Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία

1^ος αιων. π.Χ – 3^ος μ. Χ.

​

Η περίοδος της ακμής�(27 π.Χ.-193 μ.Χ.)�

Η εποχή του Αυγούστου (27 π.Χ.-14 μ.Χ.)

​

Ανδριάντας του Αυγούστου,

γνωστός

ως Αύγουστος Prima Porta.

Χρονολογείται το 15 π.Χ.

Συμβολίζει το ρωμαϊκό μεγαλείο

και την επιβολή

της ρωμαϊκής εξουσίας.

(Ρώμη, Μουσείο Βατικανού)

​

• Ο Οκταβιανός εικονίζεται στην ηλικία που έχει ανακηρυχθεί πλέον σε αύγουστο.
• Είναι ημίγυμνος με το ιμάτιο να καλύπτει το κάτω μέρος του σώματος, ενώ η μια άκρη του περνάει πάνω από το αριστερό χέρι και πέφτει προς τα κάτω δημιουργώντας ένα πλέγμα πτυχώσεων. Στο δεξί ανασηκωμένο χέρι κρατούσε το δόρυ και στο αριστερό το ξίφος.
• Η ρεαλιστική απόδοση και η ακρίβεια στις ανατομικές λεπτομέρειες συμβαδίζουν με την πολιτική προπαγάνδα, που θεωρούσε τον αυτοκράτορα ανώτερη δύναμη με θεϊκή υπόσταση.
• Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι εξιδανικευμένα, η χειρονομία αποπνέει κύρος, και τα επιμέρους στοιχεία (τήβεννος, ιμάτιο, θώρακας, δόρυ και ξίφος) αποτελούν σύμβολα, που τονίζουν την ενάρετη φύση του ηγεμόνα ή τη στρατιωτική του ικανότητα. �
• Το έργο κατασκευάσθηκε πιθανόν στη Θεσσαλονίκη την εποχή του Τιβέριου (14-37 μ.Χ.) και είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα κλασικισμού της εποχής του Αυγούστου. Ακολουθεί κάποιο χάλκινο πρότυπο και ανήκει στον προσωπογραφικό τύπο του αγάλματος της Prima Porta (στην έπαυλη της συζύγου του Αυγούστου, Λιβίας), κοντά στη Ρώμη.

​

Η ισχυροποίηση της κεντρικής εξουσίας

• Ποιος; Οκταβιανός
• Γιατί ; Γι α να φέρει την ειρήνη και την ασφάλεια στη ρωμαϊκή οικουμένη χωρίς να ενοχλήσει τα δημοκρατικά αισθήματα του λαού
• Ο Οκταβιανός (που θα ονομαστεί αργότερα «Αύγουστος») ήταν θετός γιος του Ιούλιου Καίσαρα — με άλλα λόγια «θεού υιός».

​

Η γεωγραφική εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καθιστούσε αναγκαίες τις μεταρρυθμίσεις σε πλείστους τομείς.

Έτσι, ο Οκταβιανός προχώρησε σε διοικητικές μεταρρυθμίσεις, στην οικιστική πολεοδομική αναμόρφωση της Ρώμης, την αναδιοργάνωση του στρατού και του στόλου, καθώς και του δημόσιου ταμείου.

​

Ο Οκταβιανός Αύγουστος και η εποχή του

Ο ρωμαϊκός λαός, κουρασμένος πλέον από τις συνεχείς και μακροχρόνιες εμφύλιες συγκρούσεις, βλέπει στον Οκταβιανό τον ηγέτη που μπορεί να φέρει στη ζωή του την ειρήνη και την ευημερία που προσδοκά.

​

Με τη νίκη στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. ο Οκταβιανός ήταν πλέον ο κύριος πρωταγωνιστής.

​

Σταδιακά κατάφερε, σεβόμενος τους δημοκρατικούς θεσμούς, να συγκεντρώσει τα περισσότερα ρωμαϊκά αξιώματα.

Η εδραίωση του αυτοκρατορικού θεσμού�

• Μετά τη ναυμαχία στο Άκτιο, ο ρωμαϊκός κόσμος κουρασμένος πλέον από τους συνεχείς εμφύλιους πολέμους προσέβλεπε στην επικράτηση της ειρήνης και της τάξης που ήταν εφικτή μόνο με την ενίσχυση της κεντρικής εξουσίας΄
• έτσι, ο Οκταβιανός συγκέντρωσε σχεδόν όλες τις εξουσίες στο πρόσωπο του και δημιούργησε ένα συμβουλευτικό σώμα, το συμβούλιο του αυτοκράτορα, που τον βοηθούσε στην άσκηση της εξουσίας

​

Η ναυμαχία στο Άκτιο

Η ναυτική νίκη του Οκταβιανού, επί του ενωμένου στόλου του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας κοντά στο Άκτιο το 31 π.Χ. έφερε το τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και δημιούργησε την αυτοκρατορία που θα κυριαρ...

​

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-navmachia-pou-i-kleopatra-afise-ton-antonio-akalipto-ke-aftos-poulise-ton-stolo-tou-i-niki-tou-oktavianou-pou-simane-to-telos-tis-romaikis-dimokratias-ke-tin-aftoktonia-tou-antoniou-ke-tis-kle/

Γενικές αρχές διακυβέρνησης Οκταβιανού

• Δημιούργησε ένα συμβουλευτικό σώμα, το συμβούλιο του αυτοκράτορα
• Απέφυγε τις αυταρχικές μεθόδους
• Ακολούθησε συμβιβαστική τακτική στην κατανομή της εξουσίας.

​

https://photodentro.edu.gr/v/item/ds/8521/8827

​

Το νέο πολιτειακό καθεστώς (Principatus)

• Στη θέση της δημοκρατίας, ο Οκταβιανός εγκαθίδρυσε ένα ιδιότυπο πολιτειακό σχήμα.
• Ουσιαστικά ένα μοναρχικό καθεστώς που καλυπτόταν πίσω από τίτλους και αξιώματα της δημοκρατικής περιόδου.
• Το πολίτευμα αυτό ονομάστηκε Ηγεμονία (Principatus) από τον τίτλο του πρώτου πολίτη (princeps).

​

Το νέο πολιτειακό καθεστώς (Principatus)

• Οι εξουσίες που συγκέντρωσε στο πρόσωπο του ο Οκταβιανός ήταν τα σπουδαιότερα αξιώματα της ρωμαϊκής πολιτείας, όπως του υπάτου, του ανθυπάτου, του δημάρχου, του ιμπεράτορα, δηλαδή του ανώτατου στρατιωτικού αρχηγού, του πρώτου πολίτη του κράτους (princeps) και του "μεγίστου αρχιερέως" (pontifex maximus), δηλαδή του ανώτατου θρησκευτικού άρχοντα)

​

Το νέο πολιτειακό καθεστώς (Principatus)

Πολλές φορές η σύγκλητος ή ο στρατός παρενέβαιναν δραστικά στη διοίκηση της αυτοκρατορίας, όταν ο αυτοκράτορας δεν διακρινόταν για τις ικανότητές του.

​

Ο αυτοκρατορικός θεσμός στο ρωμαϊκό κράτος διέφερε από τον αντίστοιχο θεσμό των ελληνιστικών μοναρχιών και πολύ περισσότερο από εκείνο των Ανατολικών λαών.

​

​

Η επικύρωση της εκλογής του αυτοκράτορα από τη σύγκλητο ήταν απαραίτητη

​

Το μεταρρυθμιστικό έργο του Αυγούστου

• Ως πρώτος πολίτης (princeps), διατήρησε την υψηλή εποπτεία της διοίκησης του κράτους
• Ανέθεσε τη διαχείριση των επιμέρους θεμάτων σε δημόσιους άνδρες από τις τάξεις των συγκλητικών και των ιππέων,
• αλλά έθεσε αυστηρές προϋποθέσεις, για να μπορεί κάποιος να ενταχθεί στις δύο προνομιούχες τάξεις
• Τη διοίκηση των επαρχιών τη μοιράστηκε με τη σύγκλητο

