Epistola del Apostolo Paulo al Christianos de Roma

Salutation

1.1 Paulo, servo[1] de Jesus Christo, appellate a esser apostolo, appartate pro le Evangelio de Deo, 1.2 que ille habeva promittite[2] per su prophetas in le Sancte Scripturas, 1.3 concernente su Filio, qui nasceva del descendentia de David secundo le carne, 1.4 e qui esseva declarate Filio de Deo con potentia secundo le Spirito Sancte[3] per su[4] resurrection del mortos, Jesus Christo, nostre Senior. 1.5 Per le medio de ille nos recipeva le gratia e le apostolato pro promover le obedientia del fide in tote le nationes[5] pro amor de su nomine. 1.6 Vos alsi es inter illes, appellate a pertiner a Jesus Christo[6]. 1.7 A tote le amate de Deo qui es in Roma, appellate a esser sancte: Gratia e pace a vos de Deo nostre Patre e le Senior Jesus Christo!

Le desiderio de Paulo de visitar Roma

1.8 In prime loco, io regratia mi Deo per Jesus Christo pro vos omnes, proque ubicunque[7] se parla[8] de vostre fide. 1.9 Proque Deo, le qual io servi in mi spirito per predicar le Evangelio de su Filio, es mi teste, que io incessantemente face mention[9] de vos 1.10 e io semper pete in mi preces si forsan nunc finalmente io succedera, si Deo lo vole, de visitar vos. 1.11 Pois que io desidera ardentemente vider vos pro impartir vos alicun donos spiritual pro reinfortiar vos, 1.12 a dicer, quando io essera inter vos, nos pote esser reciprocamente consolate per le fide commun, vostre e mie. 1.13 Io non vole que vos ignora, fratres e sorores, que io sovente intendeva venir a visitar vos - ma usque a nunc io esseva impedite - a fin de obtener alicun fructo anque inter vos, como jam il eveni inter le altere gentes[10].. 1.14 De facto io ha un obligation tanto verso le grecos como verso le barbaros[11], tanto verso illes que se reputa intelligente como verso le ignorante.1.15 Assi io es anxiose de proclamar le Evangelio anque a vos que vive in Roma.

Le potentia del Evangelio

1.16 Io non me avergonia del Evangelio, pois que illo es le potentia de Deo pro le salvation de tote illes que crede, primo del Judeos e pois alsi del grecos[12]. 1.17 Pois que le justitia de Deo es revelate in le Evangelio de fide in fide, sicut il es scribite: Le justo per fide vivera[13].

Le condemnation del injuste

1.18 Le ira de Deo se revela de facto ex le celo contra omne impietate e injustitia del homines que supprime le veritate per lor injustitia. 1.19 Pois que lo que on pote cognoscer concernente Deo es evidente[14] a illes, nam Deo lo rendeva evidente. 1.20 De facto, desde le creation del mundo su attributos invisibile - su eterne potentia e natura divin[15] - se pote clarmente vider, pois que on pote comprehender los per le medio del creato[16]. Assi illes es inexcusabile. 1.21 Benque illes cognosceva Deo, illes non le honorava[17] como Deo, ni le regratiava, ma illes deveniva futile[18] in lor rationamentos[19] e lor corde insensate esseva obscurate[20]. 1.22 Benque illes assereva esser intelligente, illes deveniva insensate, 1.23 e excambiava le gloria del Deo immortal con un imagine in forma de esseres human mortal, de aves, de quadrupedes[21], o de reptiles.

1.24 Per consequentia, Deo les abandonava[22], in le desiderios de lor cordes, al impuritate, a dishonorar lor proprie corpores inter se. 1.25 Illes excambiava le veritate de Deo con le mentita e illes adorava e serviva le creatura in loco del Creator, le qual es benedicite semper! Amen.

1.26 Pro iste ration Deo les abandonava a dishonorabile[23] passiones. De facto lor feminas excambiava le relationes sexual natural[24] con le innatural[25]. 1.27 In le mesme maniera le homines alsi abandonava le relationes natural con feminas e se inflammava de passion le uno pro le altere. Homines committeva actos vergoniose con homines e recipeva in se mesme le castigamento correspondente[26] a lor error.

1.28 In ultra, durante que illes non reputava digne de consideration recognoscer Deo, Deo les abandonava a un mente depravate[27] a facer lo que non debe esser facite[28]. 1.29 Illes es plen de omne sorta de injustitia, perversitate, avaritia, e malitia. Illes es plen de invidia, homicidio, contention, deception, hostilitate. Illes es commatres, 1.30 calumniatores, inimicos[29] de Deo, insolente, superbe, arrogante, inventores de omne sortas de mal, disobediente al genitores, 1.31 insensate, indigne de fiducia[30], sin affection natural[31], sin misericordia. 1.32 Benque illes cognosce plenmente le juste decreto de Deo que illes que practica tal cosas merita le morte, illes non solmente face los, ma approba[32] alsi illes que los face.

Le condemnation del moralista

2.1 Ergo, tu es inexcusabile[33], quicunque tu es[34], quando tu judica altere personas. Pois que, quando tu judica un altere[35], tu condemna te ipse, proque tu que judica face le mesmo. 2.2 Ora nos sape que le judicamento de Deo contra illes que practica tal cosas es conforme al veritate[36]. 2.3 E esque tu pensa, quicunque tu es, quando tu condemna[37] illes que face tal cosas, que tu potera escappar al judicamento de Deo? 2.4 O tu minusprecia le ricchessa de su bontate, patientia, e longanimitate, e, nonobstante isto, tu ignora que le bontate de Deo te deberea conducer te al repententia? 2.5 De facto, a causa de tu obstination[38] e de tu corde impenitente, tu solmente accumula[39] ira pro te ipse in le Die del ira, quando le juste judicamento de Deo essera revelate. 2.6 Ille pagara[40] cata uno secundo su obras[41]: 2.7 vita eterne a illes que, per perseverar in bon obras perseque gloria e honor e immortalitate, 2.8 ma ira e indignation a illes que vive in ambitiones egoistic e non obedi al veritate, ma seque[42] le injustitia. 2.9 Il habera affliction e angustia pro quicunque[43] face le mal, le judeo primo e alsi le greco, 2.10 ma gloria, honor, e pace pro omnes que face le ben, le judeo primo e alsi le greco. 2.11 Pois que il ha nulle partialitate[44] con Deo. 2.12 Proque tote illes que peccava sin le Lege alsi perira sin le Lege, e tote les que peccava sub le Lege, essera judicate per le Lege. 2.13 De facto, justos ante Deo non es le auditores del Lege, ma illes que compli le Lege: illes essera declarate juste[45]. 2.14 Pois que quandocunque le Gentiles, que non ha le Lege, face per instincto[46] le cosas requirite per le Lege, istes que non ha le Lege es lege a se ipse. 2.15 Illes demonstra que le obra del lege es scribite in lor cordes - lor conscientia da testimonio de isto - e lor pensamentos un vice les accusa e un altere vice les defende[47], 2.16 in le die in le qual, secundo mi Evangelio, Deo judicara le secretos del cordes human mediante Jesus Christo.

Le condemnation del judeos

2.17 Ma si tu, qui porta le nomine de judeo, te appoia al Lege, te vanta de tu relation con Deo[48], 2.18 cognosce su voluntate e discerne[49] le cosas que es essential proque tu es instruite per le Lege; 2.19 e tu te reputa esser guida pro le cecos, lumine pro illes que es in le tenebras, 2.20 educator[50] de personas insensate, magistro del infantes[51], proque tu trova in le Lege le expression ipse[52] del cognoscentia e del veritate - 2.21 ergo, tu qui insenia a alteres, proque tu non insenia a te mesme? Tu qui predica que non se debe robar, tu roba? 2.22 Tu qui dice a alteres que non se debe committer adulterio, tu committe adulterio? Tu qui abomina le idolos, tu committe sacrilegios? 2.23 Tu qui te vanta in le Lege, dishonora Deo per transgreder le lege! 2.24 Proque, como il es scribite, le nomine de Deo es blasphemiate inter le Gentiles a causa de vos[53]

2.25 De facto, le circumcision ha valor si tu practica le Lege, ma si tu transgrede le Lege, tu circumcision deveniva incircumcision. 2.26 Ergo, si le homine non circumcidite compli le juste requirimentos del Lege, esque su incircumcision non essera considerate como circumcision? 2.27 E si ille qui es physicamente incircumcise compli le lege, esque ille non judicara te que, in despecto del codice scribite[54] e del circumcision, transgrede le Lege?  2.28 Le ver judeo, de facto, non es ille que lo es exteriormente, ni le circumcision es lo que se face exteriormente in le carne, 2.29 ma pote dicer se judeo ille qui lo es interiormente, e le circumcision es primo del corde[55], per le Spirito, e non per le codice scribite. Un tal persona essera laudate, non per le homines, ma per Deo.

3.1 Qual es, alora, le avantage del judeo o qual es le beneficio del circumcision? 3.1 Grande, in omne manieras. In prime loco, al judeos esseva confidite le parola[56] de Deo. 3.3 Que importa si alicun de illes esseva infidel[57]? Esque lor incredulitate annihilara le fidelitate de Deo? 3.4 Absolutemente no! Que Deo, al contrario, sia recognoscite verace e tote le homines mendace, como il es scribite: “proque tu sia justificate in tu parolas e tu vince quando tu es judicate”[58].

3.5  Ma si nostre injustitia demonstra[59] le justitia de Deo, que dicera nos? Per aventura Deo es injuste quando ille exprime[60] su ira? - Io parla in terminos human[61]. 3.6 Absolutemente no! Proque, alteremente, como poterea Deo judicar le mundo? 3.7 Pois que si per mi mentita le veritate de Deo abunda pro su gloria, proque ancora io de facto es judicate como un peccator? 3.8 E proque non dicer alsi (como alicun calumniatores assere que nos dice): “Vamos facer le mal a que le ben pote venir”? Le condemnation de tal personas es juste.

Le condemnation del mundo

3.9 Que poterea ancora nos dicer? Esque nos es melior de illes? Certemente no, proque nos jam demonstrava que[62] le peccato subjecta sia le judeos sia le grecos 3.9 exactemente como il es scribite: “Il non ha alicun justo, non mesmo uno. 3.11 Il non ha alicuno que ha intelligentia, il non ha alicuno qui cerca Deo. 3.12 Totes se disviava, insimul illes deveniva sin valor; il non ha alicuno qui face le ben, non mesmo uno[63]. 3.13 Lor gurgite es un sepulcro aperite, illes decipe con lor linguas, veneno de serpentes es sub lor labios[64]. 3.14 Lor buccas es plen de malediction e amaritude[65]. 3.15 Lor pedes es veloce in versar sanguine, 3.16 Ruina e miseria es sur lor sentieros, 3.17 e le via del pace illes non ha cognoscite[66]. 3.17 Il non ha timor de Deo ante lor oculos[67].

3.19 Ora nos sape que quecunque le Lege dice, lo dice pro illes que es subjecte al Lege, de sorta que omne bucca sia facite tacer e le integre mundo sia rendite responsabile coram Deo. 3.20 Pois que nemo[68] essera declarate juste[69] coram ille[70] per le medio del obras requirite del Lege, proque per le medio del Lege veni le cognoscentia del peccato. 3:21 Ora, tamen, a parte del Lege, le justitia de Deo esseva manifestate (Isto es testificate per le Lege e le Prophetas), 3.22 illo es, le justitia de Deo per le medio del fidelitate de Jesus Christo pro tote illes que crede, proque il non ha differentia. 3.23 De facto, omnes peccava e es destituite[71] del gloria de Deo, 3.24 ma illes es justificate gratuitemente per su gratia per le medio del redemption que es in Christo Jesus. 3.25 Deo le exhibeva publicamente in su morte[72] como le propitiatorio[73] accessibile per le fide[74]. Isto eveniva pro demonstrar su justitia, proque Deo, in su tolerantia, ultrapassava le peccatos committite anteriormente. 2.26 Isto eveniva alsi pro demonstrar su justitia in iste tempore, a que ille sia juste e, in le mesme tempore, le justificator de illes que vive a causa del fidelitate de Jesus[75].

3.27 Ubi es, alora, le vanteria? Illo es excludite. Per qual sorta de Lege? Del obras? No, ma per le principio[76] del fide. 3.28 Pro que nos considera que un persona es declarate juste per fide, a parte del obras requirite per le Lege. 3.29 An Deo es le Deo del judeos solmente? Esque ille non es alsi le Deo del Gentiles? Si, alsi del Gentiles! 3.30 Pois que Deo indubitabilemente es uno e ille justificara le circumcise per le medio del fide, e le incircumcise per le medio del fide. 3.31 Esque nos, ergo, nullifica[77] le Lege per le fide? Absolutemente no! Al contrario, nos confirma[78] le Lege!

Le illustration del justification

4.1 Que, alora, poterea nos dicer que Abraham, nostre progenitor secundo le carne, discoperiva a tal proposito? 4.2 Pois que si Abraham esseva declarate juste[79] proque ille compliva le obras que le Lege require, ille haberea alique de que vantar se - ma non coram Deo. 4.3 De facto, que dice le Scriptura? “Abraham credeva a Dio e isto le esseva creditate[80] qua justitia”[81]. 4.4 Ora, le salario de un obrero non es considerate un gratia[82] ma un remuneration debite[83]. 4.5 A qui non opera, tamen, ma crede in Deo[84], le qual declara juste[85] le impie, su fide le es creditate[86] qua justitia.

4.6 Assi, mesmo David parla concernente le benediction que recipe le persona al qual Deo credita le justitia a parte del obras: 4.7 Benedicite[87] es illes cuje iniquitates esseva pardonate e cuje peccatos esseva coperite; 4.8 benedicite es le persona al qual le Senior non imputa[88] peccato[89].

4.9 Esque iste benediction pertine solmente al circumcision o anque al incircumcision? Pois que nos dice: Le fide esseva creditate a Abraham como justitia[90]. 4.10 In qual maniera alora  le esseva creditate? Esseva ille circumcidite in ille tempore, o no? No, ille non esseva circumcise ma incircumcise! 4.11 E ille recipeva le signo del circumcision como sigillo del justitia que ille habeva per medio del fide durante que ille esseva incircumcise, a que ille haberea devenite le patre de qui crede sin esser circumcise, al fin que a illes alsi le justitia sia creditate. 4.12 Abraham es anque le patre del circumcise, le quales non solmente es circumcise, ma seque le passos del fide que ille habeva quando ancora non esseva circumcise.

4.13 Pois que le promissa facite a Abraham o a su descendentes, que ille haberea hereditate le mundo, non se compliva per medio del lege, ma per medio del justitia que veni del fide. 4.14 Proque si illes deveniva heredes per medio del lege, le fide esserea van e le promissa esserea nullificate[91]. 4.15 De facto le lege produce ira, proque ubi il non ha lege il non ha mesmo transgressiones[92]. 4.16 Pro iste ration, illo es per fide, proque illo sia secundo le gratia, con le resultato que le promissa es certe[93] pro tote le descendentes - non solmente qui es subjecte al Lege, ma alsi qui ha le fide de Abraham, le qual es le patre de nos omnes, 4.17 (como il es scribite, “Io te rendeva patre de multe nationes”[94]). Ille es nostre patre coram le Deo in le qual ille credeva - le Deo que da vita al mortos e appella al existentia lo que ancora non existe como si illos existeva. 4.18 Abraham credeva in sperantia contra sperantia, con le resultato que ille deveniva le patre de multe nationes[95] secundo lo que ille habeva dicite: “assi essera tu descendentes[96]. 4.19 Su fide non diminueva quando ille considerava su proprie corpore como jam morte (proque ille esseva jam de quasi 100 annos) e le sterilitate del utero de Sara. 4.20 Ille non hesitava con incredulitate ante le promissa de Deo, ma su fide deveniva plus forte e in isto ille glorificava Deo. 4.21 Abraham esseva plenmente convincite de lo que Deo habeva promittite e que Deo esseva potente[97] a realisar lo. 4.22 Indubitabilmente tote isto esseva creditate a Abraham como justitia.

4.23 In ultra, non solmente pro ille il es scribite que su fide le esseva creditate, 4.24 ma alsi pro nos, al quales nostre fide essera similemente creditate, nos que crede in qui resuscitava del mortos nostre Senior Jesus Christo, 4.25 le qual esseva livrate al judicamento a causa de nostre transgressiones e resuscitate pro nostre justification.

Le expectation el justification

5.1 Ergo, nam nos esseva declarate[98] juste mediante le fide, nos es[99] in pace con Deo per medio de nostre Senior Jesus Christo, 5.2 per le qual alsi nos obteneva accesso per fide a iste gratia in le qual nos remane firme[100], e nos allegra nos del sperantia del gloria de Deo. 5.3 Non solmente isto, ma nos allegra nos alsi quando nos suffre[101], proque nos sape que le suffrentia produce patiencia[102], 5.4 e le patiencia un character probate[103], e le character probate sperantia. 5.5 Le sperantia, de facto, non disappuncta, proque le amor de Deo esseva versate in nostre cordes per medio del Spirito Sancte que nos esseva date.

5.6 Proque quando nos esseva debile[104], a su tempore Christo moriva pro le impios. 5.7 (De facto jam rarmente on trova un persona preste a morir pro un justo, benque forsan pro un homine bon alicuno hardirea morir). 5.8 Deo, tamen, demonstra su amor pro nos in le facto que, quando ancora nos esseva peccatores, Christo moriva pro nos. 5.9 Multo plus de isto, proque nos esseva declarate juste al precio de su sanguine, nos essera salvate per su medio del ira de Deo. 5.10 Proque, si quando nos esseva inimicos nos esseva reconciliate con Deo per medio del morte de su Filio, multo plus, nam nos esseva reconciliate, nos essera salvate per medio de su vita. 5.11 Non solmente isto, ma nos exulta in Deo alsi per medio de nostre Senior Jesus Christo. per le qual nos ha nunc recipite iste reconciliation.

Le amplification del justification

5.12 Le peccato entrava in le mundo a causa de un homine, Adam, e le morte a causa del peccato. Le morte, assi, se extendeva a omnes, proque omnes similemente peccava[105]. 5.13 Le peccato esseva in le mundo ante que le lege esseva date, ma sin lege illo non esserea imputabile. 5.14 Nonobstante isto, omnes moriva[106] desde le tempore de Adam usque al tempore de Moses, mesmo illes que non disobediva[107]in le mesme maniera de Adam. Ora, Adam es un representation[108] del Christo que debeva venir. 5.15 Le dono del gratia, tamen, non es como le transgression, pois que si multes moriva a causa del transgression de un homine, Adam, quanto plus le gratia de Deo e le dono del gratia de un homine, Jesus Christo, multiplicara[109] in favor de multes![110] 5.16 Le dono non es simile a lo que veniva a causa del peccato de Adam[111]. De un latere le judicamento surgeva de un transgression e resultava in condemnation, ma del altere latere, le dono del gratia surgeva de multe transgressiones e resultava in le justification. 5.17 Proque, si le morte regnava a causa del transgression de uno, Adam, multo plus illes que recipe le abundantia del gratia e le dono del justitia, regnara in le vita per le medio de uno, Jesus Christo[112].

