​

გიორგი გრიგოლაშვილი,

თსუ-ის სტუდენტური სერვისების და

კარიერული განვითარების ცენტრის

ხელმძღვანელი

​

​

​

​

​

​

​

​

​

• ტექსტის მომზადებისათვის აუცილებელი პრინციპები
• სამეცნიერო ესეს მიზანი
• სტრუქტურა
• წყაროებთან მუშაობა
• პლაგიატი
• ესეს გაფორმება

​

• განსაზღვრეთ მიზანი
• იყავით კონკრეტულნი
• წერეთ მკითხველისთვის
• ძირითადი აზრი დასაწყისშივე წარმოადგინეთ
• დაალაგეთ აზრები და ინფორმაცია
• დააჯგუფეთ აზრები
• ორგანიზებული სახე მიეცით თქვენს აზრებს
• გადახედეთ შედეგს

​

1 .თემა

​

• რას ეხება წერილობითი დავალება?

​

• რა გაინტერესებთ მოცემული თემის ფარგლებში?

​

• არის რამე, რის თაობაზეც უკვე გაქვთ გარკვეული მოსაზრებები ან გსურთ, რომ მეტი იცოდეთ?

​

• კონკრეტულად რა მოთხოვნებს გიყენებთ მიღებული დავალება, როგორ უნდა შეხედოთ თემას?

2. მკითხველი

• ვინ წაიკითხავს თქვენს ნაშრომს? რა იციან და რას ფიქრობენ თქვენი მკითხველები განსახილველ საკითხზე?

​

• ხასიათდებიან თუ არა თქვენი მკითხველები რაიმე ნიშან-თვისებით, რომელმაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ნაშრომის აღქმაზე?

​

• რა ურთიერთობა გაქვთ მკითხველთან? რამდენად ფორმალური ან არაფორმალური უნდა იყოს თქვენი ნაშრომი?

​

• რა გსურთ, რომ იფიქრონ ან მოიმოქმედონ თქვენმა მკითხველებმა ნაშრომის წაკითხვის შემდეგ?

3. მიზანი

•  რა მიზანს ისახავს თქვენი დავალება? მაგალითად, რაიმე უნდა ახსნათ, თუ კონკრეტული პოზიციის დასაბუთებას უნდა შეეცადოთ?

​

• რატომ წერთ? რისი მიღწევა გსურთ თქვენი ნაშრომით?

​

•  რა გზით შეიძლება მიზნის სრულად მიღწევა?

4. კვლევა

​

•  რა სახის მტიცებულებები –ფაქტები, მაგალითები, ექსპერტთა მოსაზრებები– გამოგადგებათ ყველაზე მატედ თქვენს ნაშრომში განასახილველი საკითხის, მკითხველის და მიზნის გათვალისწინებით?

​

• მოითხოვს თუ არა თქვენი დავალება ინფორმაციის წყაროების მოძიებას ან სხვა ისეთი კვლევის ჩატარებას, როგორიცაა გამოკითხვა, ინტერვიუ ანდა ექსპერიმენტი?

​

•  დავალების მოთხოვნების გარდა, რა დამატებითი ინფორმაცია გჭირდებათ ნაშრომში განსახილველ საკითხზე? როგორ მოიპოვებთ მას?

​

• წყაროების ციტირების რომელ სტილს გამოიყენებთ ნაშრომში?

1. შესავალი

ჩვეულებრივ, ეს ერთი (ორი ან მეტი) აბზაცია, რომელიც განსახილველ თემასა და ესეს ძირითად იდეას _ საკვანძო დებულებას გადმოგვცემს

​

2. განმავითარებელი აბზაცი

აყალიბებს ცენტრალური იდეის და თემის სხვადასხვაასპექტს. ის შეიძლება განიხილავდეს მიზეზებს, შედეგებს, მაგალითებს, პროცესებს, კლასიფიკაციას ანდა შედარებებს. ის, აგრეთვე, შეიძლება აღწერდეს ან მოგვითხრობდეს რამეს.

​

3. დასკვნა

მოიცავს აზრებს, რომლებიც ჩამოყალიბებულია ესეში. ესაა დასკვნითი, საბოლოო სიტყვა.

• ესეს, ისევე, როგორც აბზაცს, ერთი მთავარი წამყვანი აზრი აქვს

​

• საკვანძო დებულებაში გადმოცემულია აზრი, დამოკიდებულება ან იდეა და არა უბრალოდ თემა, რომელიც ესეში იქნება ჩამოყალიბებული და განვითარებული.

​

• საკვანძო დებულება უნდა გამოხატავდეს აზრს, შეხედულებას და არა ფაქტს, რომლის ჭეშმარიტებაშიც ძნელად თუ შეიძლება ეჭვი შეეპაროს ვინმეს.

​

• საკვანძო დებულება უნდა გამოხატავდეს მხოლოდ ერთ იდეას ერთ თემასთან დაკავშირებით, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ნაშრომი დაკარგავს ერთიანობას.

არგუმენტირებული ესე შეიძლება კომპონენტებად ან ეტაპებად დაიყოს, რომელთაგან

შემდეგი ოთხი თითქმის ყოველთვის უნდა იყოს:

​

​

1. შესავალი,
2. საკითხის დასმა,
3. მოსალოდნელი წინააღმდეგობა

(4) დასკვნა.

• მონახაზი, გეგმა

ესეს ასეთი სტრუქტურა აქვს:

​

1. არგუმენტი

ა) ქვეარგუმენტი

1. მაგალითი

​

2. არგუმენტი

ა) ქვეარგუმენტი

(1) მაგალითი

• მოიყვანეთ მხოლოდ 3-5 არგუმენტი;

​

• არგუმენტების დალაგების თანმიმდევრობა (სიძლიერის მიხედვით) აუდიტორიაზეა დამოკიდებული, თუმცა რეკომენდებულია სიძლიერით მეორე არგუმენტი პირველ ადგილზე მოთავსდეს, შემდეგ ყველაზე სუსტი არგუმენტი და ბოლოს ყველაზე ძლიერი;

​

• ცუდი არგუმენტი ფარავს დანარჩენ კარგ/ძლიერ არგუმენტებს;

​

• არგუმენტთა რაოდენობა ვერასოდეს ჩაანაცვლებს მათ ხარისხს;

40 სიტყვაზე ნაკლები ამონარიდის მოტანა:

• 40 სიტყვაზე ნაკლები ამონარიდი ბრჭყალებში უნდა ჩაისვას და ტექსტში უნდა იყოს ჩართული.

40 სიტყვაზე მეტი

• 40 სიტყვაზე მეტი ამონარიდი ბრჭყალებში არ უნდა ჩაისვას და ტექსტში არ უნდა იყოს ჩართული.

ავტორთა ციტირება

1. ავტორი, რომელსაც არ მოიხსენიებთ ტექსტში - ფრჩხილებში ჩასვით მისი გვარი და წყაროს გამოცემის თარიღი.
2. ავტორი, რომელსაც მოიხსენიებთ ტექსტში - აღარ არის საჭირო მისი მითითება ფრჩხილებში. ავტორის გვარის გვერდით მიუთითეთ თარიღი.
3. ნაშრომი, რომელსაც ორი ავტორი ჰყავს (Pepinsky & DeStefano, 1987).
4. უცნობი ავტორის ნაშრომი ანონიმური ნაშრომის შემთხვევაში ავტორის გვარის ნაცვლად ნაშრომის სათაური მიუთითეთ. სათაური ბრჭყალებში უნდა ჩაისვას
5. ერთისა და იმავე ავტორის ორი ან მეტი შრომა -(Gardnei, 1973). (Gardnei, 1975).
6. ელექტრონული წყაროების ციტირება ექვემდებარება ზემოთ აღნიშნულ ციტირების სტანდარტებს. მითითებული უნდა იყოს ავტორის გვარი და გამოქვეყნების თარიღი. მხოლოდ ამ შემთხვევაში, ამონარიდის მოტანისას, სტატიისა და წიგნებისაგან განსხვავებით, გვერდის ნაცვლად აბზაცის ნომერი უნდა მიუთითოთ
7. არაპირდაპირი წყარო - სიტყვა ,,ციტირებული“

წიგნები

​

1. წიგნი, რომელსაც ერთი ავტორი ჰყავს: Rodriguez, R. (1982). A Hanger of Memory: The Education of Richard Rodrigeues. Boston: Godine.
2. წიგნი, რომელსაც 2 ან მეტი ავტორი ჰყავს: Nesselroade, J.R., & Baltes, P.B. (1999). Longitudinal research in behavioral studies. New York: Academic Press.
3. წიგნი რომელსაც რედაქტორი ჰყავს: რედაქტორთა სახელები მიუთითეთ, როგორც ავტორის სახელი და გვარი, მაგრამ ფრჩხილებში შემოკლებული ფორმით მოცემული უნდა იყოს: „(რედ.)“.
4. წიგნი, რომლის ავტორი მკვლევართა ჯგუფია: ასეთ შემთხვევაში, ჯგუფის სახელი უნდა მიუთითოთ, როგორც ინდივიდუალური საკუთარი სახელი.
5. წიგნი რომლის ავტორი უცნობია: უნდა მიუთითოთ წიგნის სახელწოდება ანბანური თანმიმდევრობით.

​

კაჭარავა ლ., მარწყვიშვილი ხ., ხეჩუაშვილი ლ.��აკადემიური წერა დამწყებთთათვის�� სოციალურ მეცნიერებათა ცენტრი�თბილისი, 2007

პერიოდული გამოცემები: სამეცნიერო ჟურნალები, ჟურნალები და გაზეთები:

1. სტატიის სათაური ბრჭყალებში არ უნდა ჩაისვას. ჟურნალის სახელწოდება დახრილი უნდა იყოს.
2. თუ ჟურნალს აქვს ცალკეული გამოცემები და ნომრები, აუცილებლად უნდა იყოს აღნიშნული, ასევე, ნომრის გამოცემის სრული თარიღი და სტატიის გვერდები უნდა იყოს დაფიქსირებული, ოღონდ აბრევიტურის (გვ.) გარეშე.

​

• არაბული ა., ქართული მეტყველების კულტურა, გამომცემლობა „უნივერსალი~, თბილისი,2004.
• გუტბროდი ჰ., დანელია ნ. საქმიანი ურთიერთობები. გამომცემლობა `უნივერსალი~, თბილისი,2006.
• თვალთვაძე დ., გაფრინდაშვილი ნ. მართლწერის წესები და სავარჯიშოები, თბილისი, 2004.
• შალამბერიძე გ., ქართული მართლწერა, გამომცემლობა „განათლება~, თბილისი, 1965.
• შანიძე ა., ქართული ენის გრამატიკის საფუძვლები, თსუ, თბილისი, 1973.
• Regina L Smalley., Mary K. Ruetten., & Joann Rishel Kozyrev (2000). Refining Composition Skills.

Heinle & Heinle: Thomson Learning.

• Writing Tutorial Services, Indiana University, Bloomington, IN. Plagiarism: What It is and How to Recognize and Avoid It. Published in http://www.indiana.edu/~wts/pamphlets/plagiarism.shtml(2004). bolo naxva 15.08.2007

​