• Έστω η αντίδραση

[ Δ]^δ· [Γ]^γ

K_c = —————

[Α]^α· [Β]^β

Σταθερά χημικής ισορροπίας , Κ_C

αΑ _(g) + βΒ _(g) ⮀ γΓ_(g) + δΔ _(g)

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

Nόμος χημικής ισορροπίας :

Σε μια αμφίδρομη αντίδραση που βρίσκεται στη θέση χημικής ισορροπίας,

ο λόγος του γινομένου των συγκεντρώσεων των προϊόντων προς το

γινόμενο των συγκεντρώσεων των αντιδρώντων,

καθεμιάς συγκέντρωσης υψωμένης σε δύναμη ίση με το συντελεστή της ουσίας στη χημική εξίσωση της αντίδρασης, έχει σταθερή (ορισμένη) τιμή,

σε ορισμένη θερμοκρασία

• Εξαρτώνται από συντελεστές και φορά γραφής της εξίσωσης

⮚ Συνήθως, στις ασκήσεις δίνονται ως καθαρός αριθμός (αδιάστατο μέγεθος).

Moνάδες K_c :

( mol/ℓ )^{(γ + δ)—(α+β)}

= Μ^{(γ + δ)—(α+β)}

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

Α _(g)+ 2 Β _(g) 3 Γ_(g)

Ι) Έστω ότι η αντίδραση είναι απλή (και προς τις δύο κατευθύνσεις):

​

Κινητική απόδειξη του νόμου χημικής ισορροπίας

η ταχύτητα της αντίδρασης προς τα δεξιά είναι:

υ₁=k₁[Α]·[Β]²

η ταχύτητα της αντίδρασης προς τα αριστερά είναι:

υ₂=k₂[Γ]³

Στην ισορροπία ισχύει:

υ₁ = υ₂

k₁[Α]·[Β]² = k₂[Γ]³

k₁ [Γ]³

----- = --------

k₂ [Α]·[Β]²

= K_C

k₁

k₂

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

Α _(g)+ 2 Β _(g) 3 Γ_(g)

ΙΙ) Έστω ότι η αντίδραση είναι πολύπλοκη (2 στάδια ο μηχανισμός):

​

Κινητική απόδειξη του νόμου χημικής ισορροπίας

1^ο στάδιο:

2 Β _(g) Δ _(g)

2^ο στάδιο:

Δ _(g) + Α 3Γ _(g)

k₁

k₂

k₁΄

k₂΄

k₁ [Δ]

---- = --------

k₂ [Β]²

K_C,1 =

k₁^΄ [Γ]³

---- = --------

k₂^΄ [Δ]·[Α]

K_C,2 =

K_C,1 ·

K_C,2 =

[Δ]

-------

[Β]²

[Γ]³

· --------

[Δ]·[Α]

[Γ]³

= --------

[Α]·[Β]²

k₁·k₁΄

= ------

k₂·k₂΄

= Κ_C

[ΝΗ₃]²

K_c = —————

[Ν₂]·[Η₂]³

Ν_{2 (g)} + 3Η_{2 (g)} ⮀ 2ΝΗ_{3 (g)}

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

[ΗΙ]²

K_c = —————

[Η₂]·[Ι₂]

Η_{2 (g)} + Ι_{2 (g)} ⮀ 2ΗΙ _(g)

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

ΕΤΕΡΟΓΕΝΗΣ χημικές ισορροπία :

​

Στην έκφραση της Κ_C δεν περιλαμβάνονται :

⮚ στερεά και

⮚ τα αμιγή (καθαρά) υγρά.

K_c = [CO₂]

CaCO_{3 (s)} ⮀ CaO_(s) + CO_{2 (g)}

C _(s) + CO_{2 (g)} ⮀ 2 CO _(g)

[CO]²

K_c = ———

[CO₂]

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

2HgO _(s) ⮀ 2Hg_(l) + O_{2 (g)}

K_c = [O₂]

HF_(aq)+H₂O _(l) ⮀ F^-_(aq) + H₃O⁺_(aq)

[F^-][H₃O⁺]

K_c = ———--------

[HF][H₂O]

Ομογενής!

Ετερογενής!

