Κολλημένοι με…. τα games

Χαρακτήρες: Νίκος, Παύλος και  Μαρία (μεγαλύτερη αδερφή)

Στο σχολείο…..

Παύλος: Νίκο, είδες το φοβερό παιχνίδι που βρήκα????

Νίκος: Ποιο????!!!!?

Π: Σήμερα, στο σπίτι που θα λείπουν οι γονείς μας θα σου δείξω..

Ν: Ωραία!

Τα δύο αδέρφια γυρνάνε στο σπίτι, αφού έχουν τελειώσει το σχολείο και με το που μπαίνουν στο σπίτι ανοίγουν τους υπολογιστές..

Π: Νίκο, πως σου φαίνεται το παιχνίδι????

Ν: Πραγματικά καταπληκτικό.

Π: Έλα να συνεχίσουμε.

Μαρία: Ρε παιδιά ελάτε να φάμε…...

Π: Δεν πεινάμε ρε Μαρία ,φύγε αμέσως από το δωμάτιο.

Ν: Πολύ εκνευριστική η αδερφή μας.

Π: Έχεις απόλυτο δίκιο.

Πέντε ώρες μετά…

Ν:Ρε συ, ακούς κάτι?

Π: Τώρα που το λες κάτι ακούω.

Μερικά λεπτά αργότερα…

Ν: Ρε Παύλο που είμαστε?

Π: Ιδέα δεν έχω…..

Ν: Κάποιοι μας πλησιάζουνε.

Π: Και φαίνονται άγριοι.

Ν: Μοιάζουνε με αυτούς που παίζουμε στα παιχνίδια.

Π: Ναι ,όντως.

Ν: ΤΡΕΞΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Π: Μάλλον τους ξεφύγαμε αλλά πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα.

Ν: Όμως δεν νιώθω καλά. Πονάει το κεφάλι μου και πεινάω.

Εκείνη τη στιγμή μια φωνή ακούγεται...

Μαρία: ΠΑΙΔΙΑ!!!! ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΑΤΕ ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΩΡΑ!  (κλείνει τους υπολογιστές)

Τα παιδιά συνέρχονται σιγά- σιγά.

Π: Πω , ρε Νίκο τι έγινε;;; Έβλεπα όνειρο ότι μας κυνηγούσαν οι μαχητές;

Ν: και γω...αλλά δες αυτό έβλεπες;; (και του δείχνει τη σκηνή του παιχνιδιού)

Π: ναι!!!

Μαρία: Α..καλά εσείς έχετε ξεφύγει!!!! Είδατε τι παθαίνετε όταν παίζετε τόση ώρα…