�

Ο παγωτατζής

​

​

Αλέξανδρος

Τα παλιά τα χρόνια δεν πουλούσαν το καλοκαίρι παγωτά σε σούπερ μάρκετ και σε περίπτερα.

Τα παγωτά τα πουλούσε ο παγωτατζής!!!

​

Με ποδήλατο ή με το καροτσάκι έκανε βόλτες στις γειτονιές, στα δημοτικά σχολεία, στις εκκλησίες τις Κυριακές, στις πλατείες, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος και πουλούσε τα παγωτά του!!!

​

Μέσα σε ένα μεγάλο κάδο με πάγο έριχναν στρώσεις αλάτι για να διατηρείται η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν.

Εκεί βύθιζαν ένα δεύτερο κάδο πιο μικρό, γεμάτο παγωτό, το οποίο κάθε λίγο ανακάτευαν με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα για να μην κρυσταλλώσει.

​

«Ο παγωτατζής...», «Στο ξυλάκι το ‘χω», «Μια πεντάρα το χωνάκι κρύο σαν το πεπονάκι» φώναζε η ασπροφορεμένη φιγούρα του καλοκαιριού με την ποδιά και το καπελάκι, ο παγωτατζής. 

​

Οι δημοφιλέστερες γεύσεις ήταν η κρέμα, η σοκολάτα, και βέβαια το δοξασμένο πολίτικο καϊμάκι με την ασύγκριτη μαστιχάτη υφή.

Έβαζε τη γεύση παγωτό που ήθελες σε χωνάκι ή σε ξυλάκι και έτσι το έτρωγες με ευκολία!!!

​

Στην Ελλάδα η πρώτη γαλακτοβιομηχανία άνοιξε το 1934.

Λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε μεγάλη γαλακτοβιομηχανία, με έδρα τις Σέρρες.

Τότε κυκλοφόρησε το πρώτο τυποποιημένο παγωτό.

​

Σας Ευχαριστώ !!!!!!