2 of 21

stadia rozwoju mrówki

1. Jajo

To pierwszy etap życia mrówki. Z jaj mogą wykluwać się larwy, jeśli zostały zapłodnione (z tych rozwijają się robotnice lub królowe) albo niezapłodnione (z tych powstają samce).

2. Larwa

Larwa przypomina małego, białego robaczka. Nie ma nóg, nie porusza się samodzielnie i jest karmiona przez robotnice. Na tym etapie intensywnie rośnie i kilkukrotnie linieje.

3. Poczwarka

Po osiągnięciu odpowiednich rozmiarów larwa przekształca się w poczwarkę. To etap przejściowy, w którym wewnątrz osłonki zachodzi przebudowa ciała – powstają nogi, czułki, skrzydła.

4. Dorosła mrówka (imago)

Z poczwarki wyłania się w pełni ukształtowana mrówka.

3 of 21

ILE JEST MRÓWEK NA ŚWIECIE?

Na łamach czasopisma „PNAS” ukazał się artykuł, którego autorzy oszacowali ilość zamieszkujących naszą planetę mrówek.

20 BILIARDÓW

OSOBNIKÓW

wynosi ona

4 of 21

POLSKA

Ile gatunków mrówek żyje w naszym kraju?

100

gatunków, a nawet więcej. Większość z nich zamieszkuje lasy.

5 of 21

gdzie je spotkasz?

Mrówki występują niemal na całym świecie – zamieszkują wszystkie kontynenty poza Antarktydą. Nie mają rodzimych gatunków na Islandii, Grenlandii i niektórych wyspach Polinezji. Najchętniej zasiedlają lasy, zwłaszcza tropikalne, oraz sawanny – to właśnie tam żyje około dwóch trzecich wszystkich mrówek.

6 of 21

podział ról

W społecznościach mrówek panuje ścisły podział ról. Królowe odpowiadają za składanie jaj, samce je zapładniają, a robotnice zajmują się zdobywaniem pożywienia i dbaniem o kolonię. Część robotnic ma ściśle określone funkcje – na przykład żołnierze pilnują bezpieczeństwa, a grabarze wynoszą martwe mrówki poza gniazdo.

Mrówki żyją w koloniach liczących niekiedy miliony osobników.

7 of 21

mrówkowy kawior

Niektóre gatunki mrówek uchodzą wręcz za ekskluzywny przysmak. Przykładem są meksykańskie escamoles – to jaja lub larwy mrówek z gatunku Liometopum.

Mrówki je się również w Kolumbii, Tajlandii czy Australii

8 of 21

komunikacja

Mrówki porozumiewają się i współpracują ze sobą głównie za pomocą feromonów – chemicznych substancji wytwarzanych przez gruczoły zewnętrzne.

Oprócz feromonów mrówki używają również sygnałów dźwiękowych, wizualnych, dotykowych oraz wibracyjnych, by skutecznie się komunikować.

9 of 21

mrówcza kolejka

Mrówki potrafią „impregnować” glebę feromonami, tworząc chemiczne ścieżki, którymi mogą podążać inne osobniki. U gatunków żerujących zespołowo, zbieracz, który natrafi na źródło pokarmu, oznacza drogę powrotną do gniazda, korzystając ze swojej pamięci. Dzięki temu inne mrówki mogą poruszać się tą samą trasą, wzmacniając feromonowy szlak i usprawniając transport pożywienia.

10 of 21

NAJWIĘKSZA MRÓWKA NA ŚWIECIE

Jednym z największych gatunków mrówek na świecie jest Dinoponera gigantea, spotykana w Ameryce Południowej. Osiąga ona długość nawet 4 centymetrów, co sprawia, że często nazywana jest gigantyczną mrówką Amazonii.

11 of 21

SIŁACZE

Mrówki wyróżniają się niezwykłą siłą, jak na swoje niewielkie rozmiary. Potrafią dźwigać przedmioty ważące nawet 50 razy więcej niż one same, a według niektórych źródeł – nawet do 100 razy więcej.

Ich imponujące możliwości siłowe wynikają z unikalnej budowy ciała oraz specjalnie przystosowanego układu mięśniowego.

12 of 21

PŁYWAJĄCE MRÓWKI

Mrówki ogniowe (Solenopsis invicta) potrafią wykorzystać swoje ciała do budowy struktur, które pomagają im przetrwać zalania. Poprzez splatanie odnóży, tworzą pływające "tratwy" z żywych osobników, unoszące się na wodzie. Taka forma współdziałania oraz ich unikalna budowa ciała umożliwiają im przemieszczanie się na dużą odległość i przetrwanie w trudnych warunkach nawet przez kilka dni.

13 of 21

Mrówki posiadają dwa żołądki – jeden przeznaczony do trawienia pokarmu na własne potrzeby, a drugi wykorzystywany do dzielenia się pożywieniem z innymi członkami kolonii. Proces ten, polegający na wzajemnym przekazywaniu sobie pokarmu, nosi nazwę trofalaksji.

TROFALAKSJA

dWA ŻOŁĄDKI

14 of 21

współpraca

Mrówki i mszyce żyją w symbiozie zwanej trofobiozą – mszyce dostarczają mrówkom słodką spadź, a w zamian otrzymują ochronę przed drapieżnikami. Dlatego najczęściej występują w pobliżu mrowisk, gdzie są bezpieczniejsze.

TROFOBIOZA