?
?
¿
?
1.-Cine observacional Plano e tempo
4.-ATREVERSE: De Murnau á McLaren
Modo de representación institucional: o que a xente entende polo cine
2.-Cinema secuencial
Observar, pensar, moverse e….
Señoritas de Avignon, 1907
25 anos
Das Vangardas cinematográficas á Videocreación
avant-garde
1906
1896, (15 anos)
1903
1898, (17 anos)
1904
1901
1905
1906
Xeitos primitivos (non grecolatinos) de representación artística
Negación do realismo, da profundidade, da perspectiva e os canons da beleza renacentista
Greco
Cezanne
VANGARDA: Foi un proceso de renovación total da Arte no primeiro terzo do século XX: Loita contra das tradicións, procurando o exercicio da liberdade individual e a innovación; caracterízase pola AUDACIA, carácter experimental e a rapidez coas que se suceden as propostas en todas as artes simultáneamente: pintura, arquitectura, escultura deseño, música, teatro, e por suposto… NO CINE
1.-Expresionismo alemán
2.-Impresionismo francés
3.- Surrealismo
4.-Vangarda soviética
5.- Abstracción
De 1907 a 1940
O «expresionismo» é o intento de presentar a vida interior da humanidade en lugar da súa apariencia externa. Como movemento artístico, o expresionismo alemán durou dende 1914 ata 1924, pasando ao cine dende a pintura, a poesía e o teatro. Arraigou fundamentalmente en Alemania
No cine, a utilización case exclusiva de interiores, os grandes efectos de sombras mediante iluminación artificial, os ángulos de cámara arriesgados ou extranos, as perspectivas distorsionadas, os grandes decorados arquitectónicos realzados por un uso creativo da iluminación que sustitúen os fondos pintados e as composicións estilizadas, son algunhas das características do expresionismo alemán.
O impresionismo cinematográfico analiza a natureza e a interpreta. E mais importante a forma que o fondo. A súa aportación mais importante foi a montaxe rítmica, baseada en adaptar as imaxes a un ritmo, a una banda sonora. A montaxe acelerase nos momentos mais importantes dos persoaxes.. O cinema un arte como a poesía ou a pintura .A emoción é o elemento central da sua estética, non a acción ou o comportamento dos persoaxes. Tamén dábanlle mita importacia á fotoxenia (halo de poesía das cousas ao seren filmadas). Cada encadre era unha composición plástica.
Movemento nacido en Francia en 1919
Creación ao marxe de todo principio estético e moral, a fantasía onírica, o humor desaprensivo e cruel, o erotismo lírico, a deliberada confusión de tempos ou espazos diferentes utilizando fundidos, acelerados, cámara lenta, unións arbitrarias entre planos cinematográficos e secuencias.
Desde la aparición de las primeras imágenes salió desde la multitud de los espectadores un rumor, formado de pequeñas risas y de gruñidos confusos, y un ligero escalofrío recorrió las filas. (...) Picabia, que había deseado oir gritar al público, pudo sentirse satisfecho. Clamores y silbidos se mezclaban con la melodiosas payasadas de Satie, el cual, indudablemente, apreciaba, como experto, el refuerzo sonoro que los protestarios aportaban a su música. (...) Así nació, entre el sonido y el furor, este pequeño film, cuyo final arrancó tantos aplausos como abucheos y silbidos" Renè Clair
Entreacto no cree en muchas cosas, en el placer de la vida quizás; cree en el placer de inventar, no respeta nada más que el deseo de estallar de risa, pues reir, pensar, trabajar, tienen el mismo valor y son indispensables el uno al otro." Francis Picabia
"Este film siempre es joven. Todavía hoy tiene uno ganas de silbarle" Alexander Arnoux , crìtico de cine
Un clásico del surrealismo, sin duda. No se me olvidará cuando me lo pusieron como práctica en la facultad y casi abuchean al profesor. "Encima de que es en blanco y negro, no se habla", así llegaron a responder los alumnos. Era en la facultad de Ciencias de la Información, rama de Comunicación Audiovisual. Sí, así estan las cosas
