دوره آموزشی 22 درس�درس 9. وعده های خدا به ابراهیم�مطالعۀ هفتگی�پیدایش 30-32، اول تیموتائوس 4-6�آیاتی برای مطالعه� پیدایش 13، غلاطیان 3

CBM22-09.

God´s Promises to Abraham

WEEKLY READINGS

Genesis 30 - 32, 1 Timothy 4 – 6

READING FOR STUDY PAPER

Genesis 13, Galatians 3

ابراهیم – دوست خدا

• About 2,000 years before Jesus was born, there lived a man named Abraham, who is spoken of in the Bible as the friend of God (Isaiah, chapter 41, verse 8).

​

• He lived in the town of Ur, which was in the land we now call Iraq, about 800 miles to the east of the land of Israel. The people of Ur knew nothing of the true God. They worshipped many false gods, chief of which was the moon. The ruins of a temple built to the moon-god have been found there.

• حدود 2000 سال پیش از میلاد مسیح، مردی به نام ابراهیم زندگی می کرد که طبق گفتۀ کتاب مقدس، به عنوان دوست خدا نام گرفته بود. (اشعیا باب 41، آیۀ 8)

​

• او در شهری از اور کلدانیان که امروزه به نام عراق می شناسیم، حدود 1280 کیلومتر به سمت شرق سرزمین اسرائیل، زندگی می کرد. مردم آن شهر از خدای حقیقی هیچ چیز نمی دانستند. آنها خدایان ساختگی را می پرستیدند.

Abraham – the friend of God

پیامی از طرف خدا

• One day Abraham received a message from God. We can read this message in Genesis, chapter 12, verse 1,

​

• "Now the Lord had said unto Abram, `Get thee out of thy country, and from thy kindred, and from thy father´s house, unto a land that I will shew thee´. “

​

• He was told to leave his own land, and his own people, and travel to a country that God would show him. I wonder how we should feel if we received such a message? (And of course travelling was far more difficult and far more dangerous in those days).

​

• روزی ابراهیم پیامی از جانب خدا دریافت کرد. می توانیم آنرا در پیدایش باب 12، آیۀ 1 بخوانیم:

​

• "و خداوند به ابرام گفت: از ولایت خود، و از مولد خویش و از خانۀ پدر خود بسوی زمینی که به تو نشان دهم بیرون شو."

​

• به او گفته شد که سرزمین و مردم خود را ترک کرده، به سوی سرزمینی که خدا به او نشان می دهد، سفر کند. اگر ما چنین پیغامی دریافت کرده بودیم، چه حسی داشتیم؟ (و البته سفر کردن در آن زمان، بسیار سخت تر و خطرناک تر از امروز بود).

A message from God

از ابراهیم جمیع قبایل برکت خواهند یافت

• When He told Abraham to do this, God also told him, (verses 2-3) "And I will make of thee a great nation, and I will bless thee, and make thy name great; and thou shalt be a blessing. And I will bless them that bless thee, and curse him that curseth thee: and in thee shall all families of the earth be blessed."

​

• Abraham believed the promises that God had made, and he obeyed Him. The writer to the Hebrews tells us that Abraham, "...went out, not knowing whither he went" (Hebrews, chapter 11, verse 8).

• خدا همچنین به او گفت: (آیۀ 2-3) "و از تو امتی عظیم پیدا کنم و تو را برکت دهم، و نام تو را بزرگ سازم، و تو برکت خواهی بود. و برکت دهم به آنانی که تو را مبارک خوانند، و لعنت کنم به آنکه تو را ملعون خواند. و از توجمیع قبایل جهان برکت خواهند یافت."

​

• ابراهیم به وعدۀ خدا ایمان آورد و آنرا اطاعت کرد. در عبرانیان دربارۀ ابراهیم می گوید: "... بیرون رفت به سمت آن مکانی که می‌بایست به میراث یابد. پس بیرون آمد و نمی دانست به کجا می ‌رود" (عبرانیان، باب 11، آیۀ 8).

In Abraham all nations will be blessed

تمام این سرزمین را که می‌بینی

• At length he reached the land of Israel with his wife, Sarah, and his nephew, Lot. Now read Genesis, chapter 13, again.

​

• You will see how Lot chose the best of the land and Abraham was left to find pastures for his flocks and herds in the more barren parts of the country.

​

• But God was with Abraham, and enlarged upon the promises He had made to him in Ur,

​

• "All the land which thou seest, to thee will I give it, and to thy seed for ever. And I will make thy seed as the dust of the earth" (Genesis, chapter 13, verses 15-16).

• سرانجام او همراه همسر و برادر زاده اش لوط به سرزمین اسرائیل رسیدند. حالا دوباره پیدایش باب 13 را بخوانید.

​

• خواهید دید که چونه لوط بهترین قسمت سرزمین را انتخاب کرد و ابراهیم برای یافتن چراگاه برای چراندن گلۀ خود به جستجو پرداخت.

​

• اما خدا با ابراهیم بود و وعده های خود را به او در شهر اور بیشتر کرد.

​

• " تمام این سرزمین را که می‌بینی، تا ابد به تو و نسل تو می‌بخشم. نسل تو را مانند غبار زمین بی‌شمار می‌گردانم " (پیدایش باب 13، آیۀ 15-16)

All the land you see

وعده ای شگفت انگیز

• Did you notice that this time God promises Abraham the land for ever?

​

• To possess the land for ever, Abraham would have to live for ever, so God was really promising him eternal life.

​

• Besides this, God promises it to Abraham´s seed, or son. At that time Abraham and Sarah had no children.

​

• God promised him a `seed´, or son, who should share the land with him. He also promised that Abraham´s descendants should become a great nation.

• آیا توجه کردید که این بار خدا به ابراهیم سرزمینی را برای همیشه وعده داد؟

​

• برای داشتن همیشگی این سرزمین، ابراهیم باید برای همیشه زنده باشد، بنابراین خدا داشت به ابراهیم وعدۀ یک زندگی جاوید را می داد.

​

• از این گذشته خدا به ابراهیم وعده یک ذریت یا یک پسر داد. در آن زمان ابراهیم و ساره فرزندی نداشتند.

​

• خدا به ابراهیم وعدۀ فرزندی را داد که شریک سرزمین او می باشند. او همچنین به ابراهیم وعده داد که نسل او به قوم عظیمی تبدیل خواهد شد.

A wonderful promise

خدا با ابراهیم عهدی بست

• Turn to chapter 15, and here you will find that God again repeats and enlarges upon His promises to Abraham.

​

• Time had gone by and Abraham was getting old. The promised son had not been given. But once more God assured him that he should have a son, and that his descendants should be as great in number as the stars in the sky.

• به باب 15 بروید و ببینید که چگونه خدا وعده های خود به ابراهیم را بیشتر می کند.

​

• زمان سپری شد و ابراهیم پیر شد. از پسری که وعده شده بود، هیچ نشانه ای وجود نداشت. اما خدا بار دیگر او را از داشتن یک پسر مطمئن ساخت و به او گفت که نسل او بیشتر از ستاره های آسمان خواهد شد.

​

​

​

God’s covenant with Abraham

وعده ای که نمی تواند شکسته شود

• In verse 6 we read, "Abraham believed in the Lord; and He counted it to him for righteousness."�
• Abraham, like us, was not free from sin; but he trusted in God and because of this, God was pleased with him.

​

• This time we are told that God made a covenant with Abraham - that is a very solemn promise that can never be altered.

• در آیۀ 6 می خوانیم: "ابرام به خداوند اعتماد کرد و به همین سبب خداوند از او خشنود شده، او را پذیرفت "

​

• ابراهیم هم درست مثل ما از بند گناه آزاد نبود، اما او به خدا اعتماد کرد و به همین خاطر خدا از او خشنود شد.

​

• این بار می بینیم که خدا با او پیمانی رسمی می بندد که هرگز قابل تغییر نیست.

A promise that cannot be broken

مشعل فروزان از میان قطعه های گوشت گذشت

• You will read how this covenant was made in Genesis, chapter 15, verses 8-18. In the time of Abraham, a covenant was made by slaying an animal.

​

• Then the dead animal was divided, and the two people who were making the covenant walked between the pieces.

​

• In this case, God Himself did not walk between the pieces, but Abraham saw a burning lamp pass between them. The covenant was sure!

​

• می توانید چگونگی شکل گیری این پیمان را در پیدایش باب 15، آیۀ 8-18 بخوانید. در زمان ابراهیم، بستن عهد و پیمان، با ذبح کردن حیوان انجام می شد.

​

• سپس حیوانِ ذبح شده را قطعه قطعه می کردند و 2 نفر که پیمان بین آنها بود، در میان آن قطعه ها حرکت می کردند.

​

• در این مورد، خدا در میان قطعه های حیوانات حرکت نکرد بلکه ابراهیم مشعلی فروزان را دید که از میان آنها گذشت. پس به پیمان اطمینان کرد!

​

The burning lamp passed between the pieces of meat

فرزند موعود

• Abraham was 100 years old, and his wife 90, when at last God fulfilled His promise and gave them a son, whom they called Isaac.

​

• In Genesis, chapter 22, you will find a wonderful example of Abraham´s trust in God. Read the first 14 verses.

​

• God told Abraham to offer up his only son, Isaac, as a sacrifice. And yet God had promised that through Isaac Abraham´s descendants should become a great nation.

