Wie heeft gezegd dat de samenaankoop

kan in de elektriciteit ?

Ter aanvulling van dossier :

PV BR .17.L7.001329/2010 daterende van 19/02/2010

                 Mijn identiteit : MOUALI Naima wonende te

1932 Zaventem, Rijmelgem 10 /5

21 november 2014

Totaal paginas : 84

versie 1

klik hier voor de PDF versie

Ter attentie van :

Hoofdinspecteur Van Vooren

Belgische Federale Politie

Hoogstraat 20

1930 Zaventem

politie@zaventem.be

Kopie : Oriental Investors


Inhoudstafel

  1. Titel

Pagina

Deel I

Wat voor zin heeft de samenaankoop van de elektriciteit

bij de SCAM ?

Inleiding tot de Samenaankoop

Waar komt het idee vandaan ?

De samenaankoop is gelekt naar de SCAM via Beauté et Bien-être

De ontmoeting met Dominique Rambaud bij Beauté et Bien-être

De ontmoeting met Joseph Gheysens

De ontmoeting met Walter Van Hattum

De dag toen de hel losbrak

De dood van een Europarlementariër

Waarom zoeken ze mij ?

Waar waren ze 10 jaar geleden ?

Waarom voeren ze de samenaankoop niet uit ?

Wat was hun bedoeling dan wel met de krantenartikels ?

Deel II

Is Beauté et Bien-être een schoonheidssalon of

een draaischijf voor de mensenhandel ?

Het profiel en het gedrag van Joseph Gheysens

Het profiel en de levensloop van Béatrice De Wilde

Vriendelijk ontvangst, know-how en spionage aan competitieve prijzen

Over koetjes en kalfjes

De veranderingen van personeel bij Beauté et Bien-être

Het arbeidscontract en het loon van Béatrice De Wilde

Deel III

De mensenhandel en de samenaankoop

Het aspect van de mensenhandel in mijn leven

Iedereen met talent is geviseerd waaronder de vreemdelingen

Wat het programma van de bende niet voorzien heeft

Is Dhr Gheysens verantwoordelijk voor mijn ontmoeting met Renson ?

Het aspect mensenhandel en de samenaankoop

Gheysens is mogelijk een contact van Renson

De mensenhandel als een strategie voor de ontknoping

De relatie tussen Joseph en Béatrice is een potentieel groot conflict

  1. Béatrice is niet gelukig

  1. Er is een element van slavernij

  1. Joseph wil niet trouwen met Béatrice, hij wil officieuze prostitutie

  1. Er zit mensenhandel in de ontmoeting van Béatrice met Joseph

  1. Joseph heeft mogelijk mensenhandel toegepast op de dochters

  1. Het geld en de fiscale fraude als bron voor een conflict

Annex

Cook And Go

Groupon is een Waals Internet bubbel op de beurs van New York

Azoulay heeft Renson gefopt en misbruikt


Deel I

Wat voor zin heeft de samenaankoop van de elektriciteit

bij de SCAM ?


Inleiding tot de samenaankoop

Stel dat er in uw directe buurt drie bakkers zijn.  Ze verkopen alle drie dezelfde producten : brood, koeken, fruit-taarten, patisserie, chocola en marsepein.   Ze bepalen de prijzen afhangende van de kosten die ze maken, de marge die ze willen en de koopkracht van de buurt.   De bakkers respecteren elkaar, net zoals de dokters en de politieagenten elkaar respecteren (tenzij ze instructie krijgen dat ze dat niet mogen doen).    Op deze manier leeft iedereen gelukkig.

Stel dat de buurtbewoners op een goeie dag beslissen van samenaankoop te organiseren, om concurrentie te veroorzaken tussen de drie bakkers en om op die manier goedkopere prijzen te verkrijgen, voor de hele groep van één van de bakkers.   De kortingen op het brood zou groter worden naarmate het aantal stijgt van de deelnemers die zich inschrijven.  

In de plaats van 2 Euro voor een groot brood, zouden ze bij voorbeeld 1,30 Euro, wat de gewoonlijke prijs is van een klein brood, en een klein brood zou dan 0,52 Euro cent kosten  enz,  Dat is bijna cadeau.  Nu kan iedereen van het brood genieten.    Er wordt verondersteld dat de bakker die hieraan meedoet zich zal kunnen permitteren met de plotse verdubbeling of verdrievoudiging van het aantal klanten de overlevingskansen van zijn bakkerij garanderen.

Minister André Antoine van de Waalse regering (CDH), was blijkbaar erg verleid en overtuigd door dat idee, en met zijn goedkeuring gaat de SCAM (Société Coopérative Agricole de la Meuse) aan 2500 coöperanten voorstellen om samenaankoop te organiseren om aan goedkoper tarief aan elektriciteit te geraken.   Dat stond in de krant Vers L'Avenir van 29 juli 2005 (annex_01).   “Zo kunnen de kleine klanten een invloed oefenen op de prijzen door samen te spannen met anderen om een kritische groep te vormen”.  

U vindt deze noties en woorden zowel in het artikel (annex_01) als in het CENEBP document (annex_04 op pagina 8 eerste § en vierde §).  Dat Cenebp document is zowel in de archieven van SABAM verdwenen is als bij me thuis.  Ik denk dat het rond deze periode (2004 – 2005) dat ze de SABAM papieren zijn gaan ophalen (denk ik, maar dat kan ook eerder zijn voorgekomen), om onder andere de KM Forum te schapen naar onderwerpen waardoor ik aangetrokken zou zijn, en opdat Renson zijn conversatie met mij op een gerichte wijze zou voorbereiden.  

Alle sporen van uitvinding hebben ze voor mij weggeveegd, maar ze hebben alles overal in Europa rondgestuurd, alsof dat in het belang van België was.  Ze hebben goed hun best gedaan, om massa's geld daarmee binnen te halen voor hunzelf alleen.  

Als u met het voorstel dat ik hierboven heb uitgelegd naar de gewone bakker kunt gaan en zien of hij akkoord is met dat soort praktijk, om opeens aan een verdubbeling of een verdrievoudiging van de vraag naar brood te beantwoorden, dan zal hij u hoogstwaarschijnlijk zeggen dat zijn bakkerij niet groot genoeg is om zoveel klanten dagelijks te bedienen.  Hij zal zelf eerst meer moeten uitgeven om meer bloem, meer gist, meer suiker, meer brandstof voor de ovens en alles in een grotere aantal moeten aankopen, en misschien bijkomstige ovens en frigo's om aan de nieuwe grote vraag te antwoorden, om vers gebakken brood aan alle klanten te verkopen.  

Hij zal commentaar geven vanuit het standpunt van zijn investeringscapaciteit, en vanuit een technisch standpunt,

Omdat de bakker alleen zijn zaak goed kent.

Hij heeft de autoriteit over zijn prijzenpolitiek

Niet de klant.

Stel dat men erin slaagt een contract te tekenen met één van die bakkers, die dat toch wil proberen, bijvoorbeeld via zoiets als Groupon.   Dat is een contract dat de bakker tekent met Groupon om brood, koeken en marsepein aan 40 % van de normale prijs te verkopen aan iedereen die zich via de webshop een Groupon-coupon koopt om naar die bewuste bakkerij te gaan.  Groupon ontvangt zowel een commissie van de bakker als van de Groupon-coupon koper.   Stel dat het werkt.   Wat gaat er gebeuren met die twee andere bakkers ?  

Die gaan één voor één failliet

omdat bijna al hun klanten in hun buurt naar de andere bakker zijn overgestapt.

Wat is uw constatatie ?   U constateert dat het gedaan is met de concurrentie, en het organiseren van de samenaankoop geen zin meer met één bakker die nog op volle toeren draait.   De anderen moeten hun prijzen verhogen of ze gaan dicht.  Dat is het model van samenaankoop dat in 2005 is ontstaan in Wallonië.  

De samenaankoop levert gelijkaardige moeilijkheden op de energiemarkt.   Sommige elektriciteitsmaatschappijen verliezen klanten op een brutale en onvoorziene wijze[1], en ze moeten hun bedrijfsorganisatie snel kunnen aanpassen aan dergelijke dramatische veranderingen.

Hoe iemand, zoals de toenmalige minister van energie van Wallonië Dhr André Antoine, die als een redelijke persoon  over komt, deze situatie niet kon voorzien, begrijp ik helemaal niet.   Daarom is de vraag die u kan stellen aan Minister Antoine en aan de toenmalige beheerders van SCAM, dat waren pp dat ogenblik Jacky Morelle, Lambert Franc, Jules Jehaes, Jean Van Eyck, Guy Mallefait et Jean-Paul Jorion :

 

Wie heeft gezegd dat de samenaankoop kan in de elektriciteit  ?

Waar komt het idee vandaan ?

Steven Deighton is de persoon waarmee ik de ontwikkeling van de samenaankoop besprak, naar aanleiding van zijn presentatie “Surviving Globalization” bij British Computer Society Brussels (BCS) in januari 2004.  U zou een kopie van die presentatie moeten opvragen aan BCS (http://www.bcs.org/category/9781).   De samenaankoop staat er niet in, want dat was een idee dat uit die presentatie gegroeid was.  

Met Steven Deighton heb ik samengewerkt in de telecom, sinds 1999.   Hij was een vertegenwoordiger van een adviesbureau waarmee ik samenwerkte bij de telecom operator.   Nadat we de samenaankoop in alle aspecten hadden bekeken, was Steven van mening dat een gedeelte van het experiment goedkoper zou zijn in markten die nog niet erg ontwikkeld zijn zoals Marokko.  In België – zoals in alle geïndustrialiseerde landen– zijn de markten al veel te ingewikkeld waardoor de samenaankoop onmogelijk is en strafbaar.  

Voor de Marokkaanse markt, begon ik de gezamenlijke inkoop nog anders te bedenken.  Het systeem dat ik in de gedachten had, heeft niets te maken met de consumptiemarkt want dan krijg je een maffia-effect, of verborgen trusts en dat is slecht voor de buitenlandse investeringen.  Daarom zijn praktijken als samenaankoop verboden in Amerika en bij de Europese Unie.  Wie opgepakt wordt voor dat soort praktijken zal al het inkomen dat ze verdiend hebben aan de Europese Unie moeten betalen, omdat het economisch weefsel voor een eerlijke concurrentie daardoor beschadigd wordt.   Daarom heb ik andere markten dan de consumptiemarkt bestudeerd, waarin de samenaankoop wel mag aangemoedigd worden.   Een nieuwe markt houd men uiteraard voor mezelf, waar daar zit het geld en de winsten.  

Om een haalbaar model te kunnen ontwikkelen dat ook in de Europese landen kan gebruikt worden, zonder in botsing te komen met de wet en zonder storingen op de markt te brengen, is het beter en goedkoper het experiment elders eerst uit te werken, en het daarna terug te brengen.   Dat was het plan van Steven en ik.  Dat word ook zo gedaan in de mobiele telefonie.  Men gaat nieuwe technologieën uittesten in omgevingen waar het niemand zal storen.  Wanneer het product of de dienst op punt is, wordt het uitgerold in de meer ontwikkelde markten.

Er bestaan uitzonderlijke omstandigheden waarin samenaankoop wel toegelaten zijn door Europa, maar niet op de manier van Wallonië.  Om die omstandigheden te achterhalen, zou u aan de mensen, zoals de SCAM in Wallonië, kunnen vragen onder welke omstandigheden dat wel mag, omdat zij beweren dat ze al initiatieven hebben ondernomen in die richting, in 2005.

Het artikel van Vers L'Avenir (annex_01), en de presentatie van de SCAM (annex_03)

zeggen dat de samenaankoop van de elektriciteit wel mag.

Zij weten daar meer over dan wij. 

Toen ik de publicatie bekeken had, haalde ik mijn schouders op, “pffffff”.  Mensen die op deze manier met nieuwe ideeën omgaan verstaan blijkbaar niet de wetmatigheden en de ethiek die rond het idee eerst gebouwd moet worden, om een duurzaam economisch model te bereiken.  Dat is het geval voor al de projecten die ze van mij gestolen hebben.   Daardoor komt dat hun projecten geen stand houden.  In de plaats van op te leveren, is het nodig dat ze nieuwe schulden maken om ze in stand te houden.   De echte drijfveren van een project zijn de wetmatigheden.  Het zijn de wetmatigheden die men aan de anderen onderwijst om het project te doen renderen en evolueren tot in de eeuwigheid.  

Als u de wetmatigheden van de samenaankoop van de elektriciteit wel kende, dan zou u op voorhand weten dat ze al het geld daarmee gingen verliezen, en dat we met onbetaalbare elektriciteit zullen zitten, in de plaats van met goedkopere elektriciteit.  

Na de publicatie heb ik analyse gemaakt alle redenen voor het falen van de samenaankoop van de elektriciteit, die ik bij SABAM heb neergelegd als een getuigenis van het feit dat ze vroeg of laat klem gingen lopen in Wallonië (annex_05A-B-C).  Daar staat in de samenaankoop niet geschikt is voor de elektriciteit.   I heb het document gedeponeerd op 14 november 2005.  Toch deden ze voort.

Met de catastrofale situatie van de huidige Belgische energiemarkt kunnen ze niet zeggen dat ze dat niet wisten, want dat document werd gebruikt voor Weekendesk / Bongo, Lyoness en Groupon ermee uit te vinden.  

Daarom zou ik heel graag willen weten hoe

depots van SABAM naar Wallonië geraken. 

Dat het fout ging aflopen was een kwestie van tijd, want de drijfveren van bijna alle projecten in Wallonië en van de bende berusten op brutaliteit, dwaasheid, hebberigheid, egoïsme, arrogantie, op onduidelijkheden en vooral op gigantische blinde haat.  Daarmee kan geen groei veroorzaakt worden.  Dat zijn allemaal vormen van een onwetendheid die men alleen kan toeschrijven aan een laag bewustzijn (zie pagina  voor meer over het laag bewuszijn).  

Dat soort bewustzijn doet net het tegengestelde van wat er gevraagd wordt, zoals bezetenen.  Ze zijn onredelijk.  Ze redeneren in de negatieve zin, in vergelijking met het hoger bewustzijn (zie pagina ), waarmee iedere normale mens is uitgerust, om redelijk te zijn in de relatie tot de anderen.

Bijvoorbeeld :

Europa vroeg voor de liberalisering van de elektriciteitssector, opdat de klanten een daling van de prijzen zou ondervinden door meer operatoren op de markt te brengen, en dus door meer concurrentie.  

Wallonië is in 2005 aan de liberalisering begonnen, die in 2007 van kracht ging.  Ze waren onmiddellijk begonnen met de liberalisering aan banden te leggen door coöperatieven te betrekken, door de samenaankoop van de elektriciteit aan te moedigen, door een deal te onderhandelen met de leveranciers namens een groep van klanten, en door staatssubsidies te investeren in het onderzoeken van de samenaankoop van de elektriciteit.   Het resultaat – dat we vandaag kennen – is weinig of geen concurrentie tussen de operatoren, de verdwijning van sommige operatoren, en uiteraard een stijging van de prijzen voor de elektriciteit voor iedereen.  

Van wie is dit de schuld ?

Sommigen Belgische politici, vooral in Wallonië en Brussel, beweren dat de liberalisering voor de stijging van de prijzen van de elektriciteit gezorgd heeft[2].   Wel nu, de stijging van de prijzen is eerst en vooral het resultaat van een slechte structurering van de markt, een slechte regulering van de markt, en een onevenwicht tussen de vraag en het aanbod.   Het is eerder de onverantwoorde liberalisering die voor de stijging van de prijzen gezorgd heeft, en de samenaankoop heeft het markt mechanisme verstoord, maar deze commentaar hoort u niet.  De stijging van de markt heeft te maken met een gebrek aan concurrentie.

Europa vroeg voor de privatisering van de elektriciteitssector.   De privé onderneming is de essentie van de meest moderne en de meest ontwikkelde markteconomieën ter wereld.    Privatisering wil zeggen dat de regering zich niet mag moeien met de private onderneming.  

Welnu, Minister Antoine had een enveloppe van 75 000 Euro vrijgemaakt voor de SCAM.   De SCAM is een coöperatief van andere coöperatieven, staat in de krant Vers L'Avenir (dwz : “Voorwaarts”, “naar de toekomst”).   Een coöperatief is niet modern en niet privé, en kan voordelen hebben in voor gebieden waar nog helemaal niks is.  Misschien was dit het geval in Wallonië.

De regering mag de markten niet beïnvloeden met geld.   Mijn eerste reactie was : « Waarom gaat de regering van Wallonië zich moeien met een initiatief dat in de privé sector behoort ? »   De regering heeft het recht niet om aan de consument te zeggen hoe hij of zijn moet kopen, en hoe de leverancier zijn diensten moet verkopen.  

Ze zeggen zelf in het artikel dat het over de liberalisering ging van de elektriciteitssector in Wallonie.   Waarom komt de Waalse regering ertussen ?   Ik begrijp niet waarom Minister Antoine 75000 Euro steun geeft aan een coöperatief van coöperatieven en daarmee tegen de liberalisering en de privatisering van de elektriciteitssector handelt ?   Hij gaat tegendraads.  Hij gaat in tegen de wetten van de privatisering en de liberalisering.   U zou hem die vraag waarom kunnen stellen.  

Als u in één opslag al die incompetentie en valsheid constateert, dan gaat u niet in Wallonië investeren.   Ik heb ze laten doen.  Ik heb niet geprotesteerd en ik ben er niet tussengekomen.... en toch leken ze boos op mij, en ik heb ze nooit gezien of gesproken.   Ze zijn agressief geworden, en ik weet niet waarom.

Ik ben niet de autoriteit die gezegd heeft van samenaankoop van de elektriciteit te doen.  De regering van Wallonië is de autoriteit.  Minister André Antoine is de autoriteit die besloten heeft van start te gaan met de samenaankoop van de elektriciteit.   Nochtans beschikt hijzelf en de SCAM over studie-diensten, over een heel netwerk van Waalse universiteiten, ze hebben fondsen om consultants te betalen en om te weten wat ze doen.    

Het gebrek aan inzicht in wetmatigheden zoals “liberalisering” is onvoorstelbaar.  Dat heeft niks te maken met het Socialisme dat verankerd is in Wallonië, want ik hen geconstateerd dat ze het verschil tussen goed en kwaad ook niet kennen.   Als ze het verschil wel kenden, dan zouden ze toch begrepen hebben dat ze met de samenaankoop van de elektriciteit de liberalisering van de elektriciteitssector niet bevorderen.

 

De samenaankoop is gelekt naar de SCAM via Beauté et Bien-être

Dat krantenartikel en het nieuws op La Première Radio van 28 juli 2005 was een duidelijke provocatie die bedoeld was om moeilijkheden voor me op te leveren met SCAM of met de regering van Wallonië, en op die manier in ongenade te vallen.   Zo heb ik dat ervaren.  

Op het ogenblik van de publicatie, zat Wallonië in een euforie.   Het begrip of de activiteit “samenaankoop” is niets bijzonders op zich.  De samenaankoop van onzichtbare dingen zoals de energie en de telecommunicatie klonk wel bijzonder voor hen en het werd ervaren als een nieuwe ontdekking.  Daarbij komt ook dat de CENEBP documenten die bij SABAM lagen daar rondgestuurd werden waardoor ze een hele hoop investeringen hebben aangetrokken omtrent de samenwerking tussen de bedrijven, en later (in 2006) kwam de samenwerking tussen de bedrijven en de universiteiten, zoals ik met Université Libre wilde samenwerken.  Ze bleven me maar volgen.

Omdat ze daar miljarden ingestoken hebben, ging ik ervan uit dat ze allen tezamen de dief gingen verdedigen uit intolerantie tegen mij, dat zij partij gingen trekken voor een zionist, omdat ze dachten dat ze daar een belang bij hadden, vooral als ze het woord “Marokko” gehoord hebben.

Ik heb de nodige informatie verzameld (annex_06A tot 06E) en ik heb daar verder geen tijd ingestoken, maar ik bleef wel aandachtig observeren wat er allemaal om me heen gebeurde, ook al kon ik niet onmiddellijk de verbanden leggen tussen de evenementen en de mensen die me benaderden en opzettelijk benadeelden.

Ik heb contact opgenomen met Bruno Malter van Vers L'Avenir, en met Monica De Wachter van RTBf om meer te weten (annex_07).  Zij hebben uitgelegd dat ze de informatie gekregen hebben tijdens een persconferentie.   “Ach zo, een persconferentie”, herhaalde ik.  

Ik heb niks gedeponeerd bij SABAM over de samenaankoop oplossing, aangezien er paar noties in het krantenartikel staan die uit het CENEBP document komen.   Ik deponeerde wel een analyse met de problemen waarmee ze geconfronteerd gingen worden (annex_04).   Ik deponeerde ook de teksten met plannen over de multiculturele diversiteit, omdat ze dat toch nooit gaan willen uitvoeren of sponsoren.  Alles is weg.  

Wat willen ze ?  Dat ik vriend ga worden met zo'n mensen ?

Alle vreemdelingen weten dat SABAM zo functioneert.  Vrienden hebben mij daarover gewaarschuwd.  Mijn standpunt was : het is nog altijd beter naar SABAM te gaan dan helemaal geen sporen van een depot, tot we een oplossing ergens anders vinden, want dit land is vreselijk.    In 2009 heb ik in Marokko proberen te deponeren.  Mijn brieven werden doorgegeven aan Walloniê, en het is zo dat ik heb ontdekt dat er een Zionistische samenzwering bestond met Wallonië.  

In mijn geval gebeurt dit al 12 jaren (want ik begon te deponeren bij SABAM op 20 maart 2002).   Ik vermoed dat er een deal bestaan tussen AWEX en SABAM om al wat de vreemdelingen denken te doen voor hun land of voor zichzelf door te geven, opdat AWEX daarmee de budgetten van de landen van oorsprong kan leegpompen, samen met André Azoulay, met evenveel haat zoals ze die hebben voor mij.

Bijvoorbeeld :

Het document “Growing Together - A Plan for Digital Unity” heb ik op 10 oktober 2001 geproduceerd en naar mezelf gestuurd (annex_08A).  Ik heb het op 20 maart 2002 gedeponeerd (annex_08B). Het werd zonder twijfel gebruikt om Marokko ermee om te praten en om dit land meteen te binden aan gigantische investeringen (hoogstwaarschijnlijk leningen van het Internationaal Monetair Fond / Wereldbank) om de UMTS technologie (4G mobile communicatie) aan te schaffen.   Het heeft alleen de mobile communicatie in Marokko duur gemaakt voor de bevolking die geen nood heeft aan UMTS, aangezien 50 % ongeletterd is.  De markt die de leningen voor dat soort netwerk kan helpen afbetalen, is er nog altijd niet.  Alleen de maffia had het nodig voor de criminaliteit zoals de prostitutie en de drugs beter te beheren.   Marokko zou een onderzoekscommissie moeten oprichten om heel het UMTS geval te bestuderen onder het perspectief van corruptie, en de verantwoordelijke vervolgen.  

De maffia wist over mijn plannen sinds 1999, omdat ik Digital Unity besproken had met Rodney Standring, van de Externe Relaties bij Europese Unie, en de stage begeleider van de huidige koning van Marokko, toen hij stages deed bij de Europese Unie  (annex_09A en 09B), we veel over UMTS en GPRS gesproken, maar de bedoeling van mijn project was niet op zo een grote schaal.  De heeft   maffia blaast projecten op om grote sommen aan te trekken, maar om een idee te verkopen en om het nut ervan te rechtvaardigen, hebben ze toepassingen nodig.  Die halen ze bij de vreemdelingen zoals ikzelf (zie pagina ).  Ik werd bespioneerd zowel thuis (via de telefoon denk ik) als op het werk door mijn baas Fons Nuyts (KPN-Orange (Base)), die nadat hij me ontslagen had een boot gekregen heeft.  Zo had de maffia een voorsprong in de projecten.  

Ik heb onmiddellijk na mijn ontslag klacht neergelegd bij de rechtbank via het advocatenkantoor Moureau – Jourdan – Hubain.  Mijn advocate is Meester Mireille Jourdan.  Zij heeft het dossier.  Ik heb ook het Ministerie van Arbeid aangeschreven voor een onderzoek te doen over racistische pesterij bij Base.  Toen was Mevrouw Laurette Onckelinx de Minister van Arbeid en Gelijkheid van Kansen.   Zij vonden niks, zoals gewoonlijk... omdat ze nooit iets willen onderzoeken wanneer de mensen een klacht een in dienen.   Ze hebben eerst meegedaan met de maffia omdat ik “toch maar een vreemdeling was”, tot ze zelf geconfronteerd worden met de agressie van diezelfde maffia.   Ik stuur een apart dossier hierover later, want diezelfde maffia heeft Base als bedrijf zwak gemaakt, misschien omdat de eigenaar een Zuid-Afrikaanse investeerder was.

De ontmoeting met Dominique Rambaud bij Beauté et Bien-être

Sinds 2003 zijn Joseph Gheysens, Béatrice De Wilde en later Daniel Renson zijn de enige Belgische mensen waarmee ik de kans had gewaagd om een normale vriendschapsrelatie aan te gaan, anders wordt ik gezien als de racist.   Op één vrouw na die niet geïnteresseerd is in mijn zaken en die ik niet ga vernoemen, had ik geen Belgische mensen rond mij, want meestal lukken de vriendschappen niet.  

Daarom was het heel gemakkelijk voor mij om te achterhalen wie de informatie over alles wat ik deed overbracht naar Wallonië.  Had ik veel Belgen rond mij toegelaten, dan kon ik blijven zoeken naar wie wat uitspookt in mijn leven.   Wat ik niet kan achterhalen is waarom de Belgen zo zijn en hoe de informatie altijd bij diezelfde maffia terecht komt.  

Buiten Steven Deighton had ik met twee personen over de samenaankoop gesproken.   Dat was eerst Dominique Rambaud-Segovia, een lid van Europees Parlement, en daarna Joseph Gheysens, de directeur van Beauté et Bien-être, het schoonheidssalon waar ik  Dominique Rambaud ontmoet had.  Daarna is Joseph me heel snel gaan verraden ergens.  Hij is ergens of bij iemand geweest waar ze al iets over me wisten.

Kan u achterhalen waar hij de eerste keer

naartoe is gegaan met de samenaankoop ?

Er moet ergens een geheime maffia bestaan in België waar alle mogelijke informatie terecht komt

over alle vreemdelingen, met als doelwit alles tegen te houden voor die mensen, inclusief hun terugkeer.  Alle wegen leiden naar die maffia.  Het systeem maakt dit land onbewoonbaar ook voor hun eigen volk.  De groep van spionnen en verraders is zo uitgebreid dat elke ontmoeting die ik maak naar die maffia leidt, op één of andere wijze,

Op een dag heb ik besloten van naar een buurt te gaan, waar ze me niet kennen, om daar een schoonheidssalon te kiezen.  Ik kom terecht bij dezelfde gewelddadige maffia.   Dat was het geval bij Beauté et Bien-être (annex_10 en lees meer over het salon vanaf pagina ).  Dat is de naam van het schoonheidssalon waar ik naartoe ging tussen 2003 en begin 2005.  

Er is geen andere verklaring mogelijk dan het feit dat de maffia

deel uitmaakt van het Belgische systeem.

Waar zitten ze ?

De naam Beauté et Bien-être klonk niet origineel.  Dat is niet poëtisch, daar zit geen idealisme in. Dat is het eerste wat me opviel toen ik daar voorbij liep, maar ik was aangetrokken door een publiciteit over epilatie met karamel, die ze aan de ingang van het salon uitdeelden.   Zo epileren de vrouwen zich in heel Noord-Afrika sinds eeuwen en het is efficiënter dan epileren met was of scheren waarbij de  nieuwe groei dikker, harder en vermeerderd wordt, net zoals bij een man.   Met karamel verdwijnt de nieuwe groei geleidelijk, de huid wordt zachter, en bij de behandeling wordt de huid niet meegetrokken zoals dit wel kan gebeuren met was.  De prijzen waren ook heel zacht, tussen 7 en 15 Euro.  Het aanbod van de epilatie met karamel is bijna onbestaand, hier in België.    Dus ik ging naar binnen om Beauté et Bien-être te ontdekken      

Daar heb ik mevrouw Beatrice De Wilde, de schoonheidsspecialiste, ontmoet.  Ik was verheugd om eens een donkere vrouw te zien met haar eigen zaak in een drukke commerciële buurt.   Haar vader was Belgisch en haar moeder een Congolese.  Ze groeide op in Congo en rond haar 25ste moest ze vluchten voor de eliminatie van kinderen uit Congolese-Belgische ouders, omdat die als verraders beschouwd werden.   In de jaren 70, kwam ze naar België via een lucht brug.   U zal meer over Mevrouw De Wilde vinden vanaf pagina .

De verwantschap tussen ons werd ontwikkeld rond de epilatie met karamel (zie pagina ).  Ik kan karamel maken, maar Béatrice heeft me geholpen met het overwinnen van het onaangename gevoel bij het strippen van de haren.

Mettertijd groeide de samenwerking verder en in ruil voor de hulp die Béatrice me bood, hielp ik haar aan een computer voor het salon voor bijna niets, en ik toonde hoe ze daarmee publiciteit kon printen voor haar winkel.  De publiciteit bestond uit een briefkaart en een post-it met een vlag van Europa en met  "Zeg lieve collega, probeer deze kapsalon. Ze zijn echt goed. Tot later. Béatrice" (annex_11).   Ik heb zelf ooit een publiciteit voor iets anders op deze manier gekregen, en het werkt.   Ze is dat in de brievenbussen gaan gooien in de buurten van Schuman, waar de Europese Commissie en het Europees Parlement is, om die bepaalde klanten aan te trekken.   Het is gelukt.

Het is op deze wijze dat Mevrouw Dominique Rambaud naar het salon kwam op een namiddag in april  2004.   Ze had het kaartje doorgekregen van een collega in het Europees Parlement, en daarom geloofde ze het.  Ze had geen afspraak genomen en ze vroeg of ze haar nagels kon laten verzorgen.  Dat kon pas een uur later, zei de kapster die de afspraken opnam terwijl Béatrice in haar cabine met een andere klant bezig was.   De kapster nam haar naam en telefoon op in een boek en ze stelde aan Mevrouw Rambaud een uurtje in de buurt naar de winkels te kijken of ergens iets drinken.    

Ik was daar ook en ik was aan het wachten op mijn beurt dat een half uur later begon.  Ik had het voorgevoel dat Mevrouw Rambaud niet ging terugkomen, omdat er genoeg andere salons zijn in de buurt waar ze de nagels kan doen.   Om de nieuwe klant niet te verliezen, stelde ik voor van mijn beurt te geven aan de nieuwe klant.   In dat geval bleef Mevrouw Rambaud liever in het salon wachten en zo zijn we beginnen praten.  

Mevrouw Rambaud vond het ongelooflijk dat ik haar voorliet, maar dat was omdat mijn seances met Béatrice altijd wat langer uitliepen, omdat we graag met elkaar babbelden voor zolang er geen andere klant volgt.   “Ik kom weinig mensen tegen met zulke gulheid... u bent zeker niet van België, denk ik”, zei Mevrouw Rambaud .   “Ik ben van Marokko” zei ik.   “Dat ik mijn lievelingsland”, zei ze, “Ik ben zelf een Marokkaanse en een Franse, en mijn grootmoeder woont in Fez.  Ik ga daar meerdere keren per jaar”.    

Zo was er eerst een gesprek over Marokko. Ze zei dat ze een Assistente was van een Europarlementariër (Filip Adwent), in Brussel en in Straatsburg, maar ze vond Brussel aangenamer  vooral om te winkelen.   Ik toonde haar een straatje waar ze een winkel kon vinden van Vietnamese vrouw en een Poolse jongen die prachtige groenten, fruit en verse aromaten verkochten.  “Daar moet je eens binnengaan”, zei ik, omdat ik vermoedde dat het haar zal doen denken aan de keuken van haar grootmoeder.  

Ze zei dat ze op een dossiers werkte die een band hadden met Marokko.  In haar functie pleitte ze voor de vrijlating van de gevangenen van Tindouf.  Ze was in het algemeen gunstig voor een economische integratie van Marokko in Europa, en ze had ook begrepen dat er een politiek tegen de Marokkanen bezig was, ook in het Europees Parlement.   Zo heb ik kunnen aanvoelen dat ze me zou steunen als ik iets degelijks voor te stellen heb dat de economische integratie van Marokko in Europa zeker zal bevorderen.

Het was een nu-of nooit-situatie.  Ik heb mijn kans onmiddellijk gegrepen om de samenaankoop te bespreken met Mevrouw Rambaud, omdat ik die kans misschien nooit meer zou krijgen, aangezien ze veel reist.   Ik had al mijn ideeën al op een rijtje in mijn hoofd omdat ik in die periode de Ambassadeur van Marokko in Brussel, Dhr Mustapha Salaheddine, wilde aanspreken.

“Wat is samenaankoop ? ”, vroeg mevrouw Rambaud.  “Dat is een samenwerkingsprogramma om de kosten te delen en om goederen en diensten beschikbaar te maken voor de bedrijven die niet dezelfde koopkracht hebben als de grote industrieën, om de dingen te doen die ze willen”.   “Dat is interessant,” zei ze.   Ik ging verder en ik zei, “er is een nood aan kleine en middelmatige bedrijven (KMO), omdat de grote industrieën wegtrekken naar goedkopere landen met hoge kwaliteit van werkers, en als de KMO's functioneren op de klassieke manier, waarin ze met kleine hoeveelheden werken en ieder apart alles doen, dan overleven ze niet, en hun eindproduct wordt daarmee veel te duur om te concurreren.  Om beter te concurreren zouden ze op een andere manier moeten denken en hun bedrijf anders organiseren”.

“Wat doen de bedrijven wanneer het crisis is ?” vroeg ik haar.   Zeer geamuseerd zei “ze herstructureren”.   Ze ontslagen de werkers, met andere woorden.   “Door de mensen te ontslagen wordt de koopkracht kleiner, en vraag naar de producten en de diensten ook, als men zo verder gaat, dan valt alles stil.   Toch is dat de oplossing van de meeste werkgevers.   Ze danken daarmee ook al het kapitaal af dat ze in die mensen gestoken hebben, en al de kennis die de werkers verworven hebben gooien ze weg.   Het bedrijf is ook weg.   We zitten niet in “de kennismaatschappij”.   Waarom werft men niet aan ?  Dat is omdat er fouten zijn in het financieel systeem dat maakt dat de werkgevers op deze manier reageren wanneer de economie trager draait.   Maar dat is ook omdat er een kuddegeest is zowel bij de werkgevers als bij de werkers, in dit land.  Hoe komt dat ?   Dat is omdat ze allemaal uit dezelfde cultuur komen, waarin de dingen zo worden gedaan en niet anders.  

Een crisis situatie indijken doe je met de kennis en de creativiteit van de werkers.  Wanneer er minder bestellingen binnen komen, dan ga ik aan Jan, Zacharias, Petra, Karel, Samira, en Sébastien niet ontslagen, maar ik ga hen begeleiden om het product aan te passen aan de markt of aan de koopkracht, in de plaats van mijn personeelsbestand aan te passen aan de vraag.   Een product aanpassen vergt kennis en creativiteit en dat hebben de werkers.   In het huidig model worden de werkers weggestuurd.  De dag wanneer alles weer beter gaat, zal het bedrijf opnieuw tijd en geld moeten investeren om de mensen te vinden, om de mensen op te leiden, en om ze productief te maken.   Als u dat natelt is het beter van de mensen gewoon te laten werken en in andere zaken besparingen doen.  Dat was het vertrekpunt van ideeën zoals de samenaankoop.”

Opdat ogenblik kwam Béatrice De Wilde uit de cabine met de klant die helemaal vernieuwd naar huis mocht.  Ze groette ons, ze keek in haar agenda en ze vroeg aan de Mevrouw Rambaud of ze in de cabine haar handjes wil doen of daar waar ze al zal.  Ze zei “ik wil verder naar heel interessante dingen luisteren, laten we hier de handen doen.”  

Ik praatte verder en Béatrice heeft vanaf dit punt meegeluisterd.  “Wat voor dingen kan men samen aankopen”, vroeg Mevrouw Rambaud.  Ik heb me verstaanbaar gemaakt met een goed dat iedereen begrijpt.  Ik antwoordde “Elektriciteit is zo'n artikel, telecom, en zo van die artikelen”, zei ik beknopt.  De toepassing van de samenaankoop op de elektriciteitssector nam ik zelf niet serieus.  Het was een voorbeeld om het idee te helpen visualiseren in de geest van een leek voor dat idee.    , maar dat was niet het project.  

Alleen de maffia van Wallonië heeft daar een project van gemaakt en het in de krant gezet zonder te onderzoeken.   Zij hebben hun kans gegrepen en ze hebben daarmee hun verloren, omdat ze de kansen van de mensen die ze zelf creëren weg halen.  Dat is een wet.

Zelfs de besten onder de Belgen zouden niet verwachten dat er ooit een conflict zou ontstaan over wat er in die conversatie met Mevrouw Rambaud verteld werd.   Het conflict is met een hele grote groep mensen die ik nooit heb tegengekomen, waar ik geen relaties mee heb, en die in regio's en in landen wonen waar ik nooit ben geweest.  

Mevrouw Rambaud-Segovia gaf me een visitekaartje dat ik niet meer kan vinden, alsook de brief die ik in 2004 naar haar gestuurd heb, maar ik heb wel de brief van 24 maart 2005 teruggevonden (annex_26).  We hebben die namiddag niet gesproken over geld of steun.  Ik heb haar beloofd een brief te schrijven waar in ik de uitleg in het kort herhaal.      

Mevrouw Rambaud-Segovia gaf me een visitekaartje dat ik niet meer kan vinden    We hebben die namiddag niet gesproken over geld of steun.  Ik heb haar beloofd een brief te schrijven waar in ik de uitleg in het kort herhaal.      

De ontmoeting met Joseph Gheysens

Nadat mevrouw Rambaud vertrokken was, was het mijn beurt.  Toen zei Beatrice De Wilde dat het idee van de samenaankoop van elektriciteit “haar man” interesseerde.   Ze had gevraagd of ze daarover mocht praten met haar metgezel.   Ze was op zijn minst niet zoals mijnheer Renson die me nooit geraadpleegd heeft over al de dingen die hij achter de rug is gaan bespreken en de samenzwering die hij met de anderen organiseerden.   “Business Coach”, noemt hij zich.  Welnu, hij doodt de onderneming.  

Ik had zin om aan Béatrice te zeggen “we zitten niet in Belgisch-Congo waar ze de economie draaiende houden met verklikkers”,  maar om haar niet te kwetsen zei ik gewoon “ja”.  In mijn hoofd voegde ik daaraan toe “... maar u krijgt maar één enkele kans”.   Ik weet dat Béatrice oprecht is, maar ze leeft met een metgezel de ze nog niet ontdekt had.  Zij dacht dat hij me meer ging respecteren, maar ik heb opgemerkt dat hij haar op een heel subtiele wijze niet respecteerde, laat staan mij.  Zij is voor hem een choco, voor de lol (zie pagina ).

Ik kon niet neen zeggen aan Béatrice, maar ik voelde “haar man” niet goed aan.  Ik vond hem niet echt sympathiek, vooral niet met de vreemdelingen.  Het was me een raadsel dat hij Béatrice wel mag, maar niet de andere Congolezen.   Nu weet ik waarom (zie pagina  en ).  Eerst dacht ik dat hij haar echtgenoot was, omdat ze hem “mon mari” noemde, en later heb ik vernomen dat hij niet met haar wilde trouwen ( zie pagina ).  Toen vond ik hem nog minder sympathiek.  

Ik heb dus “ja”gezegd en op dat ogenblik begon ik me te organiseren om op het gepaste moment af te haken met Beauté et Bien-être, want ik wist dat Joseph complicaties ging brengen.   Ook al bedoelde hij het misschien goed,  hij kent zijn eigen Satanisten niet goed.   Hij zal ongetwijfeld verder praten met individuen die daar anders over denken dan hem, vooral als ze horen dat het van een Marokkaanse komt.   Als het over een Marokkaanse gaat, dan gaan ze de persoon afbreken, en ik heb onlangs eindelijk gevonden waarom dat zo is.   Het draait allemaal om geld, en ik heb het niet over de Euro, maar over de Dirham.

Het ging zeer snel.  Joseph kwam diezelfde avond al naar het salon gesneld, alsof hij voorbereid was op deze opportuniteit.   Hij geloofde in mijn ideeën omdat het salon tussen dat jaar voor de eerste keer beter begon te draaien dan ooit met het advies dat ik aan Béatrice gaf, voor niks.   Ik ben blij wanneer een idee werkt.   Hij had dat niet verwacht, en in de zomer van 2004 had hij gezegd dat ze voor de eerste keer omzet maakten.  

Ze konden dat jaar 3 weken op vakantie gaan (naar de Dominicaanse eilanden als ik me niet vergis), en het kan zijn dat er ander geld in de omzet zit, die ze gemaakt hadden, vandaar dat hij blij was.   Voordien had hij nooit conversaties met mij, en ik kwam hem nauwelijks tegen in het salon.   Hij dacht dat ik mij amuseerde met “zijn vrouw”, hij gaf haar het nodige geld, hij heeft wel opgemerkt dat “zijn vrouw” heel graag ging werken sinds ik daar klant werd. Verder trok hij zich verder niks van ons aan.   Nu trok hij zich wel van mij aan, en ik kon raden waarom :

Voor een keer geloofde ik niet in de samenaankoop van de elektriciteit, maar Joseph geloofde dat blijkbaar wel, want hij is “ingenieur” en “consultant” bij Electrabel, en ik niet. Ik ging ervan uit dat hij zich daarmee ging positioneren hoogstwaarschijnlijk om het geld te krijgen.   Anders zou  hij niet dansen van ongeduld.

Hij is gediplomeerd door België en ik niet hoewel ik ook naar de universiteit ben geweest, om daar tegen gehouden te worden door Satanisten, die deze politiek op deze manier berekend hebben.   Ik wist dat Joseph gebruik ging maken van zijn administratieve voorsprong (zijn diploma).   “Hij is de expert”, en “zij heeft geen diploma, zij kan zoiets niet”, is wat u gaat horen wanneer u het onderzoek doet, maar met zijn diploma fopt hij mij niet.   Hij gaat daarmee zichzelf en zijn Satanistische intelligentsia mee foppen.   Hij gaat hardnekkig de klemtoon leggen op “de elektriciteit”, en hij zal daardoor de kern van de hele zaak missen.   De kern is “de samenaankoop met een zin” en niet “de samenaankoop zonder zin”.  

Hij ging die verkeerde klemtoon doorgeven aan al diegenen bij wie hij het idee is gaan verklikken.   Ik was een conversatie aan het voorbereiden om hem nog dieper in zijn waan te duwen tot hij er nooit meer uit kan, indien hij alles ergens ging verraden.   Wat denkt hij wel ?    Dat ik ook in Belgisch-Congo ben opgegroeid ?  

Ik heb het stukje herhaald dat Béatrice ook gehoord had toen ik met mevrouw Rambaud gesproken had, dat was over de toepassing van de samenaankoop op de elektriciteit.  Ik zei dat met de liberalisering van de elektriciteitssector je aan het goedkoopste tarief kan geraken door concurrentie tussen de operatoren te veroorzaken met een kritische massa van gebruikers.   Vanaf die avond ging ik minder naar Beauté et Bien-être, maar wanneer ik te lang weg bleef, belde Béatrice om te vragen of alles goed gaat.  Ik antwoordde normaal en pas één jaar later, gaf ik de fixe telefoon op en ben ik van GSM nummer veranderd.  

Joseph stelde natuurlijk andere vragen niet diezelfde avond maar op verschillende momenten, zonder duidelijk te maken waarom hij zoveel vragen had.   Ik vermoedde dat hij dat met anderen  was gaan bespreken, en dat hij als een postbode fungeerde.   Ik hield hem content, opdat hij niet zou achterhalen waarom ik op een gegeven moment gewoon afhaak.   Ik zei “dat kan toch interessant zijn vooral voor de coiffeurs die toch grote gebruikers zijn van elektriciteit, vindt u dat niet ?”   Daar had hij niet aan gedacht.   Waaraan denkt hij dan de hele dag, of is hij geen ingenieur bij electrabel ?  

Eerst wist hij niet hoe je de groep mensen naar de elektriciteitsleverancier kon brengen.   Ik zei “via een aanbesteding of een soort veiling (un appel d'offre)”.  Hij trok zijn wenkbrauwen op alsof hij verrast was van hoe simpel de oplossing lijkt.  

Dan liep hij een tijdje in rondjes over de 'achat groupé', en hij wist niet hoe je het verbruik van de elektriciteit kon groeperen.   Ik weet zelf niet veel over de elektriciteit, maar ik ken wel her karikatuur van een Satanist.   Hij zei eens “Je ne vois pas comment on peut grouper la consommation de l'électricité”.   Daar had hij gelijk, want de consumptie is onregelmatig bij iedereen.  

De enige manier om te achterhalen met wie hij over deze dingen ging spreken, is hem er diep genoeg in te krijgen.  Ik zei “het elektriciteitsnetwerk  is geen intelligent netwerk zoals een  telecommunicatie netwerk... dat is het probleem”.   Ineens klaarde zijn gezicht op.

Bijgevolg hebben ze de aanpak voor de samenaankoop veranderd.   Aan de hand van mijn CV, die hij via een vriend heeft kunnen bekomen (annex_12A en 12B), is hij te weten gekomen dat ik in de telecom gewerkt heb waaronder de IN Platform (Intelligent Network), en met het geheel van de elementen in de CV en uit de conversaties is hij de uitvinder geworden van intelligent platform voor de pre-pay elektriciteit, net zoals er een intelligent  platform bestaat voor pre-pay mobiele telefonie, om daarna de samenaankoop daarmee te realiseren.  

Ze hebben in de plaats van de samenaankoop de informatisering van het elektriciteitsnetwerk trachten in te voeren, net zoals ik de opmerking aan Joseph heb gemaakt.  Hij heeft dat zeker doorgespeeld want ze hebben die mogelijkheid uitgevoerd bij Eandis.   Echter, 10 jaar geleden heeft hij de economische impact niet bestudeerd, met de volgende catastrofale gevolgen :  

  1. Door een intelligente netwerk voor prepay toe te passen op de elektriciteit, is het mogelijk geworden van budget-meters op te laden met een laadkaart net zoals u een SIM kaart van een GSM kan herladen.  De eerste die ermee afkwam was Eandis die me gedurende jaren gepest heeft met de intentie om mijn elektriciteit af te snijden, niet omdat ik niet betaal (ik heb zelf een budget-meter), maar omdat ze ervan gingen dat ik zogezegd daar niet meer woonde.  Mijn huisbaas had brieven gekregen van Eandis met dat soort dreigement.  Ik heb haar gevraagd van niet te reageren, omdat die brief naar mij moet komen.   Ik vermoed dat Joseph Gheysens de pesterij organiseerde via Eandis.  

In 2010, heeft Eandis getracht me aan de praat te krijgen door iemand te sturen voor een energiescan.  Ik heb eerst gezegd dat in niet geïnteresseerd was, maar zij zeiden dat het belangrijk kan zijn om de energieconsumptie te beperken.  Die persoon die kwam binnen.  Hij introduceerde zich en hij begon met metingen in alle kamers, en met uitleg hoe energie ontsnapt, en hoe te besparen.   Ik kreeg gratis lampen en een douchekop waarmee het verbruik van water kon verminderen.  Toen de persoon gedaan had, was het “merci en bye-bye”.   Wat dachten ze.  Dat ik over mijn zaken of over samenaankoop ga beginnen praten met een wildvreemde ?  Is dat daarom dat ze zo agressief zijn ?  Enkele dagan later had ik een rapport over de energiescan gekregen waar geen naam en geen datum opstond.

Dit jaar ik kreeg ik weer een uitnodiging voor een energiescan (annex_13), en toen begon ik te denken of Eandis iets te maken zou hebben met de inbraak bji me thuis op 18 februari 2010, waarvan de referentie PV BR 17 L7 001329-2010 daterende van 19 februari 2010 is.

U zou kunnen nagaan of er een contract bestaat tussen Joseph Gheysens en Eandis.  Het kan zijn dat hij zichzelf in een schone job gewerkt heeft bij Eandis, misschien als consultant, met de praat die hij in het schoonheidssalon heeft opgepikt, niet met een uitgewerkt business plan, want daarvoor had hij inbrekers nodig, die op 18 februari 2010 een bezoek gedaan hebben bij mijn huis.

Joseph Gheysens zit misschien hieracther.  

Hij is blijkbaar een mens die niet wil nadenken,

en die met haat en agressie iets wil bereiken.

het idee was misschien gratis, maar de technologie is niet gratis.  Het is misschien een schone job dat hij bij Eandis heeft of had, maar Eandis zal niet kunnen overleven met prepay.   Het aanleggen van een intelligent netwerk zal meer kosten opleveren dan het zal baten.  

Dat was al zo in de mobiele telefonie, in het begin, toen het aanbod van diensten beperkt was tot telefoon en SMS.   Later konden ze de kosten van een intelligent netwerk inhalen door meer diensten aan te bieden (WAP, MMS, e-mail, fax, conferentie, chat met Facebook enz).  Maar wat voor andere diensten kan men aanbieden met elektriciteit, behalve het aansteken en afzetten van de hoofdschakelaar ?    Daarom zie ik niet hoe ze de kosten van zulke netwerk kunnen afschrijven op termijn.

U zou het volgende kunnen zeggen aan Joseph Gheysens :

“Uw intelligent netwerk is niet conform, want u hebt een enkelvoudig netwerk aangelegd.  Als dat defect is hebben alle burgers met een budget meter geen stroom.  Het netwerk moet dubbel zijn, want in geval er één stilvalt, of in geval de teller blijft hangen waardoor een herlading van 50 Euro zich blijft herhalen tot 5000 Euro, waardoor de klanten levenslang van de stroom kunnen genieten, dan kan u dat stoppen door de stekker van één netwerk eruit te trekken en de stekker van het ander netwerk erin te steken.   Daarom is het van groot belang dat u nog een tweede netwerkt aanlegt dat in parallel functioneert.  Of hebt u daar niet aan gedacht ?”

Zo geeft u hem en Wallonië een reden om nogmaals budgetten aan te trekken, via dezelfde bende.  Zo kan u hem op heterdaad betrappen.  Zo weten wij dat hij het is.

Wat zal Eandis moeten doen om de hoge kosten van een intelligent netwerk naar beneden te doen ?  Eandis zal veel mensen moeten ontslagen om de kosten van de prepay in te halen.   Herstructureren, ontslagen, uitstel vragen aan de banken en aan de investeerders, afdelingen verkopen, afdelingen outsources...  Dat is het beeld van een crisis die nog op komst is, zonder te spreken over de bestaande crisis in de sector van de zonnepanelen en de windmolens, waarin veel mensen geld kwijt zijn, ook door dwazen de kansen te geven die ze bij de anderen gaan stelen.

Is een crisis een vooruitgang of een achteruitgang ?

Dat soort crisis herhaalt zich cyclisch en nu zal u begrijpen waar het vandaan komt (zie pagina ).   Dat komt van fraude, witwasserij, egoïsme en achterlijkheid, vandaar de brute achteruitgang.   Dat komt van de Satans, van de leugenaars die zich in de bedrijven binnenwerken zonder bestudeerde business plannen en zonder de aangepaste kennis, want

Prepay doen met elektriciteit is

de aankondiging van een failliet van Eandis

waarbij de aandeelhouders hun geld verliezen

... en dan willen ze deze catastrofe ook exporteren

naar de rest van Europa (zie verder) ?

   

Als er meer en meer mensen voor de budgetmeter kiezen is het gedaan met Eandis, want  Eandis neemt de sociale markt weg voor de andere operatoren.  De gemeenten of de Staat zullen het verschil tussen het sociaal tarief en het tarief van de markt niet blijven betalen.  Om de kosten te dekken zal Eandis het factuur duurder moeten maken voor de postpay klanten, omdat het superintelligent prepay netwerk van Joseph niks oplevert en tegelijk moet het uitgebreid worden.   Wanneer de postpay klant zijn factuur niet meer kan betalen, omdat ie een gedeelte mee betaalt voor de prepay klanten, dan krijgt hij of zij ook beslissen van een budgetmeter, dan wordt het factuur nog duurder voor de overige postpay klanten, en zo zaagt Eandis de tak waarop ze zitten, met de intelligente netwerken en prepay tegen sociaal tarief, waarin alleen publiek geld verdwijnt, zoals in een bodemloze put.

...En daarna ?  

Daarna gaan ze samenaankoop van de elektriciteit doen

voor nog lagere prijzen dan het sociaal tarief met prepay.

Dat was waarschijnlijk de reden waarom Joseph Gheysen zich gespoeid heeft met al de slechte ideeën die hij van mij gehoord heeft.   Alleen begrijp ik niet waarom hij naar Wallonië is gegaan om de slechte ideeën uit te voeren bij een Vlaamse operator.  

Eandis wilde blijkbaar de eerste zijn met de samenaankoop van de elektriciteit.  Of liever : de maffia van Wallonië wil aan Vlaamse subsidies geraken via beloftes van mooie projecten zoals prepay elektriciteit en intelligente budget meters.   Dat zijn heel veel sociale subsidies die inderdaad zomaar van Vlaanderen naar Wallonië zakken met schijnprojecten, opdat Wallonië met dat geld de samenaankoop van de elektriciteit zou kunnen realiseren.

Misschien geeft het volgende punt meer verklaringen :

  1. Een ander fenomeen is een plan van de Agence Wallonne des Télécoms (AWT) waarin ik iets over “achat groupé” heb terug gevonden[3] .  Men wil het verzamelen van de gegevens van het verbruik van de energieconsumptie informatiseren rechtstreeks vanuit de woningen.   Ze zeggen dat de Europese Commissie (EC)  zou gevraagd hebben aan de lidstaten om intelligente tellers overal te plaatsen, maar ik twijfel aan alles wat Wallonie beweert in hun master plan van de TIC (ICT).   Waarom zou de EC die vraag stellen aan de lidstaten, wanneer al de elektriciteitsleveranciers over die gegevens al beschikken ?   Zou dit een schijnplan van een schijnproject kunnen zijn om staatsgelden van andere landen op te strijken ?

Toch heeft Wallonië al geïnvesteerd in een kost-baten analyse om een intelligent netwerk uit te bouwen (voor prepay veronderstel ik).   Volgens een nieuwsbericht[4], zou de Waalse regering een negatief advies gegeven hebben (gefeliciteerd !).   Dit project zou een negatief balans van 186 miljoen Euro verlies opleveren en de totale kost zou 2,2 miljard Euro bedragen...  Dat illustreert wat ik in punt 1 heb uitgelegd.

...En wij moeten maar geloven dat Europa de plaatsing van die tellers zou gevraagd hebben.  Dat is de bende die via de achterdeur de oren van sommige mensen in de Europese Commissie vol spuiten met een toxisch idee, die als een algemene politiek opgelegd wordt aan alle Europese landen.  Zo is het niet meer duidelijk vanuit welk land de vraag gekomen is.  Op deze wijze leggen de landen geld samen om die specifieke politiek te laten uitvoeren door diegenen die aan alle voorwaarden beantwoorden  en die de expertise daarvoor hebben.  Alleen de bende die de politiek ingefluisterd heeft, kan alles aan.  Wanneer de pot gevuld is met een aantal miljarden, dan stuurt de bende iemand uit de politiek of uit de regering naar de Europese Commissie met een voorstel dat uiteraard uitgewerkt is in de juiste maat en dat aan alle voorwaarden beantwoordt, om via de voordeur  snel de pot leeg te maken.  

Dus als Europa die tellers wil zien in Wallonie, dan moet Europa daarvoor opdraaien.   Europa zou dus gevraagd hebben voor de soort financiële ruïne zoals bij Eandis, bij alle Europese operatoren te gaan herhalen.  

Met al die dingen is de samenaankoop

van de elektriciteit nog niet opgelost, want dat was de reden

waarom de intelligente netwerken nodig waren. 

Zo weet ik dat het niet de conversatie met Dominique Rambaud, maar de conversatie met Joseph Gheysens is die geleid heeft tot sommige veranderingen in de elektriciteitssector, die catastrofale gevolgen gaan hebben.

Dit is het werk van “een consultant” en “een ingenieur in nucleaire wetenschappen ”, een hoog-gediplomeerd met een schone job en een directie-wagen... en hij kan niet op simpele ideeën komen.  Hij kan alleen de slechte ideeën van een Marokkaanse kopiëren.  Hij denkt dat hij mij er diep ingestoken heeft met zijn gepest, maar hij zit nog veel dieper in met al de schulden die hij voor Eandis, voor de gemeenschap en voor de investeerders heeft aangetrokken.  Op 10 jaar tijd zal de schuld meer dan de 2,2 miljard bedragen... voor Vlaanderen.   Is dat een vooruitgang ?

Om dat terug te betalen zal hij moeten gaan werken

tot hij dood valt, niet tot u en ik doodvallen. 

Als hij een idee vindt kan hij de voordelen en de nadelen niet inschatten, en nochtans is hij een ingenieur.   Hij kwam de technische vragen stellen aan een werkloze die babysit deed via de PWA dienstencheques (annex_13), over hoe je een samenaankoop van elektriciteit moet doen, en hij bekeek me alsof ik de achterlijke was.   Hij dacht dat ik niet weet dat hij en zijn bende met mijn situatie gelachen hebben, omdat ik niet vooruit geraakte met al de stokken die zij in de wielen staken, op alle niveaus, maar ik lach nog harder.

Joseph Gheysens is dus de persoon die met het idee is gaan lopen, zonder na te denken en zonder eerlijk te willen samenwerken.  Hij heeft iets gehoord : woorden als “achat groupé”, “appel d'offre”, “concurrence”, “masse critique”, etc.  Maar over het aspect “jobs” dat ik met mevrouw Rambaud besproken heb, vooraleer Béatrice erbij kwam zitten, wist hij niks.  Dat interesseerde hem niet.   Alleen zijn job interesseerde hem.      

De ontmoeting met Walter Van Hattum

Omdat mevrouw Rambaud in het Europees Parlement werkt, heeft Joseph Gheysens het verband gelegd met Europa, en hij keek zijn ogen alleen uit op de fondsen.  Die fondsen zijn niet voor de vreemdelingen zoals ik, maar voor de Europeanen als hijzelf.   Dat was de echte beweegreden van heel de miserie die hij me bezorgd heeft.   De echte beweegreden is niet de samenaankoop van de elektriciteit die 10 jaar later nog altijd geen realiteit is, en die nooit een realiteit gaat worden.  De echte beweegreden was het verduisteren van fondsen van de Europese Unie.

Dat het om een puur financiële interesse gaat, kan ik illustreren met het feit dat hij mijn vrienden begon weg te snoepen.   De vrienden zijn met mij veranderd nadat hij hen ontmoet heeft, waarschijnlijk door corruptie :

Ik weet niet meer onder welke omstandigheden hij gehoord heeft over een visite aan de Europese Instellingen dat ik wilde organiseren voor de Thaise migranten in november 2004, samen met Walter Van Hattum, een bediende bij de Europese Commissie die in DG Research werkte (annex_27).   In de brief naar Dominique Rambaud van 24 maart 2005 (annex_26), op pagina 2, heb ik over Walter Van Hattum gesproken als iemand die voor ILO gewerkt heeft (International Labor Organization).

Joseph had aangedrongen of hij mee mocht.   Hij kent de weg naar Europa toch zelf, maar hij volgde me op een plakkerige wijze, zelfs op een hongerige wijze, om niet over een wraakzuchtige wijze, zonder dat ik hem of Béatrice kwaad had gedaan.    Ik had geen zin om hem mee te nemen, maar dat zou discriminatie zijn vergelijking met de Thaise migranten.   Ik zei “ja natuurlijk”.   Zo heeft hij Walter ontmoet.

Er was één Thai komen opdagen en dat was Ajan Somkid, waarvan ik de volledige gegevens later zal opsturen.  Somkid was een jonge monnik die erg geïnteresseerd was in economie en in de Europese instellingen.   We zijn naar de afspraak gegaan en toen Joseph aankwam, was het duidelijk in zijn houding dat hij Walter wilde domineren.  Hij wilde dat Walter altijd naar hem keek en niet naar Somkid en ik.  Wanneer Walter uitleg gaf, ging Joseph voor onze neus staan.   Somkid en ik, moesten telkens zijn schaduw vermijden.   De belachelijke vijandigheid in Joseph lag er vingerdik op, en voor lange tijd wist ik niet waarom.   Het is omdat Joseph met financiële intenties naar de rondleiding was gekomen, en Somkid en ik hadden die intenties niet.   Als dat de intentie zou zijn van alle mensen die de Europese instellingen bezochten, dan was Europa failliet, en ik heb Walter ontmoet in de Thaise Tempel via zijn vrouw Dao, die daar vrijwillig werk deed en die daar iedere vrijdag avond Frans kwam leren.

Walter is een Nederlander die gehuwd was met een Thaise vrouw waarvan de officiële voornaam Thuwada is (ik heb de achternaam niet), en die met de verkorte roepnaam  “Dao” heet.  Ze komt uit een welgestelde familie (!).  Ze heeft Walter aan de universiteit in Bangkok leren kennen, toen hij daar “een onderzoek” deed.   Ze was een MBA of een doctor, dus een hoog gediplomeerde en ze is in Thailand naar de universiteit geweest.  

Dao en ik waren zeer goed met elkaar bevriend.  Omdat ze heel goed Engels en Nederlands kon, leerde ze heel snel Frans met mij.   We hadden ook de informatica gemeen.   Ze vond mijn idee origineel om de Thaise dames zonder sollicitatie in de grote keukens binnen te werken en om inkomsten voor de Tempel de genereren met publieke demonstraties van wat deze vrouwen kunnen.  Het was op deze manier dat Bernard Claus van Aramark (annex_35A) een bezoek bracht, en daar ontstond een plan voor samenwerking met de Tempel (of  Thai Cultureel Centrum).  Dao had haar vrijwillige hulp had aangeboden toen ik medewerkers zocht voor de Thaise kookkunsten (annex_15A).

Het project werd afgebroken door de maffia van Sodexo die het contract wilde afrukken van Aramark met de formule die ik heb voorbereid voor Aramark, waarmee we bijna een project voor opleidingen hadden getekend om de mooiste tafels schikken en best versierde menu te presenteren bij de NATO (annex_35).   Als dat gelukt was, dan zou ik als zelfstandige coördinator van start zijn gegaan, om nog andere projecten erin te steken.

Ik begreep niet van welke kant een concurrentie en een machtsstrijd was ontstaan op zeer korte tijd, nadat het idee met Aramark had geïnitieerd.   Er was verdeeldheid ontstaan tussen de Thaise vrouwen voor de jobs, en er was een duidelijke verdeeldheid tussen de Thaise vrouwen en de Belgische mannen, die me afsnauwden.  Ik kreeg steun van de meeste Thaise vrouwen, op 2 jaloerse vrouwen na, waarvan ééntje bij de Thaise ambassade werkt en ze was met een Brit getrouwd.   Er waren misschien mensen tussen die in het voordeel van Sodexo werkten.

Er waren momenten dat ik dacht dat de informatie over de stappen met Aramark naar de maffia lekte via hem.   Dao ook vrijwillig werk wilde doen heb ik wel de stappen met Aramark besproken, omdat ze de Tempel op die manier wilde helpen promoten, maar ik vertrouwde Walter niet helemaal.   Walter lijkt een lieve man, en hij wint vertrouwen door zich behulpzaam op te stellen, net zoals Daniel Renson, waardoor men niet snel merkt dat hij eigenlijk al het gras van onder de  voeten.   “Zou hij een Zionist kunnen zijn ?” dacht ik op een keer toen hij een gezicht trok, omdat ik over Marokko sprak, net zoals de Thaise mensen over Thailand spreken.  Zijn glimlach verdween van het ene ogenblik op het andere, waardoor ik helemaal niets meer zei over Marokko met hem.  

Ik heb alles verlaten toen ik in Januari 2006 had vernomen dat Bernard Claus ontslagen was bij Aramark, hoogstwaarschijnlijk door het verlies van het contract met de NATO.   Al een geluk dat het om een ontslag gaat en niet een dodelijke auto-ongeval had zoals met Filip Adwent.

Hoe de informatie naar Sodexo gelekt was bleef een raadsel.   Nu denk ik dat Dao en Walter Van Hattum een dubbele rol gespeeld hebben, de rol van helpers en de rol van spionnen.  Dat begon ik te merken rond november 2005, toen Mevrouw Ria Verrest, de Gestapo van Weekendesk / Bongo moeilijkheden zocht omtrent het contract dat ze met de tempel getekend had voor kookdemonstraties, en waarin ik bemiddeld heb (annex_36).   Daarna vond Ria Verrest de Tempel geen geschikte plaats de voor kook demonstraties en ik moest een ander lokaal vinden.   Ze bracht heel veel stress en intolerantie mee.

Ik vertelde de absurditeiten met Weekendesk aan Dao en Walter (die misschien daarmee lachte Walter hiermee omdat hij me voor de gek hield, terwijl Dao de pesterij als een belediging voor de Tempel ervaren had).  Ze heeft me een aantal keren de opmerking gemaakt dat ik voorzichtig moest zijn met wie ik over mijn ideeën sprak, maar ik sprak met haar alleen omdat zij Nederlands verstaat.   Hoe voorzichtig kon ik zijn als ik alleen met haar sprak en ook met het Hoofd van de Tempel, die ons het vertrouwen gaf, hij tekende af wat ik hem gaf, en verder wilde hij niks weten.  Hij zag wel alles gebeuren.

Welnu, ik was op het idee gekomen om de te organiseren demonstraties bij IXINA Keukens die 2 huizen naast de Tempel gelegen was, om klanten voor hen en voor ons op deze manier aan te trekken, en om nieuwe mogelijkheden voor de Thaise dames (annex_37) aan te trekken.   “Als de oplossing met IXINA niet werkt, dan kon Weekendesk de pot op”, dacht ik.   Met foto's van lekkernijen en met een chef kok, ben ik naar de directie van IXINA gestapt, en ze vonden het een prachtig idee, vooral omdat de lekkernijen in de Tempel voorbereid worden, opdat de winkel niet vuil wordt.   Ze vonden het erg interessant, maar ik kreeg geen antwoord van IXINA, en Dao wist hier iets over.   De burgemeester van Waterloo wist daar ook iets over, en de stokken werden van hogerhand in de wielen gestoken.

Het belangrijkste van allemaal is dat al dit gebeuren een oog-opener was voor de Thaise gemeenschap opdat ze zouden zien waarom de prostitutie de enige oplossing is voor al de Thaise vrouwen.  Nochtans waren we niet in Bangkok.  We waren in Waterloo en in het hartje van Europa, waar ook absoluut niks mogelijk is.  

Toen mijn vrijwilligers contract afgelopen was in januari 2006, heb ik Walter en Dao laten vallen.  Ik voelde iets aan Walter, en ik was compleet vergeten dat één jaar voordien met Joseph Gheyssens contact had gemaakt.   Het kan zijn dat Walter Van Hattum heel lang daarna deel bleef uitmaken van de samenzwering, al dan niet met Joseph Gheysens en de rest van de maffia omtrent de samenaankoop van elektriciteit en al de dingen die geformuleerd zijn in de documenten van SABAM.  

Ik heb me altijd afgevraagd hoe projecten die ik in België bedenk in Nederland geraakten.  Zo heb ik het International Colors project dat ik in 2006 bij SABAM gedeponeerd had, en dat een alternatieve rekruteringsbasis biedt voor de werkgevers, min of meer teruggevonden bij Forum, het instituut voor multiculturele ontwikkeling in Nederland .  Ze hebben me één jaar later uitgenodigd naar een prijsuitreiking waar Dhr Ahmed Aboutaleb[5], een Nederlandse Minister van Marokkaanse oorsprong een toespraak hield over zijn multiculturele talenten programma's, die onder andere door ING en TNT gesponsord werden (annex_39).  Ik vroeg me af hoe ze aan mijn email adres geraakt zijn, omdat ik met niemand samenwerk in Nederland.

Ik denk dat ik de verantwoordelijke gevonden heb:  het zou Walter Van Hattum kunnen zijn.  Ik heb hem ooit verteld hoe moeilijk het leven is in België.   Op een keer stuurde hij een e-mail (die ik niet meer heb) met de project om het Marokkofonds op te starten in Nederland (om vuil geld wit te wassen, denk ik).  Ik zei “neen”, daar wil ik niet zijn.  Walter zei boos “in Nederland is ook racisme of wat ?”  Hij werd zelf rood.  Ik heb er niet op gereageerd.   Ik wil niet naar het Noorden.  Ik wil naar het Zuiden.   Het is omdat Walter boos werd voor niks, dat ik hem in vraag begon stellen.

Al een geluk dat ik niet ben ingegaan om in andermans fonds te gaan zitten, want zonder de zegen van de maffioso in Marokko zou het Marokkofonds in Nederland niet bestaan.   Dit detail maakt dat Walter Van Hattum hoogstwaarschijnlijk deel uitmaakt van de maffia, want hoe zou hij anders iets afweten van een plan om het Marokkofonds op te richten ?  Dat is omdat hij erbij is.

Vóór Walter bij de Europese Commissie begon te werken, heeft hij voor de Wereld Bank gewerkt.  Op deze wijze lijkt hij ook erg rijk, vooral in een land als Thailand.   Het zou kunnen dat hij een geheime relatie is van André Azoulay, de maffioso in Marokko.   Het is voor niemand een geheim dat Azoulay de informele gouverneur is van de Wereld Bank, van de Europese Commissie, en van de Raad van Europa, onder anderen, en dat hij over de carrière van iedereen wil beslissen.   Had ik dat vroeger maar geweten.

Dao had me verteld dat bijna alle Thaise vrouwen die naar de Tempel kwamen en die met een Belg waren getrouwd via het Internet of via het sekstoerisme naar België gekomen, en dat het daarom komt dat ze ongelukkig worden.   Ze achtte zichzelf gelukkig omdat ze in Bangkok de tijd had genomen om haar echtgenoot Walter te ontdekken.   Ze wilde zich onderscheiden van de andere Thaise vrouwen die in een huwelijk stappen met een Europese man die ze nooit eerder hebben gekend en die met hem naar Europa meekomen.   Velen eindigen in keiharde vormen van mensenhandel.    

Hoe Dao het ook draaide of keerde, ik kon niet verhelpen dat ze een slachtoffer is van een verdoken programma tegen de intelligente vrouwen derde wereld zoals zij, vooral als de Wereldbank erin betrokken is (via Walter), maar ze was te jong om het te beseffen.  Walter leek heel goed met haar om te gaan.  Ze is een lange slanke vrouw en ze heeft de typische grote ogen, net een stewardess van Singapore Airlines, maar ze is erg intelligent en een overtuigde Boeddhist.  

Op het ogenblik van onze ontmoeting was ze al twee of drie jaar getrouwd met Walter.   Toen ik aan Dao vroeg waarom ze nog geen kindje had met Walter, aarzelde ze alvorens ze “oh neen, nog niet.  Daar gaan we nog niet aan beginnen” zei.   Huwen was een eerste stap, maar wat kinderen maken betrof, leek ze zichzelf de tijd te gunnen om Walter goed te leren kennen.  Wat was dan de bedoeling van haar huwelijk met Walter ?  

De dag toen de hel losbrak

De hel brak los toen ik het woordje “Marokko” liet vallen.  Ik heb de verandering gezien in zijn fysionomie, hij draaide zich naar Béatrice en hij zij “non, quand-même pas ceux-là”.   Dat heeft hij ter plaatse gezegd zonder de tussenkomst van de maffia.   Hij was niet bewust van zichzelf toen hij dat zei.   Hij werd rood, blauw, en ik dacht de ambulance te bellen, want hij was niet normaal, hij kreeg stuipen van het woord “Marokko”...  Is hij interessanter dan Marokko ?

En dan verwacht hij dat ik voor zijn camp ga kiezen, als hij zo reageert op mijn volk ?   Béatrice schijnt dat voor één of andere reden te kunnen, maar ik zal dat nooit niet kunnen zoals alle normale mensen ook niet tegen hun eigen volk beslissingen kunnen nemen.   Als ik Marokko kan verraden, dan kan ik België ook verraden.  Zo werkt dat.

Wat was het probleem met Marokko ?  Wat weten Joseph en Béatrice van mijn bedoelingen daar ?   Absoluut niks.   Begrijpen ze niet dat als samenaankoop ginder gereguleerd en geïmplementeerd werd 10 jaar geleden, dat België vandaag veel meer zou exporteren naar Marokko, vooral op een moment zoals nu, wanneer de traditionele handelspartners in panne zijn ?   Als nog andere landen met weinig middelen met dat systeem in België aankopen doen, dan zou de werkloosheid hier veel minder zijn, of niet ?   Dat systeem is geschikt voor niet-geïndustrialiseerde landen en België is geen ontwikkelingsland.  

Wat hebben Joseph en Béatrice dan wel begrepen?    “Naima tegenhouden”, dat is al wat ze begrepen hebben.    Vindt u niet dat het een armoedige geesteshouding is ?

Joseph Gheysens moest een gewelddadige reactie gehad hebben op het feit dat mijn club van ingenieurs (BCS) aan Marokko dacht, en zo heb ik kunnen detecteren dat hij misschien een Jood was en dat hij de baas van dat idee wilde zijn.   Ik vroeg mij af waar hijzelf en de mensen van zijn bende de arrogantie vandaan haalden om zich op een agressieve en despotische manier in een onnodige machtsstrijd te storten

  1. over dingen die ze niet weten en
  2. met een gewone klant in zijn schoonheidssalon.  

Hij is daar zo snel mogelijk naar de regering van Wallonië of naar AWEX gesneld, misschien rechtstreeks of misschien via iemand anders... om de eerste te zijn.   Hij heeft dat verspreid omdat ik de versie die hij van mij gehoord heeft, heb ik teruggevonden in de krantenartikels en in de nieuwsberichten (annex_01, 02, 06A tot 06C).   Heel de regering van Wallonië viseerde mij, maar ze viseerden ook Steve Deighton en de andere Britten van de British Computer Society, die hierover kunnen getuigen, en die helemaal anders denken over Marokko dan sommige Belgen.  

En zo was de aangename ontdekking van karamel in een schoonheidssalon veranderd in een nachtmerrie die nu 11 jaar aanhoudt, zonder hierbij de nachtmerries te tellen die daarvoor plaatsvonden, met de valse visa en de advocaten en de rechtbanken, gewoon omdat men een Marokkaanse is in België.   Ik werd beschouwd als iemand die de jobs van de Belgen kwam afpakken met de samenaankoop van de elektriciteit, maar de massale jobs die bij Eandis en consoorten zullen verdwijnen door Joseph Gheysens en zijn bende, dat noemen ze niet “afpakken”.

Dit geval heeft ten minste voor iets gediend.   Het heeft de ogen van Marokko open gedaan, want Marokko dacht dat ze vrienden waren met België.  Nu gaan ze dat nooit meer denken want we hebben gevonden waarom België zo over Marokko denkt.   Zonder het stelen van mijn projecten, zonder de zwendel van staatssubsidies, zonder de opvolging van deze diefstallen door mezelf en door de autoriteiten van vele landen, zouden we nooit ontdekt hebben wat het motief was achter het scherpe racisme.

Nu weet Marokko het ook.   De dag wanneer de Marokkaanse regering een pijnlijke beslissing zal nemen, dan pas zal de bende zeggen dat het beter zou geweest zijn, hadden ze me gewoon laten doen.  

De dood van een Europarlementariër 

Er is mogelijk een andere misdaad gebeurt in de context van de samenaankoop van elektriciteit.  Filip Adwent, een Franse Europarlementariër, is in 2005 tijdens een vakantie in Polen omgekomen.  Dominique Rambaud-Segovia was zijn Assistente, die ik in het kapsalon had ontmoet.  

In annex_14 vindt u een enveloppe die ik terug had gekregen met een stempel van het Europees Parlement erop, die de vermelding dat de geadresseerde  “overleden” is.  Eerst dacht ik dat Mevrouw Rambaud was overleden.   Daarom belde ik haar kantoor in November 2005.   Ik kreeg haar aan de lijn.  Zij heeft me aan de telefoon gezegd dat Dhr Adwent een auto-ongeluk had waarin het hele gezin was omgekomen.  

Dat een auto-ongeluk het werk zou kunnen zijn van een criminele bende, en dat er mensen vermoord zouden worden voor een slecht idee zoals de samenaankoop van de elektriciteit, is niet hetgeen waaraan ik dacht, toen ik van de verdrietige Dominique vernam dat haar baas was omgekomen.  

Het was pas in 2010, na de inbraak in mijn woning dat ik me meer bewust werd van een organisatie achter de diefstallen van de projecten, maar aan een maffia durfde ik nog niet denken.   In 2011 werden mijn vrienden fysiek aangevallen, nadat ze Daniel Renson ontmoet hadden.   Dan begon ik mijn hele verleden onder het perspectief van een samenzwering door een maffia te bekijken.  

Het zou kunnen dat het geen auto-ongeluk was maar een georganiseerde moord waarin Filip Adwent en zijn familie zijn omgekomen in Polen voor de stomme samenaankoop waarover geen enkele beslissing was genomen.  

De eigenaars van het kapsalon (mevrouw Béatrice De Wilde en Joseph Gheysens) zouden misschien aanwijzingen kunnen geven over een mogelijke samenzwering voor die slachting te organiseren, om een mogelijke financiële steun en om een getuige te elimineren.   Of het een ongeluk of was het een geplande moord ?    U zou de ondervraging van deze twee personen in deze richting kunnen sturen.   Als het dan een moord was, was dat de oplossing voor de samenaankoop van de elektriciteit ?  

Ik wil een antwoord op al mijn vragen,

en ik ben niet alleen die vragen heeft.

Waarom zoeken ze mij ?

Ik heb sinds het begin van 2005 niet veel contact gehad met Béatrice De Wilde en Joseph Gheysens.    Béatrice belde sporadisch.   Ze hebben me niet meer gesproken over de samenaankoop van elektriciteit, omdat ze dachten dat ze alle antwoorden hadden, en ik had gemerkt dat ze veranderd waren.    

Ze namen me een paar keer mee uit eten in het gewoonlijke restaurant waar ze naar eigen zeggen iedere zaterdag zitten.  Het is een restaurant van een Portugees in de Kleine Beenhouwersstraat, aan de Grote Markt in Brussel.   Ik vond dat ze een berekende manier van omgang hadden ontwikkeld.   Ik voelde me niet meer vrij en vandaag kan ik die ongezonde interesse plaatsten in een kader van mensenhandel.    Ik was een mooie vangst, en misschien voor iemand die zij kenden.

Ze moesten veel te veel weten over al wat ik deed, waar ik was en wie ik gezien heb, waar ik naartoe ga, of ik al werk had, hoeveel ik verdiende, en of ik nog contact had met Marokko.   Ik wist niet waarom ze zoveel vragen hadden, en ik antwoordde met ja of neen, en ik meed verder contact.   Ze viseerden vooral het inkomen.

Ze wisten dat ik stappen aan het ondernemen was om vrijwillig werk te doen in een Thaise tempel.  Dat was een kookprogramma dat ik tijdens de zomervakantie besprak met de directie om inkomsten voor de Tempel op te creëren, in de plaats van op donaties te rekenen.   Béatrice zei dat het haar ook interesseerde.   Zo mocht ze deelnemen aan een namiddag waarin het programma getest werd om, opdat we in september officieel van start konden gaan (annex_15A en 15B).   Daarna wilde ze als de Gestapo weten of ik daaraan iets verdiende.  Toen gaf ik Congo gelijk van haar soort mensen buiten te hebben gesmeten (zie pagina ), want ze doen wat de Zionisten vragen.

Ik kreeg in die periode dikwijls controles van de RVA en van de VDAB, die me meer en meer begon uit te nodigen voor gesprekken over mijn solicitatie-gedrag, en nochtans had ik het nodige gedaan om een statuut van een vrijwilliger aan te vragen met de precieze omschrijving van de activiteit  (annex_16).  Ik vraag mij af waar een activiteit vandaan moet komen, als men niet ergens ermee begint.

Ik heb het koppel Gheysens en De Wilde gedumpt net na de aankondiging van samenaankoop door de Waalse regering.  Dat was gemakkelijk omdat ik de afstand had voorbereid.   Ze hebben dat niet voelen aankomen waardoor ze gedurende een jaar getracht hebben contact te maken met mij.  

Direct daarna kwamen mensen tevoorschijn zoals Ria Verrest om me te betrekken in Weekendesk / Bongo.   Ze wilde absoluut een contract tekenen, wat niet gelukt is met mij.   Chantal de Meeûs d'Argenteuil en Viviane de Jonghe om me in Lyoness Cashback te betrekken, wat ook niet gelukts is.   Bij Groupon heb ik me nooit ingeschreven.

Vandaag komen ze af met hatelijke Emgoldex die samenaankoop van goud doet, en men wil dat ik mij inschrijf.   Ik begrijp niet waarom ze een concept kopiëren en daarna willen ze dat ik een contract teken met hen.

Waarom ?  Wat willen ze bereiken ?  Wat willen ze weten ?

Waar waren ze 10 jaar geleden ?

Sinds 2005, toen de samenaankoop-cultuur in Wallonië was aangebroken, is de elektriciteit alsmaar duurder geworden voor iedereen in heel het land ([6]).  Er zijn verschillende factoren die daartoe bij dragen.   Bedrijven als Electrabel klagen dat ze klanten verliezen, nochtans was Electrabel de eerste die zich in die richting van samenaankoop engageerde, 7 jaren geleden, vlak vóór de liberalisering van de markt in Wallonië (annex_17), dus nog vóór de andere operators op de markt kwamen, wat ook leidt tot oneerlijke concurrentie in alle opzichten.   De samenaankoop schijnt niet veel op te leveren.   De beloftes van de SCAM in Vers L'Avenir en La Dernière Heure waren vals, maar :

De kranten artikels zeggen dat ze het doen

Vandaag doen ze samenaankoop van goud.   De brochure van Emgoldex zegt dat ze het doen (annex_18).   De brochure is uitgedeeld in een publieke vergadering van een business die al gestart is, waarin mensen zoals Christine Meeûs naar eigen zeggen al ongeveer 3000 Euro verdiend hebben, en waarin vele ander mensen zich hebben ingeschreven om samenaankoop van goud te doen, en om ook zoveel te verdienen.  

Wat moeten ze nog meer weten als ze samenaankoop al kunnen,

en als ze een producten aankopen op deze manier ?  

Één week na mijn bezoek bij Emgoldex bleef Christine Meeûs aandringen voor een afspraak.  In haar laatste bericht stelde ze voor van bij haar langs te gaan om me in te schrijven.  Ik moet me dus  inschrijven.   Ik heb niet geantwoord.   Ik heb ze niet meer gezien.

Waarom belt Christine Meeûs naar mij ?

Waarom was Albert Delbecq razend op mij toen

ik vroegtijdig wegliep uit de vergadering van Emgoldex op 28 october 2014 ?

Waarom is me zo kwaad op mij ?   Ik kom niets anders tegen dan conflicten met mensen van de Belgische bevolking, en ik weet niet waarom. Ik heb niemand iets gevraagd.  Ik heb geen organisatie.   Ik heb niks in de kranten gezet en ik heb geen conferenties gegeven.  Ik maak geen deel uit van geen enkele Belgische associatie.  Ik ben zelfs al 12 jaar uit de arbeidsmarkt gestapt.  Toch is er een intensief conflict aan de gang die van bij een hele grote groep van mensen vertrekt, die op mij gezworen hebben.  Ik weet niet welk probleem ze met me hebben, al 24 jaar.  

Dat conflict ligt niet aan mezelf als onbekende Belgen razend zijn op mij

Ik begrijp ook niet waarom Renson 7 jaren achter mij is blijven aanlopen en zoveel energie gestoken heeft zonder mij een woord te zeggen van wat hij eigenlijk wilde ?   Vanaf ergens in september 2005 was ik onder constant toezicht van hem, en ik wist niet dat het iets te maken had met de samenaankoop.    Ik dacht dat de agitatie zou stoppen na de publicatie van de samenaankoop van elektriciteit, in de Waalse kranten.  Integendeel, toen begon alles echt.

Renson heeft me nooit één enkele precieze vraag gesteld over wat dan ook, en ook niet over samenaankoop of over elektriciteit.  Ik heb daar zelf nooit een woord over gerept met hem, omdat ik weet dat hij niet kan of zal helpen.  Hij bleef gewoon stil wachten, en hij denkt dat van mezelf met hem zou praten over mijn zaken, wat ik niet doe.  Dus deed hij dat allemaal waarschijnlijk voor de SCAM.  Hij deed dat voor zijn boeren in Wallonë en voor Joseph Gheysens.

Hij spioneerde ongetwijfeld ook voor AWEX, die de ondoordachte oplossingen op voorhand wilde exporteren, met een onjuist begrip van wat en hoe samenaankoop moet opleveren.   AWEX heeft de samenaankoop in Marokko als voorgesteld, in de zonne-energie.  Prepay elektriciteit hebben ze ook al naar Marokko geëxporteerd.  De laatste 10 jaar heeft Marokko zich blauw betaald aan massieve projecten in de energiesector, in samenwerking met AWEX en André Azoulay.   Vandaar de herrie en de haat, de zeer zware inmenging in het privé-leven voor iets te weten dat niet bestaat, en heel die gang van zaken, die een averechts effect gaat hebben op de Waalse economie, en op een definitieve manier.  

Ik ontweek Renson, maar in de eerste jaren stootte ik tegen zijn lijf in bijna alle beurzen in Brussel die verband hielden ondernemerschap, zoals "Salon Entreprendre".    Ik heb hem gerespecteerd en ik bleef beleefd, want hij is een oudere man is, en hij zei dat hij was een business angel was en een headhunter.   Als “Achat d'Or en Groupe” van hem is, dan was het samenaankoop dat hij al die jaren wilde weten.

Heeft hij daarvoor de Internet shop van Samo Ferman (Samo sprl), waar ik graag naartoe ging, laten verzegelen door de dienst Urbanisme van Sint Lambrechts Woluwe opdat ik in zijn WBM lokaal zou gaan werken ?   Dat was dus om de e-mails en om alle andere contacten te observeren, om het antwoord via via te kunnen opvissen, net zoals ze het vandaag proberen met alle buitenlanders naar Emgoldex te halen om het antwoord op de samenaankoop te weten.  

Waarom vragen ze dat niet aan de SCAM of aan André Antoine ? 

Wat moet er opgelost worden als de oplossing al uitgevoerd is ?    Dat hebben ze al opgelost in Wallonië.  De krantenartikels van Vers l'Avenir en La Dernière Heure zeggen dat het systeem van de samenaankoop van de elektriciteit niet van mij is.  

Wie heeft er gezegd dat de samenaankoop van de elektriciteit wel kan ?

Wallonië was de eerste met samenaankoop, bijna 10 jaar geleden.   Ze zijn daar hooggespecialiseerd in dat soort systeem, want het staat in de krant (annex_01 en 02) van 10 jaar geleden.   Dat systeem is van de SCAM.   Er werd een subsidie van 75 000 Euro vrijgemaakt 10 jaren geleden, en er waren al initiatieven bezig nog voor de publicatie in het nieuws, zeggen de krantenartikels.

Als ze het niet echt doen,

wat was de bedoeling van de publicatie van de samenaankoop in de kranten ?

In de krantenartikel (annex_01) ziet u een foto waarin ik alleen de Waalse Minister Antoine in herken.   Het is de publicatie en de ministers die op de foto staan die telt.   Dat ben ik niet die op die foto staat.

Mevrouw De Wilde en Dhr Gheysens staan niet op de foto, zij zitten niet achter de publicatie, maar ze zijn wel de verklikkers want de woorden die in het salon werden uitgesproken staan in de krantenartikels.  

Al deze mensen voelden zich te goed om met mij te praten,

10 jaren geleden.

Was de bedoeling van de publicatie een provocatie ?  Was het om een op een harde wijze om kettingreacties te krijgen waardoor het moeilijk wordt om te begrijpen wat de juiste oorzaak was van het probleem, om de focus te richten op iets anders ?

Was de bedoeling van me te keren tegen Dhr Gheysens en Mevrouw De Wilde ?  Dat is niet gebeurd omdat ik nog niet alle gegevens had verzameld zoals vandaag.  Mensen tegen elkaar opspelen is typisch voor een Zionistisch-Satanistische maffia, en dat werkt bij mensen die niks onderzoeken.  Men verwachtte misschien dat ik een proces tegen het koppel Gheysens-De Wilde zou beginnen, en mezelf in juridische kosten zinken, terwijl hun namen niet eens in de artikels staan.

Dezelfde tactiek hebben ze in het verleden al gebruikt toen ik in affaire van de valse visa hebben verwikkeld, waarin de bedoeling was dat ik tegen de bekende contacten zou keren, wat niet gebeurd is.  Daarom zou wel eens dezelfde maffia kunnen zijn en iemand (die op deze manier rivaliseert) zou daar baat bij gehad hebben.  

Een andere mogelijke bedoeling van de provocatie was misschien opdat ik zou huilend zou trappelen en zeggen “dat is van mij”, net zoals een kind van 3 jaar.   Maar het concept van de samenaankoop van de elektriciteit dat in de Waalse kranten en in de persmap van de Waalse Minister van Energie, is niet een concept van mijn niveau.  Emgoldex met Achat d'Or en Group is ook niet mij, want dat concept is ook niet van mijn niveau.

De kranten zeggen dat de samenaankoop van de elektriciteit van de SCAM is,

Dat ze het dan uitvoeren.

Waarom voeren ze de samenaankoop niet uit  ?

Omdat het de bedoeling niet is van de samenaankoop te doen.   Als dat echte de bedoeling was, dan stond de samenaankoop daar al lang.   Dan hadden ze daar geen 10 jaren over gedaan.  

Wat was hun bedoeling dan met de krantenartikels ?

Hun bedoeling was te zwendelen met de fondsen van de Europese Unie.   Misschien hebben ze dat idee van de samenaankoop van de elektriciteit niet verkocht gekregen bij Europa, 10 jaar geleden.  In de plaats daarvan hebben ze maar de intelligente netwerken gedaan, omdat Joseph mij had horen zeggen dat het elektriciteitsnetwerk niet een intelligent netwerk was.  

Hij is er in geslaagd om het Eandis netwerk in Vlaanderen intelligent te maken, maar het lukt niet in Wallonië.  Dat begrijp ik best, want de samenaankoop van de elektriciteit was aanvankelijk de bedoeling, en niet de prepay elektriciteit met intelligente netwerken.   Vlaanderen heeft een intelligent netwerk, want Vlaanderen had dat soort netwerk nodig om zogezegd de gevens van de gebruikers te verzamelen en om daarna de samenaankoop te organiseren.

Waar is de samenaankoop van de elektriciteit in Vlaanderen ?

Het is het voor mij duidelijk, eerwaarde Hoofdinspecteur, Van Vooren.   Dat heeft allemaal te maken met het zwendelen van Europese fondsen.   Ik heb dat geobserveerd met andere plannen die ik had en die ze gepikt hebben :

Ze hebben bijvoorbeeld de strategische allianties die bepleit worden in het CENEBP document (annex_04) gebruikt om daar in de periode tussen 2003 en 2005 een Europese politiek van te maken om de transnationale partnerschappen tussen de kleine en middelmatige bedrijven te ondersteunen (insert[7]).  Dat vond ik goed, want later ze hebben ook een partnership-toolkit ([8])  opgebouwd, dat een beetje doet denken aan ToolBox (die ik heb aangegeven in 'De fopper bij uitstek', en dus ook aan de Enterprise Laboratory voor bedrijfsactiviteiten in partnerschap met de universiteiten uit te werken.   Ze zijn erin geslaagd het idee te verkopen, om samen aan onderzoek te doen, om samen producties te doen, voor bijna alles samen te doen.... behalve de samenaankoop.  

Daarin was de bende gelukt om deze politiek aan heel de Europese Commissie op te leggen.   Ze zijn erin getrapt, ze hebben daar miljarden ingepompt.   Wallonië heeft er miljarden uitgepompt door samenwerking rond Europese ruimtevaart projecten zoals Wallonia Space[9] – dat in 2007 gecreeerd werd – uit  te bouwen.   Het is op deze manier dat de criminele bende aan de middelen is geraakt om hun crimineel netwerk uit te breiden over heel Europa, via de KMO's.  Vandaar dat zij eerst alles willen hebben.   Dat is om als eerste de pot leeg te maken, om daardoor veel sneller de nieuwe dingen voor criminele doeleinden te kunnen gebruiken dan om de echte professionele mensen op te leiden en om de werkaangelegenheid en de algemene welvaart te bevorderen.

Het is een bende, waarvan Renson deel uitmaakt, maar ook Ruben Vardapetian, de Armeniër die de officiële contract houder is van het WBM lokaal.  Dhr Vardapetian heeft getracht die samenwerkingsbrol naar Rusland toe uit te breiden.   U zou het financieel verleden van Dhr Vardapetian kunnen nagaan om al de projecten die hij gedaan heeft met de Oost-Europese landen, en met Rusland en / of de Oekraïne.   U zou kunnen vragen waarom hij uit Denemarken verhuisd was, om zich als OCMW trekker in België te vestigen (dat zal misschien iets te maken hebben met het zwendelen van Europese Fondsen).    Wat voor soort beroep heeft hij in Denemarken gedaan ?   Hij zegt dat hij een wetenschapper is.  Heeft hij boeken geschreven ?    Over welk onderwerp en wat staat erin ?   Zegt de naam Hoegsholm hem iets ? (de echtgenoot van Filomenita Mongaya[10] annex_38 en)

Het kan zijn dat hij de wifi bespioneerde terwijl ik daar werkte, want hij woont in het huis daarnaast, net boven het lokaal.   Want toen ik daar zat, heb ik vele keren gemerkt aan de hand van de wifi-antennedat er datatransmissie aan de gang was.  De lampjes van de datacommunicatie flikkerden zeer snel, terwijl ik niet op het Internet aan het surfen was.   Dat kon om het even welke piraat zijn.   Meestal schakelde ik de antenne uit op de computer, en ik schakelde die terug aan enkel wanneer ik die nodig had, en wanneer op Internet was trok ik de USB sleutels eruit, voor zover ik daaraan dacht, want het is vermoeiend om op die manier te werken.   Ik begrijp niet hoe zij niet moe worden met het bespioneren van anderen om een paar mooi gerangschikte woorden  te vinden, en om daarmee te zwendelen.   Dat kan wel eens decennia duren voor ze alle stukken gevonden hebben.  

Renson heeft het getracht met de universiteit van Rostov (Rusland) iets uit de grond te stampen, samen met contacten die hij gejat heeft van Levon Muradyan (de migrant waarvoor Renson Progrès Vooruitgang heeft opgericht, dat is de VZW die opgestart werd zonder statuut en die gestopt is met een statuut ).   De twee mannen zijn daarover in conflict geraakt.  

Renson had contact met een vrouwelijke decaan in de universiteit van Rostov.   Hij is daar een presentatie gaan geven, maar daar is niks van in huis gekomen.  Levon en zijn echtgenoten hebben begrepen wat Renson zocht.  Ze hebben hem dat zien doen met mijn projecten waaruit hij Progrès Vooruitgang heeft gestampt.   Ze zullen zeker aan de universiteit gemeld hebben van geen geloofwaardigheid te hechten aan de apen-toeren van Renson met zijn presentatie.   Zo zijn die landen ook beginnen begrijpen dat het allemaal puur om geld gaat en niet om de ontwikkeling van de mens, want die wordt tegengehouden als het geld verdwenen.  

Evolutie interesseert de maffia van Renson en Co niet

Zo domineert dezelfde bende de Europese Unie, de Verenigde Naties / Wereld Bank / Internationaal Monetair Fonds, en de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking), want mijn investeerders hebben mijn projecten bij al deze organisaties gevonden.

Daarvoor hebben ze me nodig.  Ik moet hen helpen zwendelen.  Ik wil niet zwendelen, ik werkt niet zoals hen, ik wil evolueren, en ik wil niet bij hen horen.   Om wel bij hen te horen willen ze me in een criminaliteit betrekken zoals Emgoldex, opdat ik na een nieuwe arrestatie beter bereid zou zijn om nog grotere criminaliteit te doen voor hen.  

Dat hebben ze 24 jaren geleden geprobeerd.  Ik heb de gevangenis al gezien, en ik heb er een strafregister aan over gehouden.   Dat proberen ze nog altijd.   Dat gaan ze altijd blijven doen...  Ik blijf nog liever arm en alleen, en nog liever dood.

Daarom mochten ze niet in mijn projecten binnen.

Ik wil vooruitgang, en zij willen alleen het geld.

Ik heb niet dezelfde instelling.


Deel II

Is Beauté et Bien-être  

een schoonheidssalon of

een draaischijf voor de mensenhandel ?


Beauté et Bien-être (annex_19A en 19B)

Tongerenstraat 53 A,

1200 Sint Lambrechts Woluwe

Directeur : Joseph Gheysens

Gerant : Béatrice De Wilde

Het profiel en het gedrag van Joseph Gheysens

Joseph is een blonde Vlaming, die op het ogenblik van de feiten (tussen 2003 en 2005) 60 jaar oud was.   Hij is (naar eigen zeggen) nucleair ingenieur, maar het zou kunnen dat hij een

elektricien is.   Hij woonde te Korenbloemlaan 38, in 1933 Sterrebeek, telefoon 02 / 782 00 03, fax 02 / 784 31 95.   Hij is de directeur van Beauté et Bien-être.

Hij spreekt meestal Frans met een Vlaams accent.  Het is mogelijk dat hij Joods is of een Zionist is.  Zijn hebzucht naar subsidies is daar een teken van.  Hij eet geen varkensvlees, omdat het zijn energie naar beneden haalt, heeft hij me ooit uitgelegd

Ik denk dat hij één keer getrouwd is geweest en dan gescheiden zonder kinderen te hebben gehad.  Béatrice heeft me in het verleden verteld dat hij heel slechte herinneringen had aan het vorig huwelijk en dat hij daarom niet kan beslissen of hij met haar wil trouwen...  

....en ze hebben 15 jaar samengewoond 

Hij heeft normale lengte (tussen 1,75 m en 1,80)  en hij loopt altijd gekleed als een brave communicant, met donker blauwe kostuums, met een witte hemd, met gouden manchetknopen, met een das.  Alles om indruk te wekken, vooral bij de vrouwen.

Wanneer hij praat, staat hij graag met zijn twee handen op zijn heupen, om te betekenen “ik ben hier de baas”, en om zijn lederen ceintuur te tonen waarvan de gesp meestal goudkleurige initialen zijn van een groot merk zoals bijvoorbeeld HB (Hugo Boss) of zo.   U zal zien, op het einde van dit dossier, dat het allemaal pretentie is.

Hij draagt nooit een jeans. Hij is eigenlijk een snob, en hij kijkt neer op de mensen die altijd een jeans dragen, die met sportschoenen rondlopen, en die gewoon zichzelf zijn.   Het was duidelijk dat hij heel veel inspanningen deed om kunstmatig aantrekkelijk te zijn voor zijn vrouw,  en

om geaccepteerd te worden in kringen waarvoor hij denkt dat hij die dure merken nodig heeft, zoals de kamer van koophandel van Brussel en AWEX.

Hij gelooft dat de mensen hem gaan beoordelen op basis van de zilveren bril op zijn neus, en op basis van zijn glanzende schoenen.  Ik heb gemerkt dat hij meerdere keren naar zichzelf  gluurde in de talrijke spiegels in het salon.  Hij draait zijn hoofd, links, rechts om te zien hoe zijn haar ligt.  Hij werd paniekerig, rood en hij kreeg tranen in de ogen toen hij dacht dat hij kaal begon te worden.   Hij heeft me verteld hoe Béatrice zijn kapsel gered had met de gewone brandnetel.  

Dat zijn allemaal teken van een grote ego, valsheid en geen transparantie.

Hij verbergde zijn echte wezen achter een masker,

dat hij angstvallig in de spiegel verifieerde

want Béatrice moest zijn masker geloven

Ik heb nooit een visite kaart van hem gekregen, want ik was “niet belangrijk”.  Hij is altijd op de achtergrond gebleven in de relatie die ik met Béatrice had, alsof hij niks met ons te maken wilde hebben.   Zo kon ik later moeilijk denken dat hij mijn leven overhoop gooide.      

Hij blijkt veel directe en indirecte helpers te hebben als de samenzwering van bij uit hem vertrekt, zoals mensen bij Eandis die aangetekende brieven stuurden naar de eigenares van het appartement waar ik woon om zonder reden de toevoer van de elektriciteit te snijden, VZW het Vilvoordse Zilverpunt (annex_13),  Daniel Renson, waarschijnlijk ook Annemarie Devries (een buurvrouw die mijn post komt stelen), Christine Meeûs, Albert Delbecq, André Azoulay, Angela Anjorin Moses, Colette Manirakiza, Agnes Bron, Anne Van Enis (annex_20) en een hele boel mensen in de Waalse regering, zoals blijkbaar André Antoine en Jean-Claude Marcourt, mensen van de Waalse Boerenbond en vooral Philippe Suinnen die heel zijn carrière berust heeft op plannen die hij van anderen steelt.  Het is mogelijk dat Joseph Gheysens nog verder doet via Emgoldex waar ik vele van deze mensen heb teruggevonden of herkend (zie de namen in schuine letters).

De maffia die vroeger occult was, krijgt vorm

Er zullen nog meer mensen zijn die een hele lange tijd akkoord gingen met Joseph uit vijandigheid voor mij, omdat ik een Marokkaanse ben.   Om hem alleen te helpen, zullen er veel Belgen zijn die ervoor gekozen hebben om heel België naar beneden te halen met valse projecten op te richten waarin geld verdwijnt met massa's.   Dat was allemaal uit concurrentie tegen een Marokkaanse.

Joseph is geen charismatische persoon om de mensen zo ver te krijgen, maar hij is het wel iets meer dan Daniel Renson.   Dus het is mogelijk dat zijn rol in deze affaire nog veel groter is dan ik gedacht had.  

Toen ik hem heb ontmoet, werkte hij als consultant bij Electrabel en GDF Suez.  Hij heeft nooit de naam van het adviesbureau genoemd waar hij werkte, maar ik heb opgevangen dat het in Waver (1300) is.  Hij reisde veel, en meestal naar Duitsland.  Dat heb ik vernomen van Béatrice en ik heb opgemerkt dat ze zich helemaal anders gedraagt wanneer hij weg is, dan wanneer hij thuis is.   wanneer hij er niet is, is ze zichzelf.   Wanneer hij er is, wordt zij ook kunstmatig zoals hem.  

Hij verplaatste zich meestal met de wagen om naar het buitenland te gaan, want Béatrice kocht citrusfruit voor hem, om 's nachts wakker te blijven, wanneer hij lange afstanden reed.   In de periode van de feiten is hij een paar keren naar Angola geweest te samen met zijn Portugese vriend José Galvao (annex_12), en naar Congo, in verband met nucleaire centrales... maar dat kan ook verband hebben met totaal iets anders, want hij is een leugenbeest.

Hij noemde zich “een zakenman”, maar hij was eigenlijk een boerenlul.   Aan de staat van de activiteit van zijn kapsalon, vond ik dat hij niks van zaken in het algemeen afwist, want hij kon niet eens de klanten aantrekken met een mailing.  Hij weet niet wat hij erin moet zetten om de nieuwsgierigheid van de klant aan te wakkeren.   Beauté et Bien-être als een schoonheidssalon leek hem niet echt te interesseren, want schoonheid was niet de kern van de activiteit in die zaak.  De kern was iets anders.   De omzet komt van een andere activiteit met vooral Negerinnen, denk ik.

Plannen om te frauderen daarentegen, kan hij wel maken, zoals het salon onder een ander benaming (INJO) in Luxemburg of in Frankrijk inschrijven en op het adres van zijn woonst in België, want er is een bankrekening bij BBL van dat bedrijf op het adres zijn woonst (zie pagina  en annex_21).  

Hij is iemand die misschien graag “directeur” wilde worden, en de enige manier voor hem om het te worden was een eigen zaak beginnen.   Zo kan hij aan iedereen zeggen “ik ben directeur”, maar niet “ik ben directeur van een kapsalon”.   Hij zei aan mij “de salon is van mijn vrouw, maar ik ben de directeur”.   Het is duidelijk dat hij liever zou gehad hebben van directeur te zijn in een groot bedrijf, zoals bij Electrabel, Suez, Sibelga, Iverlek of Eandis of zo.  Dat moet groot zijn want een kapsalon is te klein.   Hij wil de baas worden over duizenden mensen, zoals in een maffia.  

Zou het kunnen dat hij een mafioso is ?

Toen ik hem voor het eerst had gezien, wist ik dat we gingen botsen, omdat hij geen Marokkanen, geen Arabieren, geen Moslims en ook geen intelligente vrouwen in het algemeen kan verdragen.   Daarom heeft hij een vrouw gekozen met een huid als melkchocolade, omdat hij denkt dat ze niet intelligent is.   Ik was benieuwd wanneer en waarover we gingen botsen :  

Op een keer vroeg Béatrice of ik haar kon helpen aan een website voor haar winkel, omdat iemand in haar winkel was gekomen met een voorstel en hij vroeg 1000 Euro.   I schudde mijn hoofd.   “Zelf doen” zei ik “met een computer en met een Internet aansluiting”.   “Joseph heeft dat allemaal thuis, maar niemand mag eraan komen”, vertelde ze.  

Zo ontwikkelde ik meer inzicht in het gedrag van Joseph thuis.   Dat was niet alleen uit egoïsme dat niemand aan zijn computer mocht komen.   Dat was omdat hij iets heel belangrijks te verbergen had, zoals cijfermateriaal over de inkomsten die hij niet aan Béatrice toont, anders zou ze veranderen.  Dat is wat ik denk, want ze had bewondering voor hem, en er is niks bewonderbaar aan hem (lees meer over de boekhouding pagina  en  ).        

Ze besloot haar eigen computer te kopen.  Ik heb haar geholpen aan een tweedehands computer, monitor en aan een printer en aan een Frontpage pakket om de websites te maken, ik heb alles geïnstalleerd aan 330 Euro inclusief het materiaal (zie annex_ 21 en pagina ).  Daarna hebben ze Cook And Go geselecteerd om de website te realiseren en te herbergen (annex_ 22 en lees meer over Cook And Go op pagina ).  

Béatrice wou vooral de producten van Dr Christine Schrammek op de voorgrond zetten.  Ik heb uitgelegd dat al wat ze moest doen is een venster met de website van Dr Schrammek op haar pagina zetten, en klaar is kees.  Ik vroeg haar het webadres van Dr Schrammek omdat ik die niet kon vinden op het Internet (in 2003 had niet iedereen een web pagina).  Ze wist niet wat een webadres was. “Dat zal ik aan mijn man moeten vragen”, zei ze bij bijna iedere vraag of beslissing die ze wilde nemen.  

Ik herinnerde haar dat te vragen toen Joseph in het salon was.  Hij werd rood, hij stormde op me af.   “Adres ?   Welk adres ?   Back off !  U hebt hier niet te vragen naar de adressen van onze leveranciers”, blafte hij als een Nazi.   Hij werd kort van adem, zijn ogen werden dreigend en zijn hand hingen naast hem en waren gebald voor een stomme vraag.  Dat was zijn eerste reactie.  Zijn eerste reactie was niet een gewone vraag om te weten waarom ik dat vraag en wat ik ga doen met het adres.   Agressie is de eerste reactie van iemand met een laag bewustzijn.  Ik was die reactie nooit vergeten, en er zal een moment komen dat ik hetzelfde kan terug doen.

Béatrice kwam er voorzichtig tussen om duidelijk te maken dat het voor het Internet was, en ze vroeg aan mij van aan hem uit te leggen wat eigenlijk een webadres was.   “Aaah voor de website, aaah”, grinnikte hij.  Hij probeerde terug vriendelijk te zijn.   Wat dacht hij ?   Dat ik met zijn business wilde gaan lopen zoals hij dat bij de anderen doet ?  

Dit veranderlijk gedrag komt van de man die later met mijn business is gaan lopen naar de anderen, die mensen begonnen te vermoorden om het geld te krijgen, en als ik om een webadres vroeg, scheelde het niet veel om in mekaar geslagen te worden.   Zo doet zijn soort dat.   Ik moet van hun zaken afblijven, maar zij lachen met al mijn zaken omdat ik veel jonger was dan hem, een vrouw en een vreemdeling.  Alleen hij mag eten.  Al de rest moet creperen.

Een paar weken later, waardeerde hij de vriendschap met Béatrice omdat ze meer zin gekregen had om hard te werken, en om nieuwe dingen te leren, zoals met een computer werken en brieven printen.   Of hij begon na te denken en alles anders te begrijpen, of iemand heeft hem getipt over mij.

Toch vond ik dat zijn reactie een paar weken tevoren zijn echte persoonlijkheid op de voorgrond heeft gebracht, waardoor ik op mijn hoede bleef voor hem.  Ik vond dat ik mijn handtas en mijn tas had moeten nemen en weggaan, die keer toen hij naar me blafte omdat hij een webadres had misverstaan als het echte adres.  Nochtans ben ik niet achter zijn rug gaan zoeken naar details zoals hij dat doet om de samenaankoop te achterhalen, met inbraken en spionnen.   Het kan zijn dat hij helemaal niet graag had dat ik Béatrice dingen aanleerde, of het kan zijn dat hij zich bedreigd voelde, en dat ik hem helemaal zou uitkleden vóór zijn vrouw, opdat zij kan zien wie hij echt is.

Voor haar bleef ik nog een beetje teruggaan, en misschien zal ze vandaag in mijn voordeel getuigen, vooral wanneer ze de financiële catastrofes van Joseph op haar rug zal zien komen.  Ze zal blij zijn, dat hij niet met haar wilde trouwen, anders kan ze vandaag meebetalen.   Ze was daar al die jaren zo verdrietig over, en uiteindelijk was hij de moeite niet waard.  

Wie Béatrice is, kan Joseph niet veel schelen.  Wat hem wel kan schelen is dat Béatrice absoluut niks heeft, zelfs geen appartement van haarzelf (denk ik).   Mochten ze ooit uit elkaar gaan dan staat ze gewoon op straat.   Ze waren geen echtpaar... en ik wist dat ze het nooit gingen worden, omdat zij eruit ziet al een choco.

Het profiel en de levensloop van Béatrice De Wilde

Zij is half Congolees en half Belgische.  Ze is mooi gebouwd waardoor de meeste kleren perfect op haar lichaam vallen.  Ze heeft een bruine huid en ze heeft mooie ogen, alleen de diepe wallen rond haar ogen zijn spijtig.   Het kan zijn dat de oorsprong van de kringen meer van een malaise is dan fysiologische oorsprong, vooral als ze met een hypocriet samenwoont, waarvan ze de intenties niet kan inschatten.   Hij is onvoorspelbaar... voor haar (niet voor mij).   Ze zou onverwachts met helemaal niks komen te staan, op een goeie dag.

Ik weet niet of ze nog samen zijn.  Ik weet niets over haar sinds midden 2005.   Ze woonde op hetzelfde adres als Joseph Gheysens.   Haar GSM nummer was 0474.55.13.21 .  

Ze heeft 3 kinderen.   Ze was gescheiden van de vader van kinderen, die een Belg is, en blank.  Ze waren gescheiden toen de kinderen nog klein waren.  Ze heeft de kinderen alleen opgevoed.  De onenigheid met de vroegere echtgenoot bleef doorwerken doorheen gans het leven van de kinderen.

Ze heeft me haar moeilijke jaren verteld, waarin ze in een klein appartement met haar kinderen leefde en waarin ze geen voedsel voor zichzelf gunde opdat haar kinderen niets tekort zouden komen.   U zou kunnen nagaan of de kinderen alimentatie geld kregen van haar de vader van de kinderen.   Zo niet, dan was hij misschien ook actief in de mensenhandel.

Ze heeft niet veel gestudeerd in haar leven.   Ze heeft secretariaat gedaan toen ze nog in de Congo leefde.  Ze was op de vlucht geslagen op een ogenblik toen er een klopjacht was losgebroken tegen alle Belgen en tegen de gemengden met Belgen, die als verraders werden beschouwd.   Ze heeft me verteld hoe ze dagen lang in de wildernis met haar zus gelopen hebben.  Ze zijn met een luchtbrug naar België kunnen komen, ergens in de jaren '70.  

Na haar scheiding, is ze een opleiding begonnen voor schoonheidsverzorging in een school voor sociale promotie, maar de meeste technieken heeft ze van ervaren specialisten geleerd, toen ze stages deed.  Ze had veel succes en na de ontmoeting met Joseph, begon ze haar eigen zaak... enfin, hij opende de winkel op zijn naam “voor haar”.  Het heet Beauté et Bien-être, en zij werkt er in als een slaaf.

Vriendelijk ontvangst, know-how en spionage aan competitieve prijzen

Toen ik de voor eerste keer bij Beauté et Bien-etre was binnen gestapt, werkten er twee oudere dames.   Een Belgische waarvan ik de naam niet weet (ik denk Michelle of Monique), en zij werkte als zelfstandige coiffeur in dat salon.   Die kon zeel goed en snel werken, en ze trok vooral bedienden die tussen de middag snel een kleurtje of een knipje kwamen halen.

De andere heet mevrouw Béatrice De Wilde.   Zij deed de schoonheidsverzorging in een mooi ingerichte cabine.  Het was aan haar te zien dat ze in de schoonheid werkt.   Ze heeft zeer veel stijl en dat is wat me aantrok.   “Werken jullie samen ?”  vroeg ik.  Ze knikten allebei.  Dat vond ik voortreffelijk dat twee vrouwen samen een zaak beheren.   Veel later – toen mevrouw De Wilde meer open werd met me – heb ik ontdekt dat geen van beiden de eigenaars waren.  

Ik heb de epilatie getest en dat werd zeer goed en heel snel gedaan door mevrouw De Wilde.   Ze had goeie techniek in haar handen en die was anders dan die van mijn moeder, die een koud worstje karamel over de huid rolt, waarin de haren klem geraken en waardoor ze uit de huid gerukt worden.   Mevrouw De Wilde smeerde de heerlijke warme karamel uit op de huid.  Door de warmte is de huid een beetje verdoofd, wat minder pijn oplevert wanneer ze het met een krachtige ruk eraf haalt.   Ze heeft dat geleerd bij een Egyptische vrouw, en ik leerde het van haar, tot ik het alleen aankon.  

Ik besloot om nog andere dingen te testen, zoals de massage, en nog later deed ik de haren ook bij haar. Toen ze die bekeek, had ze nooit gedacht dat ik krulharen had, maar ze heeft het geraden aan de interesse die ik toonde in de Kerasoft producten van haar salon, om krullen te versoepelen (annex_19).   Toen ik begrepen had dat ze het product aanlengde met water, dan was ik niet overtuigd van Kerasoft (Canada).  Water glijdt niet en ontkrult niet.

Ik vroeg of ik mijn gebruikelijke producten mocht meebrengen naar haar salon om de haren te doen, en dat mocht.   Ze was nieuwsgierig.  Ik bracht de Amerikaanse producten die meestal voor professioneel gebruik vervaardigd worden, die heel goed zijn en niet duur.  

Zo gebruikte ik Nutrient Sheen van Soft&Beautiful om de producten aan te lengen en om de kam te doen glijden.  Na de styling waren de haren fabuleus, met veerkracht, en ze hadden niets meer te maken met de vreselijke staat waarin mijn haar was toen ik het salon binnen ging.  De mond van Béatrice viel gewoon open met al de ontdekkingen, terwijl niets haar tegen houdt om een budget van 200 Euro te reserveren om anderen merken te proberen.   Ze had die houding niet.

Een jaar later, in 2004, werd de toevoer van Nutrient Sheen gestopt.  De Amerikaanse merken zoals Dark & Lovely, Luster's en Soft & Beautiful begonnen de markt te verliezen tegen de nieuwe Braziliaanse producten met keratine, die heel duur zijn.  

In de plaats van “défrisage” noemen ze dat nu “lissage brésilien” en nu leren ze dat soort behandelingen aan in de Belgische scholen voor coiffeurs.  

Later verschenen huishoudmerken (zoals Zwartzkopf en Henkel) die dagelijkse haarverzorgingprodukten gelanceerd hebben met keratine op de gewone markt.   Dat vond ik ondoordacht, want keratine zou wel eens kanker kunnen verwekken, als het op dagelijkse basis gebruikt wordt, maar dat is iets dat ze binnen 10 of 15 jaar zullen ontdekken, met hun “lissage brésilien”.  

Nu dat ik me bewust ben hoe levensgevaarlijk Beauté & Bien-être eigenlijk was, ben ik ervan overtuigd dat de stopzetting van Nutrient Sheen van bij het salon van mevrouw De Wilde vertrok die door haar gepraat zelf terrein verloor.  Haar compagnon sprak te veel met een spion voor de grote industrieën of in de mensenhandel.  Zou dat AWEX kunnen zijn ?

Bijgevolg kocht niemand de Canadese KeraSoft producten die Mevrouw Dewilde in haar salon had.  In begin 2005 deed ze een uitverkoop met 50 % afslag en ze stopte die producten.  Ik weet niet of haar salon ondertussen nog bestaat, met het soort compagnon als Joseph Gheysens, die haar achter de rug afbreekt, net zoals Renson me achter de rug ging verraden.

Het was na de affaire van de samenaankoop dat ik me realiseerde dat de “lissage brésilien” misschien een “lissage belge” is, van Belgen die dat in Brazillie produceren en die daar wonen.   Nu leren ze dat soort behandelingen aan in de Belgische scholen voor coiffeurs.   Dat heb ik vele jaren later (in 2012) vernomen van Agnes Bron, die me een studente wilde aanbevelen die hoofden nodig had om te oefenen.  Mijn antwoord was “neen bedankt”, ik trek nog liever een hoofddoek over mijn hoofd.   Misschien zou ik via die weg ook in de mensenhandel kunnen vallen.    

Over koetjes en kalfjes  

Een schoonheidsspecialiste vinden is heel moeilijk omdat het een kwestie is van vertrouwen en techniek.   Béatrice De Wilde werkt zeer goed, en wanneer men in goede handen valt voor haar en huid, dan blijft men met dezelfde persoon samenwerken.  

De communicatie maakt deel uit van de verzorging.  Dus vroeg ze wat voor soort werk ik deed.   “ik heb in de informatica gewerkt” zei ik.   “Maar op dit ogenblik trek ik werklozensteun om al de dingen te doen die ik niet kon doen toen ik voor de bedrijven werkte”.  Ik leerde rijden, want dat had ik nodig en ik wilde me daarop concentreren.   Ik had een wagen in tweedehands kunnen vinden aan 300 Euro, en ik ging via de dienstencheques babysitten (annex_13).   Ik was ook mijn paspoort aan het vernieuwen en ik was plannen aan het maken om mijn familie te bezoeken in Marokko.  

Béatrice wist niks over wat ik aan het regelen was met mijn projecten.  Ik besprak niets technisch met haar, want dat is niet aangenaam voor haar.  Ze is iemand die in doktersromans gelooft, met personages die over niets anders denken dan hun minnaars en minnaressen.  Dus, wanneer ze me verzorgde besprak ik met haar alleen de kleinigheden die haar rustig maken en waarmee ze kan medeleven.  Ik besprak de schoonheid van de mannen, de blikken en de gestes, de dingen die ze merken en niet merken, de stomme vragen die ze me stellen en de pikante antwoorden ik die gaf.  

Ik sprak met Béatrice over de tonnen van zeer knappe mannen die rond mij hingen, en die ik geërfd had toen ik in de informatica werkte, die toen nog een mannenwereld was.   Er waren er twee waarover ze verhalen hoorde : er was een jonge slanke en zeer elegante Britse Soedanees genaamd Mowafag, en een oudere Britse heer, genaamd Steven Deighton en eruit ziet als Andre Agassi.   Ze zijn nog steeds mijn vrienden vandaag.

Anders spraken we over haar concurrent Olivier Dachkin, die een kapsalon heeft in bijna alle straten van Brussel.   Hij had twee shops in dezelfde straat waar Beauté et Bien-être is, en waar je aan 12 Euro een shampoo, een snit en een brushing kan halen.   Dat vonden we ongeloofwaardig.   En waarom twee winkels van hetzelfde merk in dezelfde straat ?    

Olivier Dachkin heeft een snelle groei gekend juist in die periode (2004).  Ik vroeg me af met welke investeringen hij dat deed.  Ik vroeg aan Béatrice of zij wist hoe deze coiffeur overleeft, met het groot aantal kappers en kapsters die hij te werk stelt, het grote aantal winkels, en de dure winkelruimtes waar de winkels gevestigd zijn.   Béatrice vroeg zich dat ook af.    

Als zij zich dat afvraagt, dan weet ze niks over Beauté et Bien-être

van Joseph Gheysens

Er was een jong meisje aan de slag bij Beauté et Bien-être, die gesoliciteerd had bij Olivier Dachkin  Ze vertelde dat zijn merk geld verdient met de verkoop van opleidingen en met de hoge prijs van de franchise.  

Natuurlijk kijk ik binnen in zijn winkels, maar ik ben daar nooit binnengegaan voor een behandeling.    Ik heb aan Béatrice verteld hoe ik zijn kapsters heb zien werken.   Ze zetten de haardroger op maximum temperatuur waardoor wolken van damp uit het haar stoomt.  De haren verbranden, ze drogen uit en ze breken af.   Ze trekken heel veel aan het haar, heb ik gezien.  We vroegen ons af of de klanten nog haar over hebben na een behandeling van 12 Euro.   We zaten gekruld van het lachen met Olivier Dachkin's zaak die namiddag.  

Twee jaren geleden heb ik opgemerkt dat Olivier Dachkin een nieuwe winkel had geopend in Paduwa (Leuvensesteenweg in Evere), nog altijd met belachelijke prijzen.   Ik zag “traitement aux huiles essentielles” (behandeling met essentiële olie), aan ongeveer 15 Euro, wat ook niet veel is.  

Ik liep verder, maar toch deed het me denken aan mijn project van Anaccell Force (annex_23), het project dat ik besproken heb in de brief naar Dhr Nizar Baraka, de Minister van Economie van  Marokko, in 2009 (annex_24A tot 24C).   I wilde dat project daar beschermen en ik ondervond een enorme blokkade.  Daniel heeft daaraan in het genipt meegewerkt.    Nu weet ik waarom: men wilde Olivier Dachkin daarmee bevoordelen of om te kopen.

Zonder de zegen van de maffioso in Marokko zou Olivier Dachkin, die ook een Marokkaan is, hier niets bereiken, veronderstel ik.  Dat zou wel een een kanaal kunnen zijn waarin Marokkaanse meisjes en studenten verdwijnen in de prostitutie, en misschien dient het voor nog andere criminaliteit, zoals de hasjiesj.  Het is best mogelijk dat de autoriteiten van België hun ogen hebben dicht gedaan juist omdat het een business zou kunnen zijn van André Azoulay.   Het zou me verheugen als dit imperium helemaal in elkaar zakt.  

De veranderingen van personeel bij Beauté et Bien-être

In de 2 of 3 jaren dat ik het salon bezocht heb, heb twee keer van kapper veranderd.   Toen ik daar voor het eerst binnen kwam, eind 2002, dan was er een oudere blonde dame.  In 2003 kwam een jonge stagiaire van tussen 18 en 20, die Beatrice De Wilde en Joseph Gheysens na haar proeftijd aangenomen hadden.   Ik heb de namen niet, omdat ik geen contact maakte met de kapsters.  

In het begin van 2005 werd het jonge meisje afgedankt “omdat ze zich zwanger gemaakt had zonder te huwen” en ook “omdat ze sigaretten rookte”, alsof het koppel Beatrice De Wilde en Joseph Gheysens engeltjes zijn.   Ze hadden andere motieven om het meisje weg te sturen.   Ze wilden meer Noord-Afrikaanse klanten aantrekken en ze zochten misschien om meer te weten over mijn plannen over de samenaankoop als ze een Afrikaanse of een Noord-Afrikaanse kapper zouden aanwerven.  

Ze vonden Chokri, een Tunesische kapper (annex_25), zeker om de Noord-Afrikaanse meisjes naar hun kapsalon te lokken, en om mij aan de praat te krijgen met Chokri.   Hij is de enige personeelslid bij Beauté et Bien-être die zijn GSM nummer gaf om eens af te spreken.  Ik voelde dat het oppel Gheysens en De Wilde vreemd met mij waren.   Ze namen me mee uit eten, de dame kocht een leuke T-shirt voor mij en omdat ze dacht dat die schattig op me zou zijn.   Toen kreeg ik het gevoel dat hun interesse ongezond aan het worden was, maar buiten de samenaankoop die hun gedrag veranderd had, kon ik niet weten dat de mensenhandel het echte objectief was.

Ik vond dat haar salon niet druk genoeg was voor de voortreffelijke dienst die ze deed, en ik zei het haar.   Met het mooie salon, in een drukke commerciële straat die in de buurt van de Europese instellingen is, en met de hoge vaardigheden die mevrouw De Wilde had, zou u denken dat er genoeg klanten kwamen en dat mevrouw De Wilde echt geld verdiende... Dat was niet het geval.

Het salon was nog nieuw (op dat ogenblik twee of drie jaar oud), maar toch vond ik dat ze weinig klanten aantrokken.   Ik kwam daar dezelfde klanten tegen, en bij verzorging die langer dan een uur duurden, had ik gemerkt dat ik bijna altijd de enige klant was.   Hoe betaalden ze de zelfstandige kapster, de huur van de winkelruimte die ongeveer 1000 Euro per maand bedroeg, en de elektriciteit en het water dat ze erg veel verbruikten ?

De boekhouding en de financiën van Beauté et Bien-être

Ik heb wel documenten bijgehouden waaronder 2 terugbetalingen op mijn rekening bij de ING (BBL 310–0918868–73  -- Nadine Mouali).  

In annex_21B vindt u een bedrag van 170 Euro dat Béatrice De Wilde op 5 februari 2003 betaald heeft vanuit haar rekening (BBL 310–0442719–97).  Dat was een aankoop van dieet producten van het merk Herbalife, dat ze wilde testen, en dat ik via anderen heb kunnen verkrijgen.  

Dan zal u in annex_21A een bedrag van 330 Euro vinden dat Joseph Gheysens op 3 november 2003 naar mijn rekening verstuurd heeft.  Dat was de terugbetaling op naam van Beauté et Bien-être voor de tweedehands informatica materiaal (PC, scherm, printer en web design software).  

Joseph was heel voorzichtig met mij, en het is precies alsof iemand hem gewaarschuwd had.  Hij was in het algemeen afstandelijk alsof hij niks met mij te maken wilde hebben.  Hij was iemand die niet snel beslissingen kon nemen.  Hij moest alles eerst vragen aan zijn boekhouder vooraleer hij iets kon doen, wat niet de houding is van een echte ondernemer.  Hij probeerde zo veel mogelijk zijn verantwoordelijk ontlopen, en daarom had ik hem niet zo graag.  Hij wou zo weinig mogelijk schriftelijke sporen, maar ik heb hem kunnen overhalen om de terugbetaling te doen via de bank, opdat hij die kost zou kunnen aftrekken van de belastingen.  Hij heeft geluisterd.  

In annex_21A ziet u zijn naam nergens, u ziet ook niet Beauté et Bien-être, maar u ziet wel hetzelfde adres als dat van de rekening van Béatrice, en 9de naam van een bedrijf dat  “INJO s.a.r.l.” heet.   Voor zover ik weet is “s.a.r.l.” (société à responsabilité limitée) de benaming van een  juridische persoon in Frankrijk en in Luxemburg.  De equivalent van een s.a.r.l. in België is s.p.r.l. (société privée à responsabilité limitée)[11],[12].   Ik heb geen factuur of  kassa-ticket om te weten wat de rechtspersoon is van Beauté et Bien-être, maar ik veronderstel dat het een SPRL is.

Ik veronderstel dat INJO de eigenaar is van Beauté et Bien-être.  De rekening nummer van INJO s.a.r.l.  is BBL 310–0654121–39.   Het adres van de rekening houder is Korenbloemlaan 38.   Dat is hetzelfde adres zoals de rekening van Béatrice De Wilde (BBL 310–0442719–97).

Een s.a.r.l. In België, kan dat ?

Wie zijn de eigenaars van INJO s.a.r.l. ?

Joseph Gheysens is onzichtbaar in heel dat kot van Beauté et Bien-être.  Dat is wat mij opviel.   Ik heb de indruk dat hij het schoonheidssalon eerder in Frankrijk (waar het veel gemakkelijker is dan in Luxemburg om een bedrijf te registreren).  Misschien is het niet alleen om aan de Belgische fiscus te ontsnappen, maar ook om het geld uit de criminaliteit ginder wit te wassen om de profijten daarvan ginder op de spaarrekening te zetten, en om een gedeelte daarvan naar België te brengen als een investering voor Beauté et Bien-être.  

Er moet ergens een tweede eigenaar zijn, en ik denk niet dat het Béatrice is.  Misschien is dat iemand in Frankrijk.   Misschien is het Albert Delbecq die een Fransman is, en waarvan ik vermoed dat hij ook in de mensenhandel zit.

Om de aandacht van de Belgische fiscus niet te trekken, laat hij Beauté et Bien-être altijd in het rood staat, denk ik.   Dat zou zogezegd de reden zijn waarom er nooit genoeg geld was om aan  Béatrice een loon te betalen.  Hij profiteert uiteraard van een verkeerde oriëntatie in het Belgische belastingsysteem dat een zionistische ingesteldheid heeft.   In dit land gaat de aandacht van de belastingdiensten naar de bedrijven die winst maken, die goed draaien, en die alles en iedereen kunnen betalen.  Er wordt veel minder of zelfs geen aandacht besteed aan VZW's en aan de bedrijven die gedurende lange jaren kunnen voortbestaan zonder winst te maken, en die failliet gaan wanneer ze voelen dat er een enquête gaat starten.  Het hoge aantal faillissementen zou misschien meer te maken hebben met de ondergrondse economie in dit land ([13]).

De rekeningnummers in annex_21A en annex_21B leveren een piste om het onderzoek naar de financiële fraude – eventueel in verband met de mensenhandel – te vergemakkelijken.   Het is duidelijk dat Joseph Gheysens een montage van bedrijven heeft opgericht, hoogstwaarschijnlijk om niet gevonden worden, opdat de dag wanneer er controles zijn, dan heeft hij niks gedaan.  “Zijn vrouw” heeft dat allemaal gedaan, want zij is zichtbaar.  Beauté et Bien-être is haar job.  Hij is onzichtbaar en hij heeft een andere job in de elektriciteit.   Daarom wil een Satan zoals Joseph Gheysens wel samenwonen met een choco zoals Béatrice, maar niet trouwen.  Zijn onzichtbaarheid was een satanistische berekening om de volledige verantwoordelijkheid op Béatrice te schuiven als er ooit problemen met de Belgische belastingen naar boven komen.  Dan kan Béatrice het maar uitleggen terwijl hij onvindbaar zal zijn voor de politie.   Béatrice kent daar helemaal niks van zoals u zult lezen verder beneden, maar ze zal voor de eerste keer de haat constateren die ze voordien niet wilde zien.

Welnu Béatrice kan getuigen over de verborgen streken die “haar man” uithaalde om aan de investeringen te kunnen geraken van de samenaankoop van de elektriciteit.  Béatrice is iemand die we naar onze kant moeten krijgen voor de oplossing van 12 jaren plagiaat en van het verdwijnen van de SABAM papieren.   Zij is een vrouw die ook heeft afgezien met hem, en die wegen zocht om van hem weg te gaan.   We moeten daarvan gebruik maken.   Daarom heb ik een scenario voor de oplossing voorbereid op pagina .

Het arbeidscontract en het loon van Béatrice De Wilde

Toen ik Béatrice had aangemoedigd van de zaak in haar eigen handen te nemen, zei ze “ik heb de wil”, zei ze “maar ik heb de moed niet.  Weet je dat ik hier al twee jaren elke dag kom werken zonder één keer een loon te hebben ontvangen ?”   Toen had ik begrepen dat ze een loontrekker was bij Beauté et Bien-être.  

“Ontvangt u een deel van de opbrengst ?” vroeg ik.  Ze schudde haar hoofd.  “We draaien al twee jaren op verlies, en al wat ik zou verdienen, daar betalen we eerst de kapster mee, want we kunnen  het salon niet laten draaien zonder haar...  We zouden meer klanten moeten aantrekken, als je me wil helpen met een paar ideeën.” vroeg ze uit.   Ze was het werken voor niets duidelijk beu, en ze maakte zich zorgen voor haar sociale rechten, haar werkloosheid en vooral haar pensioen.   Ze geloofde in de negatieve balans van de boekhouding van het salon, die Joseph deed en die hij liever altijd negatief wilde houden.

Ze had een vast contract, en ze kreeg geen loon.  “Kan u dan niet mede-eigenaar worden of zo ?” vroeg ik.  “Ja, Joseph is dat van plan, maar niet nu want we zijn nog niet lang begonnen. Hij wil eerst zien hoe het salon ging draaien”, zei ze.  Ik rolde mijn ogen om te zeggen : dat zal wel dat zo een racist een negerin als mede-eigenaar in zijn zaak zal opnemen... Hoe kan Béatrice zo naïef zijn.  Het is niet te geloven.  

Ze zal heel lang moeten wachten op alles, denk ik.  Hij wil niet met haar trouwen, hij wil geen kind van haar, hij wil geen loon betalen, en hij wil de zaak waarin zij zich uitslooft niet delen met haar... Heeft hij wel respect voor haar ?    Ik denk het niet.  

Ik heb niet durven verder graven om te begrijpen wat haar werksituatie precies was.  Heeft ze dan twee volle jaren zonder rustdagen in het zwart gewerkt voor het salon van “haar man”?   Stuurt het Ministerie van Arbeid nooit een sociale controle naar de kapsalons, zoals ze dat veel te vaak doen in de horeca ?  

Zou er een deal bestaan met de maffia van de mensenhandel om de kappers en de schoonheidsinstituten met rust te laten en om ze niet te controleren ?   Het zou me niet verbazen.  De maffioso heeft altijd de juiste ministers van tewerkstelling gekozen om zijn mensenhandel met de migrantenjongeren te laten draaien.  Het wordt hoogtijd dat ze het budget voor de regering zoeken bij al de kappers.   Waarom heb ik nooit gehoord over “un coup de filet chez les coiffeurs” (ik luister meestal naar het nieuws op RTBF).  Ik hoor altijd over “un coup de filet chez les restaurants et les cafés”.

Ik denk dat Béatrice De Wilde zelf helemaal niets begrijpt van de sociale wetten, want ze vroeg me toen wat ze moest doen om een loon te krijgen.   Ze was erg moe van negen uren per dag in de zaak door te brengen, van het huishouden te doen voor iemand die niks zelf kan, van naar de financiële problemen van haar zoon te luisteren zonder hem te kunnen helpen, van de familiale problemen met haar oudste dochter die altijd ruzie had met Joseph, van het feit dat ze geen loon ontving, en van waardig te blijven in die omstandigheden.   Het werd haar te veel, en ik heb op deze manier kunnen raden dat ze een uitweg aan het zoeken was.  

“Ik zou naar de vakbond gaan en de werkgever verplichten een loon te betalen”, zei ik.  Ze lachte daar heerlijk mee... “Oui pourquoi pas, peut-être un jour”.  “Joseph is verplicht.  Hij kan in het gevang vliegen zelf voor één dag niet te betalen” zei ik.   Ze keek in de leegte met een blik van voldoening.  Misschien zag ze hem al achter de tralies, en ik had het gevoel dat het ooit zo ver gaat komen tussen hen, want ze was echt niet tevreden, toen al.  Ze was gesyndiceerd en ik heb haar aangeraden van het te blijven.  

Ze had steun aan mij, en misschien is het daarom dat Joseph me niet apprecieerde en tegelijk apprecieerde hij me wel omdat hij slimmer was geworden met de samenaankoop van de elektriciteit.   We waren het allebei eens over Joseph.   Ik heb nooit met die dame ruzie gemaakt, ook niet na de publicatie van de samenaankoop van de elektriciteit, omdat ik wist dat ze geen vrijheid had om te doen wat zij dat wou.  

Ze kreeg voldoende cash op zak, en als ik me niet vergis hadden ze een gemeenschappelijke rekening waaruit ze geld kon trekken om de kleine aankopen te doen.   Ze spaarde op die manier en ze hielp haar kinderen met dat.  Toch had ze liever een loon om daarmee een hypotheek te krijgen en om een huis te kopen.   Joseph weet dat als ze dat doet, dan is ze weg.  

Daarom kreeg ze geen loon volgens mij, daarom wil hij haar ook niet als mede-eigenaar.   Dat gesprek was in het begin van 2003.   In 2005 was haar situatie nog altijd het zelfde.  Het is best mogelijk dat er nog niets veranderd is.

Joseph is een obstakel voor Béatrice

Daarom denk ik dat de strategie voor de ontknoping op blz   zal lukken


Deel III

De mensenhandel en de samenaankoop


Het aspect van de mensenhandel in mijn leven

Het dossier van de samenaankoop was te zwak, als het alleen berust of de plagiaat.  Voor lange tijd vond ik niet genoeg criminele elementen in het geval met de samenaankoop.   Toen ik de mensenhandel begon te onderzoeken waarvan ik zelf slachtoffer ben, had ik als beginpunt genomen de ontmoeting met Daniel Renson.  Dat was :  

Wij zijn twee wezens die grondig verschillen en daarom onverenigbaar op alle vlakken.   Dat was mijn conclusie die ik voor mezelf heb gehouden na de twee eerste meetings.  Renson deed toch verder.  Hij is iemand die zich wou opdringen voor één of andere reden.   Hij kreeg mijn medewerking niet omdat hij zijn juiste intenties nooit duidelijk heeft gemaakt.  Op onduidelijke tekens reageerde ik niet en ik liet me niet sturen op een manier waarop men een kudde leidt.

Ik beschouw hem als een medeplichtige in de mensenhandel, want hij doet beroep op deze criminaliteit om iets anders daarmee te bereiken.  

Aan mensenhandel had ik niet gedacht, omdat ik daar niet genoeg over wist.  Ik dacht dat de mensenhandel alleen gebeurde met ongedocumenteerde migranten, en niet met iemand die volledig geïntegreerd is in het Belgische systeem, die haar rechten kent, en die de landstalen beheerst.

Het feit dat hij een jonge Tunesiër mee had, die ernaast bleef als een hondje, en die buiten mezelf de enige vreemdeling was op dat Forum waar meer dan honderd mensen aanwezig, en dat hij die jongen gebruikte als enige Belg die mijn aandacht moest trekken, vond ik verdacht.   Dat was om te tonen “kijk ik ben geen racist”, maar hij is het eigenlijk wel.   Heel dat forum zat vol met racisten  en die willen dan “Kennis Beheren”.    

Ik ben vriendelijk en professioneel gebleven om hen niet kwaadaardiger te maken dan dat hij er al uitziet, omdat ik weet dat zijn categorie van wezen zo is.   Dat zijn zo van die lelijke oude mannen, die er niet in slagen een vrouw binnen hun eigen groep te vinden, en die denken dat een vreemde vrouw het uitschot van een andere groep wel gaat willen.  

Soms denk ik dat ik niet vriendelijk had moeten zijn, met Renson.   Maar stel dat hij in verbinding staat met belangrijke mensen voor goed of voor kwaad ?    Dit bleek achteraf ook het geval te zijn, want hij is in verbinding met de regering van Wallonië, sommige ministers in Brussel, en met Dhr Azoulay, een voormalige Raadgever van de Koning van Marokko.  

Ook al zijn ze allemaal maffiosi en vijanden, is het voor mij belangrijk dat hij goeie dingen vertelt over mij aan de anderen.   Ik heb via Beheshti een paar jaren geleden vernomen hoe zeer Daniel Renson me apprecieert.   Wanneer Satan zelf zoiets zegt, dan is dat meer dan een compliment.  Dat was nadat ik hem aan de politie had gemeld en toen hij me niet meer zag.  

Stel dat hij deel uitmaakt van de maffia van de valse visas en paspoorten die mijn leven vernietigd hadden eind 1990, toen ik gearresteerd werd en daarna in beschuldiging werd gesteld voor feiten die ik niet gedaan had.    Wel, dan klopt hetgeen hij aan de anderen vertelt niet klopt met het oordeel van de Antwerpse Rechtbank omtrent het strafdossier van de valse paspoorten en visas, waarin ik opgerold was.  

Ik heb het straf dossier opnieuw onderzocht vanuit het perspectief of Renson daar iets mee te maken kon hebben, en ik denk dat dit ook van Renson vertrekt en van André Azoulay, uit jaloezie en concurrentie tegen een Libanees, en het had als bedoeling me economisch en sociaal zwak te maken, en geschikt om in de mensenhandel misbruikt te worden.

U zou aan alle verdachten kunnen vragen wat Renson over me zegt.

U verzamelt ook hun eigen opinies.  Wanneer bevonden wordt dat Renson

achter de valse rechtzaak zit waarin ik geïncrimineerd was, dan kan u

aan hem vragen waarom hij me apprecieert en

met lof over me praat bij anderen.

Ik apprecieer Renson niet want hij brengt ongeluk.  Misschien heeft hij gehandeld als een verborgen vijand gedurende 15 jaar voor dat hij tevoorschijn is gekomen, voor dezelfde redenen als 15 jaar daarvoor, natuurlijk : geld.      

Ik apprecieer hem niet omdat ik niet onder de indruk ben van een persoon die alle vreemdelingen haat, die verraad, die samenzweert, die fopt omdat hij alles wil bereiken met fraude, manipulatie, sabotage, kortom afbraak.  Zijn denkwijze is crimineel, en daarom zijn we niet compatibel, voor mij was de omgang met hem zeer vermoeiend op mentaal vlak omdat ik constant uitvluchten moest bedenken, in de plaats van productief bezig te zijn met iets anders.  

Hij heeft er misschien een totaal van 24 jaar over gedaan, en al het mogelijke voor de aandacht te krijgen die hij nooit zal krijgen zoals hij dat verwacht, ondanks de economische en financiële sabotage die hij met medeplichtigen in heel het Belgische systeem voor mij bewerkstelligd heeft, samen met zijn vriend Azoulay.  

Ik kon alleen raden dat de ontmoeting met Renson een ontmoeting was met een monster die aan het zoeken was om me te ketenen opdat ik niet meer zou ontsnappen, zoals Joseph Béatrice geketend heeft, via het emotionele en het professionele.  Joseph is zowel “haar man” als haar werkgever.  Zo heeft Renson getracht ook mijn man en mijn baas te worden met al de plannen die ik gemaakt heb zonder hem erbij te betrekken, en met het geld dat hij zocht te plunderen van een Libanees uit jaloezie.   Dat is de waanzinnige motivatie die ik heb kunnen achterhalen in het onderzoeken van de rechtszaak bij de Antwerpse Rechtbank omtrent de valse papieren en visas, waarin ik verstrikt was.  Misschien was hij dat die erachter zit, met de bedoeling om me naar zich toe te trekken.

Ik vlieg in de bak voor niets.  Hij fopt en ruïneert de levens van meerdere mensen op een onvoorstelbare manier, en hij loopt vrij en met niks op zijn strafregister.  Ik moet mij kalm houden gedurende 24 jaar ?   Ik mag hem niet “stomme kloot” noemen.  Dit is onverantwoord.  

Hij zou veel beter gedaan hebben

van een Waalse vrouw te hebben genomen of een vrouw uit Israël.

 

De vertraging in alles die hij voor mij veroorzaakt heeft, krijgt hij terug als een vertraging voor zijn eigen.   De boomerang zal niet zo rustig aankomen als mijn zachte stem, maar met de  brutale Satanistische daadkracht die van hemzelf komt en van heel zijn mensenhandel.

Hetzelfde voor André Azoulay

want zijn arrestatie is het resultaat dat ik viseer

Dhr Renson heeft duidelijke informatie over mij zitten te verzamelen zoals een geobsedeerde tot in de graad dat mensen vermoord werden.  Hij had een hoop, maar dat was een illusie die met de jaren groter en groter werd, in de plaats van op tijd een vrouwtje uit zijn eigen boerengat te nemen.  

Zoals alle Satans was Renson er stellig van overtuigd dat ik nog voor België of voor hem ga kiezen,

  1. nadat ik geen universitair diploma kon behalen in dit land,
  2. nadat ik op willekeurige basis gearresteerd werd en gevangen genomen,
  3. nadat ik repetitief faal in alles omdat zo was afgesproken,
  4. nadat ik repetitief ontslagen werd bij de werkgevers om een slechte loopbaan te projecteren,
  5. nadat ik de huisvesting verlies door al die zware kosten van het gerecht en van de negativiteit in dit land, nadat ik zonder ophouden zeer hoge bedragen van de veelvuldige bezoeken van deurwaarders die op betwistbare basis geld willen, zoals Deurwaarders Dirk Duflou die blijkbaar de stempel van belanstingdienst gebruikt om indruk te wekken (annex_40) en Walter Caillau die een Brussels gewestbelasting vraagt voor het jaar 1999, en woonde sinds 1998 niet meer op het bewuste huisadres in Brussel waarvoor ik de belasing zou betalen (annex_41).   Ik was uitgewezen door één van zijn collegas en dan komt hij af een gewestbelasting, dat heb ik gebruikt om niks te betalen.   Walter Caillau heeft nog geprobeerd met dwangbevelen ten voordele van de Vlaamse Zorgkas VZW.  U begrijpt ook dat de een VZW eerst moet bewijzen dat ik een lid ben van hen om recht te hebben om een betaling.  Een echte tax moet van het ministerie van financiën komen en niet van een VZW.
  6. nadat de Belgische nationaliteit 3 keren geweigerd werd.

De eerste keer heb ik de nationaliteit in Antwerpen aangevraagd vlak na de arrestatie omtrent de vervalsing van visas en paspoorten, in 1991 (annex_28).  Ik heb nooit nieuws gekregen.  Mijn vader ging af ten toe navraag doen, en gedurende jaren hebben ze hem gezegd “dat de enquête nog bezig was”.  Ik was veroordeeld in 1998.  Noch mijn ouders noch ikzelf hebben ooit nieuws gehad van die aanvraag.

De tweede keer was in 2002, wanneer de veroordeling uit het strafblad verdwenen moest zijn.   I probeerde de procedure via de gemeente.   De bediende in de Dienst Bevolking van de Gemeente Zaventem heeft de nationaliteit mondeling geweigerd zeggende dat ik niet lang genoeg in België had gewoond (ik ben hier sinds 1968 – zie annex_29).  Dat is omdat haar collega Mevrouw Mattheus, van de Dienst Vreemdelingen me opzettelijk eerst had uitgeschreven, in 2000 om me daarna opnieuw in te schrijven (annex_30A en 30E).

In haar werkdocumenten (annex_30D en 30E) was op zoek naar mij in alle gevangenissen van het land, terwijl ik werkzaam was bij Deloitte & Touche, en daarmee was ik een niet geïntegreerd mens.   Mevrouw Matheus was opgelucht toen ze haar werkdocumenten had terug gekregen, die ze in mijn farde met bewijzen van mijn aanwezigheid in het land, had vergeten.  Ze nam haar hart vast toen ze zag dat de werkdocumenten naar haar terugbracht.  Waarom ?   Misschien was het omdat ze veel geld ging krijgen voor de pesterij die ze me bezorgde.   U kan nagaan via de inkomsten of er sprake was van corruptie.  Het was niet uit vriendelijkheid dat ik de documenten ging terugbrengen, maar uit angst om niet beschuldigd te worden van een diefstal die ik niet heb gedaan.

De derde keer toen ik de nationaliteit daarna had werd op basis van die vroegere veroordeling door de Rechtbank in Antwerpen annex_31A en _31B).  Dat was allemaal kunstmatig georganiseerd.  Dat wist ik, maar ik was verondersteld te denken dat ik tegenslag had....

opdat Renson tevoorschijn zou kunnen komen als een cadeau.

Op mijn huidige leeftijd heb ik de diploma en die nationaliteit niet meer nodig.  Ik zou het gedaan hebben om rond te kunnen reizen daar waar het gemakkelijker was met een Belgisch paspoort, maar de reisvoorwaarden zijn momenteel grondig aan het veranderen.   Renson met zijn maffia moeten niet proberen rond te reizen.   Men kan gemakkelijker overal binnen met een Marokkaans paspoort dan met een Belgisch paspoort nu.   Daar hebben het trio Renson – Azoulay – Suinnen keihard aan gewerkt.   Renson en zijn bende mag de Belgische diploma en nationaliteit houden van mij, want  

Niemand kiest voor miserie.

Vooral niet de mensen die hun best doen.

De beslissing om niet voor België te kiezen heb ik eind 1990 genomen, toen ik beschuldigd werd van terrorisme, illegale helpen verblijven in België, de vervalsing van visas en paspoorten, en schijnhuwelijken.   Op dat ogenblik was ik niet aan mijn eerste vernedering toe, maar die aanhouding vond ik een oorlogsverklaring, en die kwam van het Openbaar Ministerie.  

Omdat de beschuldigingen niet waar zijn, heb ik toen een kruis getrokken over België, ook al vroeg ik de nationaliteit aan (ik was nog jong genoeg om te veranderen).   Dat wil zeggen dat ik eerst en vooral voor mijn land kies, maar ik blijf waardig met de Belgische mensen en met Europa.  Mijn beslissing werd mettertijd definitief.  

Renson moest in 2005 niet met de slangendans afkomen op het KM Forum

Dat was toen al te laat.

Al dat racisme en al die weigeringen is profijt voor Marokko.

Waarom kwam hij toen tevoorschijn ?    Het antwoord heb ik nog maar net gevonden, en dat was opdat hij de associé zou worden in al mijn zaken en geen kakkerlakken uit Libanon of zoiets.   De Samenaankoop van de elektriciteit was van groot belangrijk voor Wallonië.   Daarom denk ik dat hij één van de criminelen is die achter de affaire van de valse papieren zit, en niet ik.  

Dan durft hij in Wallonië vertellen “elle ne nous aime pas”.   Omdat ik mezelf bescherm tegen risico's zoals hemzelf door niet naar Wallonië te gaan, denkt hij dat ik een mensenhater ben als hij.   Ik heb nooit een Waal of een Belg gepest, aangevallen, berooft, gehaat, of pijn gedaan.  Ik heb ze allemaal gerust gelaten.  Ik heb zelfs hun Plan Marshallen en heel hun circus van Creative Wallonia met rust gelaten.  Ik moei mij niet met andermans zaken.  Zij moeien zich met het privé-leven van de andere mensen.   U moet daar eerst een vreemdeling voor zijn om dit te weten.

Door “elle ne nous aime pas” te gaan zeggen aan iedereen wil hij en Dhr Azoulay het plagiaat rechtvaardigen.   Hiermede bedekken ze allebei wat ze 15 jaren daarvoor met mij hebben uitgespookt om me in de mensenhandel te duwen ten voordele van Renson, die ik nooit te vooren had gezien en die ik helemaal niet wil hebben, en men oefent een vreselijke dwang op mij op alle mogelijke manieren, waarschijnlijk om zijn verpleegster te worden en om aan Wallonie te zeggen hoe ze samenaankoop van de elektriciteit moeten doen.

Neen, het is Renson die niet van de Walen houdt.  Vergist u niet van vijand.  De staat van het Waalse budget bewijst dat hij niet van zijn land houdt.  Dat heb ik niet gedaan.  Dat is eerder het werk van het trio Renson – Azoulay – Suinnen, en Gheysens ook.  Renson is per definitie de mensenhater als hij vreemdelingen haat.   Het 'vreemde' is maar een excuus, om zijn laag bewustzijn daarmee te bedekken.   Hij haat ook de Walen, maar dat beseft hij niet, juist omdat hij een laag bewustzijn heeft.  Als hij van de Walen hield, dan had hij voor een Waalse vrouw gekozen en niet voor een vreemde via de mensenhandel van André Azoulay.

   

De dag dat de vreemdeling wegvalt, dan gaat hij en zijn bende

mensenhandel en prostitutie doen met zijn eigen Walen,

als u hem los laat rondlopen.

De houding van Renson draait constant rond alle vormen van haat (zoals jaloezie, manipulatie, pesten, kwaadsprekerij, saboteren enz.), rond oorlog (waaronder alle vormen van criminaliteit) om goud en geld te verwerven.  Het geld heeft hij nodig om daarmee de zwakkeren om te kopen en om op die manier medewerking te krijgen.   Daaraan zit hij een hele dag te denken, samen met de mensen van zijn niveau van denken en handelen.   Dat zijn boeren.   Vandaar zijn keuze om samen te zweren met de SCAM of de Waalse Boerenbond.  

U zou kunnen nagaan of Renson en Azoulay familie of vrienden hebben

bij de SCAM en bij de Boerenbond[14].

André Azoulay heeft zich de rol toegeëigend waarvoor hij de doodstraf zal krijgen.  Die rol is van Marokkaanse meisjes uit te huwen aan zijn maffia, alsof hij de vader is van al die meisjes.   Omdat hij dat niet mag, is hij dat gaan bewerkstelligen via de mensenhandel en via de prostitutie.  

André Azoulay is niet de paus van Marokko, en hij heeft niets te zeggen op vlak van echtelijke verbintenissen.   Hij is een gangster die iedereen heeft geloofd gedurende lange jaren.  André Azoulay is met de corruptie van iedereen in België, in Marokko en overal druk gaan beginnen oefenen om met Satanisten (een verboden bloedgroep voor de Moslims – zie pagina  )  seksuele relaties te hebben en kinderen voort te brengen, waarschijnlijk.

Hij heeft Renson daarmee gefopt (zie pagina ).

Hij heeft hem iets wijsgemaakt dat niet mogelijk is.

Renson heeft niet op zijn eigen kracht gerekend.   Hij heeft erop gerekend dat ik volledig verpletterd word onder de pletwals van Azoulay opdat hij “gelukkig” zou worden.   Hij wist dat ik in Marokko evenveel moeilijkheden ging hebben als hier, omwille van dezelfde gangster die alle wegen aan het afsnijden was opdat Daniel Renson als de enige oplossing voor mijn leven zou overschieten.

Gezien de sterke informele positie van de maffioso was Renson er stellig van overtuigd dat heel zijn spel ging lukken.  Renson dacht dat hij me kon verplichten voor hem te kiezen, met chantage (via de projecten) en met de bedoeling me minder aantrekkelijk te maken voor een ander door tandartsen en coiffeurs....  

Waarom deed hij dat zo ?

Omdat hij op voorhand al wist dat het antwoord “NEEN” is.

Omdat ik hem niet graag zie, gaat hij aan iedereen zeggen “elle ne nous aime pas”, opdat hij de medewerking zou krijgen van andere Belgen die zoals hem denken, “om haar nog een pak slaag te geven”.  En zo gaat een niet besproken conflict verder tot in het oneindige, tussen hem en ik.  

Mensen dwingen tot slavernij is typisch voor de mensenhandelaars,

en typisch voor de Zionisten en de Satanisten  

Staat me toe u te tonen hoe dwaas de bende is : wanneer André Azoulay buiten gegooid wordt – en dat zal niet lang duren – dan kan Renson helemaal niet meer op de medewerking van Marokko rekenen, gezien de afbraak van de Marokkanen die hier in België wonen (bijvoorbeeld de moord op Fatouma El Morabit, de moeder van Fatima Boulaïch, en nog andere rare dingen die in het leven gebeuren van Fatima en haar zoon).   Renson heeft die medewerking van Marokko nodig om druk op mij te oefenen opdat bijvoorbeeld een associatie of een contract tussen mezelf en hem wordt toegelaten, want ik heb een Marokkaans paspoort.  Hij kan daar niet omheen.  

Als ik de Belgische nationaliteit had gekregen, dan kon België een druk op me oefenen, en dan zou zijn plan beter geslaagd zijn.  Ik werd beschouwd als een gevaar voor de openbare veiligheid door die affaire van valse visas die zijn bende ongetwijfeld bewerkstelligd heeft.   Hij heeft ervoor gezorgd dat de nationaliteit zou geweigerd worden voor mij, uit egoïstische overwegingen (voor zichzelf).      

Renson gaat met absoluut niks eindigen

want hij heeft zichzelf gefopt door te rekenen op Satanistische criminaliteit,

en Azoulay heeft hem ook gefopt door iets te beloven dat verboden is.

Iedereen met talent is geviseerd waaronder de vreemdelingen

Wie talent heeft of wie gewoon intelligent is loop een hoger risico om in de Zionistische en de Satanische mensenhandel te verdwijnen, omdat ze op zoek zijn naar modellen voor “de duurzame ontwikkeling”, opdat mensen zoals Azoulay, Renson, Gheysens, Suinen en al de mensen in Wallonië die bij voorbeeld mijn plannen gebruikt hebben, zich daarmee sociaal optrekken terwijl ik platgewalst wordt.  

De beste organisaties (waaronder ook de families) zijn gefundeerd op liefde en vrede, en die maken het meeste geld over heel lange jaren zonder slechte schulden op te bouwen.   De slechtste organisaties zijn gefundeerd op haat.  Die kunnen ook heel veel geld maken op kort termijn.  Daarna vallen ze uit elkaar en ze gaan failliet, zoals Beauté et Bien-être.

Azoulay, Renson, Gheysens, Suinen, Hitler enz behoren tot een categorie van het lage bewustzijn.  Een laag bewustzijn heeft geen waarden en geen kennis, inclusief van zichzelf, maar verwerft kennis dat op het geheugen berust, door onderwerpen van buiten te leren, zonder iets te begrijpen.  (u vindt informatie over een hoog bewustzijn op pagina ).  

Men krijgt een laag bewustzijn niet tot beweging met liefde en vrede maar met oorlog en haat.  Dat inspireert hen wel, en dat heeft Hitler bewezen. Door de negatieve ingesteldheid en de haat zijn die wezens afgesneden van de toegang tot een rijker bewustzijn.  Daardoor kunnen ze moeilijk op duurzame modellen van organisatie of politiek komen, wat leidt tot repetitieve instabiliteit en recessies, en ook tot de massieve schulden, omdat ze al hun geld besteden aan uitsluitend de omkoperij van iedereen in de plaats van aan de kredieten en de investeringen.        

Tot hier toe heeft geen enkele professor of politicus verklaart dat de basis van “de duurzame ontwikkeling” simpelweg de liefde is, want anders klinkt hij of zij als “de goede fee” of als een Priester.   Een laag bewustzijn lacht dus met de woorden zoals liefde en vrede.  Wanneer het komt op het creëren van economische en financiële modellen die daarop berusten, dan zijn de Satanisten en de Zionisten uitgepraat.  

Hoe lossen deze wezens het gebrek op ?   Hoe geraken ze aan “duurzame” modellen ?  

Ze doen dat door hun laagheid aan te vullen met het stelen van plannen bij de mensen die ze kunstmatig arm houden, door ze te isoleren, bespioneren en te verraden, zoals Renson en Gheysens dat gedaan hebben met mij, waarbij ze veel moeite en geld verloren hebben.   Ze pakken alles af van alle vreemdelingen die bij SABAM iets durven deponeren, van alle buitenlandse studenten die een thesis afgeven wanneer ze naar de Belgische universiteiten komen, van alle migranten die bij een politieker subsidies gaan vragen voor hun VZW's, van alle mensen die banken zoals Dexia vertrouwen, of mensen die in de val lopen van Business Angels zoals Daniel Renson.  

Het vangnet is gigantisch in België en ook in het buitenland, via sommige internationale financiële instellingen zoals de Wereldbank, die vooral gericht is of de landen van het Zuiden.  Wat ik hier uitleg is één van de redenen waarom heel veel landen weigeren te werken met de Wereldbank.  In België loopt men 200 % het risico van beroofd te worden van een toekomst, als men een vreemdeling is.  Het vangnet bestaat uit honderdduizenden mensen en kost heel veel geld voor de maffia en voor de Staat, en het vormt op zich een ondergrondse economie.  

Renson steelt de modellen om een hoger bewustzijn te projecteren dat hij niet heeft, en om de mensen te overtuigen van een kennis die hij niet heeft.   Hij draagt het masker van Knowledge Manager, en hij rammelt daarbij een serie woorden af die bij elkaar gesprokkeld heeft bij onbekende talenten, waarvan hij overtuigd is dat niemand hen gaat helpen.  Daarom was hijzelf en zijn bende zelfzeker van hun slag, 10 jaren geleden.  10 jaren later blijven de resultaten uit.   Nu zou hij zijn echte “Knowledge Management” naar boven moeten halen om het gezicht van zijn politieke vrienden, zoals Jean-Claude Marcourt  te redden.

Hoe gaan ze dat oplossen, denkt u ?  

Met criminaliteit.   Met mensen te prostitueren al dan niet via Emgoldex

Dat is de kennis die overeenstemt met zijn niveau van bewustzijn.

Wat het programma van de bende niet voorzien heeft

Waar Renson niet op gerekend heeft, is dat ik hetzelfde talent tegen hem en al zijn medeplichtigen kan gebruiken om van onder de pletwals uit te geraken, zonder zijn “tedere” hulp.  Ik ben slim genoeg.  “Slim” in het Engels betekent “fijn”.  Dat wil zeggen dat ik me aan de pletwals heb aangepast tot ik hen veel gemakkelijker kan verpletteren met hun eigen brutaliteit, want ze staan al heel laag.    

 

Ik ben eruit, gewoon omdat ik er nooit helemaal in ben gegaan.  De Koran zegt dat men mensen van een laag bewustzijn totaal moet vermijden, maar dat is heel moeilijk in een land waar minsten één op de vier mensen Satanisten zijn en samenzweren met de anderen in alle niveaus van de maatschappij.  Dus ik moest mij aanpassen aan een situatie die niet in de Koran staat, en ik heb me berust op een andere regel die zegt dat ik de mensen met respect moet behandelen.   Zo ben ik erin getuimeld.  Ik was te vriendelijk.

Ik ben eruit kunnen gaan omdat ik de code voor de vrouw-man relatie heb toegepast.  Ik ben niet op het voorstel van Renson ingegaan om me belachelijk te maken als zijn “associé”.   Dat zou wel eens iets anders kunnen betekenen.   Wat hij ook bedoelde, hij heeft zichzelf gefopt gedurende 24 jaar, want ik heb iemand gevonden al langer dan hij.   Door anderen kapot te maken, zal hij zichzelf kapot gemaakt hebben met zijn eigen fopperij.  Dat is wat hij zich gaat realiseren uiteindelijk, op de leeftijd van 67 jaar.   Tegen dat hij iemand iemand gaat vinden is hij 70 jaar of dood.   Zo krijgt hij de vertraging voor mij terug.  Daar heeft hij niet op gerekend

Azoulay heeft Renson niet alleen gefopt, maar ook misbruikt

Azoulay is een gangster die mensen misbruikt.  Ik kan me inbeelden dat Renson – die eigen een heel arme mens is – niet de gevraagde prijs kon betalen en dat Azoulay hem voorgesteld heeft van “dit te gaan halen” voor hem, “dat te doen” voor hem, “breng dit naar hier” , “ga daar naar mij”, en de ongelukkige Renson heeft daar alles voor gedaan om helemaal op het einde een clochard te worden of zelf in de gevangenis te zitten.

Is Dhr Gheysens verantwoordelijk voor mijn ontmoeting met Renson ?

Béatrice De Wilde en minstens één van haar dochters zitten volgens mij er diep in als slachtoffers van de mensenhandel.   In annex_42 vindt u een foto van haar jongste dochter.

Béatrice is er met haar ogen open ingelopen, ze heeft zich laten meeslepen zonder te onderzoeken wie dat Joseph Gheysens is, waar hij vandaan komt, zonder zich af te vragen wat zijn familie geschiedenis is en of hij Joods, Israëliet, Katholiek of gewoon helemaal wild is.  

Het besef dat er iets in haar relatie met Joseph niet werkt, heeft ze al jaren.  Ze had geen naam voor de relatie die ze beleefde.   De naam is mensenhandel en prostitutie.    Ze zal ongetwijfeld eruit willen komen met een tussenkomst van de Rechtbank.

Daarom vermoed ik dat de ontmoeting met Renson geen toeval was maar een arrangement dat Dhr Renson in samenwerking met een grotere groep dan alleen het koppel Gheysens en DeWilde.  Er zijn zeker enkele leden van de Waalse regering bij betrokken die iets afweten over de samenaankoop van de elektriciteit, over Daniel Renson, en ook over André Azoulay, zoals Minister André Antoine.

Schijnbaar waren er voorbereidingen vanwege het koppel Gheysens en De Wilde om me aan mannelijke kandidaten voor te stellen.   Ze hebben me enkele keren mee op restaurant genomen, om me zogezegd te bedanken voor dat mailing idee met de post-it (annex_11).   Hoe kan ik weten dat er een ander programma stak achter hun etentjes ?

Ik begon terug te deinzen op een avond wanneer Béatrice onverwachts bij me thuis had aangebeld, zonder voorafgaand telefonisch contact.   Ze ze reed naar huis na haar werk, en ze maakte een ommetje.   “Kom naar boven”, zei ik.  “Kom jij even naar beneden, ik heb iets bij voor jouw”, antwoordde ze aan de parlofoon.  Ik ging, we groetten elkaar en met veel passie vertelde ze dat ze een prachtig wit truitje had gezien waarvan ze zeer was dat het zeer lief op me ging passen.  Dat klopt, het was echt mooi en een heel simpele shirt, korset hoog, met drie-kwart mouwen die van bij de schouder tot aan de elleboog met knoppen dicht gemaakt is, waardoor je de huid van de arm kan zien tussen de knopen.    “Dat moest ik absoluut voor jouw kopen”, zei ze.  

Ik geloofde haar.   Toch nam ik het zekere voor het onzekere, vooral omdat de zaterdag daarop ze weer gingen eten.   Haar jongste dochter was erbij.   Ik heb het truitje aan getrokken boven op een kleed dat er perfect bij paste.   Innerlijk voelde ik met net een koe die naar de veemarkt gevoerd werd.   “Ik kan beter stoppen met het gaan eten met hen”, dacht ik, want ik voelde me net een adoptiekind worden van hen... of misschien een hoer.   Ik heb ook mijn ouders, en wij leven niet om gezien te worden door onbekenden.   Dat was de laatste keer.  Ik vond een excuus voor alle volgende keren.

Nochtans sprak ik met Béatrice de hele tijd over Mowafag Omer, de Britse Soedanees, die ik toen al drie jaar kende.   Hij is ondertussen gehuwd en hij heeft kinderen, en ik ben daar nog altijd mee bevriend.  Hij heeft zijn bedrijf naar mij genoemd : Niema.  Hij heeft in Saoedië gewerkt, en het is door hem dat ik de contacten in Saoedië ben beginnen te ontwikkelen.   Hij heeft mijn leven dragelijk gemaakt in die periode, in die zin dat hij de andere roofdieren op afstand hield.  

Ik sprak toch duidelijke taal met Béatrice.  Ik zond toch duidelijke signalen dat ze zich niet mochten moeien met mijn privéleven, en dat ze niet mochten denken dat ik voor iemand anders beschikbaar was.   U kan haar dat zeggen in de ondervraging.    

U kan haar zeggen : u wist toch dat ze een Soedanees vriendje had.  

Waarom forceert u haar om iemand anders te ontmoeten?

Waarom hebt u geen respect voor haar keuze ?

Waarom namen ze me mee uit eten ?   Waarom stuurden ze me naar Dhr Galvao, een vriend van Joseph (annex_12A en _12B).   Waarom hebben ze aan Chokri toegelaten zijn persoonlijk telefoonnummer te geven aan een cliënte in het salon (annex_25)?    

Wat ik denk is dat ze veel geld ontvingen om met mij in de restaurants te paraderen, om de namen, de adressen en de telefoons van andere Noord-Afrikaanse cliënten via de kapsalon aan de maffia door te spelen.   Daarom denk ik dat via deze mensen de ontmoeting met Daniel Renson geregeld werd.   Deze laatste heeft mijn leven ondragelijk gemaakt.

De mensenhandel is de band tussen het kapsalon Beauté et Bien-être van Joseph Gheysens en Daniel Renson, en ik ben hun slachtoffer.  Misschien was de epilatie met karamel een trekpleister om de Noord-Afrikaanse meisjes aan te trekken voor de ouwe eenzame Belgen.

Gheysens en Renson hebben ongetwijfeld de mensenhandel gemeen,

onder vele andere criminaliteit zoals de corruptie en belasting fraudes.

Het aspect mensenhandel en de samenaankoop

Mijn recente visite naar de Emgoldex presentatie over de samenaankoop van goud van 28 October 2014 en de bestudering van dat geval heeft zeer veel geholpen.   Ik twijfel daar geen seconde aan dat Daniel Renson daarachter zit, en dat vermoed ik aan de hand van de mensen die daarin betrokken zijn en die ik in het verleden al tegen ben gekomen, zoals Albert Delbecq, Christine Meeûs en Anne Van Enis (annex_20) die veel contact zocht met Bart Schram.  Bart wist niet dat ze deel uitmaakte van de Renson-bende.

Emgoldex viseert grootendeels de vreemdelingen.  Er was een reportage over Emgoldex op de RTBF TV ([15]).  Ze zijn naar de meeting gegaan met een verborgen camera.  Daarin hebben ze gezegd dat de kantoren van Physical Metals en Pro Aurum niet bestonden en Munchen en dat het om een pure zwendel gaat.  

Mensen die zich bij Emgoldex inschrijven, moeten een fotokopie van hun identiteitskaart en van de facturen van hun telefoons en utilitaire diensten afgeven.   Als Emgoldex een onbestaand bedrijf is, dan gaan ze de gegevens en het geld van de mensen voor iets anders gebruiken.  Dat zou wel eens mensenhandel kunnen zijn.

Het concept “samenaankoop” bindt Joseph Gheysens en Daniel Renson aan elkaar. 

Gheysens is mogelijk een contact van Renson

Of Joseph Gheysens en Daniel Renson elkaar effectief kennen, weet ik niet met precisie.   Er zou in ieder geval een financiële band moeten bestaan.   Daarnaast kunnen er mensen zijn die ze gemeen hebben :

De enige link tussen de bende van Renson en de bende van Gheysens is zijn twee Nigeriaanse vrouwen, die goed met elkaar bevriend zijn.   Dit zijn Angela Anjorin Moses (annex_33) en Chantal een kapster waarvan ik alleen de GSM heb : 0487 22 96 62.    

Angela was een buurmeisje van mij.  In het Emgoldex dossier heb ik Angela beschreven als iemand die Albert Delbecq kent.  Ik beschik niet over haar adres.   Ik heb haar één keer bezocht toen ze haar eerst kind had gekregen.   Om daar te geraken gaf ze telefonisch instructies over de bus die ik moest nemen vanuit Leuven station, en de halte waar ik moest afstappen.  Ze woont in Leuven vlak tegen over het station Oud Heverlee.   U vindt haar naam en de naam van haar echtgenoot in annex_33.   Haar echtgenoot is werkzaam aan de universiteit van Leuven.

Chantal is een kapster die ik in het huwelijksfeest van Angela  (in september 2010) ben tegengekomen, alhoewel ik ze al ontmoet had bij coiffure Cherryl (het salon bestaat niet meer, maar het was op de Charleroi steenweg in Sint Gillis), in 1996.  

Ik vroeg aan Chantal in welk salon ze werkzaam was.   Ze was heel voorzichtig met haar antwoord.  Ze zei dat ze in een salon werkte “voor Blanken en soms Afrikanen”.  Ik wist onmiddellijk dat het over Beauté et Bien-être ging, waar ze de zwarten en de Noord-Afrikanen liever op een ander moment lieten dan wanneer de Blanke klanten erbij waren.

Ze verzocht me dat wanneer ik een verzorging wenste dat ik haar eerst moest bellen alvorens ze het adres kon geven.   We wisselden de GSM nummers uit aan een tafel op het huwelijk, alhoewel ik liever ook het adres van het salon wilde.  Ik begreep niet waarom ze zo met me handelde, maar ik geloofde haar.  Ze bedoelde het niet kwaad... en toch bleef ik zoeken naar het waarom, want aan haar lichaamstaal kon ik lezen dat er iets niet in orde was.   Ze was ineens dichtgeklapt, en ze wilde niet verder praten, in vergelijking met het moment van wederzien.  Toen glunderde ze en ze sprak over haar zoontje.   In eens leek ze liever dat ik niet bij haar stond.  Ze rolde haar ogen in de richting van de tafel waar Renson zat, maar er waren zoveel mensen dat ik niet kon raden dat ze hem bedoelde.

Een paar weken later had ik haar gebeld en toen had ze voorgesteld van af en toe te bellen opdat ze kan zeggen wanneer ze alleen zou zijn op het salon.   Ik vroeg haar het adres, en ze zei bij station Merode.   “Oh neen dank u, ik weet al genoeg”, zei ik.  Ze begon te giechelen, en ik heb niet meer teruggebeld.  

Vandaag denk ik het antwoord te hebben gevonden op de vraag waarom ze het adres van het salon waar ze werkt niet wilde geven : ik heb Daniel Renson naar dat huwelijk meegetrokken vol met Afrikanen, opdat ik een keer goed met hem zou lachen.   Chantal heeft ongetwijfeld Daniel al ergens gezien, vermoed ik, misschien bij Beauté et Bien-être, of misschien in een andere context die nog veel erger is.    In ieder geval, ze weet iets meer over Daniel Renson.

Daarom was ze heel voorzichtig met het geven van het adres van het kapsalon toen ze me had gesproken op het huwelijk.  Daarom vroeg ze dat ik liever haar zou bellen dan zij mij.  Dat was opdat er geen sporen van contact tussen haar telefoon en mij zouden bestaan.   Ze was bang voor haar job, vooral omdat ze kinderen heeft.  Ik ben naar een andere kapper gestapt.  

 

De mensenhandel als een strategie voor de ontknoping

Diegene die het meeste weet over hoe de samenzwering tegen mij zich gevormd heeft ronde het idee van samenaankoop is Béatrice De Wilde.  Echter, het is mogelijk dat zij en Joseph gaan zeggen « wij kennen Naima niet ».   Er zijn rekeninguittreksels die aantonen dat er contact is geweest met deze twee mensen (annex_21)  Er zijn getuigen, zoals de coiffeur die bij haar werkten zoals Chokri (annex_25), er is Dhr Antoniadis van Cook And Go die mij daar gezien heeft (annex_22), Dominique Rambaud die ik daar ontmoet had, en Walter Van Hattum,de man die Joseph rond zijn vingers kreeg (annex_27).

Ik verwacht dat Joseph alles gaat negeren, zoals alle Satanisten.  Het is niet voor niets dat hij in de schaduw is gebleven.  Dat is opdat hij de overhand zou hebben in de discussie over het plagiaat.   Hij zal zeggen “Ik weet niet wie ze is, ik heb dat mens nooit gezien, ik ken haar niet”.  Maar hij zal ook zeggen   “Dat project is niet van haar.  Zij kan zoiets niet”.  U zou vooral moeten letten op uitspraken zoals “zij kan zoiets niet”.    Hoe kan hij weten wat iemand kan of niet kan als hij zegt dat hij die persoon niet kent en nooit gezien heeft ?

Ik verwacht ook dat hij Béatrice zal overhalen om ook alles te negeren zoals hem, en ik weet niet of Béatrice bereid is om de waarheid te zeggen of om te liegen om “haar man” te beschermen, want zij is slaafs.  Zij doet wat hij zegt en ik denk dat ze zich niet bewust is van de grote schaal van het schandaal en hoe erg de feiten zijn voor de reputatie van het Belgische zakenleven.  Zij heeft de criminele zijde van Joseph niet willen zien.   Ik verwacht dat eerst Joseph zal verdedigen en dat ze zal veranderen van zodra de criminaliteit en de strafbaarheid voor haar duidelijk zijn.   Ze zal vooral veranderen wanneer begint in te zien dat hij haar misbruikt heeft op alle niveaus, ook lichamelijk.

Béatrice en Joseph zijn voorlopig als twee handen of één buik.  Om de waarheid naar boven te laten komen, zou er eerst iets moeten gebeuren tussen deze twee mensen, opdat de ene de andere zou verraden.  Hierdoor wordt het mogelijk om de medewerking van Béatrice volledig te krijgen.   Zonder een conflict tussen hen zullen we niet veel gedaan krijgen.  

   

De relatie tussen Joseph en Béatrice is een potentieel groot conflict  : 

  1. Béatrice is niet gelukkig en dat heeft ze al getoond ;
  2. Er is een element van officiële slavernij (een contract zonder loon) ;
  3. Joseph wil niet trouwen en dat is een aanwijzing van officieuze prostitutie ;
  4. Er is een element van mensenhandel in haar ontmoeting met Joseph ;
  5. Er zijn elementen van mensenhandel die Joseph toegepast heeft op haar dochters ;
  6. Het geld en de fiscale fraude als bron voor een conflict.   Béatrice kent niets van boekhouding en bedrijfsbeheer, en over schijnbedrijven in Luxemburg of in Frankrijk.  Als u beslag legt op hun gemeenschappelijk eigendom, dan  zal Béatrice snel haar camp kiezen.  Béatrice zal blij zijn dat ze niet met hem getrouwd is;

Het kan zijn dat Joseph in de mensenhandel zit en dat Béatrice daar niet veel van weet, omdat alles buiten het salon gebeurt.   Het kan zijn dat met dat soort inkomen het salon draaiende gehouden word.   Als u de mensenhandel in het geval van Béatrice kan vaststellen en haar daarvan bewust maakt, dan is dit een element meer voor mijn geval.

Ik denk dat Béatrice en Joseph de ontmoeting Renson en mezelf afgesproken hebben.   De e-mails hebben een rol gespeeld.   Ik kreeg op een keer een e-mail over KM Forum bij Delhaize in Anderlecht.  Ik heb me afgevraagd hoe ze aan mijn e-mail waren geraakt.   Dat was via Joseph Geysens (annex_34), want ik had geen contact met Wallonië of met de Walen.

1.        Béatrice is niet gelukig

Béatrice is zich alleen bewust van het feit dat ze niet gelukkig is omdat Joseph niet wil trouwen, maar ze weet niet waarom.  Béatrice leefde een beetje als een prinses in een gouden kooi.  Ze gaf uit tot de portemonnee leeg was.   Ze kocht waar ze zin in had, en af en toe kleinigheden voor haar salon, zoals bloemen voor haar cabine en mooie dingen die ze bij Casa vond om haar salon te decoreren.  

Ze kocht ook kleinigheden voor Joseph, zoals een das, parfum en nieuwigheden waarvan ze vond dat het mooi staat bij hem.   Zij dacht constant aan hem denkt.   Toen ik Joseph nog niet had ontmoet, dacht ik dat ze verlief was op haar man.  

Nadat ik hem had gezien vermoedde ik een eenzijdige liefde of aandacht liever.   Béatrice verbeeldde zich een liefde die nooit bestond.   Ze dacht constant na van “hoe kan ik hem blij maken met iets vandaag ?”  Daarom kocht ze dingen voor hem.   Het was alsof ze nooit genoeg deed.   De aandacht die ze aan hem schonk, leek wel een opoffering van haarzelf om iets te doen werken dat niet kan werken.      

2.        Er is een element van slavernij

Beatrice is heel goed in het onderhouden van de schijn van “een gelukkige familie”.  Een kleine villa in een nette buurt, twee wagens, mooie kleren, allebei een job.  Ze zorgde voor de sfeer e, de decoratie naargelang de feestdagen, enz...   Toch is er een donkere zijde aan die relatie.  

Op een maandag ochtend kwam ze me oppikken en ze kwam iets later aan dan afgesproken.  Maandag is haar vrije weekdag en ze ging me een herborist doen ontdekken in het centrum van Brussel.   Verontschuldigde zich dat ze niet getelefoneerd had om me verwittigen, maar ik vond het niet erg.   Ze zuchtte, en dan begonnen de tranen te rollen :  

“Ik ben hem kotsbeu.  Ik sta op om 5u30 vóór hij wakker wordt.  Ik begin het ontbijt klaar te maken dat om 7 uur op tafel staat.  Hij wil altijd een uitgebreid ontbijt, met roereieren,  kaas, fijnkost, granen, koffie, getoast brood...  Dan maak ik zijn kleren en zijn schoenen klaar, terwijl hij een bad neemt.  Ik help hem bij het aankleden.   Als er een kreuk is, strijk ik die eerst glad, ik doe zijn das (om).   Ik kam zijn haar.   Hij neemt zijn ontbijt.  Ik maak zijn lunch pakket.  Hij kan zelf geen boterham smeren.   Weet je dat ik zijn schoenen klaar leg bij de voordeur opdat hij alleen maar erin moet stappen.  Ik help zijn mantel aandoen.  Ik doe zelfs de deur voor hem open.  Ik was met hem bezig de hele ochtend, vooraleer ik aan mezelf kon denken... daarom was ik een beetje laat”.  De tranen bleven rollen uit haar rode ogen.

“Het is mijn rustdag vandaag.  De dag is nog niet begonnen, en ik ben al uitgeput.  Ik heb het te ver laten komen, want nu verlangt hij dat ik dit iedere dag zo doe voor hem...  En 's avonds is het juist hetzelfde.  Hij komt moe aan, hij gaat in de zetel zitten en de krant lezen tot het eten klaar is... Daarna wil hij een massage van de voeten of van zijn hoofd... maar ik ben ook moe en niemand kan mij een masseren.   Soms denk ik mijn valiezen in te pakken en weg te wezen... Ik ga dat doen van zodra het jongste kind uit het huis gaat... want ik houd dat niet vol”, zei ze hopeloos.

Dat is wat ik dacht.   Ze deed haar best om de aandacht te schenken aan Joseph, maar hij deed al die dingen niet voor haar terug.   Hij is niet van plan met haar te trouwen, en dat werkt op de geest van Béatrice.  Het zou normaal zijn dat ze al die dingen doet voor een echtgenoot, maar niet voor iemand waarmee ze zomaar is gaan samenwonen.   Nu zat ze in een positie waarin ze financieel van hem afhing, ze had geen eigen woning en daar komt ook nog bij dat ze een werkneemster is in zijn Beauté et Bien-être.   Ze was daar ook een slaaf, en haar lege loonfiches zullen daar een bewijs van zijn :

Joseph verwacht dat Beatrice altijd zal blijven zwijgen en dat er nooit iets zou gebeuren.  Op pagina . vindt u het verhaal dat ze geen loon kreeg voor de arbeid bij Beauté et Bien-être.   Op dit vlak is er voldoende potentieel voor een conflict omtrent het loon dat ze niet gekregen heeft gedurende lange jaren, vanaf de creatie van Beauté et Bien-être.  

   

Het zou kunnen dat hij Béatrice heeft gefopt om haar kunstmatig in de slavernij te houden ook in Beauté et Bien-être, zo kan ze niet haar eigen huis kopen of advocaten betalen.  En zo is er een lang keten van negatieve redeneringen die aan elkaar vast hangen met fopperij en leugens om de balans van het salon negatief te houden, waardoor het salon altijd “kapitaal” nodig heeft (mogelijk witgewassen geld van INJO), waarop hij geen belastingen moet betalen.  

U zou haar de mogelijkheid kunnen voorspiegelen dat als ze alle bewijzen binnenbrengt, dat u Joseph kan dwingen haar onmiddellijk alle loon met vakantie geld en alles gedurende een periode van 15 jaar ongeveer.   Als hij het nodige bedrag niet kan betalen, dan neemt u beslag of het huis, op de rekeningen in België en in het buitenland, en dan legt u beslag op zowel Beauté et Bien-être en op INJO.

Ze zal blij zijn en ze zal u alles zeggen wat ze weet over de samenaankoop en het plagiaat.  Ze zal misschien schattingen van bedragen van subsidies kunnen geven, die hij voor die dingen gekregen heeft.  Ze zal verdere namen geven van de politici, van de gewone mensen zoals Renson, en bedrijven (zoals AWEX) die u kan ondervragen, opdat u nog meer verborgen gelden naar boven kunt halen.

   

3.        Joseph wil niet trouwen met Béatrice, hij wil officieuze prostitutie

Béatrice noemt Joseph als mijn “echtgenoot”.      Er was iets in dat koppel dat niet pluisde.  Joseph en Béatrice leefden al 15 jaren samen in concubinaat, toen ik hen heb leren kennen.   Ik heb altijd het gevoel gehad dat Béatrice in haar relatie met Joseph is blijven steken.   Echte grote liefde tussen beiden heb ik niet gezien.  Ik had niet de indruk dat ze verliefd waren alhoewel ze aandacht schonken aan elkaar.   Dat waren net twee acteurs die zowel elkaar als zichzelf aan het foppen waren, maar er was geen wederzijds begrip over elkanders toestand.   De ene weet niet hoe de andere over hem of haar denkt en voelt.   Ze leken voor één of andere reden samen te zijn gebleven, en dat is hoogstwaarschijnlijk uit routine.  

Daarom zet ik aanhalingstekens rond het woordje “echtgenoot” omdat hij haar echtgenoot niet is. Ze zijn niet met elkaar gehuwd, en dat is wat ik had verwacht.    Dat is niet wat Béatrice had verwacht.  Ze maakte zich illusies.  Ik heb haar ooit horen zeggen aan een cliënte die ze verzorgde dat hij nog niet wilde trouwen en dat hij liever nog een tijdje in de vriendschap leefde.  “vriendschap... met zo'n egoïst”, dacht ik bij mezelf. Nu zijn we elf jaar later en ik durf beweren dat hij nog altijd nadenkt of hij met haar wil trouwen.   Wat dacht ze ? Dat hij de helft van zijn huis in Sterrebeek cadeau aan een Congolese gaat geven zeker ?   Béatrice klonk onzeker van haar stuk, en dat kon ik begrijpen als er geen duidelijkheid is over waar Joseph met Béatrice naartoe wilde.

Wat Béatrice doet is volgens de regels van de Islam “prostitutie”, zelfs wanneer ze niet van man verandert.  Toch is ze trots op het vage statuut dat ze heeft in haar relatie met Joseph.   Zonder verbintenis of contract, is de relatie illegaal.   In België heeft men dat 30 or 40 jaar geleden toegelaten als een vorm van “modernisering van de zeden”.   Ik denk echt dat het een modernisering van de mensenhandel is.  Zelfs de homo's gaan niet akkoord met illegale relaties.  

Waarom wil Joseph geen contract met iemand die op zijn adres woont  ?

Hoe kan Béatrice weten dat Joseph geen “mensenhandelaar” is ?  

Voor hem is het 100 % gelukt met haar, en misschien is Joseph geroutineerd in dat soort praktijk.   Hij reisde veel.  U zou aan hem en aan Béatrice kunnen vragen naar welke landen hij geweest is.  Ik herinner me dat hij vooral naar Duitsland ging, naar Angola, naar Congo, en misschien Turkije ook.   Dat had iets te maken met elektrische centrales en Electrabel, zei hij.   Misschien kreeg hij contracten via AWEX.    Misschien had het te maken met mensenhandel.      

Joseph is geen passioneel mens voor Béatrice want hij zit constant krampachtig achter de boekhouding en het geld aan het tellen.   Voor haar heeft hij geen tijd.   Dat is wat me opviel.    Hij leek me als iemand die blij was dat hij niet alleen was, dat hij op een keer in een restaurant een vrouw als een pronkstuk had gevonden, die op een bepaald ogenblik bij hem ging wonen zonder eerst te trouwen.  

Uiteraard komt hij Béatrice aan zijn zijde deftiger over dan als hij alleen moest verschijnen.  Zij was dus lekker meegenomen.  Van de andere Congolezen moet hij niet veel hebben.  Béatrice vertelde me ooit  “hij wou niet van zijn kapsalon een plaats make voor de Zwarten, uit vrees dat de alle blanke klanten niet meer zouden opdagen, en ook om het straatbeeld niet te storen, gezien de statige buurt”.   Ik vroeg me af wat ze zelf van hem dacht, als een Congolese.  

Béatrice mocht ook niet alleen naar buurten gaan met veel migranten, zoals de Matongé in Elsene of de Zuiderse markt in Anderlecht, omdat Joseph een misprijzen had voor de buitenlanders en vooral de Marokkanen en de Turken.   Hij beschermde Béatrice zogezegd....  

Zou iemand een racist kunnen zijn

en tegelijk met een Congolese samenwonen ?

Met zoveel misprijzen voor de vreemdelingen vroeg ik me in het verleden af hoe het komt dat hij wel Béatrice aanvaardde met haar drie kinderen.  Hoe komt dat hij geen kind heeft met Béatrice ?   Ze hadden er toch één kunnen maken ?   Of wil hij geen kind met 'een Negerin' ?   Wat wil hij dan wel met 'een Negerin' ?

Ik heb ook vervreemding geobserveerd bij Béatrice : Béatrice kent alleen Frans.   Ze kent geen woord Nederlands, en nochtans woont ze met een Vlaming.  Ze woonde al 15 jaren in Vlaanderen (Sterrebeek),  ze heeft een kapsalon in Brussel, en ze spreekt geen andere taal dan alleen het Frans, althans op het moment toen ik haar had ontmoet.  

Ik stelde haar de vraag of ze Vlaams kon.  Ze wuifde heel fier met haar beide handen, en ze zei “rien”, alsof het een statussymbool is van alleen Frans te spreken.   Ik zou echt niet durven in een winkel staan zonder de talen te willen leren van de cliënten.   U kan dit ook anders lezen :

Wie de taal van zijn partner niet wil leren,

houdt niet van die partner. 

4.        Er zit mensenhandel in de ontmoeting van Béatrice met Joseph

Ik heb haar de vraag gesteld “hoe zijn jullie mekaar tegen gekomen ?”   Ik herinner me dat ze zei, dat ze met een vriendin op restaurant was gegaan en dat ze een babysitter had gevonden voor de kinderen.   Aan een andere tafel zat een man alleen, die vlak voor hij wegging naar haar tafel kwam om haar te zeggen “u hebt echt waar de mooiste ogen die ik ooit heb gezien...”  Natuurlijk was zij geflatteerd – en vooral op een moment waarin ze de tol aan het betalen was van een echtscheiding.   Hij heeft toen vernomen dat ze in een schoonheidssalon werkte.   “Ik ben er zeker van dat we elkaar nog zullen zien” beloofde hij aan Béatrice die blijkbaar erin getrapt was.  

Ze had me verteld hoe hij enkele dagen daarna op een magische manier het salon had gevonden waar ze werkte, en waar hij naartoe is gegaan om haar opnieuw te zien.  Hij had aan haar verteld dat hij de Gouden Gids gewoon had genomen, dat hij met een pendule de lijst met kapsalons en schoonheidsinstituten is afgegaan, dat de pendule hem het adres heeft aangeduid,  en dat hij zo gevonden heeft waar ze werkte.  Zij geloofde hem en toen ze me dat vertelde, en na 15 jaar was ze nog altijd onder de indruk van de magie.  Zo heeft zij zich laten vangen door hem, want ze vertelde me die dingen nog altijd met een bewondering “hoe het lot haar de gunsten toelachte”.  

Zoals u ziet had Joseph de controle over de relatie genomen van bij de eerste ontmoeting door haar weerstand te verminderen met een compliment, en daarna met de magie van een pendule.  Ze heeft zich laten domineren van in het begin, en ze heeft daardoor de controle over zichzelf verloren, vanaf dat punt.

Vandaag denk ik dat haar ontmoeting met Joseph een opgezet spel was, in samenwerking met het schoonheidssalon waar ze vroeger werkte en met de vriendin waarmee ze op restaurant ging.   U zou haar kunnen vragen wie de dame is, en onderzoeken of er een band is tussen die vriendin en Joseph.  De ontmoeting was bewerkstelligd, net zoals Joseph ongetwijfeld mijn ontmoeting met Renson uitgestippeld heeft.    Deze laatste heeft tot nu toe geen couscous van mij gekregen.  

In de plaats van tijd en moeite te steken in haarzelf, heeft Béatrice jarenlang tijd en moeite gestoken in het klaarmaken van Congolese lekkernijen en met het aantrekken van kledij die aangepast is aan  het menu, allemaal voor een boerenlul.   Ze heeft me gezegd dat ze een Congolese wax aantrekt met een bijbehorende hoofddeksel, alles om die bedrieger gelukkige te maken.  

Wat een geluk dat de Islam mij tegenhoud van het zover te laten komen.  Ik beslis uiteindelijk wanneer en wie ik wil, maar niet zonder de opinie van heel de familie.   Zij heeft anderen laten beslissen voor haar, en ze hebben haar geconditioneerd.   Ik kruip niet in bed zonder te trouwen met getuigen erbij, en ik zou nooit kiezen voor een scheiding eens er kinderen zijn, want anders worden ze vogels voor de kat in de mensenhandel.

5.        Joseph heeft mogelijk mensenhandel toegepast op de dochters

Zelf heeft Joseph nooit kinderen gehad, maar hij heeft wel de kinderen van Béatrice helpen opvoeden.   Vroeger had ik daar heel veel respect voor Joseph, omdat een gescheiden Congolese vrouw met drie kinderen zeer moeilijk een man kan vinden.  Hij heeft drie kinderen met open armen willen ontvangen, en met één loon moet hij plots vijf mensen onderhouden in de plaats van één of twee mensen.   Iedere morgen – en van de ene dag op de andere – is hij beginnen op te staan om te gaan werken voor vijf mensen, terwijl hij voordien alleen voor zichzelf ging werken.   Hoe deed hij dat ?

Met meer inzicht, begrijp ik het helemaal anders vandaag : natuurlijk zat Joseph er niet mee in om drie kinderen van een andere man te onderhouden... Hij is niet rijk, maar hij verdiende genoeg geld dat van ergens anders komt, bovenop het loon dat hij verdiende als ingenieur bij Electrabel (als ik me niet vergis).    Zou het kunnen dat hij geld verdient in de mensenhandel ?   Als het zo is, dan zal hij al wat hij in die kinderen geïnvesteerd heeft al lang terugverdiend hebben, door diezelfde kinderen te door te verkopen aan zijn contacten in de mensenhandel, door ze in omstandigheden te drijven waarin een koppeling mogelijk wordt gemaakt, maar dat weet Béatrice allemaal niet.  Ze weet het misschien wel wanneer het om een cliënte gaat zoals ik, maar ze beseft niet dat haar kinderen ook zoals een goed beschouwd worden door dezelfde bedrieger.   De oudste dochter heeft een slechte relatie me Joseph.  

De situatie waarin ze leefde en de omstandigheden van haar kinderen en haar broer waren een bron van grote zorgen, maar ze liet daar niets van merken, in het algemeen.  Tijdens een pedicure heeft ze me verteld wat er allemaal op haar maag lag :

Ze vertelde me dat haar zoon en haar broer, beiden zelfstandige ondernemers waren in de bouw sector.   Vooral haar zoon had een moeilijke tijd met contracten die niet opleverden of die uitbleven.   Ze zei “waar gaan we naartoe als mijn zoon, die getrouwd is en die kinderen heeft, nog aan mij geld komt vragen om de eindjes aan elkaar te knopen”.  

Ze had een dochter die toen 17 jaar was, die nog bij haar woonde en die van haar afhing, en daar ging het meeste geld dat ze had naartoe.   Ze ging naar school en omdat haar twee anderen kinderen geen hoge studies gedaan hebben, wilde ze absoluut dat de jongste een goed diploma haalt.   Daar investeerde ze aandacht en geld in.  Op het ogenblik van onze kennismaking had ze nooit een loon uitbetaald gekregen voor de arbeid die ze leverde 6 dagen op zeven (zie pagina ).   Dus moest ze geld vragen aan Joseph voor alles.

De allergrootste kopzorg was haar oudste dochter die ging trouwen dat jaar met iemand waarvan ze vermoedde dat hij alleen geïnteresseerd was in haar erfgoed.  Ze vond daarom dat haar dochter blind was (in het verstand).   Ze wist dat het huwelijk niet ging duren, maar ze wist niet hoe ze haar dochter moest beschermen of redden.   Ze was daarover heel ongerust.  Het was een raadsel voor haar.  Ik geloofde in het gevoel dat had, dat iemand met haar dochter aan het spelen was, maar ik kon niet direct vermoeden dat het spel van zeer dichtbij georganiseerd werd.

Ze heeft haar indruk over het huwelijk van haar dochter vergeleken met die van Joseph.  Ze vertelde dat Joseph ook denkt dat de toekomstige echtgenoot van haar dochter alleen geïnteresseerd was in haar erfgoed en in haar geld.  Hij begreep (zogezegd) ook niet waarom haar dochter zo blind was.    

Misschien is het Joseph die de plundering van haar dochter gepland heeft met een vriend van hem die zowel bedreven is in het verleiden van vrouwen en in het plunderen van andermans eigendom, terwijl Béatrice daar niks van merkt.  

Joseph mocht de oudste dochter van Béatrice niet zo graag, en Béatrice scheen dat te accepteren.  De dochter had vaak ruzie met Joseph, en hij was blij dat ze weg was.   Béatrice heeft dat nooit verteerd, omdat ze liever haar kinderen samen houdt, maar ze was ook niet in staat om echt kwaad te worden op Joseph.

Zou de mensenhandel niet de reden zijn waarom de dochter wegliep ?

 

U zou een onderzoek in deze richting kunnen doen om te zien of al de kinderen van Béatrice de Wilde slachtoffers waren van de mensenhandel.  Als Béatrice het woordje “mensenhandel” hoort en

dat haar kinderen gedurende jaren geviseerd waren,

dan is het gedaan met Joseph Gheysens

Als u inkomens ontdekt die Joseph niet heeft aangegeven, en als u Béatrice bewust maakt dat de sommen vermoedelijk uit de criminaliteit komen zoals met mensenhandel, zoals bijvoorbeeld l het erfgoed van haar dochters door ze uit te huwen aan medeplichtigen van haar man, en dat de situatie waarin ze leeft en werkt zowel in het huishouden als in de kapsalon, slavernij heet, en dat hij daardoor met haar sociale zekerheid en haar pensioen gefraudeerd heeft,

dan zal ze radicaal veranderen   

Ze zal zeggen “quel malhonnête” en ze zal u alles vertellen wat ze over hem weet.  Ze zal gegarandeerd een klacht indienen om u te overtuigen dat ze niet medeplichtig is.  Ze zal naar boven komen met nog meer observaties die ze in het verleden heeft gemaakt en die ze nu in de juiste context zal kunnen plaatsen, dankzij de bewustwording.   Misschien was de mensenhandel de redenen van de scheiding met de vader van haar kinderen.   Misschien was dat ook een mensenhandelaar en misschien een vriend van Joseph ook nog.

Ze zal u gegarandeerd alles zeggen wat ze weet over de samenaankoop van de elektriciteit, over de NutrientSheen (pagina ), en over de Thaise kookkunsten, en het contract dat Aramark verloren heeft tegen Sodexo bij NATO, met onze formule.  

Ze zal zelfs zeggen of Joseph mij ooit heeft proberen te vergiftigen met een drank of met een voedsel in het Portugees restaurant.  Ik had eind 2004 een urticaria in het gezicht gekregen.  Dat is een soort van allergie waarbij ik een dermatitis had ontwikkeld.   Het kan van iets anders zijn, maar u zou haar de vraag gewoon kunnen stellen.

Haar radicale verandering is wat we nodig hebben om een einde te maken aan deze zeer lange calvarie die 24 jaar geduurd heeft voor mij, en voor niks.  Haar dochters zullen haar helpen.  Ze zullen allemaal bevestigen of Daniel Renson al dan niet een contact of een vriend is van Joseph en of ze al dan niet hebben samengezworen wat mij betreft..  Joseph Geysens krijgt niemand aan zijn kant.  

Het is geen huwelijk dat u gaat ontbinden.

Het is Racistische criminaliteit dat u gaat aanpakken

Béatrice is het start punt.  Daarna zou u Chantal de Nigeriaanse kapster kunnen ondervragen, als ze nog bij haar werkt.   Dan kan u Angela Anjorin Moses erbij halen omdat zij Albert Delbecq van Emgoldex kent.   U kan via haar zijn rol achterhalen, om aan de hand daarvan zijn rol in Emgoldex te achterhalen.

Dus Angela en Chantal weten veel meer, en zij hebben gedeeltelijk of volledig al van in Nigeria de cyclus van de mensenhandel doorlopen “om papieren te krijgen”.   Angela is geen angstige vrouw en ze zal vertellen wat ze weet.  

De enquête over de mensenhandel zou bij deze twee Nigeriaanse vrouwen kunnen starten, en in groot geheim.  Ze zullen u alles vertellen wat ze hebben meegemaakt, van A tot Z.   U kan ze ondervragen als getuigen over hun komst naar België.  Hoe zijn ze hier binnen geraakt ?   Hoe was de reis verlopen ?   Waren ze toeristen, illegaal of vluchtelingen ?  Zijn ze hier gekomen om te trouwen ?   Heeft iemand hen aangemoedigd om naar België te komen ?   Hoe hebben ze zich gered toen ze geen geld hadden ?   Hebben ze gewerkt ?   Wat voor soort werk ?   Wie kennen ze ?   Kennen ze Albert Delbecq ?  (Angela zou 'ja' moeten antwoorden want er zijn twee getuigen die ze samen gezien hebben in Kinépolis).     Waar hebben ze Albert Delbecq leren kennen ?  Wat was zijn rol in hun leven ?   Waar woont Albert Delbecq ?  Gaf hij geld ?  Hoeveel ?   Moest ze het geld teruggeven ?  Met wat te doen ?

Kennen ze Beauté et Bien-être ?  (Chantal zal hier 'ja' moeten antwoorden want ze zal daar zeker gewerkt hebben).  Wat is dat voor een salon ?   Komen daar veel vreemdelingen ?   Hoe heet de baas ?  Hoeveel verdient men als kapster bij Beauté et Bien-être ?   Kennen ze Joseph Gheysens ?   Hebben ze niets opgemerkt ?   Kennen ze Naima ?   Wat weten ze te over me ?  Wat hebben ze gehoord over mij ?   Kennen ze Daniel Renson ?    Van waar kennen ze hem ?   Wat weten ze over hem ?  

Het geld en de fiscale fraude als bron voor een conflict

Dhr Gheysens was iemand die ongelooflijk veel tijd stak in de boekhouding van het schoonheidssalon.  Mevrouw De Wilde sprak me erover toen ik had ontdekt dat ze geen bestelling kon maken van de postkaarten met de publiciteit van haar winkel.   Ze zei altijd “mon mari s'occupe de ça, et moi je ne comprend rien de la comptabilité et tout ce qui est administration”.    Dat vond ik erg.   Hoe wist ze of haar winkel echt draaide of niet ?    “Je ne veux pas m'en occuper”, herhaalde ze “parce que j'ai vu combien Joseph est tout le temps occupé avec ça et avec son comptable”.  

Is de boekhouding van een schoonheidssalon nu zo ingewikkeld ?   Buiten het aangeven van een deeltijdse arbeid voor iemand die voltijds in de zaak werkte en die parttime in het zwart betaald werd, en buiten het frauderen met de inkomsten uit de kassa, zag ik niet welke andere fraude van toepassing zou zijn in een gewoon kapsalon.  Ik wist niet dat het ook als een  draaischijf voor de mensenhandel gebruikt kon worden.

Ze vertelde me dat Joseph alle weekenden bezig met de boekhouding alleen, dat hij weinig met zijn vrienden op stap ging (hij had eigenlijk geen vrienden).   Zij zelf had alleen de zondag en de maandag om het huishouden te doen, zoals de tuin, de tonnen van wasgoed (handdoeken, en de katoenen lappen die ze gebruikt voor de epilatie met de karamel), het strijken, de auto's wassen, de boodschappen, eten maken en invriezen voor de drukke week, en vooral de karamel koken.  etc.  Haar programma is ook vol.  

“Hoe kan ik al de administratie erbij nemen ?” vroeg ze.  “Door dat allemaal in het salon te doen wanneer er geen klanten zijn”, was mijn antwoord, “pour être une vraie patrone”.   Mijn bedoeling was haar aan te moedigen om het salon in haar handen te nemen.   Ze was eerder ontmoedigd door mijn woorden.  Al zuchten zei ze dat ze zij niet de directeur was, maar haar “echtgenoot”.  Ze bedoelt Joseph.  

Het kapsalon Beauté et Bien-être staat dus op de naam van

INJO (Joseph Gheysens), natuurlijk.  

Mevrouw De Wilde heeft geen aandelen bij haar man.

Ik vond dat hij alles deed om haar dom te houden opdat ze volledig afhankelijk werd van hem, tot in de mate dat ze de realiteit van haar salon niet kende, tot ze de wilskracht niet had om de zaak in eigen handen te nemen, en om hem buiten te gooien, of om haar positie te kopen in ander salon of bij een kinesist, waar ze al haar klanten naartoe neemt.   Zo heeft hij helemaal geen klanten meer en ook geen schoonheidsspecialiste.  Dan zal het duidelijk worden met welk geld hij de winkel open houdt.  Dat zou ik in stilte gedaan hebben als ik in die situatie was.   Ik zou zelfs verdwijnen zonder de lichten uit te doen en zonder de deuren op slot te draaien, opdat wanneer hij aankomt, hij helemaal niks zou vinden.

Béatrice was niet zo,

  1. omdat ze niks van de business begrijpt
  2. omdat zij dacht dat er nog iets ging veranderen in de goeie zin met Joseph en zijn salon.  

Joseph profiteert van haar onkunde en haar naïveteit om haar tot slaaf te maken.   Hij is er in geslaagd haar in die positie zo lang mogelijk te houden, voor een precieze reden.  Joseph is een Satan.   Een Satan wil alleen geld en goud en daarom vermoed ik dat hij voor fiscale redenen niet met Béatrice wilde trouwen, bij voorbeeld.   Ik vermoed dat hij haar gebruikt om fiscale fraudes te organiseren op haar naam, zonder dat zij daar iets van weet, op dezelfde manier zoals ze niets weet van de mensenhandel waar haar kinderen hoogstwaarschijnlijk de slachtoffers van zijn geweest.

Het is mogelijk dat Béatrice een arbeidscontract heeft als de gerant van Beauté en Bien-être, en niet als schoonheidsspecialiste.   De kapsters refereerden naar haar als “Madame la Patronne”.   Het kan zijn dat Joseph haar de illusie heeft gegeven met de titel van “de bestuurder van Beauté et Bien-être”, maar ik kan me vergissen.   Ik kan me wel inbeelden dat met deze schone titel, ze zich hooggewaardeerd voelt door “haar man”.    Doch de echte waardering, ik bedoel het loon, kreeg ze niet.

Ik vermoed zoiets, vooral wanneer ik een Satan zie samen met een vrouw uit een 3de wereld land.  Dat is altijd louche.   Hij is niet met haar samen omdat hij van een choco in bed houdt, want dat kan hij ook met iemand anders.  Hij heeft haar gekozen omdat hij zich achter haar wil verbergen, om de maffia van dienst te zijn en dat was misschien al gepland, nog vóór ze elkaar hadden tegengekomen (vandaar mijn vermoeden dat ze een slachtoffer was van de mensenhandel al van in haar vorig werk).

Hij had iemand nodig die hij op de voorgrond kon zetten, opdat hij op de achtergrond met het fiscale kan konkelfoezen.  Wanneer er iets verkeerd gaat met Beauté et Bien-être, dan heeft Béatrice De Wilde het gedaan, en hij heeft niks gedaan, want Béatrice is de gerant, INJO is de eigenaar en die brengt alleen maar “het kapitaal”, en hij heeft niks gedaan.  Hij is op de hoogte van niks.  

Béatrice zal zeker getekend hebben voor een rol die ze niet begrijpt.  Ze weet niet wat de functie van een gerant inhoudt.   Ze denkt dat het allen de kassa is, maar de gerant draagt de wettelijk verantwoordelijkheid van heel de administratie van de winkel.  Ze begrijpt helemaal niks van de montage van bedrijven waarvoor ze werkt.  

Die verantwoordelijkheid de gerant neemt Béatrice niet helemaal op zich, want zij laat de kassa, de boekhouding, de bestellingen en de gehele administratie betreffende de belastingen en de sociale zekerheid en ook de contracten van de kapsters over aan “haar man”.  Daardoor komt dat hij al het geld verdient, en Béatrice verdient niks.

De reden waarom hij met een choco wilde samenwonen en waarom hij niet met haar wilde trouwen, is opdat zij alles verliest en in het gevang vliegt voor hem, want zijn bende kan het hele rechtssysteem betalen opdat zij achter de tralies gaat, en hij niet, op dezelfde manier zoals ze iedereen betaald hebben om me de zware beschuldiging te geven van vervalsingen van visa en paspoorten, en de rechtbank en de advocaten hebben geprofiteerd van mijn onervarenheid en van het feit dat ik niets begrepen had van wat er gebeurd was.   Zo zal Béatrice ook jaren moeten steken in de ontknoping van een rechtszaak waar ze niks van verstaat, omdat “haar man” de boekhouding van Beauté et Bien-être deed.  Zij zal geen zaak meer mogen openen, en hij zal ergens anders opnieuw beginnen om zo verder te doen.  

Béatrice heeft de lessen van Belgisch Congo niet getrokken

Wanneer Joseph genoeg geld op de rug van Béatrice gemaakt heeft, en wanneer zij in het gevang vliegt, dan kan hij met een blanke Belgische vrouw trouwen, die hem zal kiezen voor het geld, en die alles krijgt wat Béatrice had moeten verdienen.   Béatrice zal geruïneerd zijn want ze is toch maar een choco, en de toekomst van haar kinderen is ook geruïneerd omdat ze ongetwijfeld met leden van de maffia getrouwd zijn, die hun erfgoed uitzuigen en die hen weggooien.  

Het is voor deze redenen dat Renson wil dat ik me met hem “associeer”, terwijl ik absoluut niks met hem te maken wil hebben.   Ik denk dat de chantage is “als je uw SABAM papieren terug wilt, moet u zoveel betalen”.   Daarom wil hij erin.   Dat is om economische problemen te veroorzaken.   Dat is altijd zo, met zijn soort.   Ze hebben me toch failliet gemaakt, voor ik begonnen ben.

Béatrice zou beter haar ontslagbrief indienen 


Annex



Cook And Go

Cook And Go geselecteerd om de website te realiseren en te herbergen (annex_22).   Zij doen dat voor 170 Euro per jaar met het domein, de herberging, de web design, de animatie en de e-mail, alles inbegrepen (www.cookandgo.com).   Ik weet niet of er ooit een website uiteindelijk gemaakt is voor Beauté et Bien-être .

Dat is een zeer groot verschil met 1000 Euro die een onbekende kwam voorstellen aan alle winkels in de straat waar het schoonheidsalon is.  Dat was iemand die dat voor de gemeente van Sint-Lambrechts-Woluwe werkte en die alle winkels van de gemeente wilde verzamelen op één site.  Het is geen slecht idee.  Het lijkt op de voorloper van het huidige Atrium van Minister Benoit Cerexhe voor de Brussels winkels te verzamelen ([16]).  

Cook And Go is een drukkerij in Bergen (Mons).  Ze hebben een zeer hoge kwaliteit en ik vond dat hun tarieven voor visite kaarten erg laag waren, zoals bijvoorbeeld 85 Euro voor 1000 visite kaarten, recto-verso, glanzend en in kleur.   Dat is afgerond 0,09 Eurocent per visite kaart zonder BTW en 0,11 Eurocent per visite kaart met BTW (21 %)

Ik heb Dhr Antoniadis, de vertegenwoordiger van Cook And Go, ooit zien wachten op Joseph in het salon en hij zat daar heel lang.  Hij had een goedkeuring nodig om in grote aantallen postkaarten van Beauté et Bien-être te printen voor de mailing die ik had voorgesteld, met de Europese vlag op een post-it (annex_11).  

Béatrice liet me de prototypen van postkaarten zien.   Ze hadden spiksplinternieuwe computer technologie voor al de dingen met precisie uit te voeren, ook voor webdesign vertelde Dhr Antoniadis omdat ik in de technologie wilde achterhalen.   Mijn natuurlijke reactie was het adres te vinden van Cook And Go op de visitekaart (annex_22) om ooit een kijkje te nemen in de drukkerij.  Wat me vooral opviel is dat er geen adres van Cook And Go te vinden was en er is maar één telefoon : 0472 90 37 17.

Ik was onder de indruk van de moeite Dhr Antoniadis deed voor de belachelijke prijs van de kaarten.  Een kaart kostte 0,11 Eurocent, de kwaliteit was onberispelijk, hij kwam van heel ver (Bergen), en hij heeft langer dan een uur zitten te wachten op Joseph.  Een kaart van die kwaliteit zou per stuk tussen 2,50 en 3,50 Euro met BTW inbegrepen kosten van het merk Hallmark, dat een zeer groot bedrijf is die met honderd duizenden stuks print.   Cook And Go is een klein bedrijf dat een kaart verkoopt aan 0,11 Eurocent.  Hoe verdient hij geld ?   Waarmee betaalde hij de machines, de wagen, de brandstof en de inkt van de printers ?

Men denkt natuurlijk niet aan criminaliteit wanneer men belachelijke prijzen ziet, en omdat de prijzen interessant vond heb ik later Cook And Go voorgesteld aan de Thaise Tempel waar ik als vrijwilliger een project rond Thaise kookkunsten begon op te bouwen om de thuiszittende Thaise vrouwen aan het werk te krijgen (voor meer zie pagina ).  

Vandaag dat ik het geheel van acteurs in acht neem, vindt ik Cook And Go verdacht, vooral aan de hand van de tarieven die ze aanbieden. Ook al drukken ze in grote volumes, ook zouden ze duizendes klanten hebben, er is altijd een absoluut minimum van prijs per kaart waar ze niet onder kunnen gaan om als bedrijf rendabel te zijn.  

Waarmee compenseren ze het verlies van de winstmarge ?    Zouden ze ook als spionnen werken die via een drukkerij over alle gegevens van iedereen beschikken ?    Ze hebben er belang bij van echt goedkoop te zijn.   Hun publiciteit zegt dat ze een speciale dienst hebben voor ambassades en consulaten.   Krijgen de ambassades en de consulaten nog meer afslag, of zou dat iets te maken hebben met vervalsing van visas en paspoorten ?   Is het daarom dat er geen adres is op de visite kaart van Cook And Go?        

Zouden zij de piraten kunnen zijn die de problemen gemaakt hebben voor mijn sites op Google Apps ?   Zo niet, kunnen zij daar iets meer over zeggen ?

U zou Dhr Antoniadis op zijn minst kunnen ondervragen als getuige over alles wat hij weet van Joseph Gheysens en Béatrice De Wilde, en Beauté et Bien-être, en wat die mensen over mij aan hem verteld hebben.   Misschien weet hij iets over de samenzwering.   Hij zal zich vast en zeker de tempel herinneren en iets over het project bij NATO, dat ik met Aramark aan het bewerken was.


Groupon is een Waals Internet bubbel op de beurs van New York

De vernieuwende energie was een politiek was van de Marshall plannen de laatste 10 jaren.    Ze waren ermee begonnen in 2004, nadat ze nieuws hebben vernomen over de samenaankoop van de elektriciteit.  Dan hebben ze de vroegere politieke van de biobrandstof erbij gehaald (zie annex_02), en dat hebben ze gecombineerd met een wilde groei van bedrijven die zonnepanelen maken die windenergie maken.   De technische vooruitgang is onberispelijk, maar op financiëel vlak was het een achteruitgang, en daar klopt iets niet.

De hele energie markt is in elkaar stort (inser zonne panelen[17],[18]) De samenaankoop van de elektriciteit is uit gebleven en de gedane zaken nemen geen keer.   De investeerders wachten op dividenden en er komt niks.   Om geen antwoord te moeten geven op al de  vragen van de investeerders moesten ze snel iets vinden om niet de schuld te krijgen van een instorting van de markt.  

De instorting zou liefst in een ander land gebeuren, zoals Amerika, opdat Wallonië daar niet de schuld van krijgt.  Het is zo dat knoeiers zoals Renson, Azoulay en Suinen nooit gevonden worden, omdat ze in geen enkele industrie zitten.  Zij beïnvloeden de industrieën met gestolen projecten van anderen, en door mensen in de grote bedrijven te parachuteren, misschien met beloften om de beurswaarde van het bedrijf met nieuwe investeringen op te drijven, om op deze manier geld van criminaliteit wit te wassen.

(Wordt vervolgd)


Azoulay heeft Renson gefopt en misbruikt

U kan Renson op spelen tegen Azoulay door hem te zeggen dat hij gefopt is geweest met de onrealistische mensenhandel politiek waarmee alleen de  maffioso in Marokko zichzelf vooruithelpt.

André Azoulay is één van de rijkste mannen op aarde, maar u zal zijn naam niet in de Fortune 500 lijst van de rijkste mensen in de wereld.   Hij is niet iemand die enige wijsheid deelt met de anderen, bijvoorbeeld door les te geven in de handelscholen over hoe men welstand kan bereiken, of door boeken te schrijven, zoals Sir Richard Branson en Warren Buffet.  Als hij iets van rijkdom afwist, dan zou hij van Marokko, waar hij woont, een juweel gemaakt hebben, in de plaats van een land waar 90 % van de bevolking in armoede en miserie leeft.

Hij is een banale publieke bediende en hij heeft altijd in de politiek gewerkt, vooral als Minister en als de gouverneur van de provincie Essaouira, één van de vuilste steden van Marokko.  Hij was op zijn minst gedurende de laatste 30 jaar de Raadgever van de Koning van Marokko, die 24 uur op 24 bezig was voor het Paleis.   Hij heeft niet de tijd om grote bedrijven op te richten en om handel te drijven.  Hij was altijd een gewone bediende gebleven die gemakkelijk ontslagen kon worden, en toch is hij de rijkste geworden in de wereld, iets wat weinig mensen weten.  

Hoe heeft hij dat gedaan ?

De maffioso is steenrijk geworden met sekstoerisme en met het verkopen van de Marokkaanse meisjes aan de Europeanen en aan de Israëlieten, en met mijn verhaal zal dit duidelijk worden.   Hij heeft zijn rijkdom bereikt door meerdere bronnen van inkomsten van hotels, en van criminele activiteiten zoals de prostitutie, onder anderen.   Hij had de politiek nodig om staatsgelden te verduisteren (vandaar zijn nood aan plannen voor valse projecten zoals die in Wallonië), om daarmee zijn wansmakelijke seksbusiness te kunnen financieren.    

Hij is één van de architecten van de akkoorden tussen België en Marokko, die eigenlijk alleen over mensenhandel gaan.   Het akkoord dat de Marokkaanse gastarbeid betreft dateert van 1968.  Duizenden Marokkanen migreerden naar België “om werk te vinden”.   Niemand van al die Marokkanen heeft werk en het klopt wanneer men zegt dat de Marokkanen geen enkele meerwaarde hebben voor de Belgische maatschappij, maar het is niet hun fout.  Mijn geval is daar een bewijs van.  Dat komt omdat het akkoord dat Marokko met België getekend heeft, niet over “arbeid” ging, maar over het achterwerk van de Marokkaanse gastarbeiders.

Al van bij de eerste oliecrisis (1975) begon de werkloosheid in België, waarin vele Marokkanen gingen stempelen.  De bedoeling was dat ze zich zouden prostitueren.   In de crisis van 1982, toen de koolmijnen en de hoogovens één voor één begonnen te sluiten, werden ze met grotere massa's werkloos en sommigen zijn het gebleven tot aan hun pensioen, want ze waren laaggekwalificeerde mensen.  Diegenen die zich prostitueerden behoort tot een kleine minderheid.   De maffioso had blijkbaar veel moeite nodig, en dus meer geld voor corruptie om zijn mensenhandel in stand te houden.  Zo is hij in een vicieuze cirkel gekomen waarin hij steeds grotere sommen moest vinden om zijn handel te doen lukken.  Het is zover gekomen dat hij via valse projecten rechtstreeks geld uit de centrale banken haalt om iedereen om te kopen.

De meesten hadden hun kinderen overgebracht.  Die kinderen werden gediscrimineerd op school en op de arbeidsmarkt, en daarvoor moest hij mensen corrupt maken.  Ondanks de hoge werkloosheid in de migrantengroepen heb ik geen migratie-stop geconstateerd.  De Marokkanen bleven maar België binnen komen via huwelijken en via de studies, en ze verbleven na hun studies liever illegaal in België, dan in Marokko, waar de Zionisten het leven ook moeilijk maken voor alle Marokkanen.  De bedoeling is ze allemaal beschikbaar te maken voor het sekstoerisme, ginder ook.  

Ik heb de bewijzen bijgehouden van de veelvuldige incidenten die zich voordeden de laatste 25 jaren van mijn leven, waarmee we de totale som die hij uitgegeven heeft aan de corruptie van de Belgen in het gehele rechtssysteem, in het stadsbestuur, in het onderwijs, in de gezondheidszorg, in alle ministeries, etc. kunnen achterhalen.  Die sommen tellen we samen met de total som van investeringen in de projecten die hij van mij gestolen heeft, en waardoor ik hem ontdekt heb.  

Hij blijft als een gek verder druk oefenen hoogstwaarschijnlijk omdat iemand een bestelling geplaatst had, en een hoge prijs betaald heeft, en hij heeft de levering nog niet gekregen.   Ik werd verkocht als een slaaf, zonder dat iemand van mijn familie of ikzelf daar iets van afwisten.   Dat is wat we moeten achterhalen.  

Dat was dus geen serieuze planning van de immigratie.  Dat was een geheime afspraak om bepaalde meisjes kunstmatig zwak te maken (zoals een gebrek aan hoge studies, geen job, geen inkomen,  en om ze in omstandigheden te drijven, waarin ze bijna geen andere keuze zouden hebben dan eender welke relatie te accepteren, en om een slaaf te worden, net zoals Béatrice en de meeste Thaise vrouwen die hier zijn gestrand (via de netwerken van dezelfde maffioso).   Dat is waar hij met mij naartoe wilde.  

Dat was geen serieus akkoord.  Daar zat een ander programma achter, zoals de HIV of een genetisch programma.  Dat was een akkoord voor de mensenhandel waarin ik verstrikt al heel mijn leven.  Om de mensenhandel te stoppen zou er een einde moeten gemaakt worden aan het akkoord van 1968 tussen België en Marokko, en de Marokkanen zouden veel beter terug naar hun land gaan.

Dat akkoord ondersteund mijn aanklacht

tegen de mensenhandel van André Azoulay

waarvan ik heel mijn leven een slachtoffer ben geweest. 

De Maffioso heeft Daniel Renson ermee gefopt gedurende lange jaren.   “Ja ja, ik zal zorgen voor een blondje met een bleke huid voor u, die er niet uitziet als die andere makaken, en ik zal ervoor zorgen dat je wat erfgoed krijgt van een Libanese kakkerlak via een proces”.   Zo denk ik dat de bestelling geplaatst was, en ik was dus op een reservatie lijst.  We zouden lijsten moeten vinden van Marokkanen of van andere vreemdelingen die geviseerd werden.

Azoulay misbruikte zijn positie als de Raadgever van de Koning, om beslissingen te forceren op het individu via het staatsapparaat, zowel in Marokko en vooral in België.   De Marokkanen die niet naar hem luisterden of die protesteerden, kregen moeilijkheden met de het Marokkaanse staatsapparaat en met het Belgische systeem.

Zo ken ik – in een andere context dan de mensenhandel – enkele Marokkanen in België, die ongeveer tien duizend Euro uit de hun bank rekening hebben zien verdwijnen bij de Chaabi Bank in Marokko.  Toen ze ter plaatse zijn gaan klagen, kregen ze te horen dat als ze nog verder bleven protesteren, dat ze niet naar België terug mochten.   De meesten hadden kinderen hier.    

Sinds wanneer heeft een Marokkaanse bank het recht te beslissen of u wel of niet naar België mag ?  Sinds André Azoulay de heerschappij had overgenomen van heel Marokko en zich heer en meester beschouwd van alle Marokkanen, gewoon omdat hij in het Paleis rondloopt.

Azoulay weet dat de Koran aan een Moslim vrouw verbied relaties te hebben met het volk van Israël (de Satans) en met een lager bewustzijn dan haarzelf, ongeacht het ras en de nationaliteit.  Wie daarover beslist is de vrouw zelf.   Zij is verantwoordelijk voor het beheer van de bloedgroep.

Het volk van Israël, waarvan de oorsprong in Spy (Wallonië) is en niet in het land Israël[19], is bijna niet te onderscheiden van de moderne Europeaan van het Arische ras dat oorspronkelijk uit de Kaukasus komen (Oekraïne, Afghanistan, Iran), en dat heel intelligent is en vreedzaam.   Om ze beter te herkennen moet men afgaan op het bewustzijnsniveau, en de Islam heeft daar een techniek voor :

De Islam op zich is een niveau van bewustwording waar men niet onder mag gaan.  Als u uit  Moslim ouders geboren bent dan, mag u niet achteruitgaan en naar een vorig stadium van bewustzijn.  U mag u niet bekeren naar het Christendom of het Jodendom, bijvoorbeeld, omdat ze behoren tot een vorige bewustwording van God en de Waarheid, en van de Duivel of Satan enz, maar ook omdat deze religies al inbegrepen zijn, in de Islam.  In de Islam zit de kennis van het Hindoeïsme, het Jodendom en het Christendom al inbegrepen.   Als een Moslim zich bekeert naar één van die religies, dan gaat hij of zij de twee andere religies uitsluiten, en het bewustzijn daardoor armer maken.   Daarom is het bekeren tot een vorige religie verboden voor de Moslims.

In de Islam wordt verwacht dat men voor verrijking zoekt door met andere religies vredig om te gaan, behalve met filosofieën die op haat gebaseerd zijn, zoals het Nazisme en Zionisme, dat men onder de noemer van het Satanisme mag zetten.   De groep van Satan heeft sowieso als uiteindelijke doeleinde de mensenhandel en de prostitutie, die ze nodig hebben om iedereen kapot maken met HIV en om geld te maken om de economie daarmee te ondersteunen.  

Wanneer een racist noodgedwongen een vreemde vrouw wil, dan kan de bedoeling ook zijn om het land van oorsprong te gaan koloniseren en om daar iedereen te beroven van goud en geld, en sowieso om de vrouwen te prostitueren.   Het is de enige groep in de hele wereld die op deze manier inkomsten wil creëren.   Daarom zijn relaties verboden met het volk van Israël.   Ik heb lang genoeg de tijd genomen om te besluiten dat Renson daarbij zit.

Veel Joodse families zijn de slachtoffers geworden  van de Israëlieten (of de Satans) die erin geslaagd zijn de Joodse families binnen te dringen via huwelijken.  De dag dat het crisis was, werden de Satanisten van de ene dag op de andere Nazi's en anti-Semieten.  Hitler is daar een voorbeeld van.  Hij is een Jood van een Satanische branche, en daarom is hij een Nazi geworden.  De uitroeiing van de Joden had meer te maken met het roven van goud, geld, bedrijven, woningen.  De Joden werden uit hun huizen verdreven opdat de Vijanden (de Nazi's of de Satanisten) erin konden gaan wonen, net zoals hetzelfde volk dat ook in Palestina heeft gedaan, met de Arabieren.

De Vrede is de standaard.  Islam is een Arabisch woord voor Vrede.  Bij de keuze van een echtgenoot uit een andere geloof, dan moet hij of zij :

  1. Vrede erkennen
  2. zich onderwerpen of zich schikken naar de wetten van de Vrede, en
  3. Ervan getuigen dat Mohamed de Profeet is van deze Boodschap.  

Dat is al wat er gevraagd wordt.   Voor de rest mag die persoon blijven wie ze is.   Dat is niet zoals een bekering met een doping en een communie, en een hele boel ceremonies waarin de persoon zijn geloof moet confirmeren.    Buiten het kader van een huwelijk is niemand verplicht om Moslim te worden, als die dat niet is.  

Stel als iemand zegt “neen, ik erken de Islam niet en ik wil geen Moslim worden”, dan zegt die ook “neen, ik erken de Vrede niet en ik wil geen vreedzaam mens worden”.   Wij nemen aan dat dit de overtuiging is van die persoon.   Dat is het geval met Israël die geen Vrede wil met Palestina.   Dat is ook het geval met wezens met een gedragscode op basis van de haat en de oorlog zoals Daniel Renson, André Azoulay, en hun stamgenoten in Wallonië en in Israël.  Die weigering is geen bewuste weigering, maar een genetische determinatie.   Daarom wordt een relatie met iemand van deze groep beschouwd als een verraad.

Voor de meeste volkeren uit de grote stromingen, zoals het Christendom, Jodendom, Boeddhisme, Hindoeïsme en bijna alle Oosterse filosofieën, is de stap naar de Islam een zeer kleine stap.  De Koran heeft dat ook zo voorzien.  Er zijn veel aspecten dat de Islam deelt met al de grote stromingen opdat de anderen zich daarin terug kunnen herkennen.

De stap is veel te groot voor wezens waarvan de haat en de oorlog de overtuiging is, en die willen uiteraard niets van Islam weten, tenzij ze een versie van Islam aanpassen aan hun haat om de jongeren daarmee te brainwashen, om ze naar Syrië te sturen voor oorlog te voeren.  Daarom zijn relaties met de Satanisten verboden van de Islam.

De gewone observatie van het handelen, waaronder ook het financieel gedrag, de gewone conversatie, en de manier van redeneren, zijn de snelste goedkoopste technieken om het onderscheid te maken tussen iemand met een laag bewustzijn en iemand met een hoger bewustzijn.  

De andere technieken zijn bloedgroep onderzoeken, DNA onderzoeken en de genealogie of afstamming, de religie en de filosofie (zie verder).   Zaken zoals een diploma of een getuigschrift en een bankrekening is onzin.

Wat Renson deed, is een hoog bewustzijn nabootsen met het “helpen” zogezegd, om het lagere bewustzijn te bedekken.   Zijn bewustzijn is zo laag dat hij niet weet dat een hoger bewustzijn kan voelen dat komedie speelde.  

Het bewustzijn is een geheel van kennis en waarden, en het is een code zowel in de genen als in het gedrag.  Een hoger bewustzijn, bestaat uit een passief bewustzijn van alle vormen van haat en oorlog, en uit een bewustzijn van alle actieve vormen van liefde en vrede zoals solidariteit, samenwerking, respect, vrijheid, enz., met of zonder geld en goud, en zonder omkoperij.   Wanneer er geen geld meer is, heeft men nog altijd de onzichtbare band die alles in stand houdt, net zoals de elektriciteit een lamp duurzaam laat branden.  

Die band is de liefde.  Liefde is ook onzichtbaar net zoals de stroom van de elektriciteit en het fungeert op dezelfde manier, ook met vlammen en schokken die onzichtbaar zijn, maar die u voelt op een duurzame wijze, zonder het geld of het goud.   (een laag bewustzijn is omschreven op pagina ).    Renson wilde me omkopen met geld, maar ik wens mijn tijd niet in hem te steken.

De moeder draagt de verantwoordelijkheid voor de doorgave van deze code en van het gedrag, en voor een zorgvuldige genetische planning, opdat ze geen dwaze boeren-kinderen zou krijgen die met prostitutie en met gestolen plannen van anderen bedrijven willen oprichten, en die via de mensenhandel een slimme partner aan de haak willen slaan.  Daarom ligt de uiteindelijke beslissing met wie ze haar leven wil delen bij de vrouw, en niet bij een zionistische maffioso.  

Nu proberen ze dat met Moslim vrouwen.  Vandaar dat André Azoulay samen met Daniel Renson me in een criminele richting willen forceren met man en macht, opdat ik me met Renson “associeer”.   Renson heeft op de druk gerekend.

Omdat ik me niet laat doen, en omdat ik hem niet wil, pleegt hij chantage met mijn projecten, veronderstel ik.   “Als u uw projecten terug wil hebben, dan moet u maar zoveel neertellen, en u krijgt alles terug”.   Dat is wat ik vermoed, want zo werken Satans.

Er zijn genoeg redenen om niks te doen met Renson en ik hoef me zelfs niet te verantwoorden.

Als Azoulay al de bovenstaande redenen niet op voorhand kende, dan zou hij niet in groot geheim handelen.  Misschien heeft hij Renson 24 jaar zitten te foppen dat er iets mogelijk was voor hem, terwijl hij zeer goed wist dat er niks mogelijk was.  

Het crimineel programma van Azoulay werkt niet,

want dat hij heeft hij zelf in elkaar gestoken.

Hij heeft het van niemand kunnen stelen.

En Renson had beter zijn eigen programma gevolgd,

als hij er één kon bedenken om gelukkig te worden.

Om een conflict te creëren tussen Azoulay en Renson, zou u aan Renson kunnen zeggen dat hij gefopt was door iemand die van hem profiteerde, die hem gebruikt heeft om informatie te gaan halen of te stelen, die alleen aan zijn eigen carrière dacht, en die verder niets voor hem kon doen of mag regelen.  Hij kon hem alleen problemen bezorgen met Justitie.   Azoulay laat mensen zoals Renson de dingen doen.   Zo heeft Azoulay niks kwaads gedaan.    Als Renson deze woorden hoort van iemand met een uniform, dan zal hij tegen Azoulay keren.

PV BR .17.L7.001329/2010 daterende van 19/02/2010                


[1]        http://www.rtbf.be/info/economie/detail_energie-la-concurrence-fait-perdre-200-000-clients-a-electrabel?id=7882632

[2]        http://www.rtbf.be/info/belgique/detail_500-kilowatts-heure-d-electricite-gratuites-pour-tous-les-menages-wallons?id=8007069

[3]        http://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=master-plan-tic&source=web&cd=1&ved=0CFUQFjAA&url=http%3A%2F%2Fwww.creativewallonia.be%2Fservice.php%3Fmodule%3Dlibrary%26action%3Dget_file%26target%3D188%26options%3D%257Clng%3Afr&ei=pJv4T8_xB6K-0QWI6Jn9CA&usg=AFQjCNEaDLdoZekzQKoXBzZDbj02MO1X5A&cad=rja   (u kan dat masterplan hier rechtstreeks downloaden, kijk op pagina 25, punt 2.3.3, § 4)

[4]        http://www.skynet.be/actu-sports/actu/politique/article/893888/compteurs-intelligents-gouvernement-wallon-rend-avis-defavorable

[5]        http://nl.wikipedia.org/wiki/Ahmed_Aboutaleb

[6]        http://www.etopia.be/IMG/pdf/r10_03_01_vandeburie_01.pdf

[7]        http://www.google.be/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&ved=0CCwQFjAB&url=http%3A%2F%2Fec.europa.eu%2Fsocial%2FBlobServlet%3FdocId%3D3074%26langId%3Den&ei=PitzVMeTNYbfatOSgZgO&usg=AFQjCNEFDoDPn8MOR9fdmrwSErFtlkzeEA&bvm=bv.80185997,d.d2s

[8]        http://ec.europa.eu/employment_social/equal_consolidated/data/document/pdtoolkit_en.pdf

[9]        http://www.wallonie-espace.be/uploads/file/we_astbrochure.pdf

[10]        Filomenita en haar echtgenoot zijn mogelijk mensenhandelaars, die zich schuilen achter een netwerk van Filipijns vrouwen organisaties, dat Abakada heet.(zie annex_38A).   Dat netwerk zou andere nationaliteiten kunnen viseren, zoals de Marokkaanse meisjes.  Ze vroeger een magazine voor migrante vrouwen van alle nationaliteiten. Ik denk daaraan omdat Filomenita me ooit had uitgenodigd naar een dating site te gaan (zie annex_38E).   Dat was zeker in opdracht van de maffioso in Marokko (annex_38D).

[11]        http://www.belgium.be/fr/economie/entreprise/creation/types_de_societe/

[12]        http://economie.fgov.be/fr/binaries/Choisir_un_statut_juridique_tcm326-28323.pdf

[13]        http://statbel.fgov.be/nl/statistieken/cijfers/economie/ondernemingen/faillissementen/laatste_maanden/

[14]        De Vlaamse Boerenbond was Burgerlijke partij in de affaire over de valse visas en paspoorten waarvoor ik gedagvaard werd door de Correctionele Rechtbank van Antwerpen. U vindt dat op het eerste blad van (annex_32)

[15]        http://www.rtbf.be/video/detail_on-n-est-pas-des-pigeons?id=1969167

[16]        http://www.atrium.irisnet.be/nl

[17]        http://wikipower.be/blog/2014/01/23/panneaux-photovoltaiques-made-in-wallonie/

[18]        http://www.lesoir.be/554163/article/actualite/belgique/elections-2014/2014-05-25/ecolo-en-chute-libre-partout

[19]        Noteer dat terwijl ik dit aan het schrijven was, heeft Minister Nathanyahu besloten om een andere naam te kiezen voor zijn land, dat voorlopig Israël heet.   Zo maakt hij eindelijk een duidelijk onderscheid tussen Joden en Israëlieten.

        http://www.rtbf.be/info/monde/detail_israel-change-de-nom-pour-devenir-un-etat-nation-du-peuple-juif?id=8444333