούρα που είχανε ζυμώσει από την Πέμπτη. Πάνω της στερέωναν τρία αναμμένα άσπρα κεριά και η νύφη κρατώντας την κούπα έσερνε τον χορό. Στη συνέχεια οδηγούσαν τη νύφη σε άλλο δωμάτιο, την έβαζαν να ανοίξει τις παλάμες της κι ένα κοριτσάκι με ένα βαμβάκι που το βουτούσε μέσα στη «γίκνα» έβαφε τις παλάμες της νύφης και όλων των παρευρισκόμενων ελεύθερων κοριτσιών. Όλοι μαζί τραγουδούσαν εύθυμα παραδοσιακά τραγούδια. Το έθιμο αυτό θα αναβιώσουν οι μαθητές του σχολείου μας διατηρώντας στοιχεία άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.
197
Από τα χωμάτινα γήπεδα στα σύγχρονα στάδια: ψηφίδες από την αθλητική ιστορία των Τρικάλων.
Αλεξίου, Κωνσταντίνα, Αλεξίου Μαρία, Αναστόπουλος Αχιλλέας,
Βαλκανιώτης Δημήτριος, Βαρμπομπίτη Εβελίνα, Γιαννούλας Ευάγγελος, Δαλαμάγκας Ηρακλής, Δημητρίου Παναγιώτης, Δίπλα Ευαγγελία, Ζαρκάδας Νικόλαος, Ζήντρος Αλέξανδρος, Ζήντρου Κέλλυ, Ιωάννου Άγγελος, Κακάβας Δημήτριος, Καραπούλιος Γεώργιος, Καταραχιά Αικατερίνη, Κορομπλής Γεώργιος, Κούρεντα Χαρά, Κουτής Άγγελος, Κρίκκη Βίβιαν, Κρικώνης Ιωάννης, Κωτούλα Εβίτα, Μαγουλιώτη Βαλέρια, Μαλλιώρας Ευάγγελος
Επιβλέπουσες καθηγήτριες : Κορκακάκη Νεκταρία, ΠΕ07 & ΤΕ16, Μαυρομμάτη Ελένη, ΠΕ02
7ο Πειραματικό Γυμνάσιο Τρικάλων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Τρίκαλα αποτελούν μια πόλη με μακρά και πλούσια αθλητική παράδοση, η οποία διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο, παράλληλα με την κοινωνική και πολιτιστική της πορεία. Από τα πρώτα, απλά και χωμάτινα γήπεδα έως τις σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, ο αθλητισμός υπήρξε αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής ζωής και της ταυτότητας της πόλης.
Σημαντικοί αθλητές με καταγωγή ή στενή σύνδεση με τα Τρίκαλα διέγραψαν αξιόλογες πορείες σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο, προβάλλοντας όχι μόνο τις αθλητικές τους διακρίσεις, αλλά και αξίες όπως η προσπάθεια, η επιμονή, η πειθαρχία και το ήθος. Η ιστορία αυτών των ανθρώπων, γνωστών και λιγότερο γνωστών, αποτυπώνεται σε χώρους μνήμης όπως το Αθλητικό Μουσείο Τρικάλων, το οποίο διαφυλάσσει τεκμήρια της αθλητικής κληρονομιάς της πόλης.
Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη ψηφίδων από την αθλητική ιστορία των Τρικάλων μέσα από τη δημιουργία ψηφιακής αφήγησης. Η αφήγηση βασίζεται στη σύνθεση ιστορικών στοιχείων, φωτογραφικού υλικού και αφήγησης, επιχειρώντας να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν και να αναδείξει τον αθλητισμό ως ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του τόπου.
198
Πολιτιστικοί περίπατοι στις γειτονιές της Αθήνας
Βάγια Αλεξάνδρα, Βάγια Μαρία, Καμάρα Λάουρα, Καπάι Χαρά, Κιαν Κιμίνγκ, Κόλα Αθηνά, Κορνιτσιούκ Λάουρα, Κουτσούκη Άρτεμις, Μπερφέλα Κασσάνδρα, Νοβίτσκι Τσέζαρ, Ντούρο Λάουρα, Περίζι Άλντρις, Τσελάι Μπέλλα, Τσιάμη Ιωάννα, Τυτύνη Λάουρα, Χσουέχ Και Τσεν, Τσεν Τσιν
Συντονιστές καθηγητές: Κατσούλη Αθανασία (ΠΕ02), Φλωριώτης Γιωργής (ΠΕ04)
8ο ΓΕΛ ΑΘΗΝΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Πατήσια, η γειτονιά μας, αρχίζουν τη ζωή τους ως εξοχικό προάστειο της Αθήνας, από τη σύσταση του πρώτου ελληνικού κράτους, όταν ένας χωμάτινος δρόμος οδηγούσε τους αριστοκράτες Αθηναίους με τα άλογα και τις άμαξές τους, στους ανθώνες της περιοχής, στα αναψυκτήρια, και στα εξοχικά τους.
Η γειτνίαση της περιοχής με τις προσφυγογειτονιές των αρχών του 20ου αι., δημιούργησε ανάγκες μαζικής στέγασης, έτσι, σιγά-σιγά, το εξοχικό προάστειο αστικοποιείται.
Η εσωτερική μετανάστευση, μετά τον εμφύλιο, έφερε την αντιπαροχή, και τις πολυκατοικίες να χτίζονται παντού, η καθεμία με το δικό της χρώμα, τη δική της αισθητική και το δικό της αρχιτεκτονικό ρυθμό.
Όταν τη δεκαετία του 80 εμφανίζονται οι πρώτοι μεταναστευτικοί πληθυσμοί από όλες τις ηπείρους, ήδη, τα Πατήσια, είχαν αποκτήσει τη σημερινή όψη τους: στενοί δρόμοι, εξαώροφες πολυκατοικίες, Bauhaus, αρχοντικά, νεοκλασικού και εκλεκτικιστικού ρυθμού, λίγα πάρκα, πρασιές και δέντρα στους δρόμους.
Η ιστορία των Πατησίων αποτυπώνει τη νεότερη ιστορία της Αθήνας.
Στο πρόγραμμά μας, περπατάμε στις γειτονιές της Αθήνας, και ζούμε το παρελθόν και το παρόν της πόλης, παρατηρώντας τα κτίρια, τους δρόμους, τους ελεύθερους χώρους και τα μνημεία, και διασκεδάζουμε με χορούς, τραγούδια και φαγητά από τις χώρες καταγωγής των μαθητών.
199
Το Μπεζεστένι των Τρικάλων (1890-1969)
Κλάντζος Μάριος, Μπέκος Δημήτριος, Οικονόμου Ευθύμιος, Χριστιάς Παναγιώτης
Επιβλέπων: Μανθέλας Ευάγγελος, ΠΕ04.01
8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Παλιά Δημοτική Αγορά των Τρικάλων, ευρύτερα γνωστή ως «Χασάπικα», ή «Μπεζεστένι των Τρικάλων» υπήρξε ο οικονομικός και κοινωνικός πνεύμονας της πόλης για σχεδόν ογδόντα χρόνια. Με την παρούσα εργασία θα διερευνήσουμε τον ιστορικό, αρχιτεκτονικό και κοινωνικοοικονομικό ρόλο της καθώς και τον αντίκτυπο της κατεδάφισης της. Το κτίσμα, θεμελιώθηκε το 1890 επί δημαρχίας Γεωργίου Κανούτα, σε σχέδια του δημοτικού μηχανικού Μένανδρου Ποτεσσάριου, και αποτέλεσε ένα από τα εντυπωσιακότερα αρχιτεκτονικά έργα της τότε εποχής στην Ελλάδα.
Αρχιτεκτονικά, ήταν ένα πέτρινο νεοκλασικό κτίσμα με ανατολίτικη φυσιογνωμία και τέσσερις θολωτές εισόδους. Στο εσωτερικό της φιλοξενούσε 68 καταστήματα (κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, πατσατζίδικα, κ.ά.), ενώ στο κέντρο υπήρχε η χαρακτηριστική τουλούμπα με το δροσερό νερό. Η λειτουργία της δεν περιοριζόταν μόνο στο εμπόριο, αλλά αποτελούσε και τον κυριότερο χώρο διεξαγωγής των πολιτικών συζητήσεων και κοινωνικής αλληλεπίδρασης των Τρικαλινών.
Όμως παρά την ιστορική και αισθητική της αξία, το Δημοτικό Συμβούλιο των Τρικάλων, με δήμαρχο τον Ι. Μάτη, αποφάσισε το 1969 την κατεδάφισή της, προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση του ένα σύγχρονο κτίριο για την αύξηση των εσόδων του Δήμου. Όμως ακόμα και μετά την φυσική της εξαφάνιση, ο θρύλος της «Παλιάς αγοράς» ή των «Χασάπικων» παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της αστικής μνήμης των Τρικάλων.
200
Η συμβολή της ελιάς στην οικονομία της Κρηνίτσας Τρικάλων
Βούκια Χριστίνα, Δημητρού Λιάνα, Ζιώγκου Ασημίνα, Κατσανού Ευδοκία, Οικονόμου Ευθύμιος, Χριστιάς Παναγιώτης, Ψαρρή Ελένη
Επιβλέποντες/ουσα: Αποστόλου Μαριάννα, ΠΕ05, Γουσόπουλος Σωτήριος, ΠΕ11, Σαμορέλης Σεραφείμ, ΠΕ03
8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ελιά αποτελεί διαχρονικά ένα από τα σημαντικότερα και πιο αναγνωρίσιμα αγροτικά προϊόντα της ελληνικής υπαίθρου, συνδεδεμένο άρρηκτα με την οικονομική δραστηριότητα, την κοινωνική συνοχή και την πολιτισμική ταυτότητα των τοπικών κοινοτήτων. Η καλλιέργειά της δεν λειτουργεί μόνο ως μέσο αγροτικής παραγωγής, αλλά και ως στοιχείο ιστορικής συνέχειας και βιώσιμης αξιοποίησης των φυσικών πόρων, ιδιαίτερα σε αγροτικές και ημιορεινές περιοχές της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα εισήγηση εστιάζει στη διερεύνηση της συμβολής της ελαιοκαλλιέργειας στην τοπική οικονομία της Κρηνίτσας Τρικάλων, ενός αγροτικού οικισμού της Θεσσαλίας με έντονη δραστηριότητα στον πρωτογενή τομέα. Μέσα από βιβλιογραφική ανασκόπηση και ποιοτική ανάλυση του παραγωγικού προφίλ της περιοχής, εξετάζεται ο ρόλος της ελιάς ως βασικής πηγής εισοδήματος για τα αγροτικά νοικοκυριά, αλλά και ως παράγοντα ενίσχυσης της τοπικής απασχόλησης, τόσο άμεσα, μέσω της καλλιέργειας και συγκομιδής, όσο και έμμεσα, μέσω της μεταποίησης, της εμπορίας και της παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις οικονομικές διαστάσεις της παραγωγής ελαιόλαδου, στις διακυμάνσεις της αγοράς και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί, όπως το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και την ανάγκη προσαρμογής σε σύγχρονες απαιτήσεις ποιότητας και πιστοποίησης. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι προοπτικές βιώσιμης ανάπτυξης που συνδέονται με την ελαιοκαλλιέργεια στην Κρηνίτσα, μέσα από την υιοθέτηση καινοτόμων και φιλικών προς το περιβάλλον καλλιεργητικών πρακτικών, την ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων παραγωγών και την αξιοποίηση της τοπικής ταυτότητας του προϊόντος ως στοιχείου προστιθέμενης αξίας. Τα συμπεράσματα της εισήγησης υπογραμμίζουν την ανάγκη συστηματικής στήριξης της ελαιοκαλλιέργειας, ώστε να συνεχίσει να αποτελεί βασικό μοχλό οικονομικής ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και βιώσιμου μέλλοντος για την τοπική κοινότητα της Κρηνίτσας Τρικάλων.
201
Το Τέμενος Οσμάν Σάχ των Τρικάλων
Γκίκας Χρήστος-Μιχαήλ, Δρουμάκα Ευαγγελία, Ζιώγκου Ασημίνα Μαρία, Καραμέτος Νικόλαος, Κλάντζος Μάριος, Λώλη Στυλιανή-Νεκταρία, Οικονόμου Ευθύμιος, Τσαφίτσια Άρτεμις, Χριστιάς Παναγιώτης
Επιβλέποντες καθηγητές-τριες: Γουσόπουλος Σωτήριος ΠΕ11, Αποστόλου Μαριάννα ΠΕ05
8o ΓΕΛ Τρικάλων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Κουρσούμ Τζαμί, γνωστό και ως Τέμενος Οσμάν Σαχ, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της οθωμανικής περιόδου στην Ελλάδα και αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας των Τρικάλων. Η παρούσα εισήγηση εξετάζει τη σημασία του μνημείου ως φορέα ιστορικής μνήμης, αρχιτεκτονικής αξίας και πολιτισμικού διαλόγου, αναδεικνύοντας τον ρόλο του στη διαμόρφωση του αστικού, κοινωνικού και πολιτιστικού τοπίου της πόλης από τον 16ο αιώνα έως σήμερα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σπάνια χωρική συνύπαρξή του με τον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου, η οποία αποτυπώνει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της ιστορικής διαδρομής των Τρικάλων και λειτουργεί ως ισχυρό σύμβολο ειρηνικής συνύπαρξης, αλληλοσεβασμού και αποδοχής της θρησκευτικής και πολιτισμικής διαφορετικότητας.
Παράλληλα, το Κουρσούμ Τζαμί προσεγγίζεται ως «χώρος μνήμης», που συμβάλλει στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και στην κατανόηση της ιστορικής συνέχειας και πολυπλοκότητας της πόλης. Η ένταξή του σε εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις προσφέρει στους μαθητές τη δυνατότητα βιωματικής προσέγγισης της ιστορίας, ανάπτυξης ιστορικής σκέψης, κριτικού αναστοχασμού και καλλιέργειας ενεργής και υπεύθυνης πολιτειότητας. Η εισήγηση αναδεικνύει την πολιτιστική κληρονομιά ως δυναμικό εργαλείο εκπαίδευσης, διαπολιτισμικής κατανόησης και κοινωνικής συνοχής στη σύγχρονη σχολική και τοπική πραγματικότητα.
202
Το Γεωπάρκο Μετεώρων - Πύλης: Πορεία στο Μονοπάτι του Ασκληπιού
Αθανασίου Ευαγγελία, Αθανασίου Σοφία, Αναστασίου Νικόλαος, Λώλη Στυλιανή Νεκταρία, Μπρέντα Γεωργία Μαρία, Ντόντου Άννα, Ρεντίνας Φραγκίσκος Άγγελος, Ρούβαλης Θεόφιλος, Σύρμος Θωμάς, Τσιγκουριώτης Αθανάσιος,
Επιβλέποντες / ουσα: Ρούβαλης Σωτήριος, ΠΕ86, Αποστόλου Μαριάννα, ΠΕ05, Σαμορέλης Σεραφείμ, ΠΕ03
8ο Γενικό Λύκειο Τρικάλων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Γεωπάρκο Μετεώρων - Πύλης αποτελεί έναν τόπο αρμονικής συνύπαρξης φύσης και ανθρώπου, που δημιουργεί μια μοναδική κληρονομιά με παγκόσμια αξία. Οι εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί, τα εύφορα οροπέδια, τα ποτάμια και τα δάση συνθέτουν ένα φυσικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς. Η φυσική και πολιτιστική κληρονομιά του Γεωπάρκου δεν αποτελεί μόνο ένα ζωντανό μουσείο γεωλογίας και ιστορίας, αλλά και μια πηγή έμπνευσης, γνώσης και βιώσιμης ανάπτυξης για τις τοπικές κοινωνίες και τους επισκέπτες του. Ένα τμήμα του Γεωπάρκου Μετεώρων – Πύλης αποτελεί το Κερκέτιο όρος – 1.901 μ.(ο Κόζιακας), που εκτείνεται από την Καλαμπάκα έως την Πύλη Τρικάλων. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ασκληπιός συχνά ανηφόριζε προς τις πλαγιές του Κερκέτιου όρους προκειμένου να μαζέψει αρωματικά και φαρμακευτικά βότανα για την παρασκευή φαρμάκων για την ίαση των ασθενών του. Πρόκειται για μία πανέμορφη διαδρομή μέσα στην πλούσια φύση, κάτω από αιωνόβια πλατάνια και δίπλα στα καθαρά και γάργαρα νερά του Κεφαλοπόταμου που ρέουν από την καρδιά του Κόζιακα και περνούν μέσα από τα χωριά Γοργογύρι, έξω από το Ξυλοπάροικο, φτάνουν στα Τρίκαλα και στη συνέχεια χύνονται στον Πηνειό. Τα νερά του ποταμού, τον χειμώνα είναι ορμητικά και το καλοκαίρι ήρεμα, εντυπωσιάζουν ευχάριστα, όπως η εναλλαγή των χρωμάτων κάθε εποχή. Στα χνάρια εκείνης της διαδρομής που ακολουθούσε ο θεός της ιατρικής και της υγείας των αρχαίων Ελλήνων, διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια το οργανωμένο «Μονοπάτι του Ασκληπιού», που αποτελεί προορισμό για όσους / όσες επιζητούν χαλάρωση και ηρεμία, μέσα σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον. Αφετηρία του μονοπατιού, το οποίο είναι πλακόστρωτο σε μεγάλο μέρος, είναι η πλατεία του μικρού χωριού «Γοργογύρι», που βρίσκεται 19 χλμ. δυτικά της πόλης των Τρικάλων - αρχαία Τρίκκη - η οποία θεωρείται γενέτειρα του Ασκληπιού, του πρώτου γιατρού της ανθρωπότητας, που ίδρυσε στην Τρίκκη το «αρχαιότατο και επιφανέστατο Ασκληπιείο» όπως αναφέρει ο φιλόσοφος και γεωγράφος Στράβων, θεμέλια κτιρίων του Ασκληπιείου βρέθηκαν στη συνοικία των Τρικάλων «Βαρούσι».
203
«ΑΕΛ: η Βυσσινί Θύελλα»
Λιάμτσιος Στέφανος, Παναγιώτου Χριστόφορος, Παπαγεωργίου Δέσποινα, Παπαγεωργίου Μαρία, Παπαγιάννη Βασιλεία-Μαρία, Παπαδάκος Αλέξανδρος, Παπαδήμος Νικόλαος, Παπακώστα Σεβαστή, Παπαστογιαννούδης Παναγιώτης-Τρύφωνας, Πατσίκα Βασιλική, Ποντίκας Ελευθέριος, Ποντίκας Σωτήριος, Πουλτσίδης Μιχαήλ, Ράπτη Σωτηρία, Ράπτης Αθανάσιος, Ρούμελης Γεώργιος, Σαρηπαναγιώτης Άγγελος, Σκρέκας Αναστάσιος, Τζήκος Αθανάσιος, Τσιλίκη Ελένη-Στέλλα, Tσιόκανος Γεώργιος, Τσιούγκος Γκρίτζιας Κωνσταντίνος, και οι μαθητές/τριες της ορχήστρας: Βλάχος Σταύρος, Βογιατζής Ταξιάρχης, Ζαφείρη Μαρία, Θεοδώρου Μελίνα, Θέου Αικατερίνη-Χριστίνα, Καλαμπούκα Βασιλική, Κατέβα Ελένη, Κολοβού Αναστασία, Κουσιωρής Μάριος, Μαστροβασίλη Φωτεινή, Μπαλογιάννη Μυρτώ, Ντουλαπτσή Παυλίνα, Παπαγεωργίου Μαριάννα, Παπαμαργαρίτης Κωνσταντίνος, Τέιλορ-Τραχανά Έλλη, Φωτιάδης Πρόδρομος.
Επιβλέποντες καθηγητές: Σπυροπούλου Άννα ΠΕ02, Καραΐσκου Βασιλική ΠΕ06, Βλιώρα Παρασκευή ΠΕ11, Καλέση Ουρανία ΠΕ79, Καραγιάννης Δημήτριος ΠΕ03.
8ο Γυμνάσιο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η Αθλητική Ένωση Λάρισας (ΑΕΛ), γνωστή ως «Βυσσινί Θύελλα», αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά ποδοσφαιρικά σωματεία της ελληνικής περιφέρειας. Ιδρύθηκε το 1964 με στόχο να ενώσει τον αθλητισμό της Λάρισας και γρήγορα εξελίχθηκε σε σύμβολο τοπικής υπερηφάνειας. Η κορυφαία στιγμή της ιστορίας της ήρθε το 1988, όταν κατέκτησε το Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής, παραμένοντας μέχρι σήμερα η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει πετύχει αυτό το κατόρθωμα. Επιπλέον, η ΑΕΛ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας δύο φορές (1985, 2007) και συμμετείχε σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αφήνοντας το στίγμα της με μαχητικότητα και ήθος. Ο ύμνος της λειτουργεί ως φορέας συλλογικής μνήμης και ταυτότητας, ενισχύοντας τη συναισθηματική σύνδεση της ομάδας με την τοπική κοινωνία. Το Στάδιο Αλκαζάρ και η AEL FC Arena υπήρξαν χώροι όπου χιλιάδες φίλαθλοι δημιούργησαν μοναδική ατμόσφαιρα πάθους και αφοσίωσης.
Η ψηφιακή μας αφήγηση αναδεικνύει όχι μόνο τις αθλητικές επιτυχίες, αλλά και την κοινωνική επίδραση της ομάδας. Οι μαθητές/τριες μέσα από την ιστορία της ΑΕΛ μελετούν τη σύνδεση αθλητισμού-κοινωνίας και αναδεικνύουν αξίες όπως η συλλογικότητα, το ήθος, η αγάπη για τον τόπο. Παράλληλα, η εργασία μας προβάλλει ένα πρότυπο υγιούς φιλαθλητισμού και εμπνέει τη νέα γενιά να πιστεύει στη δύναμη της ομάδας, της πόλης και των ονείρων της.
204
Μαζί χτίζουμε έναν κόσμο όπου κάθε φωνή μετράει
Αβραμούδας Θωμάς, Αλ Κάντι Ιωσήφ, Αναστασάκη Πηνελόπη, Βατσέλλα Ιόλη, Βλάχου Αριάδνη, Γιγκλά Λυδία, Εμμανουήλ Ειρήνη, Ζυλό Ραφαέλ, Καλοβρεντής Ιωάννης, Καρντένας Σοφία Μαρί, Λάμε Ιζαμπάλα, Μαρίνης Γεώργιος, Μαρτίνο Χριστίνα, Νικητόπουλος Χρήστος Μάριος, Ντε Γκουζμάν Κερτ Άαρον, Ντόκα Έλντα, Παλαιολόγου Μελίνα, Τσαντ Τζάζνιτ, Φουέντες Τζουνμάρ
Επιβλέπων/ ουσα: (Ζαχαροπούλου Αικατερίνη, ΠΕ.79.01 / Μπαλατσού Μαρία ΠΕ.70)
8o Δημοτικό Σχολείο Αθηνών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κεντρικός άξονας του προγράμματος είναι η δημιουργία κοινής χορωδίας των δύο σχολείων (8ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών και 9ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αθηνών), η οποία λειτουργεί ως μέσο επικοινωνίας, συνεργασίας και ισότιμης συμμετοχής όλων των παιδιών. Παράλληλα, μέσα από τραγούδι, ζωγραφική και εκπαιδευτικές επισκέψεις σε χώρους κοινωνικής και πολιτισμικής σημασίας (Ίδρυμα Ελπίδα, Νοσοκομείο Παίδων, πλατεία Αγίου Θωμά), οι μαθητές γνωρίζουν τον τόπο τους και εκφράζουν δημιουργικά τις εμπειρίες και τα συναισθήματά τους.
205
Μικρή πόλη, μεγάλη ιστορία: το παράδειγμα των Μεγάρων
Αλεξίου Νικόλαος, Βαλτά Παρασκευή, Γκίνη Κωνσταντίνα, Γκίνη Σταματίνα, Γκίνης Δημήτριος, Δόσχορη Παρασκευή, Ευαγγέλου Ταξιαρχούλα, Κακαλέτρη Κατερίνα, Κακαλέτρη Μαρία Τριανταφυλλιά, Καλκούνος Γεώργιος Πλάτων, Καραγιώργος Χρήστος, Κουβάς Αθανάσιος, Κουδουμνάκης Χρήστος Καλλίνικος, Κουλουριώτη Λυδία, Κουλουριώτης Σπυρίδων, Κουμπέτσος Ιωάννης, Λαμπούτη Μαρία, Λότσια Γιόνελ, Λουκάς Μελέτης, Μαρουδης Δημήτρης, Μακρυγιάννη Αλεξάνδρα, Μακρυγιάννης Παναγιώτης, Μανέτας Άγγελος, Μπαδήμα Ελένη, Μπερδελής Ιωάννης, Ναζηφ Όγλου Μάριος, Παναγέα Φιλίππα, Παπαηλία Ελευθερία Ιωάννα, Παπουτσόγλου Μιχαήλ, Στούμπου Ανδρομάχη, Σύρκος Δημήτρης, Σχινάς Ιωάννης, Τουμπανιάρης Νικόλαος, Τσακίρης Χρήστος, Τσατσολάρη Ναταλία, Φαράντου Ελένη, Φιλιοπούλου Ελένη, Φιλιππή Ασπασία, Φιλιππή Σοφία, Χατζημίμη Μαρία, Χατζημίμης Κωνσταντίνος, Χλέπα Σιμώνη.
Επιβλέποντες: Γιαννόπουλος Παναγιώτης ΠΕ70, Ζάλη Αικατερίνη ΠΕ70, Θεοδώρου Φωτεινή ΠΕ70, Καστανη Μαρία ΠΕ70, Λάμψας Νικόλαος ΠΕ70, Οικονόμου Μαρία ΠΕ23, Παρώνη Κωνσταντίνα ΠΕ30.
8ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Μέγαρα είναι μια μικρή πόλη με μεγάλη ιστορία, που ξεκινά από την αρχαιότητα και φτάνει μέχρι τις μέρες μας. Η καίρια γεωγραφική τους θέση, ανάμεσα στην Αττική και την Πελοπόννησο, τα βοήθησε να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ιστορική πορεία του ελληνικού χώρου. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία, τα οποία μαρτυρούν τον πλούτο και την ανάπτυξη της πόλης στο πέρασμα των αιώνων. Τα Μέγαρα υπήρξαν κέντρο εμπορίου, πολιτισμού και δράσης, αφήνοντας έντονα ίχνη στην ιστορία. Σήμερα, τα αρχαιολογικά ευρήματα και τα αξιοθέατα της πόλης αποτελούν ζωντανές αποδείξεις του παρελθόντος της και προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις στους επισκέπτες. Η γνωριμία με την ιστορία των Μεγάρων βοηθά τους νέους να κατανοήσουν τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και να συνειδητοποιήσουν πως ακόμα και μια μικρή πόλη μπορεί να κρύβει μια μεγάλη ιστορία. Στην εργασία παρουσιάζονται τα κυριότερα μνημεία, τα ήθη και έθιμα και τα βασικά πολιτισμικά στοιχεία που συγκροτούν την ταυτότητα της πόλης και των πολιτών της.
206
Τα ήθη και τα έθιμα του Πάσχα στα Μέγαρα
Αλεξίου Νικόλαος, Βαλτά Παρασκευή, Γκίνη Κωνσταντίνα, Γκίνη Σταματίνα, Γκίνης Δημήτριος, Δόσχορη Παρασκευή, Ευαγγέλου Ταξιαρχούλα, Κακαλετρη Κατερίνα, Κακαλέτρη Μαρία Τριανταφυλλιά, Καλκούνος Γεώργιος Πλάτων, Καραγιώργος Χρήστος, Κουβάς Αθανάσιος, Κουδουμνάκης Χρήστος Καλλίνικος, Κουλουριώτη Λυδία, Κουλουριώτης Σπυρίδων, Κουμπέτσος Ιωάννης, Λαμπούτη Μαρία, Λότσια Γιόνελ, Λουκάς Μελέτης, Μαρούδης Δημήτρης, Μακρυγιάννη Αλεξάνδρα, Μακρυγιάννης Παναγιώτης, Μανέτας Άγγελος, Μπαδήμα Ελένη, Μπερδελής Ιωάννης, Ναζηφ Όγλου Μάριος, Παναγέα Φιλίππα, Παπαηλία Ελευθερία Ιωάννα, Παπουτσόγλου Μιχαήλ, Στούμπου Ανδρομάχη, Σύρκος Δημήτρης, Σχινάς Ιωάννης, Τουμπανιάρης Νικόλαος, Τσακίρης Χρήστος, Τσατσολάρη Ναταλία, Φαράντου Ελένη, Φιλιοπούλου Ελένη, Φιλιππή Ασπασία, Φιλιππή Σοφία, Χατζημίμη Μαρία, Χατζημίμης Κωνσταντίνος, Χλέπα Σιμώνη.
Επιβλέποντες: Γιαννόπουλος Παναγιώτης ΠΕ70, Ζάλη Αικατερίνη ΠΕ70, Θεοδώρου Φωτεινή ΠΕ70, Καστανη Μαρία ΠΕ70, Λάμψας Νικόλαος ΠΕ70, Οικονόμου Μαρία ΠΕ23, Παρώνη Κωνσταντίνα ΠΕ30.
8ο Δημοτικό Σχολείο Μεγάρων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι πολίτες των Μεγάρων διαχρονικά πορεύτηκαν μέσα σε μια κλειστή κοινωνία, η οποία στηριζόταν στον σεβασμό και τη διατήρηση των παραδόσεών της, θεωρώντας τις ιερές παρακαταθήκες. Τα έθιμα αυτά αποτέλεσαν βασικό στοιχείο της κοινωνικής και πολιτισμικής τους ταυτότητας, πολλά από αυτά έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα και αναβιώνουν κάθε χρόνο. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ρόλος της τοπικής παράδοσης στη διαπαιδαγώγηση των νέων των Μεγάρων, οι οποίοι μεγαλώνουν υιοθετώντας κοινές αξίες, πρότυπα και ιδανικά που πηγάζουν από την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου τους. Πολλά έθιμα συνδέονται άμεσα με τις θρησκευτικές γιορτές, ενισχύοντας τη συλλογική μνήμη και τη συνοχή της κοινότητας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το έθιμο του Μάη και ο Χορός της Τράτας, τα οποία αναβιώνουν την περίοδο του Πάσχα και παραμένουν ζωντανά μέχρι σήμερα. Στην παρούσα εργασία, οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης αναπαριστούν τα έθιμα των Μεγάρων, συμβάλλοντας στη διατήρηση και μετάδοσή τους στις νεότερες γενιές. Τα περισσότερα ήθη και έθιμα στην ιστορική πόλη των Μεγάρων παραμένουν ζωντανά και ο επισκέπτης, όποια εποχή και εάν βρεθεί στην πόλη, σίγουρα θα γνωρίσει ίσως και θα συμμετάσχει σε κάποια από αυτά και θα ζήσει εμπειρίες μοναδικές και αξέχαστες.
207
<< Ηρωικά και Γιαννιώτικα διηγήματα του Χρήστου Χριστοβασίλη >>
Αγγέλη Ιωάννα, Γραβάνη Βάγια, Δρούγκα Κατερίνα, Ζαρανίκα Ανδριάννα, Καρπούζη Αντιγόνη, Κατσίκα Αναστασία, Κουλοχέρη Κασσιανή, Κούρου Αλέξια, Παπαδημητρίου Ελευθερία, Πρωτόπαππα Αριάδνη, Χαλκιάς Ανδρέας
Επιβλέπουσες: Μπαλή Αναστασία ΠΕ02, Τριανταφύλλου Χαρίκλεια ΠΕ02,, Δερέκα Αρχόντω ΠΕ02
9ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία με τίτλο «Ηρωικά και Γιαννιώτικα διηγήματα του Χρήστου Χριστοβασίλη» εξετάζει το λογοτεχνικό έργο του σημαντικού Ηπειρώτη συγγραφέα και τον τρόπο με τον οποίο αυτό αναδεικνύει την ιστορία, την παράδοση και την καθημερινή ζωή της Ηπείρου. Στα ηρωικά διηγήματα προβάλλονται μορφές αγωνιστών και απλών ανθρώπων που αγωνίζονται με γενναιότητα αυτοθυσία και πίστη για την ελευθερία, την τιμή και την αξιοπρέπεια. Μέσα από τις αφηγήσεις τονίζεται ο αγώνας κατά της καταπίεσης καθώς και η συλλογική μνήμη του τόπου.
Στα γιαννιώτικα διηγήματα ο συγγραφέας παρουσιάζει την κοινωνική ζωή των Ιωαννίνων, τα ήθη τα έθιμα και τις ανθρώπινες σχέσεις της εποχής. Περιγράφει με ρεαλισμό το φυσικό περιβάλλον, τους χαρακτήρες και τα συναισθήματα των ανθρώπων δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη λαϊκή παράδοση. Η γλώσσα είναι απλή, ζωντανή και συχνά εμπλουτισμένη με στοιχεία της τοπικής διαλέκτου γεγονός που προσδίδει αυθεντικότητα και αμεσότητα στο έργο.
Συνολικά τα ηρωικά και γιαννιώτικα διηγήματα του Χρήστου Χριστοβασίλη αποτελούν σημαντική συμβολή στη νεοελληνική λογοτεχνία και συμβάλλουν στη διατήρηση της ιστορικής, πολιτισμικής και λαογραφικής κληρονομιάς της Ηπείρου. Μέσα από αυτά τα κείμενα ο αναγνώστης γνωρίζει καλύτερα το παρελθόν, τις αξίες και την ταυτότητα ενός τόπου που παραμένει ζωντανός στη μνήμη και συνεχίζει να εμπνέει τις νεότερες γενιές της χώρας μέχρι σήμερα.
208
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Τμήμα Γ1 και τμήμα Γ2 σχολικού έτους 2025-26
Επιβλέπουσες εκπαιδευτικοί: Καδά Ελένη ΠΕ02, Παναγιωτοπούλου Ανδριάνα ΠΕ02, Μπονάτσου Ελένη ΠΕ02
9ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Στο κέντρο της Πάτρας υπάρχει ένα κτίριο φορτισμένο από μνήμες, ένα κτίριο που αν ο περαστικός σταματήσει θα ακούσει ήχους και φωνές, όχι μόνο σημερινές. Αυτούς τους ήχους και αυτές τις φωνές αναζήτησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ τάξης με αυτή την εργασία τους. Κάλεσαν στο σχολείο ανθρώπους οι οποίοι είχαν να τους αφηγηθούν πολλά από την προσωπική τους ιστορία στο κτίριο στο οποίο σήμερα στεγάζεται το σχολείο τους. Το αρχοντικό Ιταλού ευγενούς δόθηκε στο δημόσιο για να στεγάσει σχολείο θηλέων και μετά το πρώτο Πανεπιστήμιο στην πόλη μας. Στα χρόνια της δικτατορίας από αυτό το κτίριο ακούστηκαν συνθήματα ενάντια στην χούντα και οργανώθηκε φοιτητική εξέγερση με την συμπαράσταση όλης της πόλης. Και μετά Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο, ένα σχολείο που υπήρξε σημαντικός θεσμός στην εκπαιδευτική ιστορία του τόπου μας. Και φτάνοντας στο σήμερα το κτίριο στεγάζει δύο σχολεία, το 13ο Λύκειο και το δικό μας, το 9ο Γυμνάσιο. Αυτή την διαδρομή κατέγραψαν οι μαθητές και οι μαθήτριες σε ένα μικρό βίντεο θέλοντας να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία του κτιρίου.
209
Μαζί χτίζουμε έναν κόσμο που κάθε φωνή μετράει
Παλιούρας Αντώνης, Φασσέας Φίλιππος, Μαντσιούκας Ραφαήλ, Τσαραμπάρης Γεώργιος
Επιβλέπων: Γεωργαλής Νεκτάριος (ΠΕ 79.01)
9ο ΕΙΔΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Κεντρικός άξονας του προγράμματος είναι η δημιουργία κοινής χορωδίας των δύο σχολείων, η οποία λειτουργεί ως μέσο επικοινωνίας, συνεργασίας και ισότιμης συμμετοχής όλων των παιδιών. Παράλληλα, μέσα από τραγούδι, ζωγραφική και εκπαιδευτικές επισκέψεις σε χώρους κοινωνικής και πολιτισμικής σημασίας (1δρυμα Ελπίδα, Νοσοκομείο Παίδων, πλατεία Αγίου Θωμά), οι μαθητές γνωρίζουν τον τόπο τους και εκφράζουν δημιουργικά τις εμπειρίες και τα συναισθήματά.
210
Οι δρόμοι μιλούν και ζωντανεύουν τους Ήρωες και τις σημαντικές Προσωπικότητες των Αχαρνών
Βασιλείου Αλέξανδρος, Βοσκάκη Αικατερίνη, Γκολέμη Ειρήνη Αναστασία, Θάνος Γεώργιος, Ιλτσούκ Αναστασία, Κόκλα Χρυσούλα Αντωνία, Μανέσκου Γιασμίνα Αναστασία, Μαργαριτίδη Μαρία Ειρήνη, Μουτζουρούλια Ζωή Αγγελική, Ψαριανού Κωνσταντίνα
Επιβλέποντες/ουσες: Νικόλη Δήμητρα(ΠΕ03), Κρασσάς Βασίλειος(ΠΕ86), Λιάλιου Θεοδώρα(ΠΕ06)
10ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Αχαρνών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι Αχαρνές αποτελούν έναν από τους πιο ιστορικούς δήμους της Αττικής, με συνεχή και αδιάλειπτη κατοίκηση από την αρχαιότητα έως σήμερα. Η διαχρονική αυτή πορεία καθιστά την περιοχή σημαντικό φορέα ιστορικής μνήμης και πολιτιστικής συνέχειας. Πολλοί κάτοικοί της μάλιστα, διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Βασικό αντικείμενο της εργασίας μας αποτελεί η δημιουργία ενός διαδραστικού χάρτη των Αχαρνών, στον οποίο αποτυπώνονται δρόμοι της πόλης που φέρουν τα ονόματα αυτών των προσώπων. Οι μαθητές και οι μαθήτριες συνέλεξαν και επεξεργάστηκαν πληροφορίες για ήρωες του Μενιδίου που έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821, για αγωνιστές που συμμετείχαν στους πολέμους του 20ού αιώνα και σημαντικές προσωπικότητες του τόπου που διακρίθηκαν στην κοινωνική, πολιτική και πνευματική ζωή. Στη συνέχεια τις κατέγραψαν στον χάρτη και τις εμπλούτισαν με τη βοήθεια σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων. Εξερευνώντας τον συγκεκριμένο χάρτη ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί για τη ζωή και τη δράση όλων αυτών των προσώπων, γνωρίζοντας έτσι την ιστορία που «κρύβεται» πίσω από την καθημερινή αστική διαδρομή. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ιστορική μνήμη στον σύγχρονο αστικό χώρο και η διαχρονική αξία της τοπικής ιστορίας.
211
Παραδοσιακές φορεσιές Αχαρνών και έθιμα γάμου
Βούλγαρη Χρυσούλα, Γκιώνη Ιωάννα, Ζουρνατζή Σταυρούλα, Θεοδώρου Αθανασία, Καραπαναγιώτη Μαρίνα, Κέμμου Αγγελική Άννα, Μιχαλάκη Σαπφώ Μαρία, Ρεμούνδου Χριστίνα
Συντονιστές: Νικολοπούλου Ειρήνη (ΠΕ 02), Νικήτα Βασιλική (ΠΕ 79.01)
10Ο Γυμνάσιο Αχαρνών Aττικής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία μας ξεκίνησε με αφορμή επίσκεψη στο λαογραφικό μουσείο της περιοχής μας, όπου θαυμάσαμε τις παραδοσιακές ανδρικές και γυναικείες φορεσιές.
