MAEW (แมว) — เพศหญิง, อายุ 20-29 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

นักเต้นสาวสวยประจำไนท์คลับแห่งหนึ่ง ที่ต้องทำงานหาเลี้ยงลูก แต่ถูกลักพาตัวหลังจากเลิกงาน

PREECHA (ปรีชา) — เพศชาย, อายุประมาณ 25-29 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

บอดี้การ์ดส่วนตัวและมือขวาของเจ้าของบริษัทยายักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง เป็นคนจริงจัง เคร่งขรึม และโหดเหี้ยม ทำหน้าที่จัดการปัญหาอย่างเด็ดขาดให้แก่เจ้านายโดยไม่ลังเลที่จะฆ่าหากจำเป็น เป็นตัวละครสมทบที่มีบทพูดเล็กน้อย

DARA LIANG (ดารา เหลียง) — เพศหญิง อายุประมาณ 46 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

แม่ของดาว (ตัวละครเอก) เป็นคนติดเหล้าและมีพฤติกรรมที่ชอบใช้ความรุนแรงกับลูกตัวเองตั้งแต่เล็ก ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลูกชาย เต็มไปด้วยความขัดแย้งที่สะสมมานานหลายปี แต่ในช่วงหลัง เธอเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น และเปิดโอกาสให้ความสัมพันธ์ระหว่างลูกชาย ได้รับการเยียวยา เพื่อกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง

MA (ม้า) — เพศหญิง อายุ 60 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

มาม่าซังประจำไนท์คลับ เธอเอ็นดูดาว (ตัวละครเอก) เป็นพิเศษ เพราะดาวเป็นคนโปรดของเธอ ทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนม หยอกล้อ และต่อปากต่อคำกันอย่างสนุกสนานในแบบเฉพาะตัว สามารถแสดงลักษณะทางกายภาพที่เด่นชัดในท่าทางหลังค่อมได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ASNEE KITTIBUN (อัศนี กิตติบุญ) — เพศชาย ช่วงอายุ 40 ปลายๆ หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

เจ้าของไนท์คลับที่วางตัวสุภาพ ดูไม่มีพิษมีภัย และมักแสดงท่าทีอ่อนแอจนดูเป็นคนขี้ขลาดน่าสมเพช แต่ภายใต้ภาพลักษณ์นั้นกลับเป็นนักธุรกิจผู้โหดเหี้ยม ละโมบโลภมาก คิดถึงแต่ผลประโยชน์ตัวเอง พร้อมสละแม้กระทั่งชีวิตของนักเต้นในคลับเพื่อผลประโยชน์ทางการเงิน

SUNNY (ซันนี่) — เพศชาย อายุประมาณ 23-26 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

นักเต้นหนุ่มประจำไนท์คลับที่ไม่ชอบให้เพื่อนร่วมงานเด่นเกินหน้าเกินตา มีนิสัยขี้อิจฉาและชอบหาเรื่อง เป็นพวกชอบยั่วยุและชอบสร้างซีน สร้างความขัดแย้งกับดาวอยู่เสมอมักจะแสดงท่าทีไม่พอใจเวลาเจอ เหตุการณ์ที่ไม่เป็นไปตามที่เขาต้องการเพราะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองไม่ได้รับการตอบสนองทางอารมณ์

MRS. CHEN (คุณนายเฉิน) — เพศหญิง อายุ 40 ปลายๆ หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

เป็นภรรยาของดอกเตอร์เฉิน แม่ของพระเอก ภายนอกดูเป็นผู้หญิงอ่อนโยน ไม่มีพิษมีภัย มักจะเลือกพูด ในสิ่งที่จำเป็นเพื่อรักษาความสงบและหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง ภายใต้บุคลิกที่อ่อนโยน เธอเป็นคนที่ ยึดมั่นในคุณธรรมและจิตสำนึกในความถูกต้องอย่างแน่วแน่ พร้อมยืนหยัดปกป้องสิ่งที่ถูกต้อง แม้ว่านั่น อาจหมายถึงการต้องยืนอยู่คนละฝ่ายกับครอบครัวตัวเองก็ตาม

DR. CHEN (ดอกเตอร์เฉิน) — เพศชาย ช่วงอายุประมาณ 50 กลางๆ หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ของบริษัทผู้ผลิตยาแห่งหนึ่ง พ่อของพระเอก เป็นผู้มีอิทธิพลที่ได้รับ ความเคารพนับถืออย่างสูง มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับจากความสำเร็จในวิชาชีพ เขาสร้างภาพลักษณ์ ต่อสาธารณชนไว้อย่างไร้ที่ติ แต่ภายใต้ภาพลักษณ์นั้น กลับซ่อนความลับบางอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด

YOUNG DAO (ดาววัยเด็ก) — เพศชาย อายุ 10 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

เด็กชายผู้มีนิสัยอ่อนโยน ขี้อาย และโหยหาความรักและการยอมรับจากแม่อย่างมาก เขาเติบโตในครอบครัวที่เต็มไปด้วยการใช้ความรุนแรง จึงพยายามรักษาความสงบภายในบ้าน และหลีกเลี่ยงการทำให้แม่ไม่พอใจ เพราะหวังว่าการเป็นเด็กดีจะช่วยลดความรุนแรงที่ต้องเผชิญได้

หมายเหตุ : บทบาทนี้ต้องการนักแสดงเด็กที่สามารถถ่ายทอดความเปราะบางทางอารมณ์ ความกลัว ความเศร้า และการโหยหาความรักของเด็กคนหนึ่งได้อย่างน่าเชื่อถือ

NIRAN MALEE (นิรัน มาลี) — เพศหญิง อายุประมาณ 23-26 ปี หรือลุคดูเหมาะสมกับช่วงวัย

พยาบาลสาวประจำบริษัทผู้ผลิตยายักษ์ใหญ่ที่ทำงานภายใต้การดูแลของเจ้าของบริษัทโดยตรง เธอเป็นผู้หญิงอ่อนโยน พูดจานุ่มนวล มีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น แต่กลับตกเป็นเหยื่อความรุนแรง ทางเพศจากเจ้าของบริษัทผู้มีอิทธิพล หลังจากเผชิญเหตุการณ์ที่สร้างความบอบช้ำอย่างรุนแรง เธอพยายามประคับประคองสภาพจิตใจตัวเอง ขณะที่ต้องรับมือกับสถานการณ์ที่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิต ของเธอไปตลอดกาล

หมายเหตุสำหรับผู้สมัครออดิชัน (สำคัญ โปรดอ่านทำความเข้าใจ)

  1. การออดิชันสำหรับบท ปรีชา (Preecha) และ ดาววัยเด็ก (Young Dao) ผู้ที่สนใจสมัครออดิชันในบทดังกล่าว สามารถส่งภาพถ่ายอัพเดทของ และวิดิโอแนะนำตัว เพื่อประกอบการพิจารณา ทั้งนี้ ทีมงานจะพิจารณาความเหมาะสมด้านบุคลิกภาพ รูปลักษณ์ และภาพรวมที่สอดคล้องกับตัวละคร
  2. บทออดิชันที่จัดเตรียมไว้เป็นฉากที่คัดเลือกมาจากบทภาพยนตร์ต้นฉบับ อาจมีรายละเอียด หรือบริบทบางส่วนที่ไม่สมบูรณ์เมื่อแยกออกมาเป็นฉากสำหรับการออดิชัน ผู้สมัครสามารถปรับถ้อยคำบทสนทนา หรือใช้การด้นสด (Improvisation/Ad lib) ได้ตามความเข้าใจและการตีความตัวละครของตนเอง โดยไม่จำเป็นต้องยึดติดกับบทพูดทุกคำ เราต้องการเห็นความเป็นธรรมชาติ ความน่าเชื่อถือ และเอกลักษณ์ในการแสดงของแต่ละคน