Құдайдан қорық, пендеден ұял, балаң бала болсын десең — …… , мал аяма!

Енді осылардан ойлап білсеңіз болады: надан ел қуанбас нəрсеге қуанады.
һəм қуанғанда не айтып, не қойғанын, не қылғанын өзі білмейді, есі шығып, бір түрлі мастыққа кез болып кетеді. Һəм ұялғандары ұялмас нəрседен ұялады, ұяларлық нəрседен ұялмайды.

Мұның бəрі - …,   ақымақтықтың əсері. 

«Жол қуған казынаға жолығар, ….. қуған бəлеге жолығар» 

«Алтау ала болса ауыздағы кетеді, төртеу ……. болса, төбедегі келеді»

Əрбір байқаған адам білсе керек: күлкі өзі бір ………. екенін.

Бірақ осы жалығу деген əр нені көрем деген, көп көрген, дəмін, бағасын - бəрінің баянсызын біліп жеткен, ойлы адамнан шығады. Хаттаки ғұмырдың баянсызын, дүниенің əрбір қызығының ақырының шолақтығын көрген-білгендер тіршіліктен де жалықса болады. Бұлай болғанда …, қайғысыздық та бір ғанибет екен деп ойлаймын.

Қазақтың бір мақалы: «Өнер алды — бірлік, ырыс алды — ………» дейді

Ой кеселдері: уайымсыз, салғыртық, ойыншы-күлкішілдік, я бір қайғыға салыну, я бір нəрсеге құмарлық пайда болу. Бұл төрт нəрсе - күллі  ақыл мен … тоздыратұғын нəрселер.