ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ & ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Σοφία Τσάνταλη, Λυδία Τρικάζη (μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου/6ο Γυμνάσιο Σερρών)

Η 18η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως η Ευρωπαϊκή Ημέρα  για την προστασία των παιδιών ενάντια στη Σεξουαλική Εκμετάλλευση κ Κακοποίηση. Η μέρα αυτή αποτελεί αφορμή  να ευαισθητοποιηθούμε για ένα θέμα που είναι τραυματική εμπειρία κ επηρεάζει τη σωματική και πνευματική υγεία των παιδιών που την έχουν υποστεί.  Είναι παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

Με τον όρο σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση αναφερόμαστε στην με οποιονδήποτε τρόπο (λεκτική, οπτική και σωματική) προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας του παιδιού, που του προκαλεί φόβο, ντροπή, πόνο και αποστροφή.

Έρευνες στη χώρα μας έδειξαν ότι ένα σημαντικό ποσοστό παιδιών (17% κοριτσιών και 8% αγοριών) γίνονται θύματα σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική τους ηλικία, δηλαδή μέχρι τα 18 τους χρόνια. Η σεξουαλική κακοποίηση αφήνει βαθιά τραύματα στον ψυχισμό των παιδιών, τραύματα που συνεχίζουν να τα επηρεάζουν για χρόνια μετά τη λήξη της κακοποίησης, όταν είναι πλέον ενήλικες. Στην ενήλικη ζωή τους έχουν συνήθως έντονα προβλήματα στις προσωπικές τους σχέσεις, δυσκολεύονται να αγαπήσουν και να εμπιστευτούν, έχουν τάση προς καταχρήσεις, εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές, όπως διαταραχή μετατραυματικού στρες προβλήματα προσαρμοστικότητας και κατάθλιψη. Επίσης, οι άνθρωποι που υπέστησαν κακοποίηση όταν ήταν παιδιά ενδέχεται να προβούν οι ίδιοι σε κακοποίηση παιδιών όταν ενηλικιωθούν. Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι τα ¾ των παιδιών που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά δεν θα μιλήσουν ποτέ σε κανέναν κατά την διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας.

Εμείς πιστεύουμε ότι η ενημέρωση των γονέων και των ίδιων των παιδιών είναι αυτό που θα τους βοηθήσει  να προστατευθούν από αυτή τη μάστιγα.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι είναι σεξουαλική παρενόχληση όταν:

  1. Η κοντινή σωματική επαφή, το άγγιγμα ή το χάδι μας κάνουν να νιώθουμε  άβολα.
  2. Κάποιος ενήλικας μας αναγκάζει να παρακολουθήσουμε  κάτι που δεν θέλουμε και μας  κάνει να νιώθουμε ενόχληση.
  3. Κάποιος μας αναγκάζει να κάνουμε  κάτι που μας πονάει,  τρομάζει, ή μας φοβίζει.
  4. Οι συνομιλίες μας  στα κοινωνικά δίκτυα αναφέρονται σε σημεία του σώματος, ή σε προσωπικές στιγμές (πχ. ντύσιμο, τουαλέτα) και μας κάνουν να νιώθουμε άβολα.

Πρέπει λοιπόν να λέμε ΟΧΙ σε όποιον μου ζητήσει να:

Τι κάνουμε σε περίπτωση που είμαστε μάρτυρες κακοποίησης

Όταν υπάρχει υποψία κακοποίησης  πρέπει να:

Μπορεί το παιδί ή κάποιος ενήλικας που γνωρίζει την κατάσταση να ζητήσει βοήθεια από άλλους οργανισμούς, όπως: