28η  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: Σήμερα πρόκειται να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο. Θα ταξιδέψουμε στο παρελθόν για να γνωρίσουμε μια ένδοξη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Θα ταξιδέψουμε σε μια εποχή που οι Έλληνες αντιστάθηκαν σθεναρά στο γερμανικό φασισμό, στο γερμανικό παραλογισμό.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 2: Την 1η Σεπτέμβρη του 1939 ξέσπασε ο β΄ παγκόσμιος πόλεμος, εξαιτίας της γερμανικής επεκτατικής πολιτικής. Ο γερμανός δικτάτορας Αδόλφος Χίτλερ επεδίωξε να δημιουργήσει τη δική του αυτοκρατορία, αναδεικνύοντας τη Γερμανία σε παγκόσμια υπερδύναμη. Με τον ιταλό δικτάτορα Μουσολίνι για δεξί του χέρι, ο Χίτλερ σκόρπισε τον φόβο και την ελεεινότητα σε κάθε άκρη της Ευρώπης.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 3: Όλα ξεκίνησαν για τη χώρα μας στις 28 Οκτωβρίου του 1940, στις 3 τα ξημερώματα όπου ο Ιταλός πρέσβης  Εμανουέλε Γκράτσι, χτυπάει δυνατά την πόρτα του σπιτιού, του τότε Έλληνα πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά. Στα χέρια του κρατούσε ένα τελεσίγραφο, δηλαδή ένα σύντομο γράμμα εκ μέρους της ιταλικής κυβέρνησης.

ΣΚΕΤΣ 1 ( ΟΙΚΙΑ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ)

Ακούγεται να χτυπά κάποιος δυνατά την πόρτα. Ο Ιωάννης Μεταξάς βγαίνει στη σκηνή, η οικιακή βοηθός ανοίγει την πόρτα και ειδοποιεί τον Μεταξά.

ΟΙΚΙΑΚΗ ΒΟΗΘΟΣ : Κύριε Μεταξά, ένας κύριος στην πόρτα  ζητά να σας δει κατ’ επειγόντως.

ΜΕΤΑΞΑΣ: Πες του να περάσει και άφησέ μας μόνους.

ΟΙΚΙΑΚΗ ΒΟΗΘΟΣ : Μάλιστα κύριε!

ΓΚΡΑΤΣΙ: Καλησπέρα κύριε πρωθυπουργέ και σας ζητώ συγγνώμη για το ακατάλληλο της ώρας.

ΜΕΤΑΞΑΣ: Καλησπέρα κύριε πρέσβη. Για να με ξυπνάτε τέτοια ώρα, κοντά στις 3 τα ξημερώματα, πολύ φοβάμαι ότι δεν είναι για να μου φέρετε χαρμόσυνα νέα…

ΓΚΡΑΤΣΙ: Έχω εντολή από την ιταλική κυβέρνηση να σας παραδώσω ο ίδιος αυτό το τελεσίγραφο…

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 4: Ο Μεταξάς πήρε στα χέρια του το έγγραφο και άρχισε να το διαβάζει… Ο ιταλικός στρατός απαιτούσε να περάσει από τα ελληνικά σύνορα, να καταλάβει τις λίμνες, τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της χώρας, προκειμένου να συνεχίσει τον επεκτατικό του πόλεμο  στις γειτονικές περιοχές.

ΜΕΤΑΞΑΣ: Πολύ φοβάμαι ότι αυτό σημαίνει πόλεμο!

ΓΚΡΑΤΣΙ: Υπάρχει τρόπος να αποφύγουμε τον πόλεμο πρωθυπουργέ…

ΜΕΤΑΞΑΣ:  Φυσικά, αν παραδώσω τον ελληνικό λαό στα χέρια του ελληνικού στρατού αμαχητί. ΟΧΙ!

ΓΚΡΑΤΣΙ: Μα αν ο στρατηγός Παπάγος….

ΜΕΤΑΞΑΣ: ΟΧΙ!!! Αυτό να πεις στην κυβέρνησή σου ότι απάντησε ο Έλληνας πρωθυπουργός! ΟΧΙ!!! Ο ελληνικός λαός  δεν πρόκειται να παραδοθεί σε κανέναν χωρίς αντίσταση!

