1

Postępowania w sprawie nadania tytułu profesora ze szczególnym uwzględnieniem problematyki interdyscyplinarności naukowych

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

​

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

prof. dr hab. Marian Gorynia

Zastępca Przewodniczącego

Rady Doskonałości Naukowej

​

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

RADA DOSKONAŁOŚCI NAUKOWEJ

2

Agenda części I wystąpienia

01

Wymogi dotyczące nadania tytułu profesora

02

Zagadnienia proceduralne

03

Kryteria oceny

04

Przykłady

Nazwa jednostki / konferencja

3

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Art. 227 określa wymogi, które powinna spełnić osoba ubiegająca się o nadanie tytułu profesora, czyli:

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Posiada stopień doktora habilitowanego oraz

1. wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne,
2. uczestniczyła w pracach zespołów (co najmniej dwóch zespołów) badawczych realizujących projekty (co najmniej dwa projekty) finansowane w drodze konkursów krajowych i zagranicznych lub odbyła staże (co najmniej dwa staże) w instytucjach naukowych lub prowadziła badania naukowe w instytucjach (co najmniej w dwóch instytucjach) naukowych.

​

4

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

• RDN powołuje 5 recenzentów (w drodze losowania spośród co najmniej 15 kandydatów), którym zleca wydanie opinii w zakresie spełniania wymagań do nadania tytułu profesora. Opinia wydawana jest w terminie 3 miesięcy od dnia zlecenia jej wydania. Problem ze znalezieniem 15 odpowiednich kandydatów w niektórych specjalnościach.

​

• Recenzje oraz treść wniosku omawiane są na posiedzeniach Zespołów RDN (odpowiadających dziedzinom naukowym), które rekomendują poparcie albo odmowę poparcia wniosku. Ostateczną decyzję podejmuje Prezydium RDN w drodze głosowania. Uchwały podejmowane są przy bezwzględnej większości głosów.

​

5

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Tytuł naukowy profesora może być nadany w dziedzinie albo dziedzinie i dyscyplinie, albo dziedzinie i dyscyplinach.

​

Jeśli kandydat ubiega się o tytuł w dziedzinie, nie wskazując dyscypliny lub dyscyplin, to powinien mieć osiągnięcia we wszystkich dyscyplinach w ramach danej dziedziny (co jest trudne do spełnienia).

6

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

UWAGI

​

Artykuły w czasopismach naukowych albo monografie same w sobie NIE są osiągnięciami naukowymi, a tym bardziej wybitnymi osiągnięciami. Osiągnięciami takimi mogą być uzyskane i opisane w artykułach lub książkach wyniki badań i wyciągnięte na ich podstawie wnioski.

Osiągnięcia te powinny wynikać z działalności naukowej kandydatów, a nie głównie współautorów ich publikacji.

​

7

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

UWAGI

​

• O wartości naukowej osiągnięcia NIE decydują wskaźniki bibliometryczne ani żadne inne parametry „naukometryczne”.
• O wartości tej decyduje treść publikacji, opisującej uzyskane wyniki i wyciągnięte wnioski.
• Przy rozpatrywaniu wniosków o tytuł profesora kluczowa jest także rola osoby ubiegającej się o ten tytuł w powstaniu dzieł opisujących osiągnięcia.

​

8

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

UWAGI

​

• O wartości naukowej osiągnięcia NIE decyduje miejsce jej opublikowania (czasopismo, wydawnictwo), ale treść publikacji.
• RDN NIE ma kompetencji ani żadnych zadań związanych z oceną czasopism i wydawnictw naukowych, zatem żadne współczynniki (typu Impact Factor, punkty MNiSW i inne) ani tytuł czasopisma, czy też nazwa wydawnictwa NIE mogą być kluczowe przy ocenie wniosku.

​

​

9

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

UWAGI

​

RDN NIE oczekuje od recenzentów analizy bibliometrycznej prac naukowych kandydatów ani punktowej oceny ich dorobku. Tego typu analiza nie wymaga żadnych kompetencji ani wiedzy w zakresie danej dyscypliny naukowej i mogłaby być dokonana przez dowolnego pracownika administracyjnego w Biurze RDN. Jest ona jednak bezużyteczna na potrzeby rozpatrywania wniosków o nadanie tytułu profesora.

