Σύνθεση θεμάτων

Η σύνθεση των θεμάτων αυτών έπεφτε στους τοπικούς μαστόρους, πού προερχόταν από δύο χωριά, τα Θυμιανά και το Νεοχώρι. Στις συνθέσεις οι μαστόροι χρησιμοποιούσαν θέματα κλασικά, όπως διαφόρους τύπους μαιάνδρων, τη βυζαντινή κληματίδα, τα κατοικίδια ζώα, το κυπαρίσσι και το δικέφαλο αετό, μόνο που στα τελευταία αυτά ποτέ δεν έδιναν συμβολική σημασία, αντίθετα με τους μαστόρους των Σπετσών.

Οι Γενοβέζοι μαστόροι χρησιμοποιούν τα θέματα της δικής τους φυσικής διακόσμησης διάθεσης στα πιάτα και στις βοτσαλωτές τους αυλές, ενώ οι Χιώτες παίρνουν μεν θέματα από τη Δύση, τα συνθέτουν όμως με μια διάθεση σαφών επηρεασμένη από τους Γενοβέζους.

Οργάνωση του χώρου-Σύνθεση των θεμάτων

Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό των βοτσαλωτών της Χίου είναι η σύνθεση των σχεδίων, η μετάβαση από το δημόσιο στον ιερό χώρο της εκκλησίας, στον ιδιωτικό χώρο ή στον χώρο ενός δημόσιου χτιρίου, έχει τη δική της διαδικασία. Σε υψηλές αρχιτεκτονικές, όπως π.χ. στην Ιαπωνία, επιτυγχάνεται μια σοφή διαφοροποίηση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου.

Έχουν μελετηθεί και δοθεί λύσεις στα προβλήματα της διαδικασίας προσέγγισης [προετοιμασία] ενός δημόσιου ή ιδιωτικού χώρου. Ξέρουν, προτού μπει κανείς π.χ. στο σπίτι, ότι πρέπει να προετοιμαστεί κάνοντας ορισμένα βήματα και στις περιπτώσεις που ο χώρος δεν είναι αρκετός ή κατάλληλος, τότε δημιουργούνται προϋποθέσεις προετοιμασίας με ελισσόμενους, <φίλτρα> και άλλα. Μία ανάλογη τάση διακρίνουμε και στην αρχιτεκτονική του Κάμπου στη διαδικασία μετάβασης από τον ανοιχτό δημόσιο στον κλειστό ιδιωτικό , που εκδηλώνεται με τον διαχωριστικό τοίχο, την θέση της πόρτας με το ρόπτρο, το πράσινο και το βοτσαλωτό.

Στην αυλή των αγίων Αναργύρων, στα Θυμιανά, έχουμε διαφορετική διαδικασία. Συναντάμε βέβαια αμέσως τη χρονολογία 1906 [πληροφόρηση], μετά όμως βλέπουμε την μπορντούρα [κίνηση] και στο τέλος της, μπροστά σε κάθε είσοδο του ναού δύο κύκλους [στάσεις], έναν σε κάθε πόρτα του ναού. Στα δημόσια κτήρια, ή προσπέλαση γίνετε αμέσως και δεν υπάρχουν κύκλοι [στάσεις], αλλά μόνο διακοσμητικά θέματα, κλαδιά, γλάστρες κι άλλα.

Στις αυλές των εκκλησιών τα ουδέτερα θέματα είναι σταυροί, δίσκοι προσφορών και άλλα σχετικά. Σε μικρές αυλές απλουστέρων κτηρίων [αποθηκών στάβλων] τα θέματα δεν επεμβαίνουν ιδιαίτερα στο χώρο. Επειδή, συνήθως, οι αυλές της Χίου έχουν μεγάλες διαστάσεις και το χρησιμοποιούμενο κονίαμα στεγνώνει γρήγορα, τα θέματα πρέπει να είναι έτοιμα και στη σύνθεση να λαμβάνονται υπόψη τα δέντρα τα μόνιμα καθίσματα, το πηγάδι, έτσι που να δημιουργούν ένα μελετημένο και διακριτικό χώρο, τέτοιας ποιότητας που μέσα σε αυτόν θα ήθελε κανείς σε ορισμένες στιγμές της ζωής του να σταθμεύσει για πάντα.

Στις ιδιωτικές αυλές μετά την πληροφόρηση συναντάμε ένα μεγάλο κύκλο [μεγάλη στάση] και μετά δύο ή τρεις μικρότερους κύκλους [μικρότερες στάσεις από όπου φαίνονται πια οι κατευθύνσεις προς το σπίτι, την είσοδο υπηρεσίας και το περιβόλι. Ο επισκέπτης δηλαδή κάνει μία στάση [στο μεγάλο κύκλο] και αφού διαλέγει την κατεύθυνση κάνει μία, αλλά μικρότερη [στο μικρότερο κύκλο]. Στη σκάλα, ακτίνες γύρο από το πλατύσκαλο συγκεντρώνουν τον επισκέπτη ή τον αποκεντρώνουν όταν κατεβαίνει. Στη κατεύθυνση προς το περιβόλι, αμέσως μετά το μικρό κύκλο, μια συνεχής μπορντούρα [χαρακτηριστικό και απαραίτητο θέμα στις αυλές του Κάμπου] που τελειώνει μπροστά στην είσοδο του περιβολιού [όπως π.χ. στο σπίτι του Γκίνη 1884] μορφώνει την κίνηση ως το τέλος της διαδρομής.

Στο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου σημειώνεται η λέξη ΧΑΙΡΕΤΕ, αμέσως μετά την είσοδο .Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις τα υπόλοιπα τμήματα της αυλής συμπληρώνονται με ουδέτερα θέματα [ρόμβοι, τετραγωνίδια, ψαροκόκαλα, οριζόντιες και κάθετες γραμμές, σταυροί κι άλλα.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΤΕ!!!!

Ειρήνη, Ιόλη, Ιωάννα, Μαρκέλλα!!!!!!!!!

Ε1, Ε2 Τάξη!!!!!!

ΤΕΛΟΣ!!!