​

Το μεταρρυθμιστικό έργο του Αυγούστου�

• Κυβερνούσε μέσω διοικητικών αξιωματούχων που σταδιοδρομούσαν ως επαγγελματίες υπάλληλοι
• Συνέβαλε στην αναγέννηση της γεωργίας
• Προσπάθησε να επαναφέρει τα παλαιά αυστηρά ήθη
• Φρόντισε για τον εξωραϊσμό της Ρώμης με την κατασκευή οικοδομημάτων που λάμπρυναν ακόμα περισσότερο το έργο του

​

Καμέοι πολύτιμοι, λίθοι με ποικίλες χρωματικές επιστρώσεις, οι οποίοι διακοσμούνται με ανάγλυφες μορφές κατά τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνονται τα διαφορετικά χρώματα των επιστρώσεων. Δένονταν πάνω σε δαχτυλίδια ή κρέμονταν από το λαιμό�

• Καμέος* του Αυγούστου (1ος αι. μ.Χ.). Ο καλλιτέχνης τον μικρού αυτού κομψοτεχνήματος παρουσιάζει στο επάνω διάζωμα τη θεοποίηση τον Αυγούστου και στο κάτω Ρωμαίους στρατιώτες ενώ στήνουν ένα τρόπαιο μετά από νίκη τους κατά των βαρβάρων. (Βιέννη, Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης)

​

Στον Αύγουστο οφείλεται επίσης και η ανέγερση της τρίτης κατά χρονική τάξη βιβλιοθήκης της Ρώμης, που κτίστηκε χάριν της αδελφής του Οταβίας, στη μνήμη του γιου της Μαρκέλλου, ο οποίος πέθανε το 23 π.Χ. (Σουητώνιος, Περ. γραμ., ΧΧΙ).

Ορισμένα γεγονότα μας επιτρέπουν να υποθέσουμε ότι η συμμετοχή του αυτοκράτορα σε ζητήματα της βιβλιοθήκης δεν ήταν απλώς συμβολική. Ο Αύγουστος ασκούσε λογοκρισία και στο περιεχόμενο της βιβλιοθήκης, είχε απαγορεύσει λ.χ. να κυκλοφορούν ορισμένα ποιητικά έργα της νεότητας του Καίσαρα (Malcovati, Cul., 30-60). Αργότερα, όταν ανέλαβε τη διεύθυνση της βιβλιοθήκης ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος, ο Οβίδιος που είχε περιέλθει σε δυσμένεια, παραπονιόταν από την εξορία του ότι τα συγγράμματά του είχαν απορριφθεί από τον βιβλιοφύλακα της βιβλιοθήκης, εννοώντας βέβαια τον Υγίνο, αλλά κατόπιν αυτοκρατορικής εντολής (Σουητώνιος, Περ. γραμ., ΧΧ).

​

Η στρατιωτική μεταρρύθμιση του Αυγούστου�

• Δημιούργησε μόνιμες στρατιωτικές βάσεις στα πιο επικίνδυνα σύνορα
• Στη Ρώμη (έδρα της εξουσίας) διατήρησε εννέα στρατιωτικές μονάδες (με χίλιους στρατιώτες η καθεμιά).
• Αυτές αποτελούσαν την προσωπική φρουρά του πραιτωρίου, όπου ήταν παλαιότερα η έδρα του στρατηγού.
• Οι πραιτωριανοί ήταν πιστοί στον αυτοκράτορα, σταδιακά όμως απέκτησαν μεγάλη δύναμη και έγιναν επικίνδυνοι για το κράτος, αφού είχαν τη δυνατότητα να ανεβάζουν και να κατεβάζουν αυτοκράτορες

​

Εποχή Αυγούστου (27 π.Χ. – 14 μ.Χ.)

Ποιος ο ρόλος του στρατού;

• • στηρίζει τον μονάρχη
• • βρίσκεται στα επικίνδυνα σύνορα (Ευφράτης, Δούναβης, Ρήνος, σε μόνιμες βάσεις)
• • στη Ρώμη βρίσκονται 9 στρατιωτικές μονάδες με χίλιους στρατιώτες η καθεμία
• – προσωπική φρουρά πραιτωρίου • πραιτωριανοί: επικίνδυνοι για την άνοδο και την πτώση αυτοκρατόρων

​

Εποχή Αυγούστου (27 π.Χ. – 14 μ.Χ.)

• Τι σημαίνει principatus;Ποιος ο ρόλος της Συγκλήτου;
• εξουσιάζει ο πρώτος πολίτης (σαν βασιλιάς) με τη Σύγκλητο και τον στρατό
• ουσιαστικά υπάρχει δυαρχία εξουσιών (πρώτος πολίτης και σύγκλητος), χωρίς διακριτές εξουσίες, προστριβές
• από σεβασμό στον αυτοκράτορα, μπορούσε να ορίζει τον διάδοχό του ή ήταν κάποιος συγγενής του. Η σύγκλητος επικύρωνε την εκλογή αυτή

​

Συμπέρασμα

Ο Οκταβιανός συγκέντρωσε σχεδόν όλες τις εξουσίες στο πρόσωπο του. όπως συνέβαινε άλλοτε με τους βασιλείς. Όταν κάποτε προσποιήθηκε ότι ήθελε να αποχωρήσει από την εξουσία και να παραιτηθεί από τα αξιώματά του, η σύγκλητος τον παρακάλεσε να παραμείνει και τον αναγόρευσε σε Αύγουστο, αποδίδοντάς του έτσι τον τίτλο του σεβαστού και αναγνωρίζοντας του θεϊκές ιδιότητες¹.�Με τις αλλαγές αυτές ουσιαστικά είχε καταλυθεί το δημοκρατικό πολίτευμα, χωρίς να δημιουργηθεί η παραμικρή αντίδραση.

​

Οι διάδοχοι του Αυγούστου� (14‐193 μ.Χ.)

Οι  αυτοκράτορες.

Το  χρονικό  διάστημα  14  ‐193  μ.Χ.  κυβέρνησαν  τρεις  (3)  δυναστείες  αυτοκρατόρων,  οι  οποίες  διαχωρίζονται  βάσει 

α)  των  συγγενικών  δεσμών  μεταξύ  των  αυτοκρατόρων και 

β) του τόπου καταγωγής τους:  

Οι διάδοχοι του Αυγούστου� (14‐193 μ.Χ.)

α΄: Ιουλιο-κλαυδιανή (14-68 μ.Χ.), δεσμοί αίματος ή μέσω υιοθεσίας, καταγωγή από Ρώμη

​

β΄: Φλάβιοι (69-96 μ.Χ.), Βεσπασιανός, «αστοί»αυτοκράτορες επειδή κατάγονταν από ιταλικές πόλεις 

​

γ΄: Αντωνίνοι (96-192 μ.Χ.), καταγωγή  από  τις  επαρχίες  («επαρχιώτες»  αυτοκράτορες )  και φροντίδα  για  την  ανάπτυξή  τους

Η διοίκηση και το δίκαιο

Ο τρόπος διοίκησης του Οκταβιανού Αυγούστου συνεχίστηκε και από τους διαδόχους του για περίπου δύο αιώνες. Οι όποιες προσπάθειες της συγκλήτου να αντιπολιτευθεί τους αυτοκράτορες δεν είχαν καμία τύχη, λόγω των ισχυρών προσωπικοτήτων των αυτοκρατόρων μετά τον Οκταβιανό.

​

Διοίκηση

Μείωση του πρωταγωνιστικού ρόλου της Ρώμης στον διοικητικό τομέα: σ'αυτό συνέβαλαν:

• Η μεταβολή στη σύνθεση της Συγκλήτου με την είσοδο αξιωματούχων από τις επαρχίες.
• Η παραχώρηση του δικαιώματος του Ρωμαίου πολίτη σε πολλούς από τους κατοίκους των επαρχιακών πόλεων.

​

Η ρωμαϊκή διοίκηση στις επαρχίες έγινε αποδεκτή από τους γηγενείς με τους εξής τρόπους:�

• Ίδρυση αποικιών και εγκατάσταση Ρωμαίων στρατιωτών σε περιοχές που βρίσκονταν σε ημιβάρβαρη κατάσταση.
• Ρωμαϊκές αποικίες και ρωμαϊκά στρατόπεδα εξελίχθηκαν σε πολυάνθρωπα κέντρα με την εγκατάσταση γηγενών που είχαν αποκτήσει το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη.
•  Με το διάταγμα του Καρακάλα( 212 μ.Χ) όλοι οι ελεύθεροι κάτοικοι της αυτοκρατορίας αναγνωρίστηκαν ως Ρωμαίοι πολίτες.