5.18 Per consequentia, sicut per un sol transgression[113] resultava le condemnation de omnes, assi  per medio un sol acto de justitia[114] resultava le justification que conduce omnes[115] al vita. 5.19 Sicut per medio del disobedientia de un sol homine, le multes esseva rendite[116] peccatores, assi per medio del obedientia de uno solmente, multes es rendite[117] juste. 5.20 Ora, le Lege esseva introducite a que le transgression se manifesta in tote su gravitate[118], ma ubi le conscientia del gravitate del peccato abunda, multo plus abunda[119] le appreciation del gratia, 5.21 de sorta que, sicut le peccato regnava in le morte, assi va regnar le justitia pro le vita eterne per Jesus Christo nostre Senior.

Le libertate del cristiano ex le domination del peccato

6.1 Que dicera nos, alora? Esque nos debe remaner in le peccato a que le gratia va abundar? 6.2 Absolutemente no! Como poterea nos que moriva al peccato, viver ancora in illo? 6.3 Esque vos non sape que tote illes que esseva baptisate in Christo Jesus, esseva baptisate in su morte? 6.4 Ergo, nos esseva sepelite con ille per medio del baptismo in le morte, a fin que sicut Christo esseva resuscitate del mortos per medio del gloria del Patre, assi nos va viver un nove vita[120].

6.5 Pois que si nos esseva unite a ille in maniera simile a su morte, nos certemente essera alsi unite in maniera simile a su resurrection. 6,6 Nos sape que nostre vetule homine[121] esseva crucifigite con ille a que le corpore del peccato non domina plus super nos[122] de sorta que nos non sia plus sclavos del peccato. 6.7 (Proque alicuno que moriva esseva liberate del peccato).

6.8 Ora, si nos moriva con Christo, nos crede que nos alsi vivera con ille. 6.9 Nos sape que Christo resuscitava del mortos e ille non morira plus. Le morte non pote plus dominar le. 6.10 A causa del morte que ille moriva, ille moriva al peccato un vice pro semper, ma le vita que ille vive, ille lo vive pro Deo. 6.11 Assi considera vos mesme morte al peccato, ma vivente pro Deo in Christo Jesus.

6.12 Ergo, non permitte al peccato de regnar in vostre corpore mortal usque a obedir a su desiros[123], 6.13 e non offere vostre membros al peccato como instrumentos a usar al servicio del injustitia, ma offere vos mesme a Deo como personas vivente de post haber morite, e vostre membros a Deo como instrumentos al servicio del justitia. 6.14 De facto, le peccato non habera plus dominio super vos, proque vos non es plus subjecte al Lege, ma subjecte al gratia.

Le credente al servicio del gratia

6.15 Que dicera nos, alora? Esque nos va peccar proque nos non es plus subjecte al Lege ma al gratia? Absolutemente no. 6.16 Esque vos non sape que si vos presenta vos mesme como servos obediente, vos es servos de ille al qual vos obedi, o del peccato con le resultato de morir, o del obedientia, con le resultato del justitia? 6.17 Sia regratiate Deo, tamen, que benque vos esseva servitores del peccato, vos obediva de tote corde a ille forma[124] de doctrina[125] que esseva vos confidite, 6.18 e depost haber essite liberate del peccato, vos deveniva servitores del justitia. 6.19 (Io parla in terminos human a causa del debilitate de vostre carne[126]). Proque in le mesme maniera con le qual vos presentava vostre membros como servitores del impuritate e del iniquitate[127], (e isto conduceva vos a major iniquitate), assi nunc vos presenta vostre membros como servitores del justitia in vista del sanctification. 6.20 Pois que quando vos esseva servitores del peccato, vos esseva libere in relation al justitia.

6.21 Qual fructo, alora, vos recoltava ab ille cosas del quales vos nunc avergonia vos? Pois que le fin de ille cosas es le morte. 6.22 Nunc, tamen, habente essite liberate del peccato e rendite servitores de Deo, vos obtene como vostre fructo le sanctification e como fin le vita eterne. 6.23 Pois que le paga[128] del peccato es le morte, ma le dono de Deo es le vita eterne in Christo Jesus nostre Senior.

Le relation del christiano con le Lege

7.1 O esque vos non sape, fratres e sorores (io parla a qui cognosce le Lege), que le Lege ha jurisdiction super un persona solmente durante que illa vive? 7.2 Un femina maritate es vinculate a su marito durante que ille vive, ma si su marito mori, illa non es plus subjecte al lege concernente le maritage. 7.3 Assi, si illa se conjunge a un altere homine durante que su marito es vivente, illa essera appellate adultera; si, tamen, su marito mori, illa es libere de ille lege, e,si illa se conjunge a un altere homine, illa non es un adultera. 7.4 Ergo, fratres e sorores mie, vos alsi moriva al Lege per medio del corpore de Christo, de sorta que vos esseva unite a un altere, a ille que esseva resuscitate del mortos al fin de fructificar pro Deo. 7.5 Pois que quando nos esseva in le carne[129], le desiros peccaminose[130], eveliate per le Lege, esseva active in le membros del nostre corpore[131] al fin de fructificar pro le morte. 7.6, Nunc, tamen, nos esseva liberate del Lege, proque nos moriva a lo que dominava nos[132], de sorta que nos servi in le nove vita del Spirito[133]. e non plus sub le vetule codice scribite[134].

7.7 Que dicera nos, alora? Esque le Lege es peccato? Absolutemente no! Certemente io non haberea cognoscite lo que es peccato si non per medio del Lege. Indubitabilmente io non haberea sapite lo que significa desiderar qualcosa que pertine a un altere[135] si le Lege non habeva dicite Non concupiscer[136]. 7.8 Le peccato, tamen, profitava del opportunitate del  commandamento e produceva in me omne sorta de concupiscentia[137], pois que a parte del Lege, le peccato es morte. 7.9 E io un vice io viveva sin le Lege[138] ma, con le venita del commandamento, le peccato reviveva e io moriva. 7.10 Assi, io trovava que le commandamento ipse que esseva pro le vita[139], pro me se revelava mortal[140], 7.11 pois que le peccato profitava del opportunitate del  commandamento, me decipeva e, per su medio, me occideva, 7.12 de sorta que le lege es sancte, e le commandamento es sancte, juste e bon.

7.13 Alora, esque lo que es bon deveniva morte pro me? Absolutemente no! Le peccato, tamen, pro manifestar su real natura[141], produceva morte in me per medio de lo que es bon, a fin que per medio del commandamento, le peccato haberea devenite extrememente[142] peccaminose. 7.14 Pois que nos sape que le lege es spiritual - io, tamen, non es spiritual[143], ma esseva vendite como sclavo al peccato[144]. 7.15 De facto, io non comprehende lo que io face, pois que io non face lo que io volerea facer - al contrario, io face lo que io odia[145]. 7.16 Ma si io face lo que io non volerea facer, io concorda que le Lege es bon[146]. 7.17 Ma ora il non es plus io que lo face, ma le peccato que vive[147] in me. 7.18 Io sape que nihil de bon vive in me, illo es, in mi carne, pois  que io volerea facer le ben, ma io non pote facer lo[148]. 7.19 De facto, io non face le ben que io volerea facer, ma io face le mal ipse que io non volerea facer! 7.20 Ora, si io face lo que io non volerea facer, il non es plus io que lo face, ma le peccato que vive[149] in me.

7.21 Assi, io trova le lege que quando io vole facer le ben, le mal es presente in me. 7.22 Proque in mi interior[150] io me allegra del Lege de Deo. 7.23 Ma io vive un lege differente in le membros de mi corpore, le qual face guerra contra le lege de mi mente e me rende prisionier del lege del peccato que es in mi membros. 7.24 Io es un homine vermente a commiserar! Qui me liberara de iste corpore de morte? 7.25 Gratias a Deo per Jesus Christo nostre Senior! Assi io me trova in le situation de servir le Lege de Deo con mi mente, ma con mi carne io servi le lege del peccato.

Le relation del christiano con le Spirito Sancte

8.1 Il ha, ergo, nulle condemnation pro qui es in Christo Jesus, 8.2 pois que le lege del Spirito vivificante[151] in Christo Jesus liberava vos del lege del peccato e del morte. 8.3 Deo, de facto, attingeva lo que le Lege non poteva facer proque illo esseva debilitate per le carne. Per mandar su proprie Filio in similitude de carne peccaminose e como offerta pro le peccato, ille condemnava le peccato in le carne, 8.4 de sorta que le juste requirimento del Lege esseva satisfacite in nos, le quales non cammina secundo le carne, ma secundo le Spirito.

8.5 Pois que le perspectiva[152] de illes que vive secundo le carne es determinate per le cosas del carne, ma le perspectiva de illes que vive secundo le Spirito es determinate per le cosas del Spirito. 8.6 Le perspectiva del carne es solmente le morte, ma le perspectiva del Spirito es vita e pace. 8.7 Le perspectiva del carne es hostil a Deo proque illo non se submitte al Lege de Deo, ni es capabile de facer lo. 8.8  Assi, qui es in le carne non es agradabile a Deo[153]. 8.9 Vos, tamen, non es in le carne[154] ma in le Spirito, si, in effecto, le Spirito de Deo es in vos. Ora, si alicuno non ha le Spirito de Christo, tal persona non pertine a ille. 8.10 Ma si Christo es in vos, vostre corpore es morte a causa del peccato, ma le Spirito es le vita vostre a causa del justitia. 8.11 In ultra, si le Spirito de ille qui resuscitava Christo del mortos vive in vos, ille qui resuscitava Christo del mortos rendera vivente vostre corpores mortal alsi per medio de su Spirito que vive in vos.

8.12 Assi, fratres e sorores, nostre obligation non es plus verso le carne[155] de viver secundo le carne 8.13 (proque si vos vive secundo le carne vos morira), ma si per medio del Spirito vos mortifica le obras del corpore vos vivera. 8.14 Proque tote illes qui es conducite per le Spirito de Deo es filios de Deo. 8.15 Vos, de facto, non recipeva le spirito del sclavitude que conduce ancora un vice a viver in lel pavor, ma vos recipeva le spirito del adoption, per le qual nos exclama: “Abba, Patre”. 8.16 Le Spirito mesme rende testimonio a[156] nostre spirito que nos es filios de Deo, 8.17 e si nos es filios, nos es alsi heredes (illo es heredes de Deo e coheres de Christo) -  si, in effecto, nos suffre con ille a que nos sia alsi glorificate con ille.