Surrealismo
En este caso es el pintor Fernand Léger (con la complicidad de Dudley Murphy y Man Ray) el que vuelca su cubista concepción de la realidad en un juego cinemático y profundamente sensorial que estudia y expande los postulados teóricos de Eisenstein a propósito del montaje para crear una suerte de sinfonía visual (y sonora) con la que cuestionar el imparable proceso de mecanización vigente por aquel entonces (años 20), humanizando a los objetos y deshumanizando a las personas a partir de loops histéricos y juegos de perspectiva imposibles en lo que no es otra cosa que un ANTICIPO PRIMITIVO DEL FUTURO FENÓMENO DEL VIDEOCLIP
Surrealismo
Esta película nació de la confluencia de dos sueños. Dalí me invitó a pasar unos días en su casa y, al llegar a Figueras, yo le conté un sueño que había tenido poco antes, en el que una nube desflecada cortaba la luna y una cuchilla de afeitar hendía un ojo. Él, a su vez me dijo que la noche anterior había visto en sueños una mano llena de hormigas y añadió: -"Y si, partiendo de esto, hiciéramos una película?". Pronto nos pusimos manos a la obra siguiendo una regla adoptada de común acuerdo: no aceptar idea ni imagen alguna que pudiera dar lugar a una explicación racional, psicológica o cultural. Abrir todas las puertas a lo irracional. No admitir más que las imágenes que nos impresionaran, sin tratar de averiguar por qué..
O surrealismo está presente en moitas películas do cinema contemporáneo. Descóbreas ¡
A vangarda soviética aplica os principios da revolución socialista non só nos seus contidos senón tamén nas formas: Ausencia de protagonistas, montaxe intelectual son algunhas das súas características mais xerais.
A segunda máxima do cinema soviético era "a experimentación como sistema". Tratábase de contruir unha sociedade nova, polo que se esixía unha certa experimentación que rachara coa narratividade burguesa e contruir un estado revolucionario en todos os aspectos, tamén no artístico. A vangarda soviética foi unha fábrica constante de ideas innovadoras e de teorías cinematográficas. Montaxe como ferramenta fundamental, límites entre ficción e realidade, o cine como instrumento da revolución . En todas as súas obras o director expónse a si mesmo, e queda evidente a súa mirada
Teórico da montaxe
Einsenstein
Montaxe por atraccións
Guión de ferro máis que montaxe
Os persoaxes individualizados toman Conciencia colectiva
La madre (completa)
5.-Abstracción
Abstracción.2: Norman McLaren
Busca en Internet pelis de Norman McLaren
Spot de TV
Walther Ruttmann. Opus 2 , 1921)
Abstracción.1
O cinema non ten por qué representar obxectos nin accións reais , poden ser formas cambiantes para dar sentido. O cine como creación pura
Os descubrimentos visuais das vangardas, serán utilizados ao longo da Historia do cinema en numerosos filmes “narrativos”. Hoxe podemos velos en moitos filmes que vos gustan, nos spots de televisión, en vídeoclips e sobre todo na videocreación contemporánea.
VIDEOCREACION
Unha fotopelicula
Found footage, Remix: (Remesturar imaxes para darlles un novo significado)
Novas narrativas para novos soportes
Para ampliar: ligazóns aos artigos publicados no blog de clase: Vangardas
Práctica nº 3
3.- DE MURNAU Á MCLAREN
Exercicio libre inspirado nas vangardas artísticas no cinema, producido con teléfonos móbiles, cámaras domésticas ou cámaras fotográficas.
MINOTAURO
PCH
HORAS, MINUTOS SEGUNDOS
7 .- O ESPAZO SONORO
8 .- VIDEOPOEMA
9 .- CLIP PARA CAMBIAR O MUNDO
10. QUÉ APRENDÍN
DOLOR DE MUELAS
ESCRAVA
PENELOPE
Qué producir?
Cinema industrial
8.-De Griffith á Spielberg
O cinema transparente, narrativo, modo de representación institucional, cine mainstreain, HOLLYWOOD: 90% de filme e series de tv .
