Mῦθος: η υπόθεση της τραγωδίας, το σενάριο.
Προϊστορία της δράσης:στιχ. 25-58
«Oι τρεις θεές, η Κύπριδα κι η Ήρα�κι η Αθηνά…»
Το παρόν της Ελένης:στιχ.59-82
«μ' έφερε στου Πρωτέα εδώ τα σπίτια»
Ἦθος: ο χαρακτήρας των δρώντων προσώπων και το ποιόν της συμπεριφοράς τους.
ΗΘΟΣ ΕΛΕΝΗΣ
«Πατέρας ο Τυνδάρεως»
«Όμως� την ομορφιά μου τάζοντάς του…»
«Τον άντρα μου τιμώντας»
ΗΘΟΣ ΕΛΕΝΗΣ
«κι ενώ τόσα πάθη τράβηξα, από παντού ακούω κατάρες»
«Τι να την κάνω τη ζωή πια;»
«στου Πρωτέα το μνήμα ετούτο ικέτισσα προσπέφτω»
Λέξις: η γλώσσα της τραγωδίας, η ποικιλία των εκφραστικών μέσων και το ύφος.
Κυριαρχούν στη σκηνή αντιθέσεις που υπογραμμίζουν τα βασικά θέματα του Προλόγου και την τραγικότητα των προσώπων
«Στου Πρίαμου το γιο δε δίνει εμένα, παρά το είδωλό μου[…]κι αυτός θαρρεί πως μ' έχει –κούφια ιδέα–»
«μα όταν μπήκε στη σκοτεινιά της γης εκείνος γυναίκα με ζητά ολοένα ο γιος του»
Διάνοια: οι ιδέες, οι σκέψεις των προσώπων και η επιχειρηματολογία τους.
«ο Νείλος με τις όμορφες νεράιδες, που αυτός κι όχι βροχή του Δία»
«Εγώ βραβείο παλικαριάς στους Έλληνες και Τρώες ποτέ δεν ήμουν, ήταν τ' όνομά μου»
«κούφια ιδέα»
«για να ξαλαφρώσει τη μάνα γη απ' το πλήθος των ανθρώπων»
«αν όμορφο λογιέται ό,τι σου φέρνει τη δυστυχία»
Ὄψις: η σκηνογραφία και η σκευή, δηλαδή όλα όσα φορούσε ή κρατούσε ο ηθοποιός
…για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη�Γ.Σεφέρης
Μουσικό Σχολείο Γιαννιτσών
Φράγκου Αικατερίνη