Ποιοι είναι αυτοί οι νέοι; Δίχως φράγκα με δικαίωμα στο όνειρο
Γιώργος Παπαγεωργίου
Δικηγόρος
H έρευνα.
Friedrich Ebert Stiftung
12 χώρες Νοτιοανατολικής Ευρώπης
Ελλάδα: 09/02 - 25/04 2024
Δείγμα: 1000 άτομα (ποσοστώσεις)
Μέθοδος: Ηλεκτρονικές συνεντεύξεις
Ηλικίες: 14-29 ετών
Η Περίληψη.�
- Ατομικιστές-τριες με προσανατολισμό στην οικογένεια
- Επιδέξιοι-ες, ανήσυχοι-ες για την υλική ευημερία στο μέλλον
- Αρνητικοί-ες απέναντι στο πολιτικό σύστημα, αλλά ανυπόμονοι-ες για καλύτερη εκπροσώπηση
Συμπέρασμα Νο 1
(i) Οι νέοι/ες Έλληνες/ίδες προσδοκούν να έχουν βασικά εφόδια στη μελλοντική τους ζωή που αποτελούν και τους βασικούς πυλώνες ευημερίας για την ενήλικη ζωή – συγκεκριμένα μια δική τους οικογένεια και μια καλά αμειβόμενη εργασία.
Βασίζονται στον εαυτό τους και στους στενούς συγγενείς τους για τα πρώτα τους βήματα και όχι στην κρατική υποστήριξη, καθώς υποστηρίζονται από τις οικογένειές τους.
Κατά συνέπεια, είναι αισιόδοξοι/ες για το προσωπικό τους μέλλον, αλλά απαισιόδοξοι/ες για το μέλλον της χώρας. Αν και διάφορα προγράμματα απασχόλησης των νέων μπορούν να βοηθήσουν την οικονομική ανεξαρτησία τους, η οικονομικά προσιτή στέγαση για τους/ις νέους/ες αποτελεί ουσιαστικό βήμα για την ανεξαρτησία, καθώς και ένα βήμα στο οποίο οι πολιτικοί φορείς θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα.
Συμπέρασμα Νο 2
(ii) Οι νέοι/ες Έλληνες/ίδες είναι μέτρια ικανοποιημένοι/ες από την παρούσα ζωή τους και κάπως απρόθυμοι/ες να εγκαταλείψουν τη χώρα τους.
Ωστόσο, η υλική ευημερία τους είναι ζωτικής σημασίας. Η ανεργία είναι το μόνο ζήτημα που επανέρχεται συνεχώς ως κρίσιμο. Αυτή είναι η πρώτη γενιά νέων Ελλήνων/ίδων που προορίζεται να έχει χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από τους γονείς της και αυτό αντικατοπτρίζεται στην προοπτική της.
Είναι ενδιαφέρον, και πιθανώς σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας της οικονομικής κρίσης, ότι οι περισσότεροι/ες νέοι/ες δεν επιθυμούν τη μετανάστευση.
Συμπέρασμα Νο 3
(ii) Οι νέοι/ες Έλληνες/ίδες δεν βλέπουν τους εαυτούς τους να εκπροσωπούνται στην εθνική πολιτική και αισθάνονται ότι τα κόμματα θα προσπαθήσουν να τους χειραγωγήσουν.
Έχουν ισχυρά αντικομματικά αισθήματα, αλλά ταυτόχρονα θέλουν να ακουστεί η φωνή τους. Ως εκ τούτου, εκφράζεται το αίτημα οι πολιτικοί φορείς να εκπροσωπούν καλύτερα τις ανάγκες των νέων. Σε ορισμένες χώρες το ζήτημα των ποσοστώσεων ηλικίας έχει προταθεί ως πιθανή λύση. Θεωρούμε ότι οι πολιτικοί φορείς πρέπει να βρουν πιο ουσιαστικούς τρόπους εμπλοκής των νέων. Η πρόσφατη εκλογική μεταρρύθμιση που επιτρέπει την επιστολική ψήφο μπορεί μακροπρόθεσμα να επιτρέψει τη συμμετοχή των πολιτών, ιδίως μεταξύ των νέων, οι οποίοι/ες είναι πιο δεκτικοί/ές σε τέτοιες πρωτοβουλίες.
Επίσης, συμβολικά, η ηλικία στην οποία οι πολίτες μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα για το εθνικό κοινοβούλιο (επί του παρόντος 25 ετών, ένα από τα υψηλότερα στην ΕΕ) θα μπορούσε να μειωθεί.
Η συναυλία.
“Γενικότερα έχουμε ένα πολύ σοβαρό θέμα, αν προστρέξω στο ότι πήγαν 30.000 νέοι και άκουγαν κάτι άθλιους στίχους ενός υποτιθέμενου καλλιτέχνη που υποτίθεται ότι χτυπάει το σύστημα (...)”
Άρης Πορτοσάλτε, Οκτώβριος 2022
H πρόκληση.
Πολιτικές νεολαίας - Ατζέντα για νέα γενιά �
Πώς θα μπορέσουν οι νέοι-ες να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη τους στα πολιτικά κόμματα, οταν εκείνα δείχνουν να αδιαφορούν να εκφράσουν τις ανάγκες τους; Ποια αιτήματα των νέων της Ελλάδας σήμερα παίρνουν απαντήσεις από τις πολιτικές των κομμάτων;
Πώς θα κινητοποιηθεί ο/η νέος-α σήμερα, να κάνει το βήμα και να συμμετάσχει σε πολιτικές οργανώσεις όταν διακρίνει σε αυτές αγκυλώσεις, ξεπερασμένο τρόπο συγκρότησης και λειτουργίας, νεποτισμό και αναποτελεσματικότητα;
Πώς θα αλλάξει η ξύλινη γλώσσα και η επιφανειακή προσέγγιση των social media που ενισχύουν την αίσθηση της χειραγώγησης;
H προοπτική.
Πώς μπορούν οι νέοι-ες να εμπιστευτούν ένα πολιτικό σύστημα που δεν δείχνει να τους υπολογίζει;
Σας ευχαριστώ.