Tema provisorio
Cinema mainstream
Modo de representación institucional
Cinema industrial
Cinema dominante ou hexemónico
Cine popular
Cine de consumo
Blockbusters
Cine convencional
1.-Introducción: DO OLLO DO PRINCIPE AO OLLO DO ESPECTADOR
REPASO: OLLO DO PRINCIPE: Mirada do espectador
MODO DE REPRESENTACIÓN PRIMITIVO: visión teatral. Plano enteiro. Cámara estática: LUMIERE, MELIÉS, etc. Mirada da cámara. Ollo do espectador.
Cine primitivo
Movemento no encadre: a cámara comeza a moverse y a situarse en distintos puntos de vista; Alternancia e variedade de planos
GRIFFITH. Codificador da linguaxe cinematográfica: Nacemento de Hollywood
1914: Alternancia de planos. Montaxe paralelo. Profundidade de campo. Utilización do fora de campo. Destrucción da autarquía dos planos- Movementos de camera. Flashback
Luz artificial. Accións paralelas, Reglas de continuidade; Montaxe invisible. Persecución e rescate no último minuto…etc
Características básicas do cinema Mainstream, cine industrial ou MODO DE REPRESENTACION INSTITUCIONAL
1.-Encuadre e composición perfectos
2.-Variedade nos planos e movementos de cámara
3.- Iluminación naturalista ao servizo da historia
4. O espazo sonoro como reforzador da historia
5.-Reglas de continuidade e racord.
6.- Montaxe. Arte da elipse e do ritmo: Unión invisible nos planos e transicións entre planos
7.-Cinema da verosimilitude. Efectos especiais.
8. Cinema de xénero
1.-O cinema é unha industria . As películas e series de TV son a súas mercancías
2 Star system. Importancia das stars.
3.-As empresas produtoras especializadas: fabricantes de películas e series
4.-Obxectivo: Negocio: amortización da inversión e xerar beneficios para inversores
5.-Orgaización en equipos de traballo altamente especializados e profesionalizados
6. Estándares: Oscar, Goya, Cesar, Bafta, Mestre Mateo, etc.
Elementos estructurais
Elementos formais
1.-O cinema é unha industria . O imperio de Hollywood: As 5 grandes empresas
La montaña rodeada de estrellas”/
Si es una buena película, es Paramount
"Mas estrellas que en el cielo".
"La estrella en un celofán"
"Mis películas son limpias y morales: Solo quiero hacer películas que no me averguence de mostrar a mis hijos"
"Hazlo bien ,hazlo grande, dale clase.
El éxito en las películas es argumento,
argumento, argumento"..
No la quiero bonita, la quiero el martes"..
El mundo en sus manos
"El que come mi pan, canta mi canción,
"Si pierdes dinero, quedas despedido"
Así es que los locos se han hecho cargo del manicomio.....
O imperio de Hollywood: As 3 pequeñas
Fundada en 1916
Innovacions do cinema como industria
ZUKOR (década de 1920)
1927
(década de 1930
1953
A industria foi desenvolvendo novos sistemas de rexistro e difusión da imaxe e o son
Conceptos fundamentais
FOTOGRAMA: Cada unha das imaxes impresionadas quimicamente na tira de celuloide
ENCADRE: É a selección que facemos da realidade coa composición da cámara
PLANO. Lo rodado en una toma única, es la unidad mínima de narración (composición, luz, cor e punto de vista).Angulo. Escala . Obxecto da máxima atención.,
TOMA. Fragmento de película dende que lle damos a Rec ata a pausa. Unidade mínima de narración
ESCEA. Agrupación de planos en escearios únicos. Relato dunha acción nun tempo e lugar concreto.
SECUENCIA. Conjunto de escenas relacionadas que abordan un hecho unitario en espacio y tiempo Unidade dramática significativa. Pode incluír varias esceas
Plano secuencia Plano largo que registra una acción compleja. Suele incluir movimientos de cámara complejos. Representa un tiempo real
CAMPO. É o que vemos dentro do encadre
CONTRACAMPO. É o que está fora do encadre. De gran potencial narrativo (sons, miradas dos persoaxes, etc)
A linguaxe audiovisual do cinema industrial
Decidir qué entra no plano (e o que non) e a súa composición e valores formais.
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
1.-ENCADRE- COMPOSICION
Explicado
1.-ENCADRE, é decidir qué é o que queda dentro do campo visual e cómo o organizamos –composición-
Campo
Fora de campo
3.-PROFUNDIDADE DE CAMPO
•Distancia entre o obxecto máis próximo e o máis alonxado enfocados no campo
1.-ENCADRE- COMPOSICION
Decidir qué entra no plano (e o que non) e a súa composición e valores formais.
2.-COMPOSICION: Sección áurea ou regla dos tres terzos: Reforza a figura principal ou aquello que teña relevancia no encadre
Ver video nº 1: Encadre
A escala, angulación e movementos de cámara establecen relacións entre espazos e persoaxes
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
2.-VARIEDADE NOS PLANOS
E MOVEMENTOS DE CÁMARA.
2.-TIPOS DE PLANOS
2.1.-SEGUNDO A ANGULACIÓN DA CÁMARA
•NORMAL. Cámara situada á altura dos ollos
•PICADO. Cámara situada por riba do motivo de filmación
•CONTRAPICADO. Cámara situada por debaixo do motivo de filmación (plano ruso)
•CENITAL. Picado extremo,
•NADIR. Contrapicado extremo
•ABERRANTE. (holandés) Angulación da cámara diferente á horizontal
Cada tipo de plano, afecta á estética e expresividade da filmación: ESTILO
2.2. SEGUNDO A ESCALA OU DISTANCIA AO MOTIVO, Os planos van dende os descriptivos aos máis introspectivos, que permiten captar as expresións e emocións dos personaxes.
•GRAN PLANO XERAL GPG ; •PLANO XERAL PG; •PLANO ENTEIRO O DE CONXUNTO PC ; •PLANO AMERICANO PA; •PLANO MEDIO PM •PRIMEIRO PLANO PP, •PRIMERÍSIMO PRIMEIRO PLANO PPP; •PLANO DE DETALLE PD
2.-VARIEDADE NOS PLANOS E MOVEMENTOS DE CÁMARA.
A escala, angulación e movementos de cámara establecen relacións entre espazos e persoaxes
Ver video nº 2: Tipos de plano
Poden ser: DESCRITIVOS: acompañamento de persoaxe, descrición dun espazo: DRAMATICOS: relacións espaciais entre persoaxes ou obxectos, relevo dramático dun persoaxe, expresión subxectiva dun persoaxe….
2.3. MOVEMENTOS DE CÁMARA
Permiten captar o movemento dos persoaxes, dirixir a mirada do espectador dende un punto a outro:
e.-MOVEMENTOS COMBINADOS (plano secuencia)
Ver video nº 3: Movementos de camara
Iluminación naturalista ao servizo da historia e as “estrelas” (o contrario do que vimos no expresionismo)
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
3.-ILUMINACION NATURALISTA.
A luz é clave tanto en fotografía como no cine.
•ILUMINAR, NON É SO POÑER LUZ. Decisións:
Dirección
Intensidade
Cor
Sombras
•Coa iluminación podemos crear atmósferas, efectos expresivos, dirixir a mirada …
Ex. Dirección da luz para un rostro
Frontal. Imaxe plana, sin matices
Lateral. Obtemos máis volume e testura
O Un só foco, sombras fortes
O Dous focos, -Luces cruzadas- matices menos contrastados
Contraluz, obtemos siluetas; importante potencial expresivo
Picada
Contrapicada
A cámara es máis imperfecta que o ollo; con frecuencia, precísase distribuir, filtrar, reflectir ou rellenar con outra fonte, para acadar un efecto natural
3 .Iluminación naturalista ao servizo da historia e as “estrelas”
Ver video nº 5: Iluminación
O espazo sonoro como reforzador do realismo da historia e potenciador do relato . O 60% dunha película
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
4.-CONSTRUCCION DO ESPAZO SONORO (o gran esquecido).
Espazo sonoro
Palabras
off
Son ambiente.
Ruidos naturais.. Ruidos humáns. Ruidos mecánicos. Palabras-ruido
Ambientación
Aportan enerxia e realismo
Fan que imaxinemos o que non vemos (Wildtracks, librería, foley)
Axuda a comprender a mensaxe Aporta expectación..
Ambientación: Intensificar expresivamente o que vemos
Caracterización (reforzo ou contrapunto). Sicolóxico Compresión e anticipación da acción (tono)
Ritmo narrativo, (cemento) Identificación con algo concreto
Leiv motiv
Voz interior: Da información complementaria que a imaxe non ofrece (voz do narrador) - Transmitir os pensamentos dun personaxe – Facer que o “fora de campo” interveña significativamente na acción
Construcción de persoaxes e trama dramática
Crear un
Diálogos
4 .O espazo sonoro ao servizo da historia
Ver video nº 7: O son
Montaxe invisible. (Unión invisible nos planos) Transparencia
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
5.-REGLAS DE CONTINUIDADE OU RACORD.
5. RACCORD OU CONTINUIDADE.�Montaxe invisible. (Unión invisible nos planos) Transparencia
Responsabilidade da SCRIPT
As principais reglas de continuidade son: as do DIRECCIÓN ou MOVEMENTO, LEI DO EIXE (eixe de acción), MIRADA, PROPORCIONALIDADE E OBXECTUAL (maquillaxe, vestuario, iluminación, atrezzo..etc). Tamén podemos considerar o racord de ILUMINACION. OPTICO, TEMPO, ETC---
Ver video nº 6: A montaxe
A continuidade permite a película como un todo ben fiado onde nada chirría. O seu obxectivo é acadar a invisibilidade do corte e que non percibamos os puntos de sutura dos planos entre si. Tamén podemos chamarlle RACORD (visual, auditivo, luminoso, de atrezzo, etc.) necesario para que os diferentes planos gravados en diferentes espazos e días manteñan unha continuidade natural
Leccións de cine: continuidade
5.1. RACCORD DE DIRECCIÓN DO MOVEMENTO.
CORTAR NA ACCIÓN
Un dos trucos que se utilizan na montaxe é CORTAR NA ACCIÓN. Consiste en iniciar un xesto ao final do plano A e concluir o xesto ao principio do plano B. A razón poa que a maioría dos cortes se realizan mentres os actores levan a cabo calquera movemento é porque este distrae a atención do espectador y así non percibe o cambio de plano. Ex: Descolgar un teléfono ou abrir unha porta.
O RACCORD DE DIRECCIÓN consiste en que un persoaxe ou vehículo que sae do encadre pola esquerda para entrar nun novo encadre que amosa un espazo veciño ou consecutivo deberá obligatoriamente entrar pola dereita; do contrario, dará a impresión de cambiar de dirección. Nunha persecución, a dirección na pantalla de perseguidos e perseguidores ten que ser polo tanto a mesma . Si un persoaxe inicia una acción nun plano, por exemplo abrir unha porta, haberá que continuar esa acción no plano seguinte no punto exacto no que se deixou-
5.2.-REGLA DOS 180 GRADOS OU LEI DO EIXE
O eixe cinematográfico é a liña imaxinaria que une os ollos dos persoaxes que estan na pantalla. As cámaras deben colocarse no mesmo lado do eixe e só se pode saltar en ocasións moi determiñadas , porque o público se despistaría. Ex, a retransmisión dun partido de futbol .
O raccord de miradas e o de dirección implican a proximidade espacial entre dous planos. Cando o plano A e o plano B amosan separadamente dous persoaxes que se miran, é preciso que o persoaxe «A» mire cara o borde dereito do encadre e o persoaxe «B» cara o borde esquerdo ou inversamente . Si en dous planos sucesivos, os persoaxes miran ambos cara o mesmo borde do encadre a impresión inevitablemente producida será que non se miran.
PLANO – CONTRAPLANO
Plano e contraplano. A meirande parte das conversas que vemos nas películas utilizan esta técnica narrativa, onde vemos o cogote dun actor A que nos leva á cara do actor B e viceversa. Tamén gravamos a secuencia cun PLANO MASTER para paliar problemas de racord.
5.3.- RACORD DE MIRADA
5.4.- REGLA DE PROPORCIONALIDADE
A proporción entre o tamaño dos planos é un aspecto fundamental para acadar transicións suaves e manter a continuidade narrativa. Non podemos pasar dun plano a outro nos que o tamaño e composición sexa casi os mesmos, ou moi escalados (produce incomodidade no espectador un ruido visual, chamado salto de imaxe). O salto proporcional tradúcese nun principio xeral: ao pasar dun plano a outro referido ao mesmo motivo se evitarán a escalas sucesivas. Por exemplo, pasar dun plano americano (PA) a un plano medio (PM) .As transicións entre planos deben realizarse cando ambos teñan unha composición absolutamente diferente e visible . Tamen debe manterse a regla da proporcionalidade nas angulacións dos planos
5.5. RACCORD OBXECTUAL
É a continuidade no posicionamento de obxectos no esceario, atrezzo, na cor, transformación de vestiario, maquillaxe ou perruquería de persoaxes. Son os tipicos gazapos que aparecen nos films de cando en vez
Tempo fílmico e tempo real. RITMO E FLUIDEZ�(elimina todo o que non teña relevancia na historia)
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
6.-MONTAXE.
6.- MONTAXE: ARTE DA ELIPSE .-Tempo fílmico e tempo real. RITMO E FLUIDEZ�(elimina todo o que non teña relevancia na historia)
. O ritmo crease coa duración material e sicolóxica dos planos. Lentitude, rapidez... Depende como “peguemos” os planos , os movementos de cámara, as veces sosego, as veces rapidez…as veces continuidade fragmentada, outras a través de planos secuencia, adecuándonos SEMPRE á historia narrativa. Ritmo analítico, planos cortos e moi numerosos; sintético, planos longos e pouco numerosos… A orde os planos ven da esixencia dramática. Todo cambio de plano debe ter una razón: intencionalidade ou lóxica narrativa (Debes responder con lóxica á pregunta de por qué cambias de plano)
In crescendo; planos cada vez mais breves…
ARTE DO RITMO. Cadencia producida na proxección dunha pelicula segundo a diversa lonxitude dos planos xustapostos. Fluidez. FUNCION BASICA DA MONTAXE
SEGUNDO ORGANIZACIÓN DE LOS PLANOS:
•Criterio Cronolóxico
•Criterio Acronolóxico
•Alternancia
SEGUNDO O DISCURSO O INTENCIÓN NARRATIVA (ao TONO PRETENDIDO):
•realista
•emocional, introspección psicolóxica
•simbólico
TIPOS DE MONTAXE
SEGUNDO NÚMERO E DURACIÓN DOS PLANOS:
•ANALÍTICO. (externo) Planos numerosos e breves. Enfatizan os múltiples detalles dunha acción, marcando constantemente os centros de interés. Transporte do espectador ao interior do espazo diexético (Dentro unha mesma escea pasan de plano xeral a plano detalle). Exemplo
•SINTÉTICO. (Interno) Planos máis longos. Amosan as interrelacións existentes entre o ambiente e os persoaxes. Implica unha maior actividade e atención no espectador e utiliza moito a profundidade de campo (Películas “lentas”). Exemplo
Ver video nº 6: Montaxe
TEMPO REAL. UNIDADE DE TEMPO :Adecuación tempo real-tempo fílmico
TEMPO CONDENSADO: (montaxe/elipse)
DISTENSIÓN: Tempo dilatado Alargamento (ralentización, conxelado)
SIMULTANEIDADE: Accións paralelas. Suspense
FLASH BACK. O tempo fílmico retrocede.
FLASHFORWARD. O tempo fílmico avanza no tempo
TEMPO SICOLÓXICO. Ritmo
TEMPO NO CINEMA:A celerar e ralentizar o tempo
Efectos na velocidade de reproducción
Acelerar e ralentizar o tempo
.6.-TRANSICIÓNS ENTRE PLANOS. Unión de planos, secuencias, fragmentos mediante a montaxe. Sirven para ordea a pelicula... ELIPSE FUNDAMENTAL
FUNDIDO (entre parte y parte) Punto e aparte. Moitas cores posibeis
CORTINILLA , BARRIDO:(vertical, lateral, etc .Paso do tempo. Transición entre tempos ou lugares distintos
ENCADEADO (entre secuencia e secuencia) pasos de tempo non moi longos. Punto e seguido .
Relación planos que se funden. Flashback
DESENFOQUE. Para saltos no tempo, lembranzas, soños., ateracions do estado da conciencia.
CORTE: Transición mecánica, fisica… e mecánica ou Dramática.
Resultan fundamentais as leises da continuidade.
As transicións deben emplearse utilixando unha relación lóxica PLÁSTICA: (analoxía material, estructural , dinámica ou SICOLOXICA
A combinación destas unidades narrativas determina o ritmo e o estilo de narración. Existen múltiples posibilidades de enlazar planos, acción, puntos de vista, cámaras obxectivas e subxectivas, movimientos de cámara…
Poden establecerse en complicidade coa mente do espectador, relacións de continuidade, contraste, analoxía, ruptura … a nivel de contido, a nivel formal, a nivel psicolóxico … (Existen, en consecuencia, grandes diferencias entre a mirada audiovisual e mirada natural)
52
Conceptos básicos de linguaxe audiovisual
7.-CINE DA VEROSIMILITUDE
Ilusión de realidade. Procura do realismo e mesmo o naturalismo:. Nos decorados (platós) , iluminación, interpretación , efectos especiais e posta en escea AO SERVIZO DA APARIENCIA DE “VERDADE” . Os actores non miran a cámara.
7.-CINE DA VEROSIMILITUDE. Ilusión de realidade. Os efectos especiais ao servizo da APARIENCIA de “verdade”
Pintura sobre cristal
Vento
Maquetas
Transparencias
Chuvia, neve,
Brétema, neboa,
Efectos visuais actuais. Mediante a tecnoloxía dixital é posible a construcción de novas realidades
Chroma Key
Rotoscopia
CGI
Morphing
Escenografía virtual
8.- Cinema de xéneros, Modelo Hollywood
MODO DE REPRESENTACION INSTITUCIONAL:
”Es un nexo que une, aglutina, asegura el orden de las personas y de las cosas, y que permite crear en la mente del espectador una identificación clara y precisa de todo. Si lo conseguimos el espectador estará tranquilo en su butaca, gozoso, e irá dominando poco a poco el hilo de la trama sin que nada le perturbe, pero si no se consigue o no se cuida escrupulosamente, si no hay esa misma concordancia que siempre observan los textos literarios, le vemos inquietarse al ver que faltan y fallan cosas ante su sentido común y terminará por protestar y por perder todo respeto a lo que está viendo”.
Continuidade de movemento, de miradas, posta en escea, encadre..
A FLUIDEZ depende da continuidade perceptiva (ausencia de saltos físicos ou aspectos formais que afectan a percepción puramente visual): continuidade temática e a continuidade formal
Continuidade sen mudar de esceario: fragmentar a escea.
O que internalizamos como “cine” (Hollywood)
O conxunto dunha serie de convencións ou normas estandarizadas que se adoptan na década de 1910 a partir sobre todo de Griffith, codificando a linguaxe cinematográfica, co obxecto de que as películas ofrezcan coherencia interna, causalidade lineal, realismo psicolóxico e continuidade espacial e temporal.:
Produción profesional: traballo en equipo
Dirección
Produción
Arte
Fotografia
Son
Posprodución
Organigramas e funcións profesionais na produción de produtos audiovisuais
Equipo básico
Director, jefe de producción, ayudante de dirección, ayudante de producción, script, técnico de sonido, operador de cámara, ayudante de cámara, jefe de eléctricos, ayudante del jefe de eléctricos y dos asistentes. 12 persoas. (Actores aparte, claro está)
Pouco presupuesto
Un director de producción, director artístico, xefe de son, director de fotografía e director 5 persoas.
Os contidos dos equipos de rodaxe/gravación podes baixalos de aquí.
Produción
Distribución
O “SISTEMA “CLASICO” AUDIOVISUAL : O cinema industrial:
100 anos de cine mainstream . O cinema como negocio
TV (codificada e aberta)
Salas de cine
Venta directa
Videoclubes
Plataformas
Portais internet
broadcasters
Empresas produtoras
Empresas de servizos
Centrais de dereitos
Distribuidoras
Axentes de ventas
Licesing
Producción elabora contidos que circulan por mecanismos “seguros” de distribución, onde acada a súa explotación e amortización .Obxectivo básico: a recaudacón.
Exhibición/Consumo