Μελετώντας βιβλία σχετικά, προικοσύμφωνα που έχουν διασωθεί και εκμεταλλευόμενοι προφορικές μαρτυρίες και τις πληροφορίες που βρήκαμε στα τοπικά μουσεία, γράψαμε για τη γυναικεία κυρίως φορεσιά από το 1700 έως το 1950 και συγκεκριμένα ανάλογα με την ηλικία της γυναίκας και τη χρήση της (φορεσιά κοριτσιών, ελεύθερης γυναίκας, νυφική φορεσιά, γιορτινή, ηλικιωμένης). Επικεντρωθήκαμε στη νυφική φορεσιά, τα κοσμήματα που την συμπληρώνουν, τους συμβολισμούς των κεντημάτων και στο πώς εξελίχθηκε στο πέρασμα των χρόνων.
Στη συνέχεια συγκεντρώσαμε πληροφορίες για τα έθιμα του γάμου και πιο συγκεκριμένα τα αρραβωνιάσματα, τα προικοσύμφωνα, τις ετοιμασίες, το μυστήριο, το γλέντι, τη νυφική κουλούρα και κάποια συνηθισμένα τραγούδια γάμου.
Όλες οι πληροφορίες συμπληρώνονται από σχετικές φωτογραφίες που συγκεντρώθηκαν από τις επισκέψεις μας στα τοπικά μουσεία και το Λύκειο Ελληνίδων της περιοχής, όπου προσπαθήσαμε να αναβιώσουμε έναν τοπικό γάμο.
Όλη αυτή η προσπάθεια μάς έφερε πιο κοντά στην παράδοσή μας. Διαπιστώσαμε γιατί η Μενιδιάτικη λαϊκή γυναικεία φορεσιά θεωρείται από τις πιο πλούσιες της Ελλάδας, θαυμάσαμε τον κόπο και την αξιοσύνη των γυναικών που έφτιαξαν τέτοια αριστουργήματα και σίγουρα προβληματιστήκαμε για τις αλλαγές που έφερε ο χρόνος .
212
Πόλη και περιβάλλον, η διαδρομή ενός κεντρικού δρόμου της Λάρισας
Γουγουλιάς Αλέξανδρος, Καλύβας Θωμάς, Μπουμπουνάρα Ελισάβετ,, Νούλα Κωνσταντίνα.
Επιβλέπουσα: Παρλάντζα Αικατερίνη ΠE03
11ο Ημερήσιο Γενικό Λύκειο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία έχει ως στόχο τη δημιουργία βίντεο για την ιστορική, πολιτιστική και περιβαλλοντική εξέλιξη από το χτες στο σήμερα, ενός κεντρικού δρόμου της Λάρισας και τη διαμόρφωσή του με την πάροδο του χρόνου. Σε αυτό το πλαίσιο θα επιχειρήσουμε τη συγκέντρωση αρχειακού και αυθεντικού υλικού ως τεκμήρια της εξελικτικής ιστορικής και φυσικής πορείας της περιοχής. Οι μαθητές -τριες με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών αναμένεται να συλλέξουν φωτογραφικό υλικό και πληροφορίες μέσα από την επεξεργασία ιστορικών πηγών και συνεντεύξεων από ανθρώπους της περιοχής, από προσωπικές μαρτυρίες για το παρελθόν των κτιρίων και των ανθρώπων αυτού του δρόμου. Θα ανατρέξουν σε πληροφορίες για καταστήματα που υπήρχαν, για τα επαγγέλματα των ανθρώπων την καταγωγή τους και την ιστορική διαδρομή τους. Ενδιαφέρον θα έχει η καταγραφή και η παρουσίαση αυτών των στοιχείων για να αναδειχθεί η αξία της συμβολής του ανθρώπινου παράγοντα και πως αυτή συντελεί στη συνέχιση της ιστορία του τόπου μας και στη δημιουργία πολιτιστικής ταυτότητας.
213
Ο Πηνειός μέσα από την Ιστορία της Λάρισας
Ανδρέου Κωνσταντίνα, Γεωργούλας Δημήτριος, Γκουντελίτσα Χρυσούλα, Μότσιος Παναγιώτης, Χρυσικός Αθανάσιος.
Επιβλέπουσα: Όλγα Μπολτσή, ΠΕ 04.04
11ο Ημερήσιο Γενικό Λύκειο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Πηνειός ποταμός αποτελεί διαχρονικό άξονα της ιστορίας και της ταυτότητας της Λάρισας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση του ποταμού Πηνειού με την πόλη της Λάρισας, αναδεικνύοντας τη σημασία των ποταμών στη διαμόρφωση του αστικού χώρου και του πολιτισμού. Στο πρώτο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο που αφορά τη διαχρονική σχέση ποταμιού, πόλης και πολιτισμού. Τα ποτάμια λειτουργούν ως φυσικοί άξονες ανάπτυξης, προσφέροντας νερό, τροφή, μετακίνηση και συμβολικές αξίες, ενώ παράλληλα επηρεάζουν την κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική εξέλιξη των πόλεων που αναπτύσσονται γύρω τους. Στο δεύτερο μέρος η ανάλυση επικεντρώνεται στην πόλη της Λάρισας και στον Πηνειό ποταμό από την αρχαιότητα έως σήμερα. Ο Πηνειός αποτέλεσε βασικό στοιχείο εγκατάστασης και ανάπτυξης της πόλης, στηρίζοντας την αγροτική παραγωγή και την καθημερινή ζωή των κατοίκων. Κατά τη νεότερη και σύγχρονη εποχή, ο ποταμός συνδέθηκε τόσο με την αστική επέκταση όσο και με προβλήματα, όπως οι πλημμύρες, που οδήγησαν σε παρεμβάσεις διαχείρισης. Σήμερα, ο Πηνειός αντιμετωπίζεται ως σημαντικός φυσικός και πολιτιστικός πόρος, με στόχο την προστασία και την ανάδειξή του, αντανακλώντας τη σύγχρονη σχέση της Λάρισας με το περιβάλλον της.
214
Οικία Οικονόμου (Φαληρέα). Ένα Νεοκλασικό στη Λάρισα
Αποστολίδης Νικήτας, Καραβιώτη Ελένη, Σιδέρη Μαρία- Όλγα, Στρατή Μαρία.
Επιβλέπουσα: Ευαγγελία Κρεμεζή, ΠΕ 02
11ο Ημερήσιο Γενικό Λύκειο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία αυτή παρουσιάζει τη νεοκλασική οικία των αδελφών Οικονόμου στη Λάρισα, γνωστή και ως αρχοντικό Φαληρέα. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα ώριμου αθηναϊκού νεοκλασικισμού στην πόλη και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της αστικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα. Το κτίριο βρίσκεται στην οδό Μανωλάκη και κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου – αρχές του 20ού αιώνα από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες του, που ήταν εργολάβοι. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία, ενώ κατά καιρούς στέγασε διαφορετικές χρήσεις. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται αναφορά στον νεοκλασικισμό, τις βασικές αρχές και τα χαρακτηριστικά του, καθώς και στη διάδοσή του στην Ελλάδα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Ο νεοκλασικισμός υιοθετήθηκε ως επίσημο αρχιτεκτονικό ύφος και συνδέθηκε με τον εκσυγχρονισμό και την αστική ανάπτυξη.
Στο δεύτερο μέρος αναλύεται η αρχιτεκτονική της οικίας Οικονόμου. Το κτίριο χαρακτηρίζεται από συμμετρία, αξονικότητα και τριμερή διάρθρωση των όψεων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν το μαρμάρινο μπαλκόνι, τα διακοσμητικά στοιχεία, οι οροφογραφίες και το περίτεχνο τζάκι στο εσωτερικό. Η οικία έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο και διατηρείται σε καλή κατάσταση, αποτελώντας σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Λάρισας.
215
Σύνορα στη ζωή, ενότητα στη μνήμη: Τα Συμμαχικά Νεκροταφεία της Θεσσαλονίκης.
Από 11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης:
Αναστασίου Μαρία – Ελένη, Ζομπιάδου Μαρία – Σταυρούλα, Βλαχοπούλου Ιωάννα, Κεχαγιά Βέρα, Καλπακίδου Αριάδνη, Πίτση Άμπρα, Κούλαλη – Καρακασίδου Δέσποινα, Καλουμένου Αριάδνη.
Από Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο - Λύκειο Νεαπόλεως :
Αλεξαντρώβ Δανιήλ, Γερασίμου Ιωάννης, Αθανασίου Αθανάσιος, Γιουβαννάκης Ιωάννης, Παπαδοπούλου Αθανασία, Τζελιάτη Ελένη, Τσεμεκίδου Φωτεινή, Τσιτσοπούλου Ανδριάνα, Τσιτσοπούλου Χριστίνα, Τσορακίδου Μαρία, Φιλιππίδου Αθανασία, Ορφανίδου Ευαγγελία, Ρίζου Φωτεινή, Φανοπούλου Άννα – Μαρία, Χώρης Αστέριος.
Επιβλέποντες: Θάνου Δέσποινα, κλ. ΠΕ02-01 (11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης) και Βαλιάκα Μαρία, κλ. ΠΕ05 (Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο - Λύκειο Νεαπόλεως).
Σύμπραξη Σχολείων: 11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο – Λύκειο Νεαπόλεως.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Τα Συμμαχικά Νεκροταφεία του Ζέιτενλικ στη Θεσσαλονίκη αποτελούν τη μεγαλύτερη στρατιωτική νεκρόπολη της Ελλάδας και ένα ιδιαίτερα φορτισμένο ιστορικό τοπίο μνήμης. Στον χώρο αναπαύονται περισσότεροι από 20.500 στρατιώτες των συμμάχων της Αντάντ, καθώς και Βούλγαροι αιχμάλωτοι πολέμου, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά τη σημασία του, το Ζέιτενλικ παραμένει σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, καθώς η πρόσβαση είναι περιορισμένη και ο χώρος διατηρεί έναν ήσυχο, σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα.
Στο πλαίσιο της παρούσας εκπαιδευτικής δράσης, μαθητές και μαθήτριες από δύο σχολεία θα πραγματοποιήσουν επιτόπια επίσκεψη στο κοιμητήριο, όπου θα ενημερωθούν για την ιστορική του διαδρομή, την πολυεθνική σύνθεση των ταφών και τον ρόλο του στη συλλογική μνήμη της πόλης. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης θα πραγματοποιηθεί λήψη φωτογραφιών και βίντεο, με στόχο την τεκμηρίωση και καλλιτεχνική αποτύπωση του χώρου.
Το συγκεντρωμένο υλικό θα αξιοποιηθεί για τη δημιουργία ψηφιακών εικόνων, video και ακουστικού βιβλίου (audio book), προσφέροντας μια πολυτροπική προσέγγιση στην ιστορική εκπαίδευση και ενισχύοντας τη σύνδεση των μαθητών με την τοπική και ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά.
216
Στοές της πόλης: Εκεί που ο μύθος συναντάει την αλήθεια
Από 11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης:
Ασλανίδου – Καζάκου Έλλη, Βλαχοπούλου Βαΐα, Γουδεντζίκης Ραφαήλ, Δονούλη Δέσποινα, Υψηλού Μυρσίνη, Χατζηπαρασκευά Νιόβη, Παπαδοπούλου Βασιλική, Φραγκάκη Θεοδώρα - Ειρήνη, Ρίζου Αγγελική, Κοσμίδη Φωτεινή.
Από Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο- Λύκειο Νεαπόλεως:
Ασπιώτης Κωνστάντιος, Βασιλειάδου Ανθούλα, Γούσιος, Γεώργιος, Ευθυμιάδου Ειρήνη, Καραγκούνη Ειρήνη, Μαρινοπούλου Ελένη, Μαστορέκας Στυλιανός, Μιχαηλίδης Ιωάννης, Μωσαῒδης Νικόλαος, Παπαδημητρίου Βασιλική, Παπαδόπουλος Παύλος, Παρδάλης Γεώργιος – Στυλιανός, Ποτουρίδης Νικόλαος, Σαμοθρακίτης Ιωάννης, Σαρηγιάννης Παντελής, Ψωμιάδου Θεοφανία.
Επιβλέποντες: Παπαλαζάρου Νικόλαος, κλ. ΠΕ82 (11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης) και Λασκαρίδου Σοφία, ΠΕ01 (Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο – Λύκειο Νεαπόλεως).
Σύμπραξη Σχολείων: 11ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και Πρότυπο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο – Λύκειο Νεαπόλεως.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι υπόγειες στοές της Θεσσαλονίκης απλώνονται σαν ένα αθέατο δίκτυο κάτω από τον σύγχρονο αστικό ιστό, συνθέτοντας την αινιγματική «πόλη κάτω από την πόλη». Γύρω από αυτές έχουν υφανθεί πλήθος αφηγήσεων, όπου η ιστορική πραγματικότητα συναντά τον θρύλο και ο μύθος μπλέκεται με τη λαϊκή φαντασία. Οι παραδόσεις και οι διηγήσεις των παλαιών Θεσσαλονικέων εμπλούτισαν ακόμη περισσότερο αυτό το μυστήριο, προσφέροντας ένα γοητευτικό πεδίο έρευνας για τους μαθητές και τις μαθήτριες των δύο σχολείων, που φιλοδοξούν να φωτίσουν το άγνωστο αυτό κομμάτι της πόλης μας.
