1 of 8

Vesuvius IV

Pliny, Epistulae 6.16.5b-6

Letter 3D

Tier 1

Text and images © Andrew Olimpi 2025

2 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

In caelō magna nūbēs oritur. Plīnius nūbem magnam procul videt.

3 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

Plīnius contentus nōn est, nam nūbem īnvestīgāre vult, sed nūbēs est procul ā Mīsēnō.

4 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

“Unde nūbēs vēnit?” Plīnius rogāvit. “ Nōn possum vidēre ē quō haec nūbēs magna vēnit.”

Tandem Plīnius cognōscit montem ē quō nūbēs vēnit.

cognoscit: recognizes

5 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

“Ecce,” inquit, “Nūbēs ē monte Vesuviō vēnit.”

6 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

Ego nūbem cūriōsus videō.

Ego “Ō avuncule,” inquam, “fōrma nūbis est similis arborī. Ecce truncum et rāmōs videō!

7 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

"Ecce," inquam ego, "interdum nūbēs est candida, et interdum nūbēs est sordida. Cūr?”

interdum: sometimes

8 of 8

Text and images © Andrew Olimpi 2025

Avunculus meus respondit: “Nūbēs magna est. Ubīque sunt terra et cinis.

Nūbēs magna multum terrae vel multum cineris absorbet. Tū potes vidēre terram et cinerem in nūbe!”