Ο Γκράτσι υποκλίνεται μπροστά στον Μεταξά και φεύγει από την σκηνή.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 5: Ο Γκράτσι υποκλίθηκε με τον μεγαλύτερο σεβασμό, μπροστά στον Έλληνα πρωθυπουργό και έφυγε. Ο Μεταξάς είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την άρνηση ΟΧΙ.

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΧΟΡΩΔΙΑ

ΣΚΕΤΣ 2 ( ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΗΣ)

Ο εφημεριδοπώλης κάθεται σταθερός σε ένα σημείο και περαστικοί σταματούν για να αγοράσουν εφημερίδα. Εν τω μεταξύ φωνάζει δυνατά:

ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΗΣ: Όχι απάντησε ο Μεταξάς. Όχι απάντησε ο Έλληνας πρωθυπουργός. Διαβάστε τι συνέβη με τον Ιταλό πρέσβη!

Πλησιάζουν τον εφημεριδοπώλη 3 άτομα. Παίρνουν εφημερίδες. Πιάνουν την κουβέντα…

ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΗΣ: Ορίστε κύριε, η εφημερίδα σας!

( ο περαστικός 1 πιάνει την εφημερίδα και κάνει ότι την διαβάζει, οιο υπόλοιποι τον περικυκλώνουν)

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1 : Ωχ! Ετοιμαστείτε για πόλεμο αδέρφια…

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 2 : Είναι ζήτημα χρόνου η επιστράτευση… Στον προηγούμενο πόλεμο με έστειλαν πάνω στα σύνορα με τη Βουλγαρία!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 3 : Εγώ δεν έχω ξαναπάει ποτέ σε πόλεμο βρε παιδιά… Δεν έχω πιάσει ποτέ στα χέρια μου όπλο…

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1 : Είσαι μικρός… γι’ αυτό! Δεν είχες γεννηθεί ακόμα όταν πολεμούσαμε στον πρώτο παγκόσμιο! Μυαλό δεν έβαλαν οι Γερμανοί!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 2 : Ο Χίτλερ άκουσα ότι είναι ανίκητος. Στο πλευρό του έχει τον  Ιταλό στρατηγό Μουσολίνι και τον Ισπανό Φράνκο.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΠΩΛΗΣ: Ακούγεται ότι θα γίνει άμεση επιστράτευση. Στις πόλεις οι άντρες επιβιβάζονται από μόνοι τους στα τρένα.

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 3 : Θα μας ανεβάσουν όλους στα σύνορα. Οι Ιταλοί είναι πολύ περισσότεροι από εμάς!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1 : Μη φοβάστε αδέρφια! Οι Έλληνες ξέρουμε να  πολεμάμε και να αντιστεκόμαστε!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 2 : Θα πολεμήσουμε για την Ελλάδα!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ 1, 2, 3 : ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ( σηκώνουν το δεξί χέρι ψηλά)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 6: Λίγες ώρες αργότερα ξεκίνησε ο ελληνοϊταλικός  πόλεμος με εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο. Η Ελλάδα εισήλθε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, χωρίς να το θέλει, με σκοπό να προασπίσει τα εδάφη της. Οι στιγμές του αποχαιρετισμού των φαντάρων ήταν πολύ συγκινητικές!

ΣΚΕΤΣ 3 ( ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ)

Με σκηνικό κάποιο τρένο πάνω στη σκηνή υπάρχουν 3 φαντάροι διαφορετικής ηλικίας που αποχαιρετούν τους δικούς τους.

Η μάνα του φαντάρου 1 κλαίει.

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 1 : Μάνα, μην ανησυχείς για μένα . Ξέρω να προσέχω τον εαυτό μου.

ΜΑΝΑ: Πρόσεχε παλικάρι μου. Δε θα αντέξω να χάσω κι εσένα . Έχασα τον πατέρα σου στον προηγούμενο πόλεμο και με άφησε με ένα μωρό στην αγκαλιά…

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 1: Μην κλαις μάνα! Θα πολεμήσω για την πατρίδα μου! Για σένα να ‘σαι λεύτερη!