​

Η απόκτηση του δικαιώματος του Ρωμαίου πολίτη θα γενικευθεί, στις αρχές του 3ου αι. μ.Χ. με το διάταγμα τον Καρακάλλα (212 μ.Χ.), οπότε όλοι οι ελεύθεροι κάτοικοι της αυτοκρατορίας θα αναγνωριστούν ως Ρωμαίοι πολίτες.

​

Πολλές από τις ρωμαϊκές αποικίες αλλά και τα ρωμαϊκά στρατόπεδα εξελίχθηκαν σε πολυάνθρωπα κέντρα με την εγκατάσταση γηγενών που είχαν αποκτήσει το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη.

Διάταγμα του Καρακάλλα

Οι αυτοκράτορες είχαν παραχωρήσει σε μεγάλο αριθμό κατοίκων των επαρχιών το δικαίωμα του πολίτη

Με εξαίρεση τις περιοχές που είχε διαδοθεί ο ελληνιστικός πολιτισμός, οι υπόλοιπες κτήσεις επηρεάστηκαν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και εκλατινίστηκαν.

​

Συνθήκες που δημιούργησε το ρωμαϊκό κράτος για τους κατοίκους του:

�

• Συνθήκες άνεσης και ευημερίας που οφείλονται στην οργάνωση της αυτοκρατορίας, στο ισχυρό αμυντικό της σύστημα και στο διευρυμένο οδικό δίκτυο.

​

• Αποτέλεσμα των συνθηκών αυτών: επικράτηση της ειρήνης(Pax Romana)

​

​

• Η μεγαλύτερη προσφορά του ρωμαϊκού πνεύματος στους υπηκόους του: το ρωμαϊκό δίκαιο.

​

Συμπέρασμα

Αν εξαιρέσει κανείς τις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, στις οποίες είχε επικρατήσει ο ελληνικός πολιτισμός, στις δυτικές και βόρειες επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι άνθρωποι επηρεάστηκαν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και εκλατινίστηκαν.

​

Στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία των δύο πρώτων αιώνων μετά τον Οκταβιανό, δημιουργήθηκαν συνθήκες άνεσης και ευημερίας για μεγάλο μέρος των υπηκόων του κράτους.

​

Σε το οφειλόταν όμως αυτό;

​

PAX ROMANA�

​

Η μακρά περίοδος ειρήνης για την ρωμαϊκή οικουμένη που ξεκίνησε με την διακυβέρνηση του Οκταβιανού Αυγούστου κράτησε δύο αιώνες.

​

Στο διάστημα αυτό η Pax Romana συνέβαλλε στο να εδραιωθεί στην αυτοκρατορία πέρα από την ευημερία και η ευνομία.

​

Στη Ρωμαϊκή οικουμένη επικράτησε ειρήνη για μεγάλο χρονικό διάστημα

Δίκαιο

• Η μεγαλύτερη προσφορά της Ρώμης στον πολιτισμένο κόσμο ήταν το ρωμαϊκό δίκαιο.
• Η Δωδεκάδελτος, που ήταν αρχικά φτιαγμένη μόνο για την πόλη-κράτος της Ρώμης, τροποποιείται στο πέρασμα των χρόνων, συμπληρώνεται και τροποποιείται.

​

Δίκαιο

Οι τροποποιήσεις αυτές του ρωμαϊκού δικαίου, είτε με αποφάσεις της συγκλήτου και της εκκλησίας του λαού αρχικά, είτε αργότερα με αυτοκρατορικά διατάγματα, καθιστούν το ρωμαϊκό δίκαιο πολύπλοκο

Δίκαιο

Στο ρωμαϊκό δίκαιο υπεισέρχονται

• αφ’ ενός η φιλοσοφία των Ελλήνων,
• αφ’ ετέρου ρυθμίζονται οι ανάγκες των υπηκόων του κράτους,
• και αργότερα επηρεάζεται η νομολογία από την χριστιανική ηθική

Δίκαιο

Αυτή η πολυπλοκότητα του ρωμαϊκού δικαίου μπορούσε να ερμηνευτεί μόνο από ειδικούς πνευματικούς ανθρώπους, τους νομοδιδασκάλους

Νέρων

Ο Νέρων κυβέρνησε μεταξύ 54-68 και έμεινε στην Ιστορία ως ο εμπρηστής της Ρώμης. Έβαλε φωτιά σε μεγάλο μέρος της πόλης το έτος 64 για να μπορέσει να χτίσει την πόλη όπως την φανταζόταν εκείνος. Κατηγόρησε τους Χριστιανούς για την φωτιά και έτσι ξεκίνησε ο πρώτος διωγμός εναντίον των Χριστιανών.

Νέρωνας

ΒΕΣΠΑΣΙΑΝΟΣ

Ο Βεσπασιανός

επικράτησε

ως imperator

μετά τον θάνατο του Νέρωνα

και τις ταραχές των ετών 68/69.

Θεμελίωσε την δυναστεία των Φλαβίων.

Κατά τη διάρκεια

της ηγεμονίας του ξεκίνησε

η κατασκευή του Κολοσσαίου

και της αγοράς (forum).

​

ΤΡΑΪΑΝΟΣ

Ο Τραϊανός είναι – μαζί με τον Νέρβα – οι θεμελιωτές της δυναστείας των Αντωνίνων, δηλαδή των αυτοκρατόρων που προέρχονται από τις επαρχίες. Υπό την βασιλεία του (98 – 117 μ.Χ.) η ρωμαϊκή αυτοκρατορία έφτασε στη μεγαλύτερη έκτασή της μετά την κατάκτηση της Μεσοποταμίας και της Δακίας (Dacia – σημερινή Ρουμανία). O Τραϊανός ονομάστηκε από την σύγκλητο ως ο καλύτερος Ρωμαίος αυτοκράτορας (optimus princeps). Τα κατορθώματά του απεικονίζονται στην «Στήλη του Τραϊανού» στη Ρώμη.

​

ΑΔΡΙΑΝΟΣ

Ο Αδριανός διαδέχθηκε τον Τραϊανό και κυβέρνησε 21 χρόνια.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίζεται από την αγάπη του για τα γράμματα και από την παρατεταμένη ειρήνη, μια και ο Αδριανός δεν έκανε επεκτατικούς πολέμους. Ασφάλισε το βόρειο σύνορο της Βρετανίας με την κατασκευή ενός τεράστιου τείχους, που φέρει το όνομά του (Vallum Hadriani), από τις ακτές του Ατλαντικού ως τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας.

Στόλισε την Αθήνα με την «Βιβλιοθήκη του Αδριανού», την «Πύλη του Αδριανού», ενώ ολοκλήρωσε τον ναό του Ολυμπίου Διός.

Στη Ρώμη κατασκεύασε το μαυσωλείο του, που σήμερα είναι γνωστό ως «Κάστρο των Αγγέλων» μαζί με την ομώνυμη γέφυρα πάνω από τον Τίβερη ποταμό.

Έδωσε στο Πάνθεον τη μορφή που έχει σήμερα και κατασκεύασε την Villa Adriana κοντά στο Tivoli, έξω από την Ρώμη.

​

Μαυσωλείο Ανδριανού

Το Κάστρο του Αγίου Αγγέλου (Castel Sant'Angelo)�

• Το Κάστρο του Αγίου Αγγέλου (Castel Sant'Angelo) ή αλλιώς το Μαυσωλείο του Αδριανού, χτίστηκε τον δεύτερο αιώνα αρχικά ως μαυσωλείο για τον Αυτοκράτορα Αδριανό (76 - 138) και για την οικογένειά του.
• Αργότερα μετατράπηκε σε ένα μεγάλο φρούριο όπου οι πάπες θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο σε περιπτώσεις κινδύνου.�
• Αυτό το επιβλητικό κυλινδρικό κτίριο βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Τίβερη και είχε μια πολυτάραχη ιστορία, ενώ σήμερα είναι ένα εθνικό μουσείο.

​

​

​

​

​

Ευχαριστώ για την προσοχή σας!!!!