ΜπέντλεΪ ο Χιονονιφάδας!
Μετάφραση στα ελληνικά: Αναγνωστάκη Αντωνία-Νηπιαγωγός
Πρίν πολλά πολλά χρόνια, τότε που οι αγρότες δούλευαν σκληρά κι έφευγαν νωρίς το ξημέρωμα για τα χωράφια τους ,κρατώντας φαναράκια, υπήρχε ένα αγόρι που αγαπούσε πολύ το χιόνι.
Οι πιο ευτυχισμένες μέρες για τον Γουίλσον ήταν οι μέρες με χιονοθύελλα.Τότε εβγαινε έξω και παρατηρούσε τις χιονονιφάδες που έπεφταν στον σκούφο και στα γάντια του.
Ο Γουίλσον Μπέντλει γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1865 στο Βερμόντ.
Ο Γουίλσον πάντα έλεγε
οτι οι χιονονιφάδες
είναι τόσο όμορφες όπως οι πεταλούδες και τα άνθη της μηλιάς!
Συχνά έπιανε με την απόχη του πεταλούδες και τις έδειχνε στον αδερφό του τον Τσάρλι.
Μάζευε κλαδιά από ανθισμένες μηλιές και τα έκανε δώρο στη μητέρα του.Αλλα δεν μπορούσε να συλλέξει χιονονιφάδες…
Η μαμά του Γουίλισον ήταν και η δασκάλα του για 14 χρόνια. Ο Γουίλι είχε διαβάσει όλες τις εγκυκλοπαίδειες του σπιτιού.
Όταν μια μέρα η μαμά του, του έκανε δώρο ένα μικροσκόπιο,το χρησιμοποίησε για να παρατηρεί λουλόυδια,σταγόνες της βροχής και το γρασίδι.Μα πιο πολύ για να παρατηρεί το χιόνι.Ενώ τα άλλα παιδιά έχτιζαν φρούρια και πέταγαν χιονόμπαλες. Ο Γουίλι μάζευε τις χιονονιφάδες και τις παρατηρούσε προσεκτικά.
Από μικρή ηλικία άρχισε να μελετάει όλες τις μορφές τις υγρασίας και να κρατάει σημειώσεις για τον καιρό αλλά έκανε και πειράματα με τις σταγόνες τις βροχής.
Τα περίτεχνα σχέδια τους ήταν πιο όμορφα απ’ότι τα είχε φανταστεί. Νόμιζε ότι θα έβρισκε χιονονιφάδες όμοιες μεταξύ τους αλλα ποτέ δεν βρήκε.Ο Γουίλι αποφάσισε να βρεί έναν τρόπο να δείξει τις χιονονιφάδες και σε άλλους ανθρώπους για να δούν την ομορφιά τους.Για τρείς Χειμώνες ζωγράφιζε νιφάδες,αλλά πάντα έλιωναν πριν προλάβει να ολοκληρώσει το σχέδιο του.
Έμαθε ότι οι χιονονιφάδες έχουν 6 γωνίες και κάποιες 3.Σε κάθε νιφάδα οι 6 πλευρές ήταν όμοιες΄. ‘Ανακάλυψα ότι οι χιονονιφάδες είναι μοναδικά δημιουργήματα’. έλεγε. ‘Καμία χιονονιφάδα δεν επαναλλαμβάνεται.’Όταν λιώσει…τόση ομορφιά απλά εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει το αποτύπωμα της πίσω’.
Από την ηλικία των 15 ετών ζωγράφιζε για 3 χρόνια στη σειρά 100 χιονονιφάδες κάθε Χειμώνα
Όταν έγινε 16 χρονών διάβασε ότι υπάρχει μια φωτογραφική μηχανη με μικροσκόπιο.
«Αν είχα αυτή τη μηχανή θα μπορούσα να φωτογραφίζω τις χιονονιφάδες» είπε στη μητέρα του.
Η μητέρα του Γουίλι ήξερε ότι μόνο αν μοιραζόταν αυτά που έβλεπε θα γινόταν πραγματικά ευτυχισμένος.Ο μπαμπάς του έλεγε ότι το να ασχολείσαι με το χίονι είναι ανόητο.Όμως επειδή αγαπούσε πολύ το παιδί του συμφώνησε να μαζέψουν χρήματα και να του αγοράσουν την φωτογραφική μηχανή με το μικροσκόπιο.‘
Η φωτογραφική μηχανή με το μικροσκόπιο μπορούσε να μεγενθύνει έναν μικρό κρύσταλο από 46 έως 3.600 φορές από το αληθινό του μέγεθος.
Η φωτογραφική αυτή μηχανή ήταν μεγάλη σαν ένα μοσχαράκι και ακριβή σαν 10 αγελάδες του πατέρα του.Ο Γουίλι ήταν σίγουρος ότι ήταν η καλύτερη!!!
Όμως οι πρώτες φωτογραφίες του ήταν αποτυχία.Φαινόταν μόνο σκιές.Αλλα δεν τα παράτησε.Έκανε πολλά λάθη,ο πρώτος Χεμώνας τελείωσε και το χιόνι έλιωσε χωρίς καμία καλή φωτογραφία.Περίμενε υπομονετικά τον επόμενο Χειμώνα.Μια μέρα του δεύτερου Χειμώνα δοκίμασε κατι καινούριο και πέτυχε!Ο Γουίλι ανακάλυψε πως να παίρνει φωτογραφίες τις χιονονιφάδες. ‘Δεν μπορούν όλοι να δούν την τεράστια ομορφιά των κρυστάλλων’ σκέφτηκε.
Επιτέλους είχε καταφέρει να βρεί τον τρόπο να φωτογραφίζει τις χιονονιφάδες και ήταν τόσο ενθουσιασμένος!!!
Όμως κανεναν δεν τον ένοιαζε.Οι γείτονες γελούσαν και έλεγαν ‘Το χιόνι είναι συνηθισμένο στο Βέρμοντ, δεν χρειαζόμαστε και φωτογραφίες με αυτό’. Ο Γουίλι όμως έλεγε ότι οι φωτογραφίες αυτές θα είναι το δώρο του στον κόσμο.
Κι ενώ οι άλλοι αγρότες κάθονταν δίπλα στη φωτιά ή πήγαιναν βόλτες με τα αλογα και τα ελκηθρα τους,ο Γουίλι μελετούσε το χιονι.Στέκονταν στην πόρτα του σπιτιού του, κρατούσε ένα μαύρο δίσκο και μάζευε χιονονιφάδες.
He lear ned that each snovvRake beginsasa speck,much too Gny to be seen. iittte bits—
attach to the specJ-c
to form its branc hes. As the c vstal grows, the
an ct trap smac1 quantities of air. Many things affect the way
grow. A lit tie more cold,
Έμαθε ότι η κάθε νιφάδα ξεκινούσε σαν μια μικρή κουκίδα,που δεν ήταν αρχικά ορατή.Σιγά σιγά μικρά μόρια από νερό κολλούσαν πάνω στην κουκίδα κι έτσι σχηματίζονταν οι πλευρές και οι γωνίες της.Όπως οι κρύσταλλοι μεγάλωναν , οι πλευρές εννώνονταν και τότε εγκλωβιζαν μικρές ποσότητες αέρα.Ανάλογα λοιπόν με τον καιρό,πόσο κρύο,πόσο αέρα ή πόση υγρασία είχε, επηρέάζονταν ο σχηματισμός των χιονονιφάδων.Ο Γουίλι έλεγε ότι γι’αυτό μέσα από τόσες φωτογραφίες δεν βρήκε ποτε 2 όμοιες χιονονιφάδες.
Όταν μάζευε σπασμένες ή χαλασμένες χιονονιφάδες καθάριζε με ένα φτερο τον δίσκο του και συνέχιζε.Καθόταν για ώρες έξω στο χίονι μέχρι να μαζέζει την κατάλληλη νιφάδα και να τη φωτογραφίσει.Αν το υπόστεγο του ήταν ζεστό η νιφάδα έλιωνε. Αν η αναπνοή του πήγαινε πάνω στη νιφάδα αυτή παλί έλιωνε.Αν το δάχτυλο του ακουμπούσε τη νιφάδα αυτή έσπαγε.Έπρεπε να δουλεύει γρήγορα και προσεκτικά πριν εξατμιστούν,ώστε να τις φωτογραφίσει.Κάποιους Χειμώνες κατάφερνε να πάρει μόνο λίγες καλές φωτογραφίες και κάποιους άλλους πάρα πολλές.
