| About Us  |  Visit Our Website  |  Contact Us  | Our Services to Lead Transformation | 

Antwerpen, Vrijdag 21 Juli 2017

Aan:

Hunne Majesteiten de Koning en de Koningin,

Philippe en Mathilde van België


Onderwerp :

De hacking van Twitter en mogelijk ook Google.  

Colette Dongmo een verdachte in deze zaak

Eerst en vooral wens ik u prettige Vlaamse feesten  (11 juli) waarin het Vlaamse erfgoed wordt herdenkt en gevierd, en die niet alleen meer dan één dag viering waard zijn, maar dat beter tot haar recht komt door dit elke dag te vieren met de toeristen.  

Jawel, menige buitenlanders zijn erg aangetrokken door de schoonheid van Vlaanderen, haar kunsten, en door de lekkere Vlaamse bereidingen zoals de pannenkoek met bruine suiker of met perenstroop, de Luikse wafel met slagroom, de waterzooi, de koninginnenhapjes en de frieten. Het aantrekkelijke is dat het overheerlijke en zo eenvoudige recepten zijn.  

Er is een verscheidenheid aan handwerk in Vlaanderen dat heel veel toekomst heeft zoals het klossen van kant en borduurwerken die dreigen te verdwijnen terwijl er zoveel mensen zijn dit dat een hele dag, elke dag willen doen.  Er zijn daarvoor dringende oplossingen nodig.   Zelfs de doodgewone voetbal trekt massa's van buitenlandse kijkers  aan.  Een hele economie kan bij manier van spreken ook daarop draaien zonder slachtoffers te maken en zonder grootkapitaal.

Om dan toch maar het grootkapitaal de kans te geven ook omdat het de economie sneller doet draaien, hoeven we niet ver te zoeken.  Er is een bestaande diamantsector in Antwerpen die nog beter kan ontwikkeld en nog meer toeristen vanuit overal in de wereld kan aantrekken die zomaar duizenden euro's tevoorschijn kunnen halen.  Ook daar dreigt de kunst van het slijpen van de diamanten te verdwijnen of te verhuizen naar landen die meer openstaan voor de toeristen uit overal en ook voor de Joodse gemeenschap, die de diamant traditie gedurende eeuwen levend heeft gehouden.      

Daarrond kunnen we iets doen

Rijkdom is overal.  Maar als men naar de anderen blijft kijken ziet men niet meer wat men zelf heeft.  Dat is Marokko overkomen.  Er was een periode toen men men daar allemaal zoals Europa wilde worden zonder om te kijken naar de lokale rijkdom.  Neen, wij willen niet zoals Europa worden.   Wij willen liever zoals Afrika worden, of gewoon zoals Marokko waar je ook een overtuigde Joods of Christen mag zijn zonder het te verbergen.

Het doet me genoegen te vernemen in uw koninklijke boodschap van vandaag dat de economie in België erg goed gaat. Dat verheugt me ten zeer.

Ik wens een vrolijke Nationale Dag toe aan de hele Koninklijke Familie van België en aan het hele Belgische volk, met inbegrip van Wallonië en Vlaanderen uiteraard.  

Gisteren heb ik tijd gemaakt om een wenskaart te maken die co-existentie voorstelt.

Ik was in een publieke zaal.  Toen de zaal dicht ging wenste ik aan alle bezoekers een prettige Nationale Dag toe.  Men haalde de schouders op.  “Ik vind een nationale dag heel belangrijk, ook al is dit niet mijn land”, zei ik.  Dan was er wat commentaar over geld voor het Paleis en een voorkeur voor Europa, want “als alle landen het nationale gevoel belangrijk vinden, dan zullen er opnieuw oorlogen beginnen” zei men.  Ik was vergeten te vragen “om te vechten voor wat en voor wie ?”

Alle landen hebben een nationaal gevoel dat zal altijd zo blijven.  Europa is een plus.  “Maar als morgen de Euro verdwijnt, welk gezicht gaat er op de munt komen ?”, vroeg ik.  “De Koning” was het antwoord van de anderen.  Een omstander zei “zijn gezicht staat al op de postzegel, maar daar moet ik eerst op spuwen... voor ik die kan gebruiken” zei hij spottend.  Ik was versteld.  Ik zet dat in deze brief om aan de hele wereld te tonen hoe men denkt in dit land, ook om aan de Marokkanen het voorbeeld te tonen dat ze niet mogen volgen.