[Υγρή φάση! ]

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

CH₃COOH_(l) + CH₃CH₂OH_(l) ⮀ CH₃COOCH₂CH_{3 (l)} + H₂O_(l)

[CH₃COOCH₂CH₃][H₂O]

K_c = ———-------------------------

[CH₃COOH][CH₃CH₂OH]

Ομογενής!

[Υγρή φάση! ]

https://www.youtube.com/watch?v=HTxa7-oqvew

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. H σταθερά K_c δείχνει πόσο μετατοπισμένη είναι προς τα δεξιά (προς τα προϊόντα) είναι η χημική ισορροπία. Δηλαδή, αποτελεί μέτρο της απόδοσης της αντίδρασης.

Όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή της K_c, τόσο πιο πολύ είναι μετατοπισμένη προς τα δεξιά η αντίδραση.

2. Παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η σταθερά K_c :

α) εξαρτάται μόνο από την θερμοκρασία αν δίνεται η εξίσωση της αντίδρασης.

• Π.χ. η σταθερά K_c της αντίδρασης Ν_{2 (g)} + 2 H_{2 (g)} ⮀ 2 NH_{3 (g)} εξαρτάται μόνο από την

θερμοκρασία.

β) εξαρτάται από την θερμοκρασία και τον τρόπο γραφής αν δεν δίνεται η εξίσωση της αντίδρασης.

👓 Π.χ. η σταθερά K_c της αντίδρασης μεταξύ υδρογόνου και αζώτου προς αμμωνία

εξαρτάται από την θερμοκρασία αλλά και τον τρόπο γραφής της εξίσωσης (φορά και

συντελεστές).

γ) δεν εξαρτάται από τις αρχικές ποσότητες – συγκεντρώσεις ουσιών και από την παρουσία άλλων ουσιών (τα οποία δεν αντιδρούν με τα σώματα της αντίδρασης που μελετάμε.

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

N_2(g)

H_2(g)

+

NH_3(g)

2

3

ΔΗ = - 92 KJ

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

[ΝΗ₃]²

K_c = —————

[Ν₂]⋅[Η₂]³

Τ

Ευνοείται η

ΕΝΔΟΘΕΡΜΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Μετατόπιση Χ.Ι.

[NH₃] ↓

[Ν₂] ↑

[Η₂] ↑

K_c

Η σταθερά K_c εξαρτάται από την θερμοκρασία !

Τ

K_c

Ευνοείται η

ΕΞΩΘΕΡΜΗ

ΔΕΞΙΑ

Μετατόπιση Χ.Ι.

4.3. Nόμος χημικής ισορροπίας

Η_{2 (g)} + I_{2 (g)} ⮀ 2 HI _(g)

K_c(1) = 4 στους θ₁ ^οC

K_c ΄ = ¼ στους θ₁ ^οC

2 HI _(g) ⮀ Η_{2 (g)} + I_{2 (g)}

[ΗΙ ]²

K_c(1) = ————

[Η₂]·[Ι₂]

[Η₂]·[Ι₂]

K_c(3) = ————

[ΗΙ]²

2 Η_{2 (g)} + 2 I_{2 (g)} ⮀ 4 HI _(g)

[ΗΙ]⁴

K_c(2) = ————

[Η₂]²·[Ι₂]²

K_c(2) = 16 στους θ₁ ^οC

K_c(2) = K_c(1)²

K_c(3) = 1/K_c(1)

​

K_c = ———----

[SO₃]²

⋅[O₂]

[SO₂]²

———----------

1,4/2

0,8/2

⋅0,2/2

30,625

2

2

XI

0,8 mol 0,2 mol 1,4 mol

​

K_c,1 = ———----

[ΝΗ₃]²

⋅[Η₂]³

[Ν₂]

​

K_c,2 = ———----

[ΝΗ₃]²

⋅[Η₂]³

[Ν₂]

K_c,2=1/Κ_c,1

K_c,2=1/1,25

K_c,2=0,8

​

K_c = ———----

[ΝO]²

[NO₂]²

[O₂]

0,2 = ———------------

(2/V)²

(5/V)

(5/V)²

4

0,2 = ———------------

5V

V = 4 L

XI

5 mol 2 mol 5 mol

​

K_c = ———-------

[PCl₃]

[PCl₅]

[Cl₂]

α)

β)