Στο πλαίσιο της εργασίας θα πραγματοποιηθεί αρχικά βιβλιογραφική μελέτη σχετικά με τις υπόγειες στοές και χαρτογράφηση της πορείας τους πάνω στον χάρτη της σύγχρονης Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, θα ληφθούν συνεντεύξεις από κατοίκους της πόλης, ώστε να καταγραφούν οι παραδόσεις, οι θρύλοι και οι προσωπικές μνήμες που συνδέονται με αυτές. Οι μαθητές και οι μαθήτριες θα επισκεφθούν καίρια σημεία της πόλης, από όπου ξεκινούσαν ή κατέληγαν οι στοές, πραγματοποιώντας επιτόπια βιντεολήψη και παρουσιάσεις.
Το τελικό υλικό θα αποτυπωθεί πάνω στον χάρτη με τη βοήθεια της εφαρμογής Genially (https://genially.com), ενώ θα δημιουργηθεί και σχετικό ακουστικό βιβλίο, προσφέροντας μια πολυμεσική και ζωντανή προσέγγιση στο θέμα.
217
Ιστορίες και τραγούδια για το Γαλάτσι
Επιβλέπων: Βαλασιάδης Ευάγγελος, ΠΕ 70
11ο Δημοτικό Σχολείο Γαλατσίου Αττικής
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Γαλάτσι είναι ένας Δήμος της Αττικής με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, γνωστό για τη γειτνίασή του με τα Τουρκοβούνια, την υψηλότερη λοφοσειρά του λεκανοπεδίου, τα διάσπαρτα ασβεστοκάμινά του, ζωντανά μνημεία ενός βιομηχανικού παρελθόντος, αλλά και τον χαρακτήρα των κατοίκων του, που τιμώντας την καταγωγή τους από τη Νάξο, την Κρήτη και άλλα μέρη, έχουν διαμορφώσει πολυάριθμους συλλόγους με έντονη κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα.
Η εργασία που ετοίμασαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ΄ τάξης περιλαμβάνει δύο τμήματα. Στο πρώτο παρατίθενται αφηγήσεις ζωής από συγγενείς τους σχετικά με το πώς εγκαταστάθηκαν στο Γαλάτσι, όπως και άλλες ενδιαφέρουσες ιστορίες σχετικά με τον τόπο που ζουν. Τις ιστορίες τις κατέγραψαν τα ίδια τα παιδιά, αναλαμβάνοντας τον ρόλο μικρών λαογράφων.
Στο δεύτερο τμήμα, οι μαθητές και οι μαθήτριες ανέπτυξαν τη δημιουργική τους φαντασία και αξιοποιώντας ποικίλες τεχνικές παραγωγής γραπτού λόγου, εμπνεύστηκαν και κατέγραψαν μια σειρά από ποιήματα και στίχους για το Γαλάτσι όπως το βιώνουν στην καθημερινότητά τους. Οι δημιουργίες τους στη συνέχεια μελοποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (Suno v.5), διαμορφώνοντας ένα μουσικό λεύκωμα που μαρτυρά όχι μόνο το ταλέντο τους, αλλά και την ισχυρή αίσθηση του ανήκειν που έχουν αναπτύξει με τον τόπο που ζουν.
218
Πλατείες με ονοματεπώνυμο
Αθανασιάς Απόστολος, Αλεξούλη Αθαναία, Ανδριτσούδη Στεργιανή, Αντωνακάκη Καλλιόπη, Αντωνίου Μαρία, Αρχοντής Δημήτριος, Βαμπούλη Ζωή, Βασιλείου Χρήστος, Βλούχος Ζαφείρης, Βλούχου Μαρία, Γαλεγαλίδη Κωνσταντίνα, Γεροφώτης Μάριος, Γεωργακούδης Αναστάσσιος, Γιαννούκας Δημήτρης, Γιοσίποβιτς Νικόλαος, Γιωτόπουλος Απόστολος, Γιωτόπουλος Σεραφείμ, Γκατάγια Λαμπριτίνα, Γκατάγιας Αθανάσιος, Γκατζιώνη Μαρία Γκέκα Γεωργία, Γκόλαντας Νικόλαος, Γκουνιαρούδη Νεφέλη, Δελλής Ιωάννης
Επιβλέπουσα καθηγήτρια: Τσακαλίδου Βασιλική ΠΕ02
Συμμετέχουσα καθηγήτρια; Καραβάκα Αικατερίνη ΠΕ80
13ο Γυμνάσιο Λάρισας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Πλατείες. Τόπος συνάντησης και ψυχαγωγίας για μικρούς και μεγάλους. Πόσα γνωρίζουμε όμως για αυτές; Με το πρόγραμμα αυτό θα ερευνήσουμε τις ονομασίες μερικών από τις πλατείες της Λάρισας και έτσι θα γνωρίσουμε εξέχουσες προσωπικότητες και ιστορικά γεγονότα που συνδέονται με αυτές. ( Πλατεία Άννας Φρανκ, Αλησμόνητων πατρίδων, Μελίνας Μερκούρη, Ιπποκράτη, Εθνάρχου Μακαρίου, Ρήγα Φεραίου κ.α.) Στόχος μας είναι η ευαισθητοποίηση και η ενεργοποίηση των μαθητών για τη γνώση της τοπικής ιστορίας και η γνωριμία τους με τις πλατείες της Λάρισας τις οποίες διασχίζουν καθημερινά χωρίς όμως να γνωρίζουν περισσότερες πληροφορίες. Οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου καλούνται με βιωματικό τρόπο να αντλήσουν πληροφορίες για τις πλατείες συζητώντας με τοπικούς φορείς και επισκεπτόμενοι τα σημεία ενδιαφέροντος . Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μία παρουσίαση πλούσια σε φωτογραφικό υλικό και επιπλέον πληροφορίες για τις όμορφες πλατείες της πόλης μας.
219
Το Αστικό Μονοπάτι της Καλαμαριάς
Αγγελίδου Δήμητρα, Ανδρέου Δέσποινα, Αργυροπούλου Αναστασία, Εγγονόπουλος Άγγελος-Μάριος, Ζώρτσης Χρήστος, Καμπάνη Θεοδώρα, Κόκκινος Γεώργιος, Κουκιώτη Δήμητρα-Διονυσία, Κουρτζόγλου Αντώνιος, Κρικέλης Νικόλαος, Μακρή Αφροδίτη, Μικρού Αλεξάνδρα, Παπαγεωργίου Ευανθία, Ριζοπούλου Κωνσταντίνα, Σταματιάδης Θεόδωρος, Τασουλίδης Ιωάννης, Τηγανάς Γεώργιος, Τσίγγου Ανδρομάχη.
Επιβλέπουσα εκπαιδευτικός: Σταμούλη Αλεξάνδρα (ΠΕ70)
13ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμαριάς
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η εργασία «Το Αστικό Μονοπάτι της Καλαμαριάς» υλοποιείται από τους μαθητές και τις μαθήτριες του 13ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς και αποτελεί μια δημιουργική και βιωματική προσέγγιση της τοπικής ιστορίας και του αστικού περιβάλλοντος. Τα παιδιά μελετούν επιλεγμένα σημεία της Καλαμαριάς, όπως πάρκα, οδούς, ναούς, ιστορικά κτίρια, μνημεία και παραθαλάσσιες διαδρομές, ανακαλύπτοντας τη σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν της πόλης. Μέσα από περιπάτους, παρατηρήσεις, συνεντεύξεις και αναζήτηση πληροφοριών, καλλιεργούν δεξιότητες συνεργασίας, έρευνας και κριτικής σκέψης. Παράλληλα, αναδεικνύουν τη σημασία της προστασίας του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, καθώς και τον ρόλο του ενεργού πολίτη στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη δημιουργία χαρτών, κειμένων και οπτικοακουστικού υλικού, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη παρουσίαση του αστικού μονοπατιού ως χώρου μάθησης, πολιτισμού και καθημερινής εμπειρίας για μικρούς και μεγάλους.
220
Η γειτονιά μας αφηγείται: Η ιστορία της Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης
Επιβλέπουσες: Σταυρίδου Βαΐα ΠΕ70, Τριανταφύλλου Αικατερίνη ΠΕ70
14ο Δημοτικό Σχολείο Σταυρούπολης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σκοπός της εργασίας μας είναι η ανάδειξη της πολυεπίπεδης ιστορίας της Σταυρούπολης, μιας περιοχής που αποτελεί ζωντανό κύτταρο της Θεσσαλονίκης. Οι μαθητές της Ε’και Στ’ τάξης, μέσα από επιτόπιες επισκέψεις και μελέτη πηγών, ερευνούν πώς το παλιό «Λεμπέτ» μεταμορφώθηκε από αγροτική έκταση σε προσφυγικό οικισμό και βιομηχανικό κέντρο.
Η έρευνά μας ξεκινά από τον Προϊστορικό οικισμό στην περιοχή της Ομόνοιας και προχωρά στη Μονή Λαζαριστών, η οποία από ορφανοτροφείο του 1886 εξελίχθηκε σε νοσοκομείο του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Έμφαση δίνεται στο Στρατόπεδο Παύλου Μελά, έναν χώρο με οθωμανικές ρίζες που σφραγίστηκε από τις θυσίες της Εθνικής Αντίστασης, και στα Συμμαχικά Κοιμητήρια Ζέιτενλικ. Παράλληλα, εξετάζουμε τη βιομηχανική κληρονομιά της περιοχής μέσα από τις εμβληματικές καπναποθήκες, που μαρτυρούν τον εργατικό μόχθο των προσφύγων του 1922.
Μέσα από τη συλλογή μαρτυριών και φωτογραφικού υλικού, οι μαθητές συνδέουν τα μνημεία με την καθημερινή τους ζωή. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η τοπική ιστορία δεν είναι απλώς παρελθόν, αλλά η βάση για τη διαμόρφωση της συλλογικής μας ταυτότητας και τον σεβασμό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
221
Ένα ταξίδι στην ιστορία και τα έθιμα του Πατρινού Καρναβαλιού
Αποσκίτη Άννα, Βλάχος Αναστάσιος, Γκολφινοπούλου Παναγιώτα, Δρακοπούλου Ηλιάνα, Ζεϊτουγιάν Αγγελική, Καλιαρντά Ευγενία, Καρατζά Νικολέττα, Καρέλα Αθηνά, Μωυσίδη Μαρία
Μιχαλά Μυρτώ (ΠΕ02ΕΑΕ), Οικονομοπούλου Βασιλική (ΠΕ02)
16ο Γυμνάσιο Πάτρας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να εξετάσει την ιστορία και τα έθιμα του Πατρινού Καρναβαλιού, ώστε να αναδειχθεί η πολιτιστική του αξία και η σημασία του για την πόλη της Πάτρας. Μέσα από τη μελέτη διαδικτυακών πηγών, οι ομάδες εργασίας - αποτελούμενες από μαθητές και μαθήτριες της Α’ Γυμνασίου - συνέλεξαν πληροφορίες, φωτογραφικό υλικό και εικόνες εστιάζοντας στις παρακάτω θεματικές ενότητες. Αρχικά, διερευνήθηκε η ετυμολογία της λέξης «καρναβάλι», η προέλευση του εθίμου και η σύνδεσή του με θρησκευτικές και κοινωνικές γιορτές. Στη συνέχεια, ερευνήθηκε η ιστορική εξέλιξη του καρναβαλιού από την αρχαιότητα μέχρι τα νεότερα χρόνια. Έπειτα, η εργασία επικεντρώθηκε στα χαρακτηριστικά έθιμα και τις δραστηριότητες που συνθέτουν το σύγχρονο Πατρινό Καρναβάλι, όπως είναι οι παρελάσεις, οι μεταμφιέσεις και τα παραδοσιακά τραγούδια. Τέλος, έγινε προσπάθεια να αναδειχθεί ο πολιτιστικός και αναπτυξιακός ρόλος του Πατρινού Καρναβαλιού, τονίζοντας τη συμβολή του στην τοπική παράδοση, στην κοινωνική συνοχή, στην τοπική επιχειρηματικότητα αλλά και, γενικότερα, στην ενίσχυση της ταυτότητας της πόλης.
222
Σαν παραμύθι: Η ιστορία της Achaia Clauss
Μαθητές Β1 σχολικού έτος 2025-26
Επιβλέπουσα: Δημητροπούλου Κατερίνα ΠΕ01
20ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΊΛΗΨΗ
Η ιστορία της Αχαΐας Κλάους μοιάζει με παραμύθι που γεννιέται τον 19ο αιώνα, όταν ο Γουσταύος Κλάους, ένας οραματιστής από τη Βαυαρία, ανεβαίνει στους λόφους της Πάτρας και δημιουργεί έναν ξεχωριστό τόπο αφιερωμένο στο κρασί και στον χρόνο. Ανάμεσα σε αμπελώνες, πέτρινα κτίρια και παλιά κελάρια, το οινοποιείο αποκτά τη μορφή ενός μικρού βασιλείου, όπου η παράδοση και η ιστορία συμβιώνουν αρμονικά.