​

• ابراهیم 100 ساله و همسرش 90 ساله بودند که خدا درنهایت وعدۀ خود را به انجام رساند و به آنها پسری داد که او را اسحاق نامیدند.

​

• در پیدایش باب 22، می توانید نمونۀ شگفت انگیزی از اعتماد ابراهیم به خدا را ببینید. 14 آیۀ اول را بخوانید.

​

• خدا به ابراهیم گفت تنها پسر خود اسحاق را به عنوان قربانی تقدیم کن. این درحالی بود که خدا به او وعده داده بود که از نسل او قوم بزرگی خواهند شد.

The promised child

عبرانیان باب 11

What did Abraham do? He knew that God would keep His promises, and so Paul tells us in Hebrews, chapter 11, verses 17-19,

​

"By faith Abraham, when he was tried, offered up Isaac: and he that had received the promises offered up his only begotten son, of whom it was said, `That in Isaac shall thy seed be called´: "Accounting that God was able to raise him up, even from the dead; from whence also he received him in a figure.“

• ابراهیم چه کار کرد؟ او می دانست که خدا بر عهد خود پایبند است. پولس در عبرانیان باب 11، آیۀ 17-19 می گوید:

​

• " از روی ایمان، ابراهیم در وقت آزمایش اسحاق را به عنوان قربانی به خدا تقدیم نمود. آری، این مرد كه وعده‌های خدا را پذیرفته بود، حاضر شد یگانه فرزند خود را به خدا تقدیم نماید، با اینکه خدا به او گفته بود نسل او از اسحاق خواهد بود. ابراهیم خاطر جمع بود كه خدا قادر است اسحاق را حتّی پس از مرگ زنده گرداند. به عبارت دیگر او را به صورت نمونه ‌ای از مردگان باز یافت "

Hebrews Chapter 11

ابراهیم به رستاخیز ایمان داشت

Abraham was prepared even to offer up his beloved son, knowing that God would restore him to life.

​

No wonder God was pleased with his trust and obedience.

Read in Genesis, chapter 22, verses 15-18, the promises which God again made to him.

• ابراهیم حتی برای قربانی کردن پسر محبوب خود آماده بود زیرا می دانست خدا او را زنده خواهد کرد.

​

• تعجبی نیست که خدا از اعتماد و اطاعت او خشنود شد.

​

• در پیدایش باب 22، آیۀ 15-18 می توانید دربارۀ وعده های دیگری که خدا به او داد بخوانید

​

Abraham believed in resurrection

فرزندی بزرگتر از اسحاق

• These things happened nearly 4,000 years ago, and at first they don’t seem to matter very much to us. But Abraham had a son who was greater than Isaac.

​

• The first verse of the New Testament (Matthew, chapter 1, verse 1) speaks of, "Jesus Christ, the son of David, the son of Abraham. "Jesus, too, was the promised son of Abraham.

• این وقایع مربوط به حدود 4000 سال پیش هستند و ممکن است در ابتدا به نظرمان خیلی با اهمیت نباشند. اما ابراهیم پسری داشت که بزرگتر از اسحاق بود.

​

• آیۀ اول از عهد جدید (متی باب 1، آیۀ1) می گوید: "عیسی مسیح، پسر داوود، پسر ابراهیم" عیسی نیز فرزند موعود ابراهیم بود.

A greater seed than Isaac

یک ذریت، نه ذریت های بسیار

• Paul tells us this in Galatians, chapter 3, verse 16, "Now to Abraham and his seed were the promises made. He saith not, `And to seeds´, as of many; but as of one, `And to thy seed´, which is Christ."

​

• So the promises made to Abraham-that he should live for ever in the land of Israel and be a blessing to all nations, were also promises made to the Lord Jesus Christ. When He comes again to rule from Jerusalem, we shall see these promises fulfilled.

​

• پولس به ما در غلاطیان باب 3، آیۀ 16 می گوید: "وعده‌ها به ابراهیم و فرزند او داده شد و نمی‌گوید: فرزندان، تا شامل بسیاری گردد، بلكه به یک فرزند یعنی به مسیح اشاره می ‌کند."

​

• بنابراین وعده ها با ابراهیم بسته شدند و او می بایست برای همیشه در سرزمین اسرائیل زندگی کرده و برکتی برای همۀ قوم ها باشد. این وعده با عیسی مسیح نیز تحقق پیدا کرد. وقتی او دوباره بازگردد تا از اورشلیم سلطنت کند، می توانیم مشاهده کنیم که همۀ این وعده ها تکمیل شده اند.

​

One descendant not many

ما نیز در این وعده ها با ابراهیم شریک هستیم

• If we believe on Jesus, and do what He asks us, we too may share these promises.For if we belong to Christ, we too are Abraham´s seed.