Μ⋅Μ

--------

Μ

=

Μ

=

mol/L

​

K_c^΄ = —--------

[PCl₃]

[PCl₅]

[Cl₂]

K_c΄ = 1/Κ_c

= 1/8⋅10^-3

γ)

= 125

PCl₃ ↑ Cl₂ ↑ PCl₅ ↑

PCl₃ ↓ Cl₂ ↓ PCl₅ ↑

PCl₃ ↑ Cl₂ ↑ PCl₅ ↓

Kc = σταθ

Kc = σταθ

Kc = αύξηση

1/Μ = L/mol

N_{2 (g)}+ 3 H_{2 (g)} ⮀ 2 NH_3(g)

mol

4

10

-

-x

-3x

+2x

4-x

10-3x

2x

=6

x= 3

1 mol

1 mol

N_2(g) + 3 H_2(g) → 2 NH_{3 (g)}

4 mol

20/3 mol

n_{ΝΗ3(πρακτικά)}

α = ————----

n_{ΝΗ3(θεωρητικά)}

Αν μονόδρομη:

10 mol

Έλλειμμα

6

20/3

18/20

0,90

90 %

[ΝΗ₃]²

Κ_C = ———---

[Ν₂]⋅[Η₂]³

[6/2]²

Κ_C = ——---------—

[1/2]⋅[1/2]³

Κ_C = 144

Η_{2 (g)} + Ι_{2 (g)} ⮀ 2 ΗΙ_(g)

mol

1

1

-

-x

-x

+2x

2x

1-x

1-x

[HI]²

Κ_C = ———---

[H₂]⋅[I₂]

[2x]²

49 = ——---------—

[1-x]⋅[1-x]

x =7/9

2x

±7 = ——--

1-x

(2x)²

49 = ——--

(1-x)²

ή

x =7/5

απορρίπτεται

x<1

=14/9

Φρουκτόζη(aq) ⮀ Γλυκόζη(aq)

M

0,25

-

-x

+x

0,25-x

x

= 0,10

x= 0,10

=0,15

n_{Φ(αντεδρασε)}

α = ——----

n_{φ(αρχικά)}

[Γ]

Κ_C = —----

[Φ]

0,10

Κ_C = ——-----

0,15

Κ_C = 2/3

α = 0,4

0,10

= ——-

0,25

χ

α = ——-

0,15

40%

CO _(g) + H₂O _(g) ⮀ CO_2(g) + H_2(g)

mol

1

1

-

-x

-x

+x

x

1-x

1-x

x²

4 = ——---------—

[1-x]⋅[1-x]

x =2/3

x

±2 = ——--

1-x

x²

4 = ——--

(1-x)²

ή

x = 2

απορρίπτεται

x < 1

=2/3

-

x

x

CO_(g) + H₂O(g₎ → CO_{2 (g)} + H_2(g)

1 mol

n_{H2(πρακτικά)}

α = ————----

n_{Η2(θεωρητικά)}

Αν μονόδρομη:

1 mol

1 mol

2/3

1

2/3

66,7 %

[CO₂][H₂]

Κ_C = ———---------

[CO]⋅[H₂O]

CO _(g) + H₂O _(g) ⮀ CO_2(g) + H_2(g)

mol

1

1,6

-

-y

-y

+y

y

1-y

1,6-y

[CO₂][H₂]

Κ_C = ———---------

[CO]⋅[H₂O]

y²

4 = ——---------—

(1-y)⋅(1,6-y)

y =8/3

3y² -10,4y+6,4 = 0

ή

y = 0,8

απορρίπτεται

y<1

=0,8

-

y

y

CO_(g) + H₂O(g₎ → CO_{2 (g)} + H_2(g)

1 mol

n_{H2(πρακτικά)}

α = ————----

n_{Η2(θεωρητικά)}

Αν μονόδρομη:

1,6 mol

1 mol

0,8

1

0,8

80 %

Έλλειμμα

Δ=31,36

y<1,6

CO _(g) + H₂O _(g) ⮀ CO_2(g) + H_2(g)

mol

1

1,6

-

-y

-y

+y

y

1-y

1,6-y

=0,8

-

y

y

α = 80 %

CO _(g) + H₂O _(g) ⮀ CO_2(g) + H_2(g)

mol

1

1

-

-x

-x

+x

x

1-x

1-x

=2/3

-

x

x

α = 66,7 %

Όταν τα αντιδρώντα βρίσκονται σε στοιχειομετρική αναλογία, η απόδοση είναι ελάχιστη!

