Բազմասենսորային ուսուցման էությունն ու կիրառման ձևերը
Մանկավարժության 2 նորարարական ուղղությունները` նեյրոուսուցումն ու բազմասենսորային ուսուցումը
Նեյրոմանկավարժություն. ինչպես է ձևավորվում գիտելիքը
�����Բազմասենսորային ուսուցման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսուցման գործընթացում տեսողության և լսողության զգայարաններին ավելացնել նաև տակտիլը և կինեսթետիկը` նպաստելով, որպեսզի երեխայի գլխուղեղում զարգանան ոչ միայն տեսողական և լսողական հիշողությունները, այլ նաև տակտիլն ու կինեստետիկը (VAKT):
� «Եթե երեխային դիտարկեք միայն վարքային տեսանկյունից, և ուսումնասիրեք ու մոդելավորեք միայն վարքը, դուք երբեք չեք հասկանա, որ իրականում օրինակ տեսողական ընկալման հիմքը վեստիբուլար համակարգն է. իրենց դերն ունեն նաև պրոպրիոցեպցիան և որոշ այլ համակարգեր»� � Ջեյն Այրես
Վիլյամսի և Շելենբերգերի բուրգը
���Բազմասենսորային ուսուցումը հիանալի միջոց է` Ռետիկուլար համակարգը սնելու համար: Սա իրականացվում է ֆիզիկական կամ տակտիլ ակտիվությունները լսողական կամ տեսողական համակարգերի, նաև պատմելու, արտաբերելու գործողությունների հետ համադրելու միջոցով:
Ջուդի Վիլիս
Վիլիսը հայտնաբերեց, որ ուղեղի բազմակի խթանումը նպաստում է սինապսների և դենդրիտների աճին և բազմասենսորային ուսուցման պարագայում ակտիվացնում ուղեղի առավել շատ շրջաններ:
Դեռևս Արիստոտելը համարում էր, որ գիտելիքը ձևավորվում է շրջապատող աշխարհից ստացած սենսորային փորձի միջոցով, և որ սենսորային ինֆորմացիան բոլոր գիտելիքների հիմքն է:�
Սենսորային շնորհակալություն` մասնակցության և ուշադրության համար