ΜΑΝΑ : Η Παναγιά μαζί σου παλικάρι μου! ( του περνάει ένα σταυρό στο λαιμό)

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 2 : Θέλω να προσέχετε η μία την άλλη. ( χαϊδεύει και  τις δύο στο μάγουλο) Θα γυρίσω σύντομα κοντά σας.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΑΝΤΑΡΟΥ 2 : Να προσέχεις πολύ! Όποτε μπορείς να μας στέλνεις γράμμα. Θα σου στέλνουμε κι εμείς!

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 2 : Να κάθεστε κοντά στη μάνα σου. Θα προσέχω και τον αδερφό σου στο μέτωπο.

ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΑΝΤΑΡΟΥ 2 : Κράτα κι αυτά για το κρύο… ( του δίνει μια κουβέρτα)

ΠΑΙΔΙ ΦΑΝΤΑΡΟΥ 2 : Μπαμπά κράτα αυτό  μαζί σου για να με θυμάσαι. ( του δίνει ένα παιχνιδάκι της) Θα περιμένω νέα σου.

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 2 : Σας αγαπώ πολύ! ( τις αγκαλιάζει)

ΦΑΝΤΑΡΟΣ 3: Μέχρι να επιστρέψω θα κρατάς στα χέρια σου το παιδί μας.Δε θα είμαι εδώ όταν θα γεννήσεις…

ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΑΝΤΑΡΟΥ 3 : Μην ανησυχείς για μένα! Θα τα καταφέρουμε! Θα σε περιμένουμε και οι δυο να γυρίσεις…

ΦΑΝΤΑΡΤΟΣ 3 : Κι αν…. κι αν δε γυρίσω…Να του πεις ότι ο πατέρας του το αγαπάει πολύ!

ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΑΝΤΑΡΟΥ 3 : Θα του πω ότι ο πατέρας του είναι  ήρωας και ότι πολεμάει για την πατρίδα του. Να προσέχεις! ( του χαϊδεύει το μάγουλο)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 7 : Οι Έλληνες ρίχτηκαν στον αγώνα με θέληση και γενναιότητα. Πολέμησαν σαν ήρωες για την Ελλάδα, την τιμή και την ελευθερία! Οι συνθήκες ήταν  αντίξοες! Εκείνοι όμως αντιστάθηκαν  στις ιταλικές επιθέσεις . Εκμεταλλευόμενοι το ορεινό έδαφος της Ηπείρου κατάφεραν να αποκρούσουν τα ιταλικά στρατεύματα.  

ΧΟΡΩΔΙΑ : ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 8: Είναι όμως αξιοθαύμαστος και ο τρόπος που ανταποκρίθηκαν οι γυναίκες εκείνης της εποχής στο κάλεσμα της πατρίδας. Πλέκουν μέρα νύχτα μάλλινα για τους στρατιώτες, νεαρά κορίτσια γράφονται εθελόντριες σον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και γίνονται νοσοκόμες. Άλλες που βρίσκονται κοντά στην πρώτη γραμμή μεταφέρουν πολεμοφόδια και τρόφιμα στους στρατιώτες μέσα στα χιόνια. Όλος ο κόσμος αργότερα θα υποκλιθεί μπροστά στην αδάμαστη ελληνική ψυχή τους.

ΣΚΕΤΣ ( ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΦΑΝΤΑΡΩΝ)

4 γυναίκες ( 2 νοσοκόμες και 2 μανάδες ) κάθονται και τυλίγουν γάζες, ετοιμάζουν πολεμοφόδια, τρόφιμα. Μπαίνει μια ακόμα.

ΓΥΝΑΙΚΑ 1 : Καλημέρα σε όλες!

ΓΥΝΑΙΚΑ 2 : Καλημέρα και σε σένα!

ΓΥΝΑΙΚΑ 3:  Πώς είναι τα πράγματα εκεί έξω;

ΓΥΝΑΙΚΑ 1: Το χιόνι έχει σκεπάσει τα πάντα! Δεν ξέρω πώς θα καταφέρουμε να τα μεταφέρουμε όλα αυτά στις κορυφές.