​

​

10

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

UWAGI

​

RDN oczekuje od recenzentów analizy merytorycznej osiągnięć naukowych kandydatów. Zapoznania się z ich publikacjami i stwierdzenia, czy rezultaty ich aktywności naukowej wniosły istotny wkład do nauki, a ich osiągnięcia można określić jako wybitne. Każdy specjalista w danej dyscyplinie, posiadający tytuł profesora, powinien być zdolny do dokonania takiej oceny merytorycznej bez konieczności analizy bibliometrycznej.

​

​

11

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

PRZYKŁAD I

​

• Podaj przykłady publikacji, które osiągnęły wysokie wskaźniki bibliometryczne, ale nie dlatego, że odkryły coś nowego, tylko za to, że zawierały jakieś kardynalne błędy, nieporozumienia?
• ChatGPT.
• Jednym z przykładów artykułów naukowych, które zyskały popularność nie z powodu odkrycia czegoś istotnego, ale z powodu zawierania kardynalnych błędów, jest artykuł autorstwa Rogera Bezdek'a zatytułowany "Estimating the Global Costs of Kyoto Compliance" opublikowany w czasopiśmie "Energy Journal" w 1998 roku.
• W swoim artykule Bezdek oszacował koszty implementacji Protokołu z Kioto dotyczącego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Jednakże jego metodyka i dane użyte do analizy zostały ostro skrytykowane przez naukowców za zawieranie kardynalnych błędów oraz brak odpowiedniej analizy. W szczególności, Bezdek przecenił koszty implementacji Protokołu z Kioto, co przyczyniło się do szerokiego rozpowszechnienia i popularności artykułu w dyskusjach na temat skutków ekonomicznych związanych z regulacjami dotyczącymi zmian klimatu.
• Późniejsze badania oraz krytyka pozwoliły na zidentyfikowanie błędów w metodologii Bezdeka, co prowadzi do wniosku, że jego artykuł był bardziej szkodliwy niż pomocny w dyskusji na temat kosztów związanych z ochroną środowiska.

​

​

​

12

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

PRZYKŁAD II

​

• Podaj przykłady publikacji, które osiągnęły wysokie wskaźniki bibliometryczne, ale nie dlatego, że odkryły coś nowego, tylko za to, że zawierały jakieś kardynalne błędy, nieporozumienia?
• ChatGPT.
• Jednym z przykładów publikacji, która osiągnęła wysokie wskaźniki bibliometryczne, ale później okazało się, że zawierała poważne błędy, jest artykuł opublikowany w 1998 roku pt. "Wakefield AJ, Murch SH, Anthony A, Linnell J, Casson DM, Malik M, Berelowitz M, Dhillon AP, Thomson MA, Harvey P, Valentine A, Davies SE, Walker-Smith JA. Ileal-lymphoid-nodular hyperplasia, non-specific colitis, and pervasive developmental disorder in children. Lancet. 1998 Feb 28;351(9103):637-41." W tej publikacji autorzy sugerowali związek między szczepionką MMR (przeciw odrze, śwince i różyczce) a autyzmem.
• Jednakże późniejsze badania nie były w stanie potwierdzić tych wyników, a metodologia i etyka tego badania były krytykowane. W 2010 roku czasopismo Lancet wycofało tę publikację, uznając ją za nieetyczną i błędną. Autor główny artykułu, Andrew Wakefield, stracił również prawo do praktyki lekarskiej w Wielkiej Brytanii. Niemniej jednak artykuł ten przez pewien czas wpływał (i niestety nadal wpływa) na opinię publiczną i wywarł (i niestety nadal wywiera) wpływ na poziom szczepień.
• To jest jeden z przykładów, gdzie publikacja osiągnęła dużą popularność, ale później okazało się, że zawierała błędy i nieporozumienia. Ważne jest, aby zawsze podchodzić do wyników badań naukowych z krytycznym myśleniem i sprawdzać, czy badania zostały potwierdzone przez inne niezależne źródła przed przyjęciem ich za pewnik.

