Wat moeten we met het bazuinenfeest?

Beginnen met bazuin geschal (lange tonen).

Wie kent het Bazuinenfeest? Kort overzicht van de Joodse feesten. Mowade Adonai. De gezette tijden/hoogtijdagen/feestdagen.

Laten we de teksten lezen: Lev. 23:23-25; Num. 29:1-6.

Vandaag hoop ik met jullie  na te denken over de oorspronkelijke betekenis van het bazuinenfeest en over de betekenis voor ons als Nieuw Testamentische christenen die geen Jood zijn.

Als we de tekst lezen, dan worden we eigenlijk niet veel wijzer van het waarom van dit feest. Van de andere feesten is helder wat de bedoeling is, maar hier is het wat vaag. Wat we weten is dit: Het moet gevierd worden op de eerste van de zevende maand, Tisjrie. De zevende maand is een echte feestmaand, Grote Verzoendag, Loofhuttenfeest. In deze maand zijn maar liefst 14 feestdagen, waarvan er op 8 niet gewerkt mocht worden. En dat terwijl het de oogstmaand is, de laatste oogst. Wonderlijke timing van God: Totale afhankelijkheid van Hem.

Bazuinenfeest: het begint met de bazuin die geblazen werd, er moesten vuuroffers worden gebracht, een heilige samenkomst, niet werken,, maar het meest opmerkelijke is dat het een feest ter gedachtenis is, een feest om te gedenken (HSV! In NBV is dit woordje weg vertaald). Er wordt nergens bij gezegd waarom ze moeten gedenken/waaraan ze moeten denken…. Wat is de reden voor dit feest? Waarom wil God op deze dag een feestdag invoeren om te gedenken en waaraan dan?

Wellicht krijgen we wat meer inzicht in deze vraag door Num. 10:9 te lezen: Wanneer u dan in uw land ten strijde trekt tegen de  tegenstander die u benauwd, moet u met die trompetten een onderbroken klank laten horen (taqa). Dan zal aan u gedacht worden voor het aangezicht van de HEERE, en u zult van uw vijanden verlost worden.

Ook hier zie je het woordje gedachtenis terugkomen, weliswaar met de andere trompetklank, maar toch…. Dan zal aan u gedacht worden… Dat klinkt vreemd, niet waar?! Moet het volk van God, zijn God oproepen d.m.v. een trompetklank?! Moet ie wakker worden geschud, want anders ligt ie te slapen of vergeet Hij hen soms? Nee, dit gedenken is een woord dat twee betekenissen, namelijk woord en daad in een herbergt. Als God gedenkt, dan is dat om ook meteen in te grijpen. Hij zal ingrijpen, en u verlossen, staat er dus eigenlijk. De trompet is dus niet zozeer een noodkreet, maar het geluid waarop het volk mag weten: God staat achter ons! Hij gaat met ons mee en zal ons leiden en helpen.

Nu krijgen we al wat meer beeld van het feest van de bazuinen: bij de nieuwe maan op de eerste dag van de zevende maand, blazen de priesters op de bazuin en daarmee herinneren ze de mensen aan het feit dat God met hen is, dat God aan hen denkt. Op die dag hebben ze een heilige samenkomst, brengen ze offers, werken ze niet, om dit te gedenken.

In de loop van de geschiedenis (4e, 3e eeuw BC) is dit feest ook Rosh Hasjanna genoemd. Nieuw jaar voor het Joodse volk. Ze leven sinds 21 september in het jaar 5778. Een prachtige dag om te gedenken aan het begin van het jaar: God is met ons. Hij gaat met ons mee. Het is ook het begin van de tien dagen voor grote verzoendag. De dag waarop de zonden worden beleden en verzoend. Deze tien dagen heten de verschrikkelijke dagen van inkeer. Ook die innerlijke bewustheid wordt opgeroepen met de bazuin: besef dat God met ons is, dus reinig jezelf!

Hiermee hebben we al een prachtige lijn te pakken voor ons als we aan dit feest denken. Maar er is meer! In Hebreeën 10 en Kol. 2 lezen we dat de feesten en de offers, het hele OT een schaduw is van de werkelijkheid die in Christus zichtbaar is geworden. Het zijn schaduwen, vergeleken met de echte betekenis van de feesten. De feesten van het OT (maar ook de offers) hebben slechts een tijdelijke betekenis totdat ze vervuld worden in Christus. We zagen in het begin de 7 Joodse feesten. Elk van deze feesten heeft een latere vervulling te verwachten: Kijk maar mee: Overzicht van de vervullingen van de feesten op scherm:

De voorjaarsfeesten zijn vervuld toen Jezus op aarde rondliep. Het is logisch om te denken dat de najaarsfeesten vervuld zullen worden bij de tweede komst van Christus. Dit klinkt misschien wat al te kort door te bocht voor sommigen. Hoe kom ik daarbij? Ik heb drie argumenten

Ten eerste: In het NT klinken ook op verschillende momenten bazuinen. In het bijzonder klinkt de bazuin op het moment dat Christus weer komt: Mat. 25:31; 1 Tess. 4:16; 1 Kor. 15:52, Openb. 11:15. De bazuin zal klinken en de doden worden opgewekt, Christus komt weer, de gemeente wordt opgenomen, De koning komt terug.  

Misschien ben je nog niet helemaal overtuigd. Dat mag! Je hoeft het in dit soort zaken niet met elkaar eens te zijn. Het is namelijk puzzelen en er zijn geen teksten die onomstotelijk zeggen: het bazuinenfeest wordt vervuld bij de wederkomst van Christus, maar bovenstaande en het volgende maken het wel aannemelijk:

Dus een tweede argument: Het is een feest van vertrek! Hoe kom ik daar nu bij? We hebben net een vers gelezen uit Num. 10 (vers 9). In dat hoofdstuk kun je een soort blaasinstructie vinden voor hoe er op de bazuin geblazen moest worden.

Nu is het wonderlijk dat, hoewel er dus werd opgeroepen tot een heilige samenkomst, er het signaal klinkt van vertrek! Dit wijst ons op de geestelijke betekenis dat we als gemeente de Heer tegemoet zullen gaan in de lucht bij de opname.

Er is nog een derde argument voor het feit dat het bazuinenfeest zijn vervulling zal vinden in de wederkomst van Christus. Het is namelijk een feest vol onzekerheid. Wat bedoel ik daarmee?

Het bazuinenfeest begint met het verschijnen van de nieuwe maan. Dit moment, dat het eerste sikkeltje zichtbaar wordt aan de hemel, is altijd op een ander moment. Het is nooit standaard om zo en zo laat….Tegenwoordig kun je het precies uitrekenen, maar vroeger kon men dat nog niet. Er moest iemand op wacht staan die naar de pikzwarte hemel moest kijken en op het moment dat het eerste sikkeltje zichtbaar werd, rende deze persoon naar de priesters. Dezen moesten het bevestigen en dan bliezen ze op de sjofar/hoorn/trompet. Op dat moment begon het feest. Razendsnel verspreidde dit signaal zich over Israël. Maar de start van het feest is onzeker. Dit wijst ons op de uitspraken van de Here Jezus zelf die telkens weer benadrukte: mijn wederkomst kent voortekenen, je kunt het zien naderen, maar het precieze moment is niet bekend (Mat. 24:36; Marcus 13:32; Hand. 1:7). Ik zelf weet het niet eens, zei Jezus! Alleen de Vader weet het. Het bazuinenfeest is omgeven met onzekerheid over het precieze moment, net als de wederkomst van Christus.

Het is heel verhaal, dat snap ik heel goed en veel zal misschien veel te snel zijn gegaan. Kijk op de website, daar vind je mijn tekst en de ppt of luister de preek nog eens terug via www.kerkdienstgemist.nl .

Wat kun je hier nu mee? Er zijn nu mensen die er vast van overtuigd zijn dat Jezus terug gaat komen op het bazuinenfeest. Ok, ze zeggen geen jaar of zo, maar ze pinnen zich helemaal vast op dit feest. Misschien gebeurt het wel, misschien gaat God ons wel verrassen. Jezus weet het niet en ik denk dat we ons niet moeten vastpinnen op een tijd. Misschien is het wel goed om het bazuinenfeest wel weer meer in ere te herstellen als een feest waarop we extra verlangen naar de wederkomst. Natuurlijk doen we dit elk jaar, maar net zoals we andere feestdagen hebben om extra stil te staan bij bepaalde hoogtepunten, zo zouden we dit feest ook kunnen gebruiken als een middel om extra te verlangen naar Jezus’ wederkomst. Niet om te zeggen: Hij komt dan precies terug, maar wel om er naar te verlangen en er extra bij stil te staan. Ik geloof dat je vastpinnen op data altijd verlammend en verwarrend werkt!

We zingen, we luisteren naar een onbekend lied Opw. 570: Dit is de tijd van Elia.

Lezen 1 Kor. 11:23-26. We vieren het avondmaal totdat Hij komt. Een avondmaal om te verlangen naar de wederkomst.