Η καλύτερη χιονόπτωση της ζωής του έγινε τον Φεβρουάριο του 1928.Τότε κατάφερε μέσα σε 2 μέρες να τραβήξει εκατοντάδες φωτογραφίες.Αυτή τη χιονόπτωση την ονόμασε δώρο από τον βασιλιά Χειμώνα!
Ο Γουίλι αγαπούσε τόσο πολύ τη φύση που έπαιρνε φωτογραφίες όλες τις εποχές.Μαζί με τα αγαπημένα ανιψάκια του φωτογράφιζαν λουλούδια,τους κορμούς των δέντρων,ακρίδες και τις σταγόνες της δροσούλας πάνω στα φυτά.
Ο Γουίλι έμενε στη μία μεριά του αγροκτήματος και στην άλλη έμενε ο αδερφός του ο Τσάρλι με την οικογένεια του.Ο Γουίλι συχνά έπαιζε πίανο για τα ανίψια του και μαζί τραγουδούσαν ή τους δηιγούνταν ιστορίες.
' ț
Όμως οι αγαπημένες του φωτογραφίες ήταν αυτές με τις χιονονιφάδες!Μερικές από αυτές τις χάρισε σε φίλους του ή τις έκανε κάρτες για γενέθλια.Κάποιες άλλες κατάφερε να τις πουλήσει.Κάποια βράδια καλούσε τους φίλους και τους συγγενείς του και τους παρουσίαζε σλάιντ με τις φωτογραφίες του, στην αυλή του σπιτιού του.
Πολλά Πανεπιστήμια αγόρασαν τις φωτογραφίες του για να τις μελετήσουν οι φοιτητές τους.Επίσης , πολλοί καλλιτέχνες και σχεδιαστές αγόραζαν τις φωτογραφίες του για να πάρουν έμπνευση!
Έγραψε πολλά άρθρα σε περιοδικά για τις χιονονιφάδες και έκανε πολλές ομιλίες σε σχολεία και γειτονιές.Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου του είπε κάποτε «Κάνεις καταπληκτική δουλειά».Αυτός ο αγρότης κατάφερε να γίνει ο πιο ειδικός άνθρωπος για το χιόνι και όλοι τον αποκαλούσαν « Ο Χιονονιφάδας».Όμως δεν έγινε ποτέ πλούσιος.Όλα τα χρήματα που κέρδιζε τα ξόδευε για να βγάζει ακόμα περισσότερες φωτογραφίες. Κάποιοι επιστήμονες που τον θαύμαζαν συγκέντρωσαν χρήματα και όταν ο Γουίλι έγινε 60 χρονών,εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο με τις καλύτερες φωτογραφίες του.
Μέχρι και σήμερα όποιος θέλει να μελετήσει τους σχηματισμους των χιονονιφάδων θα πρέπει να ξεκινήσει από το βιβλίο του Μπέντλει ‘Κρύσταλλοι χιονιού’.
Ώς το 1926 έιχε ξοδέψει 15.000 δολλάρια για τη δουλειά του ενώ είχε εισπράξει μόλις 4.000 δολλάρια από την πώληση των φωτογραφιών του.
Ολοι οι κάτοικοι του Βερμόντ για να τον τιμήσουν μάζεψαν χρήματα κι έφτιαξαν στο κέντρο της πόλης, ένα μουσείο αφιερωμένο στη μνήμη του ανθρώπου που τόσο αγάπησε το χιόνι.Στην πλάκα επάνω έγραψαν « Μουσείο Μπέντλει του Χιονονιφάδα» .
Γουίλσον Μπέντλει ή ο Χιονονιφάδας!
Αυθεντικές φωτογραφίες του Χιονονιφάδα!
Φωτογραφίες με σύγχρονα φωτογραφικά μέσα.
Μπέντλει ο Χιονονιφάδας