ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ
σελ.101-104
Γνωρίζουμε τα ζώα της ιστορίας
Ενυδρίδα ή βίδρα (Lutra lutra)
�Η ενυδρίδα ή βίδρα, είναι θηλαστικό που ζει στην πατρίδα μας.
Ανήκει στην ίδια οικογένεια με τις νυφίτσες και τα κουνάβια και μοιάζουν μεταξύ τους.�
Είναι υδρόβιο ζώο. Μπορεί να κολυμπήσει κάτω από το νερό για εκατοντάδες μέτρα. Τρέφεται με ψάρια και άλλα υδρόβια ζώα.
Η φωλιά της βρίσκεται κοντά στο νερό, είναι υπόγεια και έχει πάντα δύο ανοίγματα.
�Είναι ζώο παιχνιδιάρικο ,σε όλη της τη ζωή και εξημερώνεται εύκολα, όταν συλληφθεί σε μικρή ηλικία.
Στην περιοχή μας η βίδρα φωλιάζει κατά μήκος των όχθων και ζει μέσα στα ποτάμια.
Έχουν λεπτό κορμό (μήκους 55-85 εκ.), μακρύ λαιμό, μακριά ουρά (35-55 εκ.), μικρά αυτιά και κοντά πόδια. Πολλές φορές στέκονται στα δύο πίσω πόδια. Η γούνα τους είναι χρώματος σκούρου καφέ στην πλάτη, πιο ανοιχτόχρωμη κάτω, ενώ στα μάγουλα και στο λαιμό είναι άσπρη.
Η γούνα της ενυδρίδας ,της προσφέρει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική μόνωση από το κρύο και την υγρασία.
Γεννά από ένα έως τέσσερα μωρά, τα οποία γεννιούνται τυφλά.
Αρχικά θηλάζουν και παραμένουν υπό την προστασία της μητέρας τους περίπου 14 μήνες μέχρι να μάθουν να κυνηγούν μόνα τους.��
�Αιχμάλωτες βίδρες μπορούν να φθάσουν στην ηλικία μέχρι 22 ετών. Στη φύση, που ζουν οι βίδρες δεν μπορούν να φτάσουν σε αυτή την ηλικία. Οι εχθροί της βίδρας είναι ο λύκος, ο λύγκας, οι αετοί και τα ελεύθερα σκυλιά . Ωστόσο ο πιο επικίνδυνος εχθρός της ενυδρίδας, είναι ο άνθρωπος.�Η καταστροφή και η ρύπανση των υδάτων, η διατάραξη του φυσικού περιβάλλοντος τα μολυσμένα ψάρια, είναι ο κύριος λόγος που οι ενυδρίδες δεν θα καταφέρουν να φτάσουν σε μεγάλη ηλικία.
Εχθροί
Προτιμά ρηχά ποτάμια με κατάφυτες όχθες και βάλτους με πλούσια βλάστηση. Η μείωση αυτών των οικοτόπων καθώς και το κυνήγι έχουν περιορίσει την βίδρα αισθητά.�Αναζητά για την διαμονή της γλυκά πεντακάθαρα νερά, πλούσια σε ψάρια και όχθες με πυκνή βλάστηση ώστε να της παρέχεται επαρκής κάλυψη.�
Μαμά και μωρό.
Η χελώνα του γλυκού νερού επιβιώνει σε ορισμένες μικρές λίμνες που παραμένουν στις κοίτες ποταμών στις πεδιάδες της πατρίδας μας.
Η συλλογή τους για ενυδρεία αλλά και η απουσία των επιφανειακών νερών στις πεδινές περιοχές έχουν μειώσει τους αριθμούς τους.�
�
