1 of 53

Κυκλοφορικό σύστημα

2 of 53

3 of 53

Πρόσθια όψη

4 of 53

Τετράχωρη καρδιά

δεξιός κόλπος και τριγλώχινη βαλβίδα

δεξιά κοιλία και πνευμονική βαλβίδα

αριστερός κόλπος και μιτροειδής βαλβίδα

αριστερή κοιλία και αορτική βαλβίδα

διάφραγμα

5 of 53

Οπίσθια όψη

6 of 53

ΕΚΦΕ ΑΙΓΙΟΥ

6

7 of 53

Η αντίθετη κίνηση, κατά τη φάση της διαστολής, συμβάλλει στην χάλαση και πλήρωση των κοιλιών. Η περιστροφική αυτή κίνηση της καρδιάς, ιδιαίτερα αποδοτική για το μηχανικό έργο της αριστερής κοιλίας, συντελείται λόγω της διάταξης των μυοκαρδιακών ινών, η οποία είναι σπειροειδής, με συνέπεια οι μυοκαρδιακές ίνες κοντά στο επικάρδιο να ευρίσκονται υπό γωνία με αυτές κοντά στο ενδοκάρδιο . Η γωνία αυτή μειώνεται όταν υπάρχει διάταση της αριστερής κοιλίας, με αποτέλεσμα την αντίστοιχη ελάττωση της περιστροφικής κίνησης και της συνολικής απόδοσής της.

https://www.youtube.com/watch?v=riWaKP7zcFs

8 of 53

Η καρδιά και οι βαλβίδες σε δράση

9 of 53

Πρόπτωση βαλβιδας

10 of 53

Προσθετική βαλβίδα

11 of 53

Οι βαλβίδες σε δράση

https://www.youtube.com/watch?v=AHBzu5zhFuA

https://www.youtube.com/watch?v=DzoLce84cag

https://www.youtube.com/watch?v=_qmNCJxpsr0

12 of 53

Τενόντια νήματα

Broken heart syndrome

13 of 53

Ερεθισματαγωγό Σύστημα �= ειδικά μυϊκά κύτταρα που ‘παράγουν ηλ.ρεύμα’ �(αλλά ελέγχονται και από το αυτόνομο νευρικό σύστημα)

Ίνες Purkinje

Οι τρεις φυσικοί βηματοδότες

της καρδιάς

Είναι από τους πιο πολύπλοκους ιστούς της καρδιάς. Ο φλεβόκομβος βρίσκεται στο δεξιό κόλπο στη σύνδεση της τελικής ακρολοφίας με το φλεβικό ιστό (άνω και κάτω κοίλη φλέβα). Eίναι μια μικρή, επίπεδη, ελλειψοειδής λωρίδα από εξειδικευμένο μυϊκό ιστό, πλάτους 3 mm, μήκους 15 mm και πάχους 1 mm. Οι μυϊκές ίνες από τις οποίες αποτελείται έχουν διάμετρο 3-5 μm, ενώ οι μυϊκές ίνες του μυοκαρδίου των κόλπων έχουν διάμετρο 10-15 μm. Οι ίνες του μυοκαρδίου των κόλπων αποτελούν συνέχεια των ινών του φλεβόκομβου, κατα τέτοιο τρόπο ώστε το οποιοδήποτε δυναμικό δράσης που εμφανίζεται στο φλεβόκομβο να επεκτείνεται αμέσως προς το μυοκάρδιο των κόλπων. Ένα χαρακτηριστικό του φλεβόκομβου είναι ότι αποτελείται από συνεκτικό ιστό, κυρίως κολλαγόνο και ινοβλάστες, το ποσοστό του οποίου διαφέρει ανάλογα με το είδος του οργανισμού.Τα κύτταρα στο φλεβόκομβο χαρακτηρίζονται από το ότι δεν έχουν δυναμικό ηρεμίας, αλλά αντί αυτού παράγουν κανονικά, αυτόματα δυναμικά δράσης.Αντίθετα από τα δυναμικά δράσης μη-βηματοδοτικών κυττάρων στην καρδιά το ρεύμα εκπόλωσης φέρεται πρώτιστα από τα σχετικά αργά, εσωτερικά ρεύματα ασβεστίου αντί για τα γρήγορα ρεύματα νατρίου.

The cells of the SA node are spread out within a mesh of connective tissue, containing nerves, blood vessels, collagen and fat. Immediately surrounding the SA node cells are paranodal cells.^[7] These cells have structures intermediate between that of the SA node cells and the rest of the atrium.^[8] The connective tissue, along with the paranodal cells, insulate the SA node from the rest of the atrium, preventing the electrical activity of the atrial cells from affecting the SA node cells.^[9] The SA node cells are smaller and paler than the surrounding atrial cells, with the average cell being around 8 micrometers in diameter and 20-30 micrometers in length (1 micrometer= 0.000001 meter).^[10] Unlike the atrial cells, SA node cells contain fewer mitochondria (the power plant of the cell), fewer myofibers (the contractile machinery of the cell), and a smaller sarcoplasmic reticulum (a calcium storage organelle that releases calcium for contraction). This means that the SA node cells are less equipped to contract compared to the atrial and ventricular cells.^[11]

Action potentials pass from one cardiac cell to the next through pores known as gap junctions. These gap junctions are made of proteins called connexins. There are fewer gap junctions within the SA node and they are smaller in size. This is again important in insulating the SA node from the surrounding atrial cells.^[12]^[13]

14 of 53

15 of 53

Βραδυκαρδία

16 of 53

Κολπική Μαρμαρυγή

17 of 53

Τεχνητός βηματοδότης

18 of 53

Στεφανιαία κυκλοφορία (αρτηρίες)

19 of 53

Στεφανιαία κυκλοφορία (φλέβες)

20 of 53

Το δίκτυο διανομής: αιμοφόρα αγγεία

Αρτηρίες → αρτηρίδια → τριχοειδή → φλεβίδια → φλέβες

21 of 53

22 of 53

Τριχοειδές πλέγμα

23 of 53

24 of 53

Αγγειογένεση

Αγγειογένεση σε όγκους

25 of 53

26 of 53

27 of 53

28 of 53

29 of 53

Το αίμα

30 of 53

31 of 53

Ερυθροκύτταρα

Λεμφοκύτταρο

Ουδετερόφιλο

Ηωσινόφιλο

Μονοκύτταρο

Θρομβοκύτταρο

Βασεόφιλο

Ουδετερόφιλο

Λεμφοκύτταρο

Αιμοπετάλια

32 of 53

33 of 53

34 of 53

Μακροφάγα

35 of 53

Μακροφάγα

36 of 53

Μακροφάγα

37 of 53

Ινώδες

Αιμοπετάλια

38 of 53

39 of 53

Προτάσεις:

Δραστηριότητα: οι εξετάσεις γενικής αίματος
Πείραμα με ταυτοποίηση ομάδων αίματος
Η γενετική των ομάδων αίματος – παιχνίδι
Παρακολούθηση video – συζήτηση

40 of 53

40

ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα

Ερυθρά αιμοσφαίρια

41 of 53

41

42 of 53

42

Ερυθρά αιμοσφαίρια ανθρώπου, αιμοπετάλια και Τ- λεμφοκύτταρα, (κόκκινα =ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια =κίτρινα, Τ- λεμφοκύτταρα =πράσινα)

www.DennisKunkel.com,

43 of 53

43

Πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα και μικρά μονοκύτταρα με χρώση.

44 of 53

Ομάδες αίματος�Αιμοδοσία

45 of 53

Karl Landsteiner (AU)

46 of 53

Αντιγόνα (συγκολλητινογόνα) και αντισώματα (συγκολλητίνες)

Ομάδα

Αντισώματα στο πλάσμα

Αντιγονα στα Ερ.Αιμ.

47 of 53

Rhesus

Σύστημα Rhesus

Οι Landsteiner, Levine και Weiner ανακάλυψαν το σύστημα Ρέζους το 1940. Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι ένα πρωτεΐνικό αντιγόνο της επιφάνειας των ερυθρών κυττάρων του πιθήκου Rhesus (Macaca mulatta) μπορεί να εντοπιστεί επίσης στα ερυθροκύτταρα του ανθρώπου.

Τα άτομα που έχουν αυτή την πρωτεΐνη χαρακτηρίζονται ως Rhesus θετικά (Rh +), ενώ εκείνα που δεν την έχουν ως Rhesus αρνητικά (Rh-). Αν αυτή η πρωτεΐνη ενεθεί σε άτομο Rh-, προκαλεί την απόκριση του ανοσολογικού συστήματος και κατά συνέπεια την παραγωγή αντισωμάτων αντι-Rh.

Αιμολυτικός ίκτερος των νεογνών

Ο παράγοντας Rh μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην περίπτωση που η μητέρα είναι Rh- και ο σύζυγος της Rh+. Στην περίπτωση αυτή το παιδί που θα γεννηθεί μπορεί να κληρονομήσει τον παράγοντα Rh από τον πατέρα και να γίνει Rh+. Η μητέρα έχει αρκετές πιθανότητες να αναπτύξει αντισώματα έναντι του παράγοντα Rh, αν ατά τη διάρκεια του τοκετού ή λίγο πριν, σπάσει ο πλακούντας, οπότε τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μηχανισμού της μητέρας έρχονται σε επαφή με τα ερυθρά αιμοσφαίρια του παιδιού. Αρχίζει τότε η διαδικασία παραγωγής αντισωμάτων αντί-Rh. Τα αντισώματα αυτά δε θα επηρεάσουν το παιδί το οποίο γεννιέται. Σε επόμενη όμως εγκυμοσύνη, αφού η μητέρα είναι ήδη ευαισθητοποιημένη (έχει αντισώματα έναντι του παράγοντα Rh), αν το έμβρυο είναι πάλι Rh+, θα πεθάνει, γιατί τα ερυθροκύτταρά του θα καταστραφούν από τα αντισώματα της μητέρας που διοχετεύονται. μέσω του πλακούντα στην κυκλοφορία του εμβρύου. Αυτό προλαμβάνεται, αν αμέσως μετά τον πρώτο τοκετό χορηγηθούν στη μητέρα αντί-Rh αντισώματα τα οποία θα εξουδετερώσουν τα αντιγόνα Rh. Με αυτόν τον τρόπο δε θα ευαισθητοποιηθεί η μητέρα για την παραγωγή αντί-Rh αντισωμάτων.

48 of 53

�Αντίδραση αντισωμάτων – αντιγόνων�Αιμοσυγκόλληση – θρόμβωση αίματος�

Τι θα γίνει αν βάλουμε αντι–Β

αντισώματα

σε αίμα ομάδας ΑΒ+ ;

49 of 53

Μια ακόμη μη συμβατή μετάγγιση: Από Α σε Β + θρόμβος

1 of 53

2 of 53

3 of 53

4 of 53

5 of 53

6 of 53

7 of 53

8 of 53

9 of 53

10 of 53

11 of 53

12 of 53

13 of 53

14 of 53

15 of 53

16 of 53

17 of 53

18 of 53

19 of 53

20 of 53

21 of 53

22 of 53

23 of 53

24 of 53

25 of 53

26 of 53

27 of 53

28 of 53

29 of 53

30 of 53

31 of 53

32 of 53

33 of 53

34 of 53

35 of 53

36 of 53

37 of 53

38 of 53

39 of 53

40 of 53

41 of 53

42 of 53

43 of 53

44 of 53

45 of 53

46 of 53

47 of 53

48 of 53

49 of 53

50 of 53

51 of 53

52 of 53

53 of 53