Στο παραμύθι αυτό εμφανίζεται και η πριγκίπισσα Σίσσυ, η αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Αυστρίας, που σύμφωνα με την παράδοση φιλοξενήθηκε στην Αχαΐα Κλάους. Το κελάρι που φέρει το όνομά της διατηρεί μέχρι σήμερα τη μνήμη της παρουσίας της, προσθέτοντας έναν αέρα ρομαντισμού και ευρωπαϊκής αίγλης στον χώρο. Τα βαρέλια, σαν σιωπηλοί αφηγητές, κρατούν ζωντανές τις ιστορίες των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί.
Η Αχαΐα Κλάους δεν είναι απλώς ένα οινοποιείο, αλλά ένα ζωντανό μνημείο πολιτισμού. Όπως σε κάθε παραμύθι, έτσι και εδώ, ο χρόνος δεν σβήνει τη μαγεία· την κάνει διαχρονική, μετατρέποντας την ιστορία της σε θρύλο που συνεχίζει να εμπνέει.
223
Ο Άγιος Ανδρέας και η ιστορική εξέλιξη του ναού της Πάτρας.
Γαλάνη Μαρία, Γεωργαντοπούλου Ανδριάνα, Δανιήλ Ελένη, Κορδάς Παναγιώτης, Μαραγκός Ευθύμιος, Ματσινόπουλος Νικόλαος, Μπελαβγένη Δωροθέα, Ντότσικας Μάριος.
Επιβλέπουσα: Μπούρη Ελένη ΠΕ04.02,
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Χαρακίδα Αικατερίνη ΠΕ86,Μπότη Νικολίτσα ΠΕ80 .
21Ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Άγιος Ανδρέας, ένας από τους πρώτους μαθητές του Χριστού, συνδέεται άρρηκτα με την πόλη της Πάτρας, καθώς σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε εκεί και τιμάται ως πολιούχος της. Στην εργασία παρουσιάζονται βασικά στοιχεία της ζωής του, η δράση και το έργο του στην Πάτρα, το μαρτύριό του, καθώς και η σημασία του για την πόλη και τους κατοίκους της. Παράλληλα, εξετάζεται η ιστορική πορεία του Ναού του Αγίου Ανδρέα, από τους παλαιότερους ναούς που ανεγέρθηκαν στο σημείο έως τον σημερινό μεγαλοπρεπή ναό, με αναφορά στον χρόνο και τους λόγους ανέγερσης, καθώς και στα βασικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του παλαιού και του νέου ναού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σημασία του ναού ως χώρου λατρείας, προσκυνήματος και τοπικής ταυτότητας, ενώ η εργασία βοηθά τους μαθητές να κατανοήσουν τη διαχρονική αξία του Αγίου Ανδρέα για την Πάτρα και την ορθόδοξη παράδοση.
224
Ταξίδι στο κάστρο της Πάτρας.
Αλεβιζοπούλου Όλγα, Αρβανίτη Άννα, Γεωργάτου Πολυξένη ,Ζορμπά Ιωάννα -Έλλη, Kαρασούλου Αναστασία, Κασσιανός Θεόδωρος ,Μπόρτζαρη Ιωάννα, Ρόζου Ελένη, Τζανοπούλου Στυλιανή.
Επιβλέπουσα : Μπούρη Ελένη ΠΕ04.02
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Χαρακίδα Αικατερίνη ΠΕ86 ,Μπότη Νικολίτσα ΠΕ80
21Ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της γεωγραφικής και ιστορικής αξίας του Κάστρου της Πάτρας και στον ρόλο που αυτό διαδραμάτισε διαχρονικά στην άμυνα και την οργάνωσή της. Αρχικά μελετάται η γεωγραφική θέση του Κάστρου μέσω ψηφιακών χαρτών (Google Maps), ώστε να κατανοηθούν οι λόγοι επιλογής του συγκεκριμένουασημείου.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στα πλεονεκτήματα της θέσης του Κάστρου, όπως το υψόμετρο, η πανοραμική εποπτεία του χώρου και η εγγύτητα σε σημαντικά περάσματα και τη θάλασσα. Στο πλαίσιο της εργασίας πραγματοποιείται επίσης εκπαιδευτική ξενάγηση και παρουσίαση στον χώρο του Κάστρου από αρχαιολόγο, η οποία συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση της ιστορικής του εξέλιξης, της αρχιτεκτονικής του και της στρατηγικής του σημασίας. Τέλος, αναδεικνύεται η στενή σχέση γεωγραφίας και άμυνας και η σημασία της έγκαιρης παρατήρησης για την προστασία της πόλης σε περιόδους κινδύνου.
225
Η εξέλιξη του λιμανιού της Πάτρας από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Ζαφείρη Δέσποινα, Δημοπούλου Μαρία Ηλιόπουλος Λάμπρος. Καραντζιά Αγγελική, Κόκα Γρηγόρης, Κωστάκου Δέσποινα, Φωτιάδης Δημήτριος Σταύρος.
Επιβλέπουσα : Μπότη Νικολίτσα ΠΕ80
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Χαρακίδα Αικατερίνη ΠΕ86 ,Μπούρη Ελένη ΠΕ04.02.
21Ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το λιμάνι της Πάτρας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Ελλάδας και κατέχει καθοριστικό ρόλο στις θαλάσσιες μεταφορές της χώρας. Η εργασία αυτή εξετάζει τον ρόλο της γεωγραφικής θέσης της Πάτρας στην ανάπτυξη του λιμανιού, καθώς και τις χώρες με τις οποίες συνδεόταν από την αρχαιότητα έως σήμερα. Παράλληλα, αναλύεται η συμβολή του λιμανιού στην ανάπτυξη της πόλης, στην οικονομία και στην καθημερινή ζωή των κατοίκων. Από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, το λιμάνι της Πάτρας έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εμπορική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη της περιοχής.
226
Η ζωή στην Πάτρα κατά την Αρχαιότητα μέσα από τα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Αλιχού Ελπίδα ,Αθανασοπούλου Σοφία, Αλεξανδροπούλου Αδαμαντία, Βαντάνα Βασιλική Βρυνιώτη Κασσιανή Κωνσταντίνα, Γούλα Μυρτώ, Γούτα Χαρά ,Μαυροκολέα Μαρία Ελένη. Κράββαρη Μαρία. Δημακοπούλου Ελευθερία Ιωάννα.
Επιβλέπουσα :Μπούρη Ελένη ΠΕ04.02.
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: Χαρακίδα Αικατερίνη ΠΕ86, Μπότη Νικολίτσα ΠΕ80.
21Ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τη ζωή στην Πάτρα κατά την Αρχαιότητα, αξιοποιώντας τα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών. Μέσα από αγγεία, ψηφιδωτά, αναπαραστάσεις οικιών και αγροικιών, χρηστικά αντικείμενα και άλλα αρχαιολογικά ευρήματα επιχειρείται η γνωριμία με την καθημερινή ζωή των κατοίκων της αρχαίας πόλης, τις ασχολίες τους, την οργάνωση του οικιακού χώρου, καθώς και τον ρόλο του εμπορίου. Η μελέτη ενισχύθηκε από διδακτική επίσκεψη στο μουσείο και την ερμηνευτική παρουσίαση των εκθεμάτων από επιμελήτρια αρχαιολόγο, η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην κατανόηση της ιστορικής τους σημασίας. Η εργασία επιδιώκει να προσεγγίσει βιωματικά την ιστορία, δίνοντας τη δυνατότητα στους μαθητές να κατανοήσουν τη διαχρονική αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πάτρας.
227
Χορεύοντας στον χρόνο III
Αγγελοπούλου Μαγδαληνή, Βρυνιώτη Κασσιανή, Γαλάνη Μαρία, Γούλα Μυρτώ, Δανιήλ Ελένη, Κασσιανός Θεόδωρος, Κυριακοπούλου Λυδία, Κωνσταντακοπούλου Μελιτίμη, Ράπτη Παναγιώτα, Στάμου Συμέλα, Τζόλα Αναστασία, Φωτιάδης Δημήτριος, Φωτοπούλου Ειρήνη, Χαγιάνη Άννα
Αλμπάνη Βασιλική, ΠΕ02, Σπα Ιφιγένεια, ΠΕ02
21ο Γυμνάσιο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η ίδρυση και λειτουργία του Ομίλου Παραδοσιακών Χορών στο σχολείο μας, από το 2023-2024 έως σήμερα, δεν αποτέλεσε απλώς μια εκπαιδευτική δραστηριότητα, αλλά μια ουσιαστική πολιτισμική παρέμβαση στην καθημερινότητά μας. Η δυναμική αυτής της προσπάθειας αποτυπώνεται ανάγλυφα στην αριθμητική μας εξέλιξη, εφόσον καταφέραμε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να υπερδιπλασιάσουμε τη συμμετοχή μας. Η ανταπόκριση αυτή αποτελεί την πιο έμπρακτη απόδειξη ότι η παράδοση, όταν προσεγγίζεται με πρωτοτυπία και δημιουργικότητα, δεν φαντάζει ως κάτι μακρινό ή ξεχασμένο, αλλά μετατρέπεται σε ένα πεδίο ζωντανό και ελκυστικό για τους νέους.
Η κεντρική φιλοσοφία και πρωτοτυπία του Ομίλου εδράζεται σε έναν τολμηρό συγχρονισμό: την εναρμόνιση των αυθεντικών παραδοσιακών βημάτων με σύγχρονα ελληνικά τραγούδια. Έτσι, συνδέθηκε το ρυθμικό παρελθόν με το μουσικό παρόν, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη του χορού διαθέτει διαχρονική γλώσσα. Η επαφή με παραδοσιακούς ρυθμούς και μουσικά όργανα μας οδήγησε στη διαπίστωση της διαχρονικής τους παρουσίας στη σύγχρονη ελληνική μουσική του 20ού-21ου αιώνα. Αυτή η βιωματική ανακάλυψη επιβεβαίωσε την αδιάσπαστη συνέχεια του ελληνικού μουσικοχορευτικού πολιτισμού ανά τους αιώνες, καταρρίπτοντας τα στερεότυπα που θέλουν την παράδοση αποκομμένη από τη σύγχρονη ζωή.
Μέσα από την επαφή μας με τη μουσική και την κίνηση, δεν μάθαμε μόνο βήματα, αλλά καλλιεργήσαμε συστηματικά την πολιτισμική μας ταυτότητα. Σε μια εποχή έντονης παγκοσμιοποίησης και πολιτισμικής ομογενοποίησης, αυτή η ενασχόληση λειτούργησε ως αντίβαρο στην απρόσωπη ομοιομορφία, επιτρέποντάς μας να αναδείξουμε την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία και την πλούσια κουλτούρα του λαού μας. Μάθαμε πως η διατήρηση της φυσιογνωμίας μας δεν είναι στείρα προσκόλληση στο παρελθόν, αλλά απαραίτητο εφόδιο για να πορευτούμε στο μέλλον με αυτογνωσία. Γιατί, κάθε φορά που χορεύουμε μαζί, δεν αναπαράγουμε απλώς κινήσεις· τιμούμε το παρελθόν, πορευόμαστε με αυτοπεποίθηση στο παρόν και θεμελιώνουμε το μέλλον που ονειρευόμαστε.
228
Αρχιτεκτονικές Διαδρομές της Θεσσαλονίκης: Από το Χθες στο Σήμερα και το Αύριο
Θεοδώρα Ανανιάδου, Μαρία Βογιάννου, Ειρήνη- Παρασκευή Γερούκη,
Φωτεινή Τσαφαρίδου
Επιβλέπουσες: Ευαγγελία Ζολώτα (ΠΕ02), Βασιλική Παπαϊωάννου (ΠΕ02)
24ο ΓΕΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Πόλη με μακραίωνη ιστορία η πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του αστικού της ιστού. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να ιχνηλατήσει αδρομερώς την αρχιτεκτονική της ταυτότητα, όπως αντανακλάται σε επιλεγμένα και εμβληματικά δημόσια κτήριά της, πάνω στα οποία έχει αποτυπωθεί το ιστορικοκοινωνικό συγκείμενο της εποχής που δημιουργήθηκαν. Οι μαθητές και μαθήτριες με το λεύκωμά τους μας προσκαλούν σε έναν αρχιτεκτονικό περίπατο στη σημερινή πόλη, ενώ μέσα από τομές στον χώρο και τον χρόνο δίνονται ευκαιρίες ανακάλυψης της πλούσιας αρχιτεκτονικής ιστορίας της Θεσσαλονίκης που έχει ως κύριο γνώρισμά της τη μίξη μοτίβων διαφορετικών περιόδων και τεχνοτροπιών. Ρωμαϊκά μνημεία και βυζαντινές εκκλησίες, διατηρητέα κτήρια-παλίμψηστα που χτίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, συνδυάζοντας κλασικιστικά στοιχεία με στοιχεία εκλεκτικισμού και κομίζοντας ευρωπαϊκό αέρα, συνυπάρχουν αρμονικά με νεότερες κατασκευές και μοντέρνας αισθητικής οικοδομήματα τα οποία αναδεικνύουν το σύγχρονο αρχιτεκτονικό πρόσωπο της πόλης. Υπό την έννοια αυτή, τα κτήρια-σημεία αναφοράς λειτουργούν τελικά ως δυναμικό πεδίο διαλόγου ανάμεσα στο παρόν, το παρελθόν και το μέλλον της Θεσσαλονίκης. Κομβικής σημασίας συνιστώσα και απώτερη στόχευση του λευκώματος αποτελεί η ευαισθητοποίηση σε θέματα τοπικής Ιστορίας και Τέχνης και ο σεβασμός της πολιτιστικής κληρονομιάς στο πλαίσιο της αειφορίας και της ενεργού πολιτειότητας.
