Reggio İlhamlı Okuma- yazma hazırlığı- ARMANDO'NUN AŞK MEKTUBU

Tüm öğrenme süreçlerinde olduğu gibi okuma yazma sürecinde de önemli olan çocuğun konuya motive olması. En iyi motivasyon sanırım ihtiyaç olsa gerek. Aşağıdaki minik örnek de tamamen bir ihtiyaç sonucu doğuyor. 

Bu örnekte benim için en güzel taraf çocukların yazarken bilgisayarı ve klavyeyi bir araç olarak kullanması. 

Bu haftalarda 4+ yaş gruplarımızda okuma- yazma çalışmalarıyla ilgili bazı farkındalıklar yaratmak istiyoruz. o yüzden hangi mantıkla bu konuya yaklaşmamız gerektiğini iyice kavramamız gerekiyor. 

Çocukların grup çalışmaları esnasında dili bazı özel amaçlar doğrultusunda kullandığına şahit oluyoruz. Bu amaçların başlıcaları şu şekilde listelenebilir: 

  1. Onay almak: Hoşuna gitti mi? 
  2. Onay vermek: çok güzel!
  3. Fikir sormak: ne düşünüyorsun? 
  4. Fikir belirtmek: Bir fikrim var! 
  5. Yardım istemek: bunu nasıl yaparım? 
  6. Yardım teklif etmek: Nasıl yapılacağını sana göstereyim.
  7. Çoğul olarak(grup için)  ihtimalleri ortaya koymak: bunu yapabiliriz! 
  8. Fikir ayrılıklarında orta yolu bulmak: biraz senin dediğin gibi biraz benim dediğim gibi yaparız. 
  9. Özellikle kızların kullandığı motive edici -baştan çıkarıcı- teşvikler: çok iyisin! 
  10. ve son olarak diğerinin dikkatini çekmek için ismini kullanmak: ahmet, mehmet vb. 

Dil kullanımı doğal olarak yaş grubu bazında değişiklik gösteren bir beceri. Bu örnekteki küçük projede çalışan çocukların yaşları 4,5- 5,5 arası değişiyor. 

Bu çalışma tamamen sınıf içerisinde kendiliğinden doğan bir süreci ele alıyor. Anlatan kişi Vea Vecchi bu gibi süreçlerin gün içerisinde çok sık yaşandığını ancak öğretmenlerin bunlardan sadece çok azını yakalama fırsatı bulduğundan bahsediyor. 

Çocuklar çalışmalarını yürütürken birbirlerinden yardım almak ve seve seve diğerlerine 'uzmanlıklarından' faydalanma fırsatı vermekten çok zevk alıyorlar. 

Özellikle okuma- yazma gibi beceriler konusunda uzmanlığı diğerleri tarafından tescillenmiş belli çocuklar olabiliyor :) Bu örnekte de bunu göreceğiz. 

Armando, Caterina adlı arkadaşına bir aşk mektubu yazmak istiyor. Ancak henüz harfleri bilmiyor. Bu nedene yazmayı bilen bir arkadaşı olan  Michele'den yardım istiyor. 

Öğrenme süreci böylece başlıyor: 

https://1.bp.blogspot.com/-7Wgnc3wsDCc/VuVRqMqMGtI/AAAAAAAABv4/mJ83tZ6y8xYUDgdw2VHJlG1Y8nV3jBjJA/s640/IMG_20160313_132812.JPG


 

 Armando Michele'e ne yazmak istediğini dikte ediyor. Michele Armando'nun kafasını tutuyor ve kafası bir kameraymışcasına kullanıyor. Bilgisayar klavyesinde arkadaşının gözlerini doğru harflere yönlendirerek harfleri seçmesini sağlıyor. Böylece Armando'nun dikte ettiği metni harf harf bu yöntemle yazıyorlar. 

https://2.bp.blogspot.com/-8UF8F6BpfSo/VuVRonY7ipI/AAAAAAAABwA/Guul922qK18xqMZ7fc4pe2qvfJlrMbciA/s640/IMG_20160313_132721.JPG

https://3.bp.blogspot.com/-ZB-2d20o9pE/VuVRpxXCKvI/AAAAAAAABwE/sifylpITh5ABWPmgJJMkvCv5ibP8Eezeg/s640/IMG_20160313_132755.JPG


Caterina ise bu süreç boyunca yan sandalyede oturarak mektubu dinliyor :)
Hemen bir cevap kaleme alıyor. (bu arada Caterina Armando'ya göre harflere daha iyi hakim)

Armando'nın mesajı: Cati seni çok seviyorum çünü sen çok tatlı ve güzelsin.
Caterina'nın cevabı: Armando yarın senin için bir resim yapacağım. Her zaman benimle oynadığın için çok memnunum.

Bu sürecin hemen ardından Armando'nun bilgisayarda yazılan metni elle kağıda geçirdiğine şahit oluyorlar. Öğretmen şaşırarak bunu neden yaptığını sorduğunda Armando'nun cevabı 'çünkü onu bilgisayar yazdı bunu BEN yazıyorum!' oluyor.

https://4.bp.blogspot.com/-XtTetfMMsBk/VuVRsGkXU-I/AAAAAAAABwE/upxRFyqi85UqCDHXq4wuaDxJEsQXZzhJg/s640/IMG_20160313_132938.JPG

Bu örnekte çocukların öğrenirken bir diğerinden yardım almalarının ve öğrenmenin bir ihtiyacı karşılamaya yönelik gerçekleşmesinin ne kadar işlevsel olduğunu çok net görebiliyoruz. 

Akranlar çocuklar için mükemmel birer öğretmen olabiliyor. Bu süreçlerde bizim hiç aklımıza gelmeyecek yöntemleri (arkadaşının kafasını kamera olarak kullanmak gibi) etkili şekilde kullanabiliyorlar. 

Armando'nun Caterina için özel bir arkadaş olma arzusu oldukça güçlü ve belli ki yazma becerisini onu kazanmak adına doğru bir yol olarak görüyor. Böylece yazmayı iletişim kurmada etkin bir yol olarak tercih ediyor. 

Bu örnekten kendimiz için çıkardığımız sonuçlar şunlar: 

  1. Okuma yazma gibi spesifik ve yaşın önem taşıdığı becerilerde çocukların birbirinden öğrenmesine imkan tanımalıyız. 
  2. Çocukların bu beceriye yönelmesi için bir ihtiyaç doğmasını sağlamalıyız. (motivasyon için) 
  3. Kullanacağımız araçlar hem çocukların ilgisini çekecek hem de işlerini kolaylaştıracak nitelikte olmalı. (bilgisayar klavyesi gibi) 

Kaynak: Giudici, C., Rinaldi, C., & Krechevsky, M. (2001). Making learning visible: Children as individual and group learners. Project Zero, Harvard Graduate School of Education.