Ontmoeting met Jezus

Jezus ontmoeten. Hoe zou het zijn? Kun je daar enige voorstelling van maken? Er zijn de laatste tijd meer en meer mensen die verhalen vertellen van visioenen waarin ze Jezus hebben gezien. Moslims die Hem ontmoeten, maar ook bijna dood-ervaringen. Zelfs een klein kind dat Jezus heeft gezien met een portrettekening erbij (Colton Burpo)…. Een levensechte ontmoeting met de Heer zou je leven totaal veranderen, denk ik. Vandaag gaan we kijken naar een ontmoeting met Jezus zoals die is beschreven door Johannes, de geliefde discipel van Jezus. Laten we lezen Openb. 1:9-20. Nadat God zelf heeft gesproken in vers 8, neemt Johannes het weer over en daarom introduceert hij zichzelf weer even nadrukkelijk in vers 9.

Eerst even kijken naar de kaart op het scherm waar dit alles zich afspeelt. Patmos is een eiland in de zee tussen Griekenland en Turkije, de Egeïsche Zee, vlak voor de kust van Turkije. De zeven gemeenten in Asia (het huidige West Turkije) worden genoemd in de volgorde zoals je ze in die tijd kon bezoeken met een rondreis. Dat was een bestaande rondweg.

Johannes was op het eiland Patmos, omdat hij daarnaartoe was verbannen. De eilanden voor de kust van Turkije werden daar wel meer voor gebruikt. Patmos was een vulkanisch eiland met veel rotsen en kloven. Daar raakt Johannes in de Geest op zondag, de dag des Heeren. Dit lezen we ook van Paulus en Petrus in Handelingen. Bijzondere ervaringen waarin ze bovennatuurlijke dingen zagen, visioenen. In hoofdstuk 4 lezen we opnieuw dat Johannes in de Geest wordt meegenomen om een kijkje te krijgen in de Hemelse troonzaal.

In de Geest hoort hij een stem als van een bazuin achter zich. Bazuin of trompet, een doordringend geluid. Die stem maakt Zichzelf bekend met de bekende woorden: Ik ben de Alpha en de Omega, de Eerst en de Laatste. In eerste instantie denk je: hé, dat is God zelf weer, net als in vers 8. Maar het is niet God, maar Jezus. Dat ontdekken we in vers 18: Ik ben de eerste en de laatste, en de Levende, en Ik ben dood geweest en wie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheden. Johannes draait zich om. En wat ziet hij? Vijf plaatjes op het scherm….

Is dit nu Jezus? Is dit een portretfoto van Hem? Nee! De manier waarop Johannes Jezus beschrijft, maakt meteen al duidelijk dat dit geen portretfoto van Jezus is. Een zwaard uit zijn mond, koperen voeten, ogen als vuurvlammen…. Het zijn beelden met een betekenis, geen foto van Jezus. Wat betekenen deze beelden?

Allereerst betekenen deze beelden samen een legitimatiebewijs voor de boodschap van Johannes. Legitimatiebewijs is een middel om jezelf mee te identificeren. Het bewijst dat jij bent wie je bent. Johannes zegt te spreken namens God. Deze beschrijving van Jezus is een bewijs dat dit zo is. Zoals er vroeger brieven werden verstuurd met een zegel erop, dat diende als legitimatiebewijs voor de boodschapper. Dit is als het ware het zegel als herkenbaar teken voor iedere lezer duidelijk te zien: Deze man komt van God. Waar baseer ik dit op? Elk van deze beelden die Johannes gebruikt is afkomstig uit het OT. Hij heeft niets zelf verzonnen, maar met deze beelden wijst hij telkens naar het OT. Kijk maar even mee op het scherm. Ik heb 16 kenmerken uit dit gedeelte gehaald waarmee voor iedere lezer klip en klaar duidelijk was: Deze brief komt van God zelf. Johannes ziet hetzelfde als eerder profeten.

Hieruit volgt een belangrijke gevolgtrekking: We hebben het OT nodig om het NT te begrijpen. NT en OT zijn wezenlijk één! Ze komen van dezelfde God. Voor ons Westerse christenen is dit best een lastig ding, denk ik. Wij vinden het OT vaak maar saai en zo heel anders dan het NT. Maar alles wat in het NT naar voren komt, is al voorgesorteerd door het OT. Dit is misschien echt iets voor de bijbelstudiemensen onder ons, maar ik wilde dit echt benadrukken: Het NT kan niet zonder het OT. Je kunt datgene wat Johannes ziet, niet losmaken van wat eerdere profeten in het OT zagen.  

Maar dan nu de betekenis van al die beelden. Ik heb geen tijd om elk beeld afzonderlijk te benoemen, maar samen vormen ze één heel duidelijke boodschap: hemelse Waardigheid en heiligheid. Wit, stralend is hemels, heilig. Koper, goud, lange kleden duidt op koninklijke waardigheid. Waardigheid is grootheid, statigheid, eerbied waardig. Heilig is puur, zuiver, schitterend, prachtig, ontzagwekkend.

Johannes gaat van zijn stokje, valt als dood voor Jezus neer. Bij het zien van zoveel heiligheid en waardigheid kan hij niet op zijn benen blijven staan en valt hij flauw. Ontzet bij het zien van Jezus.

Had je dat verwacht? Ik begon de preek met de vraag hoe het zou zijn om Jezus te ontmoeten. Had je dit verwacht? Dat je bij het zien van Hem van je stokje gaat? Het roept bij mij twee vragen op: Ken jij Jezus zo? En: waarom zou je hiernaar verlangen? Is dit nu iets om naar te verlangen???

