אנו, אנשי ונשות דת, מנהיגים ומנהיגות מכל הדתות והזרמים, מקדמים חיים משותפים המבוססים על הידברות בין-דתית, כבוד הדדי ותקווה לשלום של אמת וצדק בארצנו.
אנו שבורי לב לנוכח הסבל האדיר והאכזריות הבלתי נתפשת של אירועי הימים האחרונים, שבהם נרצחו, ועדיין נספים, אלפי אנשים, נשים, וטף חפים מפשע.
יחד אנו כואבים עם כל האמהות, האבות, הילדים והילדות ששכלו את יקיריהם.
יחד, אנו זועקים לישועה מהירה לכל הנעדרים, לחירותם המיידית של כל השבויות והשבויים, ולהחלמה שלמה לכל הנפגעות והנפגעים.
כיהודים, מוסלמים, נוצרים ודרוזים - כולנו מאמינים כי כל אדם נברא בידי אלהים. כולנו מאמינים בחובה האנושית לבחור בחיים, ולשמור על החיים. אנו מגנים ומוקיעים כל שימוש בדת כתירוץ והצדקה לפגיעה באדם.
אף שאנו מתפללים בשפות שונות ומספרי קודש שונים, אף שאנו מקיימים מנהגים שונים וחיים בקהילות שונות - כולנו בני ובנות הארץ הזו ומבקשים להמשיך לחיות בה יחד, בשלום, בבטחה, בסובלנות. הכעס והפחד הם רגשות טבעיים, אך אל לנו להיכנע להם, אל לנו לשקוע ברעל של הנקמה והשנאה.
עלינו לדאוג לכך שהאלימות שפשטה באזורי הגבול בדרום ובצפון לא תזלוג אל מרחבי החיים המשותפים שלנו.
הבה נזכור כי שכנים , שותפים וחברים אנו - ולא אויבים. זו אחריותנו.
בשעה קשה זו, בה אנו מצויים בעיצומה של מערכה להשבת הביטחון והשלווה לארצנו, וחרב המלחמה עוברת בארצנו, אנו קוראים לכל אחינו ואחיותינו, שיהיו לנו הכוחות שלא לאבד תקווה בחזון ארוך הטווח של שלום ושותפות בינינו.
نداء عاجل من أجل التسامُح والسلام
نحن، رجال دين وقياديّين وقياديّات من شتّى الأديان والأطياف، ندعو ونعمل من أجل عيش مُشتَرَك يقوم على أسس من الحوار بين الأديان والاحترام المتبادل والأملٍ في تحقيق سلامٍ حقيقي وعادل.
إنّ قلوبنا تتفطّر بسبب المعاناة التي لا تصدّق والتي وقعت جرّاء أحداث الأيام الأخيرة، تلك التي راح ضحيّتها وما زال يُقتَل بسببها المئات من الرجال والنساء والأطفال الأبرياء.
إنّنا نتألّم معًا لجميع الأمّهات والآباء والأبناء والبنات الذين فقدوا أعزّاءهم.
معًا نرفع أصواتًا عالية من أجل سلامة جميع المفقودين، وتحرير الأسرى والأسيرات وشفاء الجرحى والرحمة للقتلى جميعهم.
جميعُنا، سواء كنّا يهودًا أو مسيحيّين أو مسلمين أو دروزًا، نؤمن أنّ الإنسان، كلّ إنسان، خلقه الله تعالى. جميعُنا نؤمن ونلتزم بالمعاملة الإنسانيّة وتقديس الحياة والحفاظ عليها. جميعنا نشجب ونندّد بالعنف وتوظيف الدين لإضفاء شرعيّة على إلحاق ضرر بالإنسان.
رغم أنّنا نصلّي بلغاتٍ شتّى وبكتب مقدّسة مختلفة ورغم أننا نقيم طقوسًا وعاداتٍ مختلفة ونعيش في مجتمعاتٍ مختلفة، لكنّنا أبناء وبنات هذه البلاد، ونبتغي مواصلة العيش فيها معًا بأمن وسلامٍ وطمأنينة وتسامح. الغضب والحزن مشاعر طبيعيّة، بيد أنّنا لا يمكننا أن نستكينَ لهما. ينبغي علينا أن لا نغرق في حمأة الانتقام والكراهية.
تقع علينا مسؤوليّة حتى لا تنزلق أعمال العنف التي تدور في جنوب وشمال البلاد إلى المجتمعات التي نعيش فيها. علينا أن لا ننسى أننّا جيران، وشركاء وأصدقاء ولسنا أعداء. هذه مسؤوليّتنا.