​

• We read in the last verse of Galatians, chapter 3,"And if ye be Christ´s, then are ye Abraham´s seed, and heirs according to the promise."

​

• Then we, too, may share the promises. We may have eternal life, and help Jesus Christ in the great work of bringing happiness to the earth.

• اگر به عیسی مسیح ایمان داشته باشیم و کارهایی را که از ما خواسته است انجام دهیم، ما نیز در این وعده ها شریک می شویم. اگر متعلق به مسیح باشیم، ما نیز فرزندان ابراهیم هستیم.

​

• در آیۀ آخر از غلاطیان باب 3 می خوانیم: "و اگر متعلق به مسيح هستيد، فرزند ابراهيم و مطابق وعدۀ خدا وارث او هستيد."
•  
• پس ما هم می توانیم شریک در وعده ها باشیم. می توانیم زندگی جاودان داشته باشیم و به عیسی مسیح در کار بزرگش که آوردن شادی به زمین است، کمک کنیم.

We can share the promises God made to Abraham�

این وعده در زمان بازگشت به انجام خواهد رسید

• One of the promises was, "And in thy seed shall all the nations of the earth be blessed"(Genesis, chapter 22, verse 18).

​

• This promise will be fulfilled when Jesus returns to set up the Kingdom of God.

​

• باید به یاد داشته باشید که یکی از وعده ها این بود که: "تمام‌ ملّتها از من ‌خواهند خواست‌، همان ‌طور كه ‌نسل ‌تو را بركت ‌داده‌ام، نسل‌ آنها را هم‌ بركت‌ دهم‌ " (پیدایش باب 22، آیۀ 18)

​

• این وعده در زمان بازگشت عیسی و برقراری پادشاهی خدا، به انجام خواهد رسید.

​

The promise to be fulfilled when Jesus returns

پس ابراهیم چه می شود؟

• But, you may be thinking, "What of Abraham? He never received the promises, and he is dead".�
• This is true. But God´s promises cannot fail. When Jesus comes again, He will raise Abraham and Isaac from the dead - and many others besides - and they will live for ever upon this earth, enjoying those blessings which God promised them so long ago.

• اما ممکن است با خود فکر کنید که "پس به ابراهیم چه چیزی رسید؟ او هیچکدام از وعده ها را دریافت نکرد و مرد."

​

• درست است اما در وعده های خدا اشتباهی نیست. وقتی عیسی دوباره بیاید، او ابراهیم، اسحاق و بسیاری دیگر را از مرگ بلند خواهد کرد و آنها تا ابد روی زمین زندگی کرده و از برکاتی که خدا بسیار قبل از آن به آنها وعده داده بود، لذت خواهند برد.

What will happen to Abraham?

خلاصه

1. Abraham was called by God to leave Ur and go to an unknown country.

2. This country was the land of Israel, and God promised that Abraham should possess it for ever.

3. He also promised that Abraham should have a son; that his descendants should become a great nation, and that his son would be a blessing to all nations.

4. Abraham had a son, Isaac, born miraculously when his parents were very old. Jesus Christ is also a son, or descendant, of Abraham (and He, too, was born miraculously - of a virgin).

5. If we belong to Christ, we are counted as children of Abraham, and may share the promises made to him.

6. These promises will be fulfilled when Jesus comes back, and sets up the Kingdom of God.

1. ابراهیم از جانب خدا خوانده شد تا اور کلدانیان را ترک کند و به سرزمینی ناشناخته برود.

2. این سرزمین همان اسرائیل بود، و خدا به ابراهیم وعده داد که آن سرزمین را تا ابد تصرف می کند.

3. او همچنین به ابراهیم پسری وعده داد، که نسل او بسیار عظیم شده و باعث برکت تمام ملتها می شود.

4. ابراهیم پسری به نام اسحاق داشت که به شکل معجزه آسایی در زمان کهنسالی والدینش متولد شد. عیسی مسیح نیز پسر یا نسل ابراهیم بود (او نیز به شکل معجزه آسایی از یک باکره متولد شد).

5. اگر ما متعلق به مسیح هستیم، ما نیز فرزندان ابراهیم محسوب می شویم و می توانیم در وعده ها با او شریک شویم.

6. این وعده ها در زمان بازگشت عیسی و برقراری پادشاهی خدا، تکمیل خواهند شد.

Summary

ضمیمه:�یک پیشنهاد

• All this about the seed of Abraham is somewhat difficult to understand the first time. But it is very important.

​

• Why not read this section through once again - now!

• درک این مطالب دربارۀ نسل ابراهیم برای اولین بار قدری مشکل، اما بسیار مهم است.

​

• چرا الان یکبار دیگر آنرا نخوانیم؟

Postscript:

A suggestion