229
Ελευθέριος Βενιζέλος: Από την Κρήτη στην Αθήνα
Διαμαντόπουλος Α. Γεώργιος, Καλοφωτιάς Η. Δημήτριος, Οικονομόπουλος Μ. Ανδρέας-Ταξιάρχης
Συντονίστρια: κα Μαρία Σφακιανάκη ΠΕ02 (Φιλόλογος)
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί: κα Αικατερίνη Ρήγα ΠΕ86 (Διευθύντρια στο 26ο Πειραματικό ΓΕ.Λ. Αθηνών), κος Ιωάννης Κυριακαντωνάκης ΠΕ02 (Φιλόλογος)
26ο Πειραματικό ΓΕ.Λ. Αθηνών- Μαράσλειο
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Με αφορμή την επέτειο των 90 χρόνων από τον θάνατο του εκσυγχρονιστή Έλληνα πολιτικού και πολυσχιδούς διπλωμάτη, Ελευθερίου Βενιζέλου (1864 - 1936), θεωρήσαμε ενδιαφέρον να ερευνήσουμε ομαδοσυνεργατικά πτυχές της πολυκύμαντης ζωής και δράσης του. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε εξέχουσα μορφή της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Διετέλεσε Υπουργός και Πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας και επτά φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Γόνος οικογένειας αγωνιστών, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1864 στην υπό οθωμανική κατοχή Κρήτη. Αγωνίστηκε για την Αυτονομία της Μεγαλονήσου και την Ένωσή της με τη “Μητέρα” Ελλάδα. Την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας προώθησε θεσμικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις, συγκρούστηκε με αυταρχικές πρακτικές και αναδείχθηκε με την επανάσταση στο Θέρισο (1905) ως ένας δυναμικός & δημοκρατικός πολιτικός ηγέτης. Το 1909 ο Ελευθέριος Βενιζέλος μεταβαίνει από την Κρήτη στην Αθήνα, κατόπιν προσκλήσεως της ηγεσίας του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις 6 Οκτωβρίου του 1910 ορκίζεται για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της χώρας. Απ΄αυτήν την ημέρα ξεκινά η μακρά πρωθυπουργική του πορεία η οποία κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. «θα καθορίσει τη μοίρα και το μέλλον της Ελλάδας μέσα από ημέρες λαμπρών θριάμβων αλλά και οδυνηρών συντριβών».
Στόχος της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι να παρουσιάσουμε ορισμένους σημαντικούς σταθμούς της επαναστατικής, πολιτικής και διπλωματικής του δράσης στην Κρήτη και την Αθήνα έως και την περίοδο της θριαμβευτικής έκβασης των βαλκανικών πολέμων (1912-1913), κατά την οποία πρωταγωνίστησε στην πολιτική ελληνική σκηνή. Επιπρόσθετα σκοπεύουμε να εστιάσουμε στο μεταρρυθμιστικό και εκσυγχρονιστικό του έργο και παράλληλα να αναφέρουμε μνημεία και τοπόσημα της Αθήνας που παραπέμπουν στη μνήμη του. Κατά τη διάρκεια της ερευνητικής μας μελέτης, θα αξιοποιήσουμε τις πληροφορίες που θα αντλήσουμε από τη βιβλιογραφική και διαδικτυακή έρευνα και τα τεκμήρια που εμπεριέχονται στη μουσειοσκευή «Μετά φιλικωτάτων αισθημάτων. Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος».
230
Εικόνες της Θεσσαλονίκης μέσα από Λογοτεχνικές Διαδρομές
Ρότσκου Μαρία Ελισάβετ, Ρωμανέλη Σωτηρία, Σκουλή Αικατερίνη, Στεργιούλα Βασιλική Αναστασία, Στεφανίδης Νικηφόρος, Σφυρίδη Μαρία, Σωτηράκης Γεώργιος, Τζαβέας Ανδρέας, Τζουανόπουλος Γεώργιος, Τσούρος Αθανάσιος, Φαζλλή Σάρα, Φαρμακιώτη Ευαγγελία, Φασίδου Ανδριάνα Ανδρονίκη, Φασίδου Ειρήνη, Χαϊντερλλή Αναστασία, Χασάπης Στέργιος, Χατζηκωννσταντίνου Αλέξανδρος, Χατζηνικολάου Αικατερίνη, Χλούζας Γεώργιος, Χριστοδούλου Μάρθα.
Επιβλέπουσες: Μαρία Γεωργακούδη ΠΕ02, Ευσεβία Χαλβατζή ΠΕ02, Δέσποινα Δεμίρη ΠΕ02.
28ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία με τίτλο: «Εικόνες της Θεσσαλονίκης μέσα από λογοτεχνικές διαδρομές» αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιστορικής, κοινωνικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της πόλης μέσα από τη μελέτη λογοτεχνικών έργων. Οι μαθητές/-τριες, λειτουργώντας ως μικροί/-ές αναγνώστες-/στριες- περιηγητές/-τριες, ανασυνθέτουν τη Θεσσαλονίκη των λογοτεχνικών φωνών. Αναζητούν εικόνες της πόλης, όπως αναδεικνύονται μέσα από τη λογοτεχνική γραφή των ποιητών και των πεζογράφων που περπάτησαν στους δρόμους της, που αφουγκράστηκαν τον παλμό των συνοικιών, που εκθείασαν τα μνημεία της. Οι παραλιακές λεωφόροι αποκτούν ζωή, οι συνοικίες της μετατρέπονται σε σκηνικά προσωπικών και συλλογικών ιστοριών, ενώ ο Θερμαϊκός λειτουργεί ως σταθερός συνομιλητής των λογοτεχνών της και όχι μόνο. Έτσι, μέσα από αποσπάσματα επιλεγμένων λογοτεχνικών κειμένων η πόλη αποκαλύπτεται όχι μόνο ως γεωγραφικός τόπος, αλλά και ως χώρος βιωμένος, γεμάτος με ιστορίες, μνήμες και συναισθήματα. Επιπρόσθετα, μέσα από τη μελέτη λογοτεχνικών κειμένων, την περιήγηση στον αστικό χώρο και τις δημιουργικές δραστηριότητες, ενισχύεται η βιωματική μάθηση. Οι συμμετέχοντες/-ουσες μαθητές/-τριες αποκτούν μια πολυδιάστατη εικόνα της Θεσσαλονίκης ως ζωντανού κοινωνικού και πολιτιστικού χώρου.
231
Ταξιδεύοντας στον χρόνο: Ο Γαλέριος επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη του 2026
Καλτσίδης Χρήστος, Μπεγκόλλι Αλεξία, Μωυσίδου Βερόνικα, Μωυσίδου Βικτώρια, Νεμσαΐα Νικολόζ, Πρέτσι Ανγιέλε, Ρουστέμλλι Άρμπρι, Σάκου Κρίστιαν, Σισμανίδης Τρύφων, Σότα Κριστιάνα, Ταχέρ Άσμα, Τσέλα Κωνσταντίνος, Χανοπούλου Βασιλική, Χασάνογλου Κενάν, Χουσνήογλου Φαϊζέ
Επιβλέποντες εκπαιδευτικοί: Ευάγγελος Γκίνος ΠΕ02, Ειρήνη Ζώη ΠΕ02
32ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εντάσσεται στη θεματολογία της τοπικής ιστορίας και έχει ως σκοπό οι μαθητές/τριες να αναγνωρίσουν τη σημασία των ιστορικών μνημείων ως αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης τους και να συσχετίσουν την πολιτιστική κληρονομιά με την καθημερινή ζωή. Τα επιλεγόμενα μνημεία είναι η Αρχαία (Ρωμαϊκή) Αγορά, η Ροτόντα, η Αψίδα Γαλερίου, το Γαλεριανό Ανάκτορο και ο Ιππόδρομος. Στους παιδαγωγικούς στόχους εντάσσονται η καλλιέργεια πολλαπλών γραμματισμών – ιστορικός, γλωσσικός, χαρτογραφικός και ψηφιακός – η εξάσκηση των μαθητών/τριών στη δημιουργική γραφή, η υιοθέτηση κριτικής στάσης απέναντι στη γνώση, η καλλιέργεια πνεύματος συνεργασίας και διαλόγου, και η ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων. Οι μέθοδοι που ακολουθούνται είναι η ομαδοσυνεργατική και η βιωματική προσέγγιση, με στόχο την ενθάρρυνση για ενεργή συμμετοχή των μαθητών/τριών και αξιοποίηση της προϋπάρχουσας γνώσης και εμπειρίας. Τα αποτελέσματα της εργασίας, με την αξιοποίηση εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, είναι η ψηφιακή χαρτογράφηση των μνημείων, η δημιουργία ψηφιακού κόμικ και βίντεο με τις παρουσιάσεις των μνημείων και των σταδίων παραγωγής της εργασίας. Τα ψηφιακά εργαλεία που αξιοποιούνται είναι τα: Canva, Google My Maps, Lumen5, NightCafe Creator, Padlet.
232
ΤΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΩΔΕΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
Μάριος Βαλσαμής , Ζαβέρδας Φώτης , Ιωάννου Γεώργιος , Καραβοκύρη Άννα , Κοτσέτας Γεώργιος , Κροκίδης Χρήστος, Μουρτίδη Αφροδίτη , Νικολακόπουλος Αινείας , Περδίκη Ναταλία , Τσουκαλά Μηχαηλία βασιλική ,Μαστορόπουλος Παναγιώτης ,Κουτροπάνος Σάββας , θεοδωρόπουλος Γιάννης, Παπαγιάννη Αναστασία , �Επιβλέπουσα: Αγγελική Γεωργακοπούλου ΠΕ 91,01, Xαριτίνη Πεσλή ΠΕ70, Άρτεμις Μαστροκώστα ΠΕ71, Ευαγγελία Μαμίδη ΠΕ08
56ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας .
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Το Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και καλύτερα διατηρημένα μνημεία της ρωμαϊκής περιόδου στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., σε μια περίοδο μεγάλης ακμής για τη ρωμαϊκή πόλη της Πάτρας, και προοριζόταν για τη διεξαγωγή μουσικών παραστάσεων, απαγγελιών και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Το μνημείο είναι κατασκευασμένο από λίθο και μάρμαρο και παρουσιάζει χαρακτηριστικά στοιχεία της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής, όπως το ημικυκλικό κοίλο, την ορχήστρα και τα διακοσμητικά αρχιτεκτονικά μέλη. Κατά τη βυζαντινή και τη μεσαιωνική περίοδο το ωδείο υπέστη φθορές και αλλοιώσεις, ενώ τμήματά του καλύφθηκαν από μεταγενέστερες κατασκευές. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν τον 20ο αιώνα ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του μνημείου και οδήγησαν στην αποκατάστασή του. Σήμερα το Ρωμαϊκό Ωδείο χρησιμοποιείται ξανά για πολιτιστικές εκδηλώσεις, λειτουργώντας ως ζωντανός σύνδεσμος ανάμεσα στο ιστορικό παρελθόν και τη σύγχρονη πολιτιστική ζωή της Πάτρας.
233
Ένα όραμα που μας ενώνει: Η Γέφυρα Ρίου Αντιρρίου
Αϊντίνι Τζενσίλντα, Γιακουμάτου Καλλιόπη, Καρούσου Ζωή, Ζούμπου Ιωάννα, Μαλεφάκη Άννα, Μαρκάκης Δημήτριος, Μπεκίρης Γεώργιος, Ξυπολιάς Σωτήριος, Πριόβολος Χρήστος, Σεραφειμίδη Ιωάννα, Σκαμπαρδώνη Βαρβάρα, Στάμος Σπυρίδων, Τζεκίνο Σοφία, Τσαγκάρη Ανδριάνα, Φέρο Ντανιέλα-Μαρία
Επιβλέπων/ ουσα: Σοφιανοπούλου Βλασσούλα (ΠΕ 70), Αποστολοπούλου Ελένη (ΠΕ 70). Χουλιάρας Σπυρίδων (ΠΕ86)
56ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η παρούσα εργασία εξετάζει τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης», ένα από τα πιο εμβληματικά σύγχρονα τεχνικά επιτεύγματα της Ελλάδας και θεμελιώδες στοιχείο της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Σκοπός της μελέτης είναι η ανάδειξη των ιστορικών, γεωγραφικών και τεχνικών χαρακτηριστικών της Γέφυρας, καθώς και η κατανόηση της στρατηγικής σημασίας της για την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδας.
Μέσα από τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική δράση, επιδιώκεται η ανάπτυξη δεξιοτήτων έρευνας, κριτικής επεξεργασίας και σύνθεσης πολυμεσικών πληροφοριών από τους μαθητές. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται στην αξιοποίηση διάφορων ψηφιακών εργαλείων και εφαρμογών των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ), ενισχύοντας τη συνεργατική μάθηση και προωθώντας τις αρχές της συμπερίληψης.
Το τελικό παραδοτέο της εργασίας περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας διαδραστικής ψηφιακής παρουσίασης της γέφυρας και ενός ψηφιακού παιχνιδιού γνώσεων (κουίζ), τα οποία βασίζονται στα αποτελέσματα της πρωτογενούς έρευνας, με στόχο την εξοικείωση του κοινού με τις πολυδιάστατες πτυχές αυτού του σπουδαίου έργου υποδομής.
