Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΡΩΣΤΟΥ � ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ�(σελίδα 33) �

​

ΜΠΕΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΕ87.02

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

• Το να υποβληθεί κάποιος σε μία χειρουργική επέμβαση είναι ένα σημαντικό γεγονός στη ζωή του. Εκτός από το ίδιο το πρόβλημα για το οποίο χειρουργείται, η καθ’ αυτή σκέψη του χειρουργείου, επισύρει σειρά ερωτημάτων και αποτελεί πηγή άγχους.

​

• Έχει κάποιος από σας εμπειρία

από χειρουργείο;

- Εργασία ανά ομάδα

ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΟ ΑΣΘΕΝΗ

Γενικά η ένταση του άγχους σ’ έναν ασθενή εξαρτάται από:

​

• Τη φύση της αρρώστιας
• Τις απαιτήσεις της θεραπείας
• Από τον ίδιο τον ασθενή

Ορμόνες άγχους

1. Η κορτιζόλη (εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων) προκαλεί:

​

• Ελάττωση των λευκών αιμοσφαιρίων
• Αύξηση του σακχάρου στο αίμα (ανταγωνίζεται τη δράση της ινσουλίνης)
• οστεοπόρωση
• Έλκος στομάχου (λόγω υπερέκκρισης υδροχλωρικού οξέος)
• Κατακράτηση νερού και νατρίου

• 2. Η αδρεναλίνη (εκκρίνεται από τον μυελό των επινεφριδίων) προκαλεί:

​

• Αύξηση του καρδιακού ρυθμού
• Αύξηση της αρτηριακής πίεσης
• Αύξηση του μεταβολισμού και των καύσεων
• Ενεργοποίηση του μηχανισμού πήξης

ΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ�

• Απειλή της ζωής του και φόβος ότι μπορεί να πεθάνει.

Είναι αρκετοί αυτοί που βιώνουν έντονο άγχος για τις πιθανές επιπλοκές μίας χειρουργικής επέμβασης ή ακόμα και της αναισθησίας.

​

• Φόβος πόνου.

Μία χειρουργική επέμβαση φέρνει στο νου, σχεδόν πάντα, τον μετεγχειρητικό πόνο. Συχνά ο πόνος αυτός μεγαλοποιείται τόσο πολύ, ώστε να μην ενδιαφέρεται ο άρρωστος για το ίδιο το χειρουργείο και την έκβασή του, όσο για το πόσο θα πονέσει μετά από αυτό. �

• Απειλή της σωματικής ακεραιότητας.

Πολλές εγχειρήσεις έχουν ως αποτέλεσμα μία προσωρινή ή ακόμα μία μόνιμη αναπηρία.

​

​

• Απώλεια ελέγχου της κατάστασης

Ο άρρωστος από τη στιγμή που μπαίνει στο χειρουργείο, βρίσκεται στο έλεος του γιατρού. Το γεγονός αυτό, μπορεί να δημιουργήσει έντονο άγχος ιδιαίτερα σε ασθενείς, οι οποίοι στην προσωπική τους ζωή μπορεί να είναι ανεξάρτητοι και αυτόνομοι.

​

• Αλλαγή μελλοντικών σχεδίων

Ένας άνθρωπος, ο οποίος πρόκειται να χειρουργηθεί, αισθάνεται ανασφάλεια για το μέλλον. Ο λόγος είναι ότι δεν γνωρίζει πότε θα είναι σε θέση να αναλάβει τις υποχρεώσεις του απέναντι στις σπουδές, στην εργασία του, στη οικογένειά του, στο φιλικό του περιβάλλον ή στα οποιαδήποτε άλλα μελλοντικά του σχέδια.

• Αλλαγή τρόπου ζωή

Ο άρρωστος αναγκάζεται να φύγει από το σπίτι του και την οικογένειά του. Επίσης αναγκάζεται να αλλάξει τις συνήθειες του φαγητού και του ύπνου του. Οι αλλαγές αυτές σε συνδυασμό με την ασθένεια και την επικείμενη εγχείρηση προκαλούν άγχος και εκνευρισμό.

ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

• Η τόνωση του ηθικού του ασθενούς επιτυγχάνεται με την προσπάθεια της-του νοσηλεύτριας-τή:�1. Να ανακαλύψει τις προσωπικές ανάγκες του ασθενούς και να τις ικανοποιήσει.�2. Να καταλάβει τον ασθενή και να συμμεριστεί τη θέση του.��

Η ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΦΑΣΗ

• Η μετεγχειρητική φάση δεν είναι απαλλαγμένη ψυχολογικών επιπτώσεων, ακόμη και σε απόλυτα επιτυχημένες επεμβάσεις. Οπωσδήποτε ένα μεγάλο μέρος του εγχειρητικού υπαρξιακού άγχους έχει εκτονωθεί. Ο ασθενής όμως ζει μία νέα πραγματικότητα διαφορετική από τη μέχρι τώρα ζωή του.��

ΜΕΤΑΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

• Η μετεγχειρητική κατάθλιψη είναι εξαιρετικά κοινή στο πεδίο της χειρουργικής.
• Καλό θα ήταν ο ασθενής να το συζητήσει με έναν ειδικό ψυχολόγο αν δει πως κρατάει για μεγάλο διάστημα ή τον ενοχλεί πολύ από την αρχή και δεν μπορεί να λειτουργήσει στους σημαντικότερους τομείς της ζωής του.

​

​

Αυτό που πραγματικά βοηθά στην αντιμετώπιση των φόβων και του άγχους είναι η ουσιαστική σχέση επικοινωνίας και εμπιστοσύνης μεταξύ ασθενούς και ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.�

ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΗΣ

• Σε ένα ήρεμο περιβάλλον, τηρώντας το απόρρητο και την ιδιωτική μορφή της επικοινωνίας, θα πρέπει ο ιατρός να αφιερώσει το χρόνο και το ενδιαφέρον του στο να εξηγήσει τα της επέμβασης και να προσφέρει ψυχολογική στήριξη.

Η σωστή πληροφόρηση του ασθενούς από το χειρουργό, διαλύει παράλογες φαντασιώσεις φόβου, που ενισχύονται από έλλειψη σωστής και επαρκούς πληροφόρησης.

Νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενής

Το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να έχει επαρκή εκπαίδευση όχι μόνο όσο αφορά τη σωματική φροντίδα αλλά και τη ψυχολογική φροντίδα και υποστήριξη του ασθενή. �Πρέπει να επικοινωνεί με τον χειρουργικό ασθενή, να δίνει προσοχή και ευαισθησία στις ανησυχίες και το άγχος που βιώνει.

ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ

• Σώμα και ψυχή είναι –και πρέπει να θεωρούνται- αλληλένδετα και σε συνεχή αλληλεπίδραση το ένα με το άλλο. Επομένως, η πραγματικά ανθρώπινη προσέγγιση σημαίνει κατανόηση της ψυχολογικής κατάστασης του πάσχοντος και προθυμία στο να λυθούν οι ενδεχόμενες απορίες.

Είναι αυτονόητο ότι η ενασχόληση του ιατρο-νοσηλευτικού και με τον ψυχισμό του ασθενή θα του μεταδώσει το συναίσθημα του πραγματικού ενδιαφέροντος γι΄αυτόν.

​

Ένα ενδιαφέρον που ξεπερνάει τα όρια της ευγένειας και της φιλικότητας προς αυτόν, του μεταδίδει το συναίσθημα ότι τον κατανοούμε και τον βλέπουμε σαν ολοκληρωμένη ανθρώπινη οντότητα (σώμα +ψυχή)

​

​

Όταν ο ασθενής το νιώσει αυτό και το βιώσει τότε θα μας εμπιστευτεί και θα αφεθεί στα χέρια μας ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ και ΑΓΧΟΣ.