Der letzte Ausweg�
Εδώ και πολλά χρόνια εξελίσσετε η τεχνολογία χωρίς σταματημό. Κι όμως μία μέρα-κι αυτή η μέρα είναι σήμερα, συνέβη κάτι συναρπαστικό. Είμαστε το τμήμα Στ΄1,Στ΄2, Στ΄3 των γερμανικών και το μάθημα εξελίσσετε ομαλά (τουλάχιστον έτσι νομίζαμε).
Η κυρία Αφροξιλάνθη ξαφνικά παθαίνει πανικό. Ο Μπάμπης έχει κινητό και τι κακό είναι αυτό; Τα μαλλιά της κυρία Αφροξιλάνθη ανασηκώθηκαν και μαύρισε από το κακό της.
Χάνει τα λόγια της και αποφασίζει να στείλει τον Μπάμπη και όσοι άλλοι
συμμετείχαν στη διευθύντρια. Τον Αγαμέμνονα, την Δωροθέα και την Ρωξάνη.
«Η τιμωρία είναι ξεκάθαρη για την χρήση κινητού. Πρέπει να καθαρίσετε το αμφιθέατρο του σχολείου!»
Τα παιδιά κατεβαίνουν κάτω με τα απαραίτητα σύνεργα και βαριεστημένα ξεκινάνε να καθαρίζουν. Ξαφνικά βλέπουν να βγαίνει καπνός από το υπόγειο. Κατεβαίνουν στο υπόγειο και οι τέσσερεις. Και τι να δουν; Ο καπνός βγαίνει από έναν υπολογιστή.
Παίρνουν τον πυροσβεστήρα για να σβήσουν τον καπνό. Αφού έσβησαν τον καπνό, πήγαν να δουν εάν ακόμα λειτουργεί - Μέγα σφάλμα!!! Αμέσως μετά βγαίνει ένας ανεμοστρόβιλος από την οθόνη και ρουφάει ό,τι βρίσκετε μέσα στο υπόγειο,αντικείμενα και παιδιά χα, χα…
Ξαφνικά η κυρία Αφροξιλάνθη βλέπει όλα τα παιδιά στη τάξη να μην κινούνται. Πάει στην διευθύντρια και είναι επίσης παγωμένη. Χτυπάει στις τάξεις και είναι όλοι παγωμένοι εκτός από αυτήν. Κατεβαίνει κάτω και βλέπει την πόρτα του υπογείου ανοιχτή. Το υπόγειο ήταν άδειο, δεν υπήρχε τίποτα εκτός από έναν αναμμένο υπολογιστή.
Η κυρία Αφροξιλάνθη βάζει το μυαλό της στην υψηλότερη ταχύτητα να δουλέψει. Μέσα από την οθόνη του υπολογιστή βλέπει τα τέσσερα παιδιά απεγνωσμένα να φωνάζουν βοήθεια. Παίρνει το μικρόφωνο του υπολογιστή και τους μιλάει. Η κυρία λέει «Παιδιά μ’ ακούτε;»
«Κυρία, Κυρία βοήθεια!!!»
«Παιδιά είναι όλοι παγωμένοι! Μόνο εγώ λειτουργώ κανονικά».
Δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο. Παιδιά, μήπως ξέρετε εσείς; Τι το παράξενο έχω εγώ, που δεν το έχουν όλοι οι υπόλοιποι;;;;»
Και τα παιδιά αρχίζουν και γελούν πολύ δυνατά! «Μα κυρία - μα κυρία Αφροξιλάνθη!
Τι λέτε; Τι λέτε τώρα;;;;;»
Η κυρία Αφροξιλάνθη κοιτάει έχοντας ένα μεγάλο ερωτηματικό στο πρόσωπό της.
«Κυρία είστε η μόνη στο σχολείο - να μην πούμε σε όλο τον πλανήτη γη - που δεν έχετε Κινητό!!!!!»
«Αλήθεια τώρα; Δεν το είχα σκεφτεί αυτό! Μπράβο παιδιά πολύ εύστοχη παρατήρηση! Κάτι λοιπόν συμβαίνει. Κάτι θέλει να μας πει το σύμπαν!!!! Μακριά από τα κινητά! Παγώνουν τα μυαλά, τις καρδιές και τα σώματα!!! Τι λέτε παιδιά; Να ξεκινήσουμε από την αρχή σε μια καινούργια ζωή, χωρίς κινητά;;;» Τα παιδιά την κοιτάζουν σαν εξωγήινοι.
«Μα-Μα κυρία δεν ξέρουμε πως είναι, μια τέτοια ζωή! Δεν ξέρουμε, εάν θα την
Αντέξουμε!»
«Είμαι σίγουρη ότι μπορείτε. Τι λέτε να το επιχειρήσουμε;»
Τα παιδιά αποφασισμένοι πια λένε «Ναιιιιι!!!!!»
Ξαφνικά ένας μεγάλος ανεμοστρόβιλος επιστρέφει τα παιδιά στο σχολείο.
Ακούγονται φωνές από παντού. Ξεπαγώνουν όλοι και έχουν ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους.
Und die Schüler singen alle zusammen ein selbst erstelltes Lied ….
ΠΗΓΕΣ: PIXABAY SUNO
Τα παιδιά της 6ης τάξης των Γερμανικών
(ΣΤ1-2-3)
2ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου
Η κυρία μας Εμμανουέλα Τερζίδου
Καθηγήτρια Γερμανικών