ПРЭЗЕНТАЦЫЯ� да твора З.Бядулi �«На каляды к сыну»�
Падрыхтаваў
вучань 7 «В» класа
Воранаўскай школы
Бурдылёў Вадзім
« ПАЙДУ ДА СЫНА»� Падышлі Каляды.� Увесь абшар быў пакрыты снегам...
- Апошнія Каляды: зусім ужо я слабенькая...
Не хацелася ёй адной застацца ў пустцы каля лесу і пад выццё ваўкоў Куццю ладзіць.
- Пайду да сына! - разнясла яна назаўтра па ўсёй ваколіцы…
Ускінула Тэкля хатулачку на плечы, пару лапцей на запас узяла, развіталася з бабамі і пусцілася ў дарогу…
У ДАРОЗЕ
Выбралася раніцай на снежнае поле.
..Яна адвярнула таўстую хустку ад вачэй, каб разглядзець, ці шмат ужо дарогі прайшла…
НАЧЛЕГ У ВЁСЦЫ
…Кончыўся дзень.
Тэкля начавала ў незнаёмай вёсцы. Добрыя людзі накармілі яе і абагрэлі…
Яна ўсім расказвала,
што ідзе на Каляды да сына…
ПРАЦЯГ ДАРОГІ
Тэкля ідзе ды ідзе...
Млеюць старыя ногі... Атопкі, як калоды, зрабіліся цяжкія і цвёрдыя.
Нічога - горад блізка…
ВОСЬ I ГОРАД
Ужо здалёк відаць вежы цэркваў і
касцёлаў, якія золатам у небе
адліваюцца...
Вось і муры рознафасонныя...
Вось і гоман горада даходзіць да яе вушэй...
Не ведала, куды павярнуцца, у каго дапытвацца.
Людзі спяшаюць, піргаюць.
Рамізнік ледзь не пераехаў яе.
Страшна...
НА ЦЁМНЫХ ВУЛIЦАХ
…Нехта давёў яе да гарадавога.
…Той пачаў распытвацца і, ніякага толку не дабіўшыся, павёў яе ва ўчастак…
Назаўтра, даведаўшыся,
хто гэта яе сын, адвялі да яго…
У ДОМЕ СЫНА
Лакей з усмешкай пусціў яе у кухню.
…Стукалася, стукалася
яна ў дзверы,
пакуль нехта адчыніў…
…Тут сабраліся слугі і давай шушукацца і распытвацца…
СУСТРЭЧА
як непрытомная, кінулася да яго Тэкля..
Ён раптам пачырванеў, паглядзеў на слуг ды хрыпла крыкнуў:
- Чаму вы пускаеце ў пакой розных жабрачак шалёных?!
Ён бразнуў дзвярамі і пайшоў у пакоі...
…Тым часам адчыніліся дзверы з другой стараны ды ўвайшоў малады пан у чорным сурдуце…
РОСПАЧ
…Як зышла з маляваных сходаў,
як апынулася на шумным тратуары каля варот,
яна сама не памятала...
…Яна нават не чула,
як з яе акалелых пальцаў
выпаў гасцінец роднага,
доўгажаданага сына.
Некалькі трохрублёвых
паперак прыліплі да
макраватага
тратуара...
�
ЭПIЛОГ
3 дзесяці законаў вечнасці ,
загадаў-запаведзяў Божых
толькі адна запаведзь з абяцаннем.
За выкананне яе абяцаецца ўзнагарода: шануй бацькоў сваіх - і дзеці твае будуць шанаваць цябе.
Калі б маладосць ведала, а старасць магла!
Але, на жаль, старасць не можа ўжо нічога перайначыць у перажытым,
а маладосць не ведае,што галоўным яе клопатам павінен быць клопат пра сваю...старасць.
Старасць не можа быць шчаслівай, але яна можа і павінна быць годнай, спакойнай
і дагледжанай …