Α _(g) + Β _(g) ⮀ Γ_(g) + Δ_(g)

mol

2

χ

-

-y

-y

+y

y

2-y

χ-y

[Γ][Δ]

Κ_C = ———-

[Α]⋅[Β]

y²

4 = ——---------—

(2-y)⋅(χ-y)

y<2

=0,8

-

+y

y

Α_(g) + Β_(g) → Γ_(g) + Δ_(g)

2 mol

n_Δ(πρ)

α = ——

n_Δ(θεωρ)

Αν μονόδρομη:

χ mol

2 mol

80 %

Έλλειμμα

y<χ

0,8 = y/2

⇒ y=1,6 mol

1,6²

4 = ——---------—

0,4⋅(χ-1,6)

⇒ x=3,2 mol B

Α_(g) + Β_(g) → Γ_(g) + Δ_(g)

2 mol

χ mol

χ mol

Έλλειμμα

0,8 = y/χ

⇒ y=0,8χ

(0,8χ)²

4 = ——----------------------—

(2-0,8χ)(χ-0,8χ)

⇒ x=1,25 mol B

Aν, χ>2

Aν, χ<2

ΔC

ΔC

SO_{2 (g)}+NO_{2 (g)} ⮀ SO_3(g) + NO_(g)

mol

0,8

0,1

0,6

0,4

+0,3

-x

-x

+x

+x

0,8-x

0,4-x

0,6+x

0,4+x

[SO₃][NO]

Κ_C = ———-------

[SO₂]⋅[NO₂]

0,6/V⋅0,4/V

K_C = ——---------—

0,8/V⋅0,1/V

= 3

[SO₃]΄[NO]΄

Κ_C = ———------------

[SO₂]΄⋅[NO₂]΄

(0,6+χ)/V⋅(0,4+χ)/V

3 = ——---------—--------------------

(0,8-χ)/V⋅(0,4-χ)/V

χ=0,17 mol

0,23 mol

χ=2,13 mol

απορρίπτεται

x<0,3

χ² -2,3χ+0,72 = 0

ΔC

SO_{2 (g)}+NO_{2 (g)} ⮀ SO_3(g) + NO_(g)

mol

2

4

8

3

+α

-x

-x

+x

+x

2+α-x

4-x

8+x

3+x

[SO₃][NO]

Κ_C = ———-------

[SO₂]⋅[NO₂]

8/V⋅3/V

K_C = ——---------—

2/V⋅4/V

= 3

[SO₃]΄[NO]΄

Κ_C = ———------------

[SO₂]΄⋅[NO₂]΄

9/V⋅4/V

3 = ——-------------

(1+α)/V⋅3/V

α= 3 mol

x<α

1+α

3

9

4

χ = 1 mol

ΔC

ΔC

ΔΤ

2SO_{3 (g)} ⮀ 2 SO_2(g) + Ο_2(g)

mol

4

4

0,5

Τ↑

-2x

+2x

+x

4-2x

4+2x

0,5+x

[SO₂]²[O₂]

Κ_C,1 = ———-------

[SO₂]²

(4/2)²⋅0,5/2

K_C,1 = ——---------—

(4/2)²

= 0,25

2x<4

3

5

1

χ = 0,5 mol

n_τελ = 9 mol

n_αρχ = 8,5 mol

= 8,5+x

[SO₂]²[O₂]

Κ_C,2 = ———-------

[SO₂]²

(5/2)² ⋅ 1/2

K_C,2 = ——---------—

(3/2)²

= 25/18

Τ↑

Δεξιά

Προς ενδόθερμη

Δεξιά = ενδόθερμη

ΔV

2ΝΟ_(g) + Cl_2(g) ⮀ 2 NOCl_(g)

0,3

0,2

0,5

0,6

+0,1

-0,1

-0,05

0,2

0,15

V↑

+2y

+y

-2y

0,2+2y

0,15+y

0,6-2y

[NOCl]²

Κ_C = ———-------

[NO]²[Cl₂]

(0,6/25)²

K_C = ——---------—---------------

(0,2/25)² (0,15/25)

= 1500

[Γ]³

K_c =———

[Α]⋅[Β]²

Α _(g)+ 2 Β _(g) ⮀ 3 Γ_(g)

t₁

9

28

3

t₂

8

26

6

t₃

6

22

12

t₄

4

18

18

t₅

4

18

18

X.I.

