H  ΕΥΡΩΠΗ

ἡ Εὐρώπη κόρη ἐστι. ἐν τῇ Φοινίκῃ οἰκεῖ. ἡ Εὐρώπη καλή ἐστι.

ὁ Ζεὺς θεός ἐστι. ἐν τῷ Ὀλυμπῷ οἰκεῖ. ὁ Ζεὺς ἰσχυρὸς θεός ἐστι.

ἡ Εὐρώπη ἐγγὺς τῆς θαλάσσης ἐστι. τὴν σφαῖραν ἔχει. σὺν ταῖς φιλαῖς παίζει. ἡ Εὐρώπη καὶ αἱ φιλαὶ τὴν σφαῖραν παίζουσιν.

ὁ Ζεὺς ἐκ τοῦ Ὀλυμποῦ τὴν γῆν βλέπει. ὁ θεὸς τὴν Εὐρώπην βλέπει καὶ αὐτὴν φιλεῖ. ἀλλὰ ὁ Ζεὺς θεός ἐστι καὶ ἡ Εὐρώπη ἄνθρωπος ἐστιν.

ὁ Ζεὺς ἐκ τοῦ Ὀλύμπου πρὸς τὴν γῆν καταβαίνει. ὁ θεὸς εἰς ταῦρον μεταμορφοῖ. ὁ ταῦρος λευκός ἐστι. ὁ ταῦρος ἐγγὺς τῆς θαλάσσης ἐστι.

ἡ Εὐρώπη τὸν ταῦρον βλέπει. ὁ ταῦρος καλός ἐστι. ἡ Εὐρώπη πρὸς τὸν ταῦρον βαίνει. ὁ ταῦρος ἥσυχος μένει. ἡ Εὐρώπη προσβαίνει καὶ ὁ ταῦρος ἥσυχος μένει.

ἡ Εὐρώπη ἐπὶ τοῦ ταύρου καθίζει. ὁ ταῦρος ταχέως βαίνει. αὐτὸς τρέχει. ὁ ταῦρος πρὸς τὴν θάλασσαν τρέχει. ὁ ταῦρος ἐπὶ τῆς θαλάσσης τρέχει. ὁ ταῦρος εἰς τὴν Κρήτην τρέχει. ὁ Ζεὺς τὴν Εὐρώπην ἁρπάζει. ὁ θεὸς τὴν καλὴν κόρην πρὸς τὴν Κρήτην φέρει.

ἑν τῇ Κρήτῃ ὁ Ζεύς τὴν Εὐρώπην ἐρᾷ. ἡ Εὐρώπη εὐτυχής ἐστι. ὁ Ζεὺς εὐτυχής ἐστι.