Ο κύκλος κλείνει
Να σου πω μια ιστορία
να την πάρεις σαν ευχή
Μη βιαστείς να προσπεράσεις
Και στις λέξεις μη σταθείς
Μόνο άκου την!
Αν τη νιώσεις, φύλαξέ την και στα χρόνια που θα’ ρθούν
Πού και πού να τη θυμάσαι και βαθιά σου να κοιτάς το «λευκό» σου και το «μαύρο» με αγάπη να φοράς…
Για δυο λύκους θα μιλήσω , για δυο λύκους θα σου πω που εντός μας κατοικούνε
Και φυλάνε τον καιρό.
Ώρες, μέρες, μήνες χρόνια, μας ακολουθούν πιστά, περιμένοντας τι άλλο;
Να τραφούν και μια αγκαλιά…
Λευκός ο ένας, η μέρα μας!
Γλυκός και ήρεμος.
Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινότητα, η καλοσύνη, η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση, η γενναιοδωρία, η αλήθεια και η συμπόνια μας.
Ο άλλος είναι η νύχτα μας και φαίνεται κακός…
Είναι γεμάτος με θυμό, φθόνο, θλίψη και λύπη.
Άπληστα και αλαζονικά κοιτά , έχει ενοχή και αυτολύπηση, λέει ψέματα αυτάρεσκα, έχει ένα αλαζονικό εγώ.
Οι δύο λύκοι μέσα μας βρίσκονται σε διαμάχη που δε σταματά λεπτό, ησύχαση δεν έχει…
Πότε με βήματα αργά, πότε γοργά νου και ψυχή κυριεύουν παλεύοντας και όπως σου είπα στην αρχή θρέψη, αναγνώριση και αγκαλιά γυρεύουν…
Όχι σε σένα μοναχά, μα ούτε και σε μένα αυτή η μάχη μαίνεται.
Συμβαίνει στον καθένα, στη καθεμία, μη θαρρείς πως τους ξεφεύγει ένας ή μία από εμάς.
Έτσι που λες πορεύεται ο δρόμος μας κι η στράτα, σε κάθε κύκλο της Ζωής.
Κουράζει αυτή η πάλη ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα μας. Αυτό να το θυμάσαι…
Για ρώτα με λοιπόν αν νικητής υπάρχει από τη μάχη αυτή;
Για ρώτα με αν μπορείς, μπορώ κάτι να κάνω, να ημερέψει το μέσα, όταν αυτό αγριεύει, δαγκώνει ή ουρλιάζει…
Η ιστορία σαν ευχή που τώρα σου διηγούμαι, δική μου δεν είναι, μη θαρρείς.
Τους στίχους έπλεξα εγώ για αυτήν εδώ τη μέρα.
Από τα Απαλάχια όρη της Βόρειας Αμερικής και τους Cherokee είναι που αναζητούσαν ισορροπία και αρμονία στη Ζωή με σεβασμό στη Φύση.
Αυτοί λοιπόν έλεγαν στους νέους της φυλής τους, να αγκαλιάζουν τους λύκους τους που ζουν εντός, μαζί τους. Να λένε το όνομά τους με σεβασμό , να αποδεχτούν πώς κομμάτι τους είναι και οι δυο , σαν μέρα και σαν νύχτα.
Αυτό το ξέρεις ήδη …
Ένα μονάχα μυστικό, θα ήθελα να θυμάσαι.
Αυτό, που θα δώσει νικητή, κυρίαρχο στην πάλη αυτή που γίνεται εντός μας
Να η ευχή μου :
Ο λύκος που ταΐζουμε με σκέψεις και με πράξεις, αυτός νικάει, έτσι είπε ο Γέροντας σοφός γύρω από της φωτιάς τη ζέστη στους νέους της φυλής του.
Κι έτσι από στόμα σε στόμα η ιστορία έφτασε μέχρι εδώ, σε μένα.
Και από μένα σήμερα σε σας θε να περάσει.
Κάντε την ό,τι θέλετε, δική σας είναι η μάχη, δική σας και η επιλογή.