IN MEMORIAM

Marcel Croon, stichtend lid en sinds 2016 actieve ondervoorzitter van onze vereniging is op woensdag 1 juli overleden in de palliatieve afdeling van het Universitair ziekenhuis te St. Lambrechts Woluwe. Met hem verliezen we niet alleen een onderlegd en efficiënt bestuurslid maar ook een medewerker die kalm en bedaard de praktische problemen van de vereniging wist aan te pakken en op te lossen.

Marcel werd geboren op 13 juli 1944 als tweede van de drie kinderen van het echtpaar Petrus Croon (1919-1991) - Julia Forton (1920-1989), dat toen op de Beekstraat woonde in een nu afgebroken woning recht tegenover de Kamhoeve en het kasteel van Oppem.

Marcel volgde de eerste jaren van zijn lager onderwijs in Wezembeek-Oppem maar het gezin verhuisde begin van de jaren 1950 naar Schaarbeek toen zijn vader aldaar in een schrijnwerkerij aan het werk ging. Marcel voleindigde in die gemeente zijn lager onderwijs en volgde daarna beroepsonderwijs in het Technisch Instituut van Schaarbeek. Hij werd er opgeleid tot schrijnwerker maar behaalde ook de diploma’s van werfopzicht en werfleiding.

Na zijn legerdienst (1963-64) bij de Karabiniers in Arnsberg werd hij als schijnwerker aangenomen bij een onderneming in het Brusselse. In 1965 trad hij in het huwelijk met Jacqueline Desmet met wie hij in Schaarbeek ging wonen en met wie hij drie kinderen had.

In 1972 begon hij een eigen bouwonderneming, de a.s.b.l. Croon met opslagplaatsen in Anderlecht en Diegem. Die heeft hij uitgebouwd tot een bedrijf met tot 15 werknemers en geleid tot in 1993. Daarna legde hij zich toe op het beheer van grote bouwwerven, eerst bij de N.V. Janssens in Waver en tenslotte bij N.V. Van Braband in Beauvechain. Ondertussen was hij met zijn gezin in 1978 teruggekeerd naar zijn geboortedorp waar hij in de Van Severlaan een villa had aangekocht.

Zijn zoons volgden onderwijs in het Don Bosco instituut in St. Pieters Woluwe en daardoor kwam Marcel in contact met het oudercomité van die school, waarvan hij snel een actief lid werd. Zijn beroepsbezigheden brachten de directie van het instituut ertoe hem te consulteren bij bouwproblemen in de schoollokalen en hem na enige tijd er de supervisie van toe te vertrouwen. In 1988 werd hij ondervoorzitter van het Organiserend Comité van die grote onderwijsinstelling. Toen het instituut in 2017 overging tot grote uitbreidingswerken werd hij door de schooldirectie aangesteld voor het toezicht en de oplevering van de bouw van de nieuwe vleugel.  Dit was zijn laatste groot gratis werk en het wordt door het instituut geëerd door het geven van de naam Marcel Croon aan een van de grote zalen in het nieuwe complex.

In 2005 ging hij op pensioen en kon hij zich volledig wijden aan zijn twee hobby’s: koken en genealogie.  Van de eerste kon zijn familie het meest genieten, met de tweede vulde hij een bibliotheek vol met keurig gerangschikte fardes waarin in alfabetische orde de door hem verzamelde gegevens werden opgeslagen. Met oneindig geduld en bureaucratische efficiëntie heeft hij niet alleen zijn eigen afstamming in die uitgebreide bestanden vastgelegd maar ook deze van de meeste oudere families in de gemeente. Hij is erin geslaagd zowel de bestaande parochieregisters als de registers van de burgerlijke stand van Wezembeek-Oppem te digitaliseren en die publiek ter beschikking te stellen in uitgebreide Excel files.

Toen in 2010 in GC De Kam een werkgroep werd opgericht om het archief van ontbonden lokale Vlaamse verenigingen bijeen te brengen voor bewaring en ontsluiting was Marcel onmiddellijk bereid daaraan mede te werken. Hij was erbij om met veel geduld het bijeengebrachte te triëren en te ordenen in het kleine ter beschikking gestelde lokaal.

Uit die werkgroep ontstond in 2012 een feitelijke vereniging die sindsdien jaarlijks een tentoonstelling organiseert over een erfgoedkundig onderwerp en waaruit in 2016 de vzw Erfgoed Wezembeek-Oppem is voortgekomen. Op de eerste algemene vergadering van de vzw werd hem de functie van ondervoorzitter toevertrouwd en hij heeft die sindsdien met ervaren toewijding uitgeoefend.  

In 2018, een jaar na het overlijden van zijn echtgenote die hij liefdevol had verzorgd tijdens haar ziekte begon ook voor hem een ziekteproces dat hem langzamerhand ondermijnde. Hij bleef echter zoveel als mogelijk deelnemen aan de werkzaamheden van Erfgoed Wezembeek-Oppem en leverde bijdragen voor de rubriek “Geboren te Wesembeek honderd jaar geleden” in de maandelijkse Nieuwsbrief van de vereniging. Hij was het ook die Erfgoed Wezembeek-Oppem vzw de gegevens verschafte die de vereniging toeliet in 2018 een brochure uit te geven met het curriculum vitae van alle oud-strijders 1914/18 die in Wezembeek overleden zijn.

Hij rustte in vrede.

***************