Zonder een nationaal gevoel, een vaderland en een identiteit is er geen erfgoed, met kunsten zoals het kant, de pannenkoek, de wafel, de friet, en de voetbal om een paar voorbeelden te noemen.  “De koning is een symbool voor de waarden en dat is iets dat wordt doorgegeven aan de volgende generatie.  Dat erfgoed is als een familie bedrijf.  Dat erfgoed wordt niet verkozen door het volk”, zei ik.  Men zei niets meer.   Wat is er dan wel zonder nationaal gevoel ?  “Geen economie, geen vooruitgang en geen moderniteit.  Niks” is het echte antwoord.  

Ik heb het niet over banken gehad met hen.  Voor hen maak ik geen tijd.  Een bank vergt transparantie, want voor zolang alles vaag is gaan er verkeerd opvattingen verspreid worden waardoor de eenheid van een natie in gevaar komt.  Ik kom op het einde van deze brief terug op co-existentie en hoe je dat kunt meten met geld of banken.  

Majesteiten, in bijlage vindt u een brief naar de President van de Verenigde Staten Donald Trump waarin ik de hacking van Twitter aanklaag. 

U vindt alle technische details met al de mogelijke wijzen waarop ze in mijn Twitter account zouden zijn binnengedrongen, in de brief naar Twitter CEO, Anthony Noto.

In bijlage vindt u een aangifte bij de Antwerpse politie betreffende de hacking van mijn Twitter account @unitedchambers waarin beledigende uitspraken werden verstuurd op 23 juni 2017.  

Ik heb deze tweets aangetroffen bij het opstarten van de Twitter applicatie.  Ik heb meteen een melding gemaakt via Twitter aan de Federale Politie.  

Enkele dagen later, op 6 juli 2017, heb ik een klacht neergelegd bij de Antwerpse politie tegen Mevrouw Colette Dongmo.  Ik verdenk haar van de hacking op één of andere wijze mogelijk te hebben gemaakt

Colette Dongmo is iemand die ik rond 21 december 2016 heb ontmoet bij de VDAB in Antwerpen.  Het begon met de simpele vraag “mevrouw kan u mij tonen hoe ik een email moet sturen ?”   Het eindigde die zelfde dag nog met “Kan u dat typen voor mij, want ik weet niet hoe dat moet en u kan dit vlugger dan ik”.   Ze wilde absoluut mijn telefoon nummer.  Ik heb haar een nummer geven dat ik toch ging wijzigen.

Ik bleef haar een aantal keren tegen het lijf lopen in de buurt van Rooseveltplaats in Antwerpen.  Ze belde een aantal keren voor een afspraak, en uiteindelijk was ik aangetrokken door haar voorstel om bij haar bezoek te komen in Brussel waar ze net was verhuisd.  Ze vroeg mijn hulp om als airhostess aan de slag te kunnen bij luchtvaartmaatschappijen.  

Ik ging ervan uit dat ze het meende en dat ze moeilijkheden zou hebben om aangeworven te worden, mits een hele reeks gebreken zoals een getuigschrift van middelbare school, gebrekkige vreemde talen, weinig kennis van administratie en bureautica in het algemeen, en vooral geen ervaring in de luchtvaart.  Doch dacht ik dat ze zichzelf zou bijwerken op verschillende vlakken om desondanks toch erin te slagen te worden wie ze wil.  Waarom niet ?

Gedurende de eerste twee weken was ze ziek.  Ik had haar van bij het begin gevraagd of ik voor haar de formulieren online zal vullen, om de zaken op weg te helpen.  Ze zei dat ze dat liever samen doet met haar erbij, zodat ik haar dat zou leren doen.   Aangezien ze onbeschikbaar was door een infectie die ze had, kon ik eigenlijk niets doen voor haar.   Ze heeft me daarna verweten dat haar zoektocht naar werk niet vooruit ging.  

Ze was snel van houding verandert gedurende de eerste week, ze was nors en gaf kritiek op alles wat ze kon vinden, waardoor ik op dat ogenblik al in stilte had besloten had van haar nooit meer te helpen, nadat ik haar van dienst ben geweest met een paar sollicitaties en met haar CV in drie vreemde talen.  Ik had onmiddellijk begrepen dat ze zich bij de werkgevers beter wilde voordoen dan ze eigenlijk is.  Ik zal haar niet tegenhouden op tegen de lamp te lopen.