Ken jij Jezus als de Heilige, waardige? Is er plaats voor deze Jezus in jouw leven? Wij Nederlanders zijn mensen die niet snel onder de indruk zijn van iets of iemand. Wij zijn nuchter en bedenken ons dat Koning Willen Alexander ook gewoon iemand die poept en plast…. De directeur is ook gewoon een mens die eet en slaapt. Wij hebben alle rangen en standen afgeschaft. Op zich is dat iets moois, maar daardoor zijn we niet of nauwelijks meer in staat om gezag te aanvaarden. Vanaf de jaren zestig is de politieman oom agent geworden…. Gezagsdragers erkennen we niet meer. Als je iets doet wat niet mag en de politie bekeurt je erom, dan komen we in opstand, vinden we dat vreemd. Wie denkt ie wel niet dat ie is?! Laat hem boeven gaan vangen in plaats van bekeuringen uitdelen aan mensen die iets te hard rijden. We zijn totaal vergeten dat er gewoon een wet is die zegt dat dit niet mag. De belastingdienst, de overheid, ach, wat kan ons dat schelen. Als ik wil zwartwerken, dan doe ik dat gewoon. Ik doe wat ik wil. Wij hebben een ontzettend groot ego ontwikkeld in Nederland en we doen voor niemand onder en gaan voor niemand aan de kant. Wie ben jij dat je mij zou vertellen wat ik moet doen?! Zo gaan we denk ik ook vaak met God om. We geloven wel in Hem, maar Hij moet niet te dichtbij komen, hoor. Hij moet niet gaan bepalen wat ik moet doen. Als ik denk dat het goed voor mij is, dan doe ik het gewoon, ook als er ergens in Gods Woord staat dat het niet mag. En we bedenken wel iets om datgene wat er in Gods Woord staat wat af te vlakken, zodat we er geen last meer van hebben. Ach, een leugentje tegenover de belastingdienst, wat maakt dat nu uit? Ach, een roddeltje hier en daar…. Ach, even ontspannen door iets meer te drinken dan goed is…. Ach, minderjarigen die geen bier of rookwaar mogen kopen…. Ach, het huwelijk is toch niet zo heilig als vroeger…. Ach, ik mag toch ook wel genieten van het leven… Tijd en geld voor God, oh jazeker, als ik wat over heb….

Geef maar toe, we hebben allemaal te maken met het feit dat God licht is geworden in Nederland.  Daar komt nog bij dat er een evangelische wind over Nederland is gaan waaien die op zich fantastisch is, maar in zijn eenzijdigheid helaas veel mensen vervreemd van dit beeld van Hem. God, Jezus is liefde. Hij houdt van je, zoals je bent. God kan niet leven zonder jou in de hemel. Allemaal ware, maar ook eenzijdige uitspraken. Op zich waar, maar er ontbreekt een komma die zegt wie Hij ook is. Hij is niet alleen liefde, Hij is ook waarheid. Je zult mij altijd horen spreken over God die liefde is en waarheid. Jezus is liefdevol én heilig. Die twee moet je niet tegen elkaar uitspelen, maar we moeten ze beide blijven benadrukken en vast houden. Anders hebben we Jezus niet echt ontmoet….

Maar, zou je kunnen vragen, waarom zou ik hier naar verlangen? Als je hier zit en dit allemaal aanhoort, waarom is dit iets om naar uit te zien, deze ontmoeting met de Heer. Klinkt helemaal niet leuk; als dood neervallen voor Hem, omdat Hij zo heilig is….

Goede vraag! Het antwoord brengt ons bij het lastigste van het evangelie. De reden waarom Johannes als dood neervalt, heeft te maken met zijn zondigheid. Waar een mens God ontmoet in al Zijn heiligheid, wordt je je pijnlijk bewust van je zondigheid. In al de ontmoetingen van mensen met God zelf in het Nieuwe en Oude testament, zie je hoe hun zondigheid hen terneerdrukt. Ik kan niet voor God bestaan. Ik ben een zondaar. Toen  ik dat eens probeerde uit te leggen aan iemand van de volleybal in Zetten, kon die persoon zich dat niet voorstellen. Ik doe het toch best aardig! Moet God me nou echt straffen voor die paar leugentjes, voor die kleine foutjes in mijn leven?! Kijk, als het nu gaat om een Hitler of Mugabe of Stalin… oké, maar waarom een brave burger zoals ik?! Als ik een giga-omelet zou bakken van 30 eieren en er zou één rot ei in zitten, zou je die dan nog opeten? Nee, toch! Als je zou gaan trouwen en er zou een zwarte vlek midden op je jurk zitten, dan koop je die toch niet! En bedenk dit: Het gaat niet alleen om wat je doet, maar ook om wat je niet doet! Hoeveel kansen om goed te doen heb je laten lopen? Maar bovenal is zonde niet zozeer wat je doet of niet doet, het is God negeren in je leven. Dat is de grootste zonde. Als je God zou ontmoeten in dit leven, zou je je daar pijnlijk bewust van worden. Dus besef je zondigheid!

Maar lieve mensen, het antwoord is nog niet af. Want het beseffen van je zondigheid is één ding, daarna gebeurd er iets anders: Jezus komt naar je toe in al je zondigheid en legt zijn rechterhand op je en zegt: Wees niet bang! Ik heb de dood overwonnen, de straf op de zonde heb Ik gedragen! Je hoeft niet te sterven vanwege je zondigheid. Je mag leven met en door Mij! Kom, sta op je voeten en laat Mij tot je spreken over het leven!

Lieve mensen, als je dit hoort en je bent nog geen kind van God, neem dan nu de tijd om je aan Hem te geven. We vieren zo het avondmaal. Een tijd om je te bezinnen en jezelf aan de Heer te geven. Neem die stap en doe mee met het avondmaal, laat je dopen! Praat er met iemand over. Laat deze kans niet voorbij gaan!