= -------

​

18³

4·18²

= 4,5

t₀:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

0³

10·30²

= 0

t₁:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

3³

9·28²

= 0,0038

t₂:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

6³

8·26²

= 0,0399

t₃:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

12³

6·18²

= 0,8888

t₄:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

18³

4·18²

= 4,5

t₅:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

18³

4·18²

= 4,5

=

K_c

=

K_c

​

​

​

​

[Γ]³

Q_c= ———

[Α]⋅[Β]²

Προς ποια κατεύθυνση κινείται μια αντίδραση;

Q_C < K_C

πηλίκο

αντίδρασης

Q = Quotient (λόγος)

ΔΕΞΙΑ

[Γ]³

K_c =———

[Α]⋅[Β]²

Α _(g)+ 2 Β _(g) ⮀ 3 Γ_(g)

t₁

1

12

27

t₂

2

14

24

t₃

3

16

21

t₄

4

18

18

t₅

4

18

18

X.I.

= -------

​

18³

4·18²

= 4,5

t₀:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

30³

0·10²

= ∞

t₁:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

27³

1·12²

= 136,68

t₂:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

24³

2·14²

= 35,26

t₃:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

21³

3·16²

= 12,06

t₄:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

18³

4·18²

= 4,5

t₅:

[Γ]³

———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

18³

4·18²

= 4,5

=

K_c

=

K_c

​

​

​

​

[Γ]³

Q = ———

[Α]⋅[Β]²

Προς ποια κατεύθυνση κινείται μια αντίδραση;

Q > K_C

ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Α _(g)+ 2 Β _(g) ⮀ 3 Γ_(g)

Av

Qc > Kc,

τότε η αντίδραση

οδεύει προς τα

αριστερά,

ώστε η τιμή του Qc να

ελαττωθεί και να φτάσει τη

θέση ισορροπίας, όπου Qc = Kc

Q_C

K_C

Av

Qc = Kc

​

το σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας.

Av

Qc < Kc

τότε η αντίδραση πηγαίνει

προς τα δεξιά,

ώστε η τιμή του Qc να

μεγαλώσει ώστε να φτάσει τη

θέση ισορροπίας, όπου Qc = Kc.

Q_C

K_C

Q_C

K_C

[Γ]³

K_c =———

[Α]⋅[Β]²

[Γ]³

Q = ———

[Α]⋅[Β]²

Πηλίκο Q : Προς ποια κατεύθυνση κινείται μια αντίδραση;

Στη Χημική Ισορροπία

Πριν Χημική Ισορροπία

Α _(g)+ 2 Β _(g) ⮀ 3 Γ_(g)

Πηλίκο Q : Προς ποια κατεύθυνση κινείται μια αντίδραση;

K_c = 4,5 στους θ ^οC

M

2

5

20

• Βρίσκεται το σύστημα σε χημική ισορροπία;
• Αν όχι, προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί το σύστημα ώστε να αποκατασταθεί χημική ισορροπία;

[Γ]³

Q = ———

[Α]⋅[Β]²

=

-------

​

20³

2·5²

= 160

>

K_c = 4,5

Α/Π

-3χ

+χ

+2χ

Χ.Ι.

2+χ

5+2χ

20-3χ

[Γ]³

Κ_C = ———

[Α]⋅[Β]²

=

---------------

​

(20-3χ)³

(2+χ)·(5-2χ)²

Χ.Ι.

t

H_2(g) + l_2(g) ⮀ 2 Hl_(g)

0,2

0,2

0,5

[HI]²

Q_C= ———--

[H₂]⋅[I₂]

(0,5/V)²

= ——---------—------------

(0,2/V) (0,2/V)

= 12,5

< K_c = 49

0,5+2x

+2x

-x

-x

0,2-x

0,2-x

[HI]²

K_C= ———--

[H₂]⋅[I₂]

(0,5+2x)²/V²

= ——---------—-------------------------

(0,2-x)/V ⋅ (0,2-x)/V

(0,5+2x)²

49 = -------------------------------

(0,2-x)(0,2-x)

0,5+2x ²

7² = ---------------

0,2-x

0,5+2x

± 7 = -----------------

0,2-x

X=0,1 mol

​

​

ή

X=0,38 mol

​

​

Απορρίπτεται!