234
Κολωνός, Σεπόλια, Ακαδημία Πλάτωνος, μια πολιτιστική διαδρομή από το χθες στο σήμερα
Αβράμι Πάουλα, Βασιλάκη Βασιλική, Ζάννες Αναστάσιος, Ιωαννίδης Άγγελος, Καραθανάση Παναγιώτα-Αναστασία, Καράμπελας Αθανάσιος, Κατελανάκης Εμμανουήλ, Κίτου Αναστασία, Κορκοκιός Λεωνίδας, Κυργίδης Νεκτάριος, Κυριάκης Φίλιππος, Λώλος Μιχαήλ- Γεώργιος, Μάλο Ελίνα, Μάνθος Παναγιώτης, Μόνου Βασιλική, Ματίνι Ζαντ Άγγελος, Μπάκου Άγγελο, Μπαλούκ Αμίρ, Μπαλούκ Ζιμπρίλ, Μωυσιάδη Νεφέλη, Νικολού Κατερίνα, Οικονόμου Απόστολος, Παπαδόπουλος Ευστράτιος, Πεπονή Ευαγγελία, Περιβολάρης Θωμάς, Ράτζα Χαλίμα Σαντία, Σκουλίδα Αναστασία-Ραφαέλα, Σουρουλή Χριστίνα, Σουρουλής Αλέξανδρος-Ιγνάτιος, Σταυρόπουλος Φίλιππος, Τάνιος Ιωάννα, Τσαούσι Χάρις, Τσιριγγάκης Χαράλαμπος, Φάκαρης Δημήτριος, Φιλίππου Ελένη, Χίου Σταύρος, Χριστοδούλου Ζήσης-Σοφιανός, Χρυσανθακόπουλος Ιωάννης,
Επιβλέποντες/επιβλέπουσες: Καρβελά Μαρία (ΠΕ02), Κατσαδήμα Γεωργία (ΠΕ80), Μπίκας Άγγελος (ΠΕ06), Παντερή Αναστασία (ΠΕ02), Πατέλη Στυλιανή (ΠΕ02), Σταμάτη Χριστίνα (ΠΕ02), Τρίγκατζη Ελένη (ΠΕ08)
66ο Ημερήσιο Γυμνάσιο Αθηνών – Αριστόκλειο
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Οι μαθητές/μαθήτριες του 66ου Γυμνασίου Αθηνών-Αριστόκλειο πρόκειται να εκπονήσουν εργασία με τίτλο «Κολωνός, Σεπόλια, Ακαδημία Πλάτωνος, μια πολιτιστική διαδρομή από το χθες στο σήμερα». Η κεντρική ιδέα είναι να φτιαχτεί ένα μικρό βίντεο, στο οποίο οι μαθητές/μαθήτριες θα παρουσιάσουν την ευρύτερη περιοχή διαβίωσής τους και την εξέλιξή της στον χρόνο περισυλλέγοντας πληροφορίες από διάφορες πηγές. Αρχικά, θα αναδειχθεί υλικό για τον λόφο του Ιππίου Κολωνού. Παράλληλα, θα προβληθεί το κτίριο της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων (πρώην Καπνεργοστάσιο) επί της κεντρικής οδού της περιοχής και οι χρήσεις αυτού στο πέρασμα του χρόνου. Επιπλέον, θα παρουσιαστεί το παλιό Βουστάσιο στα Σεπόλια (νυν 6ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών) και ο αρχαιολογικός χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος. Στόχος της περιήγησης των μαθητών/μαθητριών στον ευρύτερο χώρο που διαβιούν είναι να αναζητήσουν την πολιτιστική ταυτότητα του τόπου τους, να αφουγκραστούν τις συνθήκες που τον διαμόρφωσαν (ιστορικές, οικονομικές, κοινωνικές) και να κατανοήσουν πώς ο τόπος που διαμένουν επηρεάζει και τις δικές τους ζωές. Τελικός σκοπός είναι οι μαθητές/μαθήτριες μέσα από τις δημιουργίες τους (βίντεο, έργα δημιουργικής γραφής, εικαστικές αναπαραστάσεις) να κάνουν μια διαδρομή αυτογνωσίας από το χθες στο σήμερα και στο δικό τους παρόν.
235
Στο κάστρο περπατώ, το χρόνο αναπολώ…
Επιβλέπουσες: Αικατερίνη Μυλωνάκη ΠΕ60, Αικατερίνη Κτιστάκη ΠΕ60, Αικατερίνη Κτιστάκη ΠΕ60, Αικατερίνη Μυλωνάκη ΠΕ 60, Ελένη Δαγαλάκη ΠΕ 60, Εριέττα Γρίβα ΠΕ60,
66o Πειραματικό Νηπιαγωγείο Ηρακλείου
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Άλλη μία συμμετοχή της σχολικής μας μονάδας στο Συνέδριο! Ευελπιστούμε η συμμετοχή αυτή των μαθητριών/των να αποτελέσει αφορμή για να γνωρίσουν δύο από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς της πόλης του Ηρακλείου, το Ενετικό κάστρο και τα Ενετικά τείχη. Τα στοιχεία αυτά αποτελούσαν την οχύρωση της πόλης, όταν οι Ενετοί διοικούσαν το Ηράκλειο. Σήμερα τα τείχη αυτά στέκονται αγέρωχα και περιβάλλουν την πόλη θυμίζοντας την ιστορία του τόπου μας. Η θεματική ενότητα επιλέχθηκε για να γνωρίσουμε και να συνδέσουμε τους ήχους του παρελθόντος με το σήμερα, για να γνωρίσουμε την χρηστική αξία αυτών στο τότε και στο σήμερα. Μελετώντας την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας, που αν και στο πέρασμα των χρόνων κάποιες συνήθειες μειώθηκαν στη χρήση ή βρέθηκαν σε αχρηστία, η επαφή με τα ήθη και τα έθιμα θα τους βοηθήσουν να κατανοήσουν τις ρίζες και να συνδεθούν με το παρελθόν. Έτσι σε συνδυασμό με δράσεις, εποπτικό υλικό, βιντεοπροβολές, συνεντεύξεις και επισκέψεις, τόσο οι μαθητές όσο και οι εκπαιδευτικοί, θα μπορέσουν να γνωρίσουν με μια άλλη ματιά τόσο το Κάστρο, όσο και τα Ενετικά τείχη, που αν και τα συναντούν καθημερινά, πιθανόν δεν γνωρίζουν την ιστορία που κρύβουν αιώνες τώρα.
Βαθύτερος στόχος της συμμετοχής στο συνέδριο, είναι πέρα από την εμπλοκή των μαθητριών/μαθητών στην γνώση της ιστορίας, η ανάπτυξη του σεβασμού των ιστορικών στοιχείων του τόπου και η διαχρονική αξία για τις επόμενες γενιές. Η ιστορία των Ενετικών Τειχών και του Κάστρου της πόλης μας αποτελεί ένα ζωντανό κομμάτι του παρελθόντος μας, που μας βοηθά να κατανοήσουμε το παρόν και να συνδεθούμε με την ταυτότητα του τόπου μας. Δεν πρόκειται μόνο για πέτρες και κτίσματα, αλλά για ζωντανές μαρτυρίες του πολιτισμού και της ζωής των ανθρώπων που έζησαν εδώ πριν από πολλά χρόνια. Μέσα από τη μελέτη τους, δεν ανακαλύπτουμε μόνο τα αρχιτεκτονικά τους χαρακτηριστικά, αλλά και τις αξίες της προστασίας, της συνεργασίας και της κοινότητας. Παράλληλα, καλλιεργείται στα παιδιά ο σεβασμός προς την ιστορική παράδοση και η σύνδεση με την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας.
Το παραγόμενο της συμμετοχής μας στο πρόγραμμα «Έλα να σου γνωρίσω τον τόπο μου», θα είναι τα αποτελέσματα της έρευνας και των εργασιών των μαθητών, τα οποία θα διατίθενται είτε σε ψηφιακή μορφή, είτε κάποια κατασκευή ή ακόμη και τα δύο.
236
Η Ακρόπολή μας, σύμβολο αρμονίας και ομορφιάς!
Αμπντελλατίφ Αμίνα, Βελίγια Δανάη, Βασίλεβ Βέντσισλαβ, Βασίλεβα Μαρία, Γαλανοπούλου Μυρτώ, Γκαντ Ελ Ραμπ Φιλομίνα, Γκαραβούνης Χρήστος Ντάβιντ, Ελατρέμπι Ζιάντ, Ελατρέμπι Όμαρ, Ελατρέμπι Μάλεκ, Κόκκινος Φαίδων – Δημήτριος, Κοπιτσάνκα Σαρίνα – Ναταλία, Κυσλιάκοβα Ταμάρα, Κυσλιάκοβα Αμέλια, Κυτσύκου Εμμανουήλ, Λίπι Ανέστα, Μανσούρ Σταύρος, Μανσούρ Άγγελος, Μοχάμαντ Ίζα Σακίλα, Μπάμπουλης Φίλιππος, Ξυθάλη Ιωάννα – Παρασκευή, Σάαντ Άϊα, Σάνι Κατερίνα, Σαρσάρ Μοχάμεντ, Σέντχομ Δημήτρης, Σολιμάν Μαλίκα, Στεπάνια Άντρια, Χουρτσία Ζούρα
Επιβλέπουσες: Νομικού Αργεντίνη ΠΕ60, Μαργώνη Ελένη ΠΕ60, Βόλνα Πετρούλα ΠΕ60, Βάρρα Αλίκη ΠΕ60.
106ο Νηπιαγωγείο Αθηνών
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η συγκεκριμένη εργασία εκπονήθηκε από τους μαθητές και τις μαθήτριες του 106ου Νηπιαγωγείου Αθηνών, μέσα από διαφορετικά στάδια, προκειμένου να προσεγγιστεί γνωστικά, με τρόπο διαθεματικό και διεπιστημονικό, ένα σημείο - ορόσημο, ταυτόσημο με το όνομα της πόλης μας, το οποίο περήφανοι αντικρίζουμε καθημερινά, την Ακρόπολη.
Στο πλαίσιο αυτό, τα παιδιά έμαθαν πως ονομαζόταν αρχικά η πόλη μας, από τον ιδρυτή της. Μετέπειτα, εμβαθύναμε στα μυθολογικά στοιχεία που αποκαλύπτουν τη διαμάχη των δύο Θεών, η οποία κατέληξε στην μετονομασία της πόλης, όπως τη γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα.
Για τη νίκη αλλά και για τη λατρεία της Θεάς Αθηνάς, χτίστηκε το σπουδαίο μνημείο που έφτασε να κοσμεί για αιώνες τον ιερό βράχο.
237
« ΕΛΑ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ-ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ»
Ανδρόνικος Ε., Ατζάκα Σ., Βενιέρη Ει.,Βλαχοκυριάκος Ι.,Γερασίμου Θ., Γιώργα Χρ., Γρηγοράκη Ρ., Δημητριάδου Π.,Ζύφι Ε., Κανταρτζής Η., Κατσιώρης Π., Κοσμίδη Χρ., Ματράκου Α., Μπάρμπα Α., Παραδείση Ν., Παραδείσης Γ,. Πετροπούλου Μ., Σκρεπέτης Ν., Σπανού Ι., Σταμάτη Α., Τελίδης Ι., Τσικαλουδάκης Γ.
Eπιβλέποντες : Βιολέτης Αναστάσιος ΠΕ08, Ασκιανάκη Κυριακή ΠΕ02
4ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
H πόλη μας, η Ελευσίνα, είναι η πόλη των αντιθέσων, της ιστορίας, του παρελθόντος που είναι ζωντανό σε κάθε γωνιά της σε συνδυασμό με το δυναμικό παρόν της. Η ανακήρυξη της Ελευσίνας σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2023 την ανέδειξε ακόμα περισσότερο,αφού αποτέλεσε πόλο έλξης επισκεπτών από όλον τον κόσμο.Η Ελευσίνα, είναι συνδεδεμένη με τη θεά Δήμητρα και την κόρη της, την Περσεφόνη, και με τα Ελευσίνια Μυστήρια που καθιερώθηκαν προς τιμήν τους. Ο αρχαιολογικός χώρος της διαδραμάτισε και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για αρκετούς λόγους τους οποίους ερευνά η παρούσα εργασία.
Επιπλέον η γεωμορφολογική της θέση στο Θριάσιο πεδίο δίπλα σε ένα κομβικό λιμάνι αποτέλεσε εστία μεγάλης βιομηχανικής ανάπτυξης με ό,τι συνέπειες αυτό επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον.Η σημερινή Ελευσίνα, μια ζωντανή και δυναμική πόλη μόλις 20 χλμ. από την Αθήνα, επιχειρεί να αναστρέψει την αλλοίωση που έχει υποστεί το τοπίο της λόγω της εκβιομηχάνισης, να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των 30 χιλιάδων κατοίκων της και να αξιοποιήσει το τεράστιο πολιτισμικό της κεφάλαιο.
Οι μαθητές του προγράμματος ερευνούν τις διαφορετικές όψεις της πόλης, προβληματίζονται, σχεδιάζουν και προτείνουν βέλτιστες λύσεις για την αειφόρο ανάπτυξη της πόλης αναλαμβάνοντας ευθύνες ως αυριανοί πολίτες της Ελευσίνας.
238
Κυριακουλόπουλος Ευάγγελος
239