​

​

13

Część I – kryteria i procedury w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

PRZYKŁAD III

​

Fragment zaczerpnięty z książki: Jan Fazlagić, Kompendium wiedzy na temat opracowania programów nauczania i scenariuszy zajęć oraz lekcji wspierających proces kształcenia ogólnego, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa 2020.

​

• Innym przykładem koncepcji, która ma bardzo słabe podstawy teoretyczne, a mimo tego zdobyła dużą popularność wśród nauczycieli, jest różnicowanie „stylów uczenia się”.
• Kolejnym powszechnie utrzymywanym błędnym przekonaniem jest pogląd, że „wykorzystujemy tylko 10% potencjału naszego mózgu” (czytaj: ewolucja stworzyła organ, który konsumuje olbrzymie ilości energii, ale wykorzystuje tylko 0,1 tej energii efektywnie).
• Kariera takich mitów zwykle wynika z niefortunnej interpretacji badań naukowych (więcej na ten temat w: Lilienfeld i in., 2011).
• Wśród innych koncepcji pośród edukacyjnych „trendów” (rozumianych jako koncepcja naukowa szybko zyskująca popularność wśród praktyków) należy wymienić model osobowości Myers-Briggs, który okazał się mało trafny – obecnie wśród psychologów panuje przekonanie, że najtrafniej opisuje ludzką osobowość model Wielkiej Piątki (Big Five).

​

​

14

Agenda części II wystąpienia

01

Trochę teorii – tło filozoficzne

02

Rozpoznanie empiryczne

03

Rekomendacje praktyczne

Nazwa jednostki / konferencja

15

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Rzeczywistość i poznanie naukowe – ontologia i epistemologia

​

• Świat, rzeczywistość, uniwersum jest ze swej natury wieloaspektowy, wielowarstwowy w sensie ontologicznym.
• Rzeczywistość jest skomplikowana, złożona – implikuje to specjalizację w badaniach naukowych, które dzielą się na obszary, dziedziny, dyscypliny, subdyscypliny, specjalności, specjalizacje, programy badawcze, nurty. Zagrożenie: „wyspowa struktura wiedzy” lub „silosowość nauki”.
• Społeczny podział pracy z zakresie badań naukowych (podział na fragmenty wiedzy) sprawia, że występuje ryzyko nachodzenia na siebie tych fragmentów albo niepokrycia jakichś fragmentów świata badaniami (luka badawcza?).

​

​

16

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Istota podejścia interdyscyplinarnego w badniach naukowych – interdyscyplinarność, multidyscyplinarność , transdyscyplinarność

​

• Trzy możliwe relacje pomiędzy powiązanymi dyscyplinami naukowymi (interdyscyplinarność, multidyscyplinarność, transdyscyplinarność) bywają różnie definiowane w literaturze przedmiotu.
• Zakresy tych pojęć nie są jasne i niejednoznacznie ujmowane w piśmiennictwie. W niektórych ujęciach pojęcie interdyscyplinarności uważane jest za tożsame z pojęciem multidyscyplinarności, a także z pojęciem transdyscyplinarności (Nowak-Far 2014, s. 106).
• Odmienne stanowisko prezentuje Gagatek (2014, s. 337-338). Jego zdaniem multidyscyplinarność zakłada interakcję dwóch lub więcej dyscyplin. Aby mówić o interdyscyplinarności konieczne jest jeszcze spełnienie warunku integracji i syntezy podejść charakterystycznych dla poszczególnych dyscyplin.
• Natomiast „transdyscyplinarność oznacza nie tyle już nawet integrację, czy też komunikację pomiędzy dyscyplinami, ile wychodzenie ponad dyscypliny, swoistą transcendencję dyscyplin” (Gagatek 2014, s. 338).

​

​

17

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Przyjmuje się, że interdyscyplinarność można rozumieć co najmniej na trzy sposoby:

​

• prowadzone w danej dyscyplinie badania odwołują się wspomagająco do innych dyscyplin zlokalizowanych w innej dziedzinie nauki (na przykład odwołania ekonomii oraz nauk o zarządzaniu do ogólnej teorii systemów mającej korzenie biologiczne; inny przykład to nawiązania ekonomii i nauk o zarządzaniu do teorii ewolucji pochodzącej z biologii – ewolucyjna teoria firmy);
• prowadzone w danej dyscyplinie badania odwołują się wspomagająco do dyscyplin zlokalizowanych w tej samej dziedzinie (na przykład teorie firmy rozwijane w ramach ekonomii oraz nauk o zarządzaniu często odwołują się do koncepcji wypracowanych przez dyscyplinę finanse);
• prowadzone w danej subdyscyplinie badania nawiązują wspomagająco do badań należących do innych subdyscyplin w ramach danej dyscypliny (ten przypadek interdyscyplinarności daje się łatwo zakwestionować z czystej pozycji logicznej, ale przez niektórych bywa on respektowany).

​

​

18

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Istota podejścia interdyscyplinarnego w badaniach naukowych

​

• Należy zaznaczyć, że de facto warunek interdyscyplinarności w wersji mocnej powinien zakładać, iż nawiązanie do innych dyscyplin dotyczy jednocześnie przedmiotu badań, metodologii oraz języka.
• Wersja "mocna" wydaje się być najtrudniejsza do oceny przez recenzentów, którzy często sami są przywiązani do "wąskiej" metodologii jednej dyscypliny.
• Często jednak warunek ten bywa traktowany w sposób łagodny, rozłączny – wówczas wystarczy związek z inną dyscypliną w którejkolwiek z trzech wymienionych płaszczyzn.

​

​

19

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Istota podejścia interdyscyplinarnego w badaniach naukowych

​

• Na kwestię interdyscyplinarności i multidyscyplinarności można także spojrzeć z punktu widzenia wzajemnego, relatywnego znaczenia, wagi czy roli dyscyplin wchodzących w interakcje badawcze.
• Przytoczone odmiany interdyscyplinarności zakładają, że w prowadzonych badaniach mamy do czynienia z dyscypliną główną, inaczej podstawową, dominującą albo wiodącą oraz z dyscypliną dodatkową, inaczej wspomagającą, traktowaną pomocniczo.
• Takie pojmowanie interdyscyplinarności z jednej strony nie stwarza barier dla prowadzenia badań odwołujących się do podejść teoretycznych, metod badawczych i modeli pojęciowych zaczerpniętych z innych dyscyplin, a z drugiej strony nie kreuje problemów z zakwalifikowaniem badań do obszaru, dziedziny i dyscypliny, na przykład w sprawach awansowych lub przydziału środków na badania.

​

​

20

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Istota podejścia interdyscyplinarnego w badaniach naukowych

​

• Z kolei pojęcie multidyscyplinarności (wielodyscyplinarności) może być wiązane z prowadzeniem badań określonego fragmentu rzeczywistości z perspektyw poznawczych co najmniej dwóch dyscyplin, które w realizowanym badaniu pozostają w stosunku do siebie w relacji względnej równorzędności.
• Oczywiście, można tutaj także wygenerować co najmniej kilka typów multidyscyplinarności w zależności od tego, do jakich dziedzin należą wchodzące w rachubę dyscypliny. Dobrym przykładem odnoszącym się do dwóch dyscyplin pochodzących z jednej dziedziny wiedzy jest zarządzanie strategiczne (Gorynia, Jankowska, Owczarzak, 2005). Ta subdyscyplina we względnie podobnym, zrównoważonym stopniu czerpie zarówno z ekonomii, jak i z nauk o zarządzaniu.
• Inny, ale pod wieloma względami odmienny przykład może stanowić ekonofizyka. Tutaj mamy do czynienia z równoległym uwzględnieniem koncepcji ekonomii i fizyki.

​

​

21

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Czy problem interdyscyplinarności rzeczywiście występuje?

