Ël dovèj dla vigilansa

Ancheuj i l’oma da avèj sèmper j’euj bin dovert, antëcà e fòra ‘d ca. Ij làder a son sèmper an assion e as na profito ëd minca nòstra distrassion e negligensa. I l’oma da guerné, dësfende, la vita nòstra e ‘d nòstra famija, ij nòstri beni, nòstra cà, ij mojen ch’a sosten-o nòstra vita. Sensa ch’a l’abia da dventé n’ossession patòlogica, la vigilansa a l’é nòst dovèj. Ij privo a-j son pì che mai an tùit ij canton. I l’oma nen da fidesse tròp ëd la gent e gnanca tant ëd la fòrsa pùblica, combin ch’a l’àbia ‘l dovèj ëd guernene. Ant n’artìcol dël 2002 publicà ans l’arvìsta “Assion Piemontèisa”, Beppe Burzio a scrivìa: “...ambelessì i l'oma la pes fòrsa pùblica dël mond sivilisà. Ël 95% dij delit a resto anpunì e, ëd col 5% ch'as punisso, apopré la mità a son d'eror giudissiari. An efet ëdcò la ‘giustissia’ a l'é lòn ch'a l'é’[1]. Stosì a l’é nen ël leugh ëd discute cole ròbe-lì; i n’avrio gnanca ‘l temp. I vorìa mach tiré l’atension an sël dovèj dla vigilansa.

A lo dis ëdcò Nosgnor Gesù Crist ant ël tòch dl’evangel ch’i lesoma costa Duminica: “Se ‘l padron ëd ca a savèissa a che ora ‘l làder a l’ha da rivé, a vijerìa e a lasserìa nen che ‘l làder as forèissa ant la ca. Vojàutri, donca, tnive sèmper pront  … Tnive sèmper pront a l’assion con vòstre luserne anvische”. Maravijeve nen ch’a sìa pròpi Nosgnor Gesù Crist a dine lòn. J’apòstoj a andasìo an gir armà dë spà. Sossì a l’é lòn ch’a l’é capitaje ant l’òrt dël Getsemani quand che ij nemis ëd Gesù a l’ero vnùit për arestelo: “Ora Simon Pé, ch'a l'avìa na spa, a l'ha gavala fòra e con un colp a l'ha ciapà un servitor dël Grand Sacerdòt stacandje l'orija drita. Col servitor as ciamava Malco. Ma Gesù a l'ha dit a Pé: ‘Torna a buté toa spa ant ël feuder. È-lo chi l'avrìa nen da bèive da la san-a ch'ël Pare a l'ha dame?’" (Gioann 18:10-11). Vera, a l’era nen ël moment ëd dovré cola spa përchè ij propòsit ëd Nosgnor, an cola ocasion, a j’ero d’àutri, ma Gesù a savìa bin che ij sò dissépoj a l’avìo djë spa e a l’ha nel ampedijlo.

Pì ‘d lòn i l’oma dcò da sté sèmper a l’èrta dij nòstri nemis ëspirituaj, përché a-j son ëd fòrse ch’a vorerìo robene fin-a l’ànima e colelì a deurmo mai. A l’é ‘dcò lòn ch’a scriv l’apòstol Pé medésim an soa prima letra: “Sie bin controlà e svicc. Vòstr nemìs, ël diav, a l’é tanme ‘n leon ch’a breugia e ch’a va ‘n gir për vëdde s’a treuva quajdun d’angorgionesse” (1 Pé 5:12). A l’é Paròla ‘d Nosgnor ch’i farìo bin a chërdla!

La vigilansa ch’i l’oma da avèj, dont a na parla ël vangel dë sta Duminica, contut, a l’ha për sò bu quajcòs d’àutr. I l’oma da avèj j’euj bin duvert, da vijé, përchè a-i é quajdun ch’a l’ha promëttù ch’a sarìa artornà. A l’ha nen dine quand, ma ch’a podrìa rivé ant un moment ch’i lo spetoma nen. Lesuma ‘l tòch dl’Evangeli e peuj i l’oma mach da gionteje un quaj pënsé. Ant ël Vangel ëd Luca, capìtol 12 dal vers 32 i trovoma coste paròle ‘d Gesù ch’a diso:

“Àbie gnun-a temma, pcit ëstrop, përché a vòst Pare a l’é piasuje ‘d deve ‘l Regn. Vende lòn ch’i l’eve, e feve limòsna; fevne ‘d borse ch’a së frusto nen, e ‘n tesòr ant ël cél ch’a ven-a mai a manch, andoa ch’ël làder a peul nen avziness-ne, e andova che le càmole a guasto gnente. Përchè doa ch’a sia vòst tesòr, ëdcò lì a-i sarà vòst cheur”. “Tnive sèmper pront a l’assion con vòstre luserne anvische. Feve coma coj servitor ch’a speto che sò padron a torna da le nòsse, parèj che quand ch’a vnirà e ch’a tambussrà, a-j deurbo sùbit. Beà coj servitor ch’ël padron, quand ch’a riva, a-j treuva vijant. In vrità iv diso che chiel medésim as butrà ‘l faudal, a-j farà assetesse a tàula e, avzinandse a lor, a-j servirà da mangé! Chiel a podrìa bin rivé a mesaneuit o a la primalba, e s’a-j treuva ch’a vijo, beà coj servitor ansilì! Ora a venta ch’i sapie sossì, che se ‘l padron ëd ca a savèissa a che ora ‘l làder a l’ha da rivé, a vijerìa e a lasserìa nen che ‘l làder as forèissa ant la ca. Vojàutri, donca, tnive sèmper pront, përchè ‘l Fieul ëd l’Òm a vnirà ant l’ora ch’i pense nen”.

