Η οικογένεια στα παλιά χρόνια

Στα παλιά χρόνια οι οικογένειες έμεναν σε μονοκατοικίες με λίγα δωμάτια, παρόλο που ζούσαν πολλά άτομα μαζί.

Την οικογένεια την αποτελούσαν πολλά άτομα. Έμεναν όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι ή σε σπίτια γειτονικά και είχαν κοινή αυλή. Έμεναν ο παππούς, η γιαγιά, οι γονείς, τα παιδιά, που ήταν πολλά, και πολλές φορές ο θείος και η θεία με τα παιδιά τους.

Οι οικογένειες ήθελαν να γεννήσουν αγόρια, για να βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού, στα χωράφια, στο εμπόριο, ενώ στα κορίτσια δεν έδιναν και πολλή σημασία.

Τα κορίτσια δεν τα έστελναν σχολείο και πίστευαν ότι δε χρειάζονταν γράμματα. Αυτό που τους μάθαιναν ήταν να κάνουν δουλειές, να μαγειρεύουν, να πλέκουν, να κεντούν, να ράβουν.

Ο παππούς και η γιαγιά ήταν πρόσωπα που όλοι σέβονταν. Ό,τι έλεγαν το άκουγαν πολύ προσεκτικά. Αυτοί έπαιρναν τις αποφάσεις σε συνεργασία με τον μπαμπά. Η υπόλοιπη οικογένεια τις ακολουθούσε.

Κάθε Κυριακή έβαζαν τα καλά τους ρούχα και πήγαιναν μαζί στην εκκλησία.