​

​

Χ<0,2

​

​

=0,7 mol

​

​

=0,1

=0,1

​

​

+ω

​

​

-2y

+y

+y

0,7+ω-2y

0,1+y

0,1+y

=0,2

y=0,1

=0,5+ω

=0,2

=0,2

​

​

[HI]²

K_C= ———--

[H₂]⋅[I₂]

(0,5+ω)²/V²

= ——---------—-------------

(0,2)/V ⋅ (0,2)/V

(0,5+ω)²

49 = ---------------

0,04

1,4² = (0,5+ω)²

ω=0,9 mol

ω= - 1,9 mol

Απορρίπτεται!

​

​

ω=0,9 mol

N₂O_{4 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

0,52

0,96

[ΝΟ₂]²

K_C = ———--

[Ν₂Ο₄]

mol

N₂O_{4 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

0,52

0,96

mol

[ΝΟ₂]²

Q_C = ———--

[Ν₂Ο₄]

(0,96/V)²

= ——---------—

(0,52/V)

1,77

= ——---

V

(0,96/2V)²

= ——---------—

(0,52/2V)

0,89

= ——-—

V

<K_C

N₂O_{4 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

0,52

0,96

[ΝΟ₂]²

K_C = ———--

[Ν₂Ο₄]

mol

+2x

-x

(0,96/V)²

= ——---------—

(0,52/V)

1,77

= ——---

V

0,96+2x

0,52-x

0,96+2x

2V

K_C = ——-----------—

0,52-x

2V

2

1,77

= ——---

V

χ= 0,12 mol

0,40 mol

1,2 mol

N₂O_{4 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

mol

4

2

​

NO₂

N₂O₄

​

He

Αν ΔV=0,

τότε

όχι μετατόπιση Χ.Ι.

Α)

β)

αν η πίεση παραμείνει σταθερή

2,6·10³ L² mol^-2 s^-1

= ——--------------------------------—

4 L² mol^-2 s^-1

k₁

K_C,1 = -----

k₂

= 6,5·10² M^-1

2 ΝΟ _(g) + Ο_{2 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

M

6·10^-3

0,3 Μ

Απλή:

υ₁=k₁[ΝO]²[O₂]

υ₁= 2,6·10³ L² mol^-2s^-1 (6·10^-3 M)²⋅ 0,3 Μ

υ₁= 28,05·10^-3 M^-1

2 ΝΟ _(g) + Ο_{2 (g)} ⮀ 2 NO_2(g)

mol

0,2

-2x

+x

+2x

2x

x

0,2-2x

[NO₂]²

Κ_C,1 = ———--

[NO]²[O₂]

(0,017/5)²

K_C,1 = ——---------—--------

(0,03/5)² 0,015/5

α=2χ/0,2

0,15=2χ/0,2

x = 0,015 mol

0,030

0,015

0,017

=1,1⋅10⁴ M^-1

Θ↓

Κ_C↑

Προς ενδόθερμη

ΔΕΞΙΑ

ΔΕΞΙΑ:ΕΝΔΟΘΕΡΜΗ

C _(s) + CO_{2 (g)} ⮀ 2 CO _(g) , ΔH > 0

Αύξηση της ποσότητας του CO₂

→

🠕

Σταθ

Ελάττωση της ποσότητας του CO₂

←

↓

Σταθ

Αύξηση της ποσότητας του CO

←

↑

Σταθ

Ελάττωση της ποσότητας του CΟ

→

↓

Σταθ

Αύξηση της ποσότητας του C

-

-

Σταθ

Μείωση της ποσότητας του C

-

-

Σταθ

Αύξηση πίεσης (μείωση όγκου)

n_ολ ↓

←

↓

Σταθ

Μείωση πίεσης (αύξηση όγκου)

n_ολ ↑

→

↑

Σταθ

Aύξηση της πίεσης με εισαγωγή

αδραν. αερίου (V = στ)

