โน้ตดนตรีไทย
ศิลปะเพิ่มเติม2 ม.๔ ศ ๓๒๑๐๒
นางสาวิตรี กาญจนกัณห์ ครูผู้สอน
ประโยชน์ของการบันทึกโน้ต
���
1 2 3 4 | 1 2 3 4 | - - - - | - - - - | - - - - | - - - - | - - - - | - - - - |
โครงสร้างการอ่านโน้ตไทย
โน้ตไทยจะบันทึกไว้ในตารางหรือห้องเพลง ในการบันทึกห้องเพลงใน ๑ บรรทัดมีอยู่ ๘ ห้องเพลง ในแต่ละห้องจะมีจังหวะย่อยอยู่ ๔ จังหวะ โดยจะใช้สัญญาลักษณ์ ( - ) แทน ๑ จังหวะย่อย โดยเคาะจังหวะหรือนับจังหวะให้นับจากขีดเล็กๆ (-) ที่อยู่ในแต่ละห้องเพลงโดยการนับจังหวะให้คงที่ เมื่อนับในแต่ละห้องเพลงเมื่อถึงขีดสุดท้ายของแต่ละห้องเพลงให้เคาะจังหวะหรือปรบมือ ซึ่งเราเรียกว่าจังหวะตก ใน ๑ ห้องเพลงจะเคาะจังหวะเพียง ๑ ครั้ง
ตัวโน้ต� คือ สัญญาลักษณ์แทนเสียง หรือ ชื่อของเสียงต่างๆ มีทั้งหมด ๗ ชื่อ
ชื่อเต็ม โด เร มี ฟา ซอล ลา ที
ชื่อย่อ ด ร ม ฟ ซ ล ท
ในการบันทึกบางเสียงที่มีเสียงสูงหรือต่ำเราจะสัญญลักษณ์จุดดำบันทึกไว้บนหรือล่างของตัวโน้ตนั้นเพื่อจะได้รู้ว่าเสียงนั้นต้องออกเสียง ต่ำหรือสูง เช่น ต่ำ ดฺ / สูง ดํ
- - ซ ซ | ม ซ ล ดํ | - ร ดํ ล | - ซ ซ ม | - ซ ล ดํ | ซ ล ดํ - | ซ ล ดํ รํ | ด ล ซ ซ |
| | | | | | | |