8.18 Pois que io considera que nostre presente suffrentias non mesmo poterea esser comparate[157] con le gloria que essera nos revelate. 8.19 De facto, le creation ipse anhela ardentemente[158] le revelation del filios de Deo. 8.20 Pois que le creation esseva subjectate al futilitate[159] - non de su proprie voluntate, ma proque Deo lo subjectava - in le sperantia 8.21 que le creation ipse essera alsi liberate del sclavitude al corruption[160] pro acceder al gloriose libertate del filios de Deo. 8.22 Proque nos sape que usque nunc le integre creation geme de dolor e suffre dolores de parto. 8.23 Non solmente isto, ma mesmo nos, qui ha le primitias del Spirito, geme interiormente e attende ardentemente nostre adoption, le redemption de nostre corpore. 8.24 Pois que nos esseva salvate in sperantia. Ora, le sperantia que on pote vider non es sperantia, proque qui sperar lo que jam on vide? 8.25 Ma si nos spera lo que nos non ancora vide, nos lo attende ardentemente con patientia[161].

8.26 In le mesme maniera le Spirito adjuva nos in nostre debilitate, proque nos non sape como nos deberea precar[162], ma le Spirito ipse intercede pro nos con gemitos inexprimibile. 8.27 E ille qui sonda nostre cordes cognosce qual es le intention[163] del Spirito, proque le Spirito intercede in favor del sanctos secundo le voluntate de Deo. 8.28 E nos sape que tote le cosas coopera al ben de illes que ama Deo, le quales es appellate secundo su proposito, 8.29 pois que illes que Deo precognosceva, ille alsi predestinava a esser conforme al imagine de su Filio, a que su Filio sia le primogenite inter multe fratres e sorores. 8.30 E illes qui Deo predestinava, ille alsi appellava; e illes qui illes appellava, ille alsi justificava; e illes qui ille justificava, ille alsi glorificava.

8.31 Que dicera nos, alora, super iste cosas? Si Deo es pro nos, qui essera contra nos? 8.32 Sin dubita, ille que non sparniava su proprie Filio, ma lo livrava pro nos omnes, como non nos concedera[164] alsi con ille tote le cosas? 8.33 Qui accusara le electos[165] de Deo? Il es Deo qui les justifica! 8.34 Qui es ille que pote condemnar les? Christo es ille qui moriva e, plus que illo, ille resuscitava. Ille sta al dextera de Deo e intercede alsi pro nos. 8.35 Qui potera separar nos del amor de Christo? Tribulation, o angustia, o persecution, o fame, o nuditate, o periculo, o spada? 8.36 Como il es scribite: Pro tu amor[166] nos es exponite al morte tote le die[167]. Nos es considerate como oves destinate al macellation[168]. 8.37 No, in tote iste cosas nos ha un complete victoria[169] per medio de ille que nos amava. 8.38 Pois que io es persuadite que ni morte, ni vita, ni angelos, ni dominatores celeste[170], ni cosas que es presente, ni cosas a venir, ni potentias, 8.39 ni altor, ni profunditate, ni alicun altere cosa create[171] potera separar nos del amor de Deo in Christo Jesus nostre Senior.

Le rejection de Israel

9.1 Io dice le veritate in Christo (io non menti), pois que mi conscientia me lo assecura[172] in le Spirito Sancte - 9.2 in mi corde il ha grande tristessa e continue dolor. 9.3 Proque io mesme desiderarea esser anatema[173] - separate de Christo - pro amor de mi populo[174], mi consanguineos[175] 9.4 que es israelita. A illes pertine le adoption como filios, le gloria, le pactos, le promulgation del Lege, le culto in le templo[176] e le promissas. 9.5 A illes pertine le patriarchas, e de illes, per descendentia human[177], procede le Christo, le qual es Deo super omnes. Benedicite sia ille semper! Amen!

9.6 Il non es como si le Parola de Deo falleva, pois que non tote le descendentes de Israel es vermente Israel. 9.7 ni tote le descendentes natural de Abraham pote considerar se su filios; plus tosto, “tu legitime descendentia essera considerate a partir de Isaac”[178]. 9.8 Isto significa que filios de Deo non es considerate le filios natural[179], plus tosto essera considerate su descendentes le filios del promissa. 9.9 Pois que isto es lo que le promissa declarava[180]: “Al tempore que io te diceva, io venira e Sarah habera un filio”[181]. 9.10 Non solmente isto, ma quando Rebeca concipera geminos de uno, nostre ancestre[182] Isaac - 9.11 mesmo ante que illes nasceva e non habeva facite nihil, ni qualcosa de bon o qualcosa de mal (de sorta que le proposito de Deo in le election permane, non per obras ma per su vocation[183]), 9.12 a illa esseva dicite: Le plus vetule servira le plus juvene”[184]. 9.13 sicut il es scribite: “Io amava Jacob ma io odiava Esau”[185].

9.14 Que dicera nos, alora? Esque il ha injustitia in Deo? Absolutemente no! 9.15 Pois que ille dice a Moses: “Io habera misericordia de ille que io habera misericordia e io habera compassion de ille que io habera compassion”[186]. 9.16 Per consequentia, le misericordia non depende del desiderio o del effortio human[187], ma de Deo solmente. 9.17 Pois que le Scriptura dice a Pharaon: “Pro iste ration ipse io te suscitava, illo es, pro demonstrar in te mi potentia e proque mi nomine sia proclamate in tote le terra”[188]. 9.18 Assi, Deo ha misericordia de qui ille mesme decide[189] de haber misericordia, e ille indura qui ille mesme decide de indurar.

9.19 Tu me dicera, alora: “Proque, totevia, ancora Deo reprocha? Qui pote resister a su voluntate?”. 9.20 Al contrario, qui es tu - un simple esser human - que contesta Deo? Esque le objecto modellate pote dicer a qui lo modellava: “Proque tu me faceva assi?”[190]. 9.21 Esque le ollero non ha le derecto de facer, con le mesme massa de argilla, un vaso pro un uso special[191] e un vaso pro un uso ordinari[192]? 9.22 Ma que dicer si Deo, benque disponite a manifestar su ira e facer cognoscer su potentia, supportava con multe patiencia le objectos[193] del ira destinate[194] al destruction? 9.23 lle faceva assi pro facer cognoscer le ricchessas de su gloria a objectos[195] de misericordia que ille predestinava[196] al gloria, 9.24 a dicer nos, le quales Deo appellava non solmente ex le judeos, ma alsi ex le Gentiles. 9.25 Sicut Hosea diceva: “Io appellara illes que non esseva mi populo; ‘Mi populo’, e io appellara illa que non esseva amate ‘Amate mie’[197] 9.26 “E il evenira que in le loco ipse in le qual il esseva dicite a illes: ‘Vos non es mi populo’, ibi illes essera appellate ‘filios del Deo vivente’[198].

9.27 Mesmo Isaia exclama concernente Israel: Benque le numero del filios de Israel es grande quanto le sablo del mar, solmente un residuo[199] essera salvate, 9.28 proque le Senior executata su sententia[200] sur le terra completemente e rapidemente”[201]. 9.29 Sicut Isaia prediceva: “Si le Senior del armeas non lassava nos descendentes, nos haberea devenite como Sodoma, e nos haberea essite simile a Gomorra”[202].

Le rejection de Israel culpabile

9.30 Que dicera nos, alora? - que le Gentiles que non persequeva le justitia lo obteneva, illo es, un justitia que es per le fide, 9.31 ma Israel, mesmo si illa persequeva un lege de justitia, non lo obteneva. 9.32 Proque no? Proque illes non lo persequeva per fide, ma (como si isto esserea possibile) per medio de obras. Illes impingeva in le petra de scandalo, 9.33 sicut il esseva scribite: “Ecce, io pone in Sion un petra que face impinger e un rocca de scandalo. Qui credera in ille, tamen, non essera avergoniate”[203].

10.1 Fratres e sorores, de tote corde mi desiderio e prece a Deo pro Israel es lor salvation. 10.2 Io pote testificar que illes es zelante pro Deo, ma lor zelo non es conforme a un cognoscentia adequate, 10.3 proque in ignorar[204] le justitia de Deo e in essayar de establir lor proprie justitia, illes non se submitteva al justitia de Deo. 10.4 Pois que Christo es le finalitate del Lege, con le resultato que il ha un justitia a disposition de quicunque crede[205].

10.5 Pois que Moses scribe in re le justitia que deriva del Lege: “Quicunque practica tote isto vivera”[206]. 10.6 Le justitia que deriva del fide, tamen, dice: Non pensa in te mesme[207]: Qui ascendera al celo?[208] (illo significarea facer descender Christo). 10.7 O Qui descendera a in le abysmo?””[209] (illo significarea facer resortir Christo del mortos). 10.8 Ma que dice illo? “le parola es multo proxime a te - illo es in tu bucca e in tu mente”[210] (illo es, le parola del fide que nos predica), 10.9 proque si tu confessa con tu bucca que Jesus es le Senior[211] e tu crede in tu corde que Deo le resuscitava del mortos, tu essera salvate. 10.10 Pois que con le corde on crede pro obtener justitia[212], e con le bucca on confessa pro obtener salvation[213]. 10.11 Pois que le Scriptura dice: “Qui crede in ille non essera avergoniate”[214]. 10.12 De facto, il non ha ulle distinction inter le judeo e le greco, pois que le mesme Senior es le Senior de totes, le qual benedice generosemente[215] tote illes que le invoca, 10.13 durante que “Tote illes que invoca le nomine del Senior essera salvate”[216].