-

-

Σταθ

C _(s) + CO_{2 (g)} ⮀ 2 CO _(g) , ΔH > 0

Αύξηση της ποσότητας του CO₂

→

🠕

Σταθ

Ελάττωση της ποσότητας του CO₂

←

↓

Σταθ

Αύξηση της ποσότητας του CO

←

↑

Σταθ

Ελάττωση της ποσότητας του CΟ

→

↓

Σταθ

Αύξηση της ποσότητας του C

-

-

Σταθ

Μείωση της ποσότητας του C

-

-

Σταθ

Αύξηση πίεσης (μείωση όγκου)

n_ολ ↓

←

↓

Σταθ

Μείωση πίεσης (αύξηση όγκου)

n_ολ ↑

→

↑

Σταθ

Aύξηση της πίεσης με εισαγωγή

αδραν. αερίου (V = στ)

-

-

Σταθ

α = σταθ

α ?

α ?

α ?

α ?

α ?

α ?

α ↓

α↑

n_πρ(CO)

α = ---------

n_θεωρ(CO)

C _(s) + CO_{2 (g)} ⮀ 2 CO _(g) , ΔH > 0

Αύξηση θερμοκρασίας (Τ 🠕)

προς ενδόθερμη

→

🠕

🠕

Μείωση θερμοκρασίας (Τ ↓)

προς εξώθερμη

←

↓

↓

Προσθήκη καταλύτη

-

-

-

Σταθ

Αύξηση

ταχύτητας

Η αρχική ποσότητα του άνθρακα

σε μικρότερους κόκκους

-

-

-

Σταθ

Αύξηση

ταχύτητας

Προσθήκη αδρανούς αερίου

με P = σταθερή

n_ολ ↑

→

↑

Σταθ

C _(s) + CO_{2 (g)} ⮀ 2 CO _(g) , ΔH > 0

Αύξηση θερμοκρασίας (Τ 🠕)

προς ενδόθερμη

→

🠕

🠕

Μείωση θερμοκρασίας (Τ ↓)

προς εξώθερμη

←

↓

↓

Προσθήκη καταλύτη

-

-

-

Σταθ

Αύξηση

ταχύτητας

Η αρχική ποσότητα του άνθρακα

σε μικρότερους κόκκους

-

-

-

Σταθ

Αύξηση

ταχύτητας

Προσθήκη αδρανούς αερίου

με P = σταθερή

V_δοχ 🠕

n_ολ ↑

→

↑

Σταθ

α↑

α ↓

α=σταθ

α=σταθ

α ↑

4 HCl _(g) + O_{2 (g)} → 2 Cl_{2 (g)} + 2 H₂O _(g) , ΔH = - 27Kcal

Προσθήκη ΗCl

→

🠕

Σταθ

Προσθήκη Cl₂

←

↑

Σταθ

Προσθήκη Ο₂

→

↑

Σταθ

Aφαίρεση HCl

←

↓

Σταθ

Αφαίρεση O₂

←

↓

Σταθ

Αφαίρεση Cl₂

→

↓

Σταθ

Αύξηση πίεσης (μείωση όγκου)

n_ολ ↓

→

↑

Σταθ

Μείωση πίεσης (αύξηση όγκου)

n_ολ ↑

←

↓

Σταθ

Εισαγωγή Ηe (V = στ)

-

-

-

Σταθ

P_ολ ↑

4 HCl _(g) + O_{2 (g)} → 2 Cl_{2 (g)} + 2 H₂O _(g) , ΔH = - 27Kcal

Προσθήκη ΗCl

→

🠕

Σταθ

Προσθήκη Cl₂

←

↑

Σταθ

Προσθήκη Ο₂

→

↑

Σταθ

Aφαίρεση HCl

←

↓

Σταθ

Αφαίρεση O₂

←

↓

Σταθ

Αφαίρεση Cl₂

→

↓

Σταθ

Αύξηση πίεσης (μείωση όγκου)

n_ολ ↓

→

↑

Σταθ

Μείωση πίεσης (αύξηση όγκου)

n_ολ ↑

←

↓

Σταθ

Εισαγωγή Ηe (V = στ)

-

-

-

Σταθ

P_ολ ↑

α ?

α ?

α ?

α ?

α ?

α ?

α ↑

α ↓

α =σταθ

n_πρ(Cl2)

α = ---------

n_{θεωρ(Cl2)}