ГІСТОРЫЯ МОЎ І ГЕНЕАЛАГІЧНАЯ КЛАСІФІКАЦЫЯ

  1. Падрыхтуйце адказы на пытанні:
  1. Тэорыі паходжання мовы.
  2. Што такое “генеалагічная класіфікацыя моў”?
  3. Якія асноўныя генеалагічныя аб’яднаўнні моў?
  4. Параўнальна-гістарычны метад у мовазнаўстве: прадстаўнікі, ідэі, прыёмы.
  5. Прывядзіце прыклады гістарычных змен у фанетыцы, лексіцы, граматыцы.

  1. Выканайце заданні:

2.1. Тры любыя задачы па “Сб. задач по введению в языковедение” Б.Ю. Нормана (Мн., 1989 ці 2006): № 6.20, 6.22 (=6.67–6.69(=6.64–6.66), 6.23, 6.25–6.27, 6.30 (=6.12), 6.31 (=6.13).

2.2. Размяркуйце па сем’ях наступныя мовы (а індаеўрапейскія і па групах): cанскрыт, абхазская, баскская, украінская, туркменская, алтайская, італьянская, ірландская, венгерская, аварская, чувашская, тамільская, эскімоская, майя, калмыкская, фінская, партугальская, пруская, дацкая, польская, кіргізская, бенгалі, в’етнамская, маёры, цыганская, малдаўская, курдская.

2.3. Размяркуйце па сем’ях наступныя мовы (а індаеўрапейскія і па групах): таджыкская, ідыш, тахарская, албанская, палавецкая, алеуцкая, чукоцкая, мегрэльская, руская, фінікійская, англійская, сіндхі, персідская, татарская, узбекская, скіфская, іспанская, мардоўская, чэшская, брэтонская, армянская, сванская, эстонская, асецінская, балгарская, бурацкая, бурская, тыбецкая, яванская, кашубская.