ΓΥΝΑΙΚΑ 2: Άκουσα ότι εχθές οι Ιταλοί  δέχτηκαν ενισχύσεις… Οι φαντάροι μας τους απωθούν αλλά εκείνοι δεν το βάζουν κάτω… Φοβάμαι ότι θα έρθουν οι Γερμανοί σε λίγο…

ΓΥΝΑΙΚΑ 6 : Πλησιάζουν τα βουλγαρικά σύνορα. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τους φαντάρους μας θα πρέπει να βιαστούμε! Να τους ενισχύσουμε με πολεμοφόδια!

ΓΥΝΑΙΚΑ 1 : Ο καιρός αγριεύει εκεί έξω… Μήπως να περιμένουμε σήμερα και να δοκιμάσουμε πάλι αύριο να ανέβουμε τα βουνά;

ΓΥΝΑΙΚΑ 4 : Πρέπει να προσπαθήσουμε! Ο Θεός δε θα μας αφήσει… Ο γιος μου είναι εκεί έξω 5 μήνες τώρα… Δεν έχω ακούσει  νέα του εδώ και καιρό… Ξέρεις όταν πλησιάζω τους φαντάρους μας τους κοιτάζω μέσα στα μάτια και ψάχνω το παιδί μου…  ( σκουπίζει τα μάτια της)

ΓΥΝΑΙΚΑ 5 : Μην ανησυχείς κυρά Φιλιώ! Ο Ανέστης σου θα είναι μια χαρά! Θα ακούσεις τα χαρμόσυνα σύντομα… Έλα τώρα βοήθησέ με αυτά …

ΓΥΝΑΙΚΑ 2 :  Μάρω, έλα και διάβασέ μας πάλι το γράμμα από το μέτωπο… Θα μας δώσει πολύ κουράγιο!

ΓΥΝΑΙΚΑ 3 : 20 Ιανουαρίου 1940

Αγαπημένη μου,

Η πατρίδα κινδύνεψε και έπρεπε γι’ αυτήν να τα θυσιάσουμε όλα, τα όνειρά μας, τα σχέδιά μας, τον εαυτό μας… Χύσαμε πολύ αίμα για την Ελλάδα και είμαι περήφανος γι’ αυτό… Μη λυπάσαι λοιπόν για την αναβολή των ονείρων μας! Σύντομα θα είμαι κοντά σου, μόλις διαλυθεί ο καπνός της μάχης. Οβίδες και χειροβομβίδες πέφτουν γύρω μας βροχή, το χιόνι βαθύ μας χώνει μέχρι τα γόνατα, η ομίχλη μας κρύβει τους Ιταλούς, όμως εμείς προχωράμε! Τίποτα δε μας σταματά! Πάνω στο χιόνι δοξάζεται η Ελλάδα μας! Υπεράνω όλων η πατρίς! Σε σκέφτομαι πάντα,

Κώστας

Υ.Γ. Στην αδερφή μου να πεις να πλέκει, να πλέκει, να πλέκει, να πλέκει από το πρωί ως το βράδυ!

ΓΥΝΑΙΚΑ 5 : Λοιπόν τι λέτε πάμε;

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΟΛΕΣ: Πάμε! Για την πατρίδα!

ΧΟΡΩΔΙΑ : ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Ο ελληνικός στρατός πολέμησε γενναία για έξι μήνες τους ιταλούς και τους Αλβανούς  κερδίζοντας σπουδαίες μάχες. Κατάφερε να απωθήσει το ιταλοαλβανικό μέτωπο και να τρέψει σε υποχώρηση τους Ιταλούς. Η νίκη των Ελλήνων επηρέασε ανεπανόρθωτα την έκβαση του β΄ παγκοσμίου πολέμου και τόνωσε το πεσμένο ηθικό της Ευρώπης που είχε αποδεκατιστεί από τη  χιτλερική λαίλαπα.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Όλα όμως  άλλαξαν όμως όταν τον  Απρίλιο  του 1941 οι γερμανικές δυνάμεις εμφανίστηκαν για να βοηθήσουν τις ιταλικές, οι οποίες είχαν ηττηθεί επανειλημμένως από τον ελληνικό στρατό. Η δύναμη του γερμανικού στρατού ήταν τόσο μεγάλη που ανάγκασε τους Έλληνες σε υποχώρηση. Μέχρι τα τέλη του Μάη του 1941 οι Γερμανοί είχαν καταλάβει όλη τη χώρα μας βυθίζοντάς τη στη σκοτεινή περίοδο της γερμανικής κατοχής.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Ανάμεσα στα πολλά βάσανα που πέρασε ο ελληνικός λαός την περίοδο της Κατοχής, το πιο τρομερό ήταν η μεγάλη πείνα, από την οποία ειδικά τον πρώτο χρόνο (1941-1942) πέθαναν χιλιάδες άνθρωποι. Οι κατακτητές άρπαξαν από τη χώρα ό, τι  τους ήταν χρήσιμο για τον πόλεμο τρόφιμα, πρώτες ύλες από τα εργοστάσια, μεταφορικά μέσα και καύσιμα, χρήματα και  συνέχισαν με άλλες χώρες.

 ΑΦΗΓΗΤΗΣ :Η ναζιστική ιδεολογία των Γερμανών στηριζόταν στο ρατσισμό, θεωρούσε δηλαδή τους άλλους λαούς κατώτερους από αυτούς και ότι για αυτό έπρεπε να τους υπηρετούν αλλά και να θυσιαστούν αν αυτό ήταν απαραίτητο για τις ανάγκες της Γερμανίας.

ΣΚΕΤΣ ( ΚΑΤΟΧΗ)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: 4 Δεκεμβρίου 1941. Χειμώνας δυνατός και πρόωρος. Η πείνα έχει απλώσει τη φοβερή σκιά της παντού. Η Αθήνα γίνεται ένας τόπος φρίκης. Στην οδό Κηφισίας, στην οδό Σταδίου, στην οδό Πανεπιστημίου άνθρωποι πέφτουν αναίσθητοι από την πείνα. Οι Γερμανοί δε θορυβούνται από το θέαμα. Συνεχίζουν να αρπάζουν ό, τι βρουν μπροστά τους.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Ο Γιωργής τρέχει γρήγορα στο σπίτι του. Σήμερα είναι πολύ χαρούμενος! Βρήκε ένα ξερό κομμάτι ψωμί πεταμένο στο δρόμο. Όλοι οι άνθρωποι πια ψάχνουν  στους δρόμους, μήπως και βρουν κάτι πολύτιμο. Όλα έχουν αξία, ένα κομμάτι σπάγκος, ένα κουρέλι, ένα άδειο βαρέλι. Όταν βρουν όμως φαγητό , τότε ξέρουν ότι θα ζήσουν λίγο παραπάνω.

ΓΙΩΡΓΗΣ: Μάνα, μάνα! Δε θα πιστέψεις τι βρήκα!

ΜΑΝΑ: Τι βρήκες Γιωργή μου;

ΓΙΩΡΓΗΣ : Βρήκα αυτό το ξεροκόμματο έξω από την πρεσβεία στην Πανεπιστημίου. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν πέτρα, αλλά σαν πλησίασα δεν πίστευα στα μάτια μου! Το τύλιξα γρήγορα- γρήγορα για να μη το δουν και το έβαλα στα πόδια!

ΜΑΝΑ: Μπράβο Γιωργή μου!

ΓΙΩΡΓΗΣ : Μάνα δεν ξέρω αν οι άνθρωποι εκεί έξω πεθαίνουν πιο πολύ από το κρύο ή από την πείνα…

ΜΑΝΑ: Αχ Γιωργή μου, έχει ο Θεός. Έλα κοντά στη φωτιά να ζεσταθείς…

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ: Κυρά Άννα! Κυρά Άννα! Γρήγορα!

ΜΑΝΑ : Τι συμβαίνει Κατερινιώ μου;

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ: Κυρά Άννα! Γιωργή! Τρεις Γερμανοί ήρθαν και συνέλαβαν τον άντρα μου! Τον πήραν σηκωτό και δεν ξέρω πού τον πήγαν…

ΜΑΝΑ: Μα γιατί… Τι είπαν;

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ : Φώναζαν δυνατά, τον  έσπρωχναν… τον έβαλαν μέσα σε ένα αυτοκίνητο και έφυγαν…  Οι γειτονιά είχε μαζευτεί έξω από την αυλή… Ψιθύριζαν τη λέξη αντίσταση… Εκείνος μου φώναζε : φύγε όσο πιο μακριά μπορείς! Τι θα κάνω;

ΜΑΝΑ: Έλα κορίτσι μου, μην ανησυχείς… Όλα θα πάνε καλά! Κόπιασε μαζί μας… Σχεδόν έχει  βραδιάσει. Θα ετοιμάσω μια σούπα με ό, τι έχουμε. Πρέπει να φας και εσύ και το μωρό σου…

( η κοπέλα κάθεται σε μια άκρη και κοιμίζει το μωρό της)

ΓΙΩΡΓΗΣ : Μάνα, από το πρωί έβλεπα γερμανικά αυτοκίνητα στο κέντρο να μαζεύουν κόσμο…  Πολύ φοβάμαι ότι ο αν ο άντρας της ήταν αντιστασιακός οι Γερμανοί θα τον σκοτώσουν…

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ : Κυρά Άννα, θα πρέπει να φύγω. Κοιμήθηκε κι αυτό… Δεν πρέπει να είμαι εδώ… Δε θέλω να σας βάλω και εσάς σε μπελάδες…

ΜΑΝΑ: Πού θα πας κοπέλα μου μέσα στη νύχτα με ένα μωρό στην αγκαλιά;

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ: Θα πάω στη μάνα μου στο χωριό… Θα προσπαθήσω να ανέβω  σε κάποιο τρένο…

ΜΑΝΑ : Μην πας, είναι επικίνδυνο! Κι αν σε πιάσουν;

ΓΙΩΡΓΗΣ : Πρέπει να προσέχεις… Να προσέχεις πολύ!

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ : Θα τα καταφέρω!

ΜΑΝΑ: Θα παγώσετε εκεί έξω! Κάτσε να σου δώσω μια κουβέρτα!

ΓΙΩΡΓΗΣ:  Να πάρε και αυτό! ( της δίνει το ξεροκόμματο)

ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΩΡΟ : Σας ευχαριστώ πολύ! ( τους φιλά τα χέρια)

ΜΑΝΑ : Η Παναγιά μαζί σου!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ:  ………………………………κατοχή – περιγραφή……………………………………………………

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : ……………αναφορά στην αντίσταση……………………………………………………………

ΣΚΕΤΣ (  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ)

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Μια ομάδα φοιτητών βρίσκεται στο Ζάππειο και συζητά για την κατάσταση της χώρας. Ανάμεσά τους βρίσκονται δύο νεαροί, που θα τολμήσουν να τα βάλουν με τους Γερμανούς.

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 1 : Η μάχη της Κρήτης έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες… Άκουσα ότι οι Κρητικοί δεν παραδίδονται εύκολα!

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 2 : Κανένας Έλληνας δε θέλει τη σκλαβιά! Αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι Γερμανοί!

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 3 : Θυμάσαι τη μέρα που μπήκαν τα γερμανικά στρατεύματα στην Αθήνα και παρέλασαν στη λεωφόρο; Κανένας Έλληνας δε βγήκε στους δρόμους να τους δει, ούτε από περιέργεια…

ΜΑΝΩΛΗΣ : Πέρασαν τα στρατεύματά τους και έβαλαν παντού τις ναζιστικές σημαίες τους! Ακόμα και στην Ακρόπολη!

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 1: Παιδιά νομίζω ότι σιγά σιγά θα πρέπει να γυρίσω…

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 2 : Θα έρθω κι εγώ μαζί σου. Θα περάσω από τη θεία μου να δω αν χρειάζεται κάτι.

ΦΟΙΤΗΤΗΣ 3 : Έρχομαι κι εγώ! Τα λέμε παιδιά!

 ΜΑΝΩΛΗΣ : Λάκη , για κοίτα εκεί πάνω και πες μου τι βλέπεις;

ΛΑΚΗΣ:  Αχ Αδερφέ μου, βλέπω τη σβάστικα να ανεμίζει πάνω από την Ακρόπολη…

ΜΑΝΩΛΗΣ: Κάτι πρέπει να κάνουμε Λάκη… Κάτι που θα πειράξει πολύ τους Γερμανούς… Με πνίγει να τους βλέπω μπροστά μου και να μην κάνω τίποτα..

ΛΑΚΗΣ : Αν πιάσουμε έναν Γερμανό στρατιώτη;

ΜΑΝΩΛΗΣ : Θα μας σκοτώσουν επί τόπου. Μπορεί και τις οικογένειές μας…

ΛΑΚΗΣ :  Μανώλη νομίζω ότι το βρήκα! Θα πρέπει να πάμε στη Μπενάκειο βιβλιοθήκη. Έλα ακολούθησέ με!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Οι δυο καλοί φίλοι, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας ξεκίνησαν για τη  βιβλιοθήκη . Εκεί έψαξαν και βρήκαν  τα σχέδια της Ακρόπολης. Κατέστρωσαν προσεκτικά  το σχέδιό τους που δεν ήταν άλλο από το να κατεβάσουν τη ναζιστική σημαία από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.  

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Το πρωί της 30ης Μαΐου 1941  οι δύο φίλοι ακούν από το ραδιόφωνο ότι η Κρήτη είχε πέσει στα χέρια των γερμανών. Ήταν η κατάλληλη στιγμή να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα στο γόητρο του κατακτητή.  Το ίδιο κι όλα βράδυ αποφάσισαν να δράσουν!

ΜΑΝΩΛΗΣ: Πρόσεξες τη γερμανική διμοιρία που φυλάει τη σημαία;

ΛΑΚΗΣ : Την είδα αλλά δεν κατάφερα να μετρήσω πόσοι είναι όλοι μαζί. Ίσως όταν αλλάζουν βάρδια να μπορέσουμε να πλησιάσουμε.

ΜΑΝΩΛΗΣ : Θα είναι τόσο σκοτεινά που δε θα μας δουν!

ΛΑΚΗΣ: Έτοιμος;

ΜΑΝΩΛΗΣ :  Έτοιμος. Να σκέφτεσαι ότι ό, τι κάνουμε το κάνουμε για την Ελλάδα. Η χώρα μας έχει ανάγκη από μια επαναστατική πράξη, τώρα που χάσαμε και την Κρήτη!

ΛΑΚΗΣ : Ο, τι και αν μας συμβεί είμαι περήφανος γι’ αυτό που θα κάνουμε!

ΜΑΝΩΛΗΣ:   Για την Ελλάδα!

ΛΑΚΗΣ : Για την Ελλάδα!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Οι δυο φίλοι κατάφεραν και πλησίασαν τη ναζιστική σημαία, την κατέβασαν αθόρυβα και με ένα μαχαιράκι έκοψαν ένα κομμάτι από τον αγκυλωτό σταυρό ο καθένας.  Την τύλιξαν  και την πέταξαν μέσα σε ένα ξεροπήγαδο. Απομακρύνθηκαν βιαστικά από τον ιερό βράχο και επέστεψαν στα σπίτια τους. Οι Γερμανοί την επόμενη μέρα ξεκίνησαν λεπτομερείς έρευνες για να βρουν τους δράστες.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : Οι δυο φίλοι κατάφεραν να υψώσουν το ηθικό των Ελλήνων και να δώσουν ένα καλό μάθημα στο γερμανικό εγωισμό. Ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας, δυο νεαρά αγόρια,  ταπείνωσαν τους κατακτητές και έμειναν ανεξίτηλοι στη μνήμη όλων των Ελλήνων για το ηρωικό τους κατόρθωμα.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: ………………………..λήξη κατοχής……………………………………………………………

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: ………………………..λήξη κατοχής- αποκατάσταση της δημοκρατίας…………………