Η ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Εντύπωση κάνει μάλιστα το γεγονός, όπου, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εκατακυρίευσε την πόλη της διαμονής του Δαρείου, και με τη Μακεδονική λεβεντιά, της πρό Χριστού εποχή,ς συμπεριφέρθηκε στην κυρία Δαρείου στις θυγατέρες και στα Δαρειόπουλα... με μεγάλο σεβασμό εκτίμηση και αγάπη.

Μία αγάπη προς τους εχθρούς του, όπου σημειώστε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν γνώριζε το ιερό Ευαγγέλιον, αλλά τα Αριστοτελικά αναγνώσματα και τον Όμηρο. Τέτοιου είδους αγάπη δεν τη βρίσκεις στα καλύτερα τα Χριστιανικά τα σπίτια.

Βέβαια ο Μέγας Αλέξανδρος, σε τίποτε ΑΠΟΛΥΤΩΣ δεν συμβιβάστηκε με τον Μεγάλο Βασιλέα της Περσικής Αυτοκρατορίας  [Ξέρξη] και τον Δαρείο, όπου ο τελευταίος όταν ένοιωσε την κοφτερή λεπίδα του Βασιλέα των Μακεδόνων στο σβέρκο του, του έταξε «λαγούς και πετραχήλια» το ημισό Περσικό Βασίλειο, χιλιάδες τάλαντα και χρυσάφι, και τις κόρες του τις χάριζε για παντρειά, ίνα συμπεθερέψει με τον Μέγα Αλέξανδρο.

Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν [συμβιβάστηκε] ΚΑΘΟΛΟΥ με τα ολίγα και πρόσκαιρα, απόδειξις η συνέχεια της Ιστορίας όπου έφθασε μέχρι και την Ινδία.

Εντύπωση προκαλεί σε μένα το γεγονός, διότι, έχω μόλις πρόσφατα εξεταστεί στην Αρχαία Ελληνική Ιστορία και στα προειρημένα γεγονότα: ότι ο μέγας Αλέξανδρος κυνηγούσε με την φρουρά του ολόκληρα μερόνυκτα τον Δαρείον, μέχρι που μια μέρα έλαβε την σημαντικώτατη πληροφορία ότι βρίσκεται αιμόφυρτος (μαχαιρώθηκε πισόπλατα) δίπλα στον τάδε ποταμό μετά από μία άνανδρη στυγερή απόπειρα δολοφονίας του Δαρείου από ένα Σατράπη Πέρση (τον σφετεριστή Βήσσον), όπου ο τελευταίος το έπραξε για να «δείξει πρόσωπο» στον Μέγα Αλέξανδρο.

Το Μακεδονικό όμως φιλότιμο εκτύπησε κόκκινο και ο μέγας Αλέξανδρος, ένοιωσε άσχημα και αδικημένος, για τον θανάσιμο εχθρό του, και για το πισόπλατο μαχαίρωμα, και έστρεψε την δύναμη πυρός του ΚΑΤΑ του Σατράπη Βήσσου, [σφετεριστού του θρόνου και τέλος]  δολοφόνου του Δαρείου, όπου τον κυνήγησε ΑΝΕΛΕΗΤΑ μέχρι τέλους και τελικώς τον ήβρε [ο Στρατηγός Μακεδών Πτολεμαίος] και τον [βασάνισαν, ακρωτηρίασαν] αποκεφάλησε ο Μέγας Αλέξανδρος, παραδειγματικά, έμπροσθεν ολοκλήρου του Μακεδονικού στρατεύματος.

Η αυτή ενέργεια του μεγάλου Μακεδόνα και Αρχιστράτηγου Αλεξάνδρου, να πάρει εκδίκηση, για τον μεγάλο Βασιλέα της Περσίας, τον Δαρείο, και να εξολοθρεύσει τον δολοφόνο του Βασιλέα, ήτο και μία ηθική έντιμη και δικαία ενέργεια της εποχής, όπου σύμφωνα και με τα [θεσμικά] δίκαια της Περσικής Αυτοκρατορίας, δικαίως εστέφθηκε ο μέγας Αλέξανδρος, και ως μέγας Βασιλέας της Περσίας, και οι Πέρσες τον λάτρεψαν τελικά και ως θεό επί της γής.

Τι θέλω να πώ με όλο αυτό;

Ας προσέξωσι και ας αναλογισθώσι, πολύ καλά, όσοι ΑΝΟΗΤΟΙ και ΑΝΑΝΔΡΟΙ συμμαχώσι με τον π. Βασίλειο Βολουδάκη και τη Βολουδάκαινα.

Διότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, συμπεριφέρεται ΑΚΡΙΒΩΣ, ωσάν τον Πέρση Σατράπη [Βήσσον] και δολοφόνο του Δαρείου, και δεν έχει ουδένα ενδοιασμό, να γίνει ο «σφάκτης του αδελφού» του για να δείξει πρόσωπο στο «Μεγάλο Βασιλέα» όπου είναι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, όπου εν τέλει αλληλοσυγκαλύπτονται.

Η Μακεδονική μάχαιρα όμως δεν πρόκειται να χαριστεί σε κανέναν.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «PANAYIOTIS TELEVANTOS », http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_19.html , http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_63.html .