Ël dovèj ëd la vigilansa a l’é sì a la mira dl’artòrn ëd Gesù an sla tèra, lòn che chiel medésim a l’ha promëttulo vàire vòte, bele se a l’ha nen dit quand ch’a sarà ‘d precis. L’artorn ëd Gesù a l’é quajcòsa ch’as na parla për tut ël Testament Neuv e ‘dcò n’artìcol fondamental ëd nòstra fèj cristian-a.

La prima part dël Crédo a dis: “I chërdoma ant un sol Signor Gesù Crist, unigènit Fieul ëd De, generà dal Pare prima ‘d tùit ij sècoj, lus da lus, De gènit da De gènit, generà nen fàit (nen creà), dl’istèssa sostansa dël Pare. A l’é stàit Chiel ël mojen dla creassion ëd tute le còse Për nojàutri e për la nòstra salvëssa a l’é calà giù dal cel, a l’è fasse carn për ël mojen dl’Ëspìrit Sant e ‘d Marìa vèrgin; a l’é fasse òm e a l’é stàit butà ‘n cros për nojàutri ant ël temp ëd Pònsio Pilat; a l’ha patì; a l’é stàit sotrà e a l’é arsussità ël ters dì conforma le Scriture; a l’é montà su al cel andoa a l’é setasse a la drita ‘d De; a l’ha torna (na sconda vira) da rivé an glòria për giudiché ij viv e ij mòrt, e sò regn a l’avrà mai na fin”[2].

La domanda da fesse antlora a l’é s’i soma pront për cost artòrn! Gesù a vnirà na sconda vira “për giudiché ij viv e ij mòrt”, e ij criteri dë sto giudissi a sarà la giustissia ‘d la Lej ëd Nosgnor, cola ch’a l’ha stampala an nòstra cossiensa e a l’ha proclamala ciàir ant tuta Soa Paròla scrita an la Bibia.

An efet a-i é gnun ch’a podrà passé cola preuva o d’esse përdonà fàcil. A-i sarà na sola manera për passela: s’i l’oma arseivù la giustissia ch’a peul dene Gesù, ch’a l’ha vivù e ch’a l’é mòrt an sla cros për vaniene lòn che gnun ëd nojàutri i podria mai vaniesse! Ai cristian ed Corinto l’apòstol Pàul a scriv: “Dé a l'ha butave 'n comunion con Crist Gesù. Për nòstr benefissi Dé a l'ha fàit che Chiel medèsim a fussa nòstra sapiensa, giustissia, santificassion e redension” (1 Corint 1:30)[3].

L’eve-ne arseivù an vòstra vita Gesù Crist coma vòst Signor e Salvator. A-i é gnun’ àutra manera për passé cola preuva. Quand che Gesù a sarà d’artòrn, chiel a sarà ‘l Giudes ch’a condanrà coj dont la vita a passa nen ij criteri ëd la giustissia ‘d Nosgnor, ma a sarà ‘l Salvator ëd coj chìa l’han seguitalo diligent coma ij sò dissépoj e ch’a l’han arseivù soa grassia: costi-sì a saran coj ch’a saran pijà con chiel e portà ant la glòria.

A l’é lolì ch’an fà ‘d përson-e bin dësvije e svice da la mira spiritual. Pijomlo nen sota gamba!

7 d'Aost 2016 - Duminica apress Pascòsta ch'a fà 12

Isaia 1:1, 10-20; Salm 50:1-8, 23-24; Ebreo 11:1-3, 8-16; Luca 12:32-40

Orassion. Nosgnor! Acòrdane, it pregoma, lë spirit ëd pensé e fé sèmper cole còse ch'a sio giuste, parèj che noi, ch'i podoma nem esiste sensa 'd Ti, i peussa avèj la fòrsa e la volontà 'd vive conforma Tò volèj; për Gesù Crist, nòst Signor,, ch'a viv e regna con Ti e con lë Spirit Sant, un sol Dé, pr' ij sécoj dij sécoj. Amen.

Ël 6 d’Agost 1534, ël Duca eletor ëd Sassònia Johann Frederich von Sachsen a l’ha dàit l’autorisassion dla stampa dla Bibia voltà an lenga tedësca dal teòlogh e arformator Martin Luter. La prima còpia dl’euvra completa a l’é surtìa a Wittembergh ël dì apress le 7 d’Agost 1534 da l’editor Hans Luft. Costa euvra ‘d Luter a l’ha avù në spantiament e na popolarità strasordinaria, e a l’é considerà ‘l fondament dla moderna lenga tedësca.

Il 6 agosto 1534 il duca elettore di Sassonia, Johann Frederich von Sachsen autorizzò la stampa della Bibbia tradotta in tedesco dal teologo e riformatore Martin Lutero. La prima copia completa dell'opera uscì a Wittenberg il giorno seguente, il 7 agosto 1534, a cura dell'editore Hans Lufft. L'opera di Lutero ebbe una diffusione e una popolarità straordinaria; ed è considerata il fondamento dello sviluppo della moderna lingua tedesca.


[1] http://piemontliber.altervista.org/annate/2002/04_2002/burzio_02_04.htm 

[2] https://sites.google.com/site/bibiapiemonteisa/materiaj-liturgich/simbol-nissen-constantinopolitan 

[3] https://sites.google.com/site/bibiapiemonteisa/testament-neuv/1-corint/1-corint-1