Co wiemy, a czego nie wiemy? Poznanie potoczne, anegdotyczne i intuicyjne

​

Wstępne wnioski z tabel 1 i 2:

• Biorąc pod uwagę przytoczone liczby, mogłoby się wydawać, że problem interdyscyplinarności w zasadzie nie istnieje, albo też, że ma znaczenie marginalne.
• Żywy kontakt z kandydatami do tytułu profesorskiego, recenzentami i szerzej rozumianym środowiskiem akademickim zdaje się jednak wskazywać, że przytoczone dane to przysłowiowy wierzchołek góry lodowej.
• "Autocenzura kandydatów" – prawdopodobnie jakaś część (jaka?) badaczy "wtłacza" swój interdyscyplinarny dorobek w ramy jednej dyscypliny z obawy przed negatywnymi recenzjami, co zniekształca statystyki oficjalne (można przypuszczać, że dlatego tabela 1 pokazuje tak małe liczby).
• Potrzebne byłyby kompleksowe badania tego zagadnienia, zarówno z zastosowaniem metod statystycznych, jak i badania jakościowe, pozwalające zrozumieć jego naturę, uwarunkowania, przejawy i konsekwencje.

​

​

22

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Tabela 1. Dane empiryczne na temat interdyscyplinarności w postępowaniach profesorskich (liczba wniosków odnoszących się do co najmniej dwóch dyscyplin – lata 2019-2025)

​

​

​

23

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Tabela 2. Liczba wniosków interdyscyplinarnych, w których ubiegano się o awans naukowy w jednej dyscyplinie, ale dorobek nie był jednoznaczny, to znaczy obejmował osiągnięcia związane z innymi dyscyplinami nauki, innymi niż podana we wniosku (dane za okres od stycznia 2025 do 30 kwietnia 2026 roku)

​

​

​

24

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Spostrzeżenia i przypuszczenia interpretacyjne

​

• W slajdzie 23 warto zwrócić uwagę na bardzo wysoką liczbę przypadków w Naukach Społecznych (Z5) – 26 przypadków na 175 (ok. 15%). To pokazuje, że nauki społeczne są chyba najbardziej podatne na "rozmycie" granic dyscyplin (np. na styku ekonomii i finansów, nauk o zarządzaniu i jakości, stosunków międzynarodowych, socjologii i nauk o polityce).
• Z kolei w tabeli 2 w naukach społecznych jest aż 7 negatywnych decyzji przy dorobku niejednoznacznym. To można traktować jako argument przemawiający za tym, że recenzenci "karzą" za interdyscyplinarność (?).
• W slajdzie 23 widać realny "ból" systemowy – kandydaci deklarują jedną dyscyplinę, ale ich dorobek "ucieka" w inne, co często kończy się negatywną oceną (szczególnie w naukach społecznych i inżynieryjno-technicznych).

​

​

25

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Rekomendacje praktyczne

​

Cel – dokonywanie uzasadnionych merytorycznie i sprawiedliwych ocen dorobku

​

W obecnym stanie prawnym:

​

• Zwiększenie stopnia staranności przy doborze kandydatów na recenzentów przez zespoły RDN – tutaj rezerwy są raczej ograniczone.
• Zdefiniowanie przez RDN w ramach dobrych praktyk granic poszczególnych dyscyplin (przedmiot, metoda, język) – duży wysiłek, wymagałby czasu, ale mógłby być użyteczny zarówno dla kandydatów do tytułu profesora, jak i dla recenzentów.

​

​

26

Część II – problematyka interdyscyplinarności w postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora prowadzonych przez Radę Doskonałości Naukowej

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

Rekomendacje praktyczne (2)

​

Przy założeniu możliwości zmian stanu prawnego:

• Posunięcia podobne jak wyżej.
• Umożliwienie losowań recenzentów z 2 (albo 3) koszyków odpowiadających dyscyplinom, z którymi związany jest oceniany dorobek, mający cechę interdyscyplinarności.
• Integracja/konsolidacja wąskich dyscyplin z dużym obciążeniem zagadnienia interdyscyplinarności w dyscypliny szersze, pozwalające uniknąć negatywnych formalnych konsekwencji problemu interdyscyplinarności.
• Rozważenie możliwości nadawania tytułu profesora wyłącznie w dziedzinie, a nie w dyscyplinie (łatwiejszy byłby właściwy dobór recenzentów).
• Szkolenia, poradnik itp. dla recenzentów: opracowanie wytycznych (sugestii, dobrych praktyk) dla recenzentów, jak oceniać dorobek interdyscyplinarny (żeby nie oceniali dorobku z innej dyscypliny przez pryzmat "błędu", lecz ewentualnego "wkładu").
• Powoływanie super-recenzenta: W przypadku wniosków interdyscyplinarnych, jeden z pięciu recenzentów mógłby być powoływany z dyscypliny "pobocznej" (stykowej).

​

​

​

27

Literatura

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

• Fiedor B., Gorynia M. (2023), Społeczna sprawczość i użyteczność nauk ekonomicznych w kontekście klasyfikacji dziedzin i dyscyplin naukowych [w:] Fiedor B., Gorynia M., Szablewski A. (red.), Ewolucja nauk ekonomicznych II : Ekonomia a pandemia COVID-19 – potrzeba bieżących dostosowań czy zmiany paradygmatu?, Warszawa: Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, s. 19-36.

• Gagatek, W. (2014). Dyscyplinarna analiza czy interdyscyplinarna synteza? Uwagi o europeistyce jako kierunku studiów uniwersyteckich. W: J. Czaputowicz (red.), Studia europejskie. Wyzwania interdyscyplinarności, Warszawa: Uniwersytet Warszawski, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych.

• Gorynia M. (2012), O klasyfikacji nauk zajmujących się międzynarodową działalnością gospodarczą [w:] B. Skulska, M. Domiter, W. Michalczyk (red.), Globalizacja i regionalizacja w gospodarce światowej: księga jubileuszowa z okazji 45-lecia pracy naukowej Profesora Jana Rymarczyka, Wrocław: Wyd. Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, s. 37-50.

• Gorynia M. (2016), Nauki ekonomiczne a postulat interdyscyplinarności [w:] S. Czaja, A Graczyk (red.), Ekonomia i środowisko: księga jubileuszowa prof. B. Fiedora, Wrocław: Wyd. Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, s. 122-130.

• Gorynia M. (2016), On the interdisciplinary nature of international business [w:] T. Rynarzewski, M. Szymczak (eds.), Changes and Challenges in the Modern World Economy: Recent Advances in Research on International Economics & Business, Poznań: Poznań University of Economics and Business (PUEB) Press, 2016, s. 11-25.

• Gorynia M. (2018), Współczesne nauki ekonomiczne: tożsamość, ewolucja, klasyfikacje, „Ekonomista”, nr 5, s. 497-522.

• Gorynia M., Jankowska B. (2017), O tożsamości biznesu międzynarodowego [w:] M. Maciejewski, K. Wach (red. nauk.), Handel zagraniczny i biznes międzynarodowy we współczesnej gospodarce: księga jubileuszowa dedykowana Profesorowi Stanisławowi Wydymusowi, Kraków : Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, Centrum Przedsiębiorczości Strategicznej i Międzynarodowej, Katedra Handlu Zagranicznego, s. 127-142.

• Gorynia M., Jankowska B., Owczarzak R. (2005), Zarządzanie strategiczne jako próba syntezy teorii przedsiębiorstwa, „Ekonomista”, nr 5, s. 595-619.

• Nowak-Far, J. (2014). Multidyscyplinarność w metodologii nauk ekonomicznych stosowanej do analizy i opisu procesów integracji europejskiej [w]: J. Czaputowicz (red.), Studia europejskie. Wyzwania interdyscyplinarności, Warszawa, Uniwersytet Warszawski, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych.

​

​

​

28

Dziękuję

za uwagę

prof. dr hab. Marian Gorynia

Zastępca Przewodniczącego

Rady Doskonałości Naukowej

​

Zielona Góra, 18 maja 2026 r.

RADA DOSKONAŁOŚCI NAUKOWEJ