Gedurende haar ziekte heeft ze zich een beetje opengesteld waardoor ik tot de ontdekking was gekomen dat ze een nauwe band heeft met de prostitutiemilieu.   Mevrouw Dongmo verkoopt gevulde koeken die ze zelf maakt op zijn Nigeriaans.  Haar cliënteel zijn vrouwelijke prostituees vooral in het Antwerpse, op het Falconplein.   “Ik mag bij de meisjes binnen en buiten lopen, met hen praten en aan hen verkopen wat ik wil, wat aan iemand anders het leven zou kosten”, vertrouwde ze me toe.   Dat is een bewijs dat ze beschermd wordt door iemand die banden heeft met het milieu en die misschien ook in de leiding zit van dat milieu.

“Maar ik wil dit niet meer doen”, zei Colette.  “Ik kan geen deeg meer kneden want ik heb een arm die een beetje verlamd is.  Daarom heb ik zo snel mogelijk een andere job nodig.  Ik wil een airhostess worden om de wereld te zien en vooral om het evangelie via mijn werk te verspreiden”, legde ze me uit.   Ze doet zich voor als een gelovige vrouw en zelfs als hogepriesteres die met een roeping is geboren…

Ik liet haar gewoon praten en voor zolang ze ziek was en voor zolang ze niet de nodige informatie op tafel legde die de vliegtuigmaatschappijen vereisen,  werkte ik verder aan andere dingen, zoals de brief naar Dr Matta.

Ze wist me langer bij haar in Brussel te houden met een Internetverbinding die ze op 13 juni 2017 in haar studio liet installeren.  Ze woont aan de Zuidertoren en op die plek is Telenet (de provider die ik gebruik)  zo goed als onbestaand.  

Ik begon met haar op te passen toen de Internet dienst geactiveerd werd op een ochtend.  Ik kwam uit de badkamer en ik zag haar met mijn smartphone in haar handen.   “Ik heb net de Internetverbinding op jouw smartphone geregeld”, zei ze met een glimlach, “nu kan je dag en nacht daarop bezig zijn als je dat wenst”.  Ik zei met een vriendelijke glimlach “dank u”, maar ik vertrouwde haar niet meer omdat ze zonder toestemming en in mijn afwezigheid naar mijn smartphone had gegrepen.  Ik heb vanaf toen de smartphone vergrendeld met een code, maar misschien was het toen al te laat.

“Hoe kan zij weten dat ik constant een Internetverbinding nodig heb ?” vroeg ik me af.   Ze weet dat ik een Facebook account heb (Meedan Al Tatweer), maar over Twitter had ik nooit een woord gerept.  Op één of andere wijze wist ze dat ik een Twitter gebruiker ben.  

Tot mijn verbazing - voor iemand die niet wist hoe ze e-mails moet gebruiken, die zelfs niet goed overweg kan met met een computer - heeft ze ook een Twitter account (@vasedehoneur).   Er stond nog niet veel in.   Ze heeft me gevraagd haar te tonen hoe ze Twitter moest gebruiken.   Ze vroeg me een mooie foto van haarzelf erin te plaatsen en het uiterlijk van haar Twitter pagina aan te passen aan de luchtvaart..   Hoe is ze er dan in geslaagd van een Twitter account aan te maken ?      

Het was op deze manier dat ik stilaan begon te denken dat ze eigenlijk een spionne was voor iemand die meer wilde weten over mijn plannen.  In plaats van weg te gaan, ben ik nog even moedig blijven rondhangen tot ze vanzelf door de mand valt, en ook om over haar zoveel mogelijk te achterhalen.   Zo heb ik het mezelf veroorloofd om het hele CV gebeuren gebruikt om te weten wie ze is.   Ik heb opnames gemaakt van haar gesprekken die de CIA en de FBI zouden analyseren, want de grote kloof tussen haar beperkte ontwikkeling en wat ze wil bereiken verraadde dat  ze niet haar eigen woorden sprak, maar de woorden die anderen in haar mond hebben gelegd.  

Ik heb ook geconstateerd dat ze een grapje maakt van haar huwelijk met Turbo Salsa, dat vijf jaren geduurd heeft en waarvan ze eigenaardig genoeg geen kind gedragen heeft.  Waarvoor heeft het dat huwelijk dan gediend ?   Dat is de vraag die ik vandaag stel aan de heer Theo Francken, Staatssecretaris voor Asiel en Migratie.  

Ik vermoed dat mevrouw Dongmo een rechtstreekse relatie is van Zijne Excellentie André Azoulay, de raadgever van Zijne Majesteit Mohammed VI, de Koning van Marokko.  

De reden waarom ik aan hem denk is dat mevrouw Dongmo momenten had van extase, waarin ze haar moeilijke situatie totaal vergeten is, en waarin ze triomfantelijk danst en zingt van blijdschap dat ze naar de top van de wereld wordt gekatapulteerd, ondanks haar schrijnende tekorten.  “Ik zal er geraken omdat God het wil” zong ze op een ochtend.  

Met “God” denk ik dat ze André Azoulay bedoeld.  “Satan” noemen we hem in het Arabisch. Zonder twijfel is dat haar beschermer.

Als dit zo is, hoe komt dat ze elkaar kennen ?   Waar hebben ze elkaar ontmoet ?

Om deze zaken te achterhalen - althans als mijn voornemens juist zijn - heb ik aan de Marokkaanse regering gevraagd de onkosten van de verplaatsingen van Zijne Excellentie Azoulay op te vragen en te bespreken in het parlement.

De werkrelatie tussen Mevrouw Dongmo en ik was er een van trekken en duwen.  Ik moest me constant verdedigen wat echt vermoeiend was.  Ze was een reuzin, tot de dag dat ze een boete kreeg van de controleurs van De Lijn in Diegem. Toen werd ze heel klein. Toen had ze me plotseling nodig om de boete te verminderen.  U vindt het hele verhaal en de brief die ik naar De Lijn gericht heb  in Letters2KingM6.  

Mevrouw Dongmo heeft een abonnement van de Brusselse bus, tram en metro maatschappij (STIB-MIVB), met de mogelijkheid om de treinen van Be Rail en de bussen van De Lijn te gebruiken.  Ik speelde in op de eenheid die er niet is tussen de verschillende publieke transportmaatschappijen in Brussel.  Volgens STIB-MIVB mag ze wel in Diegem geraken, volgens De Lijn blijkbaar niet.

De boete en de absurde tarifering buiten Brussel is geen beslissing die van het Paleis komt maar van de regering.   Dat is de baas van De Lijn.  De co-existentie of het gebrek aan co-existentie kan je meten aan de hand daarvan en aan de hand van de absurde boete, omdat mevrouw Dongmo een abonnement van een andere maatschappij op zak had.  

Als we nog verder zoeken over wie de eigenlijke baas is van de regering en De Lijn, dan zullen we vallen op iemand die de benen van mevrouw Dongmo gemakkelijker wil spreiden door haar arm te maken met allerhande boetes, want dat is zijn cultuur.  Het is iemand voor wie co-existentie, huwelijk, bedrijvigheid, de fijne kunsten, en stijl geen enkele waarde heeft tenzij voor het leuke imago, voor de mooie foto, of voor de illusie.  Maar hijzelf is geen leuk mens.

Mevrouw Dongmo is zelf zo, en als men haar medewerking in de hacking van Twitter en Google hard aanpakt, dan zullen we zeer snel weten wie de echte baas is van De Lijn en van de Belgische regering.

Majesteiten, Lieve Koning en Koningin der Belgen, ik vraag U onderdanig mij uw hulp aan te bieden om de hacking van mijn Twitter account zo snel mogelijk op te lossen, dezer dagen nog als het mogelijk is.  Mevrouw Dongmo zal moeten samenwerken of ze wordt het land uitgewezen, ook als ze niet terug bij haar echtgenoot gaat wonen, want haar huwelijk met Turbo Salsa was de reden waarom ze naar België was gekomen, vertelde ze me.

Om de welvarende economie van België nog beter te maken :

Wat denkt u van een multiculturele diamant incubator om het internationaal toerisme

hiermee aan te moedigen ?

Stel dat we daarmee de rijksten uit China naar hier kunnen lokken.

Kunnen we daarmee de banken niet vullen om de bevolking daarmee te helpen ?

Is dat niet beter dan bijvoorbeeld boetes voor zwerfvuil uit te delen ?

Ik sta ter Uwer beschikking Majesteiten voor verdere informatie en voor al Uw vragen.

Al buigende groet ik U.

Met de meeste hoogachting,

Naima Mouali

President of United Chambers and Innovation Consultant

Founder of Anaccell Corporation 

e-mail : unitedchambers@firemail.de

Phone:+ 32 465 40 15 98

WhatsApp + 32 465 40 15 98

Fax : + 44 (0) 871 314 0556

Twitter: @unitedchambers

http://allahghaleb.wixsite.com/united-chambers

Help make our world safer for the children.  Spread your wealth through enterprise. Lead the transformation.  Support Allah Ghaleb book : 

IBAN BE08 0003 5445 8713