10.14 Como poterea illes invocar uno in le qual non credeva? E como poterea illes creder in uno del qual non audiva? E como poterea illes audir sin un predicator[217]? 10.15 E como poterea illes predicar sin haber essite commissionate? Como il es scribite: “Quanto agradabile es le arrivata de qui apporta bon novas”[218]! 10.16 Non omnes, tamen, prestava attention[219] al bon nova, proque Isaia dice: “Senior, qui credeva a nostre message?”[220] 10.17 Per consequentia, le fide veni de audir[221] e le audir veni mediante le parola predicate de Christo[222].

10.18 Ma io dice: Esque illes[223] non audiva? Si, illos audiva: Lor voce se diffundeva in omne partes del terra, e lor parolas usque al confinios del mundo[224]. 10.19 Ancora io dice, tamen: Esque Israel non comprendeva? In prime loco Moses dice: “Io rendera vos jelose de illes que non es un nation; per un nation insensate io facera vos irascer”[225]. 10.20 E Isaia mesmo ha le harditessa de dicer: “Io esseva trovate per illes que non me cercava; io deveniva ben cognite a illes que non demandava de me”[226]. 10.21 In re Israel, tamen, ille diceva: “Tote le die io extendeva mi manos a un populo disobediente e obstinate!”[227].

Le rejection de Israel non esseva complete ni final

11.1 Alora io dice: Esque Deo rejectava su populo? Absolutemente no! Pois que io mesme es un israelita, un descendente de Abraham, del tribo de Benjamin. 11.2 Deo non rejectava su populo, que ille precognosceva[228]! Esque vos non sape lo que le Scriptura dice in re Elias, in qual maniera ille supplicava Deo contra Israel: “Senior, illes occideva tu prophetas, demoliva tu altares. Io solmente remaneva e illes attenta a mi vita”[229]. 11.4 Qual responsa, tamen, Deo le dava? Io reservava pro me septe milles personas que non se genuflecteva ante a Baal[230].

11.5 Assi, in le mesme maniera, in le tempore presente, il ha un residuo eligite per gratia[231]. 11.6 E si il es per gratia, il non es plus per[232] obras, alteremente le gratia non esserea plus gratia. 11.7 Alora que? Israel non obteneva lo que illa cercava diligentemente, ma lo obteneva le electos. Le resto esseva indurate, 11.8 sicut il es scribite: “Deo les dava usque le die de hodie un spirito de torpor[233], oculos que non vide, aures que non audi”.  11.9 E David dice: “Lor banquetto[234] deveni  pro illes un insidia e un trappa, un petra que les face impinger e un retribution. 11.10 Se obscura lor oculos de sorta que illes non vide plus, e flecte lor dorsos pro semper”[235].

11.11 Io alora demanda, esque illes impingeva e cadeva irrevocabilemente? Absolutemente no! Per lor transgression, tamen, le salvation ha pervenite al Gentiles, pro render jelose Israel. 11.12 Ora, si lor transgression significa ricchessas pro le mundo e lor defaite significa ricchessas pro le Gentiles, quanto plus portera lor plen restauration[236].

11.13 Ora io parla a vos Gentiles. Durante que io es un apostolo del Gentiles, io magnifica[237] mi ministerio 11.14 si io solmente poterea provocar mi populo[238] a jelosia e salvar alcun de illes. 11.15 Pois que lor rejection significava[239] le reconciliation del mundo, que esserea lor readmission si non vita ex le mortos? 11.16 Si le prime portion del pasta offerite es sancte, alora le integre lot[240] es sancte, e si le radice es sancte, alsi lo es le ramos.

11.17 Ora, si alcun del ramos esseva rumpite, e tu, planton de olivo silvatic, esseva graffate inter illos e perveniva assi a participar al ric radice del olivo, 11.18 non va vantar te con arrogantia super le altere ramos. Si tu, tamen, te vanta, rememora que tu non supporta le radice, ma le radice supporta te. 11.19 Alora tu dicera: “Le ramos esseva secate[241] a que io esseva graffate in lor placia”. 11.20 Tu ha ration[242]. Illos esseva secate a causa de lor incredultate, ma tu remane firme per tu fide. Alora, non sia arrogante, ma time! 11.21 Pois que si Deo non sparniava le ramos natural, forsan ille non sparniara mesmo te. 11.22 Remarca, alora, le bontate e le severitate de Deo - severitate verso illes que cadeva, ma le bontate de Deo verso te, proviste que tu permane in su bontate, alteremente mesmo tu essera secate[243] 11.23 Mesmo illes - si illes non permane in lor incredulitate - essera regraffate, proque Deo pote graffar les de novo. 11.24 Pois que si tu esseva secate de lo que es per natura un olivo silvatic, e, graffate, contra natura, in un olivo cultivate, quanto plus iste ramos natural essera regraffate in lor proprie olivo?

11.25 Pois que io non vole que vos ignora iste mysterio, fratres e sorores, de sorta que vos non sia vangloriose[244]: un induration partial eveniva in Israel usque habera entrate le numero complete[245] del Gentiles,  11.26 e assi tote Israel essera salvate, sicut il es scribite: “Le liberator exira de Sion, ille removera le iniquitate de Jacob. 11.27 E isto es mi pacto con illes[246] quando io porta via lor peccatos”[247].

11,28 Quanto al Evangelio, illes es inimicos in consideration de vos[248], ma quanto al election, illes es multo amate in consideration de lor patres, 11.29 pois que le donos e le vocation de Deo es irrevocabile.11.30 Sicut vos esseva previemente disobediente a Deo, ma nunc vos recipeva misericordia a causa de lor disobedientia, 11.31 assi illes esseva disobediente a fin que, per le misericordia date a vos, illes alsi potera nunc reciper misericordia. 11.32  Pois que Deo imprisionava omnes in lor disobedientia pro monstrar su misericordia a omne sorta de personas[249].

11.33 Oh profunditate del ricchessa e del sapientia e del cognoscentia de Deo! Quanto insondabile es su judicios e quanto inscrutabile es su vias! 11.34 Pois que “Qui comprehendeva le mente del Senior, o qui esseva su consiliero?[250] 11.35 O qui primo dava a Deo de sorta que Deo deberea restituer lo?”[251] 11.36 Pois que de ille e pro ille es tote le cosas. A ille sia le gloria pro semper! Amen.

Le consecration del vita del credente

12.1 De consequentia, io exhorta vos, fratres e sorores, pro le misericordia de Deo, a offerer vostre corpores in sacrificio - vivente, sancte e agradabile a Deo. Isto es vostre culto[252] rational.  12.2 Non conforma vos[253] al mundo presente[254], ma sia transformate per le medio del renovamento de vostre mente, de sorta que vos pote verificar[255] qual es le voluntate de Deo, lo que es bon, acceptabile[256] e perfecte.

Le conducta del humilitate

12.3 Pois que, in virtute del gratia que me esseva accordate, io dice a cata uno de vos de non intertener un concepto de se mesme plus alte de lo que vos deberea haber, ma pensa de se mesme con bon judicio[257] secundo le mensura del fide que Deo distribueva a cata uno de vos. 12.4 Durante que in un corpore il ha multe membros, e non tote le membros ha le mesme fuction, 12.5 nos, qui es multes, es un sol corpore in Christo. Individualmente es membros que pertine le unes al alteres, 12.6 de maniera que nos ha donos[258] differente secundo le gratia que esseva nos accordate. Si le dono es le prophetia, qui lo recipeva debe utilisar lo in proportion a su fide. 12.7 Si illo es le servicio, on debe servir; si illo es inseniar, on debe inseniar. 12.8 Si illo es le exhortation, on debe exhortar; si illo es contribuer[259], on debe facer lo con simplicitate[260]; si illo es governar[261], on debe facer lo con diligentia; si illo es monstrar misericordia, on debe facer lo con allegressa.

Le conducta del amor

12.9 Le amor sia[262] sin hypocrisia. Abhorre lo que es mal, adhere a lo que es bon. 12.10 Sia affectuose le unes verso le alteres con amor mutual[263]. Monstra ardor[264] in honorar le unes le alteres. 12.11 Sia diligente e non pigre; sia enthusiastic in le spirito; servi le Senior. 12.12 Sia gaudiose in le sperantia; supporta le suffrentias; persiste[265] in precar. 12.13 Contribue al necessitates del sanctos; practica le hospitalitate. 12.14 Benedice qui perseque vos; benedice, non maledice. 12.15 Allegra vos con qui se allegra; plora con qui plora. 12.16 Vive in harmonia le unes con le alteres[266]; non sia arrogante, ma associa vos[267] con le humiles; non considera vos mesme sapiente[268]. 12.17 Non repaga a alicuno mal pro mal[269]; considera[270] lo que es bon ante omnes. 12.18 Si possibile, in quanto depende de vos, vive in pace con omnes. 12.19 Non vindica vos, car amicos[271] ma va lassar spacio al ira de Deo, pois que il es scribite: “Le vengiantia pertine a me. Io repagara”[272], 12.20 plus tosto, “si tu inimico ha fame, nutri le; si ille ha sete, face le biber; pois que in facer isto, carbones ardente se accumulara sur lor capites”[273] 12.21 Non sia vincite per le mal, ma vince le mal con le ben.

Submission al governamento civil

13.1 Omnes[274] debe submitter se al authoritates governante[275], pois que il non ha authoritate si non de Deo[276] e illos que existe esseva instituite[277] per Deo. 13.2 Per consequente, qui resiste al authoritate, se oppone a un ordinantia de Deo[278]: tal personas incurrera in un judicamento[279]. 13.3 De facto, qui se comporta ben[280] non debe timer le authoritates[281]: le malfactor debe timer les. Esque tu desidera non deber timer le authoritates? Face lo que es ben, e tu recipera lor commendation. 13.4 Le authoritates es de facto servitores[282] de Deo pro tu ben. Si tu, tamen, face lo que es mal, time les, proque illes non porta un spada in vano. Illes es servitores de Deo pro executar le castigamento del malfactor[283]. 13.5 Pro iste ration il es necessari esser submittite, non solmente pro timor del castigamento[284], ma alsi a causa de tu conscientia[285]. 13.6 Pro isto alsi tu paga le taxas: le governantes es servitores de Deo dedicate precisemente a isto[286]. 13.7 Paga a totes lo que es debite: taxas a qui es debite taxas, tributos a qui es debite tributos, respecto[287] a qui es debite respecto, honor a qui es debite honor.

Exhortation a amar le proximo

13.8 Non sia in debito con alicuno, si non de amar le unes le alteres, proque qui ama su proximo compli le lege. 13.9 De facto, Non committe adulterio, non occide, non roba, non concupisce”[288] e qualcunque altere commandamento, se resume in isto: “Ama tu proximo como te ipse”[289]. 13.10 Le amor non face mal al proximo, ergo, le amor es le complimento del lege.

Le motivation de un conducta sancte

13.11 E face tote isto proque vos cognosce le tempore in le qual nos omnes vive, que il es jam pro nos le hora de eveliar nos del somno, pois que le salvation es nunc plus proxime que le momento in le qual nos deveniva credente. 13.12  Le nocte avantia a grande passos verso le levar se del sol; le jorno es proxime. Pro isto nos debe deponer le obras del tenebras e vestir nos con le armas del lumine. 13.13 Vamos viver decentemente[290] como il es convenibile al jorno, sin indulger in festas orgiastic e ebrietate, sin immoralitates[291] sexual e luxuria, sin discordia e jelosia. 13.14 Al contrario, vesti vos del Senior Jesus Christo, e non satisface al desiderios del carne.

Exhortation al longanimitate

14.1 Accepta ille qui es debile in le fide, ma non pro discuter[292] su opiniones[293]. 14.2 Un persona crede de poter mangiar de toto[294], ma le persona con un fide debile mangia solmente verduras. 14.3 Qui mangia de toto non debe dispreciar qui non lo face, e qui non lo face[295] non debe judicar qui mangia de toto, proque Deo le acceptava le mesmo. 14.4 Qui es tu pro judicar le servo de un altere? Si ille sta in pede o cade isto concerne solmente su domino, e ille stara firme proque le Senior es potente pro sustener le.

14.5 Un persona considera un certe die plus sancte que un altere, e un altere considera le dies tote equal. Cata uno debe esser plenmente convincite in su proprie sentimento[296]. 14.6 Qui observa un certe die lo face pro le Senior. Qui mangia [omne sorta de alimentos] mangia [de illos] pro le Senior, pois que ille regratia Deo. In le mesme maniera, qui se abstine de mangiar [certe alimentos], se abstine [de illos] pro le Senior, e ille regratia Deo. 14.7 Necuno de nos, de facto, vive pro se mesme, e necuno mori pro se mesme. 4.8 Si nos vive, nos vive pro le Senior; si nos mori, nos mori pro le Senior. Ergo, sia que nos vive sia que nos mori, nos pertine al Senior. 14.9 Pro iste ration Christo moriva e resuscitava[297]: si que ille pote esser le Senior tanto del mortos como del viventes.

14.10 Tu, tamen, qui mangia solmente alimentos vegetal - proque tu judica tu fratre o tu soror? Pois que nos omnes comparera[298] ante le tribunal[299] de Deo, 4.11 pois que il es scribite: “Assi como io vive - dice le Senior - omne geniculo se flectara ante me e omne lingua laudara Deo”[300]. 4.12  Ergo, cata uno de nos rendera conto de se mesme a Deo.

Exhortation al forte de non destruer le debile

14.13 Ergo, vamos non judicar plus le unes le alteres, al contrario, vamos esser determinate in jammais esser un obstaculo o un petra de scandalo ante a un fratre o un soror. 14.14 Io sape e es persuadite in le Senior Jesus que nulle cosa es impur in se ipse; ma pro qui lo considera impur illo es impur. 14.15 De facto, si tu fratre o tu soror es contristate[301] a causa de lo que tu mangia, tu non te comporta plus con[302] amor. Non vulnera[303] per tu alimento alicuno pro le qual Christo moriva. 14.16 Ergo, non permitte que se parla mal[304] de lo que pro vos es bon. 14.17 Proque le regno de Deo non consiste in alimentos o bibitura, ma in justitia, pace, e gaudio in le Spirito Sancte. 14.18 Qui servi Christo in iste maniera es agradabile[305] a Deo e gaude del approbation[306] del homines.

14.19 Vamos assi persequer lo que contribue al pace e al edification mutual. 14.20 Non destrue le obra de Deo a causa de alimentos. In realitate, tote le cosas es munde, ma il es mal causar un scandalo a causa de lo que tu mangia. 14.21 Il es bon non mangiar carne o biber vino o facer un qualcunque altere cosa que scandalisa tu fratre.14.22 Le fide que tu ha, mantene lo pro te ipse ante a Deo. Beate es qui non condemna se ipse in lo que ille approba. 14.23 Qui dubita, tamen, es condemnate si ille mangia, proque ille non lo face per fide. De facto, quecunque non procede del fide es peccato.

Exhortation al forte de adjutar le debile

15.1 Nos, qui es forte, deberea supportar le defectos del debile, e non solmente complacer nos mesme.15.2 Cata uno de nos debe agradar a su proximo in lo que es bon pro su edification. 15.3 De facto, mesmo Christo non complaceva a se mesme, ma como il es scribite: Le insultos de qui me insulta cadeva sur me”[307] 15.4 Pois que tote lo que esseva scribite in le tempores passate esseva scribite pro nostre instruction, a que per le patientia[308] e per le incoragiamento[309] del Scripturas nos velle haber sperantia. 15.5 Ora, que le Deo del patientia e del consolation concede vos un mesme sentimento[310] conforme a Christo Jesus, 15.6 proque unanime, con un sol voce, vos glorifica Deo, le Patre de nostre Senior Jesus Christo.

Exhortation al acceptation mutual

15.7 Ergo, accepta[311] le unes le alteres, justo como Christo recipeva vos[312], pro le gloria de Deo. 15.8 Pois que io dice vos que Christo deveniva un servitor del circumcisos[313], in nomine del[314] veritate de Deo, pro confirmar le promissas date al patriarchas[315], 15.9 a que le Gentiles va glorificar Deo pro Su misericordia. Como il esseva scribite:  “Assi io confessara[316] ante tote le nationes e io cantara laudes a Tu nomine”[317].15.10 E ancora: “Allegra vos, Gentiles[318], con Su populo”[319]. 15.11 E de novo Isaia dice: “Le radice de Jesse venira, venira qui se elevara a governar le nationes[320]: in ille tote le nationes sperara”[321].15.13 Ora, que le Deo del sperantia plena vos, credente in Ille, de omne gaudio e pace, a que vos velle abundar in le sperantia per le potentia del Spirito Sancte.

Le motivation de Paulo in scriber iste epistola

15.14 Quanto a vos, fratres e sorores mie, io es plenmente convincite que vos es plen de bontate, plen de omne cognoscentia, capabile alsi de admonestar le unes le alteres. 15.15 Io, tamen, ha scribite vos plus audacemente super alcun cosas pro rememorar vos de illos, a causa del gratia que me esseva date per Deo 15.16 de esser un ministro de Deo inter le gentes. Io servi le Evangelio de Deo como un sacerdote, a que le offerta que io face del gentes sia agradabile e sanctificate per le Spirito Sancte.

15.17 Ergo, in Christo Jesus, io ha trovate un ration pro vantar me in le cosas que se refere a Deo. 15.18 Proque io non hardirea de parlar si non super lo que Christo accompliva per mi medio pro le obedientia del gentes, con le parola e con le obra, 15.19 in le poter de signos e prodigios in le poter del Spirito de Deo, tanto que ab Jerusalem e circum illo usque al Illyrico, io predicava le Evangelio de Christo in tote su plenitude. 15.20 Per iste maniera io aspirava predicar le Evangelio non ubi Christo esseva jam cognoscite pro non edificar super le fundamentos ponite per alteres ma, como il es scribite: “Qui nunquam audiva in re Ille videra, e qui non habeva unquam audite comprendera”[322].

Le intention de Paulo de visitar le romanos

15.22 Pro iste ration io esseva multe vices impedite de venir a vos, 16.23 ma nunc, durante que il non ha plus placia pro me in iste regiones e durante que io habeva per multe annos le grande desiderio de venir a vos, 16.24 quandocunque io vadera in Spania, io spera de passar a visitar vos e que vos me adjuva a continuar mi cammino, de post haber gaudite un poco vostre compania. 16.25 Ora, tamen, io vade a Jerusalem pro le servicio del sanctos, pois que Macedonia e Achaia se complaceva de facer un collecta pro le povres inter le sanctos que es a Jerusalem. 15.27 Si, illes se complaceva de facer lo. De facto illes es in debito con illes pois que si le Gentiles traheva grande profito de lor benes spiritual, illes es alsi obligate a servir le sanctos con lor benes material. 15.28 Ergo, quando io consignava isto e poneva mi sigillo super iste lor fructo, ante a ir a Spania, io passara a visitar vos. 15.29 Io sape que quando io venira a vos, io venira in le plenitude del benediction de Christo. 15.30 Ora io exhorta vos, fratres e sorores, per le Senior nostre Jesus Christo e per le amor del Spirito, de accompaniar me[323] con preces fervide a Deo in mi favor, 15.31 a que io sia liberate de illes qui es disobediente in Judea, e a que mi servicio[324] a Jerusalem sia acceptabile al sanctos, 15.31 a que io, per le voluntate de Deo, pote venir a vos con gaudio e trovar apud vos un reconfortante reposo. 15.32 Ora, que le Deo del pace sia con vos. Amen.

Salutes personal

16.1 Io recommenda vos vostre soror Phebe, le qual servi[325] le ecclesia in Cenchrea, 16.2 a que vos pote reciper la in le Senior in maniera digne del sanctos e a que vos pote adjuvar la in qualcunque maniera illa vos necessita, proque illa ipse esseva de grande adjuta a multes, me includite. 16.3 Saluta Priscilla e Aquila, mi collaboratores in Christo Jesus. 16.4 Illes riscava lor proprie vita[326] pro me. Non solmente io, ma tote le ecclesias del Gentiles es grate a illes. 16.5 Saluta alsi le ecclesia que se reuni in lor casa. Saluta mi car amico Epeneto, le qual es le prime converso[327] a Christo in le provincia de Asia[328]. 16.6 Saluta Maria qui ha laborate multo pro vos. 16.7 Saluta Andronico e Junia, mi compatriotas, e mi companiones de prision. Illes es ben cognoscite per le apostolos e illes veniva[329] a Christo ante que io. 16.8 Saluta Ampliato, mi car amico[330] in le Senior. 16.9 Saluta Urbano, nostre collaborator in Christo, e mi bon amico Stachys. 16.10 Saluta Apelle, le qual es un homine approbate in Christo. Saluta illes qui pertine al casa de Aristobulo. 16.11 Saluta Herodion, mi parente[331]. Saluta illes ques pertine al casa de Narciso e qui es in le Senior. 16.12 Saluta Tryphena e Tryphosa, qui labora pro[332] le Senior. Saluta le amate Persida, le qual laborava durmente[333] pro le Senior. 16.13 Saluta Rufo, persona de marca[334] in le Senior, e su matre, qui esseva alsi un matre pro me. 16.14 Saluta Asyncrito, Phlegonte, Hermes, Patrobas, Hermas e le fratres e sorores con illes. 16.15 Saluta Filologo e Julia, Nereo e su soror, e Olympas con tote le credentes[335] que es con illes. 16.16 Va salutar le unes le alteres con un sancte basio.

16.17 Ora io exhorta vos, fratres e sorores, que vos vigila super illes que causa dissensiones e obstaculos[336] contrarie al inseniamento que vos apprendeva. Va evitar[337] tal personas, 16.18 proque illes es servitores non del Senior Jesus Christo ma de lor proprie appetitos[338]. De factos, illes, con parolas dulce e flattante, decipe le mentes[339] del personas naive[340]. 16.19 Vostre obedientia deveniva renomate ubicunque[341] e io me allegra pro vos. Io vole, tamen, que vos sia sage in lo que es bon e innocente in lo que es mal. 16.20 Le Deo del pace tosto fullara Satan sub vostre pedes. Le gratia de nostre Senior Jesus Christo sia con vos omnes.

16.21 Timotheo, mi collaborator, saluta vos. Assi face Lucio, Jason e Sosipater, mi parentes. 16.22 Io, Tertio, qui scribe iste littera, saluta vos in le Senior. 16.23 Gaio, qui hospita me e tote le ecclesia, saluta vos. Erasto, le tresorero del citate saluta vos, e le fratre Quarto saluta vos. 16.24 Le gratia del Senior nostre Jesus Christo sia con vos omnes.

16.25 A qui pote reinfortiar[342] vos secundo mi Evangelio e le proclamation[343] del Jesus Christo, secundo le revelation del mysterio que esseva conservate in le secreto durante longe etates[344], 16.26 ma que nunc esseva manifestate e que per le scripturas prophetic esseva facite cognoscer a tote le nationes, secundo le commando del Deo eterne, pro causar le obedientia del fide, 16.27 al Deo unic e sapiente, per Jesus Christo, sia gloria pro semper! Amen.

(fin)


[1] O “sclavo”, “servitor”.

[2] On pote inserer hic “previemente”.

[3] O “Spirito de sanctitate”.

[4] O “le”.

[5] O “ inter tote le Gentiles”

[6] O “appellate de Jesus Christo”.

[7] O “in tote le mundo”.

[8] O “se face cognoscer”, “es proclamate”.

[9] O “rememora”.

[10] O “Gentiles”.

[11] Illo es, illes que non es grec ni pro nascentia ni pro cultura.

[12] Illo es, illes qui non es judee.

[13] Citation de Habakkuk 2:4.

[14] O “manifeste”, “clar”.

[15] O “divinitate”.

[16] O “de lo que esseva facite”.

[17] O “glorificava”.

[18] O “van”.

[19] O “pensamentos”.

[20] O “se obnubilava”.

[21] Possibile allusion a Psalmo 106:19-20.

[22] Possibile allusion a Psalmo 81:12.

[23] O “degradante”, “vergoniose”.

[24] O “uso natural”.

[25] O “contra-natura”.

[26] O “pena debite”.

[27] O “perverse”, “reprobate”.

[28] O “facer cosas improprie”.

[29] O “odiator”.

[30] O “infractores de promissas”.

[31] O “sin amor”.

[32] O “consenti”.

[33] O “vos non ha nihil a dicer in vostre defensa”.

[34] Litt. “Oh homine”.

[35] O “qualcunque sia le base sur le qual tu judica un altere”.

[36] O “es fundate sur le veritate”.

[37] O “judica”.

[38] O “duressa”.

[39] O “thesaurisa”.

[40] O “recompensara”.

[41] Citation de Psalmo 62:12; Proverbios 24:12; simile a Mattheo 16:27.

[42] O “obedi”.

[43] O litt. “cata anima de homine”.

[44] O “exception”.

[45] O “justificate”.

[46] O “per natura”, “naturalmente”.

[47] O “excusa”.

[48] O “te gloria in Deo”.

[49] O “approba”.

[50] O “instructor”.

[51] O “immatur”.

[52] O “le caracteristicas essential”.

[53] Citation de Isaia 52:5.

[54] O “littera”.

[55] Vide Levitico 26:41; Deuteronomio 10:16; Jeremia 4:4; Ezechiel 44:9.

[56] O “oraculos”.

[57] O “non credeva”.

[58] Citation de Psalmo 51:4.

[59] O “monstra clarmente”.

[60] O “inflige”, o “discatena”.

[61] O “in le maniera del homines”.

[62] O “denunciava”, “accusava”.

[63] Versos 10-12 es un citation del Psalmo 14:1-3.

[64] Citation de Psalmo 5:9; 140:3.

[65] Citation del Psalmo 10:7.

[66] Romanos 3:15-17 es un citation de Isaia 59:7-8.

[67] Citation del Psalmo 36:1.

[68] O “nulle carne”.

[69] O “justificate”.

[70] Allusion a Psalmo 143:2.

[71] O “private”.

[72] O “in su sanguine”.

[73] O “loco del propitiation”.

[74] O “effective per le fide”.

[75] O “de qui ha fide in Jesus”.

[76] O “lege”.

[77] O “rende inoperative”.

[78] O “establi”.

[79] O “esseva justificate”.

[80] O “attribuite”.

[81] Citation de Genesis 15:6.

[82] O “un favor”.

[83] O “un obligation”.

[84] O “in ille”.

[85] O “justifica”.

[86] O “considerate”.

[87] O “beate”, “felice”.

[88] Le verbo “imputar” traduce hic le greco logizomai, que alteremente nos traduceva con “creditar”. Nos non usava hic “creditar” proque normalmente isto hodie ha un accento positive. On lo poterea traducer anque “attribuer” ma in le contexto illo non esserea bastante clar.

[89] Citation del Psalmo 32:1-2.

[90] Citation de Genesis 15:6.

[91] O “rendite inoperative”.

[92] O “violation”.

[93] O “firme”.

[94] Citation de Genesis 17:5.

[95] Citation de Genesis 17:5.

[96] Citation de Genesis 15:5.

[97] O “capabile”.

[98] O “justificate”.

[99] O “ha”.

[100] O “es”.

[101] O “in nostre suffrentias”.

[102] O “perseverantia”.

[103] Illo es, un character (christian) roborate, plus forte, que passava le proba con successo e acquireva experientia.

[104] Le termino “debile” (asthenōn) es normalmente applicate a illes que es malade e debile, private de fortia a causa del maladia. Illo es alsi usate in senso moral pro indicar inabilitate a complir un deber. Hic “debile” indica incapace de inventar un maniera pro esser juste coram Deo, de redimer se del sclavitude al peccato, de fugir del ira de Deo.

[105] Quando Adam peccava omnes peccava con ille.

[106] O “le morte regnava”.

[107] O “transgredeva”.

[108] O “figura”.

[109] O “abundara”.

[110] Le resultato de lo que Deo face quando dele le registro de nostre peccatos como un dono pro nos, non es simile al resultato del peccato de Adam. Le resultato del peccato de un homine, Adam, es que multe personas moriva. Il es certe, tamen, que multe personas abundantemente faceva le experientia del compassion immeritate de Deo verso illes. Il es alsi certe que illes alsi faceva experientia del deletion del registro de lor peccatos como resultato del compassion immeritate de un homine, Jesus Christo.

[111] O “de ille que peccava”.

[112] Omnes mori a causa de lo que un homine, Adam, faceva. Ma nunc multe inter nos face le experientia del compassion immeritate de Deo e nos face le experientia de su delition del registro de nostre peccatos sin que non lo meritava. Il es alsi multo certe que nos regnara con Christo in celo, Isto evenira a causa de lo que ille homine, Jesus Christo, faceva.

[113] Le peccato de Adam describite in Genesis 3:1-24.

[114] Le morte de Christo sur le cruce.

[115] Tote illes que se confide a Christo.

[116] O “constituite”.

[117] O “constituite”.

[118] O “pro multiplicar le transgression”.

[119] O “superabunda”.

[120] O “va camminar in novitate de vita”.

[121] Nostre vetule natura human characterisate per le peccato.

[122] O “sia rendite inefficace”, “sia destruite”.

[123] O “concipiscentia”.

[124] O “typo”, “modelo”.

[125] O “inseniamento”.

[126] O “a causa de vostre limitationes natural”.

[127] O “anomia”.

[128] O “salario”.

[129] Illo es, ante de esser in Christo.

[130] O “passiones peccaminose”, “le influentua del peccato”.

[131] O simplemente “nostre membros”.

[132] O “a lo que teneva nos in subjection”.

[133] O “novitate del Spirito”.

[134] O “vetulessa del littera”, “archaicitate del littera”.

[135] O “concupiscentia”

[136] Citation de Exodo 20:17 e Deuteronomio 5:21.

[137] O “mal desiros”.

[138] O “esseva vivente a parte del Lege”.

[139] O “intendite comportar vita”, o “que debeva resultar in le vita”.

[140] O “pro le morte”.

[141] O “a que se videva clarmente que illo de facto es peccato”.

[142] O “absolutemente”.

[143] O “carnal”.

[144] O “sub le peccato”, o “vendite al sclavitude del peccato”.

[145] O “abhorre”.

[146] O “io es de accordo con le Lege e recognosce que illo es bon”.

[147] O “habita”.

[148] O “in me il ha le desiderar, ma non le facer”.

[149] O “que habita”.

[150] O “homine interior”.

[151] O “le lege del Spirito del vita”.

[152] O “maniera de pensar”, mentalitate, aptitude mental.

[153] O “non pote agradar a Deo”, “non pote complacer a Deo”.

[154] O “sub le controlo del carne”.

[155] O “non es plus debitores del carne”.

[156] O “con”.

[157] O “digne (de esser comparate)”.

[158] O “anxiosemente”.

[159] O “vanitate”.

[160] O “decadimento”.

[161] O “perseverantia”.

[162] O “nos non sape pro que precar”.

[163] O “mente”, “sentimento”, “desiderios”.

[164] O “dara”.

[165] Allusion a Isaia 50:8.

[166] O “A causa tue”.

[167] O “in constante risco de morir”.

[168] Citation de Psalmo 44:22.

[169] O “plus que vincitores”.

[170] O “principatos”.

[171] O “in le creation”.

[172] O “rende testimonio a me”.

[173] O “maledicite”.

[174] O “de mi fratres”.

[175] O “parentes secundo le carne”, “compatriotas”.

[176] O “servicios divin”.

[177] O “secundo le carne””.

[178] Citation de Genesis 21:12.

[179] O “filios del carne”.

[180] O “Isto es le parola del promissa”.

[181] Citation de Genesis 18:10,14.

[182] O “patre”.

[183] O “per ille que appella”.

[184] Citation de Genesis 25:23.

[185] O “abhorreva”. Citation de Malachia 1:2-3.

[186] Illo es: “Io solmente decidera a qui conceder misericordia”. Citation de Exodo 33:19.

[187] O “de ille que desira o de ille que curre”.

[188] Citation de Exodo 9:16.

[189] O  “desidera”.

[190] Citation de Isaia 29:16; 45:9.

[191] O “honorabile”, “pro honor”.

[192] O “dishonorabile”, “pro dishonor”.

[193] O “le vasos”.

[194] O “preparate”.

[195] O “vasos”.

[196] O “preparava previemente”.

[197] Citation de Hosea 2:23.

[198] Citation de Hosea 1:10.

[199] O “remanente”.

[200] O “su Parola”.

[201] Un citation modificate de Isaia 10:22-23. Pois que illo non es exacte, illo esseva hic transcribite solmente in litteras cursive.

[202] Citation de Isaia 1:9.

[203] Citation de Isaia 28:16; 8:14.

[204] O “miscognoscer”.

[205] O “pro le justification de quicunque crede”.

[206] O “vivera per illos”, citation de Levitico 18:5.

[207] O “in tu corde”, citation de Deuteronomio 9:4.

[208] Citation de Deuteronomio 30:12.

[209] Un citation de Deuteronomio 30:13.

[210] O “corde”, un citation de Deuteronomio 30:14.

[211] O “Jesus como (tu) Senior”.

[212] O “pro justitia”.

[213] O “pro salvation”.

[214] Un citation de Isaia 28:16.

[215] O “riccamente”, “abundantemente”.

[216] Un citation de Joel 2:32.

[217] O “sin haber alicuno que predica a illes”.

[218] Citation de Isaia 52:7; Nahum 1:15. Le original es le expression metaphoric: “Quanto es belle le pedes de qui porta bon novas”. Le accentuation es un bon nova que perveni al momento opportun.

[219] O “obediva”.

[220] O “annuncio”. Citation de Isaia 53:1.

[221] O “de lo que es audite”.

[222] O “per le parola de Christo”.

[223] Illo es: Israel.

[224] Citation de Psalmo 19:4.

[225] Citation de Deuteronomio 32:21.

[226] Citation de Isaia 65:1.

[227] O “rebelle”. Citation de Isaia 65:2.

[228] O “cognosceva anteriormente”.

[229] Citation de 1 Reges 19:10,14.

[230] Citation de 1 Reges 19:18.

[231] O “conformemente al election del gratia de Deo”.

[232] O “sur le base de”.

[233] O “insensibilitate”.

[234] O “tabula”.

[235] Citation del Psalmo 69:22-23.

[236] O “lor plenitude”, o “plen inclusion”.

[237] O “honora”.

[238] O “compatriotas”.

[239] O “es”.

[240] O “massa”.

[241] O “rumpite”.

[242] O “ben”, o “certemente”.

[243] O “rumpite”.

[244] O “estima vos mesme sage”.

[245] O “plenitude”.

[246] Citation de Isaia 59:20-21.

[247] O “retrahera”, “portara via”. Citation de Isaia 27:9; Jeremia 31:33-34.

[248] O “pro gratia de vos”.

[249] O “a totes”.

[250] Citation de Isaia 40:13.

[251] O “recompensar le”. Citation de Job 41:11.

[252] O “servicio”.

[253] O “permitte de esser conformate”, o “adapta vos”.

[254] O “a iste seculo”, “a iste etate”.

[255] O “comprobar”, “experimentar”.

[256] O “agradabile”.

[257] O “adequate discernimento”.

[258] O “donos del gratia”.

[259] O “donar”.

[260] O “sin duplicitate”, “sin dissimulation”, “sincermente”,

[261] O “direction”, “commando”, “presidentia”. angl. leadership.

[262] O “debe esser”.

[263] O “fraterne”.

[264] O “excelle”.

[265] O “sia constante”.

[266] O “prende un attitude unanime”.

[267] O “condescende”.

[268] O “sage”, “vanitose”.

[269] “Non repaga alicuno del mesme moneta”.

[270] O “respecta”.

[271] O “amate mie”.

[272] Citation de Deuteronomio 32:25.

[273] Citation de Proverbios 25:21-22.

[274] Litt. “Tote le animas”, o “Tote persona”.

[275] O “potestates superior”, “le governamento in poter”

[276] O “Pois que omne authoritate proveni de Deo”,  o “nulle governamento existerea si illo non esseva establite per Deo”.

[277] O “establite”.

[278] O “a lo que Deo ha establite”.

[279] De condemnation. O “essera condemnate”.

[280] O “le bon conducta non debe timer le authoritates”, o “Proque le governantes non es motivo de timor pro le bon conducta”.

[281] O “magistratos”, “judices”.

[282] O “ministros”.

[283] O “vengiator pro le castigo del malfactor”.

[284] Litt. “de (lor) ira”.

[285] Litt. “del conscientia”.

[286] “Dedicate a governar”.

[287] O “timor”.

[288] Citation de Exodo 20:13-15, 17; Deuteronomio 5:17-19, 21.

[289] Citation de Levitico 19:18.

[290] O “honestemente”.

[291] O “promiscuitate sexual”.

[292] O “judicar”.

[293] O “pro debatter sur opiniones differente”.

[294] O “omne sorta de nutrimento”.

[295] O “qui se absteni”.

[296] O “mente”.

[297] O “retornava al vita”.

[298] O “stara”.

[299] O “sede del judicamento”.

[300] Citation de Isaia 45:23.

[301] O “afflicte”, “angustiate”.

[302] O “secundo”.

[303] O “destrue”.

[304] O “sia diffamate”.

[305] O “acceptabile”.

[306] O “es approbate”.

[307] Citation de Psalmo 69:9.

[308] O “perseverantia”.

[309] O “consolation”.

[310] O “unitate le unes con le alteres”.

[311] O”recipe”.

[312] O “nos”.

[313] Litt. “del circumcision”.

[314] O “pro confirmar le”.

[315] O “patres”.

[316] O “te regratiara”.

[317] Citation de Psalmo 18:49.

[318] O “Lauda le Senior, vos, tote le nationes! Applaude Le, tote vos estranieros!”

[319] Citation de Psalmo 117:1.

[320] O “le Gentiles”.

[321] Citation de Isaia 11:10.

[322] Citation de Isaia 52:15.

[323] Litt. “a luctar insimul a me”.

[324] O “ministerio”.

[325] O “diaconessa del ecclesia de Cenchrea”.

[326] Litt. “collo”.

[327] Litt. “primitia”.

[328] O simplemente “Asia”.

[329] O “esseva in Christo”. “Esser in Christo” es un concepto theologic que significa esser in communion con Christo per le medio del fide.

[330] Litt. “mi amate”, o “mi fratre”.

[331] O “compatriota”.

[332] O “in le Senior”.

[333] O “multo”.

[334] O “selecte”.

[335] O “sanctos”.

[336] O “scandalos”.

[337] O “averter”.

[338] Litt. “ventre”.

[339] O “cordes”.

[340] O “ingenue”.

[341] O “cognoscite per omnes”.

[342] O “confirmar”.

[343] O “predication”.

[344] O “seculos sin fin”.