Αἴσωπος, ἀλώπηξ καὶ βότρυς

Ἀλώπηξ ἐπείνησα ἐπεὶ ἔβλεψε ἀπό τινος δένδρου σταφυλὰς αἵ ἐν τῷ ἄκρῳ εἶσιν. ἤθελε αὐτῶν λαμβάνειν καὶ ἀδύνατον ἦν. ἀπέβαινε καὶ πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν· "ὄμφακές εἰσιν."

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων τινές οἵ οὐ δύνανται λαμβάνειν τῶν πραγμάτων δι' ἀσθένειαν, τοὺς καιροὺς αἰτιῶνται.

136532268199.jpg

Ἀλώπηξ λιμώττουσα, ὡς ἐθεάσατο ἀπό τινος ἀναδενδράδος βότρυας κρεμαμένους, ἠβουλήθη αὐτῶν περιγενέσθαι καὶ οὐκ ἠδύνατο. Ἀπαλλαττομένη δὲ πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν· "Ὄμφακές εἰσιν."

Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι τῶν πραγμάτων ἐφικέσθαι μὴ δυνάμενοι δι' ἀσθένειαν τοὺς καιροὺς αἰτιῶνται.

λιμώττω ~ πεινάω

ἐθεάσατο <  θεάομαι ~ θαυμάζω

ἀναδενδρας ~ μέγα δένδρον

βότρυς = σταφυλή

κρεμαμένους ~  ἐν τῷ ἄκρῳ εἶσι

ἠβουλήθη ~ ἤθελε

περιγενέσθαι ~ λαμβάνειν

οὐκ ἠδύνατο = ἀδύνατον ἦν

ἀπαλλαττομένη ~ ἐπεὶ ἀπέβαινε

εἶπεν <  λέγω

ὄμφαξ ~ οὐ καλὸς ὡς ἐσθίειν

ἔνιοι ~ τινες

ἐφικέσθαι ~ λαμβάνειν

αἰτιῶνται ~  ἀντιλέγουσι