ΣΟΥΦΡΑΖΕΤΕΣ
ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ Γ'1
Παλαιότερα οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, εφόσον δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην πολιτική. Υπεύθυνες για αυτή την κατάκτηση είναι οι "Σουφραζέτες" , ένα κίνημα που στόχευε υπέρ του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες και που τελικά τα κατάφερε .
Έως το 1900 οι γυναίκες προσπαθούσαν με ειρηνικές διαμαρτυρίες να διεκδικήσουν το δικαίωμα ψήφου όμως αυτό δεν οδηγούσε πουθενά. Έτσι το 1903 ιδρύεται στο Μάντσεστερ η "Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών" από την ΈμελλΙν Πάνκχερστ και τις κόρες της. Το 1906 μεταφέρθηκε η έδρα της Ένωσης στο Λονδίνο . Η πρώτη μεγάλη συνάντηση των Σουφραζετών ήταν τον Ιούνιο του 1908 , η "Κυριακή των Γυναικών " όπου συγκεντρώθηκαν γυναίκες από όλη την χώρα για τις εφτά διαφορετικές πορείες στο κέντρο του Λονδίνου. Εκεί συγκεντρώθηκαν περίπου 300.000 διαδηλωτές.
ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΟΥΦΡΑΖΕΤΩΝ
Η Έμιλι Ντέιβισον ήταν μια Σουφραζέτα η οποία θυσιάστηκε στην προσπάθεια της να ρίξει ένα πανό πάνω στο άλογο του βασιλιά , στις 5 Ιουνίου του 1913.Πολλές ακτιβίστριες ρίχτηκαν στην φυλακή και άρχισαν απεργία πείνας όμως έλαβαν τροφή δια της βίας . Αυτή η πρακτική απαγορεύτηκε το 1913 με νόμο που ανάγκασε τις αρχές να απελευθερώσουν τις υπερβολικά αδύνατες φυλακισμένες.
Κατά την διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου σημειώθηκε έλλειψη ικανών ανδρών με αποτέλεσμα οι γυναίκες να αναλάβουν πολλούς παραδοσιακά ανδρικούς ρόλους . Αυτό έδειξε τις δυνατότητες των γυναικών. Στις 6 Φεβρουαρίου 1918 εκχωρήθηκε δικαίωμα ψήφου σε γυναίκες άνω των 30 που πληρούσαν τα ελάχιστα κριτήρια περιουσίας. Περί τις 8,4 εκατ. γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου. Το Νοέμβριο του 1918 εκχωρήθηκε στις γυναίκες το δικαίωμα της εκλογής στη Βουλή. Η Νομοθετική Πράξη Εκπροσώπησης του 1928 επέκτεινε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες άνω των 21, εξισώνοντας έτσι οριστικά το δικαίωμα ψήφου μεταξύ αντρών και γυναικών.
ΤΕΛΟΣ