بیانیه کارزار منع خشونت خانوادگی
خشونت خانوادگی علیه زنان شایع‌ترین نوع خشونت مبتنی بر جنسیت است؛ به‌طوری‌که 66 درصد زنان ایرانی، از ابتدای زندگی مشترکشان حداقل یک‌بار مورد همسرآزاری قرار گرفته‌‏اند. دامنه و پیامدهای منفی این مسئله اجتماعی نه تنها فرد خشونت دیده بلکه همه افراد خانواده و جامعه را در برمی‌گیرد. افسردگی،‌ انزوای اجتماعی، ترس، بی‌قراری و بی‌خوابی، سقط جنین، فرار دختران، خودکشی، خودسوزی، همسرکشی و بسیاری دیگر از آسیب‌ها و مسائل اجتماعی از جمله پیامدهای این نوع خشونت است. در این میان، زنانی که به لحاظ طبقه اجتماعی، ملیت/قومیت و مذهب در موقعیت فرودست‌تری قرار دارند با اشکال پیچیده‌تری از خشونت‌ مواجه‌اند و به دلیل دسترسی کمتر به منابع قدرت، برون‌رفت از موقعیت خشونت‌آمیز برایشان دشوارتر است.
آثار مخرب خشونت خانوادگی علیه زنان به‌روشنی نشان می‌دهد تا چه حد نهادهای مسئول و سازمان‌های مدنی باید اقداماتی مستقیم و همه‌جانبه را برای پیشگیری و منع این پدیده ناخوشایند در همه‌ی ابعاد آن سازمان‌دهی کنند. یکی از این اقدامات، جرم انگاریِ خشونت خانوادگی جهت حمایت از نجات یافتگان آن است. در این راستا اراده‌ای جمعی از سوی جامعه مدنی نیاز است تا نهادهای رسمی را بر آن دارد که ضمن به رسمیت شناختن تلاش‌های آنان برای کاهش خشونت خانوادگی علیه زنان، تصویب قانونی برای منع آن را در دستور کار فوری قرار دهند. هم‌اکنون در کشورهایی نظیر پاکستان (۲۰۰۵)، لبنان (۲۰۱۰) و کشورهای دیگری در آسیا نظیر مالزی (۱۹۹۴)، بنگلادش (۲۰۰۰)، فیلیپین و اندونزی (۲۰۰۴)، هند و کامبوج (۲۰۰۵) و تایلند (۲۰۰۷)، قوانینی برای مقابله با خشونت خانوادگی علیه زنان به تصویب رسیده است. بی‌شک زمان آن فرا رسیده است قانونی برای مقابله با این آسیب اجتماعی در ایران وضع شود؛ قانونی که بتواند از اعمال آن پیشگیری و از زنان خشونت دیده پشتیبانی کند.
بنا به ضرورت‌های یادشده، جمعی از حقوقدانان در ایران پیش‌نویسی برای «قانون منع خشونت خانگی علیه زنان» تهیه کرده‌اند. کارزار منع خشونت خانوادگی، ضمن تلاش برای تکمیل و به‌روزرسانی این قانون بر اساس نظرات و جلب حمایت جامعه مدنی برای تصویب آن، خواستار آن است چنانچه قانون دیگری هم ارائه شد دربرگیرنده حمایت همه‌جانبه ارگان‌های دولتی مسئول باشد، رویکردی ترویجی،‌ پیشگیرانه،‌ ترمیمی و حمایت گر داشته باشد، و منافع همه زنان خشونت دیده (از جمله مهاجران) را به‌ویژه در زمینه‌ی ابعاد پنهان خشونت در نظر بگیرد. ثبت روایت‌ها و تجارب زیسته زنان در زمینه‌ی خشونت خانوادگی از طریق گفت‌و‌گوی چهره به چهره و به‌کارگیری آن در اصلاح قانون پیشنهادی از اهداف دیگر این کارزار است.
ما امضاکنندگان این بیانه حمایت خود را از کارزار «منع خشونت خانوادگی» اعلام می‌کنیم و با اصرار به تصویب قوانین پیشگیرانه و ترمیمی در حوزه خشونت خانوادگی، بر ضرورت تامین سلامت جسمی، روانی و اجتماعی سرمایه‌های انسانی کشور تاکید می‌کنیم.
نام و نام خانوادگی
Your answer
Submit
Never submit passwords through Google Forms.
This content is neither created nor endorsed by Google. Report